.jpg){kind=logo}
.jpg)
Homeric text & Koine Greek paraphrase by Theodorus Gaza
| οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο | 001 |
| οἱ θεοὶ δὲ παρὰ τῷ Διῒ καθήμενοι, ἐδημηγόρουν | |
| χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη | 002 |
| ἐν τῷ χρυσῷ ἐδάφει, ἐν αὐτοῖς δὲ ἡ σεβασμία Ἥβη | |
| νέκταρ ἐοινοχόει· τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι | 003 |
| τὸ νέκταρ οἰνοχοοῦσα ἐτύγχανεν· οἱ δὲ ποτηρίοις χρυσοῖς | |
| δειδέχατ' ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες· | 004 |
| ἐδεξιοῦντο ἀλλήλους, βλέποντες εἰς τὴν πόλιν τῶν Τρῴων. | |
| αὐτίκ' ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην | 005 |
| εὐθέως δὲ ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου ἐπεχείρει παροξύνειν τὴν Ἥραν | |
| κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων· | 006 |
| διὰ λόγων θυμοδακῶν, παραλογιστικῶς δημηγορῶν, | |
| δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων | 007 |
| οὕτω δύο μὲν ἀπὸ τῶν θεῶν εἰσι βοηθοὶ τῷ Μενελάῳ, | |
| Ἥρη τ' Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη. | 008 |
| ἡ Ἀργεία Ἥρα, καὶ ἡ ἰδίᾳ δυνάμει βοηθοῦσα Ἀθηνᾶ· | |
| ἀλλ' ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι | 009 |
| ἀλλ' αὗται μὲν καθήμεναι χωρίς, ἐπιβλέπουσαι | |
| τέρπεσθον· τῷ δ' αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη | 010 |
| τέρπονται· τῷ δὲ Ἀλεξάνδρῳ πάλιν ἡ φιλογέλως Ἀφροδίτη | |
| αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει· | 011 |
| ἀεὶ παραμένει, καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τὰς θανατηφόρους μοίρας ἀποσοβεῖ, | |
| καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι. | 012 |
| καὶ νῦν ἐξέσωσεν αὐτὸν ὑπολαμβάνοντα τεθνήξεσθαι· | |
| ἀλλ' ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου· | 013 |
| ἀλλ᾽ἡ μὲν νίκη τοῦ πολεμικοῦ Μενελάου ἐστίν· | |
| ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ' ὅπως ἔσται τάδε ἔργα, | 014 |
| ἡμεῖς δὲ σκεψώμεθα ὅπως τὰ παρόντα ἔργα γενήσονται· | |
| ἤ ῥ' αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν | 015 |
| ἢ δὴ πόλεμον κακὸν πάλιν, καὶ μάχην χαλεπὴν ἐγείρωμεν, | |
| ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετ' ἀμφοτέροισι βάλωμεν. | 016 |
| ἢ φιλίαν ἐν ἀμφοτέροις ποιήσωμεν. | |
| εἰ δ' αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο, | 017 |
| εἰ δὲ οὕτω πᾶσι προσφιλὲς καὶ ἡδὺ γένοιτο τοῦτο, | |
| ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος, | 018 |
| ἡ μὲν πόλις Πριάμου τοῦ βασιλέως οἰκοῖτο ἂν, | |
| αὖτις δ' Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο. | 019 |
| τὴν Ἑλληνίδα δὲ Ἑλένην αὖθις ἂν ὁ Μενέλαος ἀπαγάγοι. | |
| ὣς ἔφαθ', αἳ δ' ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη· | 020 |
| οὕτως εἶπεν. αὗται δέ, δυσανασχετοῦσαι ἐπεμυκτήρισαν ἡ Ἀθηνᾶ καὶ ἡ Ἥρα· | |
| πλησίαι αἵ γ' ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην. | 021 |
| πλησίον δὲ αὗται ἐκάθηντο, κακὰ δὲ τοῖς Τρωσὶν ἐβουλεύοντο· | |
| ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε | 022 |
| ἡ μὲν οὖν Ἀθηνᾶ ἡσυχάζουσα ἐτύγχανε, οὐκέτι ἀντεῖπεν | |
| σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει· | 023 |
| ὀργιζομένη Διῒ τῷ πατρί, σφόδρα δὲ καὶ ἀγρία ὀργὴ κατεῖχεν αὐτήν· | |
| Ἥρῃ δ' οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα· | 024 |
| ἡ Ἥρα δὲ οὐκ ἐχώρησε τὴν ὀργὴν ἐν τῷ στήθει, ἀλλ᾽ ἔφη πρὸς αὐτόν· | |
| αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες· | 025 |
| ὦ χαλεπώτατε υἱὲ τοῦ Κρόνου, τίνα λόγον εἶπας; | |
| πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ' ἀτέλεστον, | 026 |
| διὰ τὶ βούλει ποιῆσαι τὸν κόπον μάταιον, καὶ ἀτελῆ | |
| ἱδρῶ θ' ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι | 027 |
| τὸν ἱδρῶτα, ὃν κακοπαθείᾳ ἵδρωσα, ἔκαμον δέ μοι οἱ ἵπποι | |
| λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν. | 028 |
| συναθροιζούσῃ τὸν λαόν· κακὰ δηλαδή τῷ Πριάμῳ καὶ τοῖς παισὶν αὐτοῦ | |
| ἕρδ'· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι. | 029 |
| πρᾶττε· οὐχ ἅπαντες δὲ οἱ ἄλλοι θεοὶ ἀποδεχόμεθα τὰ πραττόμενα. | |
| τὴν δὲ μέγ' ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· | 030 |
| πρὸς αὐτὴν δὲ μεγάλως ἀγανακτήσας εἶπεν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς· | |
| δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες | 031 |
| ὦ μακαρία, τί δή σε ὁ Πρίαμος καὶ οἱ παῖδες τοῦ Πριάμου | |
| τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τ' ἀσπερχὲς μενεαίνεις | 032 |
| τοσαῦτα κακὰ ποιοῦσιν, ὥστε σε ἐκπορθῆσαι | |
| Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον; | 033 |
| τὸ τῆς Ἰλίου καλῶς ἐκτισμένον πόλισμα; | |
| εἰ δὲ σύ γ' εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ | 034 |
| εἰ δὲ σὺ εἰς τὰς πύλας καὶ τὰ μακρὰ τείχη τῆς Ἰλίου | |
| ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας | 035 |
| εἰσελθοῦσα καταφάγοις ὠμὸν τὸν Πρίαμον καὶ τοὺς παῖδας τοῦ Πριάμου, | |
| ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο. | 036 |
| καὶ τοὺς ἄλλους Τρῷας, τηνικαῦτα ἂν ἰάσαιο τὴν ὀργήν· | |
| ἕρξον ὅπως ἐθέλεις· μὴ τοῦτό γε νεῖκος ὀπίσσω | 037 |
| ποίησον καθάπερ βούλει, μήπως ἡ φιλονεικία αὕτη μετέπειτα | |
| σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγ' ἔρισμα μετ' ἀμφοτέροισι γένηται. | 038 |
| γένηται μεταξὺ σοῦ καὶ ἐμοῦ μέγας πόλεμος ἀλλήλοις· | |
| ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν· | 039 |
| ἄλλο δέ σοι λέγω, σὺ δ᾽ ἔμβαλον αὐτὸ ἐν τῷ σῷ λογισμῷ· | |
| ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι | 040 |
| ὁπόταν κἀγὼ προθυμούμενος ἐκπορθῆσαι | |
| τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι, | 041 |
| τὴν πόλιν ταύτην βουληθῶ, ἔνθα σοι ἄνδρες φίλοι γεγόνασι | |
| μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ' ἐᾶσαι· | 042 |
| μὴ μάλαττε τὴν ἐμὴν ὀργήν, ἀλλ᾿ ἔα με· | |
| καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ· | 043 |
| ἐπεὶ κἀγώ σοι ἐθελοντὴς παρεχώρησα, μήπω θελησάσης μου τῆς ψυχῆς. | |
| αἳ γὰρ ὑπ' ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι | 044 |
| αἳ γὰρ ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ τὸν τοὺς ἀστέρας ἔχοντα οὐρανὸν | |
| ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων, | 045 |
| κατοικοῦνται πόλεις τῶν ἐπιγείων ἀνθρώπων, | |
| τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ | 046 |
| ἀπὸ τούτων ἐμοὶ περισσῶς κατ' ἐμὴν ψυχὴν ἐτιμᾶτο ἡ ἱερὰ Ἴλιος, | |
| καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο. | 047 |
| καὶ ὁ Πρίαμος, καὶ ὁ λαὸς τοῦ Πριάμου τοῦ πολεμικοῦ· | |
| οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης | 048 |
| οὐ δέ ποτε γάρ μοι ὁ βωμὸς ἐδεῖτο εὐωχίας κοινῆς, | |
| λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς. | 049 |
| καὶ θυσίας, καὶ κρεῶν ἀναθυμιάσεως· ταύτην γὰρ τὴν τιμὴν ἡμεῖς ἔσχομεν. | |
| τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη· | 050 |
| πρὸς αὐτὸν δὲ ἀπεκρίνατο μετὰ ταῦτα ἡ σεβασμία Ἥρα καὶ εὐόφθαλμος. | |
| ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες | 051 |
| ἐμοὶ μὲν τρεῖς πόλεις εἰσὶ κατὰ πολὺ προσφιλέσταται· | |
| Ἄργός τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη· | 052 |
| τό τε Ἄργος, καὶ ἡ Σπάρτη, καὶ ἡ εὐρύοδος Μυκήνη· | |
| τὰς διαπέρσαι ὅτ' ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι· | 053 |
| ταύτας ἐκπόρθησον, ὅταν σοι περισσῶς κατὰ ψυχὴν μισηθῶσι· | |
| τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθ' ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω. | 054 |
| τούτων οὐδαμῶς ἐγὼ ὑπερμαχῶ, οὐ δὲ φθονῶ σοι· | |
| εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι, | 055 |
| ἐὰν γὰρ φθονῶ, καὶ οὐκ ἐῶ ἐκπορθῆσαι, | |
| οὐκ ἀνύω φθονέουσ' ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι. | 056 |
| οὐδὲν ἐπιτελῶ φθονοῦσα· ἐπειδὴ κατὰ πολὺ κρείσσων ὑπάρχεις· | |
| ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον· | 057 |
| οὐ μὲν ἀλλὰ δεῖ καὶ τὸν ἐμὸν κόπον ποιῆσαι οὐκ ἀτελείωτον. | |
| καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί, | 058 |
| καὶ ἐγὼ γὰρ θεός εἰμι, καὶ γένος ἐκεῖθεν μοι, ὅθεν σοι· | |
| καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης, | 059 |
| κἀμὲ τιμιωτάτην ἐγέννησεν ὁ σκολιὰ βουλευόμενος Κρόνος, | |
| ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις | 060 |
| κατ᾿ ἄμφω, καὶ κατὰ γένος, καὶ ὅτι γυνὴ σὴ | |
| κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ' ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις. | 061 |
| καλοῦμαι· σὺ δ᾽ ἐν ἅπασι τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς βασιλεύεις· | |
| ἀλλ' ἤτοι μὲν ταῦθ' ὑποείξομεν ἀλλήλοισι, | 062 |
| ἀλλὰ ταῦτα μὲν συγχωρήσωμεν ἀλλήλοις, | |
| σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δ' ἐμοί· ἐπὶ δ' ἕψονται θεοὶ ἄλλοι | 063 |
| σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δὲ ἐμοί· ἐπακολουθήσουσι δὲ καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ | |
| ἀθάνατοι· σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι | 064 |
| οἱ ἀθάνατοι· σὺ δὲ τάχιον τῇ Ἀθηνᾷ ἐπίταξον θᾶττον | |
| ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν, | 065 |
| παραγενέσθαι εἰς τὴν χαλεπὴν μάχην τῶν Τρῴων καὶ τῶν Ἑλλήνων, | |
| πειρᾶν δ' ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς | 066 |
| πειράτω δὲ καὶ ἐπιχειρείτω, ὅπως ἂν τοὺς μεγάλως γαυριάσαντας Ἕλληνας, ἐπὶ τῇ νίκῃ δηλονότι τοῦ Μενελάου, οἱ Τρῷες | |
| ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι. | 067 |
| πρότερον ἄρξωσι βλάψαι παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ τὰ συγκείμενα. | |
| ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε· | 068 |
| οὕτως εἶπεν. ὑπήκουσε δὲ ὁ πατὴρ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν θεῶν· | |
| αὐτίκ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 069 |
| εὐθέως δὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν λόγους ταχεῖς εἶπε· | |
| αἶψα μάλ' ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς, | 070 |
| μάλα ταχέως παραγενοῦ εἰς τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς Τρῷας καὶ Ἕλληνας, | |
| πειρᾶν δ' ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς | 071 |
| πείρα δὲ καὶ ἐπιχείρει, ὅπως ἂν οἱ Τρῷες τοὺς μεγάλως γαυριάσαντας Ἕλληνας | |
| ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι. | 072 |
| πρότερον ἄρξονται βλάψαι παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ τὰ συγκείμενα. | |
| ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην, | 073 |
| οὕτως εἰπὼν παρώξυνε τὴν καὶ πρότερον προθυμουμένην Ἀθηνᾶν· | |
| βῆ δὲ κατ' Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα. | 074 |
| κατέβη δὲ τῆς κορυφῆς τοῦ Ὀλύμπου ὁρμήσασα, | |
| οἷον δ' ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω | 075 |
| οἷον δὲ ἀστέρα ἔπεμψεν ὁ υἱὸς τοῦ σκολιοβούλου Κρόνου, | |
| ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν | 076 |
| ἢ ναύταις σημεῖον, ἢ στρατῷ μεγάλῳ λαῶν | |
| λαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται· | 077 |
| περιφανῆ· ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ πυρὸς ἀποβολαὶ πολλαὶ ἐκφέρονται· | |
| τῷ ἐϊκυῖ' ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη, | 078 |
| τούτῳ ἡ Ἀθηνᾶ ὡμοιωμένη, ὥρμησεν ἐπὶ τὴν γῆν, | |
| κὰδ δ' ἔθορ' ἐς μέσσον· θάμβος δ' ἔχεν εἰσορόωντας | 079 |
| κατεπήδησε δὲ εἰς τὸ μέσον· ἔκπληξις δὲ κατέσχει βλέποντας | |
| Τρῶάς θ' ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς· | 080 |
| τοὺς πολεμικούς τε Τρῷας καὶ τοὺς εὐόπλους Ἕλληνας. | |
| ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον· | 081 |
| οὕτω δέ τις εἶπε θεασάμενος εἰς ἄλλον πλησίον· | |
| ἦ ῥ' αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ | 082 |
| ἢ δὴ πάλιν πόλεμος κακὸς καὶ μάχη χαλεπὴ | |
| ἔσσεται, ἢ φιλότητα μετ' ἀμφοτέροισι τίθησι | 083 |
| ἔσται, ἢ φιλίαν ἐν ἀμφοτέροις ποιεῖ | |
| Ζεύς, ὅς τ' ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται. | 084 |
| ὁ Ζεύς, ὃς ὑπάρχει πολέμου ταμίας τῶν ἀνθρώπων. | |
| ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε. | 085 |
| οὕτως εἶπέ τις ἀπὸ τῶν Ἀχαιῶν καὶ τῶν Τρῴων, | |
| ἣ δ' ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ' ὅμιλον | 086 |
| ἡ δὲ ἀνδρὶ εἰκασθεῖσα, εἰσῆλθεν εἰς τὸ πλῆθος τῶν Τρῴων, | |
| Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ, | 087 |
| τῷ Λαοδόκῳ τῷ υἱῷ τοῦ Ἀντήνορος τῷ ἰσχυρῷ πολεμιστῇ, | |
| Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι. | 088 |
| ζητοῦσα εἴ που εὕροι τὸν ἰσόθεον Πάνδαρον. | |
| εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε | 089 |
| εὗρε τὸν υἱὸν τοῦ Λυκάονος τὸν ἄμεμπτον καὶ ἰσχυρὸν | |
| ἑσταότ'· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων | 090 |
| ἑστῶτα, περὶ δὲ αὐτὸν αἱ ἰσχυραὶ τάξεις τῶν ὁπλιτῶν | |
| λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο ἀπ' Αἰσήποιο ῥοάων· | 091 |
| λαῶν, οἵτινες αὐτῷ ἠκολούθουν ἀπὸ τῶν ῥευμάτων τοῦ Αἰσήπου ποταμοῦ. | |
| ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 092 |
| πλησίον δὲ στᾶσα λόγους ταχεῖς εἶπε πρὸς αὐτόν· | |
| ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαΐφρον. | 093 |
| ἆρα γέ τι ὑπακούσεις μου, ὦ υἱὲ τοῦ Λυκάονος συνετέ; | |
| τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν, | 094 |
| ὑπομείνειας ἂν ἐπιπέμψαι τῷ Μενελάῳ βέλος ταχύ; | |
| πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο, | 095 |
| παρὰ πάντων δὲ τῶν Τρῴων, χάριν ἂν καὶ δόξαν κομίσαιο, | |
| ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆι. | 096 |
| μάλιστα δὲ πάντων παρ᾽ Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως· | |
| τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρ' ἀγλαὰ δῶρα φέροιο, | 097 |
| παρ᾿ αὐτοῦ δὴ πρώτιστα δῶρα λαμπρὰ ἀπενέγκαιο, | |
| αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήιον Ἀτρέος υἱὸν | 098 |
| ἐὰν θεάσηται Μενέλαον τὸν πολεμικὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως | |
| σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ' ἀλεγεινῆς. | 099 |
| δαμασθέντα ὑπὸ τοῦ σοῦ ὀϊστοῦ, καὶ ἐμβληθέντα τῇ χαλεπῇ πυρκαϊᾷ, | |
| ἀλλ' ἄγ' ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο, | 100 |
| ἀλλ' ἄγε, τόξευσον κατὰ Μενελάου τοῦ ἐνδόξου· | |
| εὔχεο δ' Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ | 101 |
| εὔχου δὲ Ἀπόλλωνι τῷ ἐν Λυκίᾳ γεγεννημένῳ, τῷ ἐνδόξῳ τὴν τοξικήν, | |
| ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην | 102 |
| ποιήσεσθαι θυσίαν ἔνδοξον δι᾿ ἀρνῶν πρωτευόντων ἐν γονῇ, | |
| οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης. | 103 |
| ὑποστρέψας εἰς τὸν οἶκον, εἰς τὴν πόλιν τῆς ἱερᾶς Ζελείας. | |
| ὣς φάτ' Ἀθηναίη, τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν· | 104 |
| Οὕτως εἶπεν ἡ Ἀθηνᾶ. τῷ ἄφρονι δὲ καὶ ἀνοήτῳ αὐτῷ ἔπειθε τὸν λογισμόν. | |
| αὐτίκ' ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς | 105 |
| εὐθέως δὲ ὑφῃρεῖτο καὶ ἐγύμνου τὸ εὐποίητον τόξον τοῦ ὁρμητικοῦ αἰγὸς | |
| ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ' αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας | 106 |
| καὶ ἀγρίου, ὃν δή ποτε αὐτὸς ἐξιόντα | |
| πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι | 107 |
| τῆς πέτρας προσδεχόμενος ἐν ἐνέδραις, ἔτρωσε, τοῦ στέρνου | |
| βεβλήκει πρὸς στῆθος· ὃ δ' ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ. | 108 |
| ἐπιτυχῶν, πρὸς τὸ στῆθος· ὁ δ᾽ ἐπὶ ῥάχιν κατέπεσεν ἐν τῇ πέτρᾳ· | |
| τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει· | 109 |
| τούτου τὰ κέρατα ἑκκαίδεκα παλαιστῶν ἐκ τῆς κεφαλῆς ἔφυσαν· | |
| καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων, | 110 |
| καὶ ταῦτα μὲν ὁ τα κέρατα ξέων τέκτων περικαλῶς κατασκευάσας συνήρμοσε, | |
| πᾶν δ' εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην. | 111 |
| πᾶν δὲ τὸ τόξον καλῶς λεῖον ποιήσας, τὴν χρυσῆν ἐφήρμοσε κορώνην, ἤτοι τὸ ἑκατέρωθι ἐπικαμπές· | |
| καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ | 112 |
| καὶ τοῦτο μὲν ἐπαναβιβάσας τῇ κορώνῃ τὴν νευρὰν καλῶς κάτω ἔθηκε, πρὸς τῇ γῇ | |
| ἀγκλίνας· πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροι | 113 |
| ἐπερείσας ἑαυτόν, ἀσπίδας δὲ ἔμπροσθεν αὐτοῦ κατεῖχον οἱ ἀγαθοὶ φίλοι, | |
| μὴ πρὶν ἀναΐξειαν ἀρήιοι υἷες Ἀχαιῶν | 114 |
| μὴ πρότερον ἀνορμήσειαν οἱ πολεμικοὶ υἱοὶ τῶν Ἑλλήνων, | |
| πρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήιον Ἀτρέος υἱόν. | 115 |
| πρὶν τρωθῆναι Μενέλαον τὸν πολεμικὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως· | |
| αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ' ἕλετ' ἰὸν | 116 |
| ὁ δὲ ἀφῃρεῖτο τῆς φαρέτρας τὸ κάλυμμα, ἐξέβαλε δὲ ὀϊστὸν καινόν, | |
| ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ' ὀδυνάων· | 117 |
| καὶ μήπω βεβλημένον, ἐπτερωμένον, στήριγμα ὀδυνῶν μελαίνων, διὰ τὸ τὰς σάρκας μελαίνεσθαι τῶν ἐκπεφαρμακευμένων βληθέντων ὀϊστῶν. | |
| αἶψα δ' ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν, | 118 |
| αὐτίκα δὲ τῇ νευρᾷ ἐφαρμόζων κατέταττε τὸν πικρίας αἴτιον ἰόν, | |
| εὔχετο δ' Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ | 119 |
| εὔχετο δὲ Ἀπόλλωνι τῷ ἐν Λυκίᾳ γεγεννημένῳ, τῷ ἐνδόξῳ τὴν τοξικήν, | |
| ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην | 120 |
| ποιήσεσθαι θυσίαν ἔνδοξον δι᾿ ἀρνῶν πρωτευόντων ἐν γονῇ, | |
| οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης. | 121 |
| ὑποστρέψας εἰς τὸν οἶκον εἰς τὴν πόλιν τῆς ἱερᾶς Ζελείας. | |
| ἕλκε δ' ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια· | 122 |
| εἷλκε δὲ ὁμοῦ εἰληφὼς τὰς ἐντομὰς τοῦ βέλους καὶ τὰ ἐκ βοὸς νεῦρα· | |
| νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον. | 123 |
| καὶ τὴν μὲν νευρὰν τῷ μαζῷ προσήγαγε, τὸ σίδηρον δὲ τῷ τόξῳ. | |
| αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε, | 124 |
| ἐπεὶ δὲ τό μέγα τόξον κυκλοτερῶς ἐνέτεινεν, | |
| λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ' ἴαχεν, ἆλτο δ' ὀϊστὸς | 125 |
| ἤχησε τὸ τόξον ἡ νευρὰ δὲ μεγάλως ἐψόφησεν, ἀπεπήδησε δὲ ὁ ἰὸς | |
| ὀξυβελὴς καθ' ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων. | 126 |
| ὁ ὀξέως βάλλων, ἐπιπτῆναι κατὰ τὴν πληθὺν προθυμούμενος· | |
| οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο | 127 |
| οὐ δὲ σοῦ, ὦ Μενέλαε, οἱ μακάριοι θεοὶ ἐξελάθοντο, | |
| ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη, | 128 |
| καὶ ἀθάνατοι, πρώτη δὲ ἡ τοῦ Διὸς θυγάτηρ λαφυραγωγὸς Ἀθηνᾶ, | |
| ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν. | 129 |
| ἥ σοι ἔμπροσθεν στᾶσα, ἀπεκρούσατο τὸ πικρὸν βέλος· | |
| ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ | 130 |
| ἡ δὲ τοσοῦτον μὲν ἀπεῖργεν ἀπὸ τοῦ σώματος, ὥσπερ ὅτε μήτηρ | |
| παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ' ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ, | 131 |
| ἀπείργει τῷ παιδὸς μυῖαν, ὁπηνίκα ὕπνῳ γλυκεῖ κατακοιμηθήσεται· | |
| αὐτὴ δ' αὖτ' ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες | 132 |
| αὕτη δὲ ἐπ᾽ εὐθείας ἤγαγεν, ὅπου τὰ τῆς θωρακίτιδος ζώνης ἐπίδεσμα | |
| χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ. | 133 |
| τὰ χρυσᾶ συνέδεον, καὶ ὁ θώραξ διπλοῦς συνήγετο, τῶν πτερυγίων αὐτοῦ φερομένων ἀλλήλοις· | |
| ἐν δ' ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός· | 134 |
| ἐμπέπηγε δὲ τῇ ἡρμοσμένῃ ζώνῃ τὸ πικρὸν βέλος. | |
| διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο, | 135 |
| διὰ μὲν οὖν τῆς ποικίλης ζώνης διῆλθε, | |
| καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο | 136 |
| καὶ διὰ τοῦ θώρακος τοῦ ποικίλου ἐπήχθη, | |
| μίτρης θ', ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων, | 137 |
| καὶ τῆς μίτρας, ᾗ ἐζώννυτο, φύλαγμα τοῦ σώματος ἔχον αὐτήν, καὶ περίφραγμα τῶν λοβάτων, | |
| ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο· διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς. | 138 |
| ἥτις αὐτῷ μάλιστα ἐβοήθει· προῆλθε δὲ καὶ δι᾿ αὐτῆς· | |
| ἀκρότατον δ' ἄρ' ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός· | 139 |
| τὴν ἀκροτάτην δὲ τοῦ σώματος ἐπιφάνειαν τοῦ ἀνδρὸς ἐπέξεσε τὸ βέλος· | |
| αὐτίκα δ' ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς. | 140 |
| εὐθέως δὲ ἔρρει αἷμα μέλαν ἐκ τῆς πληγῆς· | |
| ὡς δ' ὅτε τίς τ' ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ | 141 |
| ὥσπερ δὲ ὅταν ἄνθει ἐρυθρῷ ἐλέφαντος ὀστοῦν βάψῃ γυνή τις | |
| Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήιον ἔμμεναι ἵππων· | 142 |
| Λυδή, ἢ Καρίνη, ὥστ᾽ εἶναι παρήιον ἵππων, ἤτοι ἐπικεῖσθαι ταῖς παρειαῖς τῶν ἵππων, | |
| κεῖται δ' ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο | 143 |
| κεῖται δὲ ἐν ἀποθήκῃ, καὶ πολλοὶ αὐτὸ ηὔξαντο | |
| ἱππῆες φορέειν· βασιλῆι δὲ κεῖται ἄγαλμα, | 144 |
| ἱππεῖς φορεῖν· κεῖται δὲ καλλώπισμα βασιλεῖ τινι, | |
| ἀμφότερον κόσμός θ' ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος· | 145 |
| κατ᾽ ἄμφω, καὶ καλλωπισμὸς ἵππων, καὶ τῷ ἀναβάτῃ δόξα. | |
| τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ | 146 |
| οὕτως, ὦ Μενέλαε, ἐβάφησαν αἵματι οἱ μηροὶ οἱ εὐφυεῖς, | |
| εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ' ὑπένερθε. | 147 |
| καὶ αἱ κνῆμαι, καὶ τὰ περικαλλῆ σφυρὰ κάτωθεν· | |
| ῥίγησεν δ' ἄρ' ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων | 148 |
| ἐφοβήθη δὲ μετὰ ταῦτα Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν, | |
| ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς· | 149 |
| ἐπεὶ ἴδε αἷμα μέλαν καταρρέον ἐκ τῆς πληγῆς· | |
| ῥίγησεν δὲ καὶ αὐτὸς ἀρηΐφιλος Μενέλαος. | 150 |
| ἐφοβήθη δὲ καὶ αὐτὸς ὁ πολεμικὸς Μενέλαος· | |
| ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας | 151 |
| ἐπεὶ δὲ ἴδε τὸ νεῦρον τοῦ βέλους, καὶ τὰς ἀκίδας ἔξω οὔσας, | |
| ἄψορρόν οἱ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀγέρθη. | 152 |
| ὀπισθόρμητος αὐτῷ ὁ λογισμὸς ἐν τοῖς στήθεσιν ἠθροίσθη· | |
| τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων | 153 |
| ἐν τούτοις δὲ βαρέως στενάζων Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εἶπε, | |
| χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ' ἑταῖροι· | 154 |
| κρατῶν ἀπὸ τῆς χειρὸς τὸν Μενέλαον· ἐπεστέναζον δὲ οἱ φίλοι· | |
| φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκι' ἔταμνον | 155 |
| ὦ προσφιλέστατε ἀδελφέ, ἐπὶ θανάτῳ δὲ σοι τοὺς ὅρκους ἐποίουν, | |
| οἶον προστήσας πρὸ Ἀχαιῶν Τρωσὶ μάχεσθαι, | 156 |
| σὲ μόνον προβαλόμενος μάχεσθαι τοῖς Τρῳσὶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων, | |
| ὥς σ' ἔβαλον Τρῶες, κατὰ δ' ὅρκια πιστὰ πάτησαν. | 157 |
| δι᾿ ὃ καὶ ἔτρωσάν σε οἱ Τρῷες, καὶ τοὺς πιστοὺς ὅρκους κατεπάτησαν· | |
| οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν | 158 |
| οὐ μὴν μάταιός ἐστιν ὁ ὅρκος, καὶ τὸ αἷμα τῶν ἀρνῶν, | |
| σπονδαί τ' ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν. | 159 |
| καὶ αἱ δι᾽ ἀκράτου οἴνου γενόμεναι θυσίαι, καὶ αἱ δεξιώσεις αἷς τεθαρρήκαμεν· | |
| εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ' Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν, | 160 |
| εἰ γὰρ καὶ εὐθὺς οὐκ ἐτέλεσεν ὁ Ὀλύμπιος Ζεύς, | |
| ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν | 161 |
| ἀλλὰ δὴ καὶ ὀψέ ποτε ἐκτελέσει· καὶ σὺν μεγάλῳ τόκῳ ἀποτίσουσι | |
| σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν. | 162 |
| σὺν ταῖς ἑαυτῶν κεφαλαῖς, καὶ γυναιξί, καὶ τοῖς τέκνοις· | |
| εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν· | 163 |
| καλῶς γὰρ ἔγωγε τοῦτο οἶδα καὶ κατὰ λογισμὸν καὶ κατὰ θυμόν, | |
| ἔσσεται ἦμαρ ὅτ' ἄν ποτ' ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ | 164 |
| ὅτι ἔσται ἡμέρα, ὅταν ποτὲ ἀπόληται ἡ ἱερὰ Ἴλιος, | |
| καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο, | 165 |
| καὶ ὁ Πρίαμος, καὶ ὁ λαὸς τοῦ πολεμικοῦ Πριάμου. | |
| Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων | 166 |
| ὁ Ζεὺς δὲ αὐτοῖς ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου, ὁ δι' αἰθέρος ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν, | |
| αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι | 167 |
| αὐτὸς δὴ ἐπιτινάξειεν ἂν πᾶσιν αἰγίδα σκοτεινήν, | |
| τῆσδ' ἀπάτης κοτέων· τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα· | 168 |
| ὀργιζόμενος ἕνεκα ταυτησὶ τῆς ἀπάτης· ταῦτα μὲν οὐκ ἀτελείωτα ἔσται· | |
| ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε | 169 |
| ἀλλά μοι λύπη χαλεπὴ γενήσεται ἕνεκα σοῦ ὦ Μενέλαε, | |
| αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο. | 170 |
| ἐὰν ἀποθάνῃς, καὶ τὴν τῆς ζωῆς μοῖραν πληρώσῃς, | |
| καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην· | 171 |
| καὶ ἐπονείδιστος ἂν τὸ πολυβλαβὲς Ἄργος καταλάβοιμι· | |
| αὐτίκα γὰρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης· | 172 |
| εὐθέως γὰρ οἱ Ἕλληνες μνημονεύσουσι τῆς πατρίδος γῆς, | |
| κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν | 173 |
| καταλίποιμεν δ᾽ αὐτῷ Πριάμῳ καὶ τοῖς Τρῳσὶ καύχημα | |
| Ἀργείην Ἑλένην· σέο δ' ὀστέα πύσει ἄρουρα | 174 |
| τὴν Ἑλληνίδα Ἑλένην· σοῦ δὲ τὰ ὀστᾶ σήψει ἡ γῆ | |
| κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ. | 175 |
| ἐν Τροίᾳ κειμένου ἐπὶ ἔργῳ ἀτελειώτῳ· | |
| καί κέ τις ὧδ' ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων | 176 |
| καί τις ἀπὸ τῶν ὑπερηφάνων Τρῴων οὕτως ἂν εἴποι | |
| τύμβῳ ἐπιθρῴσκων Μενελάου κυδαλίμοιο· | 177 |
| ἐπὶ τῷ τάφῳ πηδῶν τοῦ ἐνδόξου Μενελάου· | |
| αἴθ' οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσει' Ἀγαμέμνων, | 178 |
| εἴθε οὕτως ἐν ἅπασι τὴν ὀργὴν πληρώσειεν Ἀγαμέμνων, | |
| ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ' Ἀχαιῶν, | 179 |
| ὥσπερ καὶ νῦν μάταιον στρατὸν τῶν Ἑλλήνων ἤγαγε δεῦρο, | |
| καὶ δὴ ἔβη οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν | 180 |
| καὶ τοίνυν ἐπορεύθη εἰς τὸν οἶκον, εἰς τὴν πατρίδα γῆν τὴν προσφιλῆ, | |
| σὺν κεινῇσιν νηυσὶ λιπὼν ἀγαθὸν Μενέλαον. | 181 |
| σὺν ναυσὶ κεναῖς, καταλιπὼν τὸν χρηστὸν Μενέλαον. | |
| ὥς ποτέ τις ἐρέει· τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών. | 182 |
| οὕτω ποτέ τις λέξει. τηνικαῦτα μοι χάνοι εὐρέως ἡ γῇ. | |
| τὸν δ' ἐπιθαρσύνων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος· | 183 |
| πρὸς αὐτὸν δὲ ὁ πυρρὸς Μενέλαος θαρσοποιῶν εἶπε· | |
| θάρσει, μηδέ τί πω δειδίσσεο λαὸν Ἀχαιῶν· | 184 |
| θάρρει, μὴ δ᾽ ἔτι ἐκφόβει τὸν λαὸν τῶν Ἑλλήνων, | |
| οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος, ἀλλὰ πάροιθεν | 185 |
| οὐκ ἐν ἐπικινδύνῳ τόπῳ ἐπάγῃ τὸ ὀξὺ βέλος· ἀλλ᾽ ἔμπροσθεν | |
| εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ' ὑπένερθε | 186 |
| ἐκώλυσεν ἡ παμπιλωτάτη ζώνη, καὶ κάτωθεν | |
| ζῶμά τε καὶ μίτρη, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες. | 187 |
| τὸ ζῶμα τοῦ θώρακος, καὶ ἡ μίτρα, ἣν ἄνδρες χαλκεῖς κατεσκεύασαν. | |
| τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· | 188 |
| πρὸς αὐτὸν δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς· | |
| αἲ γὰρ δὴ οὕτως εἴη φίλος ὦ Μενέλαε· | 189 |
| εἴθε δὴ οὕτως εἴη, ὦ φίλτατε Μενέλαε, | |
| ἕλκος δ' ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ' ἐπιθήσει | 190 |
| τὸ τραῦμα δὲ ὁ ἰατρὸς ἀπομάξεται, καὶ ἐπιβαλεῖ | |
| φάρμαχ' ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων. | 191 |
| φάρμακα, ἅπερ ἂν παύσῃ σε τῶν μελαίνων ὀδυνῶν. | |
| ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα· | 192 |
| εἶπε, καὶ πρὸς Ταλθύβιον τὸν θεῖον κήρυκα ἔλεγεν· | |
| Ταλθύβι' ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον | 193 |
| ὦ Ταλθύβιε, ὅσον τάχος καλέσον ἐνθάδε τὸν Μαχάονα | |
| φῶτ' Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος, | 194 |
| ἄνδρα τὸν Ἀσκληπίου τοῦ ἀμέμπτου ἰατροῦ υἱόν, | |
| ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήιον Ἀτρέος υἱόν, | 195 |
| ὅπως ἴδῃ Μενέλαον τὸν πολεμικὸν τὸν ἀρχηγὸν τῶν Ἑλλήνων, | |
| ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς | 196 |
| ὃν τοξεύσας τις ἔτρωσεν ἔμπειρος ὢν τοξικῆς | |
| Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος. | 197 |
| ἀπὸ τῶν Τρῴων, ἢ τῶν Λυκίων, τούτῳ μὲν δόξα, ἡμῖν δὲ λύπη, καὶ θρῆνος. | |
| ὣς ἔφατ', οὐδ' ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας, | 198 |
| οὕτως εἶπεν· οὐκ ἠπείθησε δὲ αὐτῷ ὁ κῆρυξ ἀκούσας· | |
| βῆ δ' ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων | 199 |
| ἀπῆλθε δὲ πορεύεσθαι κατὰ τὴν πληθὺν τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων, | |
| παπταίνων ἥρωα Μαχάονα· τὸν δὲ νόησεν | 200 |
| περισκοπῶν Μαχάονα τὸν ἥρωα· ἐθεάσατο δὲ αὐτὸν | |
| ἑσταότ'· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων | 201 |
| ἑστῶτα, περὶ δὲ αὐτὸν αἱ ἰσχυραὶ τάξεις ἦσαν τῶν πολεμικῶν | |
| λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο Τρίκης ἐξ ἱπποβότοιο. | 202 |
| λαῶν, οἳ ἠκολούθουν αὐτῷ ἐκ Τρίκκης τῆς ἱπποτρόφου. | |
| ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 203 |
| πλησίον δὲ στὰς λόγους ταχεῖς ἔλεγεν αὐτῷ· | |
| ὄρσ' Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων, | 204 |
| ὧ υἱὲ τοῦ Ἀσκληπίου ἐγείρου, καλεῖ σε Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς, | |
| ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήιον ἀρχὸν Ἀχαιῶν, | 205 |
| ὅπως ἴδῃς Μενέλαον τὸν πολεμικὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως, | |
| ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς | 206 |
| ὃν τοξεύσας τις ἔτρωσεν ἔμπειρος ὢν τοξικῆς | |
| Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος. | 207 |
| ἀπὸ τῶν Τρῴων, ἢ τῶν Λυκίων· τούτῳ μὲν δόξα, ἡμῖν δὲ λύπη καὶ θρῆνος. | |
| ὣς φάτο, τῷ δ' ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε· | 208 |
| οὕτως εἶπε· τούτῳ δὲ τὸν λογισμὸν ἐν τῷ στήθει ἐτάραξε· | |
| βὰν δ' ἰέναι καθ' ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν. | 209 |
| ὥρμηνται δὲ πορεύεσθαι κατὰ τὴν πληθὺν τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων· | |
| ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος | 210 |
| ἀλλ᾿ ὁπηνίκα ἀφίκετο, ὅπου ὁ πυρρὸς Μενέλαος τετρωμένος ἦν, | |
| βλήμενος ἦν, περὶ δ' αὐτὸν ἀγηγέραθ' ὅσσοι ἄριστοι | 211 |
| περὶ αὐτὸν δὲ συνηθροισμένοι ἦσαν ὅσοι ἄριστοι | |
| κυκλόσ', ὃ δ' ἐν μέσσοισι παρίστατο ἰσόθεος φώς, | 212 |
| κύκλῳ· ὁ δὲ ἰσόθεος ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔστη, | |
| αὐτίκα δ' ἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν· | 213 |
| εὐθέως δὲ ἐκ τῆς ζώνης τῆς ἡρμοσμένης ἀνέσπα τὸ βέλος, | |
| τοῦ δ' ἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι. | 214 |
| τούτου δὲ ἀνασπωμένου εἰς τοὐπίσω, ἀνεκάμφθησαν αἱ ὀξεῖαι ἀκίδες· | |
| λῦσε δέ οἱ ζωστῆρα παναίολον ἠδ' ὑπένερθε | 215 |
| ἔλυσε δὲ αὐτῷ τὴν ποικιλωτάτην ζώνην, καὶ κάτωθεν | |
| ζῶμά τε καὶ μίτρην, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες. | 216 |
| τὸ ζῶμα τοῦ θώρακος, καὶ τὴν μίτραν, ἣν χαλκεῖς ἄνδρες κατεσκεύασαν. | |
| αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ' ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός, | 217 |
| ἐπεὶ δὲ ἐθεάσατο τὸ τραῦμα, ὅπου ἐνέπεσε τὸ πικρὸν βέλος, | |
| αἷμ' ἐκμυζήσας ἐπ' ἄρ' ἤπια φάρμακα εἰδὼς | 218 |
| τὸ αἷμα ἐκθλίψας, καὶ ἐκπιέσας, ἐπέβαλλε τὰ πραϋντικὰ φάρμακα, εἰδήμων ὤν, | |
| πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων. | 219 |
| ἅπερ ποτὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ Χείρων ἔδωκεν εὔνους ὢν αὐτῷ. | |
| ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον, | 220 |
| ἐν ὅσῳ δὲ οὗτοι ἐνήργουν περὶ Μενέλαον τὸν ἀγαθὸν τὰ πολεμικά, | |
| τόφρα δ' ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων· | 221 |
| ἐν τοσούτῳ ἐπῆλθον αἱ τάξεις τῶν πολεμικῶν Τρῴων· | |
| οἳ δ' αὖτις κατὰ τεύχε' ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης. | 222 |
| οἱ δὲ πάλιν τὰ ὅπλα ἐνεδύσαντο, καὶ τῆς μάχης ἐμνήσθησαν. | |
| ἔνθ' οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον | 223 |
| τότε οὐκ ἂν νυστάζοντα ἴδοις τὸν ἔνδοξον Ἀγαμέμνονα, | |
| οὐδὲ καταπτώσσοντ' οὐδ' οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι, | 224 |
| οὐδὲ δειλιῶντα, οὐδὲ οὐκ ἐθέλοντα πολεμεῖν· | |
| ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν. | 225 |
| ἀλλὰ πάνυ ἐπειγόμενον εἰς τὴν μάχην τὴν τοὺς ἄνδρας δοξάζουσαν· | |
| ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ· | 226 |
| τοὺς ἵππους μὲν γὰρ κατέλιπε καὶ τὰ ἅρματα τὰ σιδήρῳ ποικίλως κατεσκευασμένα, | |
| καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ' ἔχε φυσιόωντας | 227 |
| καὶ τούτους μὲν ὁ ὑπηρέτης πόρρω τῆς μάχης κατεῖχε πνευστιῶντας | |
| Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραΐδαο· | 228 |
| ὁ Εὐρυμέδων ὁ υἱὸς τοῦ Πτολεμαίου τοῦ υἱοῦ τοῦ Πειραίου. | |
| τῷ μάλα πόλλ' ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν | 229 |
| τούτῳ πάνυ πολλὰ ἐπέταττε προσαγαγεῖν αὐτῷ, ὅταν αὐτὸν | |
| γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα· | 230 |
| κατὰ τὰ μέλη κόπος καταλάβῃ πολλοὺς ἡγεμονικῶς διατάσσοντα· | |
| αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν· | 231 |
| ὁ δὲ πεζὸς ὢν ἐπήρχετο τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν· | |
| καί ῥ' οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων, | 232 |
| καὶ δὴ οὓς μὲν ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων τῶν ταχεῖς ἵππους ἐχόντων ἴδεν ἐπειγομένους, | |
| τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν· | 233 |
| τούτους πάνυ ἐθαρσοποίει λόγοις πλησίον ἑστώς· | |
| Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς· | 234 |
| ὦ Ἕλληνες, μηδαμῶς ἀμελεῖτε τῆς ὁρμητικῆς ἰσχύος, | |
| οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ' ἀρωγός, | 235 |
| οὐ γὰρ ἐπὶ ψεύσμασι Ζεὺς ὁ πατὴρ ἔσται βοηθός· | |
| ἀλλ' οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο | 236 |
| ἀλλ᾽ οἵτινες πρότερον τοὺς ὅρκους ἔβλαψαν, | |
| τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται, | 237 |
| τούτων μὲν αὐτῶν τὰ ἁπαλὰ σώματα οἱ γῦπες κατεσθίουσιν· | |
| ἡμεῖς αὖτ' ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα | 238 |
| ἡμεῖς δὲ τὰς προσφιλεῖς αὐτῶν γυναῖκας, καὶ τὰ μικρὰ τέκνα | |
| ἄξομεν ἐν νήεσσιν, ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν. | 239 |
| ἀπάξομεν διὰ τῶν νεῶν, ἐπειδὰν κρατήσωμεν τοῦ πολίσματος· | |
| οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο, | 240 |
| οὕστινας δὲ ἀμελοῦντας ἴδε τοῦ μισητοῦ πολέμου, | |
| τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν· | 241 |
| τούτους λίαν ὀνείδιζε λόγοις ὀργίλοις καὶ λυπηροῖς· | |
| Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἐλεγχέες οὔ νυ σέβεσθε; | 242 |
| ὦ Ἕλληνες περὶ ἰοὺς πεπονημένοι, ἐπονείδιστοι, οὐκ αἰδεῖσθε; | |
| τίφθ' οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί, | 243 |
| τίποτε οὕτως ἑστήκατε ἐκπεπληγμένοι καθάπερ ἐλάφων γεννήματα; | |
| αἵ τ' ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι | 244 |
| ἅπερ ἐπειδὴ κεκμήκασι τρέχοντα διὰ τοῦ πεδίου, | |
| ἑστᾶσ', οὐδ' ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή· | 245 |
| ἑστήκασιν, οὐδέ τις αὐτοῖς ἐν λογισμῷ γίνεται ἰσχύς· | |
| ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδὲ μάχεσθε. | 246 |
| οὕτως ὑμεῖς ἑστήκατε ἐπτοημένοι, οὐδὲ πολεμεῖτε, | |
| ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες | 247 |
| ἢ προσκαρτερεῖτε πλησίον τοὺς Τρῷας ἐλθεῖν, ὅπου αἱ νῆες αἱ καλὰς | |
| εἰρύατ' εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης, | 248 |
| πρύμνας ἔχουσαι εἱλκυσμένα εἰσὶ ἐπὶ τῷ αἰγιαλῷ τῆς λευκῆς θαλάσσης, | |
| ὄφρα ἴδητ' αἴ κ' ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων; | 249 |
| ὅπως ἴδητε ἐὰν ὑμῖν ὑπερεκτείνῃ τὴν χεῖρα, καὶ βοηθήσῃ ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου; | |
| ὣς ὅ γε κοιρανέων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν· | 250 |
| οὕτω μὲν ὁ Ἀγαμέμνων ἔργα πρέποντα βασιλέων πράττων ἐπήρχετο τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν. | |
| ἦλθε δ' ἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν. | 251 |
| (a) ἦλθε δὲ ἐπὶ τοῖς Κρησὶ πορευόμενος κατὰ τὰς συστροφὰς τῶν ἀνδρῶν· | |
| οἳ δ' ἀμφ' Ἰδομενῆα δαΐφρονα θωρήσσοντο· | 252 |
| οὗτοι δὲ περὶ Ἰδομενέα τὸν συνετὸν καθωπλίζοντο· | |
| Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν, | 253 |
| ὁ Ἰδομενεὺς μὲν ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς ὅμοιος τῇ δυνάμει κάπρῳ, | |
| Μηριόνης δ' ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας. | 254 |
| ὁ Μηριόνης δὲ αὐτῷ τὰς ἐσχάτας τάξεις παρώξυνε· | |
| τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, | 255 |
| τούτους δὲ θεασάμενος Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν ἐχάρη· | |
| αὐτίκα δ' Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν· | 256 |
| εὐθέως δὲ πρὸς τὸν Ἰδομενέα ἔλεγε προσηνεῖς λόγους· | |
| Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων | 257 |
| ὦ Ἰδομενεῦ, περισσοτέρως μέν σε τιμῶ τῶν τοὺς ταχεῖς ἵππους ἐχόντων Ἑλλήνων, | |
| ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ' ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ | 258 |
| καὶ ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἔργοις, | |
| ἠδ' ἐν δαίθ', ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον | 259 |
| καὶ ἐν ταῖς εὐωχίαις, ὁπηνίκα τὸν τοῖς ἐντίμοις διδόμενον καυστικὸν οἶνον | |
| Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται. | 260 |
| οἱ ἔκκριτοι τῶν Ἑλλήνων ἐν τοῖς κρατῆρσι κιρνῶσιν· | |
| εἴ περ γάρ τ' ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ | 261 |
| ἐὰν γὰρ οἱ ἄλλοι οἱ τὰς κόμας τρέφοντες Ἕλληνες | |
| δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ | 262 |
| μεμερισμένον πίνωσιν, ἀλλὰ τὸ σὸν ποτήριον πλῆρες ἀεὶ | |
| ἕστηχ', ὥς περ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι. | 263 |
| ἵσταται πιεῖν, ὥσπερ ἐμοί, ἡνίκα ὁ λογισμὸς κελεύει· | |
| ἀλλ' ὄρσευ πόλεμον δ' οἷος πάρος εὔχεαι εἶναι. | 264 |
| ἀλλὰ διεγέρθητι πρὸς τὸν πόλεμον τοιοῦτος, οἷος τὸ πρῶτον ἐκαυχῶ εἶναι. | |
| τὸν δ' αὖτ' Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα· | 265 |
| πρὸς τοῦτον δὲ ὁ Ἰδομενεὺς ὁ τῶν Κρητῶν ἀρχηγὸς ἐξ ἐναντίου εἶπεν· | |
| Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος | 266 |
| ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, λίαν μέν σοι ἐγὼ εὐάρμοστος͵ φίλος | |
| ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα· | 267 |
| ἔσομαι ὥσπερ πρότερον ὑπησχόμην καὶ κατένευσα· | |
| ἀλλ' ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς | 268 |
| ἀλλὰ τοὺς ἄλλους παρόξυνε Ἕλληνας τοὺς τὴν κόμην τρέφοντας, | |
| ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ', ἐπεὶ σύν γ' ὅρκι' ἔχευαν | 269 |
| ὅπως λίαν ταχέως πολεμῶμεν, ἐπειδὴ συνέχειν καὶ συνέταξαν τοὺς ὅρκους | |
| Τρῶες· τοῖσιν δ' αὖ θάνατος καὶ κήδε' ὀπίσσω | 270 |
| οἱ Τρῷες· αὐτοῖς δὲ θάνατος καὶ λύπαι μετὰ ταῦτα | |
| ἔσσετ' ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο. | 271 |
| γενήσονται, ἐπειδὴ πρῶτοι τοὺς ὅρκους ἔβλαψαν. | |
| ὣς ἔφατ', Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ· | 272 |
| οὕτως εἶπεν· ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἀτρέως παρῆλθε κατὰ ψυχὴν εὐφραινόμενος· | |
| ἦλθε δ' ἐπ' Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν· | 273 |
| παρεγένετο δὲ πρὸς τοὺς Αἴαντας πορευόμενος κατὰ τὴν τάξιν τῶν ἀνδρῶν· | |
| τὼ δὲ κορυσσέσθην, ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν. | 274 |
| οἱ δὲ καθωπλίζοντο, ὁμοῦ δὲ ἠκολούθει νέφος πεζῶν· | |
| ὡς δ' ὅτ' ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ | 275 |
| ὥσπερ δὲ ὅτε ἀφ᾽ ὑψηλοῦ τόπου ἴδε νέφος ἀνὴρ ποιμὴν αἰγῶν | |
| ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς· | 276 |
| ἐπερχόμενον κατὰ τὸν πόντον ὑπὸ τῆς Ζεφύρου πνοῆς, | |
| τῷ δέ τ' ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα | 277 |
| (a) τούτῳ δὲ πόρρωθεν ὑπάρχοντι μέλαν, καθάπερ πίσσα, | |
| φαίνετ' ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν, | 278 |
| φαίνεται πορευόμενον κατὰ θάλασσαν, φέρει δὲ συστροφὴν μετὰ ὄμβρου πολλήν· | |
| ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα· | 279 |
| ἐφοβήθη δὲ ἰδών, καὶ ὑπὸ τὸ σπήλαιον συνήλασε τὰς αἶγας· | |
| τοῖαι ἅμ' Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν | 280 |
| τοιαῦται μετὰ τῶν Αἰάντων φάλαγγες πυκναὶ νέων ἐνδόξως τραφέντων, | |
| δήιον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες | 281 |
| ἐκινοῦντο ἐπὶ τὸν ἀφανιστικὸν πόλεμον, | |
| κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι. | 282 |
| μέλαιναι ταῖς ἀσπίσι, καὶ ὠρθωμέναι τοῖς δόρασιν οὖσαι· | |
| καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων, | 283 |
| καὶ τούτους μὲν θεασάμενος Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εὐφράνθη, | |
| καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 284 |
| καὶ φωνήσας πρὸς αὐτοὺς λόγους ταχεῖς ἔλεγεν· | |
| Αἴαντ' Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων, | 285 |
| ὦ Αἴαντες ἡγεμόνες τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων, | |
| σφῶι μέν· οὐ γὰρ ἔοικ' ὀτρυνέμεν· οὔ τι κελεύω· | 286 |
| ὑμῖν μέν, οὐ γὰρ δεῖ, παροξύνειν ὑμᾶς οὐδὲν κελεύω· | |
| αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι. | 287 |
| αὐτοὶ γὰρ καὶ λίαν παρακελεύεσθε τῷ λαῷ μάχεσθαι ἰσχυρῶς | |
| αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον | 288 |
| εἴθε γὰρ, ὦ Ζεῦ πάτερ, καὶ Ἀθηνᾶ, καὶ Ἄπολλον, | |
| τοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο· | 289 |
| τοιαύτη προθυμία γένοιτο πᾶσιν ἐν τοῖς στήθεσι· | |
| τώ κε τάχ' ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος | 290 |
| τούτῳ γὰρ ἂν ταχέως κλινθείη ἡ πόλις Πριάμου τοῦ βασιλέως | |
| χερσὶν ὑφ' ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε. | 291 |
| κρατηθεῖσα, καὶ πορθηθεῖσα ὑπὸ τῶν ἡμετέρων χειρῶν. | |
| ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ' ἄλλους· | 292 |
| οὕτως εἰπών, αὐτοὺς μὲν κατέλιπεν αὐτόθι, ἐπὶ δὲ τοὺς ἄλλους ἐπορεύθη. | |
| ἔνθ' ὅ γε Νέστορ' ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν | 293 |
| ἐκεῖ δὲ οὗτος κατέλαβε Νέστορα τὸν ὀξύφωνον δημηγόρον τῶν Πυλίων, | |
| οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι | 294 |
| τοὺς ἑαυτοῦ φίλους κοσμοῦντα καὶ παροξύνοντα πολεμεῖν, | |
| ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε | 295 |
| περὶ τὸν μέγαν Πελάγοντα, καὶ τὸν Ἀλάστορα, καὶ τὸν Χρόμιον, | |
| Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν· | 296 |
| καὶ τὸν βασιλέα Αἵμονα, καὶ Βίαντα τὸν ἡγεμόνα τῶν λαῶν· | |
| ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι, | 297 |
| πρῶτον μὲν τοὺς ἱππέας σὺν τοῖς ἵπποις, καὶ τοῖς ἄρμασι, | |
| πεζοὺς δ' ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς | 298 |
| τοὺς πεζοὺς δὲ ὄπισθεν ἔστησε πολλούς τε καὶ ἀγαθούς, | |
| ἕρκος ἔμεν πολέμοιο· κακοὺς δ' ἐς μέσσον ἔλασσεν, | 299 |
| ὥστε περίφραγμα εἶναι τοῦ πολέμου· τοὺς δειλοὺς δὲ εἰς τὸ μέσον ἐλάσας συνέκλεισε | |
| ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι. | 300 |
| ὅπως καὶ μὴ βουλόμενός τις ὑπ᾿ ἀνάγκης πολεμῇ. | |
| ἱππεῦσιν μὲν πρῶτ' ἐπετέλλετο· τοὺς γὰρ ἀνώγει | 301 |
| τοῖς ἱππεῦσι μὲν οὖν πρῶτον παρεκελεύετο· τούτους γὰρ ἐκέλευσε | |
| σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ· | 302 |
| κατέχειν τοὺς ἑαυτῶν ἵππους, μὴ δὲ συστρέφεσθαι κατὰ τὴν πληθύν, | |
| μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς | 303 |
| μὴ δέ τις ἱππικῇ καὶ ἀνδρίᾳ θαρρῶν, | |
| οἶος πρόσθ' ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι, | 304 |
| μόνος πρὸ τῶν ἄλλων προθυμείσθω πολεμεῖν τοῖς Τρωσί, | |
| μηδ' ἀναχωρείτω· ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε. | 305 |
| μὴ δὲ ὑποχωρείτω· ἀσθενέστεροι γὰρ γενήσεσθε· | |
| ὃς δέ κ' ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ' ἅρμαθ' ἵκηται | 306 |
| ὃς δ᾽ ἂν ἀνὴρ ἀπὸ τῶν ἰδίων ἁρμάτων ἐπὶ ἕτερα ἅρματα ἔλθῃ, | |
| ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω. | 307 |
| δόρατι πληξάτω, ἐπειδὴ κατὰ πολὺ κρεῖσσον οὕτως ἂν εἴη· | |
| ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχε' ἐπόρθεον | 308 |
| οὕτως καὶ οἱ προγενέστεροι τὰς πόλεις καὶ τὰ τείχη ἐπόρθουν, | |
| τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες. | 309 |
| τοῦτον τὸν λογισμὸν καὶ τὴν προθυμίαν ἔχοντες ἐν τοῖς στήθεσιν. | |
| ὣς ὃ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐῢ εἰδώς· | 310 |
| οὕτως ὁ γέρων προέτρεπε, παλαιῶν πολέμων ἔμπειρος ὤν· | |
| καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων, | 311 |
| καὶ τοῦτον μὲν ἰδὼν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς ἐχάρη, | |
| καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 312 |
| καὶ φωνήσας πρὸς αὐτὸν λόγους ταχεῖς ἔλεγεν· | |
| ὦ γέρον εἴθ' ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν | 313 |
| ὦ γέρον, εἴθε ὥσπερ ἐν τῷ προσφιλεῖ στήθει ὑπάρχει σοι προθυμία, | |
| ὥς τοι γούναθ' ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη· | 314 |
| οὕτω σοι καὶ τὰ γόνατ᾽ ἀκολουθοῖεν, καὶ δύναμις ἰσχυρά σοι ὑπάρχοι· | |
| ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον· ὡς ὄφελέν τις | 315 |
| ἀλλά σε γῆρας τὸ πᾶσιν ὁμοίως ἐπερχόμενον καταπονεῖ· ὡς εἴθε τις | |
| ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν, σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι. | 316 |
| ἄλλος ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν αὐτὸ εἶχεν, σὺ δὲ ἐν τοῖς νεωτέροις ὑπῆρχες. | |
| τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· | 317 |
| πρὸς τοῦτον δὲ μετὰ ταῦτα Νέστωρ ὁ ἀπὸ τῆς Γερήνης ὁ ἱππικὸς ἀπεκρίνατο· | |
| Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐθέλοιμι καὶ αὐτὸς | 318 |
| ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, καὶ πάνυ μὲν ἂν βουλοίμην κἀγὼ οὕτως ἔχειν, | |
| ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν. | 319 |
| ὥσπερ ὅτε τὸν ἔνδοξον Ἐρευθαλίωνα ἐφόνευσα· | |
| ἀλλ' οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν· | 320 |
| ἀλλ᾿ οὐδαμῶς ἅπανθ᾽ ὁμοῦ τοῖς ἀνθρώποις δεδώκασιν οἱ θεοί· | |
| εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει. | 321 |
| εἰ τότε νέος ἦν, νῦν δή με γῆρας καταλαμβάνει· | |
| ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσω | 322 |
| ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῖς ἱππεῦσι συνέσομαι, καὶ προτρέψω | |
| βουλῇ καὶ μύθοισι· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων. | 323 |
| εὐβουλία καὶ λόγοις· τοῦτο γάρ ἐστι γερόντων τιμή· | |
| αἰχμὰς δ' αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖο | 324 |
| ἀκόντια δὲ ἀκοντίζουσιν οἱ νεώτεροι, οἵτινες ἐμοῦ | |
| ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν. | 325 |
| νεωτέρως γεγόνασι, καὶ ἰσχύι θαρροῦσι. | |
| ὣς ἔφατ', Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ. | 326 |
| οὕτως εἶπεν· ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἀτρέως παρῆλθε χαίρων κατά ψυχήν· | |
| εὗρ' υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππον | 327 |
| εὗρε δὲ Μενεσθέα τὸν ἱππικὸν τὸν υἱὸν τοῦ Πετεοῦ | |
| ἑσταότ'· ἀμφὶ δ' Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς· | 328 |
| ἑστῶτα· περὶ δ᾽ αὐτὸν ἦσαν Ἀθηναῖοι οἱ ἐπιστήμονες τοῦ πολέμου· | |
| αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς, | 329 |
| πλησίον δὲ ἵστατο Ὀδυσσεὺς ὁ πολύβουλος· | |
| πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ | 330 |
| παρ᾿ αὐτῷ δὲ τῶν Κεφαλήνων αἱ τάξεις οὐκ ἀσθενεῖς | |
| ἕστασαν· οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς, | 331 |
| περιειστήκεσαν· οὔπω γὰρ ὁ λαὸς αὐτῶν ἤκουσε τῆς βοῆς, | |
| ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγες | 332 |
| ἀλλὰ νεωστὶ διεγειρόμεναι ἐκινοῦντο αἱ φάλαγγες | |
| Τρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ μένοντες | 333 |
| τῶν Τρῴων τῶν ἱππικῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων· οἱ δὲ ἀναμένοντες | |
| ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼν | 334 |
| ἑστήκασι, πότε ἄλλος πύργος τῶν Ἑλλήνων ἐπελθὼν | |
| Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο. | 335 |
| ὁρμήσειε κατὰ τῶν Τρῴων, καὶ πολέμου ἀρχὴν ποιήσαιτο· | |
| τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, | 336 |
| τούτους δὲ θεασάμενος ὠνείδισεν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν, | |
| καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 337 |
| καὶ φωνήσας πρὸς αὐτοὺς λόγους ταχεῖς ἔλεγε· | |
| ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος, | 338 |
| ὦ υἱὲ Πετεοῦ τοῦ ὑπὸ τοῦ Διὸς πεπαιδευμένου βασιλέως, | |
| καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφρον | 339 |
| καὶ σὺ κακοῖς δόλοις κεκοσμημένε, πανοῦργε, | |
| τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δ' ἄλλους; | 340 |
| τί δήποτε φοβούμενοι πόρρω ἵστασθε, ἀναμένετε δὲ ἄλλους; | |
| σφῶιν μέν τ' ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας | 341 |
| ὑμῖν μέντοι πρέπει ἐν τοῖς πρώτοις ὄντας | |
| ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι· | 342 |
| ἑστάναι, καὶ τῆς καυστικῆς μάχης μετασχεῖν· | |
| πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο, | 343 |
| πρῶτοι γὰρ καὶ τῆς ἐμῆς εὐωχίας ἀκούεσθε, | |
| ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί. | 344 |
| ὁπηνίκα παρασκευάζομεν εὐωχίαν τοῖς γέρουσιν Ἕλλησιν, | |
| ἔνθα φίλ' ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα | 345 |
| ὅπου προσφιλῆ κρέα ὀπτά εἰσιν ὥστ᾽ ἐσθίειν, καὶ κύλικες | |
| οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρ' ἐθέλητον· | 346 |
| οἴνου προσηνοῦς καὶ ἡδέος πίνειν, ὅπως ἂν βούλοισθε· | |
| νῦν δὲ φίλως χ' ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν | 347 |
| νῦν δὲ ἡδέως ἂν ὁρῶτε, καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἑλλήνων ἔμπροσθεν | |
| ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ. | 348 |
| ὑμῶν μάχοιντο διὰ σιδήρου σκληροῦ, καὶ ἀνηλεοῦς. | |
| τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· | 349 |
| πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος ὁ πολύβουλος Ὀδυσσεὺς εἶπεν· | |
| Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων; | 350 |
| ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, ποῖος λόγος τὸ περίφραγμα τῶν σῶν ὀδόντων διέφυγε; | |
| πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότ' Ἀχαιοὶ | 351 |
| πῶς δὴ λέγεις πολέμου ἀμελεῖν, ὁπηνίκα οἱ Ἕλληνες | |
| Τρωσὶν ἐφ' ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα; | 352 |
| ἀνιστῶμεν κατὰ τῶν ἱππικῶν Τρῴων πόλεμον ὀξύν; | |
| ὄψεαι αἴ κ' ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ | 353 |
| ὄψει ἐὰν ἐθέλῃς, καὶ ἐάν σοι ταῦτα διὰ φροντίδος εἰσί, | |
| Τηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγέντα | 354 |
| τὸν προσφιλῆ πατέρα τοῦ Τηλεμάχου ἐμβαλόντα τοῖς πρωταγωνισταῖς | |
| Τρώων ἱπποδάμων· σὺ δὲ ταῦτ' ἀνεμώλια βάζεις. | 355 |
| τῶν ἱππικῶν Τρῴων· σὺ δὲ ταῦτα ἀνεμόφθορα, καὶ μάταια λέγεις. | |
| τὸν δ' ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων | 356 |
| πρὸς τοῦτον δὲ μέτριον γελάσας Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εἶπεν, | |
| ὡς γνῶ χωομένοιο· πάλιν δ' ὅ γε λάζετο μῦθον· | 357 |
| ἐπειδὴ ἔγνω αὐτὸν μεγάλως ὀργιζόμενον· πάλιν δὲ οὗτος ἀνελάμβανε τὸν λόγον· | |
| διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν' Ὀδυσσεῦ | 358 |
| ὦ εὐγενέστατε υἱὲ τοῦ Λαερτίου πολύτροπε Ὀδυσσεῦ, | |
| οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω· | 359 |
| οὔτε ὀνειδίζω σε περιττῶς, οὔτε προστάττω· | |
| οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν | 360 |
| γινώσκω γὰρ ὅτι σοι ὁ λογισμὸς ἐν τῷ προσφιλεῖ στήθει προσηνῆ βουλεύματα οἶδε· | |
| ἤπια δήνεα οἶδε· τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τ' ἐγώ περ. | 361 |
| ταὐτὰ γὰρ φρονεῖς, ἅπερ καὶ ἐγώ· ἀλλὰ πορεύου· | |
| ἀλλ' ἴθι ταῦτα δ' ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ' εἴ τι κακὸν νῦν | 362 |
| ταῦτα δὲ μετέπειτα ἐξιλασόμεθα, εἴ τι κακὸν νῦν | |
| εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν. | 363 |
| ἐλέχθη· θεοὶ δὲ ταῦτα πάντα μάταια καὶ ἀνωφελῆ ποιήσειαν. | |
| ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ' ἄλλους. | 364 |
| οὕτως εἰπών, τούτους μὲν κατέλιπεν αὐτόθι· ἐπορεύθη δ᾽ ἐπ᾽ ἄλλους· | |
| εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα | 365 |
| εὗρε δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως τὸν μεγαλόψυχον Διομήδην | |
| ἑσταότ' ἔν θ' ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι· | 366 |
| ἑστῶτα ἐν τοῖς ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασι τοῖς κεκολλημένοις· | |
| πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήιος υἱός. | 367 |
| παρ᾽ αὐτῷ δὲ ἵστατο Σθένελος ὁ υἱὸς τοῦ Καπανέως· | |
| καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων, | 368 |
| καὶ τοῦτον μέντοι ὠνείδισε θεασάμενος Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς, | |
| καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· | 369 |
| καὶ φωνήσας πρὸς αὐτόν, λόγους ταχεῖς ἔλεγε· | |
| ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο | 370 |
| φεῦ, ᾧ υἱὲ τοῦ Τυδέως τοῦ συνετοῦ καὶ πολεμικοῦ· | |
| τί πτώσσεις, τί δ' ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας; | 371 |
| τί ἀποδειλιᾶς; τί δὲ περισκοπεῖς τὰ μεταξὺ κενὰ τοῦ στρατεύματος, ἤτοι φυγῆς ὁδούς; | |
| οὐ μὲν Τυδέϊ γ' ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν, | 372 |
| οὔκουν τῷ Τυδεῖ οὕτω προσφιλὲς ἦν τὸ δειλιᾷν, | |
| ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηΐοισι μάχεσθαι, | 373 |
| ἀλλὰ τὸ μάχεσθαι τοῖς πολεμίοις ἔμπροσθεν πολλῷ τῶν ἀγαπητῶν φίλων. | |
| ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον· οὐ γὰρ ἔγωγε | 374 |
| οὕτως εἶπον, οἳ ἴδον αὐτὸν διαπονοῦντα κατὰ τὸν πόλεμον· ἐγὼ γὰρ | |
| ἤντησ' οὐδὲ ἴδον· περὶ δ' ἄλλων φασὶ γενέσθαι. | 375 |
| οὐκ ἀπήντησα, οὐδὲ ἴδον· λέγουσι δὲ γενέσθαι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους· | |
| ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας | 376 |
| ἄνευ μὲν γὰρ πολέμου εἰσῆλθε τὰς Μυκήνας | |
| ξεῖνος ἅμ' ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων· | 377 |
| ξένος, συναθροίζων λαὸν μετὰ Πολυνείκους τοῦ ἰσοθέου· | |
| οἳ δὲ τότ' ἐστρατόωνθ' ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης, | 378 |
| οἳ δὴ τότε ἐστράτευον ἐπὶ τὰ ἱερὰ τείχη τῶν Θηβῶν, | |
| καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους· | 379 |
| καὶ δὴ πάνυ παρεκάλουν δοῦναι συμμάχους ἐνδόξους· | |
| οἳ δ' ἔθελον δόμεναι καὶ ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον· | 380 |
| οὗτοι δὲ ἐβούλοντο δοῦναι, καὶ συνῄνουν ὥσπερ ἠξίουν· | |
| ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων. | 381 |
| ἀλλ᾽ ὁ Ζεὺς ἐκώλυσε δεικνὺς σημεῖα ἐναντία καὶ χαλεπά. | |
| οἳ δ' ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο, | 382 |
| οὗτοι δὲ ἐπειδὴ ἀνεχώρησαν, καὶ ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ ἐγένοντο, | |
| Ἀσωπὸν δ' ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην, | 383 |
| εἰς τὸν Ἀσωπόν ποταμὸν ἀφίκοντο, τὸν βαθείας βοτάνας καὶ σχοίνους ἔχοντα, | |
| ἔνθ' αὖτ' ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί. | 384 |
| τότε δὴ οἱ Ἕλληνες ἄγγελον ἔπεμψαν τὸν Τυδέα εἰς Θήβας· | |
| αὐτὰρ ὃ βῆ, πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεΐωνας | 385 |
| ὁ δὲ ἐπορεύθη, πολλοὺς δὲ Θηβαίους κατέλαβεν | |
| δαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης. | 386 |
| εὐωχουμένους κατὰ τὸν οἶκον τῆς ἰσχύος τοῦ Ἐτεοκλέους, | |
| ἔνθ' οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς | 387 |
| ὅπου οὐδέ, ξένος ὤν, ὁ ἱππικὸς Τυδεὺς | |
| τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν, | 388 |
| ἐφοβεῖτο μόνος ὑπάρχων ἐν πολλοῖς Θηβαίοις· | |
| ἀλλ' ὅ γ' ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ' ἐνίκα | 389 |
| ἀλλ᾿ αὐτὸς ἀγωνίζεσθαι προυκαλεῖτο· πάντα δὲ ἐνίκα | |
| ῥηϊδίως· τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη. | 390 |
| ῥᾳδίως· τοιαύτη αὐτῷ βοηθὸς παρῆν ἡ Ἀθηνᾶ. | |
| οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων | 391 |
| οἱ δὲ Θηβαῖοι, οἱ τοὺς ἵππους κεντοῦντες, ὀργισθέντες, | |
| ἂψ ἄρ' ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες | 392 |
| εἰς τοὐπίσω ὑποστρέφοντι ἐνέδραν ἰσχυρὰν ἄγοντες ἐκάθισαν, | |
| κούρους πεντήκοντα· δύω δ' ἡγήτορες ἦσαν, | 393 |
| νέους πεντήκοντα· δύο δὲ ἦσαν ἡγεμόνες, | |
| Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν, | 394 |
| Μαίων υἱὸς τοῦ Αἵμονος παρόμοιος τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς, | |
| υἱός τ' Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης. | 395 |
| καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Αὐτοφόνου ὁ καρτερικὸς Λυκοφόντης. | |
| Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε· | 396 |
| Τυδεὺς μὲν οὖν καὶ τούτοις ἀπρεπῆ θάνατον ἐπήγαγε· | |
| πάντας ἔπεφν', ἕνα δ' οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι· | 397 |
| πάντας ἀπέκτεινε, ἕνα δὲ μόνον ἀπέλυσε ἐπ᾽ οἶκον πορεύεσθαι· | |
| Μαίον' ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας. | 398 |
| τὸν Μαίονα δὴ οὖν ἀφῆκε, σημείοις πεισθεὶς τῶν θεῶν. | |
| τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος· ἀλλὰ τὸν υἱὸν | 399 |
| τοιοῦτος ἦν ὁ ἀπὸ Αἰτωλίας Τυδεύς· ἀλλὰ τὸν υἱὸν | |
| γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ' ἀμείνω. | 400 |
| ἐγέννησεν ἑαυτοῦ χείρονα τῷ πολέμῳ, κρείσσονα δὲ τῇ δημηγορίᾳ. | |
| ὣς φάτο, τὸν δ' οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης | 401 |
| οὕτως εἶπε· πρὸς αὐτὸν δὲ οὐδὲν ἔφη Διομήδης ὁ ἰσχυρός, | |
| αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο· | 402 |
| αἰδεσθεὶς τὴν ἐπίπληξιν τοῦ αἰδοῦς ἀξίου βασιλέως. | |
| τὸν δ' υἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο· | 403 |
| ὁ υἱὸς δὲ τοῦ ἐνδόξου Καπανέως ἀπεκρίνατο αὐτῷ· | |
| Ἀτρεΐδη μὴ ψεύδε' ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν· | 404 |
| ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, μὴ ψεύδου, εἰδὼς εἰπεῖν ἀληθῶς· | |
| ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ' ἀμείνονες εὐχόμεθ' εἶναι· | 405 |
| ἡμεῖς πολλῷ κρείττονες τῶν πατέρων εἶναι καυχώμεθα· | |
| ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο | 406 |
| ἡμεῖς καὶ τὸ ἔδαφος τῶν Θηβῶν τῶν ἑπταπύλων ἐπορθήσαμεν, | |
| παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ' ὑπὸ τεῖχος ἄρειον, | 407 |
| ὀλίγον στρατὸν ἀγαγόντες ὑπὸ τεῖχος πολεμικόν, | |
| πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ· | 408 |
| πειθόμενοι τοῖς τέρασι τῶν θεῶν, καὶ τῇ βοηθείᾳ τοῦ Διός· | |
| κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο· | 409 |
| ἐκεῖνοι δὲ ταῖς ἰδίαις εἰς θεὸν ἁμαρτίαις ἀπώλοντο· | |
| τὼ μή μοι πατέρας ποθ' ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ. | 410 |
| δι᾿ ὃ μή μοι τοὺς πατέρας ποτὲ τίθεσο ἐν ὁμοίᾳ τιμῇ. | |
| τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης· | 411 |
| πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης, εἶπεν· | |
| τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ' ἐπιπείθεο μύθῳ· | 412 |
| νήπιε, κάθησο σιωπῶν, τῷ ἐμῷ δὲ λόγῳ πείθου· | |
| οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν | 413 |
| οὐ γὰρ ἐγὼ μέμφομαι Ἀγαμέμνονι τῷ βασιλεῖ τοῦ στρατοῦ | |
| ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς· | 414 |
| παροξύνοντι μάχεσθαι τοὺς εὐόπλους Ἕλληνας· | |
| τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ' ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ | 415 |
| τούτῳ μὲν γὰρ δόξα ἐπακολουθήσει, ἐὰν οἱ Ἕλληνες | |
| Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν, | 416 |
| ἀφανίσωσι τοὺς Τρῷας, καὶ ἐκπορθήσωσι τὴν ἱερὰν Ἴλιον· | |
| τούτῳ δ' αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων. | 417 |
| τούτῳ δὲ πάλιν μεγάλη λύπη, τῶν Ἑλλήνων ἀφανισθέντων. | |
| ἀλλ' ἄγε δὴ καὶ νῶι μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς. | 418 |
| ἀλλ᾽ ἀγὲ δὴ καὶ ἡμεῖς φροντίσωμεν ἰσχύος ὁρμητικῆς. | |
| ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε· | 419 |
| εἶπε δὴ καὶ ἐκ τῶν ἀρμάτων σὺν τοῖς ὅπλοις χαμαὶ ἀπεπήδησε· | |
| δεινὸν δ' ἔβραχε χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσιν ἄνακτος | 420 |
| φοβερῶς δὲ ἤχησεν ὁ σίδηρος ἐν τῷ στήθει τοῦ βασιλέως, | |
| ὀρνυμένου· ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν. | 421 |
| ὁρμήσαντος· ὑφεῖλε δ᾽ ἂν φέβον καὶ τὸν ἄγαν καρτερικὸν καὶ ἀνδρεῖον· | |
| ὡς δ' ὅτ' ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης | 422 |
| ὥσπερ δὲ ὅταν ἐν τῷ πολυταράχῳ αἰγιαλῷ τὸ κῦμα τῆς θαλάττης | |
| ὄρνυτ' ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος· | 423 |
| διεγείρεται πυκνότερον, τοῦ Ζεφύρου ἀνέμου συνταράξαντος ἠρέμα, | |
| πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα | 424 |
| ἐν τῷ πόντῳ μὲν τὴν ἀρχὴν κορυφοῦται, καὶ αὔξεται, μετὰ ταῦτα δὲ | |
| χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τ' ἄκρας | 425 |
| τῇ χέρσω προσρησσόμενον μεγάλως ἠχεῖ, περὶ δὲ τὰς ἄκρας | |
| κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δ' ἁλὸς ἄχνην· | 426 |
| κυφὸν καὶ μετέωρον ὂν ὑψοῦται, ἀπορρίπτει δὲ θαλάσσης ἀφρόν· | |
| ὣς τότ' ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες | 427 |
| οὕτω τότε πυκνότεραι ἐκινοῦντο αἱ τάξεις τῶν Ἑλλήνων | |
| νωλεμέως πόλεμον δέ· κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστος | 428 |
| ἀδιαλείπτως ἐπὶ τὸν πόλεμον· ἕκαστος δὲ τοῖς ἑαυτοῦ προσέταττε | |
| ἡγεμόνων· οἳ δ' ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐδέ κε φαίης | 429 |
| ἀπὸ τῶν ἡγεμόνων, οἱ ἄλλοι δὲ ἐπορεύοντο ἡσύχως· οὐδ᾽ ἂν εἴποις | |
| τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ' ἐν στήθεσιν αὐδήν, | 430 |
| τοσοῦτον στρατὸν ἀκολουθεῖν ἔχοντα ἐν τοῖς στήθεσι φωνὴν | |
| σιγῇ δειδιότες σημάντορας· ἀμφὶ δὲ πᾶσι | 431 |
| μετὰ σιγῆς, φοβούμενοι τοὺς ἡγεμόνας· περὶ ἅπαντας δὲ | |
| τεύχεα ποικίλ' ἔλαμπε, τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο. | 432 |
| τὰ ποικίλα ὅπλα περιέλαμπον, ἅπερ ἐνδεδυμένοι κατὰ τάξιν ἐπορεύοντο· | |
| Τρῶες δ', ὥς τ' ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ | 433 |
| οἱ Τρῷες δέ, ὥσπερ αἱ θήλειαι τῶν προβάτων ἑστήκασιν ἐν αὐλῇ ἀνδρὸς | |
| μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν | 434 |
| πολυκτήμονος πλεῖσται, γάλα λευκὸν ἀμελγόμεναι, | |
| ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν, | 435 |
| ἀδιαλείπτως βοῶσαι, τὴν φωνὴν τῶν ἀρνῶν ἀκούουσαι· | |
| ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει· | 436 |
| οὕτω θόρυβος Τρῴων κατὰ τὸν μέγαν στρατὸν ἐγήγερτο· | |
| οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδ' ἴα γῆρυς, | 437 |
| οὐ γὰρ πάντων ἦν ὁ αὐτὸς ἦχος οὐ δὲ μία φωνή, | |
| ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δ' ἔσαν ἄνδρες. | 438 |
| ἀλλὰ γλῶσσαι μεμιγμέναι ἦσαν, ἄνδρες γὰρ πολλαχόθεν κεκλημένοι ὑπῆρχον· | |
| ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη | 439 |
| παρώρμησε δὲ τοὺς μὲν ὁ Ἄρης, τοὺς δὲ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ, | |
| Δεῖμός τ' ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα, | 440 |
| καὶ ὁ Δεῖμος, καὶ ὁ Φόβος, καὶ ἡ ἀπλείστως προθυμουμένη Ἔρις, | |
| Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε, | 441 |
| ἡ τοῦ ἀνδροκτόνου Ἄρεος ἀδελφή, καὶ φίλη, | |
| ἥ τ' ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα | 442 |
| ἥτις μικρὰ μὲν τὸ πρῶτον ἐγείρεται αὐξομένη, μετὰ ταῦτα δὲ | |
| οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει· | 443 |
| τῷ οὐρανῷ τὴν κεφαλὴν προσεπέλασε, καὶ ἐπὶ γῆς βαδίζει· | |
| ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ | 444 |
| ἥτις αὐτοῖς καὶ τότε φιλονεικίαν ὁμοίαν καὶ κοινὴν εἰς τὸ μέσον ἐνέβαλεν, | |
| ἐρχομένη καθ' ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν. | 445 |
| πορευομένη κατὰ τὸν στρατόν, αὔξουσα τὸν στεναγμὸν καὶ τὴν λύπην τῶν ἀνδρῶν. | |
| οἳ δ' ὅτε δή ῥ' ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο, | 446 |
| οὗτοι δὲ ἐπειδὴ εἰς ἕνα τόπον συνερχόμενοι ἀφίκοντο, | |
| σύν ῥ' ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ' ἔγχεα καὶ μένε' ἀνδρῶν | 447 |
| συνέβαλον μέν τοι τὰς ἐκ βυρσῶν ἀσπίδας, συνῆξαν δὲ τὰ δόρατα, καὶ τὰς δυνάμεις τῶν ἀνδρῶν | |
| χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι | 448 |
| τῶν σιδηροθωράκων· αἱ ἀσπίδες δὲ αἱ τοὺς ὀμφαλοὺς ἔχουσαι | |
| ἔπληντ' ἀλλήλῃσι, πολὺς δ' ὀρυμαγδὸς ὀρώρει. | 449 |
| ἐπλησίαζον ἀλλήλαις, πολὺς δὲ θόρυβος ἠγέρθη. | |
| ἔνθα δ' ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν | 450 |
| τηνικαῦτα δὲ στεναγμὸς ὁμοῦ, καὶ εὐχὴ ἀνδρῶν | |
| ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ' αἵματι γαῖα. | 451 |
| ἦν φθειρόντων τε, καὶ φθειρομένων· τὸ αἷμα δὲ κατὰ γῆς ἔρρει. | |
| ὡς δ' ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ' ὄρεσφι ῥέοντες | 452 |
| ὥσπερ δὲ ὅτε ποταμοὶ χείμαρροι, διὰ τῶν ὀρέων ῥέοντες | |
| ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ | 453 |
| συμβάλλουσιν εἰς δεξαμενὴν ὕδωρ ὄμβρων, | |
| κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης, | 454 |
| ἔκ τινων βαθέων ἐκρύσεων, ἐντὸς κοίλης ἐγχαράξεως γῆς, | |
| τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν· | 455 |
| τούτων δὲ τὸν κτύπον πόρρωθι ἐν τοῖς ὄρεσιν ἤκουσεν ὁ ποιμήν· | |
| ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε. | 456 |
| οὕτως ἐπιφερομένων ἀλλήλοις τούτων, βοή τε καὶ φόβος ἐγένετο. | |
| πρῶτος δ' Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν | 457 |
| πρῶτος δὲ ὁ Ἀντίλοχος ἀνεῖλεν ἄνδρα ἀπὸ τῶν Τρῴων πολεμικόν, | |
| ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον· | 458 |
| τὸν ἀγαθὸν ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς, υἱὸν τοῦ Θαλυσίου Ἐχέπωλον· | |
| τόν ῥ' ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης, | 459 |
| τοῦτον δὴ ἔτρωσε πρῶτος κατὰ τὸ μετωπίδιον τῆς ἱππείαις θριξὶ κοσμουμένης περικεφαλαίας· | |
| ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ' ἄρ' ὀστέον εἴσω | 460 |
| ἐνέπηξε δὲ τῷ μετώπῳ, ἐπέρασε δὲ εἴσω τὸ ὀστοῦν | |
| αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν, | 461 |
| ἡ σιδηρὰ ἐπιδορατίς· αὐτὸν δὲ σκότος κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψεν· | |
| ἤριπε δ' ὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ. | 462 |
| ἔπεσε δὲ εἰς γῆν, ὥσπερ ὅταν πέσῃ πύργος ἐν τῇ ἰσχυρᾷ μάχῃ· | |
| τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ | 463 |
| τοῦτον δὲ πεσόντα ἔλαβε ἀπὸ τῶν ποδῶν Ἐλεφήνωρ ὁ βασιλεὺς | |
| Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων, | 464 |
| ὁ υἱὸς τοῦ Χαλκώδοντος, ὁ ἀρχηγὸς τῶν μεγαλοψύχων Εὐβοέων. | |
| ἕλκε δ' ὑπ' ἐκ βελέων, λελιημένος ὄφρα τάχιστα | 465 |
| κύψας δὲ εἷλκεν ἔξω τῶν βελῶν προθυμούμενος, ὅπως λίαν ταχέως | |
| τεύχεα συλήσειε· μίνυνθα δέ οἱ γένεθ' ὁρμή. | 466 |
| σκυλεύσειε τὰ ὅπλα· ἐπ ' ὀλίγον δὲ αὐτῷ γέγονεν ἡ ὁρμή· | |
| νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ | 467 |
| θεασάμενος γὰρ αὐτὸν ἕλκοντα τὸν νεκρὸν ὁ μεγαλόψυχος Ἀγήνωρ, | |
| πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρ' ἀσπίδος ἐξεφαάνθη, | 468 |
| τὰ πλευρά, ἅπερ αὐτῷ κύψαντι ἔξω τῆς ἀσπίδος ἐφάνησαν, | |
| οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα. | 469 |
| ἔτρωσε δόρατι σιδηρῷ, διέλυσε δὲ τὰ μέλη. | |
| ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπ' αὐτῷ δ' ἔργον ἐτύχθη | 470 |
| οὕτως αὐτὸν μὲν κατέλιπεν ἡ ψυχή· ἐπ᾿ αὐτῷ δὲ γέγονεν ἔργον | |
| ἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ λύκοι ὣς | 471 |
| χαλεπὸν τῶν Τρῴων καὶ τῶν Ἑλλήνων· οὗτοι γὰρ, καθάπερ λύκοι, | |
| ἀλλήλοις ἐπόρουσαν, ἀνὴρ δ' ἄνδρ' ἐδνοπάλιζεν. | 472 |
| ἀλλήλοις ἐφώρμησαν, ἀνὴρ δὲ ἄνδρα ἀνέτρεπε, καὶ ἀνήρει. | |
| ἔνθ' ἔβαλ' Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας | 473 |
| τότε Αἴας ὁ Τελαμῶνος ἔτρωσε τὸν υἱὸν τοῦ Ἀνθεμίωνος, | |
| ἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ | 474 |
| τὸν ἀκμάζοντα, νέον, Σιμοείσιον, ὃν ἡ μήτηρ ποτὲ | |
| Ἴδηθεν κατιοῦσα παρ' ὄχθῃσιν Σιμόεντος | 475 |
| ἐκ τῆς Ἴδης τοῦ ὄρους κατερχομένη, παρὰ ταῖς ὄχθαις τοῦ Σιμόεντος ποταμοῦ | |
| γείνατ', ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ' ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι· | 476 |
| ἔτεκεν, ἐπειδὴ ἠκολούθει ἅμα τοῖς γονεῦσιν ἰδεῖν τὰ πρόβατα· | |
| τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον· οὐδὲ τοκεῦσι | 477 |
| τούτου χάριν αὐτὸν ἐκάλουν Σιμοείσιον· οὐδὲ τοῖς προσφιλέσι γονεῦσι | |
| θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν | 478 |
| τὰ τροφεῖα ἀπέδωκε· βραχὺς γὰρ αὐτῷ ὁ τῆς ζωῆς χρόνος ἐγένετο, | |
| ἔπλεθ' ὑπ' Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι. | 479 |
| φονευθέντι δόρατι ὑπὸ τοῦ μεγαλοψύχου Αἴαντος· | |
| πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν | 480 |
| πρῶτον γὰρ αὐτὸν ἐπερχόμενον ἔπληξε κατὰ τὸ στῆθος παρὰ τὸν δεξιὸν μαζόν· | |
| δεξιόν· ἀντικρὺ δὲ δι' ὤμου χάλκεον ἔγχος | 481 |
| καταντικρὺ δὲ διὰ τοῦ ὤμου τὸ σιδηροῦν δόρυ | |
| ἦλθεν· ὃ δ' ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς | 482 |
| διεπέρασεν· ὁ δὲ χαμαὶ εἰς χοῦν ἔπεσεν, ὥσπερ αἴγειρος, | |
| ἥ ῥά τ' ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει | 483 |
| ἣ δὴ ἐν τόπῳ καθύδρῳ ἕλους μεγάλου ἀνεβλάστησεν, | |
| λείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ' ἀκροτάτῃ πεφύασι· | 484 |
| ὁμαλή· οἱ κλάδοι δὲ αὐτῇ ἔφυσαν ἐπὶ τῇ κορυφῇ· | |
| τὴν μέν θ' ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ | 485 |
| καὶ ταύτην μὲν ἀνὴρ ἅρματα ποιῶν σιδήρῳ λαμπρῷ καὶ ὀξεῖ | |
| ἐξέταμ', ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ· | 486 |
| ἀπέκοψεν, ὅπως κάμψας ποιήσηται περιφέρειαν ὡραίου δίφρου· | |
| ἣ μέν τ' ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ' ὄχθας. | 487 |
| καὶ αὕτη μὲν κεῖται ξηραινομένη παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ. | |
| τοῖον ἄρ' Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν | 488 |
| τοιοῦτον δὴ Σιμοείσιον τὸν υἱὸν τοῦ Ἀνθέμου ἀπέκτεινεν | |
| Αἴας διογενής· τοῦ δ' Ἄντιφος αἰολοθώρηξ | 489 |
| Αἴας ὁ ἐκ τοῦ Διὸς ἕλκων τὸ γένος· κατ᾽ αὐτοῦ δὲ Ἄντιφος ὁ ποικίλον θώρακα ἔχων | |
| Πριαμίδης καθ' ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί. | 490 |
| ὁ υἱὸς τοῦ Πριάμου κατὰ τὸν στρατὸν ἠκόντισεν δόρατι ὀξεῖ· | |
| τοῦ μὲν ἅμαρθ', ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον | 491 |
| καὶ τούτου μὲν διήμαρτε· Λεῦκον δὲ αὐτός, τὸν ἀγαθὸν φίλον τοῦ Ὀδυσσέως, | |
| βεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρωσ' ἐρύοντα· | 492 |
| ἔτρωσε κατὰ τὸν βουβῶνα, πρὸς ἄλλο μέρος τὸν νεκρὸν ἕλκοντα· | |
| ἤριπε δ' ἀμφ' αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός. | 493 |
| ἔπεσε δὲ περὶ αὐτόν· ὁ νεκρὸς δὲ αὐτῷ ἐξέπεσε τῆς χειρός. | |
| τοῦ δ' Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη, | 494 |
| τούτου δὲ φονευθέντος, λίαν ὠργίσθη κατὰ ψυχὴν Ὀδυσσεύς· | |
| βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, | 495 |
| ἐπορεύθη δὲ διὰ τῶν πρωταγωνιστῶν ὡπλισμένος σιδήρῳ λαμπρῷ· | |
| στῆ δὲ μάλ' ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ | 496 |
| ἔστη δὲ πάνυ πλησίον ἐλθών, καὶ ἠκόντισε δόρατι λαμπρῷ, | |
| ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο | 497 |
| περισκοπήσας ἑαυτὸν· ὑπεσκεδάσθησαν δὲ καὶ διεχωρίσθησαν οἱ Τρῷες, | |
| ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δ' οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, | 498 |
| τοῦ ἀνδρὸς ῥίψαντος τὸ δόρυ· οὗτος δὲ οὐ μάταιον ἀφῆκε τὸ βέλος, | |
| ἀλλ' υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα | 499 |
| ἀλλὰ Δημοκόωντα τὸν νόθον υἱὸν τοῦ Πριάμου ἔτρωσεν, | |
| ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ' ἵππων ὠκειάων. | 500 |
| ὅστις αὐτῷ ἐξ Ἀβύδου παρεγένετο ἀπὸ τῶν ταχέων ἵππων· | |
| τόν ῥ' Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶ | 501 |
| τοῦτον δὴ Ὀδυσσεὺς ἔτρωσε δόρατι κατὰ τὸν κρόταφον, ὀργισθεὶς ἕνεκα τοῦ φίλου· | |
| κόρσην· ἣ δ' ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν | 502 |
| ἡ δὲ ἐπιδορατὶς ἡ χαλκῆ ἐπέρασε διὰ τοῦ ἑτέρου κροτάφου· | |
| αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε, | 503 |
| αὐτὸν δὲ σκότος κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψεν· | |
| δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ. | 504 |
| ἐκτύπησε δὲ πεσὼν· ἤχησαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ᾿ αὐτῷ· | |
| χώρησαν δ' ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ· | 505 |
| ὑπεχώρησαν δὲ οἱ πρωταγωνισταί, καὶ ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ· | |
| Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς, | 506 |
| οἱ Ἕλληνες δὲ μεγάλως ἐβόησαν, καὶ τοὺς ἑαυτῶν νεκροὺς εἵλκυσαν· | |
| ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω· νεμέσησε δ' Ἀπόλλων | 507 |
| ὥρμησαν δ᾽ ἐπ᾽ εὐθείας καὶ τὰ πολὺ προσωτέρω· ἠναξιοπάθησε δὲ ὁ Ἀπόλλων | |
| Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ κέκλετ' ἀΰσας· | 508 |
| θεασάμενος ἐκ τῆς ἀκροπόλεως· τοῖς Τρωσὶ δὲ παρεκελεύσατο φωνήσας· | |
| ὄρνυσθ' ἱππόδαμοι Τρῶες μηδ' εἴκετε χάρμης | 509 |
| διεγείρεσθε, ὦ Τρῷες ἱππικοὶ, μὴ δὲ ὑποχωρεῖτε μάχης | |
| Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηρος | 510 |
| τοῖς Ἕλλησιν· ἐπειδὴ οὐ λίθος, οὐ δὲ σίδηρός ἐστιν αὐτοῖς τὸ σῶμα, | |
| χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν· | 511 |
| ὥστε ὑπομεῖναι τὸν σαρκοτόμον σίδηρον τιτρωσκομένοις· | |
| οὐ μὰν οὐδ' Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο | 512 |
| οὐ μὴν οὐ δὲ Ἀχιλλεὺς ὁ υἱὸς τῆς καλλικόμου Θέτιδος | |
| μάρναται, ἀλλ' ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει. | 513 |
| μάχεται, ἀλλ᾽ ἐν ταῖς ναυσὶ πεπαίνει, καὶ καταπραΰνει τὴν ὀργὴν τὴν λυποῦσαν αὐτοῦ τὴν ψυχήν. | |
| ὣς φάτ' ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς | 514 |
| οὕτως εἶπεν ἀπὸ τῆς πόλεως ὁ φοβερὸς θεός· τοὺς Ἕλληνας δὲ | |
| ὦρσε Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια | 515 |
| διήγειρεν ἡ ἐνδοξοτάτη θυγάτηρ τοῦ Διὸς Ἀθηνᾶ, | |
| ἐρχομένη καθ' ὅμιλον, ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο. | 516 |
| πορευομένη κατὰ τὸν στρατόν, ὅπου ἂν ἀμελοῦντας θεάσαιτο | |
| ἔνθ' Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε· | 517 |
| τότε τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμαρυγκέως Διώρην ἡ μοῖρα κατέσχε δεσμεύσασα· | |
| χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι | 518 |
| λίθῳ γὰρ χειροπληθεῖ τραχεῖ τέτρωται παρὰ τὸν σφυρὸν | |
| κνήμην δεξιτερήν· βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν | 519 |
| κατὰ τὴν δεξιάν κνήμην· ἔτρωσε δὲ αὐτὸν ὁ ἡγεμὼν τῶν Θρᾳκῶν ἀνδρῶν | |
| Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρ' Αἰνόθεν εἰληλούθει. | 520 |
| Πεῖρος ὁ υἱὸς τοῦ Ἰμβράσου, ὃς δὴ ἦλθεν ἀπὸ της Αἴνου· | |
| ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς | 521 |
| ἀμφοτέρους δὲ τοὺς τένοντας καὶ τὰ ὀστᾶ ὁ ἀνεπαίσχυντος λίθος παντελῶς | |
| ἄχρις ἀπηλοίησεν· ὃ δ' ὕπτιος ἐν κονίῃσι | 522 |
| συνέτριψεν, ὁ δὲ εἰς τὸν χοῦν ἐπὶ τὰ μετάφρενα | |
| κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας | 523 |
| κατέπεσεν, ἀμφοτέρας τὰς χεῖρας τοῖς ἀγαπητοῖς φίλοις ἐκτείνας, | |
| θυμὸν ἀποπνείων· ὃ δ' ἐπέδραμεν ὅς ῥ' ἔβαλέν περ | 524 |
| ἀποπνέων τὴν ψυχήν. οὗτος δὲ ἐπέδραμεν, ὃς δὴ καὶ ἔτρωσεν αὐτόν, | |
| Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παρ' ὀμφαλόν· ἐκ δ' ἄρα πᾶσαι | 525 |
| ὁ Πεῖρος· ἔπληξε δὲ τῷ δόρατι παρὰ τὸν ὀμφαλόν, πᾶσαι δ᾽ ἄρα | |
| χύντο χαμαὶ χολάδες, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε. | 526 |
| ἐξεχύθησαν εἰς γῆν τὰ ἔντερα, αὐτὸν δὲ σκότος κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε. | |
| τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ | 527 |
| τοῦτον δὲ Θόας ὁ ἀπὸ τῆς Αἰτωλίας ἐπερχόμενον ἔτρωσε τῷ δόρατι | |
| στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δ' ἐν πνεύμονι χαλκός· | 528 |
| κατὰ τὸ στέρνον ὑπεράνω τοῦ μαζοῦ, ἐνεπάγη δὲ ὁ σίδηρος εἰς τὸν πνεύμονα· | |
| ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ' ὄβριμον ἔγχος | 529 |
| πλησίον δὲ Θόας αὐτῷ παρεγένετο, καὶ τὸ ἰσχυρὸν δόρυ | |
| ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ, | 530 |
| ἐξέσπασε τοῦ στέρνου, εἵλκυσε δὲ τὸ τμητικὸν ξίφος· | |
| τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ' αἴνυτο θυμόν. | 531 |
| τούτῳ δ᾽ αὐτὸς ἔπληξε τὴν γαστέρα κατὰ μέσον, καὶ ἀφείλετο τὴν ψυχήν· | |
| τεύχεα δ' οὐκ ἀπέδυσε· περίστησαν γὰρ ἑταῖροι | 532 |
| τὰ ὅπλα δὲ οὐκ ἐξέδυσε· περιέστησαν γὰρ οἱ φίλοι αὐτοῦ | |
| Θρήικες ἀκρόκομοι δολίχ' ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες, | 533 |
| Θρᾷκες οἱ τὰ ἄκρα τῆς κεφαλῆς κομῶντες, μακρὰ δόρατα κατέχοντες ταῖς χερσί, | |
| οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν | 534 |
| οἵτινες αὐτὸν καίπερ ὄντα μέγαν, καὶ ἰσχυρὸν καὶ λαμπρὸν | |
| ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη. | 535 |
| ἀπεωθήσαντο ἀφ' ἑαυτῶν· ὁ δὲ ὑποχωρήσας πελεμίχθη. | |
| ὣς τώ γ' ἐν κονίῃσι παρ' ἀλλήλοισι τετάσθην, | 536 |
| οὕτως οὗτοι ἐν τῇ γῇ ἐγγὺς ἀλλήλων ἐξήπλωνται | |
| ἤτοι ὃ μὲν Θρῃκῶν, ὃ δ' Ἐπειῶν χαλκοχιτώνων | 537 |
| ὁ μὲν τῶν Θρᾳκῶν, ὁ δὲ τῶν σιδηροθωράκων Ἐπειῶν | |
| ἡγεμόνες· πολλοὶ δὲ περὶ κτείνοντο καὶ ἄλλοι. | 538 |
| ἀρχηγοί· πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι περισσῶς αὐτοὺς ἐφονεύοντο. | |
| ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών, | 539 |
| τότε δὴ οὐκ ἂν ἀνήρ τις ἐπελθών ἐμέμψατο τὸ ἔργον τοῦ πολέμου, | |
| ὅς τις ἔτ' ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ | 540 |
| ὅστις ἂν ἔτι μήτ' ἀποδιαστήματος μήτ' ἐκ τοῦ σύνεγγυς τετρωμένος τῷ τμητικῷ σιδήρῳ, | |
| δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη | 541 |
| περὶ αὐτὸν ἀναστρέφοιτο ἐν μέσῳ, ἀπάγοι δὲ αὐτὸν ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ | |
| χειρὸς ἑλοῦσ', αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν· | 542 |
| λαβοῦσα ἀπὸ τῆς χειρός, τὴν ὁρμὴν δὲ τῶν βελῶν ἀποσοβοίη· | |
| πολλοὶ γὰρ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἤματι κείνῳ | 543 |
| πολλοὶ γὰρ ἀπὸ τῶν Τρῴων καὶ τῶν Ἑλλήνων τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ | |
| πρηνέες ἐν κονίῃσι παρ' ἀλλήλοισι τέταντο. | 544 |
| κατὰ πρόσωπον κείμενοι ἐν τῇ γῇ, πλησίον ἀλλήλων ἐξήπλωνται. | |