Greaca homerică

Textul homeric & parafrază în greaca koine de Theodorus Gaza & traducere în limba română de George Murnu

ἔνθ' αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνη	001

τότε δὴ Διομήδει τῷ υἱῷ τοῦ Τυδέως ἡ πολεμική Ἀθηνᾶ
Palas Atena din nou înteți pe Tidid Diomede;





δῶκε μένος καὶ θάρσος, ἵν' ἔκδηλος μετὰ πᾶσιν	002

ἔδωκε ἰσχὺν καὶ εὐτολμίαν, ὅπως διάδηλος ἐν πᾶσι
Inimă-i dete și-mbold ca în tabără el să se-nalțe





Ἀργείοισι γένοιτο ἰδὲ κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο·	003

τοῖς Ἕλλησι γένηται, καὶ φήμην ἀγαθὴν κομίσηται.
Mult mai presus de Ahei și să capete-naltă mărire.





δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ	004

ἔλαμπε δὲ αὐτῷ ἐκ τῆς περικεφαλαίας καὶ τῆς ἀσπίδος πῦρ
Pară nestinsă pe coif și pe scut îi aprinse zeița;





ἀστέρ' ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα	005

ἀκοπίαστον καὶ πολύ, παραπλήσιον τῷ ὀπωρινῷ ἀστέρι, ἤτοι τῷ Ἀρκτούρω,
Tocmai ca Rarița, steaua de toamnă ce noaptea răsare





λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·	006

ὅστις μᾶλλον τῶν ἄλλων ἀστέρων λαμπρῶς πανταχοῦ λάμπει, λελουμένος, ἤτοι ἐπιτείλας ἐκ τοῦ Ὠκεανοῦ.
Mai luminoasă lucind după scalda ei în Ocheanos –





τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων,	007

τοιοῦτον αὐτῷ πῦρ ἔλαμπεν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς καὶ τῶν ὤμων·
Astfel i-ardea lui Tidid din creștet, din umăr văpaia.





ὦρσε δέ μιν κατὰ μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο.	008

διεγείρασα δὲ ἐνέβαλεν αὐτὸν κατὰ τὸ μέσον, ὅπου πλεῖστοι συστρεφόμενοι ἐπολέμουν·
Palas apoi îl împinse pe unde-a fost toiu-ncleștării.





ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων	009

ἦν δέ τις ἐν τοῖς Τρωσὶ Δάρης ὄνομα πλούσιος, ἄμεμπτος,
Preot slujind lui Hefestos era la Troieni unul Dares,





ἱρεὺς Ἡφαίστοιο· δύω δέ οἱ υἱέες ἤστην	010

ἱερεὺς τοῦ Ἡφαίστου· δύο δὲ αὐτῷ υἱοὶ ἦσαν
Om cumsecade și-avut, și avea doi feciori, pe Ideos





Φηγεὺς Ἰδαῖός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.	011

Φηγεύς, καὶ Ἰδαῖος, ἔμπειροι πάσης μάχης.
Și pe Fegeu, amândoi încercați în tot felul de lupte.





τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην·	012

οὗτοι τῶν ἄλλων ἀποχωρισθέντες, ἐξεναντίας αὐτῷ ὡρμήθησαν,
Ei se curmară din șiruri și-o-ntinseră spre Diomede;





τὼ μὲν ἀφ' ἵπποιιν, ὃ δ' ἀπὸ χθονὸς ὄρνυτο πεζός.	013

οἱ μὲν ἀπὸ τῶν ἵππων, ὁ δὲ ἀπὸ τῆς γῆς ὥρμησε πεζός·
Dânșii pe sus în teleagă, iar el a dat iureș pedestru.





οἳ δ' ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες	014

ἐπεὶ δὲ οὗτοι πλησίον ἦσαν κατ᾽ ἀλλήλων ἐρχόμενοι,
Cum împotrivă pășind războinicii s-apropiară,





Φηγεύς ῥα πρότερος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·	015

ὁ Φηγεὺς δὴ πρῶτον ἀφῆκε τὸ μακρὸν δόρυ·
Sulița-ntâi repezi în Tidide Fegeu, însă boldul





Τυδεΐδεω δ' ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ' ἀκωκὴ	016

ὑπὲρ τὸν ἀριστερὸν δὲ ὦμον τοῦ υἱοῦ τοῦ Τυδέως ἦλθεν τὸ ὀξὺ
Cel ferecat la stânga trecându-i ușor peste umăr,





ἔγχεος, οὐδ' ἔβαλ' αὐτόν· ὃ δ' ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ	017

τοῦ δόρατος, οὐδὲ ἔτρωσεν αὐτόν· δευτέρως δὲ ὥρμησε τῷ σιδήρῳ
Nu-l nimeri. Dar asupră-i sărind îl ochi Diomede.





Τυδεΐδης· τοῦ δ' οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,	018

ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως· τούτου δὲ τὸ βέλος οὐκ ἐξῆλθε τῆς χειρὸς μάταιον,
Nu vâjâi în zadar din mâna viteazului lancea,





ἀλλ' ἔβαλε στῆθος μεταμάζιον, ὦσε δ' ἀφ' ἵππων.	019

ἀλλ᾽ ἔτρωσε κατὰ τὸ μεταξὺ τῶν μαζῶν στῆθος, ὤθησε δὲ καὶ ἔρριψεν ἀπὸ τῶν ἵππων.
Ci-ntre gurguie la piept îl împunse din car zdupăindu-l.





Ἰδαῖος δ' ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον,	020

ὁ Ἰδαῖος δὲ ἀφώρμησε καταλιπὼν τὸ ὡραῖον ἅρμα,
Lasă Ideos atunci podoaba-i de car și ia fuga,





οὐδ' ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·	021

οὐδ᾽ ὑπέμειεν ὑπερμαχῆσαι τοῦ ἀδελφοῦ φονευθέντος·
Nu mai cutează să-și apere fratele care căzuse.





οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν,	022

οὐ δὲ γὰρ οὐδ᾽ αὐτὸς ὑπεξέφυγεν ἂν τὴν σκοτεινὴν θανατηφόρον μοῖραν·
Nu scăpa teafăr nici el de pierzanie, dacă Hefestos





ἀλλ' Ἥφαιστος ἔρυτο, σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας,	023

ἀλλὰ ὁ Ηφαιστος ἐρρύσατο, ἔσωσε δὲ σκότῳ καλύψας,
Nu-l izbăvea ocrotindu-l în ceață noptie, de teamă





ὡς δή οἱ μὴ πάγχυ γέρων ἀκαχήμενος εἴη.	024

ὅπως μὴ παντελῶς ὁ γέρων τεθλιμμένος ὑπάρχοι·
Nu cumva tata-i bătrânul să moară de prea multă jale,





ἵππους δ' ἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς	025

τοὺς ἵππους δὲ ἐκβαλὼν ὁ υἱὸς τοῦ μεγαλοψύχου Τυδέως
Caii goni dup-aceea Tidide ca pradă și-i dete





δῶκεν ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.	026

ἔδωκε τοῖς φίλοις ἀπάγειν αὐτοὺς κάτω εἰς τὰς βαθείας ναῦς.
Soților săi ca să-i mâne la tabără lângă corăbii.





Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ ἴδον υἷε Δάρητος	027

Τρῷες δὲ οἱ μεγαλόψυχοι, ἐπειδὴ ἐθεάσαντο τοὺς υἱοὺς τοῦ Δάρητος,
Cum îi văzură-nainte Troienii pe fiii lui Dares,





τὸν μὲν ἀλευάμενον, τὸν δὲ κτάμενον παρ' ὄχεσφι,	028

τὸν μὲν ἐκφυγόντα, τὸν δὲ φονευθέντα παρὰ τοῖς ἅρμασιν,
Pe-unul fugind, pe celalt omorât lângă dalba-i teleagă,





πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ γλαυκῶπις Ἀθήνη	029

ταραχθεῖσα διηγέρθη πᾶσιν ἡ ψυχή. Ἀθηνᾶ δὲ ἡ εὐόφθαλμος λαβοῦσα
Tare s-aprinseră toți. Și-a zis cea cu ochii de fulger,





χειρὸς ἑλοῦσ' ἐπέεσσι προσηύδα θοῦρον Ἄρηα·	030

ἀπὸ τῆς χειρός, λόγοις προσεφθέγγετο τῷ ὁρμητικῷ Ἄρει·
Palas, de mână luându-l pe zeul războiului Ares:





Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα	031

ὦ Ἄρες, Ἄρες ἀνθρωποκτόνε, φόνῳ μεμολυσμένε, τείχεσι προσπελάζων,
„Ares, tu crâncene, biciul orașelor, spulberul lumii!





οὐκ ἂν δὴ Τρῶας μὲν ἐάσαιμεν καὶ Ἀχαιοὺς	032

οὐκ ἂν δὴ τοὺς Τρῷας μὲν καὶ τοὺς Ἕλληνας καταλίποιμεν πολεμεῖν,
Hai să lăsăm pe Troieni și pe-Ahei între ei să se bată





μάρνασθ', ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ,	033

οἷς τισιν ἂν καὶ παράσχοι ὁ Ζεὺς δόξαν,
Până ce tatăl ceresc după voie va da biruința;





νῶϊ δὲ χαζώμεσθα, Διὸς δ' ἀλεώμεθα μῆνιν;	034

ἡμεῖς δὲ ὑποχωρῶμεν, τὴν ὀργὴν δὲ τοῦ Διὸς ἐκκλίνωμεν;
Noi să ne dăm la o parte fugind de mânia lui Zeus”.





ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα·	035

οὕτως εἰποῦσα ἐξέβαλε τοῦ πολέμου τὸν ὁρμητικὸν Ἄρεα·
Asta grăi, și îl scoase din toi pe vifornicul Ares;





τὸν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπ' ἠϊόεντι Σκαμάνδρῳ,	036

καὶ τοῦτον μὲν μετὰ ταῦτα ἐκάθισεν ἐπὶ τῷ ὀχθώδει Σκαμάνδρῳ τῷ ποταμῷ.
Ea îl pofti dup-aceea să șadă pe mal la Scamandru.





Τρῶας δ' ἔκλιναν Δαναοί· ἕλε δ' ἄνδρα ἕκαστος	037

τοὺς Τρῷας δὲ οἱ Ἕλληνες ἔτρεψαν εἰς φυγήν· ἕκαστος δὲ
Biruie-Aheii atunci pe Troieni, și ucid căpitanii





ἡγεμόνων· πρῶτος δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων	038

ἀπὸ τῶν ἡγεμόνων ἀπέκτεινεν ἄνδρα. πρῶτος δὲ ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
Câte-un dușman fiecare. Din caru-i întâi Agamemnon





ἀρχὸν Ἁλιζώνων Ὀδίον μέγαν ἔκβαλε δίφρου·	039

τὸν μέγαν Ὀδίον τὸν ἀρχηγὸν τῶν Παφλαγόνων, ἐξέβαλε τοῦ ἄρματος·
Surpă pe trupeșul Odiu, de care ascultau Halizonii.





πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν	040

πρώτου γὰρ εἰς φυγὴν τραπέντος ἐν τῷ μεταφρένῳ τὸ δόρυ κατέπηξεν
Tocmai când el o întoarse la fugă, deodată-i împlântă





ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,	041

μεταξὺ τῶν ὤμων, διὰ τοῦ στήθους δὲ διῆλθε καὶ διεπέρασεν·
Sulița-n spate-ntre umeri și pieptu-i răzbate cu totul.





δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.	042

ἐκτύπησε δὲ καταπεσών, ἤχησαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ᾿ αὐτῷ·
Cade voinicul bufnind și zornăie arama pe dânsul.





Ἰδομενεὺς δ' ἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν	043

ὁ Ἰδομενεὺς δὲ Φαῖστον ἀπέκτεινε τὸν υἱὸν
Fulgeră Idomeneu pe fiul lui Boros Meonul,





Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.	044

τοῦ Βώρου τοῦ Λυδοῦ, ὃς ἀφίκετο ἐκ τῆς Τάρνης τῆς εὐγείου καὶ πίονος·
Festos, venitul la Troia din Tarna cea mult roditoare;





τὸν μὲν ἄρ' Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἔγχεϊ μακρῷ	045

τοῦτον μὲν δὴ Ἰδομενεὺς ὁ ἔνδοξος κατὰ πόλεμον δόρατι μακρῷ
Meșter la suliți vestit în umărul drept îl împunge





νύξ' ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·	046

ἔπληξε κατὰ τὸν δεξιὸν ὦμον μέλλοντα ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ ἅρμα·
Idomeneu, pe când Festos era să se urce-n cotigă,





ἤριπε δ' ἐξ ὀχέων, στυγερὸς δ' ἄρα μιν σκότος εἷλε.	047

κατέπεσε δὲ ἐκ τοῦ ἅρματος, μισητὸν δὲ αὐτὸν σκότος κατέλαβε·
El se prăvale de sus, și noapte cernită-l cuprinde;





τὸν μὲν ἄρ' Ἰδομενῆος ἐσύλευον θεράποντες·	048

τοῦτον μὲν δὲ οἱ τοῦ Ἰδομενέως θεράποντες ἐγύμνουν.
Soții lui Idomeneu apoi îl despoaie de arme.





υἱὸν δὲ Στροφίοιο Σκαμάνδριον αἵμονα θήρης	049

Σκαμάνδριον δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Στροφίου τὸν ἐπιστήμονα τῆς κυνηγίας,
Fiul lui Strofiu, Scamandriu, fiind nimerit dup-aceea,





Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἕλ' ἔγχεϊ ὀξυόεντι	050

Μενέλαος ὁ υἱὸς τοῦ Ἀτρέως ἀπέκτεινε δόρατι ὀξεῖ
Cade din lance răpus de Menelau Atride. Scamandriu,





ἐσθλὸν θηρητῆρα· δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ	051

τὸν ἀγαθὸν κυνηγόν· ἐδίδαξε γὰρ αὐτὸν ἡ ἀγαθὴ Ἄρτεμις
Bun vânător, învățat de ea însăși zeiț-Artemida





βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη·	052

τιτρώσκειν τὰ θηρία πάντα, ἅπερ ἐν τοῖς ὄρεσι τρέφουσιν οἱ δρυμοί·
Bine s-aținte tot felul de sălbăticiuni în pădure.





ἀλλ' οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ' Ἄρτεμις ἰοχέαιρα,	053

ἀλλ᾽οὐκ ἐβοήθησεν αὐτῷ τότε Ἄρτεμις ἡ τοῖς βέλεσι χαίρουσα,
Nu-i fu acum de-ajutor nici meștera săgetătoare,





οὐδὲ ἑκηβολίαι ᾗσιν τὸ πρίν γε κέκαστο·	054

οὐδὲ αἱ πόρρωθεν βολαί, αἷς τὸ πρῶτον ἐκεκόσμητο·
Nici dibăcia-n ochire, din care pe toți întrecuse.





ἀλλά μιν Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος	055

ἀλλὰ Μενέλαος ὁ κατὰ πόλεμον ἔνδοξος ὁ υἱὸς τοῦ Ἀτρέως
Căci lăudatul lăncier Menelau, când el o zbughise





πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρὶ	056

ἔτρωσεν αὐτὸν δόρατι κατὰ τὸ μετάφρενον, φεύγοντα ἔμπροσθεν αὐτοῦ,
Pe dinainte-i să scape cu fuga, în șira spinării





ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν,	057

μεταξὺ τῶν ὤμων, διὰ δὲ τοῦ στήθους διεπέρασεν·
L-a-nsulițat și la piept îndată răzbitu-i-a boldul;





ἤριπε δὲ πρηνής, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.	058

ἔπεσε δὲ εἰς γῆν κατὰ πρόσωπον, ἤχησαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ᾿ αὐτῷ.
Cade Scamandriu pe brânci și zornăie arama pe dânsul.





Μηριόνης δὲ Φέρεκλον ἐνήρατο, τέκτονος υἱὸν	059

ὁ Μηριόνης δὲ ἀπέκτεινε Φέρεκλον τὸν υἱὸν Ἁρμονίδου
Iar Merione ucise pe unul Fereclu, pe fiul





Ἁρμονίδεω, ὃς χερσὶν ἐπίστατο δαίδαλα πάντα	060

τοῦ τέκτονος, ὃς ἐπίστατο πλεῖστα ἔργα ποικίλα κατασκευάζειν χερσίν·
Lui Harmonides, un maistru dibaci la tot lucrul de mână





τεύχειν· ἔξοχα γάρ μιν ἐφίλατο Παλλὰς Ἀθήνη·	061

ἐξόχως γὰρ αὐτὸν ἐφίλησεν ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ·
Meșteșugit, că de Palas Atena iubit era foarte.





ὃς καὶ Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο νῆας ἐΐσας	062

ὃς καὶ τῷ Ἀλεξάνδρῳ κατεσκεύασε τὰς ἀντιρρόπους ναῦς,
El și lui Paris durase corăbii totuna de-nalte,





ἀρχεκάκους, αἳ πᾶσι κακὸν Τρώεσσι γένοντο	063

τὰς αἰτίας τῶν κακῶν, αἳ πᾶσι τοῖς Τρῳσὶ βλάβος ἐγένοντο,
Izvoditoare de rău, care neamul troian îl pierdură





οἷ τ' αὐτῷ, ἐπεὶ οὔ τι θεῶν ἐκ θέσφατα ᾔδη.	064

καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ· ἐπειδὴ οὐδαμῶς τὰ ἐκ τῶν θεῶν μαντεύματα ἠπίστατο·
Ca și pe sine, căci nu bănuise ce cugetă zeii.





τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων	065

τοῦτον μὲν ὁ Μηριόνης, ἐπειδὴ κατέλαβε διώκων,
Iute din goană prinzându-l, atunci Merione-i înfipse





βεβλήκει γλουτὸν κατὰ δεξιόν· ἣ δὲ διαπρὸ	066

ἔτρωσε κατὰ τὸ δεξιὸν σφαίρωμα· τὸ ὀξὺ δὲ τῆς ἐπιδορατίδος διόλου
Sulița-n bucă la dreapta și boldul trecu la bășică





ἀντικρὺ κατὰ κύστιν ὑπ' ὀστέον ἤλυθ' ἀκωκή·	067

καταντικρὺ παρὰ τὸ οὐροδόχον ἀγγεῖον ὑπὸ τὸ ὀστοῦν διῆλθε καὶ διεπέρασε·
Unde subt os îl ajunse; gemând de durere, Fereclu





γνὺξ δ' ἔριπ' οἰμώξας, θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε.	068

στενάξας δὲ ἐπὶ γόνυ κατέπεσε, θάνατος δὲ αὐτὸν περιεκάλυψε.
Cade deodată-n genunchi și-l învăluie bezna pieirii.





Πήδαιον δ' ἄρ' ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν	069

Μέγης δὲ ἀπέκτεινε Πηδαῖον τὸν υἱὸν τοῦ Ἀντήνορος,
Meges răpuse pe unul Pedeos născut din Antenor





ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην, πύκα δ' ἔτρεφε δῖα Θεανὼ	070

ὃς δὴ νόθος μὲν ἦν, ἐπιμελῶς δὲ ἀνέτρεφεν αὐτὸν ἡ ἔνδοξος Θεανώ,
Nelegiuit, dar pe care mărita-i soție Teano





ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.	071

ἐπίσης τοῖς ἰδίοις ἀγαπητοῖς τέκνοις, χάριν ποιουμένη τῷ ἑαυτῆς ἀνδρί·
Ca pe un fiu îl crescu și-avu grijă de el mulțumindu-și





τὸν μὲν Φυλεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν	072

τοῦτον μὲν ὁ κατὰ πόλεμον ἔνδοξος υἱὸς τοῦ Φυλέως πλησίον παραγενόμενος,
Soțul; dar Meges Filide, vestitul lăncier, năpădindu-l,





βεβλήκει κεφαλῆς κατὰ ἰνίον ὀξέϊ δουρί·	073

ἔτρωσε δόρατι ὀξεῖ, κατὰ τὸ ὄπισθεν τῆς κεφαλῆς παχὺ νεῦρον·
Iute sub cap îl împunge, cerbicea cu arma răzbindu-i,





ἀντικρὺ δ' ἀν' ὀδόντας ὑπὸ γλῶσσαν τάμε χαλκός·	074

καταντικρὺ δὲ τοὺς ὀδόντας ἀπέτεμεν ὁ χαλκὸς ὑπὸ τὴν γλῶσσαν διϊών·
Boldul îi trece prin dinți și limba din gură-i retează;





ἤριπε δ' ἐν κονίῃ, ψυχρὸν δ' ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσιν.	075

κατέπεσεν εἰς γῆν, ἔλαβε δὲ τοῖς ὁδοῦσι τὸν ψυχροποιὸν σίδηρον.
Cade Pedeos pe țărnă mușcând din arama cea rece.





Εὐρύπυλος δ' Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον	076

Ὑψήνορα δὲ τὸν ἔνδοξον ἀπέκτεινεν Εὐρύπυλος ὁ υἱὸς τοῦ Εὐαίμονος,
Și Evripil a chitit pe înaltul Hipsenor, pe fiul





υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου	077

τὸν υἱὸν τοῦ μεγαλοψύχου Δολοπίονος, ὃς δὴ τοῦ Σκαμάνδρου
Lui Dolopion, bărbat care-a stat slujitor lui Scamandru





ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ' ὣς τίετο δήμῳ,	078

ἱερεὺς ἦν, καθάπερ δὲ θεὸς ἐτιμᾶτο παρὰ τῷ δήμῳ·
Preot la Troia, cinstit de norod deopotrivă cu zeii.





τὸν μὲν ἄρ' Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός,	079

τοῦτον μὲν δὴ Εὐρύπυλος ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Εὐαίμονος
Când înainte-i da fuga Hipsenor, cu sabia fiul





πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασ' ὦμον	080

φεύγοντα ἔμπροσθεν αὐτοῦ, ἔπληξε κατὰ τὸν ὦμον
Falnic al lui Evemon sărind îl ajunge din goană,





φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δ' ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·	081

ξίφει συντόμως ἐπιδραμών· ἀπέκοψε δὲ τὴν ἰσχυρὰν χεῖρα·
Umăru-i taie și-i curmă puternicul braț, care-i cade





αἱματόεσσα δὲ χεὶρ πεδίῳ πέσε· τὸν δὲ κατ' ὄσσε	082

κατέπεσε δὲ εἰς τὸ πεδίον ἡ χεὶρ αἱματώδης· αὐτὸν δὲ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς
Roșu de sânge pe câmp, și zarea-i învăluie moartea





ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.	083

ἔλαβεν ὁ μέλας θάνατος, καὶ ἡ ἰσχυρὰ καὶ ἄφυκτος μοῖρα.
Cea-ntunecată și cea mai înaltă putere, Ursita.





ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·	084

οὕτως οὗτοι μὲν διηγωνίζοντο κατὰ τὴν ἰσχυρὰν μάχην.
Astfel aceia se tot opinteau în vultoarea cea cruntă.





Τυδεΐδην δ' οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη	085

τὸν υἱὸν δὲ τοῦ Τυδέως οὐκ ἂν ἐπέγνως, τίσιν ἂν καὶ ἐνείη,
Nu știi acum la război cu cine ia parte Tidide,





ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετ' Ἀχαιοῖς.	086

ἢ ἐν τοῖς Τρῳσὶ συστρέφοιτο, ἢ ἐν τοῖς Ἕλλησι·
Oare-i alături de Ahei ori umblă cumva cu Troienii?





θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς	087

ὥρμα γὰρ μανικῶς κατὰ τὸ πεδίον, παραπλήσιος ποταμῷ πλημμυροῦντι
El pe câmpie s-avântă ca râul sporit de puhoaie,





χειμάρρῳ, ὅς τ' ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας·	088

χειμάρρῳ, ὅστις ὀξέως ῥέων διαλύσας ἐσκόρπισε τὰς διαβάσεις·
Care tot curge sălbatic, potoape și rupe zăgazuri;





τὸν δ' οὔτ' ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν,	089

αὐτὸν δὲ οὔτε διαβάσεις πεφραγμέναι καὶ ἠσφαλισμέναι κωλύουσαι κατέχουσιν,
Nici ale podului tari stăvilare nu pot să-l ație,





οὔτ' ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων	090

οὔτε τὰ περιφράγματα τῶν ἀμπελοφύτων χωρίων τῶν ἄγαν θαλόντων
Nici să-l împiedice garduri pe luncile bine-nverzite,





ἐλθόντ' ἐξαπίνης ὅτ' ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·	091

ἐξαίφνης ἐπελθόντα, ὅταν σφοδρῶς κατενεχθῇ ὄμβρος τοῦ Διός·
Când se pornește năprasnic în urma furtunii din slavă,





πολλὰ δ' ὑπ' αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ' αἰζηῶν·	092

πολλὰ δὲ ἔργα περικαλλῆ νεανιῶν καταπίπτουσιν ὑπ᾽ αὐτοῦ·
Vezi după asta culcate-o grămadă de mândre ogoare;





ὣς ὑπὸ Τυδεΐδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες	093

οὑτῶς ὑπὸ τοῦ υἱοῦ τοῦ Τυδέως ἐταράττοντο αἱ πυκναὶ καὶ ἰσχυραὶ τάξεις
Culcă tot astfel Tidid îndesitele trâmbe troiene,





Τρώων, οὐδ' ἄρα μιν μίμνον πολέες περ ἐόντες.	094

τῶν Τρῴων, οὐ δὲ ὑπέμενον αὐτὸν καίπερ ὄντες πολλοί.
Care, deși vin sodom, nu-i chip să-l abată din cale.





τὸν δ' ὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς	095

ἐπεὶ δὲ αὐτὸν ἐθεάσατο ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Λυκάονος
Dar îl văzu arătosul viteaz, din Licaon născutul,





θύνοντ' ἂμ πεδίον πρὸ ἕθεν κλονέοντα φάλαγγας,	096

ἐνθουσιωδῶς ὁρμῶντα κατὰ τὸ πεδίον, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ συνταράττοντα τὰς τάξεις,
Cum se repede pe câmp și-mprăștie-n față-i oștirea;





αἶψ' ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἐτιταίνετο καμπύλα τόξα,	097

εὐθέως κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ Τυδέως ἐνέτεινε τὸ ἐπικαμπὲς τόξον,
Pandaros arcul îndată-l struni și ochi în Tidide





καὶ βάλ' ἐπαΐσσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον	098

καὶ ἔτρωσεν αὐτὸν ἐφορμῶντα ἐπιτυχῶν κατὰ τὸν ὦμον τὸν δεξιόν,
Cel repezit și la umărul drept îl chiti-n scobitura





θώρηκος γύαλον· διὰ δ' ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός,	099

παρὰ τὸ κοῖλον τοῦ θώρακος· διέπτη δὲ καὶ διεπέρασε τὸ πικρὸν βέλος·
Platoșei lui; săgeata-i acolo-ntre plăci i se-nfipse





ἀντικρὺ δὲ διέσχε, παλάσσετο δ' αἵματι θώρηξ.	100

καταντικρὺ δὲ διέσχισε τὴν σάρκα· ἐμολύνετο δὲ αἵματι ὁ θώραξ.
Până la carne-n adânc, de sânge-i fu platca stropită.





τῷ δ' ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·	101

ἐπὶ τούτῳ δὲ μεγάλως ἐβόησεν ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Λυκάονος·
Pandaros biruitor dă chiot puternic și strigă:





ὄρνυσθε Τρῶες μεγάθυμοι κέντορες ἵππων·	102

διεγείρεσθε, ὦ Τρῷες μεγαλόψυχοι, ἐπιστήμονες τῶν ἵππων·
„Iureș-nainte, Troieni. Zoriți, o, voinici, telegarii!





βέβληται γὰρ ἄριστος Ἀχαιῶν, οὐδέ ἕ φημι	103

τέτρωται ὁ ἄριστος τῶν Ἑλλήνων· οὐδὲ οἴομαι αὐτὸν
Cel mai de frunte dușman e rănit. La vârtoasa-mi lovire





δήθ' ἀνσχήσεσθαι κρατερὸν βέλος, εἰ ἐτεόν με	104

ἐπὶ πολὺ ὑπομεῖναι τὸ ἰσχυρὸν βέλος, εἰ ἀληθῶς με
Nu cred că poate s-o ducă el mult, dacă-i drept că Apolon,





ὦρσεν ἄναξ Διὸς υἱὸς ἀπορνύμενον Λυκίηθεν.	105

παρώξυνεν ὁ βασιλεὺς ὁ υἱὸς τοῦ Διὸς ἀφορμῶντα καὶ ἀναχωροῦντα ἐκ τῆς Λυκίας.
Fiul lui Zeus, din Licia noastră pe-aici mă trimise.”





ὣς ἔφατ' εὐχόμενος· τὸν δ' οὐ βέλος ὠκὺ δάμασσεν,	106

οὕτως εἶπεν καυχώμενος· αὐτὸν δὲ τὸ ὀξὺ βέλος οὐκ ἀπέκτεινε,
Dânsul așa s-a fălit. Nu moare Tidid de săgeată;





ἀλλ' ἀναχωρήσας πρόσθ' ἵπποιιν καὶ ὄχεσφιν	107

ἀλλ᾿ ἀνακάμψας ἔστη ἔμπροσθεν τῶν ἵππων καὶ τῶν ἁρμάτων,
Fuga purcede-napoi și oprindu-se-n fața telegii,





ἔστη, καὶ Σθένελον προσέφη Καπανήϊον υἱόν·	108

καὶ πρὸς Σθένελον τὸν υἱὸν τοῦ Καπανέως εἶπε·
Cheamă pe soțu-i Stenelos, pe care-l născu Capaneus:





ὄρσο πέπον Καπανηϊάδη, καταβήσεο δίφρου,	109

σπεῦσον, ὦ προσφιλέστατέ μοι υἱὲ τοῦ Καπανέως, κατάβηθι ἐκ τοῦ ἅρματος,
„Sai din cotigă mai iute, tu, dragul meu Capaniene,





ὄφρά μοι ἐξ ὤμοιο ἐρύσσῃς πικρὸν ὀϊστόν.	110

ὅπως μοι ἐκ τοῦ ὤμου ἑλκύσῃς τὸ πικρὸν βέλος.
Vino și scoate-mi din umăr săgeata ce-amarnic mă-mpunse.”





ὣς ἄρ' ἔφη, Σθένελος δὲ καθ' ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,	111

οὕτω δὴ εἶπε· Σθένελος δὲ κατεπήδησεν εἰς γῆν ἐκ τῶν ἵππων·
Asta grăi, și Stenelos deodată sări din cotigă,





πὰρ δὲ στὰς βέλος ὠκὺ διαμπερὲς ἐξέρυσ' ὤμου·	112

παραστὰς δὲ ἐξείλκυσε τοῦ ὤμου παντελῶς τὸ ὀξὺ βέλος·
Merse degrabă la el și din umăr îi scoase săgeata;





αἷμα δ' ἀνηκόντιζε διὰ στρεπτοῖο χιτῶνος.	113

τὸ αἷμα δὲ ἀνεπήδα διὰ τοῦ ἁλυσιδωτοῦ χιτῶνος.
Sânge țâșnește pe loc din haina cea bine-mpletită.





δὴ τότ' ἔπειτ' ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·	114

τότε δὴ ὁ κατὰ τὴν μάχην ἀγαθὸς Διομήδης ηὔχετο λέγων·
Roagă-se-apoi Diomede cel vajnic în valma bătăii:





κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη,	115

ἐπάκουσόν μου, ὦ θύγατερ ἀκαταπόνητε τοῦ Διὸς τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος,
„Fiică ne-nvins-a lui Zeus, stăpânul furtunii, m-ascultă!





εἴ ποτέ μοι καὶ πατρὶ φίλα φρονέουσα παρέστης	116

εἴποτέ μοι καὶ τῷ πατρὶ ἐβοήθησας,
Dacă vreodată ne-ai fost prielnică-n fierberea luptei





δηΐῳ ἐν πολέμῳ, νῦν αὖτ' ἐμὲ φῖλαι Ἀθήνη·	117

εὔνους αὐτῷ οὖσα ἐν τῷ ἀφανιστικῷ νῦν δὴ καὶ ἐμὲ φίλει ὦ Ἀθηνᾶ·
Mie și tatălui meu, tu iară priește-mi, Ateno.





δὸς δέ τέ μ' ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν	118

δὸς δέ μοι φονεῦσαι τὸν ἄνδρα, καὶ εἰς ὁρμὴν δόρατος ἀφικέσθαι,
Fă să-l omor pe dușman, să-mi vie cumva la-ndemână,





ὅς μ' ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται, οὐδέ μέ φησι	119

ὅς με προφθάσας ἔτρωσε, καὶ ἐπικαυχᾶται· οὐ δὲ οἴεταί με
El care-ntâi mă lovi și se laud-acum și cu fală





δηρὸν ἔτ' ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο.	120

ἐπὶ πολὺ ἔτι θεάσασθαι τὸ λαμπρὸν φῶς τοῦ ἡλίου.
Zice că nu mai văd mult lumina cea dalbă de soare.”





ὣς ἔφατ' εὐχόμενος· τοῦ δ' ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη,	121

οὕτως εἶπεν εὐχόμενος. ἐπήκουσε δὲ αὐτοῦ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ·
Astfel eroul se roagă și-Atena i-ascultă rugarea;





γυῖα δ' ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν·	122

ἐποίησε δὲ τὰ μέλη τοῦ σώματος ἐλαφρά, τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας ἄνωθεν.
Ea mădularele-i face ușoare, genunchii și brațul,





ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	123

πλησίον δὲ στᾶσα λόγους ταχεῖς ἔλεγε πρὸς αὐτόν·
Și-i cuvântează venindu-i aproape de tot: „Diomede,





θαρσῶν νῦν Διόμηδες ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·	124

ὦ Διόμηδες, εὔτολμος νῦν γενόμενος μάχου κατὰ τῶν Τρῴων,
Luptă vârtos cu Troienii, că-n pieptu-ți am pus vitejia





ἐν γάρ τοι στήθεσσι μένος πατρώϊον ἧκα	125

ἐν γὰρ τοῖς σοῖς στέρνοις ἐνέβαλον τὴν πατρικὴν προθυμίαν,
Ne-nfricoșat-a părintelui tău, cum a fost când pe vremuri





ἄτρομον, οἷον ἔχεσκε σακέσπαλος ἱππότα Τυδεύς·	126

τὴν ἄφοβον, οἵαν εἶχεν ὁ τὴν ἀσπίδα κινῶν ἱππικὸς Τυδεύς,
Pavăza-n caru-i clătind da năvală cu arma Tideus.





ἀχλὺν δ' αὖ τοι ἀπ' ὀφθαλμῶν ἕλον ἣ πρὶν ἐπῆεν,	127

τὸν ζόφον δέ σοι ἀφεῖλον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν, ὃς τὸ πρῶτον ἐπῆν,
Ba de pe ochi ți-am luat și negura ce-i aburise,





ὄφρ' εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα.	128

ὅπως καλῶς γινώσκῃς καὶ θεὸν καὶ ἄνθρωπον·
Bine să fii dumerit dacă-i om, dacă zeu ți-e dușmanul.





τὼ νῦν αἴ κε θεὸς πειρώμενος ἐνθάδ' ἵκηται	129

δι᾿ ὃ νῦν, ἐὰν θεὸς ἀπόπειραν ποιούμενος δεῦρο ἀφίκηται,
Deci, dacă vine pe-aici vreun zeu și te-ncearcă pe tine,





μή τι σύ γ' ἀθανάτοισι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι	130

μηδαμῶς σύγε τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς ἐξεναντίας μάχου
Nu căuta să te-ncaieri cu el, cu nici unul din zeii





τοῖς ἄλλοις· ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη	131

τοῖς ἄλλοις· ἐὰν δὲ ἡ θυγάτηρ τοῦ Διὸς Ἀφροδίτη
Nemuritori. Dacă însă cumva ar veni a lui Zeus





ἔλθῃσ' ἐς πόλεμον, τήν γ' οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ.	132

ἔλθῃ εἰς τὸν πόλεμον, ταύτην γε τρῶσον σιδήρῳ ὀξεῖ.
Fiic-Afrodita, să n-o cruți, lovește-o cu arm-ascuțită.”





ἣ μὲν ἄρ' ὣς εἰποῦσ' ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη,	133

αὕτη μὲν δὴ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ οὕτως εἰποῦσα ἀπῆλθε·
Asta rostindu-i, se duse pierind cea cu ochii de fulger,





Τυδεΐδης δ' ἐξαῦτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη	134

ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Τυδέως ἐκ δευτέρου ἐλθὼν τοῖς πρωταγωνισταῖς συνεμίγη·
Iar Diomede pătrunse din nou între rânduri în frunte.





καὶ πρίν περ θυμῷ μεμαὼς Τρώεσσι μάχεσθαι·	135

καίπερ οὖν προθυμούμενος κατὰ ψυχὴν καὶ πρότερον πολεμεῖν τοῖς Τρῳσί·
Aprig era și-nainte și gata să tabere-n luptă,





δὴ τότε μιν τρὶς τόσσον ἕλεν μένος ὥς τε λέοντα	136

τότε δὴ αὐτὸν τριπλῆ τοσαύτη προθυμία κατέσχεν, ὥσπερ λέοντα,
Inim-acum i s-aprinse de trei ori pe atât, parcă-i leul





ὅν ῥά τε ποιμὴν ἀγρῷ ἐπ' εἰροπόκοις ὀΐεσσι	137

ὃν δὴ ποιμὴν ἐν ἀγρῷ ἐπὶ προβάτοις τοῖς τὰ ἔρια κειρομένοις
Care, la țară când sare-n obor unde-i turma bârsană,





χραύσῃ μέν τ' αὐλῆς ὑπεράλμενον οὐδὲ δαμάσσῃ·	138

πλήξας καταξύσῃ μὲν ὑπερπηδῶντα τῆς ἐπαύλεως, οὐκ ἀποκτείνῃ δέ,
Nu e de moarte rănit, ci abia de-l julește păstorul,





τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν, ἔπειτα δέ τ' οὐ προσαμύνει,	139

καὶ τούτου μὲν τὴν δύναμιν παρώξυνε, μετὰ ταῦτα δὲ οὐ βοηθεῖ,
Furia-i doar întețind, și neîndrăznind să-l înfrunte





ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται, τὰ δ' ἐρῆμα φοβεῖται·	140

ἀλλ᾽ εἰσέρχεται εἰς τοὺς ἐνδοτέρω τόπους τῆς αὐλῆς, τὰ δὲ πρόβατα ἀφύλακτα ὄντα φεύγουσι,
El se înfundă prin țarc și oile fug părăsite





αἳ μέν τ' ἀγχιστῖναι ἐπ' ἀλλήλῃσι κέχυνται,	141

καὶ ταῦτα συνεχῆ καὶ ἀλλεπάλληλα ἐπικέχυνται ἀλλήλοις.
Și-nghesuindu-se, cad năvălind peste-olaltă, iar fiara





αὐτὰρ ὃ ἐμμεμαὼς βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς·	142

ὁ δὲ λέων προθυμούμενος ἔξωθεν ἄλλεται καὶ πηδᾷ κατὰ τῆς ὑψηλῆς αὐλῆς·
Lacomă și-nverșunată s-aruncă din strunga cea-naltă;





ὣς μεμαὼς Τρώεσσι μίγη κρατερὸς Διομήδης.	143

οὕτω προθυμούμενος ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης συνεμίγη τοῖς Τρῳσί.
Tocmai așa în Troieni se îndeasă turbat Diomede.





ἔνθ' ἕλεν Ἀστύνοον καὶ Ὑπείρονα ποιμένα λαῶν,	144

τότε ἀπέκτεινεν Ἀστύνοον καὶ Ὑπείρονα τὸν βασιλέα τῶν λαῶν·
Țintuie-ntâi pe-Astinou și pe Hiperon căpitanul;





τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο βαλὼν χαλκήρεϊ δουρί,	145

τὸν μὲν ὑπεράνω τοῦ μαζοῦ πλήξας δόρατι σιδηρῷ,
Pe-unul în piept la gurgui îl potricăli, iar pe altul





τὸν δ' ἕτερον ξίφεϊ μεγάλῳ κληῖ̈δα παρ' ὦμον	146

τὸν ἕτερον δὲ σπάθῃ μεγάλῃ κατὰ τὴν κλεῖν παρὰ τὸν ὦμον ἔπληξεν,
El la undrea pe la umăr cu-o sabie mare tăindu-l,





πλῆξ', ἀπὸ δ' αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδ' ἀπὸ νώτου.	147

ἀπέκοψε δὲ καὶ ἀπεχώρισε ἀπὸ τοῦ αὐχένος τὸ ἀπὸ τοῦ νώτου τὸν ὦμον.
De la grumaz și din spate de-a lungul tot umăru-i rupse.





τοὺς μὲν ἔασ', ὃ δ' Ἄβαντα μετῴχετο καὶ Πολύειδον	148

τούτους μὲν κατέλιπεν· αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸν Ἄβαντα καὶ τὸν Πολύειδον ὥρμησε,
Morți părăsindu-i apoi, o porni spre Polide și Abas,





υἱέας Εὐρυδάμαντος ὀνειροπόλοιο γέροντος·	149

τοὺς υἱοὺς τοῦ Εὐρυδάμαντος τοῦ ὀνειροκρίτου γέροντος,
Fii ai lui Evridamante moșneagul, tâlmaciul de vise.





τοῖς οὐκ ἐρχομένοις ὃ γέρων ἐκρίνατ' ὀνείρους,	150

οἷς ἐρχομένοις ἐπὶ τὸν πόλεμον οὐκ ἐξηγήσατο ὀνείρους ὁ γέρων·
Visele nu tâlcuise bătrânul când fiii plecară,





ἀλλά σφεας κρατερὸς Διομήδης ἐξενάριξε·	151

ἀλλ᾿ αὐτοὺς ἀπέκτεινεν ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης·
De-asta și fură uciși amândoi de bărbatul Tidide.





βῆ δὲ μετὰ Ξάνθόν τε Θόωνά τε Φαίνοπος υἷε	152

ἐπορεύθη δὲ πρὸς τε τὸν Ξάνθον καὶ τὸν Θόωνα τοὺς υἱοὺς τοῦ Φαίνοπος,
Tabăr-apoi la Toon și la Xantos, copiii din urmă,





ἄμφω τηλυγέτω· ὃ δὲ τείρετο γήραϊ λυγρῷ,	153

ἀμφοτέρους ἐν γήρᾳ τῷ πατρὶ μόνους γεγεννημένους· αὐτὸς δὲ κατεπονεῖτο γήρᾳ χαλεπῷ,
Dragi lui Fenop care duce-va jalnice zile bătrâne,





υἱὸν δ' οὐ τέκετ' ἄλλον ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι.	154

υἱὸν δὲ ἄλλον οὐκ ἐγέννησε καταλιπεῖν ἐπὶ τοῖς ἑαυτοῦ κτήμασι·
Bietul, că n-are pe altul să-l lase moștean pe avere;





ἔνθ' ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ' ἐξαίνυτο θυμὸν	155

τότε οὗτος αὐτοὺς ἀπέκτεινε· τὴν προσφιλῆ δὲ ψυχὴν ἀφείλετο
Sulița lui Diomede-l trânti la pământ și-i răpuse





ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ	156

ἀμφοτέρων· τῷ πατρὶ δὲ θρῆνον καὶ λύπας χαλεπὰς
Pe amândoi, de rămase moșneagul cu plâns și cu jale;





λεῖπ', ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε	157

κατέλιπεν· ἐπειδὴ οὐχ ὑποστρέψαντας ἐκ τῆς μάχης ζῶντας
Nu-i mai primi pe feciori în viață întorși de la luptă,





δέξατο· χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο.	158

ἐδέξατο· ἀλλότριοι δὲ κληρονόμοι τὴν κτῆσιν διεμερίσαντο.
Și de cimotii i-a fost împărțită la urm-avuția.





ἔνθ' υἷας Πριάμοιο δύω λάβε Δαρδανίδαο	159

τότε δύο υἱοὺς τοῦ Πριάμου τοῦ ἀπὸ Δαρδάνου καταγομένου κατέλαβεν
Mai doborî el pe Hromiu și pe Ehemon, ai lui Priam





εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας Ἐχέμμονά τε Χρομίον τε.	160

ὄντας ἑνὶ ἅρματι, τὸν Ἐχέμονα καὶ τὸν Χρόμιον·
Fii, care stau amândoi laolaltă-n aceeași teleagă.





ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ	161

ὥσπερ δὲ λέων ἐν βουσὶν ὁρμήσας συντρίβει αὐχένα
Cum în cireadă s-aruncă un leu și-ncolțind în cerbice





πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων,	162

δαμάλεως, καὶ βοός, βοσκομένων κατὰ τόπον σύνδενδρον·
Sfâșie-o juncă, un bou, care pasc undeva în pădure;





ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς	163

οὕτω τούτους ἀμφοτέρους ἐξέβαλε κακῶς ἀπὸ τῶν ἵππων
Astfel dând buzna, Tidide cumplit de pe car îi răstoarnă





βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχε' ἐσύλα·	164

ἄκοντας ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως· μετὰ ταῦτα δὲ τὰ ὅπλα ἐσκύλευε·
Pe amândoi și pe urmă-i despoaie de arme și-ncrede





ἵππους δ' οἷς ἑτάροισι δίδου μετὰ νῆας ἐλαύνειν.	165

τοὺς ἵππους δὲ ἐδίδου τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις ἄγειν ἐπὶ τὰς ναῦς·
Soților săi telegarii să-i mâne la ei, la corăbii.





τὸν δ' ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν,	166

τοῦτον δὲ ἐθεάσατο Αἰνείας κινοῦντα τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν·
Cum îl văzu pustiind a oștenilor rânduri, Eneas





βῆ δ' ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων	167

ὥρμησε δὲ πορεύεσθαι ἀνὰ τὴν μάχην καὶ τὴν συστροφὴν τῶν δοράτων,
Repede-n luptă se duse prin zborul de lănci repezite,





Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος εἴ που ἐφεύροι·	168

ζητῶν Πάνδαρον τὸν ἰσόθεον, ἐάν που εὕρῃ.
S-afle pe cel de-o măsură cu zeii născut din Licaon.





εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε,	169

εὗρε δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Λυκάονος τὸν ἰσχυρόν τε καὶ ἄψογον·
Când dup-aceea-l găsi pe voinicul și-alesul Pandaros,





στῆ δὲ πρόσθ' αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα·	170

ἔστη δὲ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ λόγον ἐνώπιον εἶπε πρὸς αὐτόν·
Repede-oprindu-se-n față-i n’acest fel îi zise Eneas:





Πάνδαρε ποῦ τοι τόξον ἰδὲ πτερόεντες ὀϊστοὶ	171

ὦ Πάνδαρε, ποῦ σοι τὸ τόξον καὶ τὰ ἐπτερωμένα βέλη,
„Pandare, unde ți-e arcul, săgețile înaripate,





καὶ κλέος; ᾧ οὔ τίς τοι ἐρίζεται ἐνθάδε γ' ἀνήρ,	172

καὶ ἡ φήμη, ᾗ οὐδείς σοι ἀνὴρ ἁμιλλᾶται ἐνταῦθα,
Și-unde ți-e vaza ce nu e pe-aici întrecută de nimeni,





οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γ' εὔχεται εἶναι ἀμείνων.	173

οὐδέ τις ἐν τῇ Λυκίᾳ καυχᾶται εἶναι κρείσσων σοῦ;
Care și-n Licia însăși nu-i unul s-o poată întrece?





ἀλλ' ἄγε τῷδ' ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν	174

ἀλλ᾽ ἄγε πέμψον κατὰ τοῦδε τ᾿ ἀνδρὸς βέλος, τῷ Διῒ ἀνατείνας τὰς χεῖρας,
Mâinile-nalță spre Zeus și dă cu săgeata-n bărbatul





ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε	175

ὅστις αὐτὸς νικᾷ, καὶ δὴ πολλὰ δεινὰ πεποίηκε
Care tot biruie aici și pagubă multă ne-aduse





Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ' ἔλυσεν·	176

τοὺς Τρῷας, ἐπειδὴ πολλῶν καὶ ἀγαθῶν γόνατα διέλυσεν·
Nouă Troienilor, că ne ucise pe mulți și pe-alese.





εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν	177

εἰ μή τις ἐστὶ θεὸς ὀργισθεὶς τοῖς Τρῳσὶν
Tare mă tem să nu fie vreun zeu înciudat pe ai noștri,





ἱρῶν μηνίσας· χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις.	178

μνησικακήσας ἕνεκα θυσιῶν, χαλεπὴ δὲ ἐπὶ θεοῦ ἐστιν ἡ μνησικακία.
Unul de jertfe lipsit, și-i amar când se mânie zeii.”





τὸν δ' αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·	179

πρὸς τοῦτον δὲ εἶπεν ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Λυκάονος.
Pandaros, al lui Licaon fecior, îi răspunse:





Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων	180

ὦ Αἰνεία βουλευτὰ τῶν σιδηροθωράκων Τρῴων,
„Tu, căpitane mărite, al Troienilor sfetnic, Eneas!





Τυδεΐδῃ μιν ἔγωγε δαΐφρονι πάντα ἐΐσκω,	181

ἔγωγε κατὰ πάντα παρεικάζω αὐτὸν τῷ συνετῷ υἱῷ τοῦ Τυδέως,
El mi se pare leit bătăiosul Tidid Diomede,





ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ,	182

ἐκ τῆς ἀσπίδος γινώσκων αὐτόν, καὶ τῆς περικεφαλαίας τῆς αὐλίσκον ἐχούσης, καθ᾿ οὗ πήγνυται ὁ λόφος, καὶ φαλοὺς καὶ ἐπαναστάσεις ἐχούσης τρεῖς,
Doar îl cunosc de pe scut, de pe coiful cu creastă-ntreită,





ἵππους τ' εἰσορόων· σάφα δ' οὐκ οἶδ' εἰ θεός ἐστιν.	183

καὶ εἰς τοὺς ἵππους ὁρῶν· φανερῶς δὲ οὐ γινώσκω ἂν ᾖ θεός·
Caii și carul îl văd; de-i un zeu însă, nu pot ști bine.





εἰ δ' ὅ γ' ἀνὴρ ὅν φημι δαΐφρων Τυδέος υἱὸς	184

εἰ δ᾽ ἔστιν οὗτος ὁ ἀνὴρ ὃν λέγω, ὁ συνετὸς υἱὸς τοῦ Τυδέως,
Iar dacă-i el, cum socot, dușmanul Tidid Diomede,





οὐχ ὅ γ' ἄνευθε θεοῦ τάδε μαίνεται, ἀλλά τις ἄγχι	185

οὐχ οὗτος χωρίς θεοῦ ἐνθουσιωδῶς ταῦτα ποιεῖ· ἀλλά τις πλησίον
N-ar fi așa căpiat, dacă n-ar fi pe-aproape de dânsul,





ἕστηκ' ἀθανάτων νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους,	186

ἵσταται ἀπό τῶν ἀθανάτων θεῶν νεφέλῃ ἐπικεκρυμμένος κατά τοὺς ὤμους,
Ca să-l ajute, vreun zeu. Cu umere ascunse sub nouri,





ὃς τούτου βέλος ὠκὺ κιχήμενον ἔτραπεν ἄλλῃ.	187

ὅστις ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔτρεψεν ἄλλοσε τὸ ὀξὺ βέλος καταλαμβάνον αὐτόν·
El mi-abătu într-aiurea săgeata cu care-l ochisem.





ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος, καί μιν βάλον ὦμον	188

ἤδη γὰρ κατ᾿ αὐτοῦ ἀφῆκα βέλος, καὶ ἔτρωσα αὐτὸν κατὰ τὸν ὦμον
Mai adineauri pe el l-am țintit, și în umăr la dreapta





δεξιὸν ἀντικρὺ διὰ θώρηκος γυάλοιο·	189

τὸν δεξιὸν ἀπαντικρὺ διὰ τοῦ κοιλώματος τοῦ θώρακος·
L-am nimerit; fu împuns în platoșă prin scobitură,





καί μιν ἔγωγ' ἐφάμην Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν,	190

καὶ ἔγωγε ὑπέλαβον πέμψειν αὐτὸν τῷ Ἅιδῃ,
De-am și gândit după asta că dus e pe lumea cealaltă.





ἔμπης δ' οὐκ ἐδάμασσα· θεός νύ τίς ἐστι κοτήεις.	191

ὅμως δὲ οὐκ ἀπέκτεινα· θεός τίς πού ἐστιν ὀργίλως πρὸς ἡμᾶς ἔχων·
Totuși el n-a fost răpus, e doară vreun zeu în mânie.





ἵπποι δ' οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ' ἐπιβαίην·	192

οἱ ἵπποι δὲ οὐ πάρεισι, καὶ τὰ ὀχήματα, ὧν ἂν ἐπιβαίην·
Și-uite că nu sunt pe-aici telegarii și carele mele





ἀλλά που ἐν μεγάροισι Λυκάονος ἕνδεκα δίφροι	193

ἀλλά που ἐν τοῖς οἴκοις τοῦ Λυκάονος ἕνδεκα ἅρματα
Ca să mă urc, ci se află departe pe-acasă la tata,





καλοὶ πρωτοπαγεῖς νεοτευχέες· ἀμφὶ δὲ πέπλοι	194

περικαλλῆ πρώτως πεπηγμένα, νεωστὶ κατεσκευασμένα, περὶ αὐτὰ δὲ πέπλοι
Unspre’ce care frumoase și nouă, abia isprăvite,





πέπτανται· παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι	195

ἐξήπλωνται, παρ' ἑκάστῳ δὲ αὐτῶν δύο ἐζευγμένοι ἵπποι
Și-acoperite cu țoale sunt ele și-n jug la tot carul





ἑστᾶσι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας.	196

ἑστήκασι κριθὴν λευκὴν ἐσθίοντες, καὶ ὀλύρας.
Rumeg-alac și orz alb, cum stau câte doi telegarii.





ἦ μέν μοι μάλα πολλὰ γέρων αἰχμητὰ Λυκάων	197

ὄντως μὲν οὖν μοι πάνυ πολλὰ Λυκάων ὁ γέρων καὶ πολεμικὸς
Tot stăruia lângă mine bătrânul meu tată Licaon,





ἐρχομένῳ ἐπέτελλε δόμοις ἔνι ποιητοῖσιν·	198

ἐρχομένῳ ἐνθάδε ἐνετέλλετο ἐν τοῖς οἴκοις τοῖς κατεσκευασμένοις·
Când de la mândra lui curte era să iau drumul încoace,





ἵπποισίν μ' ἐκέλευε καὶ ἅρμασιν ἐμβεβαῶτα	199

ἐκέλευέ με τῶν ἵππων καὶ τῶν ἁρμάτων ἐπιβαίνοντα
Povățuia în teleagă de-a pururi să umblu cu arma





ἀρχεύειν Τρώεσσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας·	200

προηγεῖσθαι τοῖς Τρῳσὶ κατὰ τὴν ἰσχυρὰν μάχην·
Când voi mâna pe Troieni prin focul bătăii. Eu însă





ἀλλ' ἐγὼ οὐ πιθόμην· ἦ τ' ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν·	201

ἀλλ᾽ ἐγὼ οὐχ ὑπήκουον, ὄντως κατὰ πολὺ ἐπικερδέστερον καὶ βέλτιστον ἦν ἄν,
Nu vrui să știu, și ce rău am făcut! Mi-a fost numai





ἵππων φειδόμενος, μή μοι δευοίατο φορβῆς	202

τοὺς ἵππους ἐλεῶν, μήπως ἐνδεεῖς γένοιντό μοι τροφῆς,
Caii să-mi cruț, ca să nu le lipsească nutrețu-n cetate,





ἀνδρῶν εἰλομένων εἰωθότες ἔδμεναι ἄδην.	203

τῶν ἀνδρῶν συγκλειομένων, εἰθισμένοι ἐσθίειν εἰς κόρον·
Dacă ne-ncercuie-Aheii, deprinși fiind ei cu belșugul.





ὣς λίπον, αὐτὰρ πεζὸς ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα	204

ταύτῃ κατέλιπον· πεζὸς δὲ εἰς τὴν Ἴλιον παραγέγονα,
De-asta și eu i-am lăsat și pedestru venit-am la Troia.





τόξοισιν πίσυνος· τὰ δέ μ' οὐκ ἄρ' ἔμελλον ὀνήσειν.	205

τῷ τόξῳ πεποιθώς· τοῦτο δ᾽ ἄρα οὐκ ἔμελλεν ὠφελήσειν με·
M-am bizuit doar în arc, dar nu vrea nici el să m-ajute.





ἤδη γὰρ δοιοῖσιν ἀριστήεσσιν ἐφῆκα	206

ἤδη γὰρ κατὰ δυοῖν ἀριστέων ἐτόξευσα,
Am săgetat adineauri în doi neprieteni de frunte –





Τυδεΐδῃ τε καὶ Ἀτρεΐδῃ, ἐκ δ' ἀμφοτέροιιν	207

τοῦ υἱοῦ τοῦ Τυδέως, καὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀτρέως, ἐξ ἀμφοτέρων δὲ
Unul era Diomede, Menelau celalt – și făcut-am





ἀτρεκὲς αἷμ' ἔσσευα βαλών, ἤγειρα δὲ μᾶλλον.	208

φανερῶς αἷμα ἐκίνησα τρώσας, παρώξυνα δὲ μᾶλλον·
Sânge să curgă din ei, cu asta mai tare-ndârjindu-i.





τώ ῥα κακῇ αἴσῃ ἀπὸ πασσάλου ἀγκύλα τόξα	209

δι᾿ ὃ δὴ μοίρα κακὴ ἀπὸ τοῦ πασσάλου τὸ ἐπικαμπὲς τόξον
Nenorocit a fost ceasul când soarta mă-mpinse pe mine





ἤματι τῷ ἑλόμην ὅτε Ἴλιον εἰς ἐρατεινὴν	210

τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔλαβον, ὅτε εἰς τὴν ἐπέραστον Ἴλιον
Arma din cui să desprind ca să vin să duc oaste la Troia,





ἡγεόμην Τρώεσσι φέρων χάριν Ἕκτορι δίῳ.	211

ἠρχόμην τοῖς Τρωσί, χαριζόμενος τῷ Ἕκτορι τῷ ἐνδόξῳ
Lângă Troieni să mă-ncaier de dragul măritului Hector.





εἰ δέ κε νοστήσω καὶ ἐσόψομαι ὀφθαλμοῖσι	212

ἐὰν δὲ ὑποστρέψω καὶ θεάσωμαι τοῖς ὀφθαλμοῖς
Însă de-o fi să mă-ntorc și cu ochii să-mi văd vreodată





πατρίδ' ἐμὴν ἄλοχόν τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα,	213

τὴν ἐμὴν πατρίδα, καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ τὸ ὑψηλὸν ὄροφον ἔχον οἴκημα,
Țara iubită, nevasta și casa cea mare și-naltă,





αὐτίκ' ἔπειτ' ἀπ' ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φὼς	214

εὐθέως μετὰ ταῦτα ἀλλόφυλος ἀνὴρ ἀποκόψειε τὴν ἐμὴν κεφαλήν,
Capul cu sabia atunci să-mi taie pe loc oarecine,





εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην	215

εἰ μὴ ἐγὼ βάλοιμι ταῦτα τὰ τόξα ἐν τῷ λαμπρῷ πυρί,
Dacă eu arcul nu frâng și-ndată nu-l leapăd în para





χερσὶ διακλάσσας· ἀνεμώλια γάρ μοι ὀπηδεῖ.	216

συντρίψας ταῖς χερσί· μάταια γάρ μοι ἀκολουθεῖ.
Focului strălucitor, căci el în zadar mă-nsoțește.”





τὸν δ' αὖτ' Αἰνείας Τρώων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·	217

πρὸς τοῦτον δὲ Αἰνείας ὁ τῶν Τρῴων ἀρχηγὸς ἐναντίον ἔλεγε·
Dar căpitanul troian Eneas grăi lui Pandaros:





μὴ δ' οὕτως ἀγόρευε· πάρος δ' οὐκ ἔσσεται ἄλλως,	218

μὴ οὕτω λέγε· πρότερον οὐκ ἔσται ἄλλως,
„Pandare, nu vorbi asta. Nici n-are să fie doar altfel





πρίν γ' ἐπὶ νὼ τῷδ' ἀνδρὶ σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν	219

πρὶν ἡμᾶς κατὰ τούτου τοῦ ἀνδρὸς σὺν ἵπποις καὶ ἅρμασιν
Până ce nu vom ieși amândoi în teleagă-nainte





ἀντιβίην ἐλθόντε σὺν ἔντεσι πειρηθῆναι.	220

κατὰ βιαίων ἐναντίωσιν ἐλθόντας μεθ᾽ ὅπλων πεῖραν λαβεῖν.
Lui Diomede și n-om încerca să ne batem cu dânsul.





ἀλλ' ἄγ' ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι	221

ἀλλ᾽ ἄγε ἐπίβηθι τῶν ἐμῶν ἁρμάτων, ὅπως ἴδῃς
Hai dar, tu urcă-te alături de mine să vezi mai degrabă





οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο	222

ὁποῖοί εἰσιν οἱ Τρῳικοὶ ἵπποι, εἰδότες διὰ τοῦ πεδίου
Ce fel sunt caii lui Tros, ce bine știu ei pe câmpie





κραιπνὰ μάλ' ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι·	223

λίαν ταχέως τῇδε κἀκεῖσε διώκειν καὶ φεύγειν·
Goană să dea în dușmani, ca vântul de iuți, și să fugă.





τὼ καὶ νῶϊ πόλιν δὲ σαώσετον, εἴ περ ἂν αὖτε	224

οὗτοι καὶ ἡμᾶς εἰς τὴν πόλιν σώσουσιν, ἐὰν αὖθις
Dânșii ne scapă pe noi, o să zboare-napoi spre cetate,





Ζεὺς ἐπὶ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κῦδος ὀρέξῃ.	225

ὁ Ζεὺς τῷ υἱῷ τοῦ Τυδέως τῷ Διομήδει δόξαν παράσχηται·
Chiar dacă Zeus din nou o să-i dea lui Tidid biruință.





ἀλλ' ἄγε νῦν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα	226

ἀλλ᾿ ἄγε, νῦν τὴν μάστιγα, καὶ τὰς λαμπρὰς καὶ ποικίλας ἡνίας
Ia de la mine și ține lucioasele hățuri și biciul.





δέξαι, ἐγὼ δ' ἵππων ἀποβήσομαι ὄφρα μάχωμαι·	227

λάβε, ἐγὼ δὲ ἀποβήσομαι τῶν ἵππων ὅπως πολεμήσω·
Eu din teleagă cobor ca să-l iau pe dușman în primire,





ἠὲ σὺ τόνδε δέδεξο, μελήσουσιν δ' ἐμοὶ ἵπποι.	228

ἢ σὺ αὐτὸν δέχου, ἐμοὶ δὲ διὰ φροντίδος ἔσονται οἱ ἵπποι.
Ori mi-l întâmpină tu, iar eu să am grija telegii.”





τὸν δ' αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·	229

πρὸς τοῦτον δὲ εἶπεν ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Λυκάονος·
Pandaros se-mpotrivi lui Eneas și astfel îi zise:





Αἰνεία σὺ μὲν αὐτὸς ἔχ' ἡνία καὶ τεὼ ἵππω·	230

ὦ Αἰνεία, σὺ μὲν αὐτὸς κάτεχε τὰς ἡνίας καὶ τοὺς σοὺς ἵππους·
„Ține-ți, prietene, frâul și hățuie caii tu singur;





μᾶλλον ὑφ' ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα	231

μᾶλλον ὑπὸ τῷ εἰωθότι ἡνιόχῳ τὸ ἐπικαμπὲς ὄχημα
Dânșii mai bine vor trage teleaga arcuită sub biciul





οἴσετον, εἴ περ ἂν αὖτε φεβώμεθα Τυδέος υἱόν·	232

κομίσουσιν, ἐάν αὖθις φεύγωμεν τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως·
Unui stăpân cunoscut, dac-am vrea să fugim de Tidide;





μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον, οὐδ' ἐθέλητον	233

μὴ οὗτοι μὲν φοβηθέντες ματαιώσωσιν, οὐδέ θελήσωσιν
Mi-e să nu stea îndărătnici de spaimă cumva și să nu vrea





ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε,	234

ἐκφέρειν τοῦ πολέμου, τὴν σὴν ἐπιποθοῦντες φωνήν·
Ei, dacă nu-ți aud glasul, napoi să ne poarte din luptă;





νῶϊ δ' ἐπαΐξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς	235

ὁ υἱὸς δὲ τοῦ μεγαλοψύχου Τυδέως ἐφορμήσας ἡμᾶς τε
Tabăr-asupră-ne atunci vultanul Tidid și ne-omoară





αὐτώ τε κτείνῃ καὶ ἐλάσσῃ μώνυχας ἵππους.	236

αὐτοὺς ἀνέλῃ, καὶ τοὺς μονώνυχας ἵππους λάβῃ·
Pe amândoi și ne pradă și caii cei tari de copită.





ἀλλὰ σύ γ' αὐτὸς ἔλαυνε τέ' ἅρματα καὶ τεὼ ἵππω,	237

ἀλλὰ σὺ αὐτὸς ἴθυνε τό τε σὸν ὄχημα, καὶ τοὺς σοὺς ἵππους·
Du-ți înainte mai bine cum știi telegarii și carul,





τὸν δὲ δ' ἐγὼν ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί.	238

τοῦτον δὲ ἐπερχόμενον ἐγὼ δέξομαι δόρατι ὀξεῖ.
Eu îl întâmpin cu arma pe el, dacă vine-mpotrivă.”





ὣς ἄρα φωνήσαντες ἐς ἅρματα ποικίλα βάντες	239

οὕτως εἰπόντες εἰς τὰ πεποικιλμένα ἅρματα ἀναβάντες
Asta vorbir-amândoi și în caru-mpestrit se suiră,





ἐμμεμαῶτ' ἐπὶ Τυδεΐδῃ ἔχον ὠκέας ἵππους.	240

ἤλαυνον τοὺς ταχεῖς ἵππους, ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως προθυμούμενοι·
Și-nviforați spre Tidide goneau telegarii cei repezi.





τοὺς δὲ ἴδε Σθένελος Καπανήϊος ἀγλαὸς υἱός,	241

τούτους δὲ ἐθεάσατο Σθένελος ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Καπανέως·
Cum îi zări de departe venind, arătosul Stenelos





αἶψα δὲ Τυδεΐδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	242

εὐθέως δὲ πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως λόγους ταχεῖς ἔλεγεν·
Iute vesti pe tovarăș rostindu-i cuvinte ce zboară:





Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ,	243

ὦ Διόμηδες υἱὲ τοῦ Τυδέως, τῇ ἐμῇ πεφιλημένε ψυχῇ,
„Tu Diomede Tidid, prea scumpe tu inimii mele,





ἄνδρ' ὁρόω κρατερὼ ἐπὶ σοὶ μεμαῶτε μάχεσθαι	244

ἄνδρας ὁρῶ ἰσχυροὺς προθυμουμένους πρὸς σὲ πολεμεῖν,
Văd furtunatici venind să se bată cu tine doi oameni





ἶν' ἀπέλεθρον ἔχοντας· ὃ μὲν τόξων ἐῢ εἰδὼς	245

δύναμιν ἄπειρον ἔχοντας· ὁ μὲν ἔμπειρος τῆς τοξικῆς
Peste măsură de tari: e Pandaros unul, un meșter





Πάνδαρος, υἱὸς δ' αὖτε Λυκάονος εὔχεται εἶναι·	246

Πάνδαρος, υἱὸς δὲ τοῦ Λυκάονος καυχᾶται εἶναι·
Săgetător care i-al lui Licaon fecior, licianul,





Αἰνείας δ' υἱὸς μὲν ἀμύμονος Ἀγχίσαο	247

Αἰνείας δὲ υἱὸς ἐκ τοῦ μεγαλοψύχου Ἀγχίσου
Iară celalt e Eneas, vestit că el are de mamă





εὔχεται ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ οἵ ἐστ' Ἀφροδίτη.	248

καυχᾶται γεννηθῆναι, μήτηρ δὲ αὐτῷ ἐστιν Ἀφροδίτη·
Pe Afrodita zeița și tată pe mândrul Anhise.





ἀλλ' ἄγε δὴ χαζώμεθ' ἐφ' ἵππων, μηδέ μοι οὕτω	249

ἀλλ᾽ ἄγε δὴ ἀναχωρήσωμεν εἰς τοὺς ἵππους, μηδ᾽ οὕτω μοι
Urcă-te-n car să fugim împreună și nu mai da astfel





θῦνε διὰ προμάχων, μή πως φίλον ἦτορ ὀλέσσῃς.	250

μανικῶς ὅρμα διὰ τῶν πρωταγωνιστῶν, μήπως ἀπολέσῃς τὴν ἀγαπητήν σου ψυχήν.
Buzna-naintea oștirii, că-ți pui în primejdie viața.”





τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·	251

πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης εἶπε·
Dar pe sub gene privindu-l, crunt se răsti Diomede:





μή τι φόβον δ' ἀγόρευ', ἐπεὶ οὐδὲ σὲ πεισέμεν οἴω.	252

μηδαμῶς μοι λέγε φυγήν· ἐπεὶ οὐδὲ οἴομαί σε πείσειν·
„Nu-mi grăi mie de fugă, că n-am să mă iau după tine.





οὐ γάρ μοι γενναῖον ἀλυσκάζοντι μάχεσθαι	253

οὐ γάρ μοι ἀνδρεῖον τὸ μάχεσθαι φεύγοντι,
Eu s-o dosesc de la luptă, să stau tupilat ca un famen





οὐδὲ καταπτώσσειν· ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστιν·	254

οὐδὲ τὸ δειλιᾷν καὶ πτοεῖσθαι· ἔτι μοι ἰσχὺς βεβαία καὶ κραταιά ἐστιν·
Nu sunt din fire deprins. Vârtutea nu-mi șovăie încă.





ὀκνείω δ' ἵππων ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ καὶ αὔτως	255

ὀκνῶ δὲ ἐπιβῆναι τῶν ἵππων· ἀλλὰ κἀγὼ πορεύσομαι
Silă mi-e-n car să mă sui. La dânșii, chiar astfel pedestru





ἀντίον εἶμ' αὐτῶν· τρεῖν μ' οὐκ ἐᾷ Παλλὰς Ἀθήνη.	256

ἐναντίον αὐτῶν· οὐκ ἐᾷ με δειλιᾷν ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ·
Eu mă reped. Să tremur nu-ngăduie Palas Atena.





τούτω δ' οὐ πάλιν αὖτις ἀποίσετον ὠκέες ἵπποι	257

τούτους δὲ οὐκ αὖθις ὀπίσω ἀποκομίσουσιν οἱ ταχεῖς ἵπποι
N-o să-i mai ducă pe ei înapoi telegarii cei repezi,





ἄμφω ἀφ' ἡμείων, εἴ γ' οὖν ἕτερός γε φύγῃσιν.	258

ἀμφοτέρους ἀφ' ἡμῶν, κἂν ὁ ἕτερος ἀποφύγῃ·
Nu-i vom slăbi doar o clipă și-abia dacă unul ne scapă.





ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·	259

ἄλλο δέ σοι λέξω, σὺ δὲ βάλε αὐτὸ ἐν τῷ σῷ λογισμῷ·
De-asta eu una-ți demând și tu să-mi ții minte demândul:





αἴ κέν μοι πολύβουλος Ἀθήνη κῦδος ὀρέξῃ	260

ἐάν μοι ἡ πολύτροπος Ἀθηνᾶ δόξαν παράσχῃ
Dacă-nțeleapta zeiță Atena-mi dă cinstea să-i zdrumec





ἀμφοτέρω κτεῖναι, σὺ δὲ τούσδε μὲν ὠκέας ἵππους	261

ἀνελεῖν ἀμφοτέρους, σὺ τοὺς ταχεῖς ἵππους
Pe amândoi, tu aicea în loc să oprești telegarii





αὐτοῦ ἐρυκακέειν ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας,	262

αὐτόθι κάτεχε ἐκ τῆς περιφερείας τὰς ἡνίας τανύσας·
Nezăbovind să anini la cotigă lucioasele hățuri,





Αἰνείαο δ' ἐπαΐξαι μεμνημένος ἵππων,	263

ἐφόρμησον δὲ μεμνημένος τῶν Αἰνείου ἵππων,
Sai dup-aceea degrabă la caii aduși de Eneas,





ἐκ δ' ἐλάσαι Τρώων μετ' ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.	264

ἔκβαλε δὲ ἀπὸ τῶν Τρῴων ἐπὶ τοὺς εὐόπλους Ἕλληνας·
De la dușmani să-i gonești și să-i duci pe la noi la corăbii;





τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς	265

ταύτης γάρ εἰσι τῆς γενεᾶς, ἧς ὁ μεγαλόφωνος Ζεὺς τῷ Τρωὶ
Doar s-au prăsit ei din zmeii ce Zeus îi dete răsplată





δῶχ' υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ' ἄριστοι	266

ἔδωκε, ἀντέκτισιν τοῦ υἱοῦ τοῦ Γανυμήδους·
Craiului Tros, că-i luase pe fiul iubit Ganimede,





ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ' ἠῶ τ' ἠέλιόν τε,	267

δι᾿ ὃ καὶ βέλτιστοι ἵππων, ὅσοι ὑπάρχουσιν ὑπὸ τὴν ἡμέραν, καὶ τὸν ἥλιον·
Pentru c-au fost o minune de cai cum pe lume





τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης	268

ἐκ ταύτης τῆς γενεᾶς ἔκλεψεν Ἀγχίσης ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν,
Soarele nu mai văzuse. Din soiul acestor-Anhise





λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·	269

κρύφα τοῦ Λαομέδοντος ὑποβαλὼν τὰς θήλειας ἵππους
Craiul avut-a prăsilă furată lui Laomedonte,





τῶν οἱ ἓξ ἐγένοντο ἐνὶ μεγάροισι γενέθλη.	270

ἐκ τούτων αὐτῷ ἐγένοντο ἓξ ἐν τοῖς οἴκοις γενεά·
Caii unindu-și cu iepele lui, care-apoi la palatu-i





τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλ' ἐπὶ φάτνῃ,	271

καὶ τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀνέτρεφεν ἐπὶ τῇ φάτνῃ,
Mânzi îi fătară vreo șase. Anhise păstrat-a dintr-înșii





τὼ δὲ δύ' Αἰνείᾳ δῶκεν μήστωρε φόβοιο.	272

τοὺς δὲ δύο ἔδωκε τῷ Αἰνείᾳ ἐπιστήμονας τῆς φυγῆς·
Patru și-n grajd i-a crescut. Pe doi, cei de-acolo, ca tată





εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν.	273

ἐὰν τούτους λάβωμεν, ἀπενεγκαίμεθα ἂν φήμην ἀγαθήν.
I-a dăruit lui Eneas să-mprăștie spaimă-n războaie.





ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,	274

οὕτως οὗτοι μὲν πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ἔλεγον·
Ce izbândire frumoasă, de-om pune noi mâna pe dânșii!”





τὼ δὲ τάχ' ἐγγύθεν ἦλθον ἐλαύνοντ' ὠκέας ἵππους.	275

οὗτοι δὲ ταχέως πλησίον ἀφίκοντο, ἐλαύνοντες τοὺς ταχεῖς ἵππους.
Asta zic ei, iar dușmanii s-apropie, caii gonindu-și





τὸν πρότερος προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·	276

πρὸς τοῦτον πρότερον εἶπεν ὁ λαμπρὸς ὑιὸς τοῦ Λυκάονος·
Pandaros cel arătos întâi începu s-amenințe:





καρτερόθυμε δαΐφρον ἀγαυοῦ Τυδέος υἱὲ	277

ὦ μεγαλόψυχε, συνετέ, υἱὲ τοῦ λαμπροῦ Τυδέως,
„Tu, inimoase Tidid, viteze din viță mărită,





ἦ μάλα σ' οὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο πικρὸς ὀϊστός·	278

ὄντως οὐ πάνω σε τὸ ταχὺ βέλος ἐδάμασεν, ὁ πικρὸς ἰός·
Nu te răpuse săgeata cea crud-aruncată de mine,





νῦν αὖτ' ἐγχείῃ πειρήσομαι αἴ κε τύχωμι.	279

νῦν δὴ τῷ δόρατι πειράσομαι ἐὰν ἐπιτύχω.
Iată-ncerca-voi acuma cu sulița să te dau gata.”





ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος	280

εἶπε δή, καὶ ἀνακινήσας καὶ σείσας προέπεμψε τὸ μακρὸν δόρυ,
Zice și lancea rotind o zboară din mână spre dânsul





καὶ βάλε Τυδεΐδαο κατ' ἀσπίδα· τῆς δὲ διὰ πρὸ	281

καὶ ἔβαλε κατὰ τὴν ἀσπίδα τοῦ υἱοῦ τοῦ Τυδέως· δι᾽ αὐτῆς δὲ εἰς τὸ πρόσω
Și-l nimerește în scut, prin pături acolo răzbate





αἰχμὴ χαλκείη πταμένη θώρηκι πελάσθη·	282

ἡ σιδηρὰ ἐπιδορατὶς πετομένη προσήγγισε τῷ θώρακι·
Lancea cu boldul de-aramă și până la platoșă ajunge.





τῷ δ' ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·	283

ἐπὶ τούτῳ δὲ μεγάλως ἐβόησεν ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Λυκάονος·
Chiuie atunci bucuros și se laudă Pandaros astfel:





βέβληαι κενεῶνα διαμπερές, οὐδέ σ' ὀΐω	284

τέτρωσαι παντελῶς κατὰ τὸν λαγόνα· οὐδέ σε οἴομαι
„Iată-te-n vintre răzbit. Socot că de-acuma e gata,





δηρὸν ἔτ' ἀνσχήσεσθαι· ἐμοὶ δὲ μέγ' εὖχος ἔδωκας.	285

ἐπὶ πολὺ ἔτι ὑπομεῖναι· ἐμοὶ δὲ μέγα καύχημα ἔδωκας.
N-o mai duci mult, și ce laudă mare îmi vei da cu-a ta moarte!”





τὸν δ' οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·	286

πρὸς τοῦτον δὲ μηδὲν φοβηθεὶς εἶπεν ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης·
Netulburat îi răspunse lui Pandaros dârzul Tidide:





ἤμβροτες οὐδ' ἔτυχες· ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γ' ὀΐω	287

ἥμαρτες, οὐδὲ ἐπέτυχες· οὐ μὴν δὲ ὑμᾶς οἴομαι
„Ținta greșită ți-a fost. Dar nu veți avea voi astâmpăr





πρίν γ' ἀποπαύσεσθαι πρίν γ' ἢ ἕτερόν γε πεσόντα	288

πρότερον παύσασθαι τοῦ πολέμου, πρὶν ἢ πεσόντα
Până ce unul din voi n-o să cadă zdrobit și pe Ares





αἵματος ἆσαι Ἄρηα, ταλαύρινον πολεμιστήν.	289

τὸν ἕτερον ἐμπλῆσαι καὶ κορέσαι αἵματος τὸν σίδηρον τὸν καρτερὸν μαχητήν.
Crâncenul n-o să-l îmbuibe cu sângele-i scurs pe câmpie.”





ὣς φάμενος προέηκε· βέλος δ' ἴθυνεν Ἀθήνη	290

οὕτως εἰπὼν προέπεμψε, κατ᾽ εὐθὺ δὲ ἤγαγε τὸ βέλος ἡ Ἀθηνᾶ
Zice, și lăncii dă zbor. Atena o-ndreaptă spre nasul,





ῥῖνα παρ' ὀφθαλμόν, λευκοὺς δ' ἐπέρησεν ὀδόντας.	291

κατὰ τὴν ῥῖνα παρὰ τὸν ὀφθαλμόν· διεπέρασε δὲ τοὺς λευκοὺς ὀδόντας·
Ochiul lui Pandaros. Trece puternică arma prin șirul





τοῦ δ' ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής,	292

τούτου δὲ τὴν μὲν ἐσχάτην γλῶσσαν ἀπέτεμεν ὁ ἀκαταπόνητος σίδηρος,
Dinților albi, îi seceră din rădăcină pe urmă





αἰχμὴ δ' ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα·	293

ἡ ἐπιδορατὶς δὲ ἐξώρμησε παρὰ τὸ ἔσχατον μέρος τοῦ ὑπογενείου τόπου,
Limba și tocmai în capul bărbiei răsare țuguiul





ἤριπε δ' ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ	294

κατέπεσε δὲ ἐκ τοῦ ἅρματος, ἤχεσαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ᾿ αὐτῷ
Și se prăvale din chelnă voinicul și zornăie asupra-i





αἰόλα παμφανόωντα, παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι	295

τὰ ποικίλα καὶ πάνυ λαμπρά· ὅθεν φοβηθέντες οἱ ταχεῖς ἵπποι ἔφυγον·
Armele-i împodobite și lucii; se sperie caii





ὠκύποδες· τοῦ δ' αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.	296

αὐτοῦ δὲ ἡ ψυχὴ καὶ ἰσχὺς διελύθη·
Sprinteni și fug, iar el moare și-i seacă tăria vieții.





Αἰνείας δ' ἀπόρουσε σὺν ἀσπίδι δουρί τε μακρῷ	297

Αἰνείας δὲ ἐφώρμησε σὺν ἀσπίδι καὶ δόρατι μακρῷ
Sare Eneas din caru-i cu lancea-narmat și cu scutul,





δείσας μή πώς οἱ ἐρυσαίατο νεκρὸν Ἀχαιοί.	298

φοβηθεὶς μήποτε αὐτοῦ ἀφελκύσειαν τὸν νεκρὸν οἱ Ἕλληνες.
Teamă fiindu-i ca nu cumva trupul să-i smulgă dușmanii.





ἀμφὶ δ' ἄρ' αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς,	299

περιέβαινε δ᾽ οὖν αὐτῷ ὥσπερ λέων θαρρῶν τῇ ἑαυτοῦ ἀλκῇ·
Deci ca un leu ce se bizuie-n sine, pe mort ocolindu-l





πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ' ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσ' ἐΐσην,	300

ἔμπροσθεν δὲ αὐτοῦ κατέσχε τὸ δόρυ, καὶ τὴν κυκλοτερῆ ἀσπίδα,
Lancea și scutul rotund îi ține nainte de pază,





τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γ' ἀντίος ἔλθοι	301

τοῦτον ἀποκτεῖναι προθυμούμενος, ὅστις ἂν ἐναντίον αὐτοῦ ἔλθοι
Gata să culce pe-oricine spre el ar păși, amenință





σμερδαλέα ἰάχων· ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ	302

καταπληκτικῶς βοῶν· ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Τυδέως ἔλαβε τῇ χειρὶ
Strașnic răcnind. Ci de jos Diomede cu mâna înșfacă





Τυδεΐδης μέγα ἔργον ὃ οὐ δύο γ' ἄνδρε φέροιεν,	303

λίθον χειροπληθῆ μέγα ἄχθος, ὅπερ οὐκ ἂν βαστάζοιεν δύο ἄνδρες,
Un bolovan, ba un stei ce în vremea de astăzi doi oameni





οἷοι νῦν βροτοί εἰσ'· ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.	304

οἷοι νῦν ἄνθρωποί εἰσιν, οὗτος δὲ καὶ μόνος ῥαδίως αὐτὸ ἐκίνει·
N-ar fi în stare a-l urni; el singur ușor învârtindu-l,





τῷ βάλεν Αἰνείαο κατ' ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς	305

διὰ τούτου ἔπληξε κατὰ τὸν γλουτὸν τοῦ Αἰνείου, ὅπου ὁ μηρὸς
Iute-l pocni pe Eneas cu dânsul în partea pe unde





ἰσχίῳ ἐνστρέφεται, κοτύλην δέ τέ μιν καλέουσι·	306

τῷ γλουτῷ ἐγκείμενος περιστρέφεται, κοτύλην δὲ αὐτὸν καλοῦσι·
Coapsa se-mbucă în șold, de aceea și noadă se cheamă;





θλάσσε δέ οἱ κοτύλην, πρὸς δ' ἄμφω ῥῆξε τένοντε·	307

συνέτριψε δὲ αὐτοῦ τὴν κοτύλην· πρὸς δὲ καὶ ἀμφότερα τὰ μεγάλα νεῦρα διέκοψε,
Osul îi frânse și vinele-i rupse amândouă, și pielea





ὦσε δ' ἀπὸ ῥινὸν τρηχὺς λίθος· αὐτὰρ ὅ γ' ἥρως	308

ἀπώθησε δὲ τὸ δέρμα ὁ τραχὺς λίθος· ὁ δὲ ἥρως πεσὼν
I-o scrijeli cu muchiatul pietroi. Viteazul atuncea





ἔστη γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ	309

ἔστη ἐπὶ γόνυ, καὶ ἐναπερείσατο παχείᾳ χειρὶ
Cade-n genunchi și-n pământ își sprijină mâna vânjoasă,





γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψε.	310

κατὰ γῆς· τοὺς ὀφθαλμοὺς δὲ αὐτοῦ νὺξ σκοτεινὴ περιεκάλυψεν·
Și-un întuneric adânc ca noaptea i-acoperă ochii.





καί νύ κεν ἔνθ' ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰνείας,	311

καὶ δὴ τοτὲ ἀπώλετ᾽ ἂν Αἰνείας ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν,
Dus ar fi fost negreșit și el, căpitanul Eneas,





εἰ μὴ ἄρ' ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη	312

εἴγε μὴ ὀξέως ἐθεάσατο Ἀφροδίτη ἡ θυγάτηρ τοῦ Διός,
Însă deodată-l văzu Afrodita, copila lui Zeus,





μήτηρ, ἥ μιν ὑπ' Ἀγχίσῃ τέκε βουκολέοντι·	313

ἡ μήτηρ αὐτοῦ, ἥτις ἔτεκεν αὐτὸν εὐνηθεῖσα τῷ Ἀγχίση βοῦς νέμοντι·
Care-l născu însoțită fiind cu oierul Anhise.





ἀμφὶ δ' ἑὸν φίλον υἱὸν ἐχεύατο πήχεε λευκώ,	314

ἔχεε δὲ τοὺς λευκοὺς αὐτῆς πήχεις περὶ τὸν ἑαυτῆς ἀγαπητὸν υἱόν·
Zâna pe scumpul ei fiu cu brațe de-omăt îl cuprinse





πρόσθε δέ οἱ πέπλοιο φαεινοῦ πτύγμα κάλυψεν	315

ἔμπροσθεν δὲ περιέβαλεν αὐτὸν τὸ περίπλωμα τοῦ λαμπροῦ πέπλου,
După ce ea l-a-nvelit în cutele hainei strălucii,





ἕρκος ἔμεν βελέων, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων	316

περίφραγμα εἶναι τῶν βελῶν, μή τις ἀπὸ τῶν ταχεῖς ἵππους ἐχόντων Ἑλλήνων
Bun adăpost de loviri, nu care cumva să-l împungă





χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο.	317

βαλὼν σίδηρον εἰς τὸ στῆθος, ἀφέληται τὴν ψυχήν·
Vreun călăreț din Ahaia și viața să-și piardă feciorul.





ἣ μὲν ἑὸν φίλον υἱὸν ὑπεξέφερεν πολέμοιο·	318

αὐτὴ μὲν οὖν τὸν ἀγαπητὸν υἱὸν ὑπεξήγαγεν ἀπὸ τοῦ πολέμου·
Astfel pe fiul ei drag zeița-l fură din bătaie.





οὐδ' υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων	319

ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Καπανέως οὐκ ἐπελάθετο τῶν ὑποθηκῶν καὶ ἐντολῶν
Capanianul atunci și-aduse aminte de spusa





τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,	320

τούτων, ἃς ἐπέταττεν ὁ ἀγαθὸς τὰ πολεμικὰ Διομήδης·
Lui Diomede Tidid și caii cei tari de copită





ἀλλ' ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους	321

ἀλλ᾿ οὗτος τοὺς μὲν ἰδίους μονώνυχας ἵππους κατεῖχε
El și-i opri mai departe de clocotul harței și-acolo





νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας,	322

ἐκτὸς ἀπὸ τῆς ταραχῆς τοῦ πολέμου, ἐκ τῆς περιφερείας τὰς ἡνίας τανύσας·
Hățul de cercul cotigii și-l prinse și-n urmă sări el





Αἰνείαο δ' ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους	323

ἐφορμήσας δέ, τοὺς καλὰς τρίχας ἔχοντας ἵππους τοῦ Αἰνείου
La telegarii comoși cu care venise Eneas,





ἐξέλασε Τρώων μετ' ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.	324

ἐξέβαλεν ἀπὸ τῶν Τρῴων ἐπὶ τοὺς εὐόπλους Ἕλληνας·
De la Troieni le da goană spre tabăr-Aheilor, unde





δῶκε δὲ Δηϊπύλῳ ἑτάρῳ φίλῳ, ὃν περὶ πάσης	325

ἔδωκε δὲ Δηϊπύλῳ τῷ ἀγαπητῷ φίλῳ, ὃν ὑπὲρ πάντας
Lui Deipil i-a-ncrezut, căci el între soții de-o seamă





τῖεν ὁμηλικίης ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ᾔδη,	326

ἐτίμα τοὺς ὁμήλικας, διὰ τὸ κατὰ τὸν ἑαυτοῦ λογισμὸν τέλεια εἰδέναι,
Mai de la inimă-i fuse, fiind potriviți laolaltă,





νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· αὐτὰρ ὅ γ' ἥρως	327

ἐπὶ τὰς βαθείας ναῦς ἀπελαύνειν· ὁ ἥρως δὲ
Iar Deipil i-a mânat la corăbii. Pe urmă Stenelos,





ὧν ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβ' ἡνία σιγαλόεντα,	328

τῶν ἑαυτοῦ ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβε τὰς λαμπρὰς ἡνίας·
Repede-n caru-i suind, luă sclipitoarele hățuri





αἶψα δὲ Τυδεΐδην μέθεπε κρατερώνυχας ἵππους	329

αὐτίκα δὲ ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως ἤλαυνε τοὺς ἰσχυροὺς ὄνυχας ἔχοντας ἵππους
Și asmuți telegarii grăbindu-se după Tidide.





ἐμμεμαώς· ὃ δὲ Κύπριν ἐπῴχετο νηλέϊ χαλκῷ	330

προθυμούμενος· οὗτος δὲ τὴν Ἀφροδίτην ἐδίωκε σιδήρῳ ἀνηλεεῖ,
El se luase cu arma cea crudă pe urm-Afroditei





γιγνώσκων ὅ τ' ἄναλκις ἔην θεός, οὐδὲ θεάων	331

εἰδὼς ὅτι ἀσθενὴς ὑπάρχει θεός, οὐδ᾽ ἔστιν ἀπὸ τῶν θεῶν
Și-o urmărea dușmănos, știind-o că-i slabă de fire,





τάων αἵ τ' ἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν,	332

τούτων, αἳ τὸν πόλεμον τῶν ἀνδρῶν διέπουσιν,
Nu e doar zâna cârmace a oștenilor la bătălie,





οὔτ' ἄρ' Ἀθηναίη οὔτε πτολίπορθος Ἐνυώ.	333

οὔτε ἡ Ἀθηνᾶ, οὔτε ἡ τὰς πόλεις πορθοῦσα Ἐνυώ.
Nu e nici Palas Atena, nici pustiitoarea Enio.





ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἐκίχανε πολὺν καθ' ὅμιλον ὀπάζων,	334

ἀλλ᾽ ὁπηνίκα δὴ κατέλαβε κατὰ τὸν μέγαν στρατὸν διώκων,
Cum o ajunse din goană prin marea-mbulzeală-a oștirii,





ἔνθ' ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς	335

τότε ἐφορμήσας ὁ τοῦ μεγαλοψύχου Τυδέως υἱός,
Fiul acelui viteaz preamărit Tideus, întinse





ἄκρην οὔτασε χεῖρα μετάλμενος ὀξέϊ δουρὶ	336

τὸ ἄκρον τῆς ἀσθενοῦς χειρὸς ἔτρωσεν ἐπιπηδήσας δόρατι ὀξεῖ·
Arma și năvălind, o împunse pe gingașa mână





ἀβληχρήν· εἶθαρ δὲ δόρυ χροὸς ἀντετόρησεν	337

εὐθέως δὲ τὸ δόρυ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ σώματος ἔτρωσε,
La-ncheietură în palmă, și-n piele-o pătrunse prin haina





ἀμβροσίου διὰ πέπλου, ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί,	338

διὰ τοῦ θείου ἱματίου, ὅπερ αὐτῇ κατεσκεύασαν αἱ Χάριτες αὐταί,
Cea strălucită, măiastră, țesută de zânele Grații;





πρυμνὸν ὕπερ θέναρος· ῥέε δ' ἄμβροτον αἷμα θεοῖο	339

ὑπὲρ τὸ ἔσχατον κοῖλον τῆς χειρός· ἔρρει δὲ τὸ θεῖον αἷμα τῆς θεοῦ,
Prinse pe loc după asta să picure sângele zânei,





ἰχώρ, οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν·	340

ἰχώρ, οἷος δὴ ῥεῖ τοῖς μακαρίοις θεοῖς·
Sucul ce curge în vinele zeilor, pentru că zeii





οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσ', οὐ πίνουσ' αἴθοπα οἶνον,	341

οὐ γὰρ ἐσθίουσιν ἄρτον, οὐδὲ πίνουσιν οἶνον θερμόν·
Nu beau vin negru, nu gustă bucate și pâine, de-aceea





τοὔνεκ' ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται.	342

τούτου χάριν ἄνευ αἵματός εἰσι, καὶ ἀθάνατοι καλοῦνται.
Fără de sânge sunt ei și nemuritori. De durere





ἣ δὲ μέγα ἰάχουσα ἀπὸ ἕο κάββαλεν υἱόν·	343

ἡ δὲ Ἀφροδίτη μεγάλως ὀλολύζουσα κατέβαλεν ἀφ' ἑαυτῆς τὸν υἱόν·
Țip-Afrodita vârtos și pe fiu și-l aruncă departe.





καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων	344

καὶ τοῦτον μὲν ἐν χερσὶν ἔσωσεν Ἀπόλλων ὁ Φοῖβος
Dar învălindu-l în norul cel negru l-apucă în brațe





κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων	345

διὰ νεφέλης σκοτεινῆς, μή τις ἀπὸ τῶν ταχεῖς ἵππους ἐχόντων Ἑλλήνων
Febos Apolon ca nu cumva-n piept să-l împungă cu lancea





χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο·	346

σίδηρον βαλὼν εἰς τὸ στῆθος, ἀφέληται τὴν ψυχήν.
Vreun călăreț din Ahaia și viața să-și piardă voinicul.





τῇ δ' ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·	347

ἐπ᾿ αὐτῇ δὲ μεγάλως ἐβόησεν ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς Διομήδης·
Către zeiț’a strigat puternic atunci Diomede:





εἶκε Διὸς θύγατερ πολέμου καὶ δηϊοτῆτος·	348

ὦ θύγατερ τοῦ Διός, ὑποχώρει τῆς μάχης καὶ τοῦ πολέμου
„Lasă războiul, tu fiic-a lui Zeus, și du-te. Ori poate





ἦ οὐχ ἅλις ὅττι γυναῖκας ἀνάλκιδας ἠπεροπεύεις;	349

ἢ οὐχ ἱκανόν σοι, ὅτι γυναῖκας ἀσθενεῖς ἐξαπατᾷς;
Nu ți-e destul că ademeni femeile slabe din fire?





εἰ δὲ σύ γ' ἐς πόλεμον πωλήσεαι, ἦ τέ σ' ὀΐω	350

εἰ δὲ σὺ εἰς τὸν πόλεμον ἀναστραφήσῃ, ὄντως σε οἴομαι
Dacă mai umbli pe-aici, ia seama să n-ajungi să tremuri





ῥιγήσειν πόλεμόν γε καὶ εἴ χ' ἑτέρωθι πύθηαι.	351

φοβηθήσεσθαι τὸν πόλεμον, καὶ ἐὰν ἄλλοθι εἶναι ἀκούσῃς.
Chiar de departe auzind că-i vifor de cruntă bătaie.”





ὣς ἔφαθ', ἣ δ' ἀλύουσ' ἀπεβήσετο, τείρετο δ' αἰνῶς·	352

οὕτως εἶπεν· αὕτη δὲ ἀδημονοῦσα ἀπῆλθε, δεινῶς δὲ κατεπονεῖτο·
Zise, iar zâna se duse amețită de-otrava durerii:





τὴν μὲν ἄρ' Ἶρις ἑλοῦσα ποδήνεμος ἔξαγ' ὁμίλου	353

καὶ ταύτην μὲν δὴ λαβοῦσα ἡ ταχεῖα Ἶρις ἐξήγαγε τοῦ στρατοῦ
Vinteșa Iris o prinse și-o scoase din deasa-nglotire,





ἀχθομένην ὀδύνῃσι, μελαίνετο δὲ χρόα καλόν.	354

βαρυνομένην ὀδύναις· ἐμελαίνετο δὲ τὴν περικαλλῆ ἐπιφάνειαν τοῦ σώματος·
Învinețită de chin și cu mâna-nroșită de sânge.





εὗρεν ἔπειτα μάχης ἐπ' ἀριστερὰ θοῦρον Ἄρηα	355

εὗρε μετὰ ταῦτα ἐπὶ τὰ ἀριστερὰ μέρη τῆς μάχης τὸν ὁρμητικὸν Ἄρεα
Ea nimeri pe năvalnicul Ares la aripa stângă,





ἥμενον· ἠέρι δ' ἔγχος ἐκέκλιτο καὶ ταχέ' ἵππω·	356

καθήμενον· ἐν ἀέρι δὲ καὶ ἀορασίᾳ παρεκέκλιτο τὸ δόρυ καὶ οἱ ταχεῖς αὐτοῦ ἵπποι·
Unde ședea odihnind prin ceață cu lancea și caii,





ἣ δὲ γνὺξ ἐριποῦσα κασιγνήτοιο φίλοιο	357

αὐτὴ δὲ ἐπὶ γόνατα πεσοῦσα τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ
Și-ngenunchind ea se roagă de fratele-i Ares și-i cere





πολλὰ λισσομένη χρυσάμπυκας ᾔτεεν ἵππους·	358

πολλὰ δεομένη, τοὺς χρυσοχαλίνους ἵππους ἐζήτει λέγουσα·
Caii gătiți cu fruntare de aur și astfel îi zice:





φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους,	359

ὦ ἀγαπητὲ ἀδελφέ, ἐπιμελήθητί μου, καὶ δός μοι τοὺς ἵππους,
„Dragul meu frate, fii bun și-ndură-te, dă-mi telegarii,





ὄφρ' ἐς Ὄλυμπον ἵκωμαι ἵν' ἀθανάτων ἕδος ἐστί.	360

ὅπως ἀφίκωμαι εἰς τὸν οὐρανόν, ὅπου τὸ ἔδαφος τῶν ἀθανάτων θεῶν ὑπάρχει·
Ca să mă sui pe Olimp la zei în cetate, căci prea mult





λίην ἄχθομαι ἕλκος ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνὴρ	361

πάνυ πιέζομαι ὑπὸ τοῦ τραύματος, ὅ με ἔτρωσεν ἀνὴρ θνητὸς
Sufăr de rana ce un muritor mi-a făcut, Diomede,





Τυδεΐδης, ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διὶ πατρὶ μάχοιτο.	362

ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως, ὃς νῦν καὶ τῷ Διὶ τῷ πατρὶ πολεμοίη ἄν.
Cel care acum ar da piept cu însuși părintele Zeus.”





ὣς φάτο, τῇ δ' ἄρ' Ἄρης δῶκε χρυσάμπυκας ἵππους·	363

οὕτως εἶπεν. Ἄρης δὲ ἔδωκεν αὐτῇ τοὺς χρυσοχαλίνους ἵππους·
Zise, și el îi dă caii gătiți cu fruntare de aur.





ἣ δ' ἐς δίφρον ἔβαινεν ἀκηχεμένη φίλον ἦτορ,	364

ἡ δὲ ἀνέβαινεν εἰς τὸν δίφρον τεθλιμμένη τὴν προσφιλῆ ψυχήν·
Zâna se suie-n cotigă cu sufletul plin de mâhnire,





πὰρ δέ οἱ Ἶρις ἔβαινε καὶ ἡνία λάζετο χερσί,	365

παρ᾽ αὐτῇ δὲ καὶ ἡ Ἶρις ἀνέβη, καὶ ἔλαβε ταῖς χερσὶ τὰς ἡνίας·
Suie-se alături și Iris și ia sclipitoarele hățuri,





μάστιξεν δ' ἐλάαν, τὼ δ' οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.	366

ἐμάστιξε δὲ ἐλαύνειν, οἱ δὲ οὐκ ἄκοντες ἐπέτοντο.
Biciuie caii apoi. Ei zboară voios și se urcă





αἶψα δ' ἔπειθ' ἵκοντο θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον·	367

ταχέως δὲ μετὰ ταῦτα ἀφίκοντο εἰς τὸ ἔδαφος τῶν θεῶν τὸν ὑψηλὸν οὐρανόν·
Numaidecât pe Olimp, pe culmea de zei locuită.





ἔνθ' ἵππους ἔστησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις	368

ἐκεῖ τοὺς ἵππους ἔστησεν ἡ ὠκύπους ταχεῖα Ἶρις,
Iris cea iute oprește acolo din zbor telegarii,





λύσασ' ἐξ ὀχέων, παρὰ δ' ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ·	369

λύσασα ἐκ τοῦ δίφρου· παρέβαλε δὲ αὐτοῖς θείαν ἐδωδήν.
De la teleagă-i deshamă și hrană cerească le-aruncă.





ἣ δ' ἐν γούνασι πῖπτε Διώνης δῖ' Ἀφροδίτη	370

ἡ δὲ ἔνδοξος Ἀφροδίτη ἔπιπτεν ἐν τοῖς γόνασι Διώνης
Cade-Afrodita-n genunchi înaintea zeiței Diona,





μητρὸς ἑῆς· ἣ δ' ἀγκὰς ἐλάζετο θυγατέρα ἥν,	371

τῆς ἑαυτῆς μητρός· αὐτὴ δὲ εἰς τὰς ἀγκάλας ἐλάμβανε τὴν ἑαυτῆς θυγατέρα,
Mama-i, iar dânsa uimită-și cuprinde în brațe copila





χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ' ἔφατ' ἐκ τ' ὀνόμαζε·	372

καὶ τῇ χειρὶ κατέψησεν αὐτήν, καὶ λόγον εἶπεν, καὶ ἐξ ὀνόματος ἐκάλει·
Și netezind-o cu mâna o-ntreabă: „Copila mea, spune-mi,





τίς νύ σε τοιάδ' ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων	373

ὦ τέκνον ἀγαπητόν, τίς δή σε τοιαῦτα εἰργάσατο ἀπὸ τῶν οὐρανίων θεῶν
Care din zeii cerești făcutu-ți-a asta degeaba





μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;	374

ματαίως, ὥσπερ κακόν τι ποιοῦσαν ἀνέδην τε καὶ ἐν ὄψει;
Și pe nedrept, ca și când tu faci cuiva răul pe față?”





τὴν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη·	375

ταύτῃ δὲ μετὰ ταῦτ᾽ ἀπεκρίνατο ἡ φιλογέλως Ἀφροδίτη·
Galeșa zân’ Afrodita răspunse plângându-se mamei:





οὖτά με Τυδέος υἱὸς ὑπέρθυμος Διομήδης,	376

ἔτρωσέ με ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως ὁ ἰσχυρότατος Διομήδης,
„Cel din Tideus născut mă răni, Diomede trufașul,





οὕνεκ' ἐγὼ φίλον υἱὸν ὑπεξέφερον πολέμοιο	377

διότι ἐγὼ τὸν ἀγαπητὸν υἱὸν ὑπεξῆγον ἀπὸ τοῦ πολέμου,
Căci pe ascuns îmi răpi din luptă pe fiul Eneas,





Αἰνείαν, ὃς ἐμοὶ πάντων πολὺ φίλτατός ἐστιν.	378

τὸν Αἰνείαν, ὃς φίλτατος πάντων ἐμοὶ ὑπάρχει·
Care mi-e foarte iubit, mai tare ca toți muritorii.





οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή,	379

οὐκέτι γάρ ἐστι μάχη χαλεπὴ Τρῴων καὶ Ἑλλήνων,
Nu mai e doară-ntre Ahei și Troieni opintire cumplită,





ἀλλ' ἤδη Δαναοί γε καὶ ἀθανάτοισι μάχονται.	380

ἀλλ᾽ ἤδη οἱ Ἕλληνες καὶ τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς πολεμοῦσιν.
Chiar și cu zeii se-ncumet-acum să dea luptă Danaii.”





τὴν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Διώνη, δῖα θεάων·	381

ταύτῃ δὲ μετὰ ταῦτ᾽ ἀπεκρίνατο Διώνη ἡ ἐνδοξοτάτη τῶν θεῶν·
Dar începu să o mângâie astfel zeița Diona:





τέτλαθι τέκνον ἐμόν, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ·	382

ὑπόμεινον, ὦ τέκνον ἐμόν, καὶ καρτέρησον καίπερ λυπουμένη·
„Rabdă, copilo, și inimă prinde, măcar că te doare,





πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες	383

πολλοὶ γὰρ κατοικοῦντες τὰ οὐράνια οἰκήματα ὑπεμείναμεν
Nu numai tu, ci mai mulți care șed pe-a Olimpului culme





ἐξ ἀνδρῶν χαλέπ' ἄλγε' ἐπ' ἀλλήλοισι τιθέντες.	384

ἐξ ἀνδρῶν δεινὰς συμφορὰς κατ' ἀλλήλων ποιοῦντες·
Am pătimit de la oameni și ne-am chinuit fără milă





τλῆ μὲν Ἄρης ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τ' Ἐφιάλτης	385

ὑπέμεινε μὲν ὁ Ἄρης, ὅτε αὐτὸν ὁ Ὦτος, καὶ ὁ ἰσχυρὸς Ἐφιάλτης
Noi înde-noi. A pățit-o chiar Ares odată, când fiii





παῖδες Ἀλωῆος, δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ·	386

οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀλωέως ἐδέσμευσαν ἐν δεσμῷ ἰσχυρῷ·
Lui Alocu, Efialt și Otos, puternic în lanțuri





χαλκέῳ δ' ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας·	387

ἐν χαλκῷ δὲ πίθῳ ἦν δεδεμένος ἐπὶ μῆνας τρισκαίδεκα·
L-au ferecat și la temniță-n chiup de aramă-l ținură





καί νύ κεν ἔνθ' ἀπόλοιτο Ἄρης ἆτος πολέμοιο,	388

καὶ δὴ τότ᾽ ἂν ἀπώλετο Ἄρης ὁ ἀκόρεστος τοῦ πολέμου,
Peste un an, de era să se mistuie aci Războilă.





εἰ μὴ μητρυιὴ περικαλλὴς Ἠερίβοια	389

εἰ μὴ ἡ μητρυιά, ἡ ὡραία Ἠερίβοια
Dar Eribea, frumoas-a lor vitregă mamă, lui Hermes





Ἑρμέᾳ ἐξήγγειλεν· ὃ δ' ἐξέκλεψεν Ἄρηα	390

ἐδήλωσε τῷ Ἑρμῇ· οὗτος δὲ ἔκλεψε τὸν Ἄρην καταπονούμενον
Dete de știre, și el pe ascuns îl desprinse din lanțuri





ἤδη τειρόμενον, χαλεπὸς δέ ἑ δεσμὸς ἐδάμνα.	391

ἤδη· δεινὸς δὲ αὐτὸν δεσμὸς ἐδάμαζε.
Și de necaz îl scuti și de greul osândei. Și Hera





τλῆ δ' Ἥρη, ὅτε μιν κρατερὸς πάϊς Ἀμφιτρύωνος	392

ὑπέμεινε δὲ ἡ Ἥρα, ὅτε αὐτὴν ὁ ἰσχυρὸς παῖς τοῦ Ἀμφιτρύωνος
Biat-a pățit-o când fiul lui Amfitrion, oțelitul





δεξιτερὸν κατὰ μαζὸν ὀϊστῷ τριγλώχινι	393

κατὰ τὸν δεξιὸν μαζὸν βέλει τριγώνῳ
Hercule, asupra-i țintind săgeata-ntreit ascuțită,





βεβλήκει· τότε καί μιν ἀνήκεστον λάβεν ἄλγος.	394

ἔτρωσε· καίτοι τότε ἀνίατος ὀδύνη κατέσχεν αὐτήν.
O nemeri pe la sân. Nespusă i-a fost pătimirea.





τλῆ δ' Ἀΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀϊστόν,	395

ὑπέμεινε δὲ ὁ Ἅιδης πρὸς τούτοις ὁ μέγας τὸ ταχὺ βέλος,
D-apoi năprasnicul Hades, când fătul lui Zeus, același





εὖτέ μιν ωὐτὸς ἀνὴρ υἱὸς Διὸς αἰγιόχοιο	396

ὁπηνίκα αὐτὸν ὁ αὐτὸς ἀνὴρ ὁ υἱὸς τοῦ Διὸς τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος
Hercule, îl nimeri și pe el cu săgeata la poarta





ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν·	397

κατὰ τὴν Πύλον ἐν τοῖς νεκροῖς τρώσας, ὀδύνας αὐτῷ ἔδωκε.
Morților, jos pe tărâmul celalt, și-l supuse durerii.





αὐτὰρ ὃ βῆ πρὸς δῶμα Διὸς καὶ μακρὸν Ὄλυμπον	398

οὗτος δὲ ἐπορεύθη εἰς τὸ οἴκημα τοῦ Διός, τὸν μέγαν οὐρανόν,
Hades atunci pe Olimp a venit la palatul lui Zeus,





κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος· αὐτὰρ ὀϊστὸς	399

λυπούμενος κατὰ ψυχὴν ὀδύναις πεπερονημένος· τὸ βέλος δὲ
Plin de mâhnire și tare de schingiuri pătruns, că săgeata





ὤμῳ ἔνι στιβαρῷ ἠλήλατο, κῆδε δὲ θυμόν.	400

ἐνεπάγη ἐν τῷ ἰσχυρῷ ὤμῳ, ἐλύπει δὲ τὴν ψυχήν·
Umăru-i țapăn răzbise și nu-i da răgaz suferința





τῷ δ' ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων	401

ἐπ 'αὐτῷ δὲ Παιήων φάρμακα ἀφανίζοντα τὰς ὀδύνας τιθεὶς
Până ce Peon pe rană-i presară tot leacuri ușoare





ἠκέσατ'· οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γε τέτυκτο.	402

ἐθεράπευσεν· οὐδαμῶς γὰρ θνητὸς ἦν,
Și, nefiind muritor, la urmă se vindecă zeul.





σχέτλιος ὀβριμοεργὸς ὃς οὐκ ὄθετ' αἴσυλα ῥέζων,	403

ὁ ἄδικος καὶ μεγαλοπράγμων, ὃς οὐκ ἐπιστρέφεται πράττων τὰ ἄδικα,
Un ticălos și hain și nelegiuit e oricine





ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεοὺς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι.	404

ὃς τόξῳ ἐλύπει τοὺς θεούς, οἳ τὸν οὐρανὸν κατοικοῦσι,
Trage cu arcul în zei, care șed pe-a Olimpului culme.





σοὶ δ' ἐπὶ τοῦτον ἀνῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·	405

ἐπὶ σοὶ δὲ τοῦτον ἐφῆκεν ἡ θεὰ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ·
Palas pe-acela-l împinse să vie la tine-mpotrivă.





νήπιος, οὐδὲ τὸ οἶδε κατὰ φρένα Τυδέος υἱὸς	406

ὁ ἀνόητος, οὐδὲ τοῦτο ἐπίσταται εἰς τὴν ἑαυτοῦ διάνοιαν ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως,
Nesocotitul de el, nu știe că prea sunt puține





ὅττι μάλ' οὐ δηναιὸς ὃς ἀθανάτοισι μάχηται,	407

ὅτι οὐ πάνυ πολυχρόνιός ἐστιν, ὃς ἂν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς πολεμῇ·
Zilele aceluia care în vrajbă se pune cu zeii.





οὐδέ τί μιν παῖδες ποτὶ γούνασι παππάζουσιν	408

οὐδὲ τὰ τέκνα πρὸς τοῖς γόνασιν αὐτοῦ ἑστῶτα πάππα λέγουσιν αὐτόν,
N-o să-i mai stea pe genunchi, nici tată i-or zice copiii,





ἐλθόντ' ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.	409

ἀφικόμενον ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς χαλεπῆς μάχης·
Veseli primindu-l acasă la-ntorsu-i din lupta cea cruntă.





τὼ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι,	410

διὰ τοῦτο νῦν καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως εἰ καὶ λίαν ἰσχυρός ἐστιν,
Deci să ia seama Tidide, oricât e de mare și tare,





φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται,	411

λογιζέσθω, μή τις αὐτῷ πολεμῇ βελτίων σοῦ·
Nu cumva unul mai zdravăn ca tine să tabere asupră-i,





μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη	412

μήπως ἐπὶ πολὺ ἡ συνετὴ Αἰγιάλεια ἡ τοῦ Ἀδράστου θυγάτηρ ὀλολύζουσα
Și apoi vai de nevasta cea bună, copila cuminte





ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ	413

ἐκ τοῦ ὕπνου ἐγείρῃ τοὺς ἀγαπητοὺς οἰκείους,
A lui Adrast, Egialia! Cum ea bocind peste noapte





κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν	414

ποθοῦσα τὸν ἐκ παρθενίας αὐτῆς ἄνδρα τὸν βέλτιστον τῶν Ἑλλήνων,
O să deștepte din somn pe-ai săi și-și va plânge bărbatul,





ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.	415

ἡ ἀγαθὴ σύζυγος τοῦ ἱππικοῦ Διομήδους.
Cel mai de frunte viteaz din Ahaia!” Astfel Diona





ἦ ῥα καὶ ἀμφοτέρῃσιν ἀπ' ἰχῶ χειρὸς ὀμόργνυ·	416

εἶπε δή, καὶ ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ἀπέψα ἀπὸ τῆς χειρὸς τὸν ἰχῶρα·
Zice și sângele-i stoarce cu mâinile ei amândouă.





ἄλθετο χείρ, ὀδύναι δὲ κατηπιόωντο βαρεῖαι.	417

ὑγιάζετο δὲ ἡ χείρ, αἱ βαρεῖαι δὲ ὀδύναι κατεπραΰνοντο.
Rana-i se vindecă atunci și marea-i durere s-alină.





αἳ δ' αὖτ' εἰσορόωσαι Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη	418

ἡ δε Ἀθηνᾶ καὶ ἡ Ἥρα ἀποβλέπουσαι
Hera și Palas Atena, cum văd pe Afrodita rănită,





κερτομίοις ἐπέεσσι Δία Κρονίδην ἐρέθιζον.	419

χλευαστικοῖς λόγοις παρώξυνον τὸν Δία τὸν υἱὸν τοῦ Κρόνου.
Vin cu ispită de vorbe și-ncep să-l întarte pe Zeus;





τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·	420

τούτοις τῶν λόγων ἡγεῖτο ἡ θεὰ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ λέγουσα·
Graiul întâi ticlui cea cu ochii albaștri Atena:





Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι ὅττι κεν εἴπω;	421

ὦ Ζεῦ πάτερ, ἆρα τί μοι ὀργισθήσῃ δι᾿ ὅπερ ἂν εἴπω;
„Tată, tu n-ai să te superi pe mine de tot ce voi spune?





ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα	422

ὄντως δή τινα ἀπὸ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν ἀναπείθουσα ἡ Ἀφροδίτη
Zău, că-i de vin-Afrodita, căci ea pe Troieni îi iubește





Τρωσὶν ἅμα σπέσθαι, τοὺς νῦν ἔκπαγλα φίλησε,	423

ἀκολουθεῖν ἅμα τοῖς Τρῳσίν, οὓς νῦν ἐξόχως ἠγάπησεν·
Prea de tot mult și-o fi-mpins pe vreo fat-aheiană să fugă





τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων	424

ἀπὸ τούτων δὴ τῶν ἐυειματουσῶν Ἑλληνίδων τινὰ καταψῶσα,
Iar după ei, și pe când dezmierda pe frumoasa gătită,





πρὸς χρυσῇ περόνῃ καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν.	425

παρὰ τὴν χρυσῆν βελόνην ὑπέξεσε τὴν ἀσθενῆ αὐτῆς χεῖρα.
Mâna molcuță și-o fi înțepat de vreo sponcă de aur.”





ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,	426

οὕτως εἶπεν. ἐμειδίασε δὲ ὁ πατὴρ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν θεῶν·
Ast-auzind, a zâmbit al zeilor tată și-al lumii,





καί ῥα καλεσσάμενος προσέφη χρυσῆν Ἀφροδίτην·	427

καὶ δὴ καλέσας εἶπε πρὸς τὴν χρυσῆν Ἀφροδίτην·
Și pe-a iubirii zeiță de aur chemând-o la dânsul,





οὔ τοι τέκνον ἐμὸν δέδοται πολεμήϊα ἔργα,	428

ὦ τέκνον ἐμόν, οὐ σοὶ ἐδόθησαν τὰ πολεμικὰ ἔργα·
„Fata mea,-i zise, războiul nu te privește pe tine;





ἀλλὰ σύ γ' ἱμερόεντα μετέρχεο ἔργα γάμοιο,	429

ἀλλὰ σὺ μὲν μετέρχου τὰ ἐπέραστα ἔργα τοῦ γάμου·
Grija ta fie mereu legăturile dragi ale nunții.





ταῦτα δ' Ἄρηϊ θοῷ καὶ Ἀθήνῃ πάντα μελήσει.	430

ταῦτα δὲ πάντα διὰ φροντίδος ἔσονται Ἄρει τῷ ταχεῖ, καὶ τῇ Ἀθηνᾷ.
Armele și bătălia sunt date lui Ares și-Atenei.”





ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,	431

οὕτως οὗτοι μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον.
Asta grăi, și în vreme ce zeii vorbeau laolaltă,





Αἰνείᾳ δ' ἐπόρουσε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,	432

Διομήδης δὲ ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς ὥρμησε κατ' Αἰνείου,
Nepregetat se aruncă Tidid la Eneas de-a dreptul,





γιγνώσκων ὅ οἱ αὐτὸς ὑπείρεχε χεῖρας Ἀπόλλων·	433

εἰδὼς ὅτι αὐτὸς ὁ Ἀπόλλων ὑπερεῖχεν αὐτῷ τὰς χεῖρας (ἐβοήθει)·
Nu vrea să știe că scutul asupra-i Apolon întinse;





ἀλλ' ὅ γ' ἄρ' οὐδὲ θεὸν μέγαν ἅζετο, ἵετο δ' αἰεὶ	434

ἀλλ᾽ οὗτος οὐδὲ τὸν μέγαν θεὸν εὐλαβεῖτο, ἐφίετο δὲ ἀεὶ
Nesocoti și pe marele zeu și-i ardea să doboare





Αἰνείαν κτεῖναι καὶ ἀπὸ κλυτὰ τεύχεα δῦσαι.	435

ἀνελεῖν τὸν Αἰνείαν, καὶ ἀποδῦσαι τὰ τίμια ὅπλα.
Sulița lui pe dușman și să prade vestitele-i arme.





τρὶς μὲν ἔπειτ' ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων,	436

τρὶς μὲν οὖν μετὰ ταῦτα ἐφώρμησεν ἀνελεῖν προθυμούμενος,
De-asta și tabăr-asupra-i de trei ori turbat să-l omoare,





τρὶς δέ οἱ ἐστυφέλιξε φαεινὴν ἀσπίδ' Ἀπόλλων·	437

τρὶς δὲ αὐτῷ τὴν λαμπρὰν ἀσπίδα παρέσεισεν ὁ Ἀπόλλων·
Însă de trei ori Apolon izbindu-l în scut îl respinse,





ἀλλ' ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,	438

ἀλλ᾽ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐφώρμησε θεῷ παραπλήσιος,
Când mai încearcă eroul sărind ca un zeu de puternic,





δεινὰ δ' ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·	439

δεινῶς δὲ ἀπειλήσας εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἀπόλλων ὁ πόρρωθεν ἐργαζόμενος·
Astfel vârtos l-amenință pe dânsul arcașul Apolon:





φράζεο Τυδεΐδη καὶ χάζεο, μηδὲ θεοῖσιν	440

λοχίζου, ὦ υἱὲ τοῦ Τυδέως, καὶ ὑποχώρει, μηδὲ ἐπίσης τοῖς θεοῖς
„Tu, Diomede, ia seama și-n lături ferește. Cu zeii





ἶσ' ἔθελε φρονέειν, ἐπεὶ οὔ ποτε φῦλον ὁμοῖον	441

θέλε φρονεῖν· οὐδέποτε γάρ ἐστιν ὅμοιον τὸ γένος
Nu căuta să te-asemeni, că nu sunt totuna cu neamul





ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ' ἀνθρώπων.	442

τῶν ἀεὶ ζώντων θεῶν, καὶ τῶν ἐπὶ γῆς βαδιζόντων ἀνθρώπων.
Zeilor, oamenii cei muritori care umblă prin tină.”





ὣς φάτο, Τυδεΐδης δ' ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω	443

οὕτως εἶπεν. ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Τυδέως ὑπεχώρησεν ὀλίγον ὀπίσω ἐκκλίνων
Asta grăi, iar Tidide se trase doi pași mai în urmă





μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.	444

καὶ φυλαττόμενος τὴν ὀργὴν τοῦ πόρρωθεν βάλλοντος Ἀπόλλωνος·
Și se feri de mânia țintașului Febos Apolon.





Αἰνείαν δ' ἀπάτερθεν ὁμίλου θῆκεν Ἀπόλλων	445

τὸν Αἰνείαν δὲ πόρρωθι τοῦ στρατοῦ κατέθηκεν ὁ Ἀπόλλων
Zeul apoi pe Eneas, din valmă luându-l, îl duse





Περγάμῳ εἰν ἱερῇ, ὅθι οἱ νηός γε τέτυκτο.	446

ἐν τῇ ἱερᾷ ἀκροπόλει, ὅπου αὐτῷ ναὸς κατεσκεύαστο·
La cetățuie-n Pergam, unde capiștea-i fuse zidită.





ἤτοι τὸν Λητώ τε καὶ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα	447

καὶ τοῦτον μὲν ἡ Λητώ καὶ ἡ Ἄρτεμις ἡ χαίρουσα τοῖς ἰοῖς, ἤτοι ἡ τοξότις,
Leto și meștera-n arc Artemis acolo, în sfântul





ἐν μεγάλῳ ἀδύτῳ ἀκέοντό τε κύδαινόν τε·	448

ἐν τῷ μεγάλῳ ἀβάτῳ τοῦ ναοῦ ἐθεράπευον, καὶ ἐδόξαζον.
Mare locaș, lecuindu-l, îi deteră iarăși tărie.





αὐτὰρ ὃ εἴδωλον τεῦξ' ἀργυρότοξος Ἀπόλλων	449

ὁ δὲ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων εἴδωλον κατεσκεύασεν ὅμοιον
Plăsmuie însă Apolon în locu-i o umbră ce-arată





αὐτῷ τ' Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον,	450

αὐτῷ τῷ Αἰνείᾳ, καὶ τοῖς ὅπλοις τοιοῦτον·
Parcă-i Eneas aidoma-n arme și-n toată făptura,





ἀμφὶ δ' ἄρ' εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ	451

περὶ τὸ εἴδωλον δὲ οἱ Τρῷες καὶ οἱ ἔνδοξοι Ἕλληνες
Și se încaier-alături de umbră, de-o parte și alta,





δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας	452

ἠλόων καὶ κατέκοπτον περὶ τὰ στήθη ἀλλήλων
Și pe la piepturi în față își sfarmă izbindu-și într-una





ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.	453

τὰς ἐκ βύρσων εὐκύκλους ἀσπίδας, καὶ τὰ μικρὰ καὶ κοῦφα σάκη.
Paveze mari și rotunde de piele sau scuturi ușoare.





δὴ τότε θοῦρον Ἄρηα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·	454

τότε δὴ πρὸς τὸν ὁρμητικὸν Ἄρην ἔλεγεν Ἀπόλλων ὁ Φοῖβος·
Febos Apolon atunci îl chemă pe vifornicul Ares:





Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα,	455

ὦ Ἄρη, ὦ Ἄρη βλαπτικέ, ἀνδροκτόνε, φόνοις μεμιασμένε, τείχη βάλλων καὶ καθαιρῶν,
„Ares, tu crâncene, biciul orașelor, spulberul lumii!





οὐκ ἂν δὴ τόνδ' ἄνδρα μάχης ἐρύσαιο μετελθὼν	456

οὐκ ἂν δὴ ἐπελθὼν ἑλκύσειας ἀπὸ τοῦ πολέμου τοῦτον τὸν ἄνδρα
Vino și-nlătură din bătălie pe-acest Diomede





Τυδεΐδην, ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διὶ πατρὶ μάχοιτο;	457

τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως, ὃς νῦν καὶ τῷ Διῒ τῷ πατρὶ μάχοιτο ἄν·
Care trufindu-se acum și cu tata-ne Zeus s-ar bate.





Κύπριδα μὲν πρῶτα σχεδὸν οὔτασε χεῖρ' ἐπὶ καρπῷ,	458

πρῶτον μὲν τὴν Ἀφροδίτην ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἔτρωσε κατὰ τὴν χεῖρα πρὸς τῷ καρπῷ·
Dânsul împunse cu lancea la mână întâi pe-Afrodita,





αὐτὰρ ἔπειτ' αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος.	459

μετὰ ταῦτα δὲ ἐμοὶ αὐτῷ ἐφώρμησε θεῷ παραπλήσιος.
Și dup-aceea la mine sări ca un zeu în putere.”





ὣς εἰπὼν αὐτὸς μὲν ἐφέζετο Περγάμῳ ἄκρῃ,	460

οὕτως εἰπών, αὐτὸς μὲν ἐκάθητο ἐν τῇ ἀκροπόλει.
Asta rosti și stătu el apoi în Pergam la cetate.





Τρῳὰς δὲ στίχας οὖλος Ἄρης ὄτρυνε μετελθὼν	461

Ἄρης δὲ ὁ ὀλέθριος ἐπελθὼν παρώξυνε τὰς τάξεις τῶν Τρῴων,
Ares veni căpiat și crunt ca o fiară-ntre rânduri





εἰδόμενος Ἀκάμαντι θοῷ ἡγήτορι Θρῃκῶν·	462

ὁμοιωθεὶς τῷ ταχεῖ Ἀκάμαντι τῷ ἡγεμόνι τῶν Θρᾳκῶν·
Și-nflăcăra pe Troieni. La față părea că e Domnul





υἱάσι δὲ Πριάμοιο διοτρεφέεσσι κέλευεν·	463

τοῖς υἱοῖς δὲ τοῦ Πριάμου τοῖς ἐν βασιλείᾳ τεθραμμένοις εἶπεν·
Tracilor, iutele Acamas, și astfel pe fiii lui Priam





ὦ υἱεῖς Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος	464

ὦ υἱοὶ τοῦ Πριάμου τοῦ ἐκ Διὸς πεπαιδευμένου βασιλέως,
El îi zorea: „Priamizi, răsaduri din viță mărită,





ἐς τί ἔτι κτείνεσθαι ἐάσετε λαὸν Ἀχαιοῖς;	465

ἕως τίνος ἔτι καταλείψετε τοῖς Ἕλλησιν ἀναιρεῖσθαι τὸν λαόν ὑμῶν;
Încă lăsa-veți așa pe Ahei să vă secere oastea?





ἦ εἰς ὅ κεν ἀμφὶ πύλῃς εὖ ποιητῇσι μάχωνται;	466

ἢ μέχρι ἂν μάχωνται περὶ τὰς καλῶς πεποιημένας πύλας τῆς πόλεως;
Ori aștepta-veți ca ei să ajungă la poarta cetății?





κεῖται ἀνὴρ ὃν ἶσον ἐτίομεν Ἕκτορι δίῳ	467

πέπτωκεν ἀνὴρ, ὃν ἐτιμῶμεν ἐξίσου τῷ ἐνδόξῳ Ἕκτορι,
Dus e bărbatul, pe care-l cinsteam ca pe Hector, Eneas





Αἰνείας υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο·	468

Αἰνείας ὁ υἱὸς του μεγαλοψύχου Ἀγχίσου·
Cel din Anhise născut. Deci hai, pe voinicul tovarăș





ἀλλ' ἄγετ' ἐκ φλοίσβοιο σαώσομεν ἐσθλὸν ἑταῖρον.	469

ἀλλ᾿ ἄγετε σώσωμεν ἐκ τῆς ταραχῆς τε καὶ μάχης τὸν ἀγαθὸν φίλον.
Noi măcar mort s-apărăm, să-l scoatem din clocotul luptei.”





ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.	470

οὕτως εἰπὼν παρώξυνεν προθυμίαν τε καὶ ψυχὴν ἑκάστου τῶν Τρῴων.
Asta grăi, și trezi-n fiecare curaj și vârtute.





ἔνθ' αὖ Σαρπηδὼν μάλα νείκεσεν Ἕκτορα δῖον·	471

τότε δὴ Σαρπηδὼν λίαν ὠνείδισε τὸν ἔνδοξον Ἕκτορα, λέγων·
Craiul Sarpedon atunci pe Hector începe să-l mustre:





Ἕκτορ πῇ δή τοι μένος οἴχεται ὃ πρὶν ἔχεσκες;	472

ὦ Ἕκτορ, ποῦ νῦν σοὶ ἡ ἰσχὺς ἀπῆλθεν, ἣν πρῶτον εἶχες;
„Unde ți-e, Hector, acum vitejia ce-aveai înainte?





φῆς που ἄτερ λαῶν πόλιν ἑξέμεν ἠδ' ἐπικούρων	473

ἔλεγές που χωρὶς τοῦ τῆς πόλεως λαοῦ καὶ τῶν συμμάχων φυλάξειν τὴν πόλιν
Zis-ai cândva că de n-ai avea alte oștiri și-ajutoare,





οἶος σὺν γαμβροῖσι κασιγνήτοισί τε σοῖσι.	474

μόνος σὺν τοῖς γαμβροῖς καὶ τοῖς σοῖς ἀδελφοῖς·
Singur cu mulții cumnați și cu frații tu aperi cetatea.





τῶν νῦν οὔ τιν' ἐγὼ ἰδέειν δύναμ' οὐδὲ νοῆσαι,	475

ἀπὸ τούτων οὐδένα νῦν ἐγὼ δύναμαι εἰδεῖν ἐν τῷ πολέμῳ, οὐδὲ τεκμήρασθαι·
Dar pe nici unul din ei eu nu văd pe-aici nicăirea:





ἀλλὰ καταπτώσσουσι κύνες ὣς ἀμφὶ λέοντα·	476

ἀλλὰ δεδοίκασιν ὥσπερ κύνες περὶ λέοντα·
Stau îndosiți ca ogarii de teamă când leul răsare.





ἡμεῖς δὲ μαχόμεσθ' οἵ πέρ τ' ἐπίκουροι ἔνειμεν.	477

ἡμεῖς δὲ πολεμοῦμεν οἵτινες σύμμαχοι πάρεσμεν·
Noi îns-aci ne tot batem, măcar că suntem ajutoare.





καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐὼν μάλα τηλόθεν ἥκω·	478

καὶ γὰρ ἐγὼ σύμμαχος ὢν πάνυ πόρρωθεν ἦλθον·
Iată eu unul, ca soț de război, am venit de departe,





τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι,	479

μακρὰν γάρ ἐστιν ἡ Λυκία ἐπὶ Ξάνθῳ τῷ ποταμῷ τῷ συστροφὰς ῥευμάτων ἔχοντι·
Tocmai din Licia, de lângă apa învolbat-a lui Xantos,





ἔνθ' ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν,	480

ἐκεῖ τὴν προσφιλῆ γαμετὴν κατέλιπον, καὶ τὸν ἐν βρεφικῇ ἡλικίᾳ υἱόν·
Și mi-am lăsat copilașul acolo, lăsat-am nevasta





κὰδ δὲ κτήματα πολλά, τὰ ἔλδεται ὅς κ' ἐπιδευής.	481

κατέλιπον δὲ καὶ κτήματα πολλά, ὧν ἐπιθυμεῖ, ὅς ἐστιν ἐνδεής·
Și o mulțime de-avuturi dorite de cel care n-are.





ἀλλὰ καὶ ὧς Λυκίους ὀτρύνω καὶ μέμον' αὐτὸς	482

ἀλλὰ καὶ οὕτω τοὺς ὑπ᾿ ἐμὲ Λυκίους διεγείρω, καὶ αὐτὸς
Armia-mi totuși silesc să se bată și stărui eu însumi





ἀνδρὶ μαχήσασθαι· ἀτὰρ οὔ τί μοι ἐνθάδε τοῖον	483

προθυμοῦμαι πολεμῆσαί τινι ἀνδρί, οὐδέ μοι ἐνταῦθα τοιοῦτόν τί ἐστιν,
Tot încolțind pe dușman, cu toate că n-am eu pe-aproape





οἷόν κ' ἠὲ φέροιεν Ἀχαιοὶ ἤ κεν ἄγοιεν·	484

οἷον ἂν ἢ φέροιεν, ἢ ἄγοιεν Ἕλληνες.
Bunuri să-mi jefuie Aheii și rude să-mi ia în robie.





τύνη δ' ἕστηκας, ἀτὰρ οὐδ' ἄλλοισι κελεύεις	485

σὺ δὲ ἕστηκας, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις ἐπιτάττεις
Însă tu stai huzurind, nu sprijini la trudă pe oameni





λαοῖσιν μενέμεν καὶ ἀμυνέμεναι ὤρεσσι.	486

λαοῖς καρτερεῖν καὶ ὑπομένειν, καὶ βοηθεῖν ταῖς ἑαυτῶν γυναιξί,
Ca să se-mpizmuie-n harță, să-și apere casa și-avutul.





μή πως ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου	487

μήπως, ὡς διὰ συναφῶν δικτύου πάντα ἀγρεύοντος, περιληφθέντες
Mi-e doar să nu fiți cuprinși de un năvod ce mrejuie totul





ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένησθε·	488

ἀνδράσιν ἐχθροῖς γένησθε ἐπίτευγμά τε καὶ σπάραγμα.
Și să ajungeți vânatul și prada vrăjmașilor voștri;





οἳ δὲ τάχ' ἐκπέρσουσ' εὖ ναιομένην πόλιν ὑμήν.	489

οὗτοι δὲ ταχέως ἐκπορθήσουσι τὴν καλῶς οἱκουμένην ὑμετέραν πολιν.
Ei după asta curând vă spulberă mândra cetate.





σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ	490

σοὶ δὲ ταῦτα πάντα διὰ φροντίδος εἶναι προσήκει, νύκτωρ καὶ μεθημέρας
Tu ești dator să ai grijă de-acestea și ziua și noaptea





ἀρχοὺς λισσομένῳ τηλεκλειτῶν ἐπικούρων	491

παρακαλοῦντι τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν πόρρωθεν κεκλημένων συμμάχων
Și să te rogi de noi toți căpitanii de oaste ajutoare





νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δ' ἀποθέσθαι ἐνιπήν.	492

ἀδιαλείπτως ἀντέχειν, τὴν δεινὴν δὲ ἐπίπληξιν ἀποβαλέσθαι προσήκει.
Bine să ținem mereu să nu fii hain la mustrare.”





ὣς φάτο Σαρπηδών, δάκε δὲ φρένας Ἕκτορι μῦθος·	493

οὕτως εἶπεν ὁ Σαρπηδών· ἔδακε δὲ ὁ λόγος τὸν τοῦ Ἕκτορος λογισμόν,
Zise, iar Hector, mușcat ca de șarpe de vorba ce-i spuse,





αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,	494

εὐθέως δὲ ἐκ τοῦ ἅρματος σὺν τοῖς ὅπλοις εἰς γῆν κατεπήδησε,
Sare din chelna telegii, cu armele toate pe dânsul.





πάλλων δ' ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ	495

σείων δὲ δόρατα ὀξέα, ἐπορεύετο πανταχόσε κατὰ τὸν στρατὸν
Lăncile el răsucind, cutreieră tabăra-i toată





ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.	496

διεγείρων αὐτούς πρὸς τὸν πόλεμον· παρώξυνε δὲ μάχην χαλεπήν.
Și-o îmboldește din grai și aprinde cumplită bătaie.





οἳ δ' ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·	497

οὗτοι δὲ συνεστράφησαν, καὶ ἐναντίον ἕστησαν τῶν Ἑλλήνων.
Oastea-i se-ntoarce-napoi și Aheilor stă împotrivă.





Ἀργεῖοι δ' ὑπέμειναν ἀολλέες οὐδὲ φόβηθεν.	498

οἱ Ἕλληνες δὲ ἔμενον καρτερῶς συνηθροισμένοι, οὐκέτι πεφόβηνται.
Dar și Danaii țin piept, se îndeasă și nu se-nspăimântă.





ὡς δ' ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ' ἀλωὰς	499

ὥσπερ δὲ ἄνεμος φέρει τὰ ἄχυρα κατὰ τὰς ἱερὰς ἅλως
Cum adierea de vânt prin arie-mprăștie pleava





ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ	500

τῶν ἀνδρῶν χωριζόντων ἀπὸ τοῦ σίτου τὰ ἄχυρα, ὅτε ἡ πυρρὰ Δημήτηρ
La treierat, când a viptului zână bălaie Demetra





κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας,	501

διαχωρίζει τὸν καρπόν, καὶ τὰ ἄχυρα, σφοδρῶς τῶν ἀνέμων πνεόντων,
Hoaspa desparte de roadă ușor la bătaia de vânturi,





αἳ δ' ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί· ὣς τότ' Ἀχαιοὶ	502

οἱ δὲ τόποι ἔνθα τὰ ἄχυρα ἐκτινάσσεται κατ᾽ὀλίγον λευκαίνονται· οὕτω τότε οἱ Ἕλληνες
Clăile-albesc de pospai pe deasupra; tot astfel Aheii





λευκοὶ ὕπερθε γένοντο κονισάλῳ, ὅν ῥα δι' αὐτῶν	503

λευκοὶ ἄνωθεν ἐγένοντο ὑπὸ τοῦ κονιορτοῦ, ὃν δὴ δι' αὐτῶν
Se înălbiră de pulberea ce-o ridicau între-olaltă





οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον ἐπέπληγον πόδες ἵππων	504

εἰς τὸν στερεὸν οὐρανὸν ἤγειρον πλήττοντες οἱ πόδες τῶν ἵππων,
Până la cer din copite pământul izbind telegarii





ἂψ ἐπιμισγομένων· ὑπὸ δ' ἔστρεφον ἡνιοχῆες.	505

ἐκ δευτέρου τοῖς Τρῳσὶ προσμιγνύντων· ὑπέτρεφον δὲ τοὺς ἵππους οἱ ἡνίοχες·
Iarăși întorși la război, că dau roată-napoi vizitiii.





οἳ δὲ μένος χειρῶν ἰθὺς φέρον· ἀμφὶ δὲ νύκτα	506

οἱ δὲ ἀναβάται τὴν τῶν χειρῶν ἰσχὺν εὐθὺ τῶν ἐναντίων ἔφερον· νύκτα δὲ
Toți năzuiau înainte cu bicele. Ares da sprijin





θοῦρος Ἄρης ἐκάλυψε μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγων	507

ἤτοι ἀέρα σκοτεινὸν περιεκάλυψεν ὁ ὁρμητικὸς Ἄρης τὴν μάχην, βοηθῶν τοῖς Τρῳσὶν,
Celor din Troia, și-umbla de mânie turbat pretutindeni.





πάντοσ' ἐποιχόμενος· τοῦ δ' ἐκραίαινεν ἐφετμὰς	508

ἐπὶ πᾶν μέρος πορευόμενος· ἐπετέλει δὲ τὰς ἐντολὰς τοῦ καθαροῦ
Noapte lățea-nvăluind băteliștea toată și astfel





Φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅς μιν ἀνώγει	509

Ἀπόλλωνος τοῦ χρυσοφασγάνου, ὅτις αὐτῷ ἐκέλευσε
Voia-mplini lui Apolon, încinsul cu spadă de aur,





Τρωσὶν θυμὸν ἐγεῖραι, ἐπεὶ ἴδε Παλλάδ' Ἀθήνην	510

παροξύναι τοῖς Τρῳσὶ τὸν θυμόν, ἐπειδὴ ἐθεάσατο τὴν πολεμικὴν Ἀθηνᾶν
Care-l rugase pe el să însuflete oastea troiană,





οἰχομένην· ἣ γάρ ῥα πέλεν Δαναοῖσιν ἀρηγών.	511

ἀναχωρήσασαν· αὕτη γὰρ δὴ ὑπῆρχε βοηθὸς τοῖς Ἕλλησιν.
Când a văzut că Aten-a Danailor paznică-i dusă.





αὐτὸς δ' Αἰνείαν μάλα πίονος ἐξ ἀδύτοιο	512

αὐτὸς δὲ τὸν Αἰνείαν ἐκ τοῦ λίαν κεκνισσωμένου καὶ λελιπασμένου ἀδύτου
Febos el însuși atunci din templu-i bogat lui Eneas





ἧκε, καὶ ἐν στήθεσσι μένος βάλε ποιμένι λαῶν.	513

ἔπεμψε, καὶ ἰσχὺν εὔτολμον εἰς τὸ στῆθος ἐνέβαλε τῷ βασιλεῖ τῶν λαῶν.
Drumul îi dete și-n inimă-i puse curaj și tărie.





Αἰνείας δ' ἑτάροισι μεθίστατο· τοὶ δὲ χάρησαν,	514

Αἰνείας δὲ ἔστη μετὰ τῶν ἑαυτοῦ φίλων· οἱ δὲ ἐχάρησαν,
El se ivi la tovarășii săi, care, cum îl văzură,





ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα	515

ἐπεὶ ἴδον αὐτὸν προσερχόμενον ζῶντα καὶ ὑγιῆ,
Tare se înveseliră că el mai viează și-i teafăr





καὶ μένος ἐσθλὸν ἔχοντα· μετάλλησάν γε μὲν οὔ τι.	516

καὶ προθυμίαν ἀγαθὴν ἔχοντα· οὐ μήν γε αὐτόν ἐζήτησαν·
Și de vârtute tot plin, dar nu-l întrebară pe dânsul;





οὐ γὰρ ἔα πόνος ἄλλος, ὃν ἀργυρότοξος ἔγειρεν	517

οὐ γὰρ παρεχώρει ὁ ἄλλος πόνος καὶ κάματος, ὃν ἤγειρεν Ἀπόλλων ὁ τόξον ἀργυροῦν ἔχων,
N-aveau răgaz ei de grija trezită de-Apolon și Ares,





Ἄρης τε βροτολοιγὸς Ἔρις τ' ἄμοτον μεμαυῖα.	518

καὶ ὁ ἀνθρωποκτόνος Ἄρης, καὶ ἡ Ἔρις ἡ ἀπαύστως προθυμουμένη.
Spulberătorul de vieți, și de vrajba cea pururi aprinsă.





τοὺς δ' Αἴαντε δύω καὶ Ὀδυσσεὺς καὶ Διομήδης	519

τοὺς Ἕλληνας δὲ οἱ δύο Αἴαντες καὶ ὁ Ὀδυσσεύς καὶ ὁ Διομήδης
Aias cei doi, Diomede, Tidid și Ulise la luptă





ὄτρυνον Δαναοὺς πολεμιζέμεν· οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ	520

παρώξυνον μάχεσθαι· ἔτι δὲ καὶ αὐτοὶ
Tot îi sileau pe Danai, dar și ei de la sine cu toții,





οὔτε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔτε ἰωκάς,	521

οὔτε τὰς δυνάμεις τῶν Τρῴων πεφόβηνται, οὔτε τὰς κραυγάς τε καὶ ἀπειλάς·
Nesperiați de răzbirea și chiotul oastei troiene,





ἀλλ' ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων	522

ἀλλ᾽ ἔμενον ὅμοιοι ταῖς νεφέλαις, ἃς ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου,
Stau fără preget ca norii cei puși de stăpânul furtunii





νηνεμίης ἔστησεν ἐπ' ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν	523

ἡσυχίας ἀνέμου οὔσης, ἔστησεν ἐπὶ ὄρεσιν ὑψηλοῖς
Sus, pe o culme de plai, să s-ație statornici, pe-o vreme





ἀτρέμας, ὄφρ' εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων	524

ἠρέμα τε καὶ ἡσύχως, ἐν ὅσῳ ἠρεμεῖ ἡ τοῦ βορέου ὁρμὴ καὶ τῶν ἄλλων
Când alinat e văzduhul și-adoarme sălbaticul crivăț





ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα	525

τῶν ἄγαν χρειωδῶν ἀνέμων, οἵτινες τὰ σκιώδη νέφη
Și viforoasele vânturi ce bat vâjâind și răsfiră





πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·	526

πνοαῖς ὀξείαις διασκεδάζουσι πνέοντες.
Norii noptatici din munți; tot astfel Aheii-naintea





ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.	527

οὕτως οἱ Ἕλληνες ἀνέμενον τοὺς Τρῷας καρτερῶς, οὐδὲ ἔφευγον.
Gloatei troiene adăstau cu-ndârjire și neșovăielnici.





Ἀτρεΐδης δ' ἀν' ὅμιλον ἐφοίτα πολλὰ κελεύων·	528

ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἀτρέως περιῄει ἀνὰ τὸν στρατὸν πολλὰ παρακαλῶν τε καὶ ἐπιτάσσων.
Dar Agamemnon umbla în duium și da zor pretutindeni:





ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε,	529

ὦ φίλοι, ἄνδρες ἐστέ, καὶ ἀνδρείαν ψυχὴν λάβετε,
„Fiți, o prieteni, bărbați, în pieptu-vă puneți tărie,





ἀλλήλους τ' αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας·	530

καὶ αἰδεῖσθε ἀλλήλους κατὰ τὰς ἰσχυρὰς μάχας·
Fie-vă unii de alții rușine în toiu-ncleștării.





αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·	531

καὶ γὰρ τῶν αἰδουμένων ἀνδρῶν πλείους εἰσὶ σῷοι,
Scapă mai mulți decât mor, dacă-i teamă-ntre voi și rușine





φευγόντων δ' οὔτ' ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτε τις ἀλκή.	532

ἢ φονεύονται· τῶν φευγόντων δέ, οὔτε τις ἰσχὺς ἐγείρεται, οὔτε δόξα.
Cei care se-nfricoșează își pierd și vârtutea și slava.”





ἦ καὶ ἀκόντισε δουρὶ θοῶς, βάλε δὲ πρόμον ἄνδρα	533

Ἔφη, καὶ ἠκόντισε διὰ τοῦ δόρατος εὐθέως·
Zice, și vântuie lancea, ochind pe oșteanul din frunte,





Αἰνείω ἕταρον μεγαθύμου Δηϊκόωντα	534

ἔτρωσε δὲ ἄνδρα πρόμαχον Δηικόωντα
Mare de suflet și drag lui Eneas, pe Deicoonte





Περγασίδην, ὃν Τρῶες ὁμῶς Πριάμοιο τέκεσσι	535

τὸν υἱὸν τοῦ Περγάσου τὸν φίλον τοῦ μεγαλοψύχου Αἰνείου, ὃν οἱ Τρῷες ὁμοίως τοῖς τέκνοις τοῦ Πριάμου
Pergasianul, la care Troienii țineau ca la fiii





τῖον, ἐπεὶ θοὸς ἔσκε μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι.	536

ἐτίμων, ἐπειδὴ ταχὺς ἦν μετὰ τῶν πρώτων πολεμεῖν·
Craiului Priam, căci el sta gata să lupte prin șirul





τόν ῥα κατ' ἀσπίδα δουρὶ βάλε κρείων Ἀγαμέμνων·	537

τοῦτον δὴ δόρατι ἔπληξε κατὰ τὴν ἀσπίδα ὁ βασιλεὺς Ἀγαμέμνων·
Celor dintâi. Îl însuliță-n scut Agamemnon Atride;





ἣ δ' οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,	538

αὕτη δὲ οὐκ ἐκώλυσε τὸ δόρυ, διῆλθε δὲ εἰς τὸ πρόσω καὶ δι᾽ αὐτῆς,
Nempiedicată fiind prin pavăză sulița-i trece





νειαίρῃ δ' ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσε·	539

ἐπέρασε δὲ διὰ τῆς θωρακίτιδος ζώνης εἰς τὴν ἐσχάτην γαστέρα, ἤτοι τὴν κύστιν, ἢ τὸ παχὺ ἔντερον,
Și pe la pântece-n brâu pe bietu-l străpunge. Deodată





δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.	540

πεσὼν δὲ ἐκτύπησεν, ἤχησαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ᾿αὐτῷ.
Cade voinicul bufnind și zornăie arama pe dânsul.





ἔνθ' αὖτ' Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους	541

τότε δὴ καὶ Αἰνείας ἀπέκτεινεν ἄνδρας τῶν Ἑλλήνων ἀρίστους,
Dar și Eneas în schimb răpune doi oameni de frunte,





υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε,	542

τὸν Κρήθωνα καὶ τὸ Ὀρσίλοχον τοὺς υἱοὺς τοῦ Διοκλέως·
Pe Orsiloh și Creton, vlăstarele lui Diocleus





τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ	543

τούτων δὴ ὁ μὲν πατὴρ κατῴκει ἐν τῇ καλῶς ἐκτισμένῃ Φηρῇ
Care trăia cu lăcașul în Fera cea bine-zidită.





ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δ' ἦν ἐκ ποταμοῖο	544

πλούσιος τῇ περιουσίᾳ, τὸ γένος δὲ ἦν ἐκ τοῦ ποταμοῦ
Foarte cuprins era el și neamu-și trăgea de la zeul





Ἀλφειοῦ, ὅς τ' εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης,	545

τοῦ Ἀλφείου, ὃς εὐρέως ῥεῖ διὰ τῆς γῆς τῶν Πυλίων·
Apei Alfeu, care-n țara Pilenilor curge așa mare.





ὃς τέκετ' Ὀρτίλοχον πολέεσσ' ἄνδρεσσιν ἄνακτα·	546

ὃς ἐγέννησε τὸν Ὀρσίλοχον βασιλέα πολλῶν ἀνδρῶν·
Zeul născu pe-Orsiloh, un Domn pe-o mulțime de oameni,





Ὀρτίλοχος δ' ἄρ' ἔτικτε Διοκλῆα μεγάθυμον,	547

Ὀρσίλοχος δὲ ἐγέννησε τὸν μεγαλόψυχον Διοκλέα·
Care pe urm’a născut pe ne-nfricoșatul Diocle,





ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην,	548

ἐκ δὲ τοῦ Διοκλέως δίδυμοι παῖδες ἐγένοντο,
Iară Diocle-a născut doi fii, pe-Orsiloh și Creton;





Κρήθων Ὀρσίλοχός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.	549

ὁ Κρήθων καὶ ὁ Ὀρσίλοχος ἔμπειροι καλῶς πολέμου παντός· οὗτοι μὲν δὴ εἰς ἡλικίαν ἐλθόντες,
Gemeni erau și știuți amândoi în tot felul de lupte.





τὼ μὲν ἄρ' ἡβήσαντε μελαινάων ἐπὶ νηῶν	550

ἐπὶ τῶν μελαίνων νεῶν ἅμα τοῖς Ἕλλησιν εἵποντο
Tineri fiind amândoi, urmară pe negre corăbii





Ἴλιον εἰς εὔπωλον ἅμ' Ἀργείοισιν ἑπέσθην,	551

εἰς τὴν Ἴλιον τὴν καλοὺς ἵππους ἔχουσαν,
Oastea din Argos la Ilion cel cu fugarii cei mândri,





τιμὴν Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ	552

δίκην τοῖς υἱοῖς τοῦ Ἀτρέως τῷ Ἀγαμέμνονι,καὶ τῷ Μενελάῳ
Vrând de Troieni să răzbune pe frații Atrizi, pe Menelau





ἀρνυμένω· τὼ δ' αὖθι τέλος θανάτοιο κάλυψεν.	553

λαμβάνοντες· τούτους δὲ αὐτοῦ τὸ τοῦ θανάτου τέλος ἐκάλυψεν·
Și pe-Agamemnon, dar ceasul pieirii acolo-i ajunse.





οἵω τώ γε λέοντε δύω ὄρεος κορυφῇσιν	554

ὁποῖοι οἱ δύο λέοντες ἐν ταῖς κορυφαῖς τοῦ ὄρους
Cum o pereche de lei de la munți, de pe plaiuri înalte,





ἐτραφέτην ὑπὸ μητρὶ βαθείης τάρφεσιν ὕλης·	555

ἀνετράφησαν ὑπὸ τῇ μητρὶ ἐν τοῖς πυκνώμασι τοῦ βαθέος δρυμοῦ·
Unde-i crescu o leoaică-n desișul adâncilor codri,





τὼ μὲν ἄρ' ἁρπάζοντε βόας καὶ ἴφια μῆλα	556

οὗτοι μὲν δὴ ἁρπάζοντες βοῦς καὶ πρόβατα εὐτραφῆ
Staule multe deșartă răpind de la turme oi grase





σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον, ὄφρα καὶ αὐτὼ	557

φθείρουσι τὰς ἐπαύλεις τῶν ἀνθρώπων, ἕως οὗ καὶ αὐτοὶ
Și o poiadă de boi până când, biruiți de puterea





ἀνδρῶν ἐν παλάμῃσι κατέκταθεν ὀξέϊ χαλκῷ·	558

ἀνῃρέθησαν ἐν χερσὶν ἀνδρῶν δι᾽ ὀξέος σιδήρου·
Unor bărbați vânători, cad morți la lovirea din suliți;





τοίω τὼ χείρεσσιν ὑπ' Αἰνείαο δαμέντε	559

τοιοῦτοι καὶ οὗτοι ὑπὸ τῶν χειρῶν τοῦ Αἰνείου ἀναιρεθέντες
Astfel oștenii cei doi, cu lancea răzbiți de Eneas,





καππεσέτην, ἐλάτῃσιν ἐοικότες ὑψηλῇσι.	560

κατέπεσον, ὅμοιοι ὄντες ταῖς ὑψηλαῖς ἐλάταις.
Cad prăbușiți la pământ ca brazii cei nalți în pădure.





τὼ δὲ πεσόντ' ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος,	561

τούτους δὲ πεσόντας ἠλέησεν ὁ πολεμικὸς Μενέλαος·
Cum îi văzu răsturnați, cuprins de-a lor milă, Menelau





βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ	562

ἐπορεύθη δὲ διὰ τῶν πρωταγωνιστῶν καθωπλισμένος σιδήρῳ λαμπρῷ,
Se azvârli strălucind în arme de-aramă prin șirul





σείων ἐγχείην· τοῦ δ' ὄτρυνεν μένος Ἄρης,	563

κραδαίνων τὸ δόρυ· τούτου δὲ τὴν εὔτολμον ἰσχὺν ὁ Ἄρης παρώξυνεν,
Celor dintâi. Mânios el arma-și roti, că-l împinse





τὰ φρονέων ἵνα χερσὶν ὑπ' Αἰνείαο δαμείη.	564

ἐκεῖνα βουλόμενος, ὅπως ὑπὸ τῶν χειρῶν τοῦ Αἰνείου φονευθείη.
Ares, al armelor zeu, ca să-l vază răpus de Eneas.





τὸν δ' ἴδεν Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱός,	565

τοῦτον δὲ ἐθεάσατο Ἀντίλοχος ὁ υἱὸς τοῦ μεγαλοψύχου Νέστορος·
Dar îl zări Antiloh, feciorul măritului Nestor,





βῆ δὲ διὰ προμάχων· περὶ γὰρ δίε ποιμένι λαῶν	566

ἐπορεύθη δὲ διὰ τῶν πρωταγωνιστῶν· ἐδεδοίκει γὰρ περὶ τῷ βασιλεῖ τῶν λαῶν,
Și se luă dup-Atrid, căci tare-i era să nu piară





μή τι πάθοι, μέγα δέ σφας ἀποσφήλειε πόνοιο.	567

μὴ πάθῃ τι, μεγάλως δὲ αὐτοὺς ἀποτυχεῖν καὶ διαμαρτεῖν τοῦ καμάτου ποιήσειεν.
Craiul, și-o dată cu el și-ntreaga războiului țintă.





τὼ μὲν δὴ χεῖράς τε καὶ ἔγχεα ὀξυόεντα	568

οὗτοι μὲν οὖν τάς τε χεῖρας καὶ τὰ ὀξέα δόρατα
De-asta, când față-n față-au ajuns și țineau împotrivă





ἀντίον ἀλλήλων ἐχέτην μεμαῶτε μάχεσθαι·	569

ἐναντίον ἀλλήλων εἶχον προθυμούμενοι πολεμεῖν·
Brațele, lăncile-ntinse, ahtiați amândoi să se-nclește,





Ἀντίλοχος δὲ μάλ' ἄγχι παρίστατο ποιμένι λαῶν.	570

ὁ Ἀντίλοχος δὲ πάνυ πλησίον ἔστη τοῦ βασιλέως τῶν λαῶν·
Vine Antiloh și s-alătur-aproape de tot de Menelau





Αἰνείας δ' οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστὴς	571

ὁ Αἰνείας δὲ οὐχ ὑπέμεινε καί περ ὢν ταχὺς πολεμιστής·
Ca să-l ajute. Dar cât era dornic de luptă, Eneas





ὡς εἶδεν δύο φῶτε παρ' ἀλλήλοισι μένοντε.	572

ἐπειδὴ ἴδε δύο ἄνδρας παρ᾽ ἀλλήλοις μένοντας·
Datu-s-a-n lături când el a văzut că-i stau doi împotrivă.





οἳ δ' ἐπεὶ οὖν νεκροὺς ἔρυσαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν,	573

οὗτοι δὲ ἐπειδὴ εἵλκυσαν τοὺς νεκροὺς ἐπὶ τὸ πλῆθος τῶν Ἑλλήνων,
Ei, părăsiți de Eneas, spre tabără-n pace-și luară





τὼ μὲν ἄρα δειλὼ βαλέτην ἐν χερσὶν ἑταίρων,	574

τούτους μὲν δὴ τοὺς ἀθλίους ἐν ταῖς τῶν φίλων χερσὶν ἔβαλον·
Morții vintriș și după ce-acolo-i dădură pe mâna





αὐτὼ δὲ στρεφθέντε μετὰ πρώτοισι μαχέσθην.	575

αὐτοὶ δὲ ὑποστρέψαντες μετὰ τῶν πρώτων ἐμάχοντο.
Soților, se înturnar-amândoi la-ncleștarea din frunte.





ἔνθα Πυλαιμένεα ἑλέτην ἀτάλαντον Ἄρηϊ	576

τότε δὴ Πυλαιμένην κατέλαβον παραπλήσιον τῷ Ἄρεῖ,
Dânșii uciseră pe Pilemen, a lui Ares potrivă,





ἀρχὸν Παφλαγόνων μεγαθύμων ἀσπιστάων.	577

τὸν ἡγεμόνα τῶν μεγαλοψύχων πολεμιστῶν Παφλαγόνων.
Domnul oștenilor tari, Paflagonii-narmații cu scuturi.





τὸν μὲν ἄρ' Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος	578

τοῦτον μὲν δὴ ὁ κατὰ πόλεμον ἔνδοξος Μενέλαος ὁ υἱὸς τοῦ Ἀτρέως
Tocmai când el în cotigă sta oblu, îndată Menelau,





ἑσταότ' ἔγχεϊ νύξε κατὰ κληῖ̈δα τυχήσας·	579

ἑστῶτα ἔτρωσε διὰ τοῦ δόρατος, ἐπιτυχῶν κατὰ τὴν κλεῖν.
Meșter în lance,-l brodi în undreaua din umăr chitindu-l.





Ἀντίλοχος δὲ Μύδωνα βάλ' ἡνίοχον θεράποντα	580

ὁ Ἀντίλοχος δὲ τὸ Μύδωνα ἔτρωσε τὸν ἡνίοχον καὶ θεράποντα,
Fiul lui Nestor atunci păli pe Midon, vizitiul





ἐσθλὸν Ἀτυμνιάδην· ὃ δ' ὑπέστρεφε μώνυχας ἵππους·	581

τὸν ἀγαθὸν υἱὸν τοῦ Ἀτυμνίου· οὗτος γὰρ ὑπέστρεφε τοὺς μονώνυχας ἵππους,
Lui Pilemen, pe voinicul născut din Atimniu,





χερμαδίῳ ἀγκῶνα τυχὼν μέσον· ἐκ δ' ἄρα χειρῶν	582

διὰ λίθου χειροπληθοῦς ἐπιτυχῶν κατὰ τὸν μέσον ἀγκῶνα· ἐκ τῶν χειρῶν δὲ
Când telegarii-și coti. Pe la cot cu o piatră pocnindu-l,





ἡνία λεύκ' ἐλέφαντι χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν.	583

ἔπεσον χαμαὶ εἰς γῆν αἱ ἡνίαι αἱ ἐξ ἐλεφαντίνων λελευκασμέναι ὀστῶν.
Frânele-i albe de fildeș în colb îi căzură din mână





Ἀντίλοχος δ' ἄρ' ἐπαΐξας ξίφει ἤλασε κόρσην·	584

Ἀντίλοχος οὖν ἐφορμήσας ξίφει τὴν κορυφὴν ἔπληξεν·
Și Antiloh năvălind îi sparse cu sabia tâmpla.





αὐτὰρ ὅ γ' ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου	585

ὁ δὲ πνευστιῶν ἔπεσεν ἐκ τοῦ καλῶς κατεσκευασμένου ἅρματος
Dânsul atunci, horcăind, pe loc se răstoarnă din chelnă,





κύμβαχος ἐν κονίῃσιν ἐπὶ βρεχμόν τε καὶ ὤμους.	586

ἐν τῇ κόνει κύμβαχος· ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ αὐχένος σπονδυλώδη ἀρχήν, καὶ τοὺς ὤμους
Cade prin colb și s-afundă cu creștetul până la umăr.





δηθὰ μάλ' ἑστήκει· τύχε γάρ ῥ' ἀμάθοιο βαθείης·	587

ἐπὶ πολὺ μάλα ἵστατο· ἔτυχε γὰρ βαθείας ψάμμου,
Astfel o vreme stă el afundat în nisipul câmpiei





ὄφρ' ἵππω πλήξαντε χαμαὶ βάλον ἐν κονίῃσι·	588

ἕως οὗ οἱ ἵπποι πλήξαντες αὐτὸν εἰς γῆν ἐν τῷ κονιορτῷ ἔρριψαν,
Până ce caii, zvârlind, din car îl dau jos pe de-a-ntregul.





τοὺς ἵμασ' Ἀντίλοχος, μετὰ δὲ στρατὸν ἤλασ' Ἀχαιῶν.	589

οὓς ὁ Ἀντίλοχος μαστίξας ἐπὶ τὸν στρατὸν τῶν Ἑλλήνων ἤγαγε.
Biciuie caii apoi Antiloh și spre-Ahei îi alungă.





τοὺς δ' Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ' ἐπ' αὐτοὺς	590

τούτους δὲ Ἕκτωρ ἐθεάσατο κατὰ τὰς τάξεις, ὥρμησε δὲ κατ᾿ αὐτῶν
Cum îi văzu pe-amândoi între rânduri, s-avântă spre dânșii





κεκλήγων· ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες	591

βοῶν, ἅμα δ᾽ αὐτῷ ἠκολούθουν καὶ αἱ τῶν Τρῴων
Hector răcnind, și ca turma-i vin cete puternice-n urmă





καρτεραί· ἦρχε δ' ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνι' Ἐνυώ,	592

ἰσχυραὶ τάξεις· ἡγεῖτο δ᾽ αὐτοῖς ὁ Ἄρης καὶ ἡ σεβαστὴ Ἐνυώ,
Călăuzite de Ares, mânate de crunta Enio;





ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος,	593

ἡ μὲν ἔχουσα ἐν χερσὶ τὸν ἀνεπαίσχυντον θόρυβον τοῦ πολέμου,
Ea e-nsoțită de Valma războinică-nfiorătoare.





Ἄρης δ' ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα,	594

ὁ Ἄρης δὲ ἐν ταῖς παλάμαις ἐκίνει δόρυ μέγιστον·
Ares, cu mâna-nvârtind o lungă năprasnică lance,





φοίτα δ' ἄλλοτε μὲν πρόσθ' Ἕκτορος, ἄλλοτ' ὄπισθε.	595

ἐπορεύετο δὲ ποτὲ μὲν ἔμπροσθεν τοῦ Ἕκτορος, ποτὲ δὲ ὄπισθεν.
Ba înaintea lui Hector se poartă, ba-n urma lui Hector.





τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·	596

τοῦτον δὲ θεασάμενος ἐφοβήθη ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς Διομήδης·
Când Diomede pe Ares văzu, îl cuprinse fiorul.





ὡς δ' ὅτ' ἀνὴρ ἀπάλαμνος ἰὼν πολέος πεδίοιο	597

ὥσπερ δὲ ὅταν ἀνήρ τις ἄπειρος τοῦ νήχεσθαι πορευόμενος διὰ πεδίου μακροῦ
Cum rătăcit oarecine, când merge pe-o-ntinsă câmpie,





στήῃ ἐπ' ὠκυρόῳ ποταμῷ ἅλα δὲ προρέοντι	598

στῇ ἐπὶ ποταμῷ ταχέως ῥέοντι, εἰς τὴν θάλασσαν ἐκβάλλοντι,
Stă uluit dacă vede un râu care curge spre mare





ἀφρῷ μορμύροντα ἰδών, ἀνά τ' ἔδραμ' ὀπίσσω,	599

θεασάμενος αὐτὸν σὺν ἀφρῷ ἠχοῦντα, ἀνέδραμεν εἰς τὰ ὀπίσω·
Repede, spumegător clocotind, și-ndărăt o pornește;





ὣς τότε Τυδεΐδης ἀνεχάζετο, εἶπέ τε λαῷ·	600

οὕτω τότε ὁ υἱὸς τοῦ Τυδέως ἀνεχώρει, καὶ πρὸς τὸν λαὸν εἶπεν·
Astfel în lături se dă Diomede și zice oștirii:





ὦ φίλοι οἷον δὴ θαυμάζομεν Ἕκτορα δῖον	601

ὦ φίλοι, ὁποῖόν τι θαυμάζομεν, τὸν ἔνδοξον Ἕκτορα
„Prea ne mirăm, o prieteni, că falnicul Hector se-arată





αἰχμητήν τ' ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·	602

πολεμιστήν τε εἶναι, καὶ εὔτολμον μαχητήν·
Bun la zvârlirea de lănci și cutezător la războaie;





τῷ δ' αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·	603

τούτῳ δὲ αἰεὶ πάρεστιν εἷς ἀπὸ τῶν θεῶν, ὅστις ἀποσοβεῖ τὸν ὄλεθρον·
Veșnic alături îi stă câte un zeu și-l păzește de moarte.





καὶ νῦν οἱ πάρα κεῖνος Ἄρης βροτῷ ἀνδρὶ ἐοικώς.	604

καὶ νῦν αὐτῷ πάρεστιν ἐκεῖνος ὁ Ἄρης θνητῷ ἀνδρὶ ὁμοιωθείς·
Iată și-acuma pe-aproape în chip de bărbat îi stă Ares.





ἀλλὰ πρὸς Τρῶας τετραμμένοι αἰὲν ὀπίσσω	605

ἀλλὰ πρὸς τοὺς Τρῷας βλέποντες ἀεὶ ὀπίσω
Hai dar, purcedeți încet înapoi cu privirea-ndreptată





εἴκετε, μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι.	606

ὑποποδίζοντες ὑποχωρεῖτε, μὴ δὲ τοῖς θεοῖς πολεμεῖν ἰσχυρῶς προθυμεῖσθε.
Tot spre dușman și feriți-vă lupta să-ncepeți cu zeii.”





ὣς ἄρ' ἔφη, Τρῶες δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθον αὐτῶν.	607

οὕτω δὴ εἶπεν ·οἱ Τρῷες δὲ πάνυ ἐγγὺς αὐτῶν παρεγένοντο.
Zice Tidid, iar Troienii vin tot mai aproape de dânșii.





ἔνθ' Ἕκτωρ δύο φῶτε κατέκτανεν εἰδότε χάρμης	608

τότε Ἕκτωρ ἀπέκτεινε δύο ἄνδρας πολέμου ἐμπείρους
Hector însuliț-atunci doi tineri destoinici în arme,





εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντε, Μενέσθην Ἀγχίαλόν τε.	609

ἐν ἑνὶ ἅρματι ὄντας, τὸν Μενέσθην καὶ τὸν Ἀγχίαλον·
Care-n aceeași cotigă erau, Anhial și Menestes.





τὼ δὲ πεσόντ' ἐλέησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·	610

τούτους δὲ πεσόντας ᾤκτειρεν ὁ τοῦ Τελαμῶνος μέγας Αἴας·
Milă-l cuprinse pe Aias, când el îi văzu la cădere,





στῆ δὲ μάλ' ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,	611

παρελθὼν δὲ ἔστη μάλα πλησίον, καὶ ἠκόντισε δόρατι λαμπρῷ,
Merse pe-aproape de tot și puse la țintă pe Amfiu





καὶ βάλεν Ἄμφιον Σελάγου υἱόν, ὅς ῥ' ἐνὶ Παισῷ	612

καὶ ἔτρωσεν Ἄμφιον τὸν υἱὸν τοῦ Σελάγου, ὃς δὴ ἐν τῇ Παισῷ πόλει τῆς Τροίας
Selagianul, al căruia tată Selagos, în Pesos





ναῖε πολυκτήμων πολυλήϊος· ἀλλά ἑ μοῖρα	613

κατῴκει, πολυθρέμμων ὤν, καὶ πολλὰ λήϊα ἔχων· ἀλλ᾽ ἡ μοῖρα
Locuitor, era foarte bogat moșier, ci ursita





ἦγ' ἐπικουρήσοντα μετὰ Πρίαμόν τε καὶ υἷας.	614

αὐτὸν ἦγεν βοηθήσοντα ἐπὶ τὸν Πρίαμον καὶ τοὺς υἱούς·
Vru să se ducă și el, să ajute la Troia pe Priam





τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλεν Τελαμώνιος Αἴας,	615

τοῦτον δὴ ἔπληξε παρὰ τὴν θωρακίτιν ζώνην ὁ τοῦ Τελαμῶνος Αἴας,
Și pe-ai lui Priam feciori. Dar Aias, sub brâu nimerindu-l,





νειαίρῃ δ' ἐν γαστρὶ πάγη δολιχόσκιον ἔγχος,	616

ἐν τῇ ἐσχάτῃ δὲ γαστρὶ ἐπάγη τὸ μακρὸν δόρυ,
L-a spintecat pe oștean. Îndată, trăsnit după asta,





δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δ' ἐπέδραμε φαίδιμος Αἴας	617

πεσὼν δὲ ἐψόφησεν· ὁ λαμπρὸς δὲ Αἴας ἐπέδραμε
El a bufnit la pământ. Și Aias s-aruncă la dânsul





τεύχεα συλήσων· Τρῶες δ' ἐπὶ δούρατ' ἔχευαν	618

σκυλεύσων τὰ ὅπλα· οἱ Τρῷες δὲ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔχεαν δόρατα
Gata să-l jefuie, dar îl împroașcă Troienii c-o ploaie





ὀξέα παμφανόωντα· σάκος δ' ἀνεδέξατο πολλά.	619

ὀξέα τε καὶ λαμπρότατα, πολλὰ δὲ κατὰ τῆς ἀσπίδος ἀνεδέξατο.
De zburături ascuțite, de care-l mai apără scutul.





αὐτὰρ ὃ λὰξ προσβὰς ἐκ νεκροῦ χάλκεον ἔγχος	620

οὗτος δὲ τῷ πλάτει τοῦ ποδὸς τὸ σῶμα πιέσας, ἐκ τοῦ νεκροῦ τὸ σιδηροῦν δόρυ
Pune el totuși piciorul în mort și smuncește dintr-însul





ἐσπάσατ'· οὐδ' ἄρ' ἔτ' ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ	621

εἵλκυσεν· οὐκέτι δὲ τὰ ἄλλα περικαλλῆ ὅπλα ἡδυνήθη ἀφελέσθαι
Lancea-i înfiptă. Din toată podoaba-i de arme nimica





ὤμοιιν ἀφελέσθαι· ἐπείγετο γὰρ βελέεσσι.	622

ἀπὸ τῶν ὤμων, κατηπείγετο γὰρ ὑπὸ τῶν βελῶν·
Nu mai putu să desprindă, lovirile tot se-ndesiră





δεῖσε δ' ὅ γ' ἀμφίβασιν κρατερὴν Τρώων ἀγερώχων,	623

ἐφοβήθη δὲ αὐτὸς τὸν ἰσχυρὸν ὑπερασπισμὸν τῶν ὑπερηφανῶν Τρῴων·
Și se temu el atunci să nu-l cotropească Troienii





οἳ πολλοί τε καὶ ἐσθλοὶ ἐφέστασαν ἔγχε' ἔχοντες,	624

οἱ δὴ πολλοί τε καὶ ἀγαθοὶ παρίσταντο δόρατα κατέχοντες,
Care cu lăncile-n mână-i dau ghes fiind mulți și pe-alese.





οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν	625

οἳ καίπερ ὄντα αὐτὸν μέγαν, καὶ ἰσχυρόν, καὶ λαμπρὸν
De-asta și cât era el de mare și zdravăn și falnic,





ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.	626

ἀπεωθήσαντο ἀφ' ἑαυτῶν· οὗτος δὲ διασεισθεὶς ὑπεχώρησε.
Tot l-au respins de la ei, iar el șovăind se dă-n lături.





ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·	627

οὕτως οὗτοι μὲν ἐνήργουν κατὰ τὴν ἰσχυρὰν μάχην.
Astfel aceia se tot străduiau în cumplitul încaier





Τληπόλεμον δ' Ἡρακλεΐδην ἠΰν τε μέγαν τε	628

Τληπόλεμον δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Ἡρακλέους τὸν μέγαν τε καὶ γενναῖον
Când pe bărbatul fecior al lui Hercule, pe Tlepolemos





ὦρσεν ἐπ' ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι μοῖρα κραταιή.	629

παρώρμησε κατὰ τοῦ ἰσοθέου Σαρπηδόνος ἡ ἰσχυρὰ μοῖρα.
Soarta-l împinse să-nfrunte pe dumnezeiescul Sarpedon.





οἳ δ' ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες	630

οὗτοι δὴ ἐπειδὴ πλησίον ἐγένοντο κατ᾽ ἀλλήλων ἐπερχόμενοι,
Cum împotrivă pășind, ei s-apropie unul de altul,





υἱός θ' υἱωνός τε Διὸς νεφεληγερέταο,	631

ὅτε υἱός, καὶ ὁ ἔγγονος τοῦ τὰς νεφέλας ἀθροίζοντος Διός,
Fiul de-o parte al lui Zeus, nepotul lui Zeus de alta,





τὸν καὶ Τληπόλεμος πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·	632

πρὸς τοῦτον πρότερον ὁ Τληπόλεμος εἶπε λόγον·
Vorba începe întâi Tlepolemos și zice: „Sarpedon,





Σαρπῆδον Λυκίων βουληφόρε, τίς τοι ἀνάγκη	633

ὦ Σαρπῆδον βουλευτὰ τῶν Λυκίων, τίς σοι ἀνάγκη
Tu, căpetenia oastei din Licia, ce te silește





πτώσσειν ἐνθάδ' ἐόντι μάχης ἀδαήμονι φωτί;	634

φοβεῖσθαι ἐνταῦθα ὄντι ἀνδρὶ ἀπείρῳ πολέμου;
Dosnic să tremuri pe-aici, tu nepriceputul în arme?





ψευδόμενοι δέ σέ φασι Διὸς γόνον αἰγιόχοιο	635

ψευδόμενοι δέ σε λέγουσιν εἶναι υἱὸν τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός,
Mare minciună că tu ești născut din părintele Zeus!





εἶναι, ἐπεὶ πολλὸν κείνων ἐπιδεύεαι ἀνδρῶν	636

ἐπειδὴ πολὺ ἐνδεὴς εἶ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων,
Tare departe mai ești de acei care în vremea trecută





οἳ Διὸς ἐξεγένοντο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων·	637

οἳ ἐκ τοῦ Διὸς ἐγένοντο ἐπὶ τῶν προγενεστέρων ἀνθρώπων·
Fură din osul lui Zeus! De loc nu te-asemeni cu dânșii.





ἀλλ' οἷόν τινά φασι βίην Ἡρακληείην	638

ἀλλ᾿ ὁποῖόν τινα λέγουσιν τὴν Ἡράκλειον ἰσχὺν, ἤτοι τὸν Ἡρακλέα
Altfel se zice c-a fost părintele meu în putere,





εἶναι, ἐμὸν πατέρα θρασυμέμνονα θυμολέοντα·	639

εἶναι, τὸν ἐμὸν πατέρα, θρασεῖς καὶ ἀπηνεῖς ὑπομένοντα, λέοντος ὁρμὴν ἔχοντα,
Hercule, nepregetat la război și la fire ca leul.





ὅς ποτε δεῦρ' ἐλθὼν ἕνεχ' ἵππων Λαομέδοντος	640

ὅς ποτε ἀφικόμενος ἐνθάδε χάριν τῶν ἵππων τοῦ Λαομέδοντος,
El și pe-aici a venit oarecând ca să capete caii





ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν	641

σὺν ἓξ μόναις ναυσί, καὶ ἀνδράσιν ὀλίγοις ἐξεπόρθησε
Lui Laomedon, cu oameni puțini și cu șase corăbii,





Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν, χήρωσε δ' ἀγυιάς·	642

τὴν πόλιν τῆς Ἰλίου, καὶ τὰς ὁδοὺς χήρας ἐποίησεν, ἤτοι ἠρήμωσε·
Totuși, cetatea o sparse și-n uliți întinse pustiul.





σοὶ δὲ κακὸς μὲν θυμός, ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί.	643

σοὶ δὲ δειλὴ μὲν ψυχή ἐστιν, ἀπόλλυνται δὲ ὁ ὑπὸ σὲ στρατός,
Tu însă nu ești bărbat, de aceea și armia-ți piere.





οὐδέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι	644

οὐδὲ κατά τί σε ὑπολαμβάνω ἔσεσθαι βοήθειαν τοῖς Τρῳσὶν
Deci anevoie să poți ajuta pe Troieni, pentru care





ἐλθόντ' ἐκ Λυκίης, οὐδ' εἰ μάλα καρτερός ἐσσι,	645

ἀφικόμενον ἐκ τῆς Λυκίας, οὐδὲ εἰ πάνυ ἰσχυρὸς εἶ,
Ai și venit de departe, din Licia. Chiar de-ai fi tare,





ἀλλ' ὑπ' ἐμοὶ δμηθέντα πύλας Ἀΐδαο περήσειν.	646

ἀλλ᾽ ὑπ᾿ ἐμοῦ ἀναιρεθέντα τὰς πύλας τοῦ Ἅιδου περάσειν.
Totuși de mine zdrobit, vei merge pe lumea cealaltă.”





τὸν δ' αὖ Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·	647

πρὸς τοῦτον δὲ Σαρπηδὼν ὁ ἡγεμὼν τῶν Λυκίων ἐξεναντίας ἔλεγεν.
Dar căpitanul Sarpedon așa-i cuvânta împotrivă:





Τληπόλεμ' ἤτοι κεῖνος ἀπώλεσεν Ἴλιον ἱρὴν	648

ὦ Τληπόλεμε, ἐκεῖνος μὲν ἀπώλεσε τὴν ἱερὰν Ἴλιον,
„Hercule, o, Tlepolemos, ce-i drept a luat Ilionul





ἀνέρος ἀφραδίῃσιν ἀγαυοῦ Λαομέδοντος,	649

ἀνδρὸς ἀνοίαις τοῦ λαμπροῦ Λαομέδοντος,
Numai în urma prostiei slăvitului crai Laomedon,





ὅς ῥά μιν εὖ ἕρξαντα κακῷ ἠνίπαπε μύθῳ,	650

ὃς δὴ αὐτὸν εὖ ποιήσαντα χαλεπῷ λόγῳ ἐπέπληξεν,
Care, deși îl slujise, grozav îl jigni cu mustrarea.





οὐδ' ἀπέδωχ' ἵππους, ὧν εἵνεκα τηλόθεν ἦλθε.	651

οὐδὲ ἀπέδωκε τοὺς ἵππους, ὧν χάριν ἀφίκετο πόρρωθεν.
Nu vru să-i dea ca răsplat-acei cai după care venise





σοὶ δ' ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν	652

σοὶ δ᾽ ἐγὼ οἴομαι φόνον καὶ μοῖραν θανατηφόρον
El de departe. Dar eu îți răspund: de la mine găsi-vei





ἐξ ἐμέθεν τεύξεσθαι, ἐμῷ δ' ὑπὸ δουρὶ δαμέντα	653

ἐνταῦθα γενήσεσθαι ἐξ ἐμοῦ, ἀναιρεθέντα δέ σε ὑπὸ τοῦ ἐμοῦ δόματος,
Moartea cernită pe-aici. Străpuns de-a mea lance tu da-vei





εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ' Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.	654

ἐμοὶ μὲν δώσειν καύχημα, τῷ Ἀίδῃ δὲ τῷ ἵππους ἐνδόξους ἔχοντι, τὴν ψυχήν.
Iadului sufletul tău, și mie-mi dai astăzi mărire.”





ὣς φάτο Σαρπηδών, ὃ δ' ἀνέσχετο μείλινον ἔγχος	655

οὕτως εἶπεν ὁ Σαρπηδών. ὁ Τληπόλεμος δὲ τὸ ἐκ μελίας δένδρου δόρυ ἀνέτεινε·
Zice. Dar el, Tlepolem, dădu strămurarea de frasin





Τληπόλεμος· καὶ τῶν μὲν ἁμαρτῇ δούρατα μακρὰ	656

καὶ τούτων μὲν τὰ μακρὰ δόρατα ὁμοῦ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ
Grabnic în sus și deodată din mână le zboară-mpotrivă





ἐκ χειρῶν ἤϊξαν· ὃ μὲν βάλεν αὐχένα μέσσον	657

ὥρμησαν ἐκ τῶν χειρῶν. ὁ μὲν οὖν Σαρπηδὼν ἔτρωσε τὸν Τληπόλεμον
Lăncile lor. Sarpedon întâi în cerbice-l ajunse





Σαρπηδών, αἰχμὴ δὲ διαμπερὲς ἦλθ' ἀλεγεινή·	658

κατὰ τὸ μέσον τοῦ αὐχένος, ἡ ἀλγεινὴ δὲ ἐπιδορατὶς διόλου ἐπέρασε,
Pe Tlepolem, și amar pe acolo-l împunse țuguiul;





τὸν δὲ κατ' ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψε.	659

νὺξ δὲ αὐτὸν σκοτεινὴ κατὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐκάλυψεν.
Beznă de noapte pe loc îi acoperă zarea vederii.





Τληπόλεμος δ' ἄρα μηρὸν ἀριστερὸν ἔγχεϊ μακρῷ	660

ὁ Τληπόλεμος δὲ τὸν Σαρπηδόνα ἔτρωσε κατὰ τὸν ἀριστερὸν μηρὸν δόρατι μακρῷ·
Iar Tlepolem îl chiti pe Sarpedon în coapsă la stânga,





βεβλήκειν, αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα	661

διῆλθε δὲ ἡ ἐπιδορατὶς σφόδρα ὁρμῶσα
Lacom, al suliței bold îndată prin coapsă-i pătrunse,





ὀστέω ἐγχριμφθεῖσα, πατὴρ δ' ἔτι λοιγὸν ἄμυνεν.	662

τῷ ὀστέῳ πλησιάσασα, ὁ δὲ πατὴρ ἔτι τὸν ὄλεθρον ἀπεσόβησεν.
Osul abia scrijelind, de moarte feritu-l-a Zeus.





οἳ μὲν ἄρ' ἀντίθεον Σαρπηδόνα δῖοι ἑταῖροι	663

οἱ μὲν οὖν ἔνδοξοι φίλοι τὸν ἰσόθεον Σαρπηδόνα
Dar pe Sarpedon luând, îl scoaseră din bătălie





ἐξέφερον πολέμοιο· βάρυνε δέ μιν δόρυ μακρὸν	664

ἐξῆγον ἀπὸ τοῦ πολέμου· ἐβάρυνε δὲ αὐτὸν τὸ μακρὸν δόρυ
Mândri tovarăși de-ai lui; iar lancea pe jos trăgănată





ἑλκόμενον· τὸ μὲν οὔ τις ἐπεφράσατ' οὐδὲ νόησε	665

συρόμενον· οὐδεὶς γὰρ αὐτὸ ἐσκέψατο, οὐδὲ ἐθεάσατο,
Rău îl muncea pe viteaz, ci nimenea n-a luat seama,





μηροῦ ἐξερύσαι δόρυ μείλινον ὄφρ' ἐπιβαίη	666

ἐξελκύσαι τοῦ μηροῦ τὸ ἐκ μελίας δένδρου δόρυ, ὅπως ἐπιβῇ, καὶ ὀρθός στῇ,
Nici s-a gândit să i-o smulgă din șold ca să poată el merge,





σπευδόντων· τοῖον γὰρ ἔχον πόνον ἀμφιέποντες.	667

ἐπειγομένων αὐτῶν· τοιοῦτον γὰρ εἶχον κάματον περὶ αὐτὸν πονούμενοι·
Tare grăbiți ei fiind de grija ce-aveau ca să-l scape.





Τληπόλεμον δ' ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ	668

τὸν Τληπόλεμον δὲ ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους οἱ εὔοπλοι Ἕλληνες
Pe Tlepolemos așișderea-l scoaser-Aheii din luptă





ἐξέφερον πολέμοιο· νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς	669

ἐξῆγον ἀπὸ τοῦ πολέμου· ἐθεάσατο δὲ αὐτὸν ὁ ἔνδοξος Ὀδυσσεὺς
Și-l depărtară din toi. Îl văzu pe Sarpedon Ulise





τλήμονα θυμὸν ἔχων, μαίμησε δέ οἱ φίλον ἦτορ·	670

ψυχὴν ἔχων καρτεράν· προεθυμήθη δὲ καὶ ἐνεθουσίασεν ἡ φίλη αὐτοῦ ψυχή·
Neșovăielnicul și de mânie îndată s-aprinse.





μερμήριξε δ' ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν	671

ἐλογίσατο δὲ μετὰ ταῦτα κατὰ λογισμὸν καὶ διάνοιαν,
Sta socotindu-se-ntâi cu inima lui și cu gândul:





ἢ προτέρω Διὸς υἱὸν ἐριγδούποιο διώκοι,	672

ἢ προσωτέρω τοῦ μεγαλοκτύπου Διὸς τὸν υἱὸν διώξειεν,
Oare să meargă întins spre fiul lui Zeus Sarpedon,





ἦ ὅ γε τῶν πλεόνων Λυκίων ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.	673

ἢ οὗτος τὴν ψυχὴν τῶν πλειόνων Λυκίων ἀφέλοιτο.
Ori pe mai mulți să omoare din armia cea liciană?





οὐδ' ἄρ' Ὀδυσσῆϊ μεγαλήτορι μόρσιμον ἦεν	674

οὐκ ἦν δὲ τῳ μεγαλοψύχῳ Ὀδυσσεῖ πεπρωμένον
Dar să doboare cu arm-ascuțită pe fiul lui Zeus





ἴφθιμον Διὸς υἱὸν ἀποκτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ·	675

ἀποκτεῖναι τὸν ἰσχυρὸν υἱὸν τοῦ Διὸς σιδήρῳ ὀξεῖ·
Nu-i fu de soartă menit lui Ulise, de-aceea și Palas





τώ ῥα κατὰ πληθὺν Λυκίων τράπε θυμὸν Ἀθήνη.	676

δι᾿ ὃ δὴ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν Λυκίων ἔτρεψε τὸν αὐτοῦ θυμὸν ἡ Ἀθηνᾶ.
Furia-i spre Licieni o îndreaptă. Și-acolo s-aruncă





ἔνθ' ὅ γε Κοίρανον εἷλεν Ἀλάστορά τε Χρομίον τε	677

τότε οὗτος ἀπέκτεινε τὸν Κοίρανον, καὶ τὸν Ἀλάστορα, καὶ τὸν Χρόμιον,
El în mulțime, doboară pe-Alastor, pe Hromiu, pe-Alcandru,





Ἄλκανδρόν θ' Ἅλιόν τε Νοήμονά τε Πρύτανίν τε.	678

καὶ τὸν Ἄλκανδρον, καὶ τὸν Ἅλιον, καὶ τὸν Νοήμονα, καὶ τὸν Πρύτανιν·
Pe Noemon, pe Coiron și chiar pe Pritan și pe Haliu.





καί νύ κ' ἔτι πλέονας Λυκίων κτάνε δῖος Ὀδυσσεὺς	679

καὶ δὴ πλείονας ἔτι ἀπὸ τῶν Λυκίων ἀπέκτεινεν ἂν ὁ ἔνδοξος Ὀδυσσεύς,
Și-ar fi ucis pe mai mulți din oastea dușmană Ulise,





εἰ μὴ ἄρ' ὀξὺ νόησε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·	680

εἴγε μὴ ταχέως ἐθεάσατο ὁ τὴν κόρυν ῥᾳδίως κινῶν μέγας Ἕκτωρ·
Dar luă seama deodată-ncoifatul și marele Hector,





βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ	681

ἐπορεύθη δὲ διὰ τῶν πρωταγωνιστῶν καθωπλισμένος σιδήρῳ λαμπρῷ,
Merse prin șirul întâi lucind în veșminte de-aramă





δεῖμα φέρων Δαναοῖσι· χάρη δ' ἄρα οἱ προσιόντι	682

φόβον κομίζων τοῖς Ἕλλησιν· ἐχάρη δὲ ἄρα ἐπ᾿ αὐτῷ προσερχομένῳ
Și-nfricoșă pe Danai. Văzându-l aproape, Sarpedon





Σαρπηδὼν Διὸς υἱός, ἔπος δ' ὀλοφυδνὸν ἔειπε·	683

Σαρπηδὼν ὁ υἱὸς τοῦ Διός, λόγον δὲ οἰκτρόν τε καὶ ταπεινὸν εἶπεν·
Se-nvioră și așa începu să se roage de dânsul:





Πριαμίδη, μὴ δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς	684

ὦ υἱὲ τοῦ Πριάμου, μηδαμῶς νῦν με καταλίπῃς σπάραγμα τοῖς Ἕλλησι
„Nu mă lăsa să fiu pradă Danailor, tu, Priamide.





κεῖσθαι, ἀλλ' ἐπάμυνον· ἔπειτά με καὶ λίποι αἰὼν	685

κεῖσθαι· ἀλλ᾽ ἐπικούρησον, καὶ μετὰ ταῦτα καταλιπέτω με ἡ ζωὴ
Vino și dă-mi ajutor și las’ dup-aceea-n cetate





ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄρ' ἔμελλον ἔγωγε	686

ἐν τῇ ὑμετέρᾳ πόλει· ἐπειδὴ ἔγωγε οὐκ ἔμελλον ἄρα
Duhul să-mi dau, dacă nu mi-a fost dat mie bietul





νοστήσας οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν	687

ὑποστρέψας εἰς τὸν οἶκον, εἰς τὴν ἀγαπητὴν γῆν τὴν πατρίδα,
Ca să mă-ntorc înapoi pe-acasă-n iubita mea țară





εὐφρανέειν ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.	688

εὐφρανεῖν τὴν ἀγαπητὴν γαμετήν, καὶ τὸν ἐν βρεφικῇ ἡλικίᾳ υἱόν.
Și să aduc bucurie copilului meu și femeii.”





ὣς φάτο, τὸν δ' οὔ τι προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ,	689

οὕτως εἶπεν. οὐδὲν δὲ πρὸς αὐτὸν εἶπεν ὁ τὴν περικεφαλαίαν ῥαδίως κινῶν Ἕκτωρ,
Asta rugarea i-a fost, iar Hector nimic nu răspunse,





ἀλλὰ παρήϊξεν λελιημένος ὄφρα τάχιστα	690

ἀλλὰ παρέδραμε τῷ θυμῷ θερμαινόμενος καὶ ὑποκαιόμενος, ὅπως λίαν ταχέως
Ci se grăbi pe de lături voind pe Ahei să-i împingă





ὤσαιτ' Ἀργείους, πολέων δ' ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.	691

ἀπωθήσαιτο τοὺς Ἕλληνας, πολλῶν δὲ ἀφέλοιτο τὴν ψυχήν.
Tot înapoi și pe mulți să doboare. Tovarășii mândri





οἳ μὲν ἄρ' ἀντίθεον Σαρπηδόνα δῖοι ἑταῖροι	692

οἱ μὲν οὖν ἔνδοξοι φίλοι τὸν ἰσόθεον Σαρπηδόνα
Ai lui Sarpedon pe el îl luară și-l duseră-n umbră





εἷσαν ὑπ' αἰγιόχοιο Διὸς περικαλλέϊ φηγῷ·	693

ἐκάθισαν ὑπὸ τῇ ὡραίᾳ δρυῒ τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός·
Pe sub stejarul crescut de minune la poarta cetății.





ἐκ δ' ἄρα οἱ μηροῦ δόρυ μείλινον ὦσε θύραζε	694

ἐκ τοῦ μηροῦ δὲ αὐτοῦ τὸ ἐκ μελίας δένδρου δόρυ εἵλκυσεν ἔξω
Iar de la coapsă, din stânga rănitului sulița-i scoase





ἴφθιμος Πελάγων, ὅς οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος.	695

ὁ ἰσχυρὸς Πελάγων, ὃς αὐτῷ φίλος ἀγαπητὸς ἦν·
Unul din ei, Pelagon, voinicul, iubitu-i prieten.





τὸν δ' ἔλιπε ψυχή, κατὰ δ' ὀφθαλμῶν κέχυτ' ἀχλύς·	696

τοῦτον δὲ κατέλιπεν ἡ ψυχή, σκότος δὲ κατὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐκέχυτο·
Prinse să leșine-atunci și ceață pe ochi i se puse,





αὖτις δ' ἐμπνύνθη, περὶ δὲ πνοιὴ Βορέαο	697

αὖθις δὲ ἀνέπνευσεν· ἡ πνοὴ δὲ τοῦ Βορέου
Dar învie dup-aceea, și încet la bătaia de vânturi





ζώγρει ἐπιπνείουσα κακῶς κεκαφηότα θυμόν.	698

περιεζώγρει, καὶ εἰς τὸ ζῇν ἦγεν ἐπιπνέουσα κακῶς ἐκπεπνευκότα τὴν ἀναπνοήν.
Sufletu-i greu zbuciumat începu să mai prindă tărie.





Ἀργεῖοι δ' ὑπ' Ἄρηϊ καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ	699

οἱ Ἕλληνες δὲ ὑπ᾽ Ἄρεος, καὶ Ἕκτορος τοῦ σιδήρῳ καθωπλισμένου,
Oastea din Argos acum, încolțită de Hector și Ares





οὔτε ποτὲ προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν	700

οὔτέ ποτε προτροπάδην ἔφευγον ἐπὶ τὰς μελαίνας ναῦς,
Nu se mai da îndărăt luând fuga spre negre corăbii,





οὔτε ποτ' ἀντεφέροντο μάχῃ, ἀλλ' αἰὲν ὀπίσσω	701

οὔτέ ποτε μαχόμενοι ἀντεπῄεσαν, ἀλλ᾽ ἀεὶ ὀπίσω
Nici prididea în opint, de aceea și tot se da-n lături,





χάζονθ', ὡς ἐπύθοντο μετὰ Τρώεσσιν Ἄρηα.	702

κατ᾽ ὀλίγον ὑπεχώρουν, ἐπειδὴ ἤκουσαν τὸν Ἄρὴν ἐν τοῖς Τρῳσὶν εἶναι·
Cum oblici că se bate de partea Troienilor Ares.





ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ' ὕστατον ἐξενάριξαν	703

τότε τίνα πρῶτον, τίνα δὲ ὕστερον ἀπέκτειναν
Oare pe cine dintâi și pe cine la urmă doboară





Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς καὶ χάλκεος Ἄρης;	704

Ἕκτωρ ὁ παῖς τοῦ Πριάμου, καὶ ὁ χαλκοῦς Ἄρης;
Hector, odrasla lui Priam, și zeul războiului Ares?





ἀντίθεον Τεύθραντ', ἐπὶ δὲ πλήξιππον Ὀρέστην,	705

Τεύθραντα τὸν ἰσόθεον, ἐπ᾿ αὐτῷ τὸν ἱππικὸν Ὀρέστην,
Pe vizitiul Orest, pe Teutras, un zeu în făptură,





Τρῆχόν τ' αἰχμητὴν Αἰτώλιον Οἰνόμαόν τε,	706

καὶ τὸν πολεμιστὴν Τρῆχον τὸν ἀπὸ Αἰτωλίας, καὶ τὸν Οἰνόμαον,
Pe Enomaos, pe Trehos, dibaciul în arme, Etolul,





Οἰνοπίδην θ' Ἕλενον καὶ Ὀρέσβιον αἰολομίτρην,	707

καὶ τὸν Ἕλενον τὸν υἱὸν τοῦ Οἴνοπος, καὶ Ὀρέσβιον τὸν ποικίλην ἔχοντα μίτραν,
Pe Enopidul Helen, pe Oresbios, cel cu șerparul





ὅς ῥ' ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς,	708

ὃς ἐν Ὕλῃ τῇ πόλει κατῴκει, μεγάλως ἐπιμελούμενος, ὅπως κτήσηται πλοῦτον,
Luciu pestriț, care-n Hila trăia lângă lacul Chefisos





λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι· πὰρ δέ οἱ ἄλλοι	709

τῇ Κηφισίδι λίμνῃ παρακείμενος· παρ᾽ αὐτῷ δὲ ἄλλοι
Numai de-avere-ngrijind, și avea și pe alții aproape





ναῖον Βοιωτοὶ μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες.	710

Βοιωτοὶ κατῴκουν, πάνυ πλούσιον λαὸν ἔχοντες.
Beoțieni, care aveau pe acolo mănoase pământuri.





τοὺς δ' ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη	711

τούτους δὲ ἐπειδὴ ἐθεάσατο ἡ θεὰ ἡ λευκὰς ἔχουσα τὰς ὀλένας Ἥρα,
Hera, zeița de sus, cea cu brațele albe, când vede





Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,	712

φονεύοντας τοὺς Ἕλληνας ἐν τῇ ἰσχυρᾷ μάχῃ,
Cum pologeau pe Ahei în valma cea cruntă Troienii,





αὐτίκ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	713

εὐθέως πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Iute spre-Atena se-ndreaptă zicându-i cuvinte ce zboară:





ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη,	714

φεῦ φεῦ, ὦ τέκνον τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διὸς ἀκαταπόνητε Ἀθηνᾶ,
„Vai mie, vai, neînvinsă tu fiic-a lui Zeus, zadarnic





ἦ ῥ' ἅλιον τὸν μῦθον ὑπέστημεν Μενελάῳ	715

ὄντως που μάταιον λόγον ὑπεσχόμεθα τῷ Μενελάῳ,
Am juruit lui Menelau că are să năruie Troia





Ἴλιον ἐκπέρσαντ' εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,	716

ἐκπορθήσαντα τὴν καλῶς τετειχισμένην Ἴλιον ὑποστρέψαι,
Și-nvingător se va-ntoarce, că vezi cum lăsăm noi acuma





εἰ οὕτω μαίνεσθαι ἐάσομεν οὖλον Ἄρηα.	717

εἰ οὕτω μαίνεσθαι παραχωρήσομεν τὸν ὀλέθριον Ἄρην.
Volnic pe Ares să turbe, să-mprăștie groază și moarte.





ἀλλ' ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.	718

ἀλλ᾽ ἄγε δὴ καὶ ἡμεῖς φροντίσωμεν ὁρμητικῆς τε καὶ πολεμικῆς ἰσχύος.
Haide la lucru și noi, să fim gata de iureș și harță!”





ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.	719

οὕτως εἶπεν. οὐκ ἠπείθησε δὲ ἡ θεὰ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ.
Asta ea zice și Palas de loc nu se pune-mpotrivă.





ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους	720

ἡ μὲν οὖν ἐπιπορευομένη τοὺς χρυσοχαλίνους ἵππους εὐτρέπιζεν
Grabnică merge să-nhame doi zmei cu fruntare de aur





Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·	721

Ἥρα, ἡ ἔντιμος θεά, ἡ θυγάτηρ τοῦ μεγάλου Κρόνου.
Hera, velita zeiță, născută din marele Cronos,





Ἥβη δ' ἀμφ' ὀχέεσσι θοῶς βάλε καμπύλα κύκλα	722

ἡ Ἥβη δὲ ταχέως τοῦ ἅρματος περιέβαλε τοὺς ἐπικαμπεῖς τροχούς,
Pune și Hebe la osia cea fermecat-a cotigii





χάλκεα ὀκτάκνημα σιδηρέῳ ἄξονι ἀμφίς.	723

χαλκοὺς ὄντας, ὀκτὼ κνήμας ἔχοντας, τῷ σιδηρῷ ἄξονι χωρίς·
Roate rotunde de-aramă cu spițe de două ori patru;





τῶν ἤτοι χρυσέη ἴτυς ἄφθιτος, αὐτὰρ ὕπερθε	724

τούτων ἡ μὲν ἀψὶς χρυσῆ ἐστιν ἄφθαρτος,
Veșnice sunt ale roatelor cercuri durate din aur





χάλκε' ἐπίσσωτρα προσαρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι·	725

ἄνωθεν δὲ ἐπίσωτρα χαλκᾶ προσηρμοσμένα θαυμαστὰ ἰδεῖν·
Și cu obezi de aramă-ntărite, minunea vederii.





πλῆμναι δ' ἀργύρου εἰσὶ περίδρομοι ἀμφοτέρωθεν·	726

αἱ χοινικίδες δὲ τῶν τροχῶν ἐξ ἀργύρου εἰσὶ περιφερεῖς ἑκατέρωθεν τοῦ ἄξωνος·
Și rotunjiți de argint străluce la roate butucii,





δίφρος δὲ χρυσέοισι καὶ ἀργυρέοισιν ἱμᾶσιν	727

τὸ ὄχημα δὲ χρυσοῖς καὶ ἀργυροῖς λώροις
Chelna se-ntinde-mpletită-n curele de argint și de aur





ἐντέταται, δοιαὶ δὲ περίδρομοι ἄντυγές εἰσι.	728

ἐνδεδεμένον ἐπίκειται· δύο δὲ κυκλοτερεῖς περιφέρειαί εἰσι·
Și-are deasupra pieptarului ei două margini de-aramă.





τοῦ δ' ἐξ ἀργύρεος ῥυμὸς πέλεν· αὐτὰρ ἐπ' ἄκρῳ	729

ἐκ τούτου δὲ ῥυμὸς ἀργυροῦς ἦν, ἤτοι ὁ προσηρτημένος τῷ ζυγῷ κανών· ἐπὶ τῷ ἄκρῳ δὲ
Oiștea-n față de-argint. La capătu-i leagă zeița





δῆσε χρύσειον καλὸν ζυγόν, ἐν δὲ λέπαδνα	730

ἔδησε τὸν περικαλλῆ χρυσοῦν ζυγόν, ἐνέβαλε δὲ μασχαλιστῆρας
Hamul de aur frumos de poveste și prinde de dânsul





κάλ' ἔβαλε χρύσει'· ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν Ἥρη	731

περικαλλεῖς, χρυσοῦς· ὑπὸ τὸν ζυγὸν δὲ ἤγαγεν ἡ Ἥρα
Dalbe hamuturi de aur, pe care le trece la pieptul





ἵππους ὠκύποδας, μεμαυῖ' ἔριδος καὶ ἀϋτῆς.	732

τοὺς ταχεῖς ἵππους, ἐφιεμένη φιλονεικίας καὶ μάχης.
Cailor Hera-nfocată de setea-nvrăjbirii și luptei.





αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο	733

Ἡ Ἀθηνᾶ δέ, ἡ θυγάτηρ τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διὸς
Dar și născuta din Zeus de scut purtătorul, Atena





πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ' οὔδει	734

τὸν μαλακὸν δὴ καὶ ποικίλον πέπλον, τὰς περόνας λύσασα, καταφέρεσθαι ἀφῆκεν ἐπὶ τῷ ἐδάφει τοῦ πατρός,
Merge-n odaia părintelui ei, de pe sine desprinde





ποικίλον, ὅν ῥ' αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν·	735

ὃν αὐτὴ ἐποίησε, καὶ ἐξεπόνησε ταῖς χερσί.
Dalbul ei strai împestrit și cu mâna-i țesut de ea însăși





ἣ δὲ χιτῶν' ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο	736

αὕτη δὲ ἐνδυσαμένη τὸν χιτῶνα τοῦ τὰς νεφέλας ἀθροίζοντος Διός,
Și se îmbracă în platoșa vijeliosului Zeus,





τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.	737

ὅπλοις ἐπὶ τὸν πόλεμον καθωπλίζετο τὸν αἴτιον δακρύων
Arme încinge gătindu-se de bătălie. Pe spate





ἀμφὶ δ' ἄρ' ὤμοισιν βάλετ' αἰγίδα θυσσανόεσσαν	738

τοῖς ὤμοις δὲ περιεβάλετο τὴν κροσσωτὴν αἰγίδα,
Ea își aruncă năprasnica pavăză înciucurată





δεινήν, ἣν περὶ μὲν πάντῃ Φόβος ἐστεφάνωται,	739

τὴν φοβεράν, ἣν Φόβος μὲν πανταχόθεν περικυκλοῖ
Și-ncercuită de Spaimă, de jur împrejur, ca de-un șarpe.





ἐν δ' Ἔρις, ἐν δ' Ἀλκή, ἐν δὲ κρυόεσσα Ἰωκή,	740

ἐντὸς δὲ ἦν ἡ Φιλονεικία, καὶ ἡ Ἰσχύς, καὶ ἡ κλαίουσα Δίωξις·
Vrajba-i pe dânsa, și Sila, și Goana cea mult fioroasă,





ἐν δέ τε Γοργείη κεφαλὴ δεινοῖο πελώρου	741

καὶ ἔτι ἡ τῆς Γοργόνος κεφαλὴ τοῦ φοβεροῦ θηρίου,
Capul Gorgonei, dihania-nfricoșătoare, la mijloc,





δεινή τε σμερδνή τε, Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.	742

φοβερά τε, καὶ καταπληκτικὴ, τεράστιον τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός.
Mărmuritor de cumplită și groaznică iasm-a lui Zeus.





κρατὶ δ' ἐπ' ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον	743

ἐπὶ τῇ κεφαλῇ δὲ ἔθετο περικεφαλαίαν κύκλῳ φαλοὺς ἤτοι ἥλους ἔχουσαν, καὶ τέτταρας φαλοὺς ἐξέχοντας (οἱ δέ εἰσιν ἥλοι λαμπροὶ περὶ τὸ μέτωπον τῆς περικεφαλαίας κατακρουόμενοι)
Pune și coiful de aur, crestat și cu patru gurguie,





χρυσείην, ἑκατὸν πολίων πρυλέεσσ' ἀραρυῖαν·	744

χρυσῆν, ἑκατὸν πόλεων πεζοῖς ἡρμοσμένην.
Care-ar putea ocroti pedestrime-a o sută de-orașe.





ἐς δ' ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ' ἔγχος	745

ἀνέβη δὲ τοῖς ποσὶν εἰς τὰ πύρινα ὀχήματα· ἔλαβε δὲ δόρυ
Suie-se în focuria teleagă și-mpumn-apoi lancea





βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν	746

βαρυ, μέγα, ἰσχυρόν, ᾧ δαμάζει τὰς τάξεις τῶν ἡμιθέων ἀνδρῶν,
Mare și grea, oțelită, cu care-a bărbaților rânduri





ἡρώων, οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.	747

οἷς ἂν ὀργισθῇ ἡ ἰσχυρὸν πατέρα ἔχουσα.
Fulgeră ea mânioasă, născută din tată puternic.





Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ' ἄρ' ἵππους·	748

ἡ ῞Ηρα δὲ ταχέως μάστιγι τοὺς ἵππους ἐπέπληττεν·
Repede Hera dă bici telegarilor și, de la sine,





αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,	749

αὐτομάτως δὲ αἱ πύλαι τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, ἃς ἐφύλαττον αἱ Ὧραι,
Poarta cerească trosnind pe loc se deschide-nainte:





τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε	750

αἷς ἐπ᾿ ἐξουσίας ἐστὶν ὁ μέγας οὐρανὸς καὶ ὁ Ὄλυμπος,
Străjuie Horele acolo tot cerul și-Olimpul, ridică





ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ' ἐπιθεῖναι.	751

καὶ ἀνοίξαι νέφος πυκνὸν καὶ κλεῖσαι.
Norii cei deși și-i coboară, fiind în Olimp portărițe.





τῇ ῥα δι' αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους·	752

ἐκεῖθεν δι' αὐτῶν ἤλαυνον τοὺς ἵππους τοὺς κέντρῳ μαστιζομένους· καὶ οὕτω τοὺς ἀναβάτας φέροντας·
Caii cu șfichiul mânați de zeițe pe poartă trecură.





εὗρον δὲ Κρονίωνα θεῶν ἄτερ ἥμενον ἄλλων	753

εὗρον δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Κρόνου καθήμενον χωρὶς τῶν ἄλλων θεῶν,
Ele, de zei osebit, la o parte găsiră pe Zeus





ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο.	754

ἐν τῇ ὑψηλοτάτῃ κορυφῇ τοῦ πολλὰς ἐξοχὰς ἔχοντος Ὀλύμπου.
Stând pe-a Olimpului culme, pe cea mai înaltă din toate.





ἔνθ' ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη	755

ἐκεῖ δὲ τοὺς ἵππους στήσασα ἡ θεὰ ἡ λευκὰς ὠλένας ἔχουσα Ἥρα
Hera cu brațele albe opri lângă el telegarii





Ζῆν' ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·	756

Δία τὸν βασιλέα, τὸν υἱὸν τοῦ Κρόνου ἠρώτησε, καὶ πρὸς αὐτὸν εἶπε.
Și începu să-l întrebe pe cel mai deasupra zeimii:





Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα	757

ὦ Ζεῦ πάτερ, οὐ νεμεσᾷς τῷ Ἄρει, διὰ τὰ ἰσχυρὰ ταῦτα καὶ ὑπερβάλλοντα ἔργα;
„Cum nu te mânii, Părinte, de sălbăticia lui Ares?





ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον ἀπώλεσε λαὸν Ἀχαιῶν	758

ὅσον καὶ οἷον λαὸν τῶν Ἑλλήνων ἔφθειρε
Ce mai vieți de viteji prin tabăr-Aheilor stinse





μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δ' ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι	759

ματαίως ἄνευ αἰτίας, οὐδὲ κατὰ τὸ πρέπον, ἐμοὶ δὲ λύπη ἐστίν.
Fără de cale și drept! Mi-e jale de ei, dar Apolon





τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων	760

οὗτοι δὲ ἐφ᾽ ἡσυχίας εὐφραίνονται, ἥ τε Ἀφροδίτη, καὶ ὁ τὸ ἀργυροῦν τόξον ἔχων Ἀπόλλων,
Și Afrodita se bucură fără mustrare de cuget





ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα;	761

τὸν ἀνόητον τοῦτον ἀναπείσαντες, ὃς οὐδεμίαν δικαιοσύνην ἐπίσταται·
Și pe nebun îl asmuță de nu mai cunoaște vreo lege.





Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι, αἴ κεν Ἄρηα	762

ὦ Ζεῦ πάτερ, ἆρά μοι ὀργισθήσῃ, ἐὰν τὸν Ἄρην
Oare, Părinte, tu, Zeus, te superi acuma pe mine,





λυγρῶς πεπληγυῖα μάχης ἐξαποδίωμαι;	763

δεινῶς πλήξασα τῆς μάχης ἀποδιώξω;
Dacă pe Ares, amarnic bătut, îl voi scoate din luptă?”





τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·	764

πρὸς ταύτην δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς.
Se învoi și răspunse zeiței stăpânul furtunii:





ἄγρει μάν οἱ ἔπορσον Ἀθηναίην ἀγελείην,	765

ἄγε μὴν παρώρμησον αὐτῷ τὴν λαφυραγωγὸν Ἀθηνᾶν,
„Hai și trimite-mpotrivă-i pe Palas cea biruitoare,





ἥ ἑ μάλιστ' εἴωθε κακῇς ὀδύνῃσι πελάζειν.	766

ἥτις εἴωθε μάλιστα ἐμβάλλειν αὐτὸν εἰς ὀδύνας κακάς.
Care-i deprinsă lui Ares să-i dea lovituri dureroase.”





ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,	767

οὕτως εἶπεν· ὑπήκουσε δὲ ἡ θεὰ ἡ λευκὰς ἔχουσα τὰς ὠλένας Ἥρα·
Astfel îi zise, și Hera voios se supuse poruncii.





μάστιξεν δ' ἵππους· τὼ δ' οὐκ ἀέκοντε πετέσθην	768

ἐμάστιξε δὲ τοὺς ἵππους· οὗτοι δὲ ἑκόντες ἐπέτοντο
Biciuie caii pornind, iar ei se îndeamnă cu zborul





μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.	769

μεταξὺ τῆς γῆς, καὶ τοῦ τοὺς ἀστέρας ἔχοντος οὐρανοῦ.
Repede între pământ și-a cerului boltă cu stele.





ὅσσον δ' ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν	770

ὅσον δὲ ὀμιχλῶδες καὶ ἀόρατον εἶδέ τις ἀνὴρ τοῖς ὀφθαλμοῖς
Cât de lățită e zarea ce-o vede cu ochii neștine





ἥμενος ἐν σκοπιῇ, λεύσσων ἐπὶ οἴνοπα πόντον,	771

καθήμενος ἐν περιοπῇ βλέπων ἐπὶ τὴν μέλαιναν θάλασσαν,
Când de pe-o culme se uită pe-ntinderea mării albastre,





τόσσον ἐπιθρῴσκουσι θεῶν ὑψηχέες ἵπποι.	772

τοσοῦτον ἐπιπηδῶσιν οἱ εἰς ὕψος μετ᾽ ἤχου αἰρόμενοι ἵπποι τῶν θεῶν·
Saltă deodată pe-atâta și caii iau vânt și nechează.





ἀλλ' ὅτε δὴ Τροίην ἷξον ποταμώ τε ῥέοντε,	773

ἀλλ᾿ ὁπηνίκα δὴ εἰς τὴν Τροῖαν ἀφίκοντο, καὶ εἰς τοὺς ῥέοντας ποταμούς,
Când după asta sosiră-n curând pe câmpie la Troia,





ἧχι ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδρος,	774

ὅπου ὁ Σιμόεις καὶ ὁ Σκάμανδρος συμβάλλουσι τὰ ῥεύματα,
Unde Simois și-amestecă apa cu râul Scamandru,





ἔνθ' ἵππους ἔστησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη	775

ἐκεῖ τοὺς ἵππους ἔστησεν ἡ θεὰ ἡ λευκὰς ὠλένας ἔχουσα Ἥρα,
Hera cu brațele albe din fugă opri telegarii





λύσασ' ἐξ ὀχέων, περὶ δ' ἠέρα πουλὺν ἔχευε·	776

λύσασα ἐκ τοῦ δίφρου, περιέχεε δὲ ἀορασίαν πολλήν·
Și-i slobozi de la car și în negură deasă-i ascunse;





τοῖσιν δ' ἀμβροσίην Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι.	777

τούτοις δὲ θείαν ἐδωδὴν ὁ Σιμοῦς ἐβλάστησε βόσκεσθαι.
Scoase-ambrozie Simois atunci și le dete să pască.





αἳ δὲ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθ' ὁμοῖαι	778

αὗται δὲ ἐπορεύθησαν ὅμοιαι ταῖς δειλαῖς περιστεραῖς κατὰ τὰ ὁρμήματα καὶ τὰς πτήσεις,
Zânele apoi, cu pășit de sfioși porumbei, se grăbiră





ἀνδράσιν Ἀργείοισιν ἀλεξέμεναι μεμαυῖαι·	779

ἀνδράσιν Ἕλλησι βοηθῆσαι προθυμούμεναι
Pline de râvnă fiind oștirea danae s-ajute.





ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι	780

ἀλλ᾽ ὁπηνίκα δὴ κατέλαβον ὅπου οἱ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι
Când au ajuns amândouă pe unde stăteau la bătaie





ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο	781

ἵσταντο περὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ ἱππικοῦ Διομήδους, ἤτοι τὸν Διομήδην αὐτόν,
Cei mai viteji și mai mulți alături de craiul Tidide,





εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν	782

συστρεφόμενοι, λέουσιν ὠμοβόροις ὅμοιοι,
Toți deopotrivă cu leii ce mistuie carnea de crudă





ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν,	783

ἢ χοίροις ἀγρίοις, ὧν ἡ δύναμις οὐκ ἀσθενής ἐστιν·
Sau ca sălbaticii vieri care nu mai slăbesc în putere;





ἔνθα στᾶσ' ἤϋσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη	784

ἐκεῖ στᾶσα ἐβόησεν ἡ θεὰ λευκοβραχίων Ἥρα,
Hera oprindu-se acolo, se schimbă la față, -mprumută





Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ,	785

ὁμοιωθεῖσα τῷ μεγαλοψύχῳ Στέντορι τῷ ἰσχυρὰν φωνὴν ἔχοντι,
Chipul lui Stentor, viteazul cu glasul de-aramă, ca dânsul





ὃς τόσον αὐδήσασχ' ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·	786

ὃς τοσοῦτον ἐφώνει ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·
Țipă cât oameni cincizeci și-i mustră pe dânșii: „Rușine





αἰδὼς Ἀργεῖοι κάκ' ἐλέγχεα εἶδος ἀγητοί·	787

ὦ Ἕλληνες, αἰσχύνη, κακὰ ὀνείδη, κατὰ μορφὴν μόνον θαυμαστοί,
Vouă, nevolnici Ahei, păunașilor, voi fără suflet!





ὄφρα μὲν ἐς πόλεμον πωλέσκετο δῖος Ἀχιλλεύς,	788

ἕως μὲν εἰς τὸν πόλεμον ἀνεστρέφετο ὁ ἔνδοξος Ἀχιλλεύς,
Până ce-Ahile umbla împreună cu voi la bătaie,





οὐδέ ποτε Τρῶες πρὸ πυλάων Δαρδανιάων	789

οὐδεπώποτε οἱ Τρῷες πρὸ τῶν πυλῶν τῶν Δαρδανίων
Nu cutezau nici pe Poarta Dardană să iasă Troienii,





οἴχνεσκον· κείνου γὰρ ἐδείδισαν ὄβριμον ἔγχος·	790

ἐπορεύοντο· ἐκείνου γὰρ τὸ ἰσχυρὸν δόρυ ἐφοβοῦντο·
Căci tremurau de cumplita lui lance, dar iată că astăzi





νῦν δὲ ἑκὰς πόλιος κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχονται.	791

νῦν δὲ πόρρω τῆς πόλεως ἐπὶ ταῖς βαθείαις ναυσὶ πολεμοῦσι.
Vin să se bată cu voi la corăbii, departe de ziduri.”





ὣς εἰποῦσ' ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.	792

οὕτως εἰποῦσα ἰσχύν τε καὶ ψυχὴν ἑκάστου παρώξυνεν.
Asta grăindu-le aprinse la toți vitejia și-avântul.





Τυδεΐδῃ δ' ἐπόρουσε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·	793

ἡ θεὰ δὲ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως ὥρμησεν,
Palas Atena din ochi fulgerând a zburat la Tidide.





εὗρε δὲ τόν γε ἄνακτα παρ' ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν	794

εὗρε δὲ τὸν βασιλέα αὐτὸν παρὰ τοῖς ἑαυτοῦ ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασιν
Dâns’a găsit pe viteaz aproape de cai și de care





ἕλκος ἀναψύχοντα τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ.	795

ἀναπαύοντα τὸ τραῦμα, ὅπερ αὐτὸν ἔτρωσεν ὁ Πάνδαρος ὀϊστῷ·
Rana-i făcută din arc de Pandaros în vânt răcorindu-și,





ἱδρὼς γάρ μιν ἔτειρεν ὑπὸ πλατέος τελαμῶνος	796

ὁ ἱδρῶς γὰρ αὐτὸν κατεπόνει τοῦ πλατέος λώρου
Căci nădușeli îl munceau sub larga curea de la scutu-i





ἀσπίδος εὐκύκλου· τῷ τείρετο, κάμνε δὲ χεῖρα,	797

τῆς ἀσπίδος, τῆς καλῶς κυκλοτεροῦς οὔσης· ᾧ ἐπετρίβετο, ἐκοπία δὲ κατὰ τὴν χεῖρα
Mare frumos cercuit, și brațu-i de chin amorțise;





ἂν δ' ἴσχων τελαμῶνα κελαινεφὲς αἷμ' ἀπομόργνυ.	798

ἀνασχὼν δὲ τὸν κρεμαστῆρα τῆς ἀσπίδος, τὸ μέλαν αἷμα ἀπέψα τε καὶ ἀπέμασε.
Dânsul în lături cureaua ținea și ștergea de pe rană





ἱππείου δὲ θεὰ ζυγοῦ ἥψατο φώνησέν τε·	799

ή θεά δὲ ἥψατο τοῦ ζυγοῦ τῶν ἵππων καὶ εἶπεν·
Sângele negru. Zeița de ham rezemându-se-i zise:





ἦ ὀλίγον οἷ παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύς.	800

ὄντως οὐδὲν ὅμοιον ἑαυτῷ παῖδα ἐγέννησεν ὁ Τυδεύς·
„Tare puțin lui Tideu la inimă-i seamănă fiul.





Τυδεύς τοι μικρὸς μὲν ἔην δέμας, ἀλλὰ μαχητής·	801

ὁ Τυδεὺς μικρὸς μὲν ἦν τὸ σῶμα, ἀλλὰ πολεμιστὴς ἦν·
Mic de statur-a fost el, dar mare la suflet și-n arme,





καί ῥ' ὅτε πέρ μιν ἐγὼ πολεμίζειν οὐκ εἴασκον	802

καὶ δὴ ὅτε πολεμεῖν αὐτὸν οὐκ εἴων ἐγώ,
Când bunăoară demult eu nu-i dam răgaz să se bată





οὐδ' ἐκπαιφάσσειν, ὅτε τ' ἤλυθε νόσφιν Ἀχαιῶν	803

οὐδὲ ἐνθουσιωδῶς ὁρμᾷν, καὶ ὁπηνίκα ἦλθεν ἄνευ τῶν Ἑλλήνων
Și să se-ntreacă nebun pe vremea când el se dusese





ἄγγελος ἐς Θήβας πολέας μετὰ Καδμείωνας·	804

πρεσβευτὴς εἰς τὰς Θήβας ἐπὶ πολλοὺς Θηβαίους,
Singur la Teba-ntre mulții cadmei ca trimis de oștire,





δαίνυσθαί μιν ἄνωγον ἐνὶ μεγάροισιν ἕκηλον·	805

εὐωχεῖσθαι αὐτὸν ἐκέλευον ἡσύχως ἐν τοῖς οἴκοις·
Și-l sfătuisem în tihnă să-și cate de masă la curte,





αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἔχων ὃν καρτερὸν ὡς τὸ πάρος περ	806

οὗτος δὲ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀνδρείαν ἔχων ὥσπερ πρότερον,
Dar inimos el fiind, cum fuse-nainte de-a pururi,





κούρους Καδμείων προκαλίζετο, πάντα δ' ἐνίκα	807

τοὺς νέους τῶν Θηβαίων προεκαλεῖτο· πάντα δὲ ἐνίκα
Prinse a-i chema pe Cadmei și-i învinse-n tot felul de lupte





ῥηϊδίως· τοίη οἱ ἐγὼν ἐπιτάρροθος ἦα.	808

ῥαδίως· τοιαύτη βοηθὸς αὐτῷ παρῆν ἔγωγε.
Lesne pe toți, că așa i-am fost eu de-ajutor la nevoie.





σοὶ δ' ἤτοι μὲν ἐγὼ παρά θ' ἵσταμαι ἠδὲ φυλάσσω,	809

σοὶ δὲ ἐγὼ μὲν παρίσταμαι, καὶ φυλάττω,
Iată și ție tot astfel ți-ajut și te apăr de-aproape





καί σε προφρονέως κέλομαι Τρώεσσι μάχεσθαι·	810

καί σε προθύμως πολεμεῖν τοῖς Τρῳσὶ κελεύω·
Și stăruiesc înadins din nou să te bați cu Troienii.





ἀλλά σευ ἢ κάματος πολυᾶϊξ γυῖα δέδυκεν	811

ἀλλά σου τὰ μέλη, ἢ κόπος ἐκ πολλῆς κινήσεως γινόμενος εἰσῆλθε, καὶ κατέλαβεν,
Dacă tu însă-n putere-ai slăbit după multă năvală





ἤ νύ σέ που δέος ἴσχει ἀκήριον· οὐ σύ γ' ἔπειτα	812

ἢ δήπου σε κατέχει φόβος ὁ εἰς ἀψυχίαν ἄγων, οὐ σύ γε μετὰ ταῦτα
Ori mi te ține în loc mișeleasca codire din frică –





Τυδέος ἔκγονός ἐσσι δαΐφρονος Οἰνεΐδαο.	813

υἱὸς ἔσῃ τοῦ συνετοῦ Τυδέως τοῦ υἱοῦ τοῦ Οἰνέως.
Nu-ți este tată Tideu, nici șoimul Oineus bunicul.”





τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης·	814

πρὸς ταύτην δὲ ἀποκρινόμενος ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης, εἶπε·
Dar Diomede Tidide răspunse zeiței Atena:





γιγνώσκω σε θεὰ θύγατερ Διὸς αἰγιόχοιο·	815

γινώσκω σε, ὦ θεά, θύγατερ τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός,
„Eu te cunosc, o, zeiță, pe tine, tu fiic-a lui Zeus.





τώ τοι προφρονέως ἐρέω ἔπος οὐδ' ἐπικεύσω.	816

δι᾽ ὅ σοι προθύμως λόγον ἐρῷ ,οὐδὲ ἐπικρύψω·
De-asta vorbi-voi deschis și nu-ți voi ascunde nimica.





οὔτέ τί με δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνος,	817

οὔτέ τίς με φόβος εἰς ἀψυχίαν ἄγων κατέχει, οὔτέ τις ῥαθυμία·
Nu o mișelnică teamă mă ține pe-aci șovăielnic,





ἀλλ' ἔτι σέων μέμνημαι ἐφετμέων ἃς ἐπέτειλας·	818

ἀλλ᾽ ἔτι μέμνημαι τῶν σῶν ἐντολῶν, ἃς ἐνετείλω·
Țin numai seamă de sfatul ce tu mi l-ai dat înainte;





οὔ μ' εἴας μακάρεσσι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι	819

οὐκ εἴας με ἐξεναντίας μάχεσθαι τοῖς μακαρίοις θεοῖς
Nu m-ai lăsat să mă-ncaier cu nimenea din fericiții





τοῖς ἄλλοις· ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη	820

τοῖς ἄλλοις· ἐὰν δὲ ἡ θυγάτηρ τοῦ Διὸς ἡ Ἀφροδίτη
Nemuritori, ci de văd pe-a lui Zeus copil-Afrodita





ἔλθῃσ' ἐς πόλεμον, τήν γ' οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ.	821

ἔλθῃ ἐπὶ τὸν πόλεμον, ταύτην γε βαλεῖν σιδήρῳ ὀξεῖ·
Parte luând la război, să tabăr asupra-i cu arma.





τοὔνεκα νῦν αὐτός τ' ἀναχάζομαι ἠδὲ καὶ ἄλλους	822

τούτου χάριν αὐτὸς τε νῦν ὑποχωρῶ, καὶ τοὺς ἄλλους
De-asta și eu mă tot dau îndărăt și întreaga-mi oștire





Ἀργείους ἐκέλευσα ἀλήμεναι ἐνθάδε πάντας·	823

Ἕλληνας ἐνταῦθα πάντας ἀθροισθῆναι ἐκέλευσα·
Tot o silesc să s-adune și-ncet să se-nghesuie-ncoace,





γιγνώσκω γὰρ Ἄρηα μάχην ἀνὰ κοιρανέοντα.	824

οἶδα γὰρ τὸν Ἄρην τὰ κατὰ τὸν πόλεμον ἡγεμονικῶς διατάσσοντα.
Știu doar că Ares el însuși acum cârmuiește bătaia.”





τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·	825

πρὸς τοῦτον δὲ μετὰ ταῦτα ἀπεκρίνατο ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ·
Dar cea cu ochii albaștri așa-l îndemnă pe Tidide:





Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ	826

ὦ Διόμηδες, υἱὲ τοῦ Τυδέως τῇ ἐμῇ πεφιλημένε ψυχῇ,
„Tu, Diomede Tidide, prea scumpe tu inimii mele,





μήτε σύ γ' Ἄρηα τό γε δείδιθι μήτε τιν' ἄλλον	827

μήτε τοῦτον τὸν Ἄρεα σύγε φοβοῦ, μήτε τινὰ ἀπὸ τῶν ἄλλων
Nu te mai teme de Ares și n-avea tu grijă de zeii





ἀθανάτων, τοίη τοι ἐγὼν ἐπιτάρροθός εἰμι·	828

ἀθανάτων θεῶν· τοιαύτη σοι βοηθὸς ἐγώ πάρειμι·
Nemuritori, căci eu stau alături aici și te sprijin.





ἀλλ' ἄγ' ἐπ' Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους,	829

ἀλλ᾽ ἄγε πρῶτον κατ᾽ Ἄρεος ἔλαυνε τοὺς μονώνυχας ἵππους,
Mână spre Ares întâi telegarii acolo de-a dreptul,





τύψον δὲ σχεδίην μηδ' ἅζεο θοῦρον Ἄρηα	830

πλῆξον δὲ ἐκ τοῦ σύνεγγυς, μὴ δὲ σέβου τὸν ὁρμητίαν Ἄρην,
Bate-l de-aproape și nu te sfii de năvalnicul Ares





τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον,	831

τοῦτον μαινόμενον, τὸ ἐπιτηδευτὸν κακόν, καὶ ἄλλοτε πρὸς ἄλλο ῥέπον·
Cel apucat și cu totul hain, schimbător ca și vântul,





ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ' ἀγορεύων	832

ὃς πρὸ ὀλίγου μὲν ἐμοὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ ὑπέσχετο λέγων
El care-ntâi s-a legat juruind către mine și Hera





Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν,	833

πολεμῆσαι τοῖς Τρῳσί, βοηθῆσαι δὲ τοῖς Ἕλλησι·
C-are s-ajute pe Ahei și-o să se lupte mereu cu Troienii,





νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.	834

νῦν δὲ σύνεστι τοῖς Τρῳσί, τούτων δὲ ἐξελάθετο.
Dar de Ahei a uitat și acum e-nhăitat cu dușmanii.”





ὣς φαμένη Σθένελον μὲν ἀφ' ἵππων ὦσε χαμᾶζε,	835

οὕτως εἰποῦσα, τὸν μὲν Σθένελον ἀπὸ τῶν ἵππων εἰς γῆν ὤθησε
Asta zeița vorbi. Pe urm-apucând pe Stenelos,





χειρὶ πάλιν ἐρύσασ', ὃ δ' ἄρ' ἐμμαπέως ἀπόρουσεν·	836

τῇ χειρὶ ὀπίσω ἑλκύσασα, αὐτὸς δὲ προθύμως ἀφώρμησε.
Ea îl împinse din car; deodată sări el din chelnă.





ἣ δ' ἐς δίφρον ἔβαινε παραὶ Διομήδεα δῖον	837

αὕτη δὲ εἰς τὸ ὄχημα ἀνέβαινε παρὰ τὸν ἔνδοξον Διομήδην
Grabnică ea se sui pe alături de craiul Tidide.





ἐμμεμαυῖα θεά· μέγα δ' ἔβραχε φήγινος ἄξων	838

προθυμουμένη ἡ θεά, μεγάλως δὲ ἤχησεν ὁ δρύινος ἄξων
Osia cea de stejar trosni apăsată de greul





βριθοσύνῃ· δεινὴν γὰρ ἄγεν θεὸν ἄνδρά τ' ἄριστον.	839

τῷ βάρει· ἦγε γὰρ θεὰν φοβερὰν καὶ ἄνδρα ἄριστον·
Care-l ducea, de cumplita zeiță și cel mai de frunte





λάζετο δὲ μάστιγα καὶ ἡνία Παλλὰς Ἀθήνη·	840

ἔλαβε δὲ τὴν μάστιγα, καὶ τὰς ἡνίας ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ·
Dintre bărbați. Luând apoi biciul și frânele, Palas





αὐτίκ' ἐπ' Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους.	841

εὐθὺς δὲ κατ᾽ Ἄρεος πρῶτον ἤλαυνε τοὺς μονώνυχας ἵππους.
Iute spre Ares întâi porni telegarii de-a dreptul.





ἤτοι ὃ μὲν Περίφαντα πελώριον ἐξενάριζεν	842

αὐτὸς μὲν οὖν Περίφαντα τὸν μέγαν ἀπέκτεινεν τὸν ἐξόχως ἄριστον
Ares atunci omora pe un mal de bărbat, pe Perifas,





Αἰτωλῶν ὄχ' ἄριστον Ὀχησίου ἀγλαὸν υἱόν·	843

τῶν Αἰτωλῶν, τὸν λαμπρὸν ὑπὸν τοῦ Ὀχησίου·
Cel mai șoiman din Etoli, chiposul fecior al lui Ohes.





τὸν μὲν Ἄρης ἐνάριζε μιαιφόνος· αὐτὰρ Ἀθήνη	844

τοῦτον μὲν Ἄρης ὁ τοῖς φόνοις μεμιασμένος ἐφόνευσεν. ἡ Ἀθηνᾶ δὲ
Zeul setos de măcel da zor pe acolo, iar Palas





δῦν' Ἄϊδος κυνέην, μή μιν ἴδοι ὄβριμος Ἄρης.	845

περιεβάλετο τὴν περικεφαλαίαν τοῦ Ἅιδου, ὅπως μὴ θεάσηται αὐτὴν ὁ ἰσχυρὸς Ἄρης·
Cușma lui Hades și-a pus să n-o vadă puternicul Ares.





ὡς δὲ ἴδε βροτολοιγὸς Ἄρης Διομήδεα δῖον,	846

ἐπεὶ δὲ ἴδεν ὁ ἀνθρωποκτόνος Ἄρης τὸν ἔνδοξον Διομήδην,
Zeul urgelnic atunci, văzând pe măritul Tidide,





ἤτοι ὃ μὲν Περίφαντα πελώριον αὐτόθ' ἔασε	847

αὐτὸς μὲν Περίφαντα τὸν μέγαν αὐτόθι ἀφῆκε
Iute-a lăsat pe înaltul Perifas în țărnă, pe locul





κεῖσθαι ὅθι πρῶτον κτείνων ἐξαίνυτο θυμόν,	848

κεῖσθαι, ὅπου τὸ πρῶτον ἀποκτείνας ἀφείλετο τὴν ψυχήν.
Unde lovitu-l-a ’ntâi curmându-i a vieții suflare;





αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ' ἰθὺς Διομήδεος ἱπποδάμοιο.	849

οὗτος δὲ ἐπορεύθη εὐθὺ τοῦ ἱππικοῦ Διομήδους·
Fuga pe urm’ a pornit spre Tidide, de cai strunitorul.





οἳ δ' ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες,	850

ὁπηνίκα δὲ οὗτοι πλησίον ἐγένοντο κατ᾿ ἀλλήλων ἐρχόμενοι,
Când dup’aceea grăbiți se apropie unul de altul,





πρόσθεν Ἄρης ὠρέξαθ' ὑπὲρ ζυγὸν ἡνία θ' ἵππων	851

πρῶτον ὁ Ἄρης ἐστοχάσατο ὑπὸ τὸν ζυγόν, καὶ τὰς ἡνίας τῶν ἵππων,
Ares întâi s’opinti și cu sulița-ndată se-ntinse





ἔγχεϊ χαλκείῳ μεμαὼς ἀπὸ θυμὸν ἑλέσθαι·	852

δόρατι σιδηρῷ, προθυμούμενος ἀπολέσαι τὴν ψυχὴν Διομήδους·
Peste-a fugarilor hamuri și jug, și turba să-l omoare.





καὶ τό γε χειρὶ λαβοῦσα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη	853

καὶ τοῦτο λαβοῦσα τῇ χειρὶ ἡ θεὰ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ
Sulița însă din zboru-i zeița i-o prinse și iute





ὦσεν ὑπὲκ δίφροιο ἐτώσιον ἀϊχθῆναι.	854

ὤθησεν, ὥστε μάταιον ἐκ τοῦ δίφρου παρηνεχθῆναι·
I-o-nlătură de la car, de-i fu în deșert lovitura.





δεύτερος αὖθ' ὡρμᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης	855

δεύτερος δὲ ὥρμησε Διομήδης ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς
Când Diomede viteazul apoi repezit-a spre Ares





ἔγχεϊ χαλκείῳ· ἐπέρεισε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη	856

δόρατι χαλκῷ· ἐστήριξε δὲ αὐτὸ ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ
Lancea de-aramă, pe loc Atena a înfipt-o într-însul,





νείατον ἐς κενεῶνα ὅθι ζωννύσκετο μίτρῃ·	857

εἰς τὸ ἔσχατον τῆς λαγόνος, ἤτοι τὸ ἐνδότατον, ὅπου τὴν μίτραν περιεζώννυτο·
Jos în deșerturi, adânc, pe unde-i colanul de-aramă.





τῇ ῥά μιν οὖτα τυχών, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψεν,	858

κατ᾿ αὐτὸ δὴ τὸ μέρος ἔτρωσεν αὐτὸν ἐπιτυχών, διέκοψε δὲ τὴν περικαλλῆ τοῦ σώματος ἐπιφάνειαν·
După ce-acolo-l răni, sfâșiind a lui piele frumoasă,





ἐκ δὲ δόρυ σπάσεν αὖτις· ὃ δ' ἔβραχε χάλκεος Ἄρης	859

αὖθις δ᾽ ὀπίσω τὸ δόρυ ἐξέσπασεν· ὁ χαλκοῦς δὲ καὶ ἰσχυρότατος Ἄρης ἤχησεν,
Sulița trase-napoi. Dă țipăt atunci ferecatul





ὅσσόν τ' ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι	860

ὅσον ἐννακισχίλιοι ἢ δεκακισχίλιοι ἐβόησαν
Ares cât ar țipa în război pân’ la nouă sau zece





ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος.	861

ἄνδρες ἐν τῷ πολέμῳ Ἔριν συναθροίζοντες μάχης·
Mii de bărbați luptători, când setea de harță-i aprinde.





τοὺς δ' ἄρ' ὑπὸ τρόμος εἷλεν Ἀχαιούς τε Τρῶάς τε	862

τοὺς Ἕλληνας δὲ καὶ τοὺς Τρῷας τρόμος ὑφεῖλε
Cum l-auziră Troienii și-Aheii stătură de groază





δείσαντας· τόσον ἔβραχ' Ἄρης ἆτος πολέμοιο.	863

φοβηθέντας· τοσοῦτον ἤχησεν Ἄρης ὁ ἀκόρεστος τοῦ πολέμου·
Toți tremurând, așa groaznic fu răcnetul cruntului Ares.





οἵη δ' ἐκ νεφέων ἐρεβεννὴ φαίνεται ἀὴρ	864

ὁποῖος δὲ ἐκ τῶν νεφῶν φαίνεται ἀὴρ σκοτεινός,
Ca un văzduh înnoptat, matahală de nori ce se-nalță





καύματος ἐξ ἀνέμοιο δυσαέος ὀρνυμένοιο,	865

ἐκ τοῦ καύματος, ὁρμήσαντος ἀνέμου σφοδροῦ·
Când după arșiță-ncepe să vâjâie viforul, astfel





τοῖος Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ χάλκεος Ἄρης	866

τοιοῦτος ὁ σιδηροῦς καὶ ἰσχυρότατος Ἄρης Διομήδει τῷ υἱῷ του Τυδέως
I s-a părut lui Tidid și zeu-mbrăcat în aramă





φαίνεθ' ὁμοῦ νεφέεσσιν ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν.	867

ἐδόκει ἐγγὺς τῶν νεφῶν, ἀνιὼν εἰς τὸν πλατὺν οὐρανόν.
Ares pe cerul întins suindu-se-n slavă prin nouri.





καρπαλίμως δ' ἵκανε θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον,	868

ταχέως δὲ ἀφίκετο εἰς τὸ ἔδαφος τῶν θεῶν τὸν ὑψηλὸν οὐρανόν·
Iute sosi pe-al Olimpului creștet, al zeilor scaun,





πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο θυμὸν ἀχεύων,	869

ἐκάθισε δὲ παρὰ τῷ Διὶ τῷ υἱῷ τοῦ Κρόνου ἀλγῶν τὴν ψυχήν,
Unde cu suflet mâhnit a stat lângă Zeus Cronion;





δεῖξεν δ' ἄμβροτον αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς,	870

ἔδειξε δὲ τὸ θεῖον αἷμα καταρρέον ἐκ τοῦ τραύματος,
Sângele-i dumnezeiesc arăta cum îi curge din rană





καί ῥ' ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	871

καὶ δὴ θρηνῶν λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Și tânguindu-se el zicea supărat către dânsul:





Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερὰ ἔργα;	872

ὦ Ζεῦ πᾶτερ, οὐκ ἀναξιοπαθεῖς, ὁρῶν τὰ ἰσχυρὰ καὶ ὑπερβάλλοντα ταῦτα ἔργα;
„Cum nu te mânii, Părinte, când vezi cumplitate ca asta?





αἰεί τοι ῥίγιστα θεοὶ τετληότες εἰμὲν	873

ἀεὶ δὴ τὰ δεινότατα οἱ θεοὶ ὑπομείναντές ἐσμεν,
Cele mai crude dureri pătimirăm noi zeii de-a pururi,





ἀλλήλων ἰότητι, χάριν ἄνδρεσσι φέροντες.	874

ἀλλήλων βουλῇ, χαριζόμενοι τοῖς ἀνθρώποις·
Noi din al nostru imbold, ca să facem la oameni pe voie.





σοὶ πάντες μαχόμεσθα· σὺ γὰρ τέκες ἄφρονα κούρην	875

διὰ σὲ πάντες πολεμοῦμεν, σὺ γὰρ ἐγέννησας ἀνόητον θυγατέρα
Toți avem sfadă cu tine, căci tu ai născut pe-o smintită





οὐλομένην, ᾗ τ' αἰὲν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν.	876

ὀλεθρίαν, ᾗτινι ἀεὶ ἀλγεινὰ ἔργα διὰ φροντίδος εἰσίν·
Și ticăloasă de fiică ce cugetă numai blestemuri.





ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες ὅσοι θεοί εἰσ' ἐν Ὀλύμπῳ	877

οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι πάντες ὅσοι θεοί εἰσιν ἐν τῷ οὐρανῷ,
Zeii ceilalți din Olimp se pleacă doar ție cu toții





σοί τ' ἐπιπείθονται καὶ δεδμήμεσθα ἕκαστος·	878

σοὶ πείθονται, καὶ ὑποτετάγμεθα ἕκαστος,
Și fiecare din noi cu supunere ascultă de tine.





ταύτην δ' οὔτ' ἔπεϊ προτιβάλλεαι οὔτέ τι ἔργῳ,	879

ταύτην δὲ οὔτε λόγῳ, οὔτε ἔργῳ ὑπερβάλλεις καὶ νικᾷς ὅπως ὑπακούοι σου,
Numai pe ea niciodată din grai ori cu fapta tu nu vrei





ἀλλ' ἀνιεῖς, ἐπεὶ αὐτὸς ἐγείναο παῖδ' ἀΐδηλον·	880

ἀλλ᾽ ἀφίης, καὶ συγχωρεῖς, ἐπειδὴ καὶ συ ἐπιβλαβῆ θυγατέρα ἐγέννησας·
S-o înfrânezi, ci în voie o lași totdeauna, fiindcă





ἣ νῦν Τυδέος υἱὸν ὑπερφίαλον Διομήδεα	881

ἥτις νῦν Διομήδην τὸν μεγαλόψυχον τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως
Ea, urgisita, născută-i din tine. Chiar astăzi împinse





μαργαίνειν ἀνέηκεν ἐπ' ἀθανάτοισι θεοῖσι.	882

μαίνεσθαι καὶ ἐνθουσιᾷν ἀνέπεισε κατὰ τῶν ἀθανάτων θεῶν·
Pe Diomede trufașul cu zeii orbiș să s-apuce.





Κύπριδα μὲν πρῶτον σχεδὸν οὔτασε χεῖρ' ἐπὶ καρπῷ,	883

πρῶτον μὲν τὴν Ἀφροδίτην ἐγγύθεν ἔτρωσεν κατὰ τὴν χεῖρα ἐπὶ τῷ καρπῷ,
El mai întâi pe Afrodita răni din aproape la mână





αὐτὰρ ἔπειτ' αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος·	884

μετὰ ταῦτα δὲ ἐμοὶ αὐτῷ ἐφώρμησε θεῷ παραπλήσιος·
Și dup-aceea la mine sări ca un zeu în putere.





ἀλλά μ' ὑπήνεικαν ταχέες πόδες· ἦ τέ κε δηρὸν	885

ἀλλά με ὑπεξήγαγον οἱ ταχεῖς πόδες· ὄντως ἐπὶ χρόνον πολὺν
Tălpile-mi iuți au putut să mă scape, căci altfel acolo





αὐτοῦ πήματ' ἔπασχον ἐν αἰνῇσιν νεκάδεσσιν,	886

αὐτόθι δεινὰ ἔπασχον ἂν ἐν ταῖς χαλεπαῖς τάξεσι τῶν νεκρῶν,
Rău o pățeam, că stam mult în mormanul scârboaselor hoituri





ἤ κε ζὼς ἀμενηνὸς ἔα χαλκοῖο τυπῇσι.	887

εἰ ζῶν ἀσθενὴς ἦν τῇ τοῦ σιδήρου τρώσει.
Sau rămâneam în viață nevolnic în urma lovirii.”





τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς.	888

πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος εἶπεν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς·
Dar îl privește pieziș și-i zice stăpânul furtunii:





μή τί μοι ἀλλοπρόσαλλε παρεζόμενος μινύριζε.	889

μηδαμῶς μοι, ὦ ἄλλοτε πρὸς ἄλλο ῥέπων παρακαθήμενος ὀδύρου·
„Nu-mi sta în față scâncind, zvânturatice, nu te mai plânge.





ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·	890

ἔχθιστος δέ μοι ὑπάρχεις ἀπὸ πάντων τῶν θεῶν οἳ κατοικοῦσι τὸν οὐρανὸν
Mai urâcios în Olimp nu-mi este nici unul ca tine,





αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε.	891

ἀεὶ γάρ σοι προσφιλὴς ἡ φιλονεικία, καὶ οἱ πόλεμοι, καὶ αἱ μάχαι·
Tu îndrăgit ești de-a-pururi de sfezi, de bătăi și războaie,





μητρός τοι μένος ἐστὶν ἀάσχετον οὐκ ἐπιεικτὸν	892

Ἥρας τῆς σῆς μητρὸς ἄσχετος καὶ ἀνίκητος θυμός ἐστι κατὰ σοῦ.
Nesuferit de amarnic și neîmblânzit ești la fire





Ἥρης· τὴν μὲν ἐγὼ σπουδῇ δάμνημ' ἐπέεσσι·	893

ταύτην μέντοι ἐγὼ σὺν τάχει δαμάζω καὶ ὑποτάσσω λόγοις·
Tocmai ca Hera, ca mama-ți ce-abia pot struni-o cu vorba.





τώ σ' ὀΐω κείνης τάδε πάσχειν ἐννεσίῃσιν.	894

δι᾽ ὅ σε οἴομαι πάσχειν ταῦτα βουλαῖς ἐκείνης·
Urma povețelor ei, gândesc, e pățania aceasta.





ἀλλ' οὐ μάν σ' ἔτι δηρὸν ἀνέξομαι ἄλγε' ἔχοντα·	895

οὐ μὴν ἀλλ᾽ οὐκέτι σε ἐπὶ πολὺ ὑπομενῶ λύπας ἔχοντα·
Totuși eu nu mă îndur să te las suferințelor pradă:





ἐκ γὰρ ἐμεῦ γένος ἐσσί, ἐμοὶ δέ σε γείνατο μήτηρ·	896

ἐξ ἐμοῦ γὰρ κατὰ γένος, ἤτοι τὴν ἀρχὴν τῆς γενέσεως ὑπάρχεις· ἐμοὶ δέ σε ἔτεκεν ἡ σὴ μήτηρ.
Tu ești cu mine de-un neam, căci mie născutu-te-a Hera.





εἰ δέ τευ ἐξ ἄλλου γε θεῶν γένευ ὧδ' ἀΐδηλος	897

εἰ δὲ ἔκ τινος ἄλλου τῶν θεῶν ἐγένου ἀφανιστικὸς οὕτω καὶ πονηρός,
Dacă vr’un altul cumva ți-ar fi dat urgisita viață,





καί κεν δὴ πάλαι ἦσθα ἐνέρτερος Οὐρανιώνων.	898

καὶ πάλαι ἂν ἧς τῶν ποτὲ οὐρανίων Τιτάνων ὑποχθονιώτερος.
Ai fi ajuns tu de mult în iad mai afund ca Titanii.”





ὣς φάτο, καὶ Παιήον' ἀνώγειν ἰήσασθαι.	899

οὕτως εἶπε, καὶ τὸν Παιήονα ἐκέλευσεν ἰάσασθαι αὐτόν·
Astfel i-a zis și pe loc dă poruncă să-l vindece Peon.





τῷ δ' ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων	900

τούτῳ δ᾽ἐπιπάσσων καὶ ἐπιτιθεὶς φάρμακα θεραπευτικὰ ὁ Παιήων
El pospăi pe-a lui rană prielnice leacuri ușoare





ἠκέσατ'· οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γ' ἐτέτυκτο.	901

ἐθεράπευσεν· οὐδαμῶς θνητός τε καὶ φθαρτὸς ἦν.
Și-l lecui pe deplin, căci nemuritor este zeul.





ὡς δ' ὅτ' ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐπειγόμενος συνέπηξεν	902

ὥσπερ δὲ ὅτε ὁ ὀπὸς ταραττόμενος συνέπηξε τὸ λευκὸν γάλα
Iute cum laptele alb cu suc de smochin se încheagă,





ὑγρὸν ἐόν, μάλα δ' ὦκα περιτρέφεται κυκόωντι,	903

ὑγρὸν ὂν, πάνυ δὲ ταχέως περιάγεται ταράττοντος τοῦ τυροποιοῦ·
Dacă-nainte-l clătești, deși-i apătos când l-amesteci –





ὣς ἄρα καρπαλίμως ἰήσατο θοῦρον Ἄρηα.	904

οὕτω ταχέως ἐθεράπευσε τὸν ὁρμητίαν Ἄρεα τὸ ἐπιτεθὲν φάρμακον.
Iute tot astfel pe zeu îl tămăduie doftorul Peon.





τὸν δ' Ἥβη λοῦσεν, χαρίεντα δὲ εἵματα ἕσσε·	905

τοῦτον δὲ ἡ Ἥβη ἔλουσε, καὶ περικαλλῆ ἱμάτια ἐνέδυσε·
Hebe îl spală pe Ares și-n haine frumoase-l îmbracă.





πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.	906

τῷ Διὶ δὲ τῷ υἱῷ τοῦ Κρόνου παρεκάθητο τῇ δόξει σεμνυνόμενός τε καὶ γαυριῶν·
Dânsul apoi lângă tatăl său stete fălos de mărire.





αἳ δ' αὖτις πρὸς δῶμα Διὸς μεγάλοιο νέοντο	907

αἱ δὲ αὖθις εἰς τὸ οἴκημα τοῦ μεγάλου Διὸς ὑπέστρεφον,
Iată, se-ntoarser-atunci pe Olimp la palatul lui Zeus,





Ἥρη τ' Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη	908

ἡ Ἀργεία Ἥρα, καὶ ἡ τῇ ἑαυτῆς ἰσχύι βοηθοῦσα Ἀθηνᾶ,
Hera cu hramul în Argos, și Palas în Alalcomene,





παύσασαι βροτολοιγὸν Ἄρη' ἀνδροκτασιάων.	909

τοῦ φόνου τῶν ἀνδρῶν ἀποπαύσασαι τὸν ἀνθρωποκτόνον Ἄρεα.
După ce de la război l-alungară pe crâncenul Ares.

ILIADA

Cântul V