Greaca homerică

Textul homeric & parafrază în greaca koine de Theodorus Gaza & traducere în limba română de George Murnu

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο	001

οἱ θεοὶ δὲ παρὰ τῷ Διῒ καθήμενοι, ἐδημηγόρουν
Zeii ședeau împreună cu Zeus, în sala de aur





χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη	002

ἐν τῷ χρυσῷ ἐδάφει, ἐν αὐτοῖς δὲ ἡ σεβασμία Ἥβη
Și sfătuiau. Între ei mărita zeiță paharnic





νέκταρ ἐοινοχόει· τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι	003

τὸ νέκταρ οἰνοχοοῦσα ἐτύγχανεν· οἱ δὲ ποτηρίοις χρυσοῖς
Hebe-i cinstea cu nectarul. Iar zeii din cupe de aur





δειδέχατ' ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες·	004

ἐδεξιοῦντο ἀλλήλους, βλέποντες εἰς τὴν πόλιν τῶν Τρῴων.
Beau și-nchinau între ei cu privire-ațintită la Troia.





αὐτίκ' ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην	005

εὐθέως δὲ ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου ἐπεχείρει παροξύνειν τὴν Ἥραν
Fiul lui Cronos îndată-ncepu s-o întarte pe Hera





κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·	006

διὰ λόγων θυμοδακῶν, παραλογιστικῶς δημηγορῶν,
Vorbe ghimpoase rostind și-n pildă-i zicea pe de lături:





δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων	007

οὕτω δύο μὲν ἀπὸ τῶν θεῶν εἰσι βοηθοὶ τῷ Μενελάῳ,
„Două zeițe sunt cele ce-ajută-n război pe Menelau.





Ἥρη τ' Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη.	008

ἡ Ἀργεία Ἥρα, καὶ ἡ ἰδίᾳ δυνάμει βοηθοῦσα Ἀθηνᾶ·
Hera slăvita în Argos și Atena în Alalcomene.





ἀλλ' ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι	009

ἀλλ' αὗται μὲν καθήμεναι χωρίς, ἐπιβλέπουσαι
Dar mulțumite sunt ele să cate la el de departe;





τέρπεσθον· τῷ δ' αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη	010

τέρπονται· τῷ δὲ Ἀλεξάνδρῳ πάλιν ἡ φιλογέλως Ἀφροδίτη
Numai zeiț-Afrodita cea galeșă-l tot împresoară





αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·	011

ἀεὶ παραμένει, καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τὰς θανατηφόρους μοίρας ἀποσοβεῖ,
Și-l ocrotește pe Paris, păzindu-l de neagra ursită;





καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.	012

καὶ νῦν ἐξέσωσεν αὐτὸν ὑπολαμβάνοντα τεθνήξεσθαι·
Ea l-a scăpat și-adineauri, când fuse pe pragul pieirii.





ἀλλ' ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου·	013

ἀλλ᾽ἡ μὲν νίκη τοῦ πολεμικοῦ Μενελάου ἐστίν·
Biruitor este totuși Menelau cel gata de arme.





ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ' ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,	014

ἡμεῖς δὲ σκεψώμεθα ὅπως τὰ παρόντα ἔργα γενήσονται·
Dar să vedem noi acuma cum poate mai bine să fie:





ἤ ῥ' αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν	015

ἢ δὴ πόλεμον κακὸν πάλιν, καὶ μάχην χαλεπὴν ἐγείρωμεν,
Oare s-aprindem războiul și crâncena încăierare?





ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετ' ἀμφοτέροισι βάλωμεν.	016

ἢ φιλίαν ἐν ἀμφοτέροις ποιήσωμεν.
Au între Ahei și Troieni s-aducem odată-mpăcare?





εἰ δ' αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,	017

εἰ δὲ οὕτω πᾶσι προσφιλὲς καὶ ἡδὺ γένοιτο τοῦτο,
Dacă ne place cumva și-i mai bună părerea din urmă,





ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος,	018

ἡ μὲν πόλις Πριάμου τοῦ βασιλέως οἰκοῖτο ἂν,
Las’să mai stea locuită a regelui Priam cetate





αὖτις δ' Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο.	019

τὴν Ἑλληνίδα δὲ Ἑλένην αὖθις ἂν ὁ Μενέλαος ἀπαγάγοι.
Și pe Elena din Argos s-o ducă Menelau acasă.”





ὣς ἔφαθ', αἳ δ' ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·	020

οὕτως εἶπεν. αὗται δέ, δυσανασχετοῦσαι ἐπεμυκτήρισαν ἡ Ἀθηνᾶ καὶ ἡ Ἥρα·
Asta le zise, și prinse să murmure-Atena și Hera,





πλησίαι αἵ γ' ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.	021

πλησίον δὲ αὗται ἐκάθηντο, κακὰ δὲ τοῖς Τρωσὶν ἐβουλεύοντο·
Steteră aproape, urzind a Troienilor nenorocire.





ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε	022

ἡ μὲν οὖν Ἀθηνᾶ ἡσυχάζουσα ἐτύγχανε, οὐκέτι ἀντεῖπεν
Palas tăcu și nimica nu zise, deși ea pe Zeus





σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·	023

ὀργιζομένη Διῒ τῷ πατρί, σφόδρα δὲ καὶ ἀγρία ὀργὴ κατεῖχεν αὐτήν·
Se înciudase și-a fost de mânie sălbatic-aprinsă.





Ἥρῃ δ' οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·	024

ἡ Ἥρα δὲ οὐκ ἐχώρησε τὴν ὀργὴν ἐν τῷ στήθει, ἀλλ᾽ ἔφη πρὸς αὐτόν·
Hera ea singur-apoi izbucni de necaz biruită:





αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες·	025

ὦ χαλεπώτατε υἱὲ τοῦ Κρόνου, τίνα λόγον εἶπας;
„Ce fel de vorbă mi-ai spus, o, cumplitule fiu al lui Cronos?





πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ' ἀτέλεστον,	026

διὰ τὶ βούλει ποιῆσαι τὸν κόπον μάταιον, καὶ ἀτελῆ
Vrei tu să-mi faci fără rost zadarnică munca să-mi fie





ἱδρῶ θ' ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι	027

τὸν ἱδρῶτα, ὃν κακοπαθείᾳ ἵδρωσα, ἔκαμον δέ μοι οἱ ἵπποι
Cum și atâtea trudiri cu sudori? Obositu-mi-am caii





λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.	028

συναθροιζούσῃ τὸν λαόν· κακὰ δηλαδή τῷ Πριάμῳ καὶ τοῖς παισὶν αὐτοῦ
Oaste adunând să dobor eu pe Priam și-a lui seminție;





ἕρδ'· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.	029

πρᾶττε· οὐχ ἅπαντες δὲ οἱ ἄλλοι θεοὶ ἀποδεχόμεθα τὰ πραττόμενα.
Fă cum vrei tu, dar nici unul din zei n-o să-ți dea învoire.”





τὴν δὲ μέγ' ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·	030

πρὸς αὐτὴν δὲ μεγάλως ἀγανακτήσας εἶπεν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς·
A suspinat din adânc și-a zis furtunaticul Zeus:





δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες	031

ὦ μακαρία, τί δή σε ὁ Πρίαμος καὶ οἱ παῖδες τοῦ Πριάμου
„Nefericito! Ce rău așa mare ai văzut de la Priam





τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τ' ἀσπερχὲς μενεαίνεις	032

τοσαῦτα κακὰ ποιοῦσιν, ὥστε σε ἐκπορθῆσαι
Și de la fiii lui Priam, de tot năzuiești și te strădui





Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον;	033

τὸ τῆς Ἰλίου καλῶς ἐκτισμένον πόλισμα;
Troia să surpi și să spulberi temeinic zidita cetate?





εἰ δὲ σύ γ' εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ	034

εἰ δὲ σὺ εἰς τὰς πύλας καὶ τὰ μακρὰ τείχη τῆς Ἰλίου
Numai de-ar fi să te furiși pe porți și pe-naltele ziduri





ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας	035

εἰσελθοῦσα καταφάγοις ὠμὸν τὸν Πρίαμον καὶ τοὺς παῖδας τοῦ Πριάμου,
Și să-l înfuleci pe Priam de viu și pe fiii lui Priam





ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο.	036

καὶ τοὺς ἄλλους Τρῷας, τηνικαῦτα ἂν ἰάσαιο τὴν ὀργήν·
Și pe Troienii ceilalți, ca așa să-ți astâmperi urgia!





ἕρξον ὅπως ἐθέλεις· μὴ τοῦτό γε νεῖκος ὀπίσσω	037

ποίησον καθάπερ βούλει, μήπως ἡ φιλονεικία αὕτη μετέπειτα
Fă tu cum vrei și poftești, ci mi-e că din astă gâlceavă





σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγ' ἔρισμα μετ' ἀμφοτέροισι γένηται.	038

γένηται μεταξὺ σοῦ καὶ ἐμοῦ μέγας πόλεμος ἀλλήλοις·
Sfada cumva între noi să nu fie cu mult mai grozavă.





ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·	039

ἄλλο δέ σοι λέγω, σὺ δ᾽ ἔμβαλον αὐτὸ ἐν τῷ σῷ λογισμῷ·
Eu însă una ți-oi spune și-n minte înseamnă-ți-o bine:





ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι	040

ὁπόταν κἀγὼ προθυμούμενος ἐκπορθῆσαι
Dacă vreodată și eu mă voi pune să surp o cetate,





τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι,	041

τὴν πόλιν ταύτην βουληθῶ, ἔνθα σοι ἄνδρες φίλοι γεγόνασι
Unde vor fi locuind ființe iubite de tine,





μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ' ἐᾶσαι·	042

μὴ μάλαττε τὴν ἐμὴν ὀργήν, ἀλλ᾿ ἔα με·
Nu-ndelunga răzbunarea-mi, ci lasă-mă volnic în vrere.





καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·	043

ἐπεὶ κἀγώ σοι ἐθελοντὴς παρεχώρησα, μήπω θελησάσης μου τῆς ψυχῆς.
Iată, deși pe nevrute, și eu îți fac ție pe voie.





αἳ γὰρ ὑπ' ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι	044

αἳ γὰρ ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ τὸν τοὺς ἀστέρας ἔχοντα οὐρανὸν
Multe-s orașele care sub ceru-nstelat și sub soare





ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων,	045

κατοικοῦνται πόλεις τῶν ἐπιγείων ἀνθρώπων,
Sunt locuite de oameni, dar mult mai iubită de mine





τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ	046

ἀπὸ τούτων ἐμοὶ περισσῶς κατ' ἐμὴν ψυχὴν ἐτιμᾶτο ἡ ἱερὰ Ἴλιος,
Și prețuită mi-i Troia, la fel cum îmi fură-ntre oameni





καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.	047

καὶ ὁ Πρίαμος, καὶ ὁ λαὸς τοῦ Πριάμου τοῦ πολεμικοῦ·
Priam și neamul lui Priam, destoinic în lupta cu suliți.





οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης	048

οὐ δέ ποτε γάρ μοι ὁ βωμὸς ἐδεῖτο εὐωχίας κοινῆς,
Nu-mi fu vreodată la dânșii altarul lipsit de prinoase,





λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.	049

καὶ θυσίας, καὶ κρεῶν ἀναθυμιάσεως· ταύτην γὰρ τὴν τιμὴν ἡμεῖς ἔσχομεν.
Nici de jertfiri și de paos, de care avem parte noi zeii.”





τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·	050

πρὸς αὐτὸν δὲ ἀπεκρίνατο μετὰ ταῦτα ἡ σεβασμία Ἥρα καὶ εὐόφθαλμος.
Hera ochioasa, cinstita zeiță, pe loc îi răspunse:





ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες	051

ἐμοὶ μὲν τρεῖς πόλεις εἰσὶ κατὰ πολὺ προσφιλέσταται·
„Trei sunt orașele care mi-s peste măsură de scumpe,





Ἄργός τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη·	052

τό τε Ἄργος, καὶ ἡ Σπάρτη, καὶ ἡ εὐρύοδος Μυκήνη·
Argos, Micena cu largile-i uliți și Sparta; pe-acestea





τὰς διαπέρσαι ὅτ' ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι·	053

ταύτας ἐκπόρθησον, ὅταν σοι περισσῶς κατὰ ψυχὴν μισηθῶσι·
Darmă-le-ndată ce-or fi oropsite cu totul de tine,





τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθ' ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω.	054

τούτων οὐδαμῶς ἐγὼ ὑπερμαχῶ, οὐ δὲ φθονῶ σοι·
Nu le mai stau înainte scutindu-le, nici nu te-mpiedic.





εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι,	055

ἐὰν γὰρ φθονῶ, καὶ οὐκ ἐῶ ἐκπορθῆσαι,
Chiar de m-oi pune-mpotrivă și nu te-oi lăsa să le nărui,





οὐκ ἀνύω φθονέουσ' ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι.	056

οὐδὲν ἐπιτελῶ φθονοῦσα· ἐπειδὴ κατὰ πολὺ κρείσσων ὑπάρχεις·
N-aș izbuti eu de fel, că tu ești mult mai tare ca mine.





ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον·	057

οὐ μὲν ἀλλὰ δεῖ καὶ τὸν ἐμὸν κόπον ποιῆσαι οὐκ ἀτελείωτον.
Dar se cuvine și mie să nu-mi faci zadarnică truda,





καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί,	058

καὶ ἐγὼ γὰρ θεός εἰμι, καὶ γένος ἐκεῖθεν μοι, ὅθεν σοι·
Neam de zeiță și eu sunt, ba chiar din același părinte;





καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,	059

κἀμὲ τιμιωτάτην ἐγέννησεν ὁ σκολιὰ βουλευόμενος Κρόνος,
Tată mi-e Cronos mintosul și sunt cea mai mare din toate





ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις	060

κατ᾿ ἄμφω, καὶ κατὰ γένος, καὶ ὅτι γυνὴ σὴ
Fiicele lui, înălțată prin naștere-ntâi și fiindcă





κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ' ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις.	061

καλοῦμαι· σὺ δ᾽ ἐν ἅπασι τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς βασιλεύεις·
Eu ți-s nevastă, iar tu ești mai mare-ntre zei și-mpăratul.





ἀλλ' ἤτοι μὲν ταῦθ' ὑποείξομεν ἀλλήλοισι,	062

ἀλλὰ ταῦτα μὲν συγχωρήσωμεν ἀλλήλοις,
Hai dar, într-ast-amândoi ascultându-ne unul pe altul,





σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δ' ἐμοί· ἐπὶ δ' ἕψονται θεοὶ ἄλλοι	063

σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δὲ ἐμοί· ἐπακολουθήσουσι δὲ καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ
Să ne supunem eu ție, tu mie, și-ndată urma-vor





ἀθάνατοι· σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι	064

οἱ ἀθάνατοι· σὺ δὲ τάχιον τῇ Ἀθηνᾷ ἐπίταξον θᾶττον
Nemuritorii ceilalți. Deci spune-i zeiței Atena





ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν,	065

παραγενέσθαι εἰς τὴν χαλεπὴν μάχην τῶν Τρῴων καὶ τῶν Ἑλλήνων,
Iute să plece la câmpul din Troia și-acolo să-mpingă





πειρᾶν δ' ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς	066

πειράτω δὲ καὶ ἐπιχειρείτω, ὅπως ἂν τοὺς μεγάλως γαυριάσαντας Ἕλληνας, ἐπὶ τῇ νίκῃ δηλονότι τοῦ Μενελάου, οἱ Τρῷες
Ea pe Troieni ispitindu-i, să calce-nvoiala făcută,





ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.	067

πρότερον ἄρξωσι βλάψαι παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ τὰ συγκείμενα.
Lupta să-nceapă din nou cu Danaii cei beți de mărire.”





ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·	068

οὕτως εἶπεν. ὑπήκουσε δὲ ὁ πατὴρ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν θεῶν·
Asta grăi, iar părintele zeilor și-al omenirii





αὐτίκ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	069

εὐθέως δὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν λόγους ταχεῖς εἶπε·
Se învoi și îndată el dete poruncă zeiței:





αἶψα μάλ' ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,	070

μάλα ταχέως παραγενοῦ εἰς τὸν στρατὸν ἐπὶ τοὺς Τρῷας καὶ Ἕλληνας,
„Repede du-te la tabără-n Troia și-acolo încearcă





πειρᾶν δ' ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς	071

πείρα δὲ καὶ ἐπιχείρει, ὅπως ἂν οἱ Τρῷες τοὺς μεγάλως γαυριάσαντας Ἕλληνας
S-ademenești pe Troieni, să calce-nvoiala făcută,





ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.	072

πρότερον ἄρξονται βλάψαι παρὰ τοὺς ὅρκους καὶ τὰ συγκείμενα.
Lupta să-nceapă din nou cu Danaii cei beți de mărire.”





ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην,	073

οὕτως εἰπὼν παρώξυνε τὴν καὶ πρότερον προθυμουμένην Ἀθηνᾶν·
Asta rostindu-i, zori pe Atena ce-atâta dorise.





βῆ δὲ κατ' Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα.	074

κατέβη δὲ τῆς κορυφῆς τοῦ Ὀλύμπου ὁρμήσασα,
Ea, năvălind de pe piscul Olimpului, merse la vale





οἷον δ' ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω	075

οἷον δὲ ἀστέρα ἔπεμψεν ὁ υἱὸς τοῦ σκολιοβούλου Κρόνου,
Ca și o stea luminoasă, de Zeus ca semn arătată





ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν	076

ἢ ναύταις σημεῖον, ἢ στρατῷ μεγάλῳ λαῶν
Corăbierilor sau unei tabere mari de oștire;





λαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται·	077

περιφανῆ· ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ πυρὸς ἀποβολαὶ πολλαὶ ἐκφέρονται·
Stea ce se lasă-n văzduh și împrăștie o ploaie de raze –





τῷ ἐϊκυῖ' ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη,	078

τούτῳ ἡ Ἀθηνᾶ ὡμοιωμένη, ὥρμησεν ἐπὶ τὴν γῆν,
Repede-așa spre pământ se coboară și Palas Atena





κὰδ δ' ἔθορ' ἐς μέσσον· θάμβος δ' ἔχεν εἰσορόωντας	079

κατεπήδησε δὲ εἰς τὸ μέσον· ἔκπληξις δὲ κατέσχει βλέποντας
Până ce sare-ntre armii; de groază-nlemniră Troienii,





Τρῶάς θ' ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·	080

τοὺς πολεμικούς τε Τρῷας καὶ τοὺς εὐόπλους Ἕλληνας.
Domolitorii de cai și-Aheii cu dalbe pulpare.





ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·	081

οὕτω δέ τις εἶπε θεασάμενος εἰς ἄλλον πλησίον·
Și-unii spre alții ziceau privindu-se atunci cu mirare:





ἦ ῥ' αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ	082

ἢ δὴ πάλιν πόλεμος κακὸς καὶ μάχη χαλεπὴ
„Iarăși pesemne va-ncepe războiul avan, se va-ntinde





ἔσσεται, ἢ φιλότητα μετ' ἀμφοτέροισι τίθησι	083

ἔσται, ἢ φιλίαν ἐν ἀμφοτέροις ποιεῖ
Valma cea cruntă sau pace o să-ncheie-ntre tabere Zeus,





Ζεύς, ὅς τ' ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.	084

ὁ Ζεύς, ὃς ὑπάρχει πολέμου ταμίας τῶν ἀνθρώπων.
Cel care este cârmaciul războaielor toate ale lumii.”





ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε.	085

οὕτως εἶπέ τις ἀπὸ τῶν Ἀχαιῶν καὶ τῶν Τρῴων,
Asta ziceau între dânșii Troienii și-Aheii, iar zâna





ἣ δ' ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ' ὅμιλον	086

ἡ δὲ ἀνδρὶ εἰκασθεῖσα, εἰσῆλθεν εἰς τὸ πλῆθος τῶν Τρῴων,
Se furișă la Troieni în chip de bărbat, cu făptura





Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ,	087

τῷ Λαοδόκῳ τῷ υἱῷ τοῦ Ἀντήνορος τῷ ἰσχυρῷ πολεμιστῇ,
Lui Laodocos Antenorianul, un meșter în suliți,





Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.	088

ζητοῦσα εἴ που εὕροι τὸν ἰσόθεον Πάνδαρον.
Și căuta pe viteazul de-o seamă cu zeii, pe craiul





εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε	089

εὗρε τὸν υἱὸν τοῦ Λυκάονος τὸν ἄμεμπτον καὶ ἰσχυρὸν
Pandaros. Ea nimeri la o parte pe fiul puternic





ἑσταότ'· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων	090

ἑστῶτα, περὶ δὲ αὐτὸν αἱ ἰσχυραὶ τάξεις τῶν ὁπλιτῶν
Al lui Licaon, prin cetele lui înarmate cu scuturi,





λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο ἀπ' Αἰσήποιο ῥοάων·	091

λαῶν, οἵτινες αὐτῷ ἠκολούθουν ἀπὸ τῶν ῥευμάτων τοῦ Αἰσήπου ποταμοῦ.
Care-l urmau de departe, venind de la râul Esepos,





ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	092

πλησίον δὲ στᾶσα λόγους ταχεῖς εἶπε πρὸς αὐτόν·
Stete pe-aproape de el și așa începu să-l îndemne:





ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαΐφρον.	093

ἆρα γέ τι ὑπακούσεις μου, ὦ υἱὲ τοῦ Λυκάονος συνετέ;
„Vrei tu un sfat să-mi asculți, voinice Licaoniene?





τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν,	094

ὑπομείνειας ἂν ἐπιπέμψαι τῷ Μενελάῳ βέλος ταχύ;
Dacă-n Menelau te bizui să tragi cu săgeata cea iute,





πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο,	095

παρὰ πάντων δὲ τῶν Τρῴων, χάριν ἂν καὶ δόξαν κομίσαιο,
De la Troieni vei avea, de la toți, mulțumită și cinste





ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆι.	096

μάλιστα δὲ πάντων παρ᾽ Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως·
Și-ndeosebi de la Paris, fecioru-mpăratului Priam,





τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρ' ἀγλαὰ δῶρα φέροιο,	097

παρ᾿ αὐτοῦ δὴ πρώτιστα δῶρα λαμπρὰ ἀπενέγκαιο,
Care-mbia-te-va-ntâiul pe tine cu daruri bogate,





αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήιον Ἀτρέος υἱὸν	098

ἐὰν θεάσηται Μενέλαον τὸν πολεμικὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως
Când pe Menelau Atride lipsit de suflare o să-l vază





σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ' ἀλεγεινῆς.	099

δαμασθέντα ὑπὸ τοῦ σοῦ ὀϊστοῦ, καὶ ἐμβληθέντα τῇ χαλεπῇ πυρκαϊᾷ,
Pus ca să ardă pe rug în urmă săgeților tale.





ἀλλ' ἄγ' ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο,	100

ἀλλ' ἄγε, τόξευσον κατὰ Μενελάου τοῦ ἐνδόξου·
Hai dar, ochește cu arcul acum pe măritul Menelau





εὔχεο δ' Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ	101

εὔχου δὲ Ἀπόλλωνι τῷ ἐν Λυκίᾳ γεγεννημένῳ, τῷ ἐνδόξῳ τὴν τοξικήν,
După ce el jurui lui Febos, vestitul arcaș, Licianul,





ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην	102

ποιήσεσθαι θυσίαν ἔνδοξον δι᾿ ἀρνῶν πρωτευόντων ἐν γονῇ,
Jertfă măreață de-o sută de miei timpurii la întorsu-ți





οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.	103

ὑποστρέψας εἰς τὸν οἶκον, εἰς τὴν πόλιν τῆς ἱερᾶς Ζελείας.
De la război acasă-n cetatea cea sfântă Zeleia.”





ὣς φάτ' Ἀθηναίη, τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν·	104

Οὕτως εἶπεν ἡ Ἀθηνᾶ. τῷ ἄφρονι δὲ καὶ ἀνοήτῳ αὐτῷ ἔπειθε τὸν λογισμόν.
Astfel îi zice și-nduplecă mintea-i nebună, iar dânsul





αὐτίκ' ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸς	105

εὐθέως δὲ ὑφῃρεῖτο καὶ ἐγύμνου τὸ εὐποίητον τόξον τοῦ ὁρμητικοῦ αἰγὸς
Grabnic ia netedul arc din coarnele unui sălbatic





ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ' αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας	106

καὶ ἀγρίου, ὃν δή ποτε αὐτὸς ἐξιόντα
Și săltăreț căprior ce însuși cândva de la pândă,





πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι	107

τῆς πέτρας προσδεχόμενος ἐν ἐνέδραις, ἔτρωσε, τοῦ στέρνου
Când a ieșit de sub peșteră,-n piept îl chiti cu săgeata;





βεβλήκει πρὸς στῆθος· ὃ δ' ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.	108

ἐπιτυχῶν, πρὸς τὸ στῆθος· ὁ δ᾽ ἐπὶ ῥάχιν κατέπεσεν ἐν τῇ πέτρᾳ·
Țapul, de moarte lovit, pe spate căzu de pe stâncă.





τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει·	109

τούτου τὰ κέρατα ἑκκαίδεκα παλαιστῶν ἐκ τῆς κεφαλῆς ἔφυσαν·
Coarnele lui răsărite din creștet de paispre’ce palme





καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων,	110

καὶ ταῦτα μὲν ὁ τα κέρατα ξέων τέκτων περικαλῶς κατασκευάσας συνήρμοσε,
Meșterul le meșteri și cu șart le-mbină amândouă





πᾶν δ' εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην.	111

πᾶν δὲ τὸ τόξον καλῶς λεῖον ποιήσας, τὴν χρυσῆν ἐφήρμοσε κορώνην, ἤτοι τὸ ἑκατέρωθι ἐπικαμπές·
Și, lustruindu-le bine, le puse o verigă de aur.





καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ	112

καὶ τοῦτο μὲν ἐπαναβιβάσας τῇ κορώνῃ τὴν νευρὰν καλῶς κάτω ἔθηκε, πρὸς τῇ γῇ
Pandaros arcul acesta-l plecă la pământ și-l întinse





ἀγκλίνας· πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροι	113

ἐπερείσας ἑαυτόν, ἀσπίδας δὲ ἔμπροσθεν αὐτοῦ κατεῖχον οἱ ἀγαθοὶ φίλοι,
Bine-apăsându-l. Tovarășii buni țineau scuturi în față-i





μὴ πρὶν ἀναΐξειαν ἀρήιοι υἷες Ἀχαιῶν	114

μὴ πρότερον ἀνορμήσειαν οἱ πολεμικοὶ υἱοὶ τῶν Ἑλλήνων,
Și-l apărau să nu-i sară șoimanii Ahei înainte,





πρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήιον Ἀτρέος υἱόν.	115

πρὶν τρωθῆναι Μενέλαον τὸν πολεμικὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως·
Până ce n-o fi de dânșii rănit Menelaos Atride.





αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ' ἕλετ' ἰὸν	116

ὁ δὲ ἀφῃρεῖτο τῆς φαρέτρας τὸ κάλυμμα, ἐξέβαλε δὲ ὀϊστὸν καινόν,
Pandaros tolba deschise și scoase de-acolo săgeata





ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ' ὀδυνάων·	117

καὶ μήπω βεβλημένον, ἐπτερωμένον, στήριγμα ὀδυνῶν μελαίνων, διὰ τὸ τὰς σάρκας μελαίνεσθαι τῶν ἐκπεφαρμακευμένων βληθέντων ὀϊστῶν.
Cea neatins-, aripată, de negre dureri iscătoare.





αἶψα δ' ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν,	118

αὐτίκα δὲ τῇ νευρᾷ ἐφαρμόζων κατέταττε τὸν πικρίας αἴτιον ἰόν,
Și-o potrivi el îndată pe strună săgeata-i amară





εὔχετο δ' Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ	119

εὔχετο δὲ Ἀπόλλωνι τῷ ἐν Λυκίᾳ γεγεννημένῳ, τῷ ἐνδόξῳ τὴν τοξικήν,
Și juruind lui Apolon, arcașul vestit, Licianul,





ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην	120

ποιήσεσθαι θυσίαν ἔνδοξον δι᾿ ἀρνῶν πρωτευόντων ἐν γονῇ,
Jertfă bogată de-o sută de miei timpurii la întorsul





οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.	121

ὑποστρέψας εἰς τὸν οἶκον εἰς τὴν πόλιν τῆς ἱερᾶς Ζελείας.
De la război acasă-n cetatea cea sfântă Zeleia,





ἕλκε δ' ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια·	122

εἷλκε δὲ ὁμοῦ εἰληφὼς τὰς ἐντομὰς τοῦ βέλους καὶ τὰ ἐκ βοὸς νεῦρα·
Trage deodat-apucând crestătura și vâna de taur,





νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.	123

καὶ τὴν μὲν νευρὰν τῷ μαζῷ προσήγαγε, τὸ σίδηρον δὲ τῷ τόξῳ.
Struna de sânu-i s-apropie, fierul de arc, și când arcul





αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε,	124

ἐπεὶ δὲ τό μέγα τόξον κυκλοτερῶς ἐνέτεινεν,
Mare rotat se destinse, răsun-atunci cornul, iar struna





λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ' ἴαχεν, ἆλτο δ' ὀϊστὸς	125

ἤχησε τὸ τόξον ἡ νευρὰ δὲ μεγάλως ἐψόφησεν, ἀπεπήδησε δὲ ὁ ἰὸς
Zbârnâie-ndată vârtos și sare-ascuțita săgeată,





ὀξυβελὴς καθ' ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.	126

ὁ ὀξέως βάλλων, ἐπιπτῆναι κατὰ τὴν πληθὺν προθυμούμενος·
Dornică-n zboru-i nebun s-ajungă mai repede-n gloată.





οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο	127

οὐ δὲ σοῦ, ὦ Μενέλαε, οἱ μακάριοι θεοὶ ἐξελάθοντο,
Nu te-au uitat, o Menelau, pe tine prea mult-fericiții





ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη,	128

καὶ ἀθάνατοι, πρώτη δὲ ἡ τοῦ Διὸς θυγάτηρ λαφυραγωγὸς Ἀθηνᾶ,
Nemuritori, mai întâi prădalnica fat-a lui Zeus;





ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.	129

ἥ σοι ἔμπροσθεν στᾶσα, ἀπεκρούσατο τὸ πικρὸν βέλος·
Ea, înainte punându-se, abate din cale săgeata





ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ	130

ἡ δὲ τοσοῦτον μὲν ἀπεῖργεν ἀπὸ τοῦ σώματος, ὥσπερ ὅτε μήτηρ
Și de la trupu-i o-nlătură-așa, precum mama cea bună





παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ' ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ,	131

ἀπείργει τῷ παιδὸς μυῖαν, ὁπηνίκα ὕπνῳ γλυκεῖ κατακοιμηθήσεται·
De la copilul ei dulce adormit depărtează o muscă.





αὐτὴ δ' αὖτ' ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες	132

αὕτη δὲ ἐπ᾽ εὐθείας ἤγαγεν, ὅπου τὰ τῆς θωρακίτιδος ζώνης ἐπίδεσμα
Zâna împinse săgeata pe unde cu toarte de aur





χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ.	133

τὰ χρυσᾶ συνέδεον, καὶ ὁ θώραξ διπλοῦς συνήγετο, τῶν πτερυγίων αὐτοῦ φερομένων ἀλλήλοις·
Stă încheiat săbierul și platoșa cea îndoită;





ἐν δ' ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός·	134

ἐμπέπηγε δὲ τῇ ἡρμοσμένῃ ζώνῃ τὸ πικρὸν βέλος.
Prin cheutorile platoșei vârful de fier se prelinse





διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο,	135

διὰ μὲν οὖν τῆς ποικίλης ζώνης διῆλθε,
Și răzbătu săbierul frumos înflorat, după asta





καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο	136

καὶ διὰ τοῦ θώρακος τοῦ ποικίλου ἐπήχθη,
Platoșa cea măiestrită, ba chiar dedesubtul ei brâul,





μίτρης θ', ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων,	137

καὶ τῆς μίτρας, ᾗ ἐζώννυτο, φύλαγμα τοῦ σώματος ἔχον αὐτήν, καὶ περίφραγμα τῶν λοβάτων,
Care, pe piele purtat, apăra de loviri și mai bine





ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο· διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς.	138

ἥτις αὐτῷ μάλιστα ἐβοήθει· προῆλθε δὲ καὶ δι᾿ αὐτῆς·
Trupu-i ferea, și pe el ascuțișul ușor îl străpunse;





ἀκρότατον δ' ἄρ' ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός·	139

τὴν ἀκροτάτην δὲ τοῦ σώματος ἐπιφάνειαν τοῦ ἀνδρὸς ἐπέξεσε τὸ βέλος·
Numai deasupra de tot zdrelind a viteazului piele,





αὐτίκα δ' ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.	140

εὐθέως δὲ ἔρρει αἷμα μέλαν ἐκ τῆς πληγῆς·
Repede prinse din rană să-i picure sângele negru.





ὡς δ' ὅτε τίς τ' ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ	141

ὥσπερ δὲ ὅταν ἄνθει ἐρυθρῷ ἐλέφαντος ὀστοῦν βάψῃ γυνή τις
Cum o femeie Meonă ori Cară vopsește-n porfiră





Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήιον ἔμμεναι ἵππων·	142

Λυδή, ἢ Καρίνη, ὥστ᾽ εἶναι παρήιον ἵππων, ἤτοι ἐπικεῖσθαι ταῖς παρειαῖς τῶν ἵππων,
Fildeșul alb, o găteală ce poartă pe fălci telegarii;





κεῖται δ' ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο	143

κεῖται δὲ ἐν ἀποθήκῃ, καὶ πολλοὶ αὐτὸ ηὔξαντο
El e păstrat în cămară, dar mulți călăreți îi duc jindul,





ἱππῆες φορέειν· βασιλῆι δὲ κεῖται ἄγαλμα,	144

ἱππεῖς φορεῖν· κεῖται δὲ καλλώπισμα βασιλεῖ τινι,
Și de-mpărați doar e vrednic odorul, că stă deopotrivă





ἀμφότερον κόσμός θ' ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος·	145

κατ᾽ ἄμφω, καὶ καλλωπισμὸς ἵππων, καὶ τῷ ἀναβάτῃ δόξα.
Calului mândră podoabă și celui ce calul înstrună;





τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ	146

οὕτως, ὦ Μενέλαε, ἐβάφησαν αἵματι οἱ μηροὶ οἱ εὐφυεῖς,
Tocmai așa înroșite ți-au fost, o, Menelau, și ție





εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ' ὑπένερθε.	147

καὶ αἱ κνῆμαι, καὶ τὰ περικαλλῆ σφυρὰ κάτωθεν·
Binecrescutele șolduri și gleznele, pulpele tale.





ῥίγησεν δ' ἄρ' ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων	148

ἐφοβήθη δὲ μετὰ ταῦτα Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν,
Stete de spaimă cuprins al oștilor domn Agamemnon,





ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς·	149

ἐπεὶ ἴδε αἷμα μέλαν καταρρέον ἐκ τῆς πληγῆς·
Sângele-i negru văzând cum curge șiroaie din rană;





ῥίγησεν δὲ καὶ αὐτὸς ἀρηΐφιλος Μενέλαος.	150

ἐφοβήθη δὲ καὶ αὐτὸς ὁ πολεμικὸς Μενέλαος·
Stete de spaimă cuprins și vrednicu-i frate Menelau,





ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας	151

ἐπεὶ δὲ ἴδε τὸ νεῦρον τοῦ βέλους, καὶ τὰς ἀκίδας ἔξω οὔσας,
Dară și nodul săgeții zărind și cârligele afară,





ἄψορρόν οἱ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀγέρθη.	152

ὀπισθόρμητος αὐτῷ ὁ λογισμὸς ἐν τοῖς στήθεσιν ἠθροίσθη·
Prinse din nou bărbăție și inimă-n pieptu-i viteazul.





τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων	153

ἐν τούτοις δὲ βαρέως στενάζων Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εἶπε,
Însă din greu suspinând cu tovarășii săi împreună,





χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ' ἑταῖροι·	154

κρατῶν ἀπὸ τῆς χειρὸς τὸν Μενέλαον· ἐπεστέναζον δὲ οἱ φίλοι·
Mâinile-i strânse zicând puternicul crai Agamemnon:





φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκι' ἔταμνον	155

ὦ προσφιλέστατε ἀδελφέ, ἐπὶ θανάτῳ δὲ σοι τοὺς ὅρκους ἐποίουν,
„Oare spre moarte ți-a fost învoiala-ncheiată de mine,





οἶον προστήσας πρὸ Ἀχαιῶν Τρωσὶ μάχεσθαι,	156

σὲ μόνον προβαλόμενος μάχεσθαι τοῖς Τρῳσὶν ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων,
Frate iubit, când am pus să te bați cu Troienii tu singur?





ὥς σ' ἔβαλον Τρῶες, κατὰ δ' ὅρκια πιστὰ πάτησαν.	157

δι᾿ ὃ καὶ ἔτρωσάν σε οἱ Τρῷες, καὶ τοὺς πιστοὺς ὅρκους κατεπάτησαν·
Iată cum ei te loviră și sfânta credință călcară!





οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν	158

οὐ μὴν μάταιός ἐστιν ὁ ὅρκος, καὶ τὸ αἷμα τῶν ἀρνῶν,
Nu e-n zadar jurământul, nici strânsul de mâni laolaltă,





σπονδαί τ' ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν.	159

καὶ αἱ δι᾽ ἀκράτου οἴνου γενόμεναι θυσίαι, καὶ αἱ δεξιώσεις αἷς τεθαρρήκαμεν·
Sângele mieilor și închinatele vinuri, chezașii credinței.





εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ' Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν,	160

εἰ γὰρ καὶ εὐθὺς οὐκ ἐτέλεσεν ὁ Ὀλύμπιος Ζεύς,
Dacă de asta nu-i bate pe loc împăratul olimpic,





ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν	161

ἀλλὰ δὴ καὶ ὀψέ ποτε ἐκτελέσει· καὶ σὺν μεγάλῳ τόκῳ ἀποτίσουσι
Fi-vor bătuți mai târziu și scump vor plăti-o Troienii





σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν.	162

σὺν ταῖς ἑαυτῶν κεφαλαῖς, καὶ γυναιξί, καὶ τοῖς τέκνοις·
Toți au să piară, și ei și nevestele lor și copiii.





εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν·	163

καλῶς γὰρ ἔγωγε τοῦτο οἶδα καὶ κατὰ λογισμὸν καὶ κατὰ θυμόν,
Știu doar eu bine, mi-o spune și mintea și inima-ntr-una





ἔσσεται ἦμαρ ὅτ' ἄν ποτ' ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ	164

ὅτι ἔσται ἡμέρα, ὅταν ποτὲ ἀπόληται ἡ ἱερὰ Ἴλιος,
Are să vie o vreme când Troia cea sfântă pieri-va,





καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο,	165

καὶ ὁ Πρίαμος, καὶ ὁ λαὸς τοῦ πολεμικοῦ Πριάμου.
Priam el însuși și neamul lui Priam, în suliți vestitul.





Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων	166

ὁ Ζεὺς δὲ αὐτοῖς ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου, ὁ δι' αἰθέρος ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν,
Zeus din slavă de sus, unde-și are locașul și tronul,





αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι	167

αὐτὸς δὴ ἐπιτινάξειεν ἂν πᾶσιν αἰγίδα σκοτεινήν,
Înfuriat de amăgire porni-va-mpotrivă-le însuși





τῆσδ' ἀπάτης κοτέων· τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα·	168

ὀργιζόμενος ἕνεκα ταυτησὶ τῆς ἀπάτης· ταῦτα μὲν οὐκ ἀτελείωτα ἔσται·
Pavăza-i neagră clătind și trădarea va fi răzbunată.





ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε	169

ἀλλά μοι λύπη χαλεπὴ γενήσεται ἕνεκα σοῦ ὦ Μενέλαε,
Dar după tine jeli-voi amar, o iubitul meu frate,





αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο.	170

ἐὰν ἀποθάνῃς, καὶ τὴν τῆς ζωῆς μοῖραν πληρώσῃς,
Dacă muri-vei cumva împlinindu-ți sorocul vieții.





καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην·	171

καὶ ἐπονείδιστος ἂν τὸ πολυβλαβὲς Ἄργος καταλάβοιμι·
Cel mai de-ocară voi fi la întorsu-mi în Argos setosul,





αὐτίκα γὰρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης·	172

εὐθέως γὰρ οἱ Ἕλληνες μνημονεύσουσι τῆς πατρίδος γῆς,
C-au să-și aducă aminte curând de-a lor țară Danaii





κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν	173

καταλίποιμεν δ᾽ αὐτῷ Πριάμῳ καὶ τοῖς Τρῳσὶ καύχημα
Și-om părăsi pe Elena la Troia spre fala lui Priam





Ἀργείην Ἑλένην· σέο δ' ὀστέα πύσει ἄρουρα	174

τὴν Ἑλληνίδα Ἑλένην· σοῦ δὲ τὰ ὀστᾶ σήψει ἡ γῆ
Și a norodului său, și pe câmpul troian putrezi-vor





κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ.	175

ἐν Τροίᾳ κειμένου ἐπὶ ἔργῳ ἀτελειώτῳ·
Oasele tale, măcar că nimica noi nu izbândirăm.





καί κέ τις ὧδ' ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων	176

καί τις ἀπὸ τῶν ὑπερηφάνων Τρῴων οὕτως ἂν εἴποι
Poate cumva la Troieni, semeți cum ei sunt, oarecine





τύμβῳ ἐπιθρῴσκων Μενελάου κυδαλίμοιο·	177

ἐπὶ τῷ τάφῳ πηδῶν τοῦ ἐνδόξου Μενελάου·
Zice-va stând pe mormântul slăvitului frate Menelau:





αἴθ' οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσει' Ἀγαμέμνων,	178

εἴθε οὕτως ἐν ἅπασι τὴν ὀργὴν πληρώσειεν Ἀγαμέμνων,
Fie ca pururi așa să-și răzbune pe toți Agamemnon





ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ' Ἀχαιῶν,	179

ὥσπερ καὶ νῦν μάταιον στρατὸν τῶν Ἑλλήνων ἤγαγε δεῦρο,
Fără folos ca și acuma, când oștile-ncoace și-aduse.





καὶ δὴ ἔβη οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν	180

καὶ τοίνυν ἐπορεύθη εἰς τὸν οἶκον, εἰς τὴν πατρίδα γῆν τὴν προσφιλῆ,
Iată cum el se întoarse la dânsul în țară ducându-și





σὺν κεινῇσιν νηυσὶ λιπὼν ἀγαθὸν Μενέλαον.	181

σὺν ναυσὶ κεναῖς, καταλιπὼν τὸν χρηστὸν Μενέλαον.
Goale corăbii și-n urmă lăsând pe voinicul său frate.





ὥς ποτέ τις ἐρέει· τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.	182

οὕτω ποτέ τις λέξει. τηνικαῦτα μοι χάνοι εὐρέως ἡ γῇ.
Astfel va râde, și-atunci mai bine-nghiți-m-ar pământul.”





τὸν δ' ἐπιθαρσύνων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·	183

πρὸς αὐτὸν δὲ ὁ πυρρὸς Μενέλαος θαρσοποιῶν εἶπε·
Ci-l îmbărbată pe el Menelau și astfel îi zice:





θάρσει, μηδέ τί πω δειδίσσεο λαὸν Ἀχαιῶν·	184

θάρρει, μὴ δ᾽ ἔτι ἐκφόβει τὸν λαὸν τῶν Ἑλλήνων,
„Inimă prinde și nu speria încă oastea; săgeata





οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος, ἀλλὰ πάροιθεν	185

οὐκ ἐν ἐπικινδύνῳ τόπῳ ἐπάγῃ τὸ ὀξὺ βέλος· ἀλλ᾽ ἔμπροσθεν
Nu mă pătrunse morțiș; mai întâi mă păzi săbierul





εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ' ὑπένερθε	186

ἐκώλυσεν ἡ παμπιλωτάτη ζώνη, καὶ κάτωθεν
Cel împestrit, apoi brâul de-aramă sub el și în urmă





ζῶμά τε καὶ μίτρη, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.	187

τὸ ζῶμα τοῦ θώρακος, καὶ ἡ μίτρα, ἣν ἄνδρες χαλκεῖς κατεσκεύασαν.
Platoș-apoi și colanul, lucratul de meșterii fauri.”





τὸν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·	188

πρὸς αὐτὸν δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς·
Ast-auzind a răspuns zicându-i Atrid Agamemnon:





αἲ γὰρ δὴ οὕτως εἴη φίλος ὦ Μενέλαε·	189

εἴθε δὴ οὕτως εἴη, ὦ φίλτατε Μενέλαε,
„Dare-ar norocul să fie cum zici, o iubite Menelau!





ἕλκος δ' ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ' ἐπιθήσει	190

τὸ τραῦμα δὲ ὁ ἰατρὸς ἀπομάξεται, καὶ ἐπιβαλεῖ
Vindecătoru-ngriji-va de rană și-asupra-i va pune





φάρμαχ' ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων.	191

φάρμακα, ἅπερ ἂν παύσῃ σε τῶν μελαίνων ὀδυνῶν.
Leacuri alese ce-alină pe loc suferințele-amare.”





ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα·	192

εἶπε, καὶ πρὸς Ταλθύβιον τὸν θεῖον κήρυκα ἔλεγεν·
Zise, și-ndată pe-un crainic zeiesc, pe Taltibiu trimite:





Ταλθύβι' ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον	193

ὦ Ταλθύβιε, ὅσον τάχος καλέσον ἐνθάδε τὸν Μαχάονα
„Fuga, Taltibie, cheamă-l încoa pe Mahaon, feciorul





φῶτ' Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος,	194

ἄνδρα τὸν Ἀσκληπίου τοῦ ἀμέμπτου ἰατροῦ υἱόν,
Vraciului cel mai destoinic al oastei, Asclepiu, să vadă





ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήιον Ἀτρέος υἱόν,	195

ὅπως ἴδῃ Μενέλαον τὸν πολεμικὸν τὸν ἀρχηγὸν τῶν Ἑλλήνων,
Iute pe fratele meu, pe Menelau, fruntaș al oștirii,





ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς	196

ὃν τοξεύσας τις ἔτρωσεν ἔμπειρος ὢν τοξικῆς
Care-i rănit de un meșter arcaș lician sau din oastea





Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.	197

ἀπὸ τῶν Τρῴων, ἢ τῶν Λυκίων, τούτῳ μὲν δόξα, ἡμῖν δὲ λύπη, καὶ θρῆνος.
Celor din Troia spre lauda lui și a noastră mâhnire.”





ὣς ἔφατ', οὐδ' ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,	198

οὕτως εἶπεν· οὐκ ἠπείθησε δὲ αὐτῷ ὁ κῆρυξ ἀκούσας·
Asta porunca i-a fost. El, cum auzi, se supuse.





βῆ δ' ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων	199

ἀπῆλθε δὲ πορεύεσθαι κατὰ τὴν πληθὺν τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων,
Fuga prin tabăr-Aheilor cei ferecați în aramă





παπταίνων ἥρωα Μαχάονα· τὸν δὲ νόησεν	200

περισκοπῶν Μαχάονα τὸν ἥρωα· ἐθεάσατο δὲ αὐτὸν
După Mahaon porni. Pe el îl zări mai încolo:





ἑσταότ'· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων	201

ἑστῶτα, περὶ δὲ αὐτὸν αἱ ἰσχυραὶ τάξεις ἦσαν τῶν πολεμικῶν
Sta între cetele lui cele tari și cu paveze-n spate,





λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο Τρίκης ἐξ ἱπποβότοιο.	202

λαῶν, οἳ ἠκολούθουν αὐτῷ ἐκ Τρίκκης τῆς ἱπποτρόφου.
Care-l urmară din Trica, din țara păscută de stave.





ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	203

πλησίον δὲ στὰς λόγους ταχεῖς ἔλεγεν αὐτῷ·
Crainicul apropiindu-se așa-l îndemna pe Mahaon:





ὄρσ' Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων,	204

ὧ υἱὲ τοῦ Ἀσκληπίου ἐγείρου, καλεῖ σε Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς,
„Asclepiene, tu hai, că te cheamă mai-marele nostru





ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήιον ἀρχὸν Ἀχαιῶν,	205

ὅπως ἴδῃς Μενέλαον τὸν πολεμικὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως,
Să îngrijești de-al lui frate Menelau Atrid, căpitanul;





ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδὼς	206

ὃν τοξεύσας τις ἔτρωσεν ἔμπειρος ὢν τοξικῆς
El e rănit de un meșter arcaș lician sau din oastea





Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.	207

ἀπὸ τῶν Τρῴων, ἢ τῶν Λυκίων· τούτῳ μὲν δόξα, ἡμῖν δὲ λύπη καὶ θρῆνος.
Celor din Troia spre lauda lui și a noastră mâhnire.”





ὣς φάτο, τῷ δ' ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε·	208

οὕτως εἶπε· τούτῳ δὲ τὸν λογισμὸν ἐν τῷ στήθει ἐτάραξε·
Astfel îi zise și inima-n piept îi sări lui Mahaon.





βὰν δ' ἰέναι καθ' ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.	209

ὥρμηνται δὲ πορεύεσθαι κατὰ τὴν πληθὺν τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων·
Ei amândoi o porniră prin tabăra mare, și-ndată





ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος	210

ἀλλ᾿ ὁπηνίκα ἀφίκετο, ὅπου ὁ πυρρὸς Μενέλαος τετρωμένος ἦν,
Cum ei sosiră pe unde stătea săgetatul Menelau –





βλήμενος ἦν, περὶ δ' αὐτὸν ἀγηγέραθ' ὅσσοι ἄριστοι	211

περὶ αὐτὸν δὲ συνηθροισμένοι ἦσαν ὅσοι ἄριστοι
Și-unde în juru-i acum s-adunaseră toți căpitanii





κυκλόσ', ὃ δ' ἐν μέσσοισι παρίστατο ἰσόθεος φώς,	212

κύκλῳ· ὁ δὲ ἰσόθεος ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔστη,
Îngrijorați și în mijlocul lor ca un zeu sta rănitul –





αὐτίκα δ' ἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν·	213

εὐθέως δὲ ἐκ τῆς ζώνης τῆς ἡρμοσμένης ἀνέσπα τὸ βέλος,
Din cheutoarea curelii Mahaon îi smulse săgeata,





τοῦ δ' ἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι.	214

τούτου δὲ ἀνασπωμένου εἰς τοὐπίσω, ἀνεκάμφθησαν αἱ ὀξεῖαι ἀκίδες·
Rupse ascuțitele-i căngi când o scoase cu mâna-i din rană,





λῦσε δέ οἱ ζωστῆρα παναίολον ἠδ' ὑπένερθε	215

ἔλυσε δὲ αὐτῷ τὴν ποικιλωτάτην ζώνην, καὶ κάτωθεν
Și desfăcu săbieru-mpestrit și apoi de subt dânsul





ζῶμά τε καὶ μίτρην, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.	216

τὸ ζῶμα τοῦ θώρακος, καὶ τὴν μίτραν, ἣν χαλκεῖς ἄνδρες κατεσκεύασαν.
Brâul și platoșa cea făurită de meșterii fauri.





αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ' ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός,	217

ἐπεὶ δὲ ἐθεάσατο τὸ τραῦμα, ὅπου ἐνέπεσε τὸ πικρὸν βέλος,
Locul apoi nimerind, pe unde săgeata-l brodise,





αἷμ' ἐκμυζήσας ἐπ' ἄρ' ἤπια φάρμακα εἰδὼς	218

τὸ αἷμα ἐκθλίψας, καὶ ἐκπιέσας, ἐπέβαλλε τὰ πραϋντικὰ φάρμακα, εἰδήμων ὤν,
Sângele a stors și i-a pus cu pricepere leacuri ușoare,





πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.	219

ἅπερ ποτὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ Χείρων ἔδωκεν εὔνους ὢν αὐτῷ.
Date pe vremuri părintelui său de prietenu-i Hiron.





ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον,	220

ἐν ὅσῳ δὲ οὗτοι ἐνήργουν περὶ Μενέλαον τὸν ἀγαθὸν τὰ πολεμικά,
Până ce ei aveau grijă să vindece acolo pe craiul,





τόφρα δ' ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων·	221

ἐν τοσούτῳ ἐπῆλθον αἱ τάξεις τῶν πολεμικῶν Τρῴων·
Trâmbe troiene sodom năpădiră cu scuturi întinse;





οἳ δ' αὖτις κατὰ τεύχε' ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης.	222

οἱ δὲ πάλιν τὰ ὅπλα ἐνεδύσαντο, καὶ τῆς μάχης ἐμνήσθησαν.
Armele-ncinser-Aheii din nou, tot cu gândul la luptă.





ἔνθ' οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον	223

τότε οὐκ ἂν νυστάζοντα ἴδοις τὸν ἔνδοξον Ἀγαμέμνονα,
N-ai fi văzut pirotind pe marele Domn Agamemnon,





οὐδὲ καταπτώσσοντ' οὐδ' οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι,	224

οὐδὲ δειλιῶντα, οὐδὲ οὐκ ἐθέλοντα πολεμεῖν·
Nici tupilându-se acuma și nici șovăind a se bate,





ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν.	225

ἀλλὰ πάνυ ἐπειγόμενον εἰς τὴν μάχην τὴν τοὺς ἄνδρας δοξάζουσαν·
Ci fără preget zorind spre lupta ce-nalță bărbații.





ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ·	226

τοὺς ἵππους μὲν γὰρ κατέλιπε καὶ τὰ ἅρματα τὰ σιδήρῳ ποικίλως κατεσκευασμένα,
Caii-și lăsase deoparte cu caru-nflorat în aramă;





καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ' ἔχε φυσιόωντας	227

καὶ τούτους μὲν ὁ ὑπηρέτης πόρρω τῆς μάχης κατεῖχε πνευστιῶντας
Ei sforăiau mai încolo pe când îi mâna vizitiul





Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραΐδαο·	228

ὁ Εὐρυμέδων ὁ υἱὸς τοῦ Πτολεμαίου τοῦ υἱοῦ τοῦ Πειραίου.
Evrimedonte, al lui Ptolemeos fecior, Pireianul,





τῷ μάλα πόλλ' ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν	229

τούτῳ πάνυ πολλὰ ἐπέταττε προσαγαγεῖν αὐτῷ, ὅταν αὐτὸν
Că-i poruncise-nadins după el să se ție oriunde





γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα·	230

κατὰ τὰ μέλη κόπος καταλάβῃ πολλοὺς ἡγεμονικῶς διατάσσοντα·
Va osteni după umbletul lui la strunirea mulțimii,





αὐτὰρ ὃ πεζὸς ἐὼν ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν·	231

ὁ δὲ πεζὸς ὢν ἐπήρχετο τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν·
Merse pedestru apoi să colinde a bărbaților rânduri,





καί ῥ' οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων,	232

καὶ δὴ οὓς μὲν ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων τῶν ταχεῖς ἵππους ἐχόντων ἴδεν ἐπειγομένους,
Și-unde vedea că dau zor cu sirepii cei repezi Aheii,





τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν·	233

τούτους πάνυ ἐθαρσοποίει λόγοις πλησίον ἑστώς·
Stându-le-aproape,-ncepea să-i încingă vârtos la bătaie:





Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς·	234

ὦ Ἕλληνες, μηδαμῶς ἀμελεῖτε τῆς ὁρμητικῆς ἰσχύος,
„Nu vă lăsați, o Danai, și nu mai slăbiți în putere,





οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ' ἀρωγός,	235

οὐ γὰρ ἐπὶ ψεύσμασι Ζεὺς ὁ πατὴρ ἔσται βοηθός·
N-o să-i ajute părintele Zeus pe cei care-nșală.





ἀλλ' οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο	236

ἀλλ᾽ οἵτινες πρότερον τοὺς ὅρκους ἔβλαψαν,
Vulturii au să îngrașe din trupul lor tânăr mișeii





τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται,	237

τούτων μὲν αὐτῶν τὰ ἁπαλὰ σώματα οἱ γῦπες κατεσθίουσιν·
Care-și călcară întâi jurământul și păcătuiră,





ἡμεῖς αὖτ' ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα	238

ἡμεῖς δὲ τὰς προσφιλεῖς αὐτῶν γυναῖκας, καὶ τὰ μικρὰ τέκνα
Iar pe nevestele lor cu fiii lor prunci îi vom duce





ἄξομεν ἐν νήεσσιν, ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν.	239

ἀπάξομεν διὰ τῶν νεῶν, ἐπειδὰν κρατήσωμεν τοῦ πολίσματος·
Pradă la noi în corăbii, când face-vom spulber din Troia.”





οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο,	240

οὕστινας δὲ ἀμελοῦντας ἴδε τοῦ μισητοῦ πολέμου,
Însă pe care-i vedea părăsind fioroasa bătaie,





τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν·	241

τούτους λίαν ὀνείδιζε λόγοις ὀργίλοις καὶ λυπηροῖς·
Tare-i mustra împăratul răstindu-se: „Voi luptătorii





Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἐλεγχέες οὔ νυ σέβεσθε;	242

ὦ Ἕλληνες περὶ ἰοὺς πεπονημένοι, ἐπονείδιστοι, οὐκ αἰδεῖσθε;
Numai cu arcul, Ahei! Fricoșilor, nu vi-i rușine?





τίφθ' οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί,	243

τίποτε οὕτως ἑστήκατε ἐκπεπληγμένοι καθάπερ ἐλάφων γεννήματα;
Ce-mi stați acolo de teamă-mpietriți ca și puii de ciute





αἵ τ' ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι	244

ἅπερ ἐπειδὴ κεκμήκασι τρέχοντα διὰ τοῦ πεδίου,
Când după goana cea multă pe-ntinsa câmpie, de trudă





ἑστᾶσ', οὐδ' ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή·	245

ἑστήκασιν, οὐδέ τις αὐτοῖς ἐν λογισμῷ γίνεται ἰσχύς·
Nu mai pot merge, ci stau fără vlagă sleiți de putere?





ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδὲ μάχεσθε.	246

οὕτως ὑμεῖς ἑστήκατε ἐπτοημένοι, οὐδὲ πολεμεῖτε,
Tocmai așa-ncremenirăți și nu vă urniți la bătaie.





ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες	247

ἢ προσκαρτερεῖτε πλησίον τοὺς Τρῷας ἐλθεῖν, ὅπου αἱ νῆες αἱ καλὰς
Ori așteptați mai aproape să vie Troienii, pe prundul





εἰρύατ' εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης,	248

πρύμνας ἔχουσαι εἱλκυσμένα εἰσὶ ἐπὶ τῷ αἰγιαλῷ τῆς λευκῆς θαλάσσης,
Mării albastre, pe unde sunt trase ale noastre corăbii,





ὄφρα ἴδητ' αἴ κ' ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων;	249

ὅπως ἴδητε ἐὰν ὑμῖν ὑπερεκτείνῃ τὴν χεῖρα, καὶ βοηθήσῃ ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου;
Ca să vedeți dacă cerul vă-ntinde o mână de pază?”





ὣς ὅ γε κοιρανέων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν·	250

οὕτω μὲν ὁ Ἀγαμέμνων ἔργα πρέποντα βασιλέων πράττων ἐπήρχετο τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν.
Astfel la toți poruncind între rânduri umbla Agamemnon





ἦλθε δ' ἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν.	251

(a) ἦλθε δὲ ἐπὶ τοῖς Κρησὶ πορευόμενος κατὰ τὰς συστροφὰς τῶν ἀνδρῶν·
Și prin desime pășind, veni unde fost-au Cretanii;





οἳ δ' ἀμφ' Ἰδομενῆα δαΐφρονα θωρήσσοντο·	252

οὗτοι δὲ περὶ Ἰδομενέα τὸν συνετὸν καθωπλίζοντο·
Ei se-narmau sub porunca lui Idomeneu încercatul,





Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συῒ εἴκελος ἀλκήν,	253

ὁ Ἰδομενεὺς μὲν ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς ὅμοιος τῇ δυνάμει κάπρῳ,
Idomeneu sta-n șirul din față nenfrânt ca mistrețul,





Μηριόνης δ' ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.	254

ὁ Μηριόνης δὲ αὐτῷ τὰς ἐσχάτας τάξεις παρώξυνε·
Iar Merione mâna înglotirile-i cele din urmă.





τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,	255

τούτους δὲ θεασάμενος Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν ἐχάρη·
Cum îi văzu pe Cretani al oastei păstor Agamemnon





αὐτίκα δ' Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν·	256

εὐθέως δὲ πρὸς τὸν Ἰδομενέα ἔλεγε προσηνεῖς λόγους·
Se bucură și deodată blajin își rosti bucuria:





Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων	257

ὦ Ἰδομενεῦ, περισσοτέρως μέν σε τιμῶ τῶν τοὺς ταχεῖς ἵππους ἐχόντων Ἑλλήνων,
„Dintre Danai care zboară-n telegi mai pe sus doar pe tine,





ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ' ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ	258

καὶ ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἔργοις,
Idomeneu, te socot la război și la trebi de tot felul





ἠδ' ἐν δαίθ', ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον	259

καὶ ἐν ταῖς εὐωχίαις, ὁπηνίκα τὸν τοῖς ἐντίμοις διδόμενον καυστικὸν οἶνον
Și la ospețe, la care mai-marii oștirii spre cinste





Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται.	260

οἱ ἔκκριτοι τῶν Ἑλλήνων ἐν τοῖς κρατῆρσι κιρνῶσιν·
Mestecă vinul pe-alese și-l toarnă din oluri și-nchină.





εἴ περ γάρ τ' ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ	261

ἐὰν γὰρ οἱ ἄλλοι οἱ τὰς κόμας τρέφοντες Ἕλληνες
Însă, în vreme ce toți căpitanii ceilalți își beau partea





δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ	262

μεμερισμένον πίνωσιν, ἀλλὰ τὸ σὸν ποτήριον πλῆρες ἀεὶ
După măsură, de-a pururi plin îți stă ție paharul





ἕστηχ', ὥς περ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.	263

ἵσταται πιεῖν, ὥσπερ ἐμοί, ἡνίκα ὁ λογισμὸς κελεύει·
Tot ca și mie, și-ai dreptul să bei după poftă și vrere.





ἀλλ' ὄρσευ πόλεμον δ' οἷος πάρος εὔχεαι εἶναι.	264

ἀλλὰ διεγέρθητι πρὸς τὸν πόλεμον τοιοῦτος, οἷος τὸ πρῶτον ἐκαυχῶ εἶναι.
Hai dar la luptă și arată-te tocmai așa ca-nainte.”





τὸν δ' αὖτ' Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·	265

πρὸς τοῦτον δὲ ὁ Ἰδομενεὺς ὁ τῶν Κρητῶν ἀρχηγὸς ἐξ ἐναντίου εἶπεν·
Domnul Cretanilor, Idomeneu, lui Atrid îi răspunse:





Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος	266

ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, λίαν μέν σοι ἐγὼ εὐάρμοστος͵ φίλος
„Față de tine Agamemnon, tovarăș statornic cu totul





ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·	267

ἔσομαι ὥσπερ πρότερον ὑπησχόμην καὶ κατένευσα·
Fi-voi așa cum întâi m-am legat și mi-am dat învoirea.





ἀλλ' ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς	268

ἀλλὰ τοὺς ἄλλους παρόξυνε Ἕλληνας τοὺς τὴν κόμην τρέφοντας,
Dar tu îndeamnă pe-Aheii ceilalți, mai curând cu dușmanii





ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ', ἐπεὶ σύν γ' ὅρκι' ἔχευαν	269

ὅπως λίαν ταχέως πολεμῶμεν, ἐπειδὴ συνέχειν καὶ συνέταξαν τοὺς ὅρκους
Harță să-ncepem din nou, căci ei au stricat legătura.





Τρῶες· τοῖσιν δ' αὖ θάνατος καὶ κήδε' ὀπίσσω	270

οἱ Τρῷες· αὐτοῖς δὲ θάνατος καὶ λύπαι μετὰ ταῦτα
De-asta pârjol și potop e tot ce-i așteaptă de-acuma,





ἔσσετ' ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο.	271

γενήσονται, ἐπειδὴ πρῶτοι τοὺς ὅρκους ἔβλαψαν.
Ei își călcară întâi jurământul și-al lor e păcatul.”





ὣς ἔφατ', Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ·	272

οὕτως εἶπεν· ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἀτρέως παρῆλθε κατὰ ψυχὴν εὐφραινόμενος·
Asta i-a zis, și Atride voios a pășit mai departe.





ἦλθε δ' ἐπ' Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·	273

παρεγένετο δὲ πρὸς τοὺς Αἴαντας πορευόμενος κατὰ τὴν τάξιν τῶν ἀνδρῶν·
Și-ntre șiraguri umblând, ajunse pe unde au fost Aias,





τὼ δὲ κορυσσέσθην, ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν.	274

οἱ δὲ καθωπλίζοντο, ὁμοῦ δὲ ἠκολούθει νέφος πεζῶν·
Care amândoi se-narmară urmați de un nor de pedeștri.





ὡς δ' ὅτ' ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ	275

ὥσπερ δὲ ὅτε ἀφ᾽ ὑψηλοῦ τόπου ἴδε νέφος ἀνὴρ ποιμὴν αἰγῶν
Tocmai ca norul ce-l vede cândva un păstor de pe-o culme





ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς·	276

ἐπερχόμενον κατὰ τὸν πόντον ὑπὸ τῆς Ζεφύρου πνοῆς,
Cum aburind din apus tot vine spre apele mării





τῷ δέ τ' ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα	277

(a) τούτῳ δὲ πόρρωθεν ὑπάρχοντι μέλαν, καθάπερ πίσσα,
Și de departe s-arată mai negru, întocmai ca smoala





φαίνετ' ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν,	278

φαίνεται πορευόμενον κατὰ θάλασσαν, φέρει δὲ συστροφὴν μετὰ ὄμβρου πολλήν·
Peste noianuri plutind, căci poartă cu el vijelia;





ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα·	279

ἐφοβήθη δὲ ἰδών, καὶ ὑπὸ τὸ σπήλαιον συνήλασε τὰς αἶγας·
Înfricoșat el dă fuga și-și huie sub peșteră turma;





τοῖαι ἅμ' Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν	280

τοιαῦται μετὰ τῶν Αἰάντων φάλαγγες πυκναὶ νέων ἐνδόξως τραφέντων,
Negre-ndesite tot astfel porniră, mânate de Aias,





δήιον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες	281

ἐκινοῦντο ἐπὶ τὸν ἀφανιστικὸν πόλεμον,
Cetele de luptători ca zeii de tari la războiul





κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.	282

μέλαιναι ταῖς ἀσπίσι, καὶ ὠρθωμέναι τοῖς δόρασιν οὖσαι·
Cel năpăstos, o pădure zburlită de lănci și de scuturi.





καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,	283

καὶ τούτους μὲν θεασάμενος Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εὐφράνθη,
Cum îi văzu și pe ei fu vesel Atrid Agamemnon





καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	284

καὶ φωνήσας πρὸς αὐτοὺς λόγους ταχεῖς ἔλεγεν·
Și-amândurora a strigat și-a zis zburătoare cuvinte:





Αἴαντ' Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων,	285

ὦ Αἴαντες ἡγεμόνες τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων,
„Aias voinici căpitani în oastea-nzelată din Argos,





σφῶι μέν· οὐ γὰρ ἔοικ' ὀτρυνέμεν· οὔ τι κελεύω·	286

ὑμῖν μέν, οὐ γὰρ δεῖ, παροξύνειν ὑμᾶς οὐδὲν κελεύω·
Nu vă mai trebuie vouă îndemn și poruncă; de sine





αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι.	287

αὐτοὶ γὰρ καὶ λίαν παρακελεύεσθε τῷ λαῷ μάχεσθαι ἰσχυρῶς
Voi îndemnați îndestul pe-ai voștri la luptă vitează.





αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον	288

εἴθε γὰρ, ὦ Ζεῦ πάτερ, καὶ Ἀθηνᾶ, καὶ Ἄπολλον,
Dare-ar părintele Zeus, Atena și Febos Apolon





τοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο·	289

τοιαύτη προθυμία γένοιτο πᾶσιν ἐν τοῖς στήθεσι·
Inima asta să aibă prin tabără toți luptătorii!





τώ κε τάχ' ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος	290

τούτῳ γὰρ ἂν ταχέως κλινθείη ἡ πόλις Πριάμου τοῦ βασιλέως
Repede-atunci-a lui Priam cetate ar cădea cucerită





χερσὶν ὑφ' ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.	291

κρατηθεῖσα, καὶ πορθηθεῖσα ὑπὸ τῶν ἡμετέρων χειρῶν.
Și prefăcută fiind de noi în morman de cenușă.”





ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ' ἄλλους·	292

οὕτως εἰπών, αὐτοὺς μὲν κατέλιπεν αὐτόθι, ἐπὶ δὲ τοὺς ἄλλους ἐπορεύθη.
Zise și-ndată pe ei părăsindu-i purcese spre alții.





ἔνθ' ὅ γε Νέστορ' ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν	293

ἐκεῖ δὲ οὗτος κατέλαβε Νέστορα τὸν ὀξύφωνον δημηγόρον τῶν Πυλίων,
Dete de Nestor în cale, când el, al Pilenilor meșter





οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι	294

τοὺς ἑαυτοῦ φίλους κοσμοῦντα καὶ παροξύνοντα πολεμεῖν,
Cuvântător, întocmea pe ai săi și-i silea la bătaie.





ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε	295

περὶ τὸν μέγαν Πελάγοντα, καὶ τὸν Ἀλάστορα, καὶ τὸν Χρόμιον,
Hromiu alături stătea, Pelagon cel înalt și Alastor





Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·	296

καὶ τὸν βασιλέα Αἵμονα, καὶ Βίαντα τὸν ἡγεμόνα τῶν λαῶν·
Și căpitanul Hemon și Bias, păstorul de oaste.





ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι,	297

πρῶτον μὲν τοὺς ἱππέας σὺν τοῖς ἵπποις, καὶ τοῖς ἄρμασι,
Nestor-nainte stoli călărimea cu cai și cotige,





πεζοὺς δ' ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς	298

τοὺς πεζοὺς δὲ ὄπισθεν ἔστησε πολλούς τε καὶ ἀγαθούς,
Iar după ea o mulțime de buni pedestrași ca să fie





ἕρκος ἔμεν πολέμοιο· κακοὺς δ' ἐς μέσσον ἔλασσεν,	299

ὥστε περίφραγμα εἶναι τοῦ πολέμου· τοὺς δειλοὺς δὲ εἰς τὸ μέσον ἐλάσας συνέκλεισε
Stavilă, zid la război; pe codași îi împinse la mijloc,





ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι.	300

ὅπως καὶ μὴ βουλόμενός τις ὑπ᾿ ἀνάγκης πολεμῇ.
Silnic măcar să se bată, de nu vor cu tot înadinsul.





ἱππεῦσιν μὲν πρῶτ' ἐπετέλλετο· τοὺς γὰρ ἀνώγει	301

τοῖς ἱππεῦσι μὲν οὖν πρῶτον παρεκελεύετο· τούτους γὰρ ἐκέλευσε
Puse la cale întâi călărimea și-i dete povață





σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ·	302

κατέχειν τοὺς ἑαυτῶν ἵππους, μὴ δὲ συστρέφεσθαι κατὰ τὴν πληθύν,
Caii să-nfrâne la mers și să n-o mai ia razna prin valmă:





μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς	303

μὴ δέ τις ἱππικῇ καὶ ἀνδρίᾳ θαρρῶν,
„Oricât ar pune pe sine temei și ar ști hățuitul,





οἶος πρόσθ' ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι,	304

μόνος πρὸ τῶν ἄλλων προθυμείσθω πολεμεῖν τοῖς Τρωσί,
Nimeni asupra dușmanului singur să nu se repeadă,





μηδ' ἀναχωρείτω· ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε.	305

μὴ δὲ ὑποχωρείτω· ἀσθενέστεροι γὰρ γενήσεσθε·
Nici să se deie-napoi, mai lesne bătut o să fie.





ὃς δέ κ' ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ' ἅρμαθ' ἵκηται	306

ὃς δ᾽ ἂν ἀνὴρ ἀπὸ τῶν ἰδίων ἁρμάτων ἐπὶ ἕτερα ἅρματα ἔλθῃ,
Cine din caru-i putea-va s-ajung-a vrăjmașilor care,





ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω.	307

δόρατι πληξάτω, ἐπειδὴ κατὰ πολὺ κρεῖσσον οὕτως ἂν εἴη·
Lancea să-ntindă lovind, c-așa-i folosește mai bine.





ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχε' ἐπόρθεον	308

οὕτως καὶ οἱ προγενέστεροι τὰς πόλεις καὶ τὰ τείχη ἐπόρθουν,
Numai așa făptuind, cu gândul și inima asta





τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες.	309

τοῦτον τὸν λογισμὸν καὶ τὴν προθυμίαν ἔχοντες ἐν τοῖς στήθεσιν.
Și-naintașii putură să surpe orașe și ziduri.”





ὣς ὃ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐῢ εἰδώς·	310

οὕτως ὁ γέρων προέτρεπε, παλαιῶν πολέμων ἔμπειρος ὤν·
Asta zicea întețindu-i bătrânul, călitul în arme.





καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,	311

καὶ τοῦτον μὲν ἰδὼν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς ἐχάρη,
Fu bucuros și de el văzându-l Atrid Agamemnon





καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	312

καὶ φωνήσας πρὸς αὐτὸν λόγους ταχεῖς ἔλεγεν·
Și se grăbi să-l întâmpine așa în cuvinte ce zboară:





ὦ γέρον εἴθ' ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν	313

ὦ γέρον, εἴθε ὥσπερ ἐν τῷ προσφιλεῖ στήθει ὑπάρχει σοι προθυμία,
„Hei, de-ar fi fost, o moș Nestor, cum ești tu la inimă, verde,





ὥς τοι γούναθ' ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη·	314

οὕτω σοι καὶ τὰ γόνατ᾽ ἀκολουθοῖεν, καὶ δύναμις ἰσχυρά σοι ὑπάρχοι·
Țapăn să fii și la trup și genunchii ușor să te poarte!





ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον· ὡς ὄφελέν τις	315

ἀλλά σε γῆρας τὸ πᾶσιν ὁμοίως ἐπερχόμενον καταπονεῖ· ὡς εἴθε τις
Dar te-ngreun-al obștii necaz, bătrânețea. Mai bine





ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν, σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι.	316

ἄλλος ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν αὐτὸ εἶχεν, σὺ δὲ ἐν τοῖς νεωτέροις ὑπῆρχες.
Altul povara-i ducea și tu azi erai floare-ntre tineri!”





τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·	317

πρὸς τοῦτον δὲ μετὰ ταῦτα Νέστωρ ὁ ἀπὸ τῆς Γερήνης ὁ ἱππικὸς ἀπεκρίνατο·
Dar călărețul bătrân, cumintele Nestor îi zise:





Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐθέλοιμι καὶ αὐτὸς	318

ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, καὶ πάνυ μὲν ἂν βουλοίμην κἀγὼ οὕτως ἔχειν,
„Cum aș dori, o Atride, și eu să fiu azi ca pe vremea





ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.	319

ὥσπερ ὅτε τὸν ἔνδοξον Ἐρευθαλίωνα ἐφόνευσα·
Când am răpus pe mărețul Ereftalion. Dar nu toate





ἀλλ' οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν·	320

ἀλλ᾿ οὐδαμῶς ἅπανθ᾽ ὁμοῦ τοῖς ἀνθρώποις δεδώκασιν οἱ θεοί·
Cele dorite de om sunt date de zei împreună.





εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει.	321

εἰ τότε νέος ἦν, νῦν δή με γῆρας καταλαμβάνει·
Tânăr eram pe atunci, dar azi bătrânețea m-ajunse.





ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσω	322

ἀλλὰ καὶ οὕτως τοῖς ἱππεῦσι συνέσομαι, καὶ προτρέψω
Merge-voi totuși cu oastea, din car voi mâna-o la luptă





βουλῇ καὶ μύθοισι· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων.	323

εὐβουλία καὶ λόγοις· τοῦτο γάρ ἐστι γερόντων τιμή·
Numai cu sfatul și vorba, căci asta e dat bătrâneții.





αἰχμὰς δ' αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖο	324

ἀκόντια δὲ ἀκοντίζουσιν οἱ νεώτεροι, οἵτινες ἐμοῦ
Las pe cei tineri acum să se avânte cu lancea, voinicii





ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν.	325

νεωτέρως γεγόνασι, καὶ ἰσχύι θαρροῦσι.
Care de arme sunt buni și pot să se bizuie-n sine.”





ὣς ἔφατ', Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ.	326

οὕτως εἶπεν· ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἀτρέως παρῆλθε χαίρων κατά ψυχήν·
Asta grăi, iar Atride purcese voios mai departe,





εὗρ' υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππον	327

εὗρε δὲ Μενεσθέα τὸν ἱππικὸν τὸν υἱὸν τοῦ Πετεοῦ
Unde găsi pe vultanii războiului, Atenienii,





ἑσταότ'· ἀμφὶ δ' Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·	328

ἑστῶτα· περὶ δ᾽ αὐτὸν ἦσαν Ἀθηναῖοι οἱ ἐπιστήμονες τοῦ πολέμου·
Pe-al lui Peteos fecior Menesteus strunind telegarii.





αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς,	329

πλησίον δὲ ἵστατο Ὀδυσσεὺς ὁ πολύβουλος·
Sta pe aproape istețul Ulise și-alături de dânsul





πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ	330

παρ᾿ αὐτῷ δὲ τῶν Κεφαλήνων αἱ τάξεις οὐκ ἀσθενεῖς
Gat-așteptau înșirați Chefalenii cei tari de vârtute.





ἕστασαν· οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς,	331

περιειστήκεσαν· οὔπω γὰρ ὁ λαὸς αὐτῶν ἤκουσε τῆς βοῆς,
Încă ei nu auziseră strigătul, larma de goană,





ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγες	332

ἀλλὰ νεωστὶ διεγειρόμεναι ἐκινοῦντο αἱ φάλαγγες
Doar se porniser-abia îmbulzindu-se-n cete Troienii,





Τρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ μένοντες	333

τῶν Τρῴων τῶν ἱππικῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων· οἱ δὲ ἀναμένοντες
Domolitorii de cai, și Aheii; ei stau mai deoparte





ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼν	334

ἑστήκασι, πότε ἄλλος πύργος τῶν Ἑλλήνων ἐπελθὼν
Și așteptau pân-ar trece vreun alt șir de-Ahei înainte





Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο.	335

ὁρμήσειε κατὰ τῶν Τρῴων, καὶ πολέμου ἀρχὴν ποιήσαιτο·
Și-ar năvăli la dușmani, ca pe urmă să-nceapă ei a se bate.





τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,	336

τούτους δὲ θεασάμενος ὠνείδισεν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν,
Cum îi văzu neurniți, la dânșii sărind Agamemnon





καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	337

καὶ φωνήσας πρὸς αὐτοὺς λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Prinse să-i certe el astfel răstindu-se: „Tu, Menesteus,





ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,	338

ὦ υἱὲ Πετεοῦ τοῦ ὑπὸ τοῦ Διὸς πεπαιδευμένου βασιλέως,
Care te lauzi că ești odraslă din craiul Peteos





καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφρον	339

καὶ σὺ κακοῖς δόλοις κεκοσμημένε, πανοῦργε,
Și tu, Ulise, viclene, tu marele meșter în renghiuri,





τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δ' ἄλλους;	340

τί δήποτε φοβούμενοι πόρρω ἵστασθε, ἀναμένετε δὲ ἄλλους;
Ce stați așa tupilați la o parte voi doi și pe alții





σφῶιν μέν τ' ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας	341

ὑμῖν μέντοι πρέπει ἐν τοῖς πρώτοις ὄντας
Tot așteptați? Vi se cade doar vouă să mergeți în frunte





ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι·	342

ἑστάναι, καὶ τῆς καυστικῆς μάχης μετασχεῖν·
Cu-naintașii, s-o rupeți-nainte prin clocotul luptei.





πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο,	343

πρῶτοι γὰρ καὶ τῆς ἐμῆς εὐωχίας ἀκούεσθε,
Eu doar pe voi înainte vă chem totdeauna la masa





ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.	344

ὁπηνίκα παρασκευάζομεν εὐωχίαν τοῖς γέρουσιν Ἕλλησιν,
Care e dată de-Ahei întru cinstea mai-marilor, nouă,





ἔνθα φίλ' ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα	345

ὅπου προσφιλῆ κρέα ὀπτά εἰσιν ὥστ᾽ ἐσθίειν, καὶ κύλικες
Și-unde mâncați la fripturi și beți din paharele pline





οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρ' ἐθέλητον·	346

οἴνου προσηνοῦς καὶ ἡδέος πίνειν, ὅπως ἂν βούλοισθε·
Vin ca și mierea de dulce, la fel amândoi după vrere.





νῦν δὲ φίλως χ' ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν	347

νῦν δὲ ἡδέως ἂν ὁρῶτε, καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἑλλήνων ἔμπροσθεν
Totuși aci bucuros ați vedea că vă trec înainte





ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.	348

ὑμῶν μάχοιντο διὰ σιδήρου σκληροῦ, καὶ ἀνηλεοῦς.
Zece șiraguri de-Ahei spre-a se bate cu arma cea cruntă!”





τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·	349

πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος ὁ πολύβουλος Ὀδυσσεὺς εἶπεν·
Se încreți de necaz și răspunse istețul Ulise:





Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;	350

ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, ποῖος λόγος τὸ περίφραγμα τῶν σῶν ὀδόντων διέφυγε;
„Ce fel de vorbă din gură-ți ieși, o, Atrid Agamemnon?





πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότ' Ἀχαιοὶ	351

πῶς δὴ λέγεις πολέμου ἀμελεῖν, ὁπηνίκα οἱ Ἕλληνες
Cum poți să spui că fugim de război? Când noi înteți-vom





Τρωσὶν ἐφ' ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα;	352

ἀνιστῶμεν κατὰ τῶν ἱππικῶν Τρῴων πόλεμον ὀξύν;
Lupta cea crâncen-acuma și ne-om încleșta cu Troienii,





ὄψεαι αἴ κ' ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ	353

ὄψει ἐὰν ἐθέλῃς, καὶ ἐάν σοι ταῦτα διὰ φροντίδος εἰσί,
Tu ai să vezi dacă vrei și-ți pasă și-ai grijă de asta,





Τηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγέντα	354

τὸν προσφιλῆ πατέρα τοῦ Τηλεμάχου ἐμβαλόντα τοῖς πρωταγωνισταῖς
Cum se pricepe părintele lui Telemah să se bată





Τρώων ἱπποδάμων· σὺ δὲ ταῦτ' ἀνεμώλια βάζεις.	355

τῶν ἱππικῶν Τρῴων· σὺ δὲ ταῦτα ἀνεμόφθορα, καὶ μάταια λέγεις.
Cu-naintașii dușmani, ci acum ți-i zadarnic cuvântul.”





τὸν δ' ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων	356

πρὸς τοῦτον δὲ μέτριον γελάσας Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εἶπεν,
Dar se muie și-i zâmbi lui Ulise Atrid Agamemnon,





ὡς γνῶ χωομένοιο· πάλιν δ' ὅ γε λάζετο μῦθον·	357

ἐπειδὴ ἔγνω αὐτὸν μεγάλως ὀργιζόμενον· πάλιν δὲ οὗτος ἀνελάμβανε τὸν λόγον·
Cum îl văzu oțerit, și astfel întoarse vorbirea:





διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν' Ὀδυσσεῦ	358

ὦ εὐγενέστατε υἱὲ τοῦ Λαερτίου πολύτροπε Ὀδυσσεῦ,
„Laertiene Ulise mărite și prea iscusite,





οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω·	359

οὔτε ὀνειδίζω σε περιττῶς, οὔτε προστάττω·
Nu-ți mai dau nici un îndemn și nu te mai mustru pe tine,





οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν	360

γινώσκω γὰρ ὅτι σοι ὁ λογισμὸς ἐν τῷ προσφιλεῖ στήθει προσηνῆ βουλεύματα οἶδε·
Sufletul eu ți-l cunosc și știu că tu ai pentru mine





ἤπια δήνεα οἶδε· τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τ' ἐγώ περ.	361

ταὐτὰ γὰρ φρονεῖς, ἅπερ καὶ ἐγώ· ἀλλὰ πορεύου·
Gânduri prielnice numai și una suntem în părere.





ἀλλ' ἴθι ταῦτα δ' ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ' εἴ τι κακὸν νῦν	362

ταῦτα δὲ μετέπειτα ἐξιλασόμεθα, εἴ τι κακὸν νῦν
Hai dar, acum dac-am spus ceva rău, mai pe urmă căta-vom





εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.	363

ἐλέχθη· θεοὶ δὲ ταῦτα πάντα μάταια καὶ ἀνωφελῆ ποιήσειαν.
Răul să-l dregem, ci dare-ar în vânt să-l împrăștie zeii.”





ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ' ἄλλους.	364

οὕτως εἰπών, τούτους μὲν κατέλιπεν αὐτόθι· ἐπορεύθη δ᾽ ἐπ᾽ ἄλλους·
Asta rosti, și lăsându-i pe ei el purcese-nainte





εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα	365

εὗρε δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως τὸν μεγαλόψυχον Διομήδην
Și mai încolo-l găsi pe mult inimosul Tidide





ἑσταότ' ἔν θ' ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·	366

ἑστῶτα ἐν τοῖς ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασι τοῖς κεκολλημένοις·
Care stătea între cai în teleaga cea bine-ntocmită





πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήιος υἱός.	367

παρ᾽ αὐτῷ δὲ ἵστατο Σθένελος ὁ υἱὸς τοῦ Καπανέως·
Lângă Stenelos, al lui Capaneus fecior, vizitiul.





καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,	368

καὶ τοῦτον μέντοι ὠνείδισε θεασάμενος Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς,
Cum îl văzu, Agamemnon a prins și pe-acesta să-l certe





καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	369

καὶ φωνήσας πρὸς αὐτόν, λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Și-astfel, cu vorbe ce zboară, la el se răsti împăratul:





ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο	370

φεῦ, ᾧ υἱὲ τοῦ Τυδέως τοῦ συνετοῦ καὶ πολεμικοῦ·
„Fiu al voinicului domn Tideus, de cai strunitorul!





τί πτώσσεις, τί δ' ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας;	371

τί ἀποδειλιᾶς; τί δὲ περισκοπεῖς τὰ μεταξὺ κενὰ τοῦ στρατεύματος, ἤτοι φυγῆς ὁδούς;
Ce stai acolo pe-ascuns și cauți la câmpul de luptă?





οὐ μὲν Τυδέϊ γ' ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν,	372

οὔκουν τῷ Τυδεῖ οὕτω προσφιλὲς ἦν τὸ δειλιᾷν,
Nu i-a plăcut lui Tideu să se pitule așa, ci de-a pururi





ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηΐοισι μάχεσθαι,	373

ἀλλὰ τὸ μάχεσθαι τοῖς πολεμίοις ἔμπροσθεν πολλῷ τῶν ἀγαπητῶν φίλων.
Sta înaintea-alor săi și tot se lupta cu dușmanii.





ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον· οὐ γὰρ ἔγωγε	374

οὕτως εἶπον, οἳ ἴδον αὐτὸν διαπονοῦντα κατὰ τὸν πόλεμον· ἐγὼ γὰρ
Martori sunt toți care-n luptă-l văzură, eu n-am dat de dânsul





ἤντησ' οὐδὲ ἴδον· περὶ δ' ἄλλων φασὶ γενέσθαι.	375

οὐκ ἀπήντησα, οὐδὲ ἴδον· λέγουσι δὲ γενέσθαι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους·
Nici l-am văzut, dar se zice că fost-a mai bun decât alții.





ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας	376

ἄνευ μὲν γὰρ πολέμου εἰσῆλθε τὰς Μυκήνας
Pașnic o dată ca oaspe-n Micena s-a dus cu voinicul





ξεῖνος ἅμ' ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·	377

ξένος, συναθροίζων λαὸν μετὰ Πολυνείκους τοῦ ἰσοθέου·
Cel ca un zeu, Polinice, s-adune oștire pe vremea





οἳ δὲ τότ' ἐστρατόωνθ' ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης,	378

οἳ δὴ τότε ἐστράτευον ἐπὶ τὰ ἱερὰ τείχη τῶν Θηβῶν,
Când se oștiser-Aheii sub murii cei tari de la Teba.





καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·	379

καὶ δὴ πάνυ παρεκάλουν δοῦναι συμμάχους ἐνδόξους·
Ei se rugară-nadins să le deie ajutoare pe-alese,





οἳ δ' ἔθελον δόμεναι καὶ ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον·	380

οὗτοι δὲ ἐβούλοντο δοῦναι, καὶ συνῄνουν ὥσπερ ἠξίουν·
Micenienii primiră și se învoiră cu dânșii;





ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.	381

ἀλλ᾽ ὁ Ζεὺς ἐκώλυσε δεικνὺς σημεῖα ἐναντία καὶ χαλεπά.
Dar în deșert, că pe ei, vădind neprielnice semne,





οἳ δ' ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο,	382

οὗτοι δὲ ἐπειδὴ ἀνεχώρησαν, καὶ ἔμπροσθεν τῆς ὁδοῦ ἐγένοντο,
Zeus i-a-ntors și de acolo plecând s-au tot dus dup-aceea





Ἀσωπὸν δ' ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην,	383

εἰς τὸν Ἀσωπόν ποταμὸν ἀφίκοντο, τὸν βαθείας βοτάνας καὶ σχοίνους ἔχοντα,
Până ce-au fost la Asop, unde-i mană de stuf și de iarbă,





ἔνθ' αὖτ' ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.	384

τότε δὴ οἱ Ἕλληνες ἄγγελον ἔπεμψαν τὸν Τυδέα εἰς Θήβας·
Și de aci pe Tideu îl trimiser-Aheii la Teba.





αὐτὰρ ὃ βῆ, πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεΐωνας	385

ὁ δὲ ἐπορεύθη, πολλοὺς δὲ Θηβαίους κατέλαβεν
Dânsul acolo s-a dus și-a dat de Cadmei o mulțime,





δαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης.	386

εὐωχουμένους κατὰ τὸν οἶκον τῆς ἰσχύος τοῦ Ἐτεοκλέους,
Când ospătau în palatul vânjosului crai Eteocle.





ἔνθ' οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς	387

ὅπου οὐδέ, ξένος ὤν, ὁ ἱππικὸς Τυδεὺς
Singur era și străin prin mulții nepoți ai lui Cadmos,





τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν,	388

ἐφοβεῖτο μόνος ὑπάρχων ἐν πολλοῖς Θηβαίοις·
Totuși a stat inimos călărețul destoinic Tideus,





ἀλλ' ὅ γ' ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ' ἐνίκα	389

ἀλλ᾿ αὐτὸς ἀγωνίζεσθαι προυκαλεῖτο· πάντα δὲ ἐνίκα
Și la tot felul de lupte-i pofti la întreceri, și-n toate





ῥηϊδίως· τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη.	390

ῥᾳδίως· τοιαύτη αὐτῷ βοηθὸς παρῆν ἡ Ἀθηνᾶ.
Lesne-i învinse pe toți, așa i-a dat sprijin Atena.





οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων	391

οἱ δὲ Θηβαῖοι, οἱ τοὺς ἵππους κεντοῦντες, ὀργισθέντες,
Dar mâniindu-se atunci, bolditorii de cai, Cadmeenii





ἂψ ἄρ' ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες	392

εἰς τοὐπίσω ὑποστρέφοντι ἐνέδραν ἰσχυρὰν ἄγοντες ἐκάθισαν,
Pus-au pe drum la întorsu-i o droaie de oameni la pândă





κούρους πεντήκοντα· δύω δ' ἡγήτορες ἦσαν,	393

νέους πεντήκοντα· δύο δὲ ἦσαν ἡγεμόνες,
Tineri oșteni vreo cincizeci sub doi căpitani, unul Meon





Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν,	394

Μαίων υἱὸς τοῦ Αἵμονος παρόμοιος τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς,
Fiul lui Emon, bărbat ca un zeu de fălos, și feciorul





υἱός τ' Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης.	395

καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Αὐτοφόνου ὁ καρτερικὸς Λυκοφόντης.
Lui Autofon, Polifonte cel dat la război, ci le dete





Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·	396

Τυδεὺς μὲν οὖν καὶ τούτοις ἀπρεπῆ θάνατον ἐπήγαγε·
Groaznică moarte și lor Tideu, că pe toți îi ucise;





πάντας ἔπεφν', ἕνα δ' οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι·	397

πάντας ἀπέκτεινε, ἕνα δὲ μόνον ἀπέλυσε ἐπ᾽ οἶκον πορεύεσθαι·
Numai pe Meon, urmând ale zeilor semne, Tideus





Μαίον' ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.	398

τὸν Μαίονα δὴ οὖν ἀφῆκε, σημείοις πεισθεὶς τῶν θεῶν.
Viu l-a lăsat să se-ntoarne, ca vestea pieirii s-aducă.





τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος· ἀλλὰ τὸν υἱὸν	399

τοιοῦτος ἦν ὁ ἀπὸ Αἰτωλίας Τυδεύς· ἀλλὰ τὸν υἱὸν
Astfel Etolul Tideus a fost, dar feciorul său astăzi





γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ' ἀμείνω.	400

ἐγέννησεν ἑαυτοῦ χείρονα τῷ πολέμῳ, κρείσσονα δὲ τῇ δημηγορίᾳ.
Este mai slab în război și numai de gură mai tare.”





ὣς φάτο, τὸν δ' οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης	401

οὕτως εἶπε· πρὸς αὐτὸν δὲ οὐδὲν ἔφη Διομήδης ὁ ἰσχυρός,
Zise, dar nu i-a răspuns viteazul Tidid Diomede





αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·	402

αἰδεσθεὶς τὴν ἐπίπληξιν τοῦ αἰδοῦς ἀξίου βασιλέως.
Vrând să cinstească mustrarea ’mpăratului vrednic de cinste.





τὸν δ' υἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο·	403

ὁ υἱὸς δὲ τοῦ ἐνδόξου Καπανέως ἀπεκρίνατο αὐτῷ·
Numai Stenelos atunci grăi lui Atrid Agamemnon:





Ἀτρεΐδη μὴ ψεύδε' ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν·	404

ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, μὴ ψεύδου, εἰδὼς εἰπεῖν ἀληθῶς·
„Ce ne spui neadevăr, când știi cum stă lucrul aieve?





ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ' ἀμείνονες εὐχόμεθ' εἶναι·	405

ἡμεῖς πολλῷ κρείττονες τῶν πατέρων εἶναι καυχώμεθα·
Noi ne fălim că stăturăm cu mult mai viteji ca părinții.





ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο	406

ἡμεῖς καὶ τὸ ἔδαφος τῶν Θηβῶν τῶν ἑπταπύλων ἐπορθήσαμεν,
Noi după semne cerești și cu ajutorul lui Zeus





παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ' ὑπὸ τεῖχος ἄρειον,	407

ὀλίγον στρατὸν ἀγαγόντες ὑπὸ τεῖχος πολεμικόν,
Teba cu șaptele-i porți cucerirăm, deși mai puțină





πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·	408

πειθόμενοι τοῖς τέρασι τῶν θεῶν, καὶ τῇ βοηθείᾳ τοῦ Διός·
Oaste pe acolo-mprejur mânasem sub zid la cetate.





κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο·	409

ἐκεῖνοι δὲ ταῖς ἰδίαις εἰς θεὸν ἁμαρτίαις ἀπώλοντο·
Dar pe părinți îi pierdură păcatele; de-asta pe dânșii





τὼ μή μοι πατέρας ποθ' ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ.	410

δι᾿ ὃ μή μοι τοὺς πατέρας ποτὲ τίθεσο ἐν ὁμοίᾳ τιμῇ.
Nu-i socoti deopotrivă cu noi după cinste și vază.”





τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·	411

πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος ὁ ἰσχυρὸς Διομήδης, εἶπεν·
Crunt pe sub gene privind, se răsti Diomede viteazul:





τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ' ἐπιπείθεο μύθῳ·	412

νήπιε, κάθησο σιωπῶν, τῷ ἐμῷ δὲ λόγῳ πείθου·
„Taci din gură, bădie, și-ascultă o vorbă ce-oi spune.





οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν	413

οὐ γὰρ ἐγὼ μέμφομαι Ἀγαμέμνονι τῷ βασιλεῖ τοῦ στρατοῦ
Mie de loc nu mi-e ciudă pe craiul Atrid Agamemnon,





ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·	414

παροξύνοντι μάχεσθαι τοὺς εὐόπλους Ἕλληνας·
Dacă zorește pe-Ahei la întrecere în bătălie;





τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ' ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ	415

τούτῳ μὲν γὰρ δόξα ἐπακολουθήσει, ἐὰν οἱ Ἕλληνες
Drept e că numele-i fi-va de slavă-nsoțit, dac-ai noștri





Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν,	416

ἀφανίσωσι τοὺς Τρῷας, καὶ ἐκπορθήσωσι τὴν ἱερὰν Ἴλιον·
Vor potopi pe Troieni și pune-vor mâna pe Troia,





τούτῳ δ' αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων.	417

τούτῳ δὲ πάλιν μεγάλη λύπη, τῶν Ἑλλήνων ἀφανισθέντων.
Dar negrăită și jalea-i va fi, dac-ai noștri pieri-vor,





ἀλλ' ἄγε δὴ καὶ νῶι μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.	418

ἀλλ᾽ ἀγὲ δὴ καὶ ἡμεῖς φροντίσωμεν ἰσχύος ὁρμητικῆς.
Hai dar să începem și noi să dăm iureș și goană nebună.”





ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε·	419

εἶπε δὴ καὶ ἐκ τῶν ἀρμάτων σὺν τοῖς ὅπλοις χαμαὶ ἀπεπήδησε·
Zice și sare din car Diomede-narmat, și în saltu-i





δεινὸν δ' ἔβραχε χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσιν ἄνακτος	420

φοβερῶς δὲ ἤχησεν ὁ σίδηρος ἐν τῷ στήθει τοῦ βασιλέως,
Zornăie groaznic arama ce pieptu-i și spatele-ncinge,





ὀρνυμένου· ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν.	421

ὁρμήσαντος· ὑφεῖλε δ᾽ ἂν φέβον καὶ τὸν ἄγαν καρτερικὸν καὶ ἀνδρεῖον·
Și-ncremeneai auzind, de-ai fi fost chiar cu firea-mpietrită.





ὡς δ' ὅτ' ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης	422

ὥσπερ δὲ ὅταν ἐν τῷ πολυταράχῳ αἰγιαλῷ τὸ κῦμα τῆς θαλάττης
Cum răscolite de vântul de-apus ale mării talazuri





ὄρνυτ' ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος·	423

διεγείρεται πυκνότερον, τοῦ Ζεφύρου ἀνέμου συνταράξαντος ἠρέμα,
Repezi și dese spre mal cu vuiet pornesc dup-olaltă;





πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα	424

ἐν τῷ πόντῳ μὲν τὴν ἀρχὴν κορυφοῦται, καὶ αὔξεται, μετὰ ταῦτα δὲ
Ele-nainte se-ncreastă venind și apoi cu putere





χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τ' ἄκρας	425

τῇ χέρσω προσρησσόμενον μεγάλως ἠχεῖ, περὶ δὲ τὰς ἄκρας
Gem sfărâmate de stânci și se-ncovăie-nalte la maluri





κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δ' ἁλὸς ἄχνην·	426

κυφὸν καὶ μετέωρον ὂν ὑψοῦται, ἀπορρίπτει δὲ θαλάσσης ἀφρόν·
Și pe uscat risipindu-se-mproașcă săratele spume;





ὣς τότ' ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες	427

οὕτω τότε πυκνότεραι ἐκινοῦντο αἱ τάξεις τῶν Ἑλλήνων
Astfel în dese șiraguri pe rând se mișcau și Aheii





νωλεμέως πόλεμον δέ· κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστος	428

ἀδιαλείπτως ἐπὶ τὸν πόλεμον· ἕκαστος δὲ τοῖς ἑαυτοῦ προσέταττε
Gata fiind de război; și-ndeamnă pe-ai lor fiecare





ἡγεμόνων· οἳ δ' ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐδέ κε φαίης	429

ἀπὸ τῶν ἡγεμόνων, οἱ ἄλλοι δὲ ἐπορεύοντο ἡσύχως· οὐδ᾽ ἂν εἴποις
Din căpetenii, și toți ’naintează tăcuți, cât ai crede





τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ' ἐν στήθεσιν αὐδήν,	430

τοσοῦτον στρατὸν ἀκολουθεῖν ἔχοντα ἐν τοῖς στήθεσι φωνὴν
C’astă nespusă mulțime cu rost amuțit îi urmează;





σιγῇ δειδιότες σημάντορας· ἀμφὶ δὲ πᾶσι	431

μετὰ σιγῆς, φοβούμενοι τοὺς ἡγεμόνας· περὶ ἅπαντας δὲ
Molcom tăcuți și cu team’ ascultându-și a lor căpetenii





τεύχεα ποικίλ' ἔλαμπε, τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο.	432

τὰ ποικίλα ὅπλα περιέλαμπον, ἅπερ ἐνδεδυμένοι κατὰ τάξιν ἐπορεύοντο·
Toți se tot mișcă-nainte cu arme-nflorite și lucii.





Τρῶες δ', ὥς τ' ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ	433

οἱ Τρῷες δέ, ὥσπερ αἱ θήλειαι τῶν προβάτων ἑστήκασιν ἐν αὐλῇ ἀνδρὸς
Dar și Troienii dau zor. Cum oile strânse în țarcul





μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν	434

πολυκτήμονος πλεῖσται, γάλα λευκὸν ἀμελγόμεναι,
Unui oier mai cuprins, când laptele alb li se mulge,





ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν,	435

ἀδιαλείπτως βοῶσαι, τὴν φωνὴν τῶν ἀρνῶν ἀκούουσαι·
Behăie-ntr-un-auzind al mieilor glas de departe –





ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει·	436

οὕτω θόρυβος Τρῴων κατὰ τὸν μέγαν στρατὸν ἐγήγερτο·
Astfel și strigătul lor răsuna din tot largul oștirii.





οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδ' ἴα γῆρυς,	437

οὐ γὰρ πάντων ἦν ὁ αὐτὸς ἦχος οὐ δὲ μία φωνή,
N-aveau nici glasul la fel, nici graiul totuna cu toții,





ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δ' ἔσαν ἄνδρες.	438

ἀλλὰ γλῶσσαι μεμιγμέναι ἦσαν, ἄνδρες γὰρ πολλαχόθεν κεκλημένοι ὑπῆρχον·
Feluri de limbi mestecate fiind și bărbați de tot felul.





ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη	439

παρώρμησε δὲ τοὺς μὲν ὁ Ἄρης, τοὺς δὲ ἡ εὐόφθαλμος Ἀθηνᾶ,
Ares pe unii-i asmute și Palas Atena pe alții,





Δεῖμός τ' ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα,	440

καὶ ὁ Δεῖμος, καὶ ὁ Φόβος, καὶ ἡ ἀπλείστως προθυμουμένη Ἔρις,
Teama și Groaza și Vrajba cea aprigă peste măsură,





Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε,	441

ἡ τοῦ ἀνδροκτόνου Ἄρεος ἀδελφή, καὶ φίλη,
Bună tovarăș-a cruntului Ares și soră de-un sânge.





ἥ τ' ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα	442

ἥτις μικρὰ μὲν τὸ πρῶτον ἐγείρεται αὐξομένη, μετὰ ταῦτα δὲ
La început ea răsare puțină, pe urmă tot crește





οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει·	443

τῷ οὐρανῷ τὴν κεφαλὴν προσεπέλασε, καὶ ἐπὶ γῆς βαδίζει·
Până la cer, unde-și razimă capul, și umblă pe glie.





ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ	444

ἥτις αὐτοῖς καὶ τότε φιλονεικίαν ὁμοίαν καὶ κοινὴν εἰς τὸ μέσον ἐνέβαλεν,
Gloata străbate, se furiș-acuma-ntre cete și-aprinde





ἐρχομένη καθ' ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν.	445

πορευομένη κατὰ τὸν στρατόν, αὔξουσα τὸν στεναγμὸν καὶ τὴν λύπην τῶν ἀνδρῶν.
Turba de-o parte și alta, sporindu-le jalea și plânsul.





οἳ δ' ὅτε δή ῥ' ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο,	446

οὗτοι δὲ ἐπειδὴ εἰς ἕνα τόπον συνερχόμενοι ἀφίκοντο,
Cum în același cuprins se întâmpină unii cu alții,





σύν ῥ' ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ' ἔγχεα καὶ μένε' ἀνδρῶν	447

συνέβαλον μέν τοι τὰς ἐκ βυρσῶν ἀσπίδας, συνῆξαν δὲ τὰ δόρατα, καὶ τὰς δυνάμεις τῶν ἀνδρῶν
Paveze iute se-ncaieră atunci și puteri de războinici





χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι	448

τῶν σιδηροθωράκων· αἱ ἀσπίδες δὲ αἱ τοὺς ὀμφαλοὺς ἔχουσαι
Tari, ferecați în aramă. Se-ndeasă, se bat între ele





ἔπληντ' ἀλλήλῃσι, πολὺς δ' ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.	449

ἐπλησίαζον ἀλλήλαις, πολὺς δὲ θόρυβος ἠγέρθη.
Scuturi boltite rotunde și-i zarvă și larmă cumplită.





ἔνθα δ' ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν	450

τηνικαῦτα δὲ στεναγμὸς ὁμοῦ, καὶ εὐχὴ ἀνδρῶν
Gemete auzi laolaltă și chiot de fală e glasul





ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ' αἵματι γαῖα.	451

ἦν φθειρόντων τε, καὶ φθειρομένων· τὸ αἷμα δὲ κατὰ γῆς ἔρρει.
Celor ce cad sau omoară, și sângele scaldă pământul.





ὡς δ' ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ' ὄρεσφι ῥέοντες	452

ὥσπερ δὲ ὅτε ποταμοὶ χείμαρροι, διὰ τῶν ὀρέων ῥέοντες
Cum repezite din munți două râuri, zăpor de zăpadă,





ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ	453

συμβάλλουσιν εἰς δεξαμενὴν ὕδωρ ὄμβρων,
Varsă din hoagele largi năvalnic puhoi în aceeași





κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης,	454

ἔκ τινων βαθέων ἐκρύσεων, ἐντὸς κοίλης ἐγχαράξεως γῆς,
Albie, înfundătur-adâncată de văi, și departe





τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν·	455

τούτων δὲ τὸν κτύπον πόρρωθι ἐν τοῖς ὄρεσιν ἤκουσεν ὁ ποιμήν·
Clocotul lor îl aude păstorul; tot astfel în valma





ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε.	456

οὕτως ἐπιφερομένων ἀλλήλοις τούτων, βοή τε καὶ φόβος ἐγένετο.
Luptei răsună încordul și strigătul lor de mânie.





πρῶτος δ' Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν	457

πρῶτος δὲ ὁ Ἀντίλοχος ἀνεῖλεν ἄνδρα ἀπὸ τῶν Τρῴων πολεμικόν,
Cel mai întâi Antilohos brodi pe Troianul potrivnic,





ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον·	458

τὸν ἀγαθὸν ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς, υἱὸν τοῦ Θαλυσίου Ἐχέπωλον·
Al lui Talisiu fecior, Ehepolos din fruntea oștirii.





τόν ῥ' ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης,	459

τοῦτον δὴ ἔτρωσε πρῶτος κατὰ τὸ μετωπίδιον τῆς ἱππείαις θριξὶ κοσμουμένης περικεφαλαίας·
Pe acesta, el înainte în coifu-ncrestat îl ajunge





ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ' ἄρ' ὀστέον εἴσω	460

ἐνέπηξε δὲ τῷ μετώπῳ, ἐπέρασε δὲ εἴσω τὸ ὀστοῦν
Și miruindu-l acolo, prin os îl împunge cu arma,





αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν,	461

ἡ σιδηρὰ ἐπιδορατίς· αὐτὸν δὲ σκότος κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψεν·
Moartea grăbindu-i, iar lui Ehepol i se-ntunecă ochii





ἤριπε δ' ὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.	462

ἔπεσε δὲ εἰς γῆν, ὥσπερ ὅταν πέσῃ πύργος ἐν τῇ ἰσχυρᾷ μάχῃ·
Și răsărit ca un turn se prăbușe-n toiu-ncleștării.





τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ	463

τοῦτον δὲ πεσόντα ἔλαβε ἀπὸ τῶν ποδῶν Ἐλεφήνωρ ὁ βασιλεὺς
Cum a căzut, de picior îl ia Elefenor, feciorul





Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων,	464

ὁ υἱὸς τοῦ Χαλκώδοντος, ὁ ἀρχηγὸς τῶν μεγαλοψύχων Εὐβοέων.
Lui Halcodonte, mai-marele Abanților cei fără preget.





ἕλκε δ' ὑπ' ἐκ βελέων, λελιημένος ὄφρα τάχιστα	465

κύψας δὲ εἷλκεν ἔξω τῶν βελῶν προθυμούμενος, ὅπως λίαν ταχέως
El din bătaia de lănci afară-l târa, fiind lacom





τεύχεα συλήσειε· μίνυνθα δέ οἱ γένεθ' ὁρμή.	466

σκυλεύσειε τὰ ὅπλα· ἐπ ' ὀλίγον δὲ αὐτῷ γέγονεν ἡ ὁρμή·
Cât mai în grabă să-l prade, dar scurtă i-a fost năzuința.





νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ	467

θεασάμενος γὰρ αὐτὸν ἕλκοντα τὸν νεκρὸν ὁ μεγαλόψυχος Ἀγήνωρ,
Cum îl văzu că târa el pe mort, inimosul Agenor





πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρ' ἀσπίδος ἐξεφαάνθη,	468

τὰ πλευρά, ἅπερ αὐτῷ κύψαντι ἔξω τῆς ἀσπίδος ἐφάνησαν,
Sulița-n coaste-i înfipse, când el se plecase lăsându-și





οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα.	469

ἔτρωσε δόρατι σιδηρῷ, διέλυσε δὲ τὰ μέλη.
Coastele-n vază sub scut, și-i frânse tăria cu totul.





ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπ' αὐτῷ δ' ἔργον ἐτύχθη	470

οὕτως αὐτὸν μὲν κατέλιπεν ἡ ψυχή· ἐπ᾿ αὐτῷ δὲ γέγονεν ἔργον
Sufletu-i astfel s-a dus, și-n juru-i se-ncinse măcelul





ἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ λύκοι ὣς	471

χαλεπὸν τῶν Τρῴων καὶ τῶν Ἑλλήνων· οὗτοι γὰρ, καθάπερ λύκοι,
Între Ahei și Troieni. Ca o haită de lupi laolaltă





ἀλλήλοις ἐπόρουσαν, ἀνὴρ δ' ἄνδρ' ἐδνοπάλιζεν.	472

ἀλλήλοις ἐφώρμησαν, ἀνὴρ δὲ ἄνδρα ἀνέτρεπε, καὶ ἀνήρει.
S-au năpustit, și bărbat cu bărbat se izbeau între dânșii,





ἔνθ' ἔβαλ' Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας	473

τότε Αἴας ὁ Τελαμῶνος ἔτρωσε τὸν υἱὸν τοῦ Ἀνθεμίωνος,
Marele Aias trânti la pământ pe un tânăr în floare,





ἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ	474

τὸν ἀκμάζοντα, νέον, Σιμοείσιον, ὃν ἡ μήτηρ ποτὲ
Fiul lui Antemion Simoisiu, a căruia mamă,





Ἴδηθεν κατιοῦσα παρ' ὄχθῃσιν Σιμόεντος	475

ἐκ τῆς Ἴδης τοῦ ὄρους κατερχομένη, παρὰ ταῖς ὄχθαις τοῦ Σιμόεντος ποταμοῦ
Când se depuse din Ida, pe mal îl născu la Simois





γείνατ', ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ' ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι·	476

ἔτεκεν, ἐπειδὴ ἠκολούθει ἅμα τοῖς γονεῦσιν ἰδεῖν τὰ πρόβατα·
Unde-nsoți pe părinți, ca turmele-acolo să-și vadă;





τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον· οὐδὲ τοκεῦσι	477

τούτου χάριν αὐτὸν ἐκάλουν Σιμοείσιον· οὐδὲ τοῖς προσφιλέσι γονεῦσι
De-asta-l chema Simoisiu. Dar grija părinților dânsul





θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν	478

τὰ τροφεῖα ἀπέδωκε· βραχὺς γὰρ αὐτῷ ὁ τῆς ζωῆς χρόνος ἐγένετο,
Nu le-a plătit-o ca fiu, căci zilele-i fură puține,





ἔπλεθ' ὑπ' Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.	479

φονευθέντι δόρατι ὑπὸ τοῦ μεγαλοψύχου Αἴαντος·
Viața-i curmată fiind de lancea viteazului Aias.





πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν	480

πρῶτον γὰρ αὐτὸν ἐπερχόμενον ἔπληξε κατὰ τὸ στῆθος παρὰ τὸν δεξιὸν μαζόν·
El înainte la sân îl picni, în gurguiul din dreapta,





δεξιόν· ἀντικρὺ δὲ δι' ὤμου χάλκεον ἔγχος	481

καταντικρὺ δὲ διὰ τοῦ ὤμου τὸ σιδηροῦν δόρυ
Umărul cu ascuțișu-i de-aramă-i străpunse cu totul;





ἦλθεν· ὃ δ' ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς	482

διεπέρασεν· ὁ δὲ χαμαὶ εἰς χοῦν ἔπεσεν, ὥσπερ αἴγειρος,
Se prăvăli el atunci, flăcăul, întocmai ca plopul





ἥ ῥά τ' ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει	483

ἣ δὴ ἐν τόπῳ καθύδρῳ ἕλους μεγάλου ἀνεβλάστησεν,
Care sădit într-o umedă pajiște mare, crescuse





λείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ' ἀκροτάτῃ πεφύασι·	484

ὁμαλή· οἱ κλάδοι δὲ αὐτῇ ἔφυσαν ἐπὶ τῇ κορυφῇ·
Neted la trunchi și-abia-nrămurit înflorise la creștet





τὴν μέν θ' ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ	485

καὶ ταύτην μὲν ἀνὴρ ἅρματα ποιῶν σιδήρῳ λαμπρῷ καὶ ὀξεῖ
Dar cu tăișul de fier lucietic îl taie rotarul





ἐξέταμ', ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ·	486

ἀπέκοψεν, ὅπως κάμψας ποιήσηται περιφέρειαν ὡραίου δίφρου·
Meșter, ca lemnu-i să-ndoaie, să-l facă obezi la teleagă;





ἣ μέν τ' ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ' ὄχθας.	487

καὶ αὕτη μὲν κεῖται ξηραινομένη παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ.
Stă dup-aceea uscându-se plopul pe marginea apei;





τοῖον ἄρ' Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν	488

τοιοῦτον δὴ Σιμοείσιον τὸν υἱὸν τοῦ Ἀνθέμου ἀπέκτεινεν
Astfel a fost Simoisiu ucis de puterea lui Aias,





Αἴας διογενής· τοῦ δ' Ἄντιφος αἰολοθώρηξ	489

Αἴας ὁ ἐκ τοῦ Διὸς ἕλκων τὸ γένος· κατ᾽ αὐτοῦ δὲ Ἄντιφος ὁ ποικίλον θώρακα ἔχων
Dumnezeiescul viteaz. Dar fiul lui Priam, Antifos,





Πριαμίδης καθ' ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.	490

ὁ υἱὸς τοῦ Πριάμου κατὰ τὸν στρατὸν ἠκόντισεν δόρατι ὀξεῖ·
Mândru cu platoșa-ncins, îl ochi în mulțime cu lancea;





τοῦ μὲν ἅμαρθ', ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον	491

καὶ τούτου μὲν διήμαρτε· Λεῦκον δὲ αὐτός, τὸν ἀγαθὸν φίλον τοῦ Ὀδυσσέως,
Ținta-i greși, nimerind în vintre pe Leucos, tovarăș





βεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρωσ' ἐρύοντα·	492

ἔτρωσε κατὰ τὸν βουβῶνα, πρὸς ἄλλο μέρος τὸν νεκρὸν ἕλκοντα·
Bun cu Ulise, pe când el pe mort îl târa la o parte;





ἤριπε δ' ἀμφ' αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.	493

ἔπεσε δὲ περὶ αὐτόν· ὁ νεκρὸς δὲ αὐτῷ ἐξέπεσε τῆς χειρός.
Leucos căzu peste el cu prada-i scăpată din mână.





τοῦ δ' Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη,	494

τούτου δὲ φονευθέντος, λίαν ὠργίσθη κατὰ ψυχὴν Ὀδυσσεύς·
Plin de mânie Ulise, când vede căderea lui Leucos,





βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,	495

ἐπορεύθη δὲ διὰ τῶν πρωταγωνιστῶν ὡπλισμένος σιδήρῳ λαμπρῷ·
Tabără-n șirul întâi înarmat în strălucie aramă.





στῆ δὲ μάλ' ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ	496

ἔστη δὲ πάνυ πλησίον ἐλθών, καὶ ἠκόντισε δόρατι λαμπρῷ,
Stând pe aproape de tot, el sulița-ndată-și repede,





ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο	497

περισκοπήσας ἑαυτὸν· ὑπεσκεδάσθησαν δὲ καὶ διεχωρίσθησαν οἱ Τρῷες,
Ochii-mprejuru-i rotind. Înapoi se dădură Troienii,





ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δ' οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,	498

τοῦ ἀνδρὸς ῥίψαντος τὸ δόρυ· οὗτος δὲ οὐ μάταιον ἀφῆκε τὸ βέλος,
Cum îl văzură țintind, dar nu-i fu deșartă țintirea;





ἀλλ' υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα	499

ἀλλὰ Δημοκόωντα τὸν νόθον υἱὸν τοῦ Πριάμου ἔτρωσεν,
Pe Democoon păli, pe copilul din flori al lui Priam,





ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ' ἵππων ὠκειάων.	500

ὅστις αὐτῷ ἐξ Ἀβύδου παρεγένετο ἀπὸ τῶν ταχέων ἵππων·
Care veni din Abidos, din țara sirepelor iepe.





τόν ῥ' Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶ	501

τοῦτον δὴ Ὀδυσσεὺς ἔτρωσε δόρατι κατὰ τὸν κρόταφον, ὀργισθεὶς ἕνεκα τοῦ φίλου·
El de mânie-l lovi pe la tâmplă, mâhnit de tovarăș





κόρσην· ἣ δ' ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν	502

ἡ δὲ ἐπιδορατὶς ἡ χαλκῆ ἐπέρασε διὰ τοῦ ἑτέρου κροτάφου·
Și pân-la tâmpla cealaltă-i ajunse țuguiul de-aramă.





αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε,	503

αὐτὸν δὲ σκότος κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψεν·
Fiul lui Priam atunci cu ochii-nnoptați de durere,





δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.	504

ἐκτύπησε δὲ πεσὼν· ἤχησαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ᾿ αὐτῷ·
Cade cu bufnet pe jos și zornăie arama pe dânsul.





χώρησαν δ' ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·	505

ὑπεχώρησαν δὲ οἱ πρωταγωνισταί, καὶ ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ·
Hector se trase-napoi împreună cu oastea-i din frunte,





Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς,	506

οἱ Ἕλληνες δὲ μεγάλως ἐβόησαν, καὶ τοὺς ἑαυτῶν νεκροὺς εἵλκυσαν·
Și chiotiră Danaii și morții luară spre dânșii





ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω· νεμέσησε δ' Ἀπόλλων	507

ὥρμησαν δ᾽ ἐπ᾽ εὐθείας καὶ τὰ πολὺ προσωτέρω· ἠναξιοπάθησε δὲ ὁ Ἀπόλλων
Și-naintară vârtos. Dar furia-l prinse pe Apolon,





Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ κέκλετ' ἀΰσας·	508

θεασάμενος ἐκ τῆς ἀκροπόλεως· τοῖς Τρωσὶ δὲ παρεκελεύσατο φωνήσας·
Cum îi văzu din Pergam, și zori pe Troieni cu glas tare:





ὄρνυσθ' ἱππόδαμοι Τρῶες μηδ' εἴκετε χάρμης	509

διεγείρεσθε, ὦ Τρῷες ἱππικοὶ, μὴ δὲ ὑποχωρεῖτε μάχης
„Iureș-nainte, Troieni, dați zor și struniți telegarii!





Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηρος	510

τοῖς Ἕλλησιν· ἐπειδὴ οὐ λίθος, οὐ δὲ σίδηρός ἐστιν αὐτοῖς τὸ σῶμα,
Nu vă feriți de Danai, nici fier nu li-i trupul, nici piatră,





χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν·	511

ὥστε ὑπομεῖναι τὸν σαρκοτόμον σίδηρον τιτρωσκομένοις·
Nu pot nici ei dar să rabde tăișul de-aramă. Pe urmă





οὐ μὰν οὐδ' Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο	512

οὐ μὴν οὐ δὲ Ἀχιλλεὺς ὁ υἱὸς τῆς καλλικόμου Θέτιδος
Nici nu ia parte la luptă feciorul zeiței, Ahile,





μάρναται, ἀλλ' ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.	513

μάχεται, ἀλλ᾽ ἐν ταῖς ναυσὶ πεπαίνει, καὶ καταπραΰνει τὴν ὀργὴν τὴν λυποῦσαν αὐτοῦ τὴν ψυχήν.
Încă tot stă la corăbii și-și mistuie-amarul mâniei.”





ὣς φάτ' ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς	514

οὕτως εἶπεν ἀπὸ τῆς πόλεως ὁ φοβερὸς θεός· τοὺς Ἕλληνας δὲ
Asta grăi din cetate năprasnicul zeu. Dar zeița,





ὦρσε Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια	515

διήγειρεν ἡ ἐνδοξοτάτη θυγάτηρ τοῦ Διὸς Ἀθηνᾶ,
Fiica lui Zeus, Atena slăvită, umbla în desime





ἐρχομένη καθ' ὅμιλον, ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο.	516

πορευομένη κατὰ τὸν στρατόν, ὅπου ἂν ἀμελοῦντας θεάσαιτο
Și-nflăcăra pe Ahei, oriunde slăbeau. Pe Diores,





ἔνθ' Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε·	517

τότε τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμαρυγκέως Διώρην ἡ μοῖρα κατέσχε δεσμεύσασα·
Fiu al lui Amarinceu, ursita-l robi pe vecie,





χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι	518

λίθῳ γὰρ χειροπληθεῖ τραχεῖ τέτρωται παρὰ τὸν σφυρὸν
Când pe la glezne, la pulpă în dreapta-l izbi la bătaie





κνήμην δεξιτερήν· βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν	519

κατὰ τὴν δεξιάν κνήμην· ἔτρωσε δὲ αὐτὸν ὁ ἡγεμὼν τῶν Θρᾳκῶν ἀνδρῶν
Cu un pietroi ascuțit al lui Imbrasos fiu Pirus,





Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρ' Αἰνόθεν εἰληλούθει.	520

Πεῖρος ὁ υἱὸς τοῦ Ἰμβράσου, ὃς δὴ ἦλθεν ἀπὸ της Αἴνου·
Care pe Traci adusese, venind de la Enos pe mare.





ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς	521

ἀμφοτέρους δὲ τοὺς τένοντας καὶ τὰ ὀστᾶ ὁ ἀνεπαίσχυντος λίθος παντελῶς
Osul îi sparse și vinele de la picior amândouă





ἄχρις ἀπηλοίησεν· ὃ δ' ὕπτιος ἐν κονίῃσι	522

συνέτριψεν, ὁ δὲ εἰς τὸν χοῦν ἐπὶ τὰ μετάφρενα
Nemilostivul pietroi, și-acolo prin pulbere-n spate





κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας	523

κατέπεσεν, ἀμφοτέρας τὰς χεῖρας τοῖς ἀγαπητοῖς φίλοις ἐκτείνας,
Cade Diores și brațele-ntinde spre bunii tovarăși





θυμὸν ἀποπνείων· ὃ δ' ἐπέδραμεν ὅς ῥ' ἔβαλέν περ	524

ἀποπνέων τὴν ψυχήν. οὗτος δὲ ἐπέδραμεν, ὃς δὴ καὶ ἔτρωσεν αὐτόν,
Dându-și suflarea din urmă. Dar cel care-așa îl lovise,





Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παρ' ὀμφαλόν· ἐκ δ' ἄρα πᾶσαι	525

ὁ Πεῖρος· ἔπληξε δὲ τῷ δόρατι παρὰ τὸν ὀμφαλόν, πᾶσαι δ᾽ ἄρα
Pirus, aleargă și-l spintecă, moare Diores, din pântec





χύντο χαμαὶ χολάδες, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.	526

ἐξεχύθησαν εἰς γῆν τὰ ἔντερα, αὐτὸν δὲ σκότος κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε.
Curg măruntaiele lui, și pe ochi i se lasă-ntuneric.





τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ	527

τοῦτον δὲ Θόας ὁ ἀπὸ τῆς Αἰτωλίας ἐπερχόμενον ἔτρωσε τῷ δόρατι
Toas Etolul, când Pirus cu lancea la leș s-azvârlise,





στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δ' ἐν πνεύμονι χαλκός·	528

κατὰ τὸ στέρνον ὑπεράνω τοῦ μαζοῦ, ἐνεπάγη δὲ ὁ σίδηρος εἰς τὸν πνεύμονα·
L-a nimerit pe la piept, și arama-i străpunse plămânii.





ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ' ὄβριμον ἔγχος	529

πλησίον δὲ Θόας αὐτῷ παρεγένετο, καὶ τὸ ἰσχυρὸν δόρυ
Merse apoi Toas la el pe-aproape și, după ce trase





ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ,	530

ἐξέσπασε τοῦ στέρνου, εἵλκυσε δὲ τὸ τμητικὸν ξίφος·
Țapăna lance din piept, cu sabia scoasă din teacă





τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ' αἴνυτο θυμόν.	531

τούτῳ δ᾽ αὐτὸς ἔπληξε τὴν γαστέρα κατὰ μέσον, καὶ ἀφείλετο τὴν ψυχήν·
Însăbie pe dușman și viața-i curmă pe vecie.





τεύχεα δ' οὐκ ἀπέδυσε· περίστησαν γὰρ ἑταῖροι	532

τὰ ὅπλα δὲ οὐκ ἐξέδυσε· περιέστησαν γὰρ οἱ φίλοι αὐτοῦ
Armele nu i le desprinse, sosiră doar soții lui Pirus,





Θρήικες ἀκρόκομοι δολίχ' ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες,	533

Θρᾷκες οἱ τὰ ἄκρα τῆς κεφαλῆς κομῶντες, μακρὰ δόρατα κατέχοντες ταῖς χερσί,
Tracii moțați, și-l încinseră-ndată cu lungile suliți.





οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν	534

οἵτινες αὐτὸν καίπερ ὄντα μέγαν, καὶ ἰσχυρὸν καὶ λαμπρὸν
Cât era Toas de mare și plin de vârtute și fală,





ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.	535

ἀπεωθήσαντο ἀφ' ἑαυτῶν· ὁ δὲ ὑποχωρήσας πελεμίχθη.
Tot îl respinseră ei, și el o dosi de cutremur.





ὣς τώ γ' ἐν κονίῃσι παρ' ἀλλήλοισι τετάσθην,	536

οὕτως οὗτοι ἐν τῇ γῇ ἐγγὺς ἀλλήλων ἐξήπλωνται
Astfel acolo prin colb căzur-amândoi căpitanii,





ἤτοι ὃ μὲν Θρῃκῶν, ὃ δ' Ἐπειῶν χαλκοχιτώνων	537

ὁ μὲν τῶν Θρᾳκῶν, ὁ δὲ τῶν σιδηροθωράκων Ἐπειῶν
Unul al Tracilor Domn, celălalt al Epeilor cei cu





ἡγεμόνες· πολλοὶ δὲ περὶ κτείνοντο καὶ ἄλλοι.	538

ἀρχηγοί· πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι περισσῶς αὐτοὺς ἐφονεύοντο.
Platca de-aramă, și-alături mai fură uciși o mulțime.





ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών,	539

τότε δὴ οὐκ ἂν ἀνήρ τις ἐπελθών ἐμέμψατο τὸ ἔργον τοῦ πολέμου,
N-ar fi putut să defaime nici unul atunci a lor trudă,





ὅς τις ἔτ' ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ	540

ὅστις ἂν ἔτι μήτ' ἀποδιαστήματος μήτ' ἐκ τοῦ σύνεγγυς τετρωμένος τῷ τμητικῷ σιδήρῳ,
Dacă la mijlocul harței venea și da raită pe-acolo,





δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη	541

περὶ αὐτὸν ἀναστρέφοιτο ἐν μέσῳ, ἀπάγοι δὲ αὐτὸν ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ
Teafăr de arcuri și lănci, și Palas luându-l de mână





χειρὸς ἑλοῦσ', αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·	542

λαβοῦσα ἀπὸ τῆς χειρός, τὴν ὁρμὴν δὲ τῶν βελῶν ἀποσοβοίη·
Sigur prin toi l-ar fi dus și ferit de furtuna cea cruntă;





πολλοὶ γὰρ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἤματι κείνῳ	543

πολλοὶ γὰρ ἀπὸ τῶν Τρῴων καὶ τῶν Ἑλλήνων τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ
Droaie de-Ahei și Troieni căzuseră-n ziua aceea





πρηνέες ἐν κονίῃσι παρ' ἀλλήλοισι τέταντο.	544

κατὰ πρόσωπον κείμενοι ἐν τῇ γῇ, πλησίον ἀλλήλων ἐξήπλωνται.
Și se lungiră pe brânci în pulbere lângă olaltă.

ILIADA

Cântul IV