Greaca homerică

Textul homeric & parafrază în greaca koine de Theodorus Gaza & traducere în limba română de George Murnu

ἀλλ᾽ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο	001
ἀλλ' ὁπηνίκα δὴ ἀφίκοντο εἰς τὸν πόρον τοῦ καλῶς ῥέοντος ποταμοῦ
Cum au sosit pe la vadul frumos curgătorului Xantos,

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,	002
Ξάνθου τοῦ περιφερῆ ῥεύματα ἔχοντος, ὃν ἐγέννησεν ὁ ἀθάνατος Ζεύς,
Râu cu vultori, care-și trage ființa din cer, de la Zeus,

ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε	003
ἐνταῦθα διελών τοὺς μὲν εἰς τὸ πεδίον ἐδίωκε
El pe Troieni îi dezbină și parte pe câmp îi alungă,

πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο	004
πρὸς τὴν πόλιν, ὅπου (ἔνθα) οἱ ἄλλοι ταραττόμενοι ἔφευγον
Drumul luând spre cetate, pe unde c-o zi înainte

ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ·	005
τῇ προτέρᾳ ἡμέρᾳ, ἡνίκα ἐνθουσιωδῶς ἐμάχετο ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ·
Plini de cutremur Danaii fugeau de mânia lui Hector,

τῇ ῥ᾽ οἵ γε προχέοντο πεφυζότες, ἠέρα δ᾽ Ἥρη	006
ἐνταῦθα (ἐκεῖσε) δὴ οὗτοί γε δειλιῶντες ἀλλεπάλληλοι ἔφευγον, ἀέρα δὲ ἡ Ἥρα
Ei cu duiumul spre-acolo iau fuga, dar Hera din față

πίτνα πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν· ἡμίσεες δὲ	007
ἐξέτεινεν καὶ κατέχεεν ἔμπροσθεν βαθύν, ὥστε διακωλύειν καὶ κατέχειν αὐτούς· οἱ ἡμίσεις δὲ
Negură deasă lățind îi împiedică; iar jumătate

ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην,	008
εἰς τὸν βαθέα ῥεύματα ἔχοντα ποταμὸν συνωθοῦντο τὸν λευκὰς συστροφὰς ποιοῦντα,
Se-ngrămădesc pe la râu și-n cursoare argintie se-afundă,

ἐν δ᾽ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ᾽ αἰπὰ ῥέεθρα,	009
ἐνέπεσον δὲ εἰς αὐτὸν σὺν μεγάλῳ ψόφῳ, ἤχουν δὲ τὰ μεγάλα ῥεύματα,
Cad pleoscăind zgomotos, al undelor clocot răsună,

ὄχθαι δ᾽ ἀμφὶ περὶ μεγάλ᾽ ἴαχον· οἳ δ᾽ ἀλαλητῷ	010
τὰ πέριξ δὲ κρημνώδη τοῦ ποταμοῦ μεγάλως περιεψόφουν, οὗτοι δὲ σὺν θορύβῳ
Vuietă malul cu vuiet prelung și Troienii cu țipăt

ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας.	011
ὥρμων τῇδε κἀκεῖσε συστρεφόμενοι κατὰ τὰ ῥεύματα.
Unde și unde înoată și-n apă se zbat la vârtejuri.

ὡς δ᾽ ὅθ᾽ ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται	012
ὥσπερ δὲ ὅτε ὑπὸ πυρὸς ὁρμῆς αἱ ἀκρίδες ἐρεθίζονται
Cum speriate de foc pe câmpie lăcustele zboară,

φευγέμεναι ποταμὸν δέ· τὸ δὲ φλέγει ἀκάματον πῦρ	013
φεύγειν εἰς τὸν ποταμόν, τοῦτο δὲ καίει τὸ ἀκαταπόνητον πῦρ,
Cată la râu adăpost, când focul iscat de năprasnă

ὄρμενον ἐξαίφνης, ταὶ δὲ πτώσσουσι καθ᾽ ὕδωρ·	014
ἐγειρόμενον αἰφνιδίως, αἱ δὲ φοβούμεναι φεύγουσιν εἰς τὸ ὕδωρ·
Vulvuie nepotolit, și cad și se pitulă-n apă,

ὣς ὑπ᾽ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος	015
οὕτως ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως ὁ τοῦ Ξάνθου τοῦ βαθέα ῥεύματα ἔχοντος
Astfel goniți de Ahile, de-a valma oștenii și caii

πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν.	016
ῥοῦς ἐπληρώθη ὁ πολύηχος, ἀναμὶξ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων.
Cad și ticsesc clocotitoarele sorburi afunde din Xantos.

αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ᾽ ὄχθῃ	017
οὗτος δὲ ὁ ἐκ τοῦ Διὸς καταγόμενος τὸ μὲν δόρυ κατέλιπεν αὐτόθι παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ,
Sulița-și lasă viteazul acolo pe mal, răzimată

κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δ᾽ ἔσθορε δαίμονι ἶσος	018
ἀνακεκλιμένον καὶ προσερηρεισμένον ταῖς μυρίναις, αὐτὸς δὲ εἰσεπήδησεν ὅμοιος θεῷ
De un tufos tamarisc, și numai c-o sabie-n mână,

φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα,	019
τὸ ξίφος μόνον κατέχων, δεινὰ δὲ ἔργα κατὰ διάνοιαν ἐβουλεύετο,
El ca un zeu se aruncă și macină gânduri avane,

τύπτε δ᾽ ἐπιστροφάδην· τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ᾽ ἀεικὴς	020
ἔπληττε δὲ συνεστραμμένως μηδένα τόπον παραλιμπάνων, τούτων δὲ δεινὸς καὶ χαλεπὸς στεναγμὸς ἠγείρετο
Taie la dreapta, la stânga și gem și se vaietă groaznic

ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ᾽ αἵματι ὕδωρ.	021
τυπτομένων καὶ ἀναιρουμένων τῷ ξίφει, ἐρυθρὸν δὲ ἀπετελεῖτο τὸ ὕδωρ ὑπὸ τοῦ αἵματος.
Toți cei de sabie-atinși, iar apa-nroșită-i de sânge.

ὡς δ᾽ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι	022
ὥσπερ δὲ ὑπὸ δελφῖνος μεγάλου οἱ ἄλλοι ἰχθύες
Tocmai ca peștii când fug urmăriți de delfinul cel mare

φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου	023
φεύγοντες πληροῦσι τὰς καταδύσεις τοῦ ἐπικαίρου λιμένος
Și-umplu limanul tihnit și la maluri se-ndeasă-n cotloane

δειδιότες· μάλα γάρ τε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν·	024
φοβούμενοι, πάνυ γὰρ κατατρώγει ὃν ἂν λάβῃ·
Care cum pot, că se tem că-i înghite apucându-i delfinul;

ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα	025
οὕτως οἱ Τρῷες κατὰ τὰ ῥεύματα τοῦ φοβεροῦ (μεγάλου θαυμαστοῦ) ποταμοῦ
Astfel Troienii atunci iau fuga prin valul năvalnic

πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς. ὃ δ᾽ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων,	026
περίφοβοι ἐγίνοντο ὑπὸ τὰς ἐπικρεμαμένας ὄχθας τοῖς ὕδασιν· οὗτος δὲ ἐπειδὴ ἠδυνάτησε τὰς χεῖρας ἀποκτείνων,
Și pe sub râpe s-ascund. Ahile, obosindu-și în urmă

ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους	027
δώδεκα νέους ζῶντας ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἐπελέξατο
Brațul de-atâta măcel, și-alege vr’o doispre’ce tineri

ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος·	028
τιμωρίαν καὶ ἀντέκτισιν Πατρόκλου τοῦ υἱοῦ τοῦ Μενοιτίου ἀποθανόντος·
Vii de la râu să răzbune cu ei pe ucisul Patroclu.

τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς,	029
τούτους ἐξήγαγεν ἔξω ἐπτοημένους καθάπερ γεννήματα ἐλάφων,
Dânsul îi scoate din apă-ngroziți ca și puii de ciute,

δῆσε δ᾽ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι,	030
ἔδησε δὲ εἰς τοὐπίσω τὰς χεῖρας λώροις καλῶς κεκομμένοις,
Mânile-n spate le leagă cu bine-croite curele,

τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι,	031
οὓς αὐτοί γε ἔφερον ἐν τοῖς ἀλυσιδώτοις χιτῶσιν,
Care le-avea fiecare pe hainele lor suflecate,

δῶκε δ᾽ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.	032
ἔδωκε δὲ τοῖς φίλοις κατάγειν ἐπὶ τὰς βαθείας ναῦς·
Și la tovarăși îi dă să-i aducă legați la corăbii

αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων.	033
οὗτος δὲ αὖθις ἐξώρμησεν ἀποκτεῖναι προθυμούμενος·
Și se răpede-napoi căpiat să tot sfarme, să zvânte.

ἔνθ᾽ υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο	034
τηνικαῦτα συνήντησε τῷ υἱῷ τοῦ Πριάμου τοῦ ἐκ τοῦ Δαρδάνου
Vede-nainte-i atunci pe fiul lui Priam, Licaon,

ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι, τόν ῥά ποτ᾽ αὐτὸς	035
καταγομένου φεύγοντι ἐκ τοῦ ποταμοῦ, τῷ Λυκάονι, ὃν δήποτε αὐτὸς
Care-o tulise din râu. Pe dânsul Ahile odată

ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα	036
λαβὼν ἦγεν ἐκ τῆς δενδροφόρου γῆς τοῦ πατρός, μὴ βουλόμενον,
Noaptea, când el de la Troia veni la livadă, robindu-l,

ἐννύχιος προμολών· ὃ δ᾽ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ	037
νύκτωρ ἐπελθών, οὗτος δὲ σιδήρῳ ὀξεῖ συκῆς
Silnic îl duse cu sine; ieșise să taie cu barda

τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν᾽ ἅρματος ἄντυγες εἶεν·	038
ἀγρίας κλάδους νέους ἔκοπτεν, ἵνα ὦσι περιφέρειαι τοῦ ἅρματος·
Tinere crengi de sălbatic smochin ca să-ncercuie carul.

τῷ δ᾽ ἄρ᾽ ἀνώϊστον κακὸν ἤλυθε δῖος Ἀχιλλεύς.	039
τούτῳ δ' ἄρα ἀνεπιλόγιστον δεινὸν ἐπῆλθεν ὁ ἐνδοξότατος Ἀχιλλεύς,
Neașteptat ca o pacoste-Ahile veni peste dânsul

καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε	040
καὶ τότε μὲν αὐτὸν ἐπέρασεν εἰς τὴν καλῶς οἰκουμένην Λῆμνον,
Și-ntr-o corabie apoi de vânzare-l trimise la Lemnos,

νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·	041
ἄγων ἐν ταῖς ναυσὶν· ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἰάσονος τιμὴν καὶ λύτρον αὐτοῦ ἔδωκεν,
Marea cetate, iar cumpărător a fost fiul lui Iason;

κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ᾽ ἔδωκεν	042
ἐκεῖθεν δὲ ὁ ξένος αὐτὸν ἠλευθέρωσε, πολλὰ δὲ ἔδωκεν
Dar cu o sumă de daruri îl răscumpără Aetion,

Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ᾽ ἐς δῖαν Ἀρίσβην·	043
ὁ ἐκ τῆς Ἴμβρου Ἠετίων, ἔπεμψε δὲ εἰς τὴν ἐνδοξοτάτην Ἀρίσβην·
Unul din Imbros, prieten al tatălui său, și de-acolo

ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα.	044
ἐκεῖθεν ἐκφυγὼν ἀφίκετο εἰς τὸν πατρικὸν οἶκον,
El îl porni la Arisba; de-aici furișându-se-ajunse

ἕνδεκα δ᾽ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν	045
ἕνδεκα δὲ ἡμέρας εὐφραίνετο κατά ψυχήν, τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις καὶ οἰκείοις,
Dânsul acasă,-ntre ai lui petrecu încă unspre’ce zile

ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο· δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις	046
παραγενόμενος ἐκ τῆς Λήμνου, τῇ δωδεκάτῃ δὲ αὐτὸν πάλιν
După sosirea-i din Lemnos, și-n ziua de-a douăsprezecea,

χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν, ὅς μιν ἔμελλε	047
ὁ θεὸς ἐνέβαλεν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἀχιλλέως, ὅστις αὐτὸν ἔμελλε
Soarta-l împinse în mână să-ncapă din nou lui Ahile,

πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι.	048
πέμψειν εἰς Ἅιδου καὶ μὴ βουλόμενον πορεύεσθαι.
Carele avea să-l trimită năprasnic pe lumea cealaltă.

τὸν δ᾽ ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς	049
τοῦτον δ᾽ οὖν ὡς ἐθεάσατο ὁ ταχύπους ἐνδοξότατος Ἀχιλλεὺς
Cum nearmat îl văzu înainte șoimanul Ahile –

γυμνὸν ἄτερ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος, οὐδ᾽ ἔχεν ἔγχος,	050
ἄοπλον ἄνευ κράνους τε καὶ ἀσπίδος, οὐδ᾽ εἶχε δόρυ,
N-avea nici lance, nici cușmă, nici pavăză; el lepădase

ἀλλὰ τὰ μέν ῥ᾽ ἀπὸ πάντα χαμαὶ βάλε· τεῖρε γὰρ ἱδρὼς	051
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἅπαντα ἀπεβάλετο κατὰ γῆς, κατεπόνει γὰρ αὐτὸν ὁ ἱδρὼς
Orișice armă fiindcă era chinuit de sudoare

φεύγοντ᾽ ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ᾽ ὑπὸ γούνατ᾽ ἐδάμνα·	052
φεύγοντα ἐκ τοῦ ποταμοῦ, ὁ κόπος δὲ τὰ γόνατα ἐδάμαζεν,
Și de-oboseală sleit, când prinse să fugă din ape –

ὀχθήσας δ᾽ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·	053
ἀγανακτήσας δὲ εἶπε πρὸς τὴν ἑαυτοῦ μεγαλόφρονα ψυχήν·
Zise, de ciudă cuprins, în sinea-i bărbată viteazul·

‘ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ᾽ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·	054
φεῦ φεῦ, ὄντως μέγα θαῦμα τοῦτο θεῶμαι τοῖς ὀφθαλμοῖς,
„Valei, că mare minune-mi văd ochii și nu-mi vine a crede,

ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον	055
ὄντως δὴ πάνυ οἱ μεγαλόψυχοι Τρῷες, οὕς γε ἀπέκτεινα,
Oare-i Licaon? Atunci Troienii, răpușii de mine,

αὖτις ἀναστήσονται ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος,	056
αὖθις ἐγερθήσονται ἐκ τοῦ σκοτεινοῦ ζόφου τοῦ ᾅδου,
Au să se scoale din bezna pământului și au să vie

οἷον δὴ καὶ ὅδ᾽ ἦλθε φυγὼν ὕπο νηλεὲς ἦμαρ	057
καθάπερ δὴ καὶ οὗτος ἀφίκετο ἐκφυγὼν τὴν ἀνηλεῆ καὶ χαλεπὴν ἡμέραν ἀπαχθεὶς
Cum a venit cu viața cruțată și-acesta, când fuse

Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος· οὐδέ μιν ἔσχε	058
εἰς τὴν Λῆμνον τὴν ἄγαν θείαν, οὐδὲ διεκώλυσε καὶ κατέσχεν αὐτὸν
Tocmai la Lemnos vândut. Nici largul albastrelor ape

πόντος ἁλὸς πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.	059
ὁ πόντος τῆς λευκῆς θαλάσσης, ὃς πολλοὺς ἄκοντας κατέχει.
Nu i-a pus piedică lui, când multora piedică pune.

ἀλλ᾽ ἄγε δὴ καὶ δουρὸς ἀκωκῆς ἡμετέροιο	060
ἀλλὰ δὴ καὶ τῆς τοῦ ἡμετέρου δόρατος ὀξύτητος
Hai să mi-l iau în primire, să guste și el din amarul

γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ δαείω	061
γεύσεται, ὅπως θεάσωμαι κατὰ διάνοιαν καὶ μάθω,
Suliței mele, și-atunci să vedem de ar putea să mai vie

ἢ ἄρ᾽ ὁμῶς καὶ κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει	062
ἢ δὴ ὁμοίως κἀκεῖθεν ἀφίξεται, ἢ κωλύσει καὶ καθέξει αὐτὸν ἡ τὰ πρὸς ζωὴν
De pe tărâmul celalt, sau are să-l ție pământul

γῆ φυσίζοος, ἥ τε κατὰ κρατερόν περ ἐρύκει.	063
φύουσα γῆ, ἥγε καὶ τὸν κραταιόν τε καὶ ἰσχυρὸν κωλύει τε καὶ κατέχει.
Cel roditor, care țintuie chiar și pe cel mai puternic.”

ὣς ὅρμαινε μένων· ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθε τεθηπὼς	064
οὕτω διελογίζετο μένων· οὗτος δὲ ἐγγὺς παρεγένετο αὐτοῦ ἐκπεπληγμένος
Asta gândi și stătu. Buimac îns-aleargă Licaon

γούνων ἅψασθαι μεμαώς, περὶ δ᾽ ἤθελε θυμῷ	065
ἅψασθαι τῶν γονάτων αὐτοῦ προθυμούμενος, πάνυ δὲ ἐβούλετο κατὰ ψυχὴν
Iute să-i cadă-n genunchi și să-l roage, căci prea ar vrea dânsul

ἐκφυγέειν θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα μέλαιναν.	066
ἐκφυγεῖν τόν τε χαλεπὸν θάνατον, καὶ τὴν σκοτεινὴν μοῖραν.
Teafăr să scape de moartea cea crudă și neagra ursită.

ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς	067
ὁ μὲν οὖν τὸ μακρὸν δόρυ ἀνέσχεν ὁ ἐνδοξότατος Ἀχιλλεὺς
Suliț-asupra-i atunci ridică șoimanul Ahile

οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δ᾽ ὑπέδραμε καὶ λάβε γούνων	068
τρῶσαι προθυμούμενος, οὗτος δὲ ὑπέδραμε καὶ ἐλάβετο τῶν γονάτων
Gat-al izbi, însă el s-apleacă sub ea, se strecoară

κύψας· ἐγχείη δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ	069
κλιθείς, τὸ δόρυ δὲ ὑπεράνω τῶν νώτων ἐνεχθὲν εἰς τὴν γῆν
Și s-aruncă-n genunchi, iar lancea-nsetată de trupul

ἔστη ἱεμένη χροὸς ἄμεναι ἀνδρομέοιο.	070
ἐνεπάγη ἐφιέμενον γεύσασθαι σώματος ἀνδρικοῦ·
Cel omenesc după spate-i trecu și pe țărnă se-nfipse.

αὐτὰρ ὃ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἑλὼν ἐλλίσσετο γούνων,	071
οὗτος δὲ τῇ ἑτέρᾳ χειρὶ λαβόμενος τῶν γονάτων ἐλιτάνευε,
Roagă-se atuncea c-o mână luând de genunchi pe Ahile,

τῇ δ᾽ ἑτέρῃ ἔχεν ἔγχος ἀκαχμένον οὐδὲ μεθίει·	072
τῇ δὲ ἄλλῃ κατεῖχε τὸ ἠκονημένον δόρυ, οὐδὲ ἀφίη,
Lancea cu alta țiind din toată puterea Licaon,

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	073
καὶ ἱκετεύων αὐτὸν λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Vorbe ce zboară rostind, se milcuie așa lui Ahile·

‘γουνοῦμαι σ᾽ Ἀχιλεῦ· σὺ δέ μ᾽ αἴδεο καί μ᾽ ἐλέησον·	074
δέομαί σου, ὤ Ἀχιλλεῦ, σὺ δέ με αἰδοῦ, καί με οἴκτειρον,
„Rogu-te, Ahile,-n genunchi, aibi milă și zilele cruță-mi,

ἀντί τοί εἰμ᾽ ἱκέταο διοτρεφὲς αἰδοίοιο·	075
ἶσος ἱκέτῃ αἰδοῦς ἀξίῳ ὑπάρχω σοι, ὦ ἐνδοξότατα τεθραμμένε,
Doar se cuvine, că iată-mă cad rugător, o, mărite,

πὰρ γὰρ σοὶ πρώτῳ πασάμην Δημήτερος ἀκτὴν	076
παρὰ σοὶ γὰρ πρώτῳ ἔφαγον τὸν τῆς Δήμητρος ἄρτον
Adu-ți aminte că eu cel întâi am fost oaspe la tine,

ἤματι τῷ ὅτε μ᾽ εἷλες ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ,	077
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἡνίκα με ἔλαβες ἐν τῇ καλῶς οἰκουμένῃ δενδροφόρῳ γῇ,
Pâne-am mâncat de la tine, când tu m-ai robit la livadă

καί μ᾽ ἐπέρασσας ἄνευθεν ἄγων πατρός τε φίλων τε	078
καί με ἐπέρασας ἀπάγων πόρρω τοῦ τε πατρὸς καὶ τῶν συγγενῶν καὶ φίλων,
Și m-ai trimis spre-a mă vinde Patroclu departe de tata

Λῆμνον ἐς ἠγαθέην, ἑκατόμβοιον δέ τοι ἦλφον.	079
εἰς τὴν Λῆμνον τὴν ἄγαν θείαν, ἑκατὸν δέ σοι νομίσματα εὗρον,
Și de ai mei, pe un preț de o sută de tauri, în Lemnos.

νῦν δὲ λύμην τρὶς τόσσα πορών· ἠὼς δέ μοί ἐστιν	080
νῦν δ᾽ ἂν λυθείην τρὶς τοσαῦτα διδούς· ἡμέρα δέ μοι ὑπάρχει
Dacă-mi dai drumul, avea-vei de trei ori atâta. Nu-s multe

ἥδε δυωδεκάτη, ὅτ᾽ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα	081
ἥδε δωδεκάτη, ἀφ' οὗ εἰς τὸ Ἴλιον ἀφικόμην
Zile de cându-s la Troia; astăzi e-a douăsprezecea.

πολλὰ παθών· νῦν αὖ με τεῇς ἐν χερσὶν ἔθηκε	082
πολλὰ δεινὰ πεπονθώς, νῦν δέ με ἐν ταῖς σαῖς χερσὶν ἔθηκεν
Doamne, și ce-am pătimit! În mânile tale m-aduse

μοῖρ᾽ ὀλοή· μέλλω που ἀπεχθέσθαι Διὶ πατρί,	083
ἡ ὀλεθρία μοῖρα, ἔοικα δήπου μισητὸς εἶναι τῷ Διὶ τῷ πατρί,
Soarta cea tristă din nou. Oropsit voi fi dară de Zeus,

ὅς με σοὶ αὖτις δῶκε· μινυνθάδιον δέ με μήτηρ	084
ὅστις με πάλιν σοι παρέδωκεν, ὀλιγοχρόνιον δέ με ἡ μήτηρ
Dacă din nou m-or da ție. Ah, scurt îmi e veacul ce mama

γείνατο Λαοθόη θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος	085
ἔτεκεν Λαοθόη ἡ θυγάτηρ τοῦ γέροντος Ἄλτου,
Mi-a dăruit, Laotoe, copila bătrânului Altes,

Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει	086
τοῦ Ἄλτου, ὃς τῶν φιλοπολέμων Λελέγων βασιλεύει,
Care domnește asupra Lelegilor, oameni războinici,

Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.	087
τὴν ὑψηλὴν Πήδασον οἰκῶν παρὰ τὸν Σατνιοέντα ποταμόν.
Și locuiește-n Pedasos, înalta cetate zidită

τοῦ δ᾽ ἔχε θυγατέρα Πρίαμος, πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας·	088
τούτου δὴ τὴν θυγατέρα ἔσχεν ὁ Πρίαμος, πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας,
Pe Satniois. Pe fiica-i ținea, între altele multe,

τῆς δὲ δύω γενόμεσθα, σὺ δ᾽ ἄμφω δειροτομήσεις,	089
ἐκ ταύτης δὲ δύο ἐγενόμεθα, σὺ δ᾽ ἀμφοτέρους ἀπαυχενίσεις καὶ ἀποκτενεῖς·
Priam, și doi fii născu ea sărmana, ca tu să ne-njunghii

ἤτοι τὸν πρώτοισι μετὰ πρυλέεσσι δάμασσας	090
τὸν μὲν γὰρ ἐν τοῖς πρώτοις πεζοῖς ἀνεῖλες
Pe amândoi. Ai ucis cu sulița pe Polidoros

ἀντίθεον Πολύδωρον, ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί·	091
τὸν ἰσόθεον Πολύδωρον, ἐπειδὴ ἔτρωσας δόρατι ὀξεῖ·
Cel arătos ca un zeu, între cei mai de frunte pedeștri,

νῦν δὲ δὴ ἐνθάδ᾽ ἐμοὶ κακὸν ἔσσεται· οὐ γὰρ ὀΐω	092
νυνὶ δὲ ἐνταῦθα ἐμοὶ τὸ δεινὸν ἔσται, οὐ γὰρ ὑπολαμβάνω
Vine și rândul meu azi, că din mânile tale nu cred

σὰς χεῖρας φεύξεσθαι, ἐπεί ῥ᾽ ἐπέλασσέ γε δαίμων.	093
δυνήσεσθαι φυγεῖν τὰς σὰς χεῖρας, ἐπειδὴ προσεπήγαγεν ὁ θεός·
Viu să mai scap, dacă zeul aproape de tine m-aduse.

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ᾽ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·	094
ἄλλο δέ σοι λέξω, σὺ δὲ ἔμβαλε αὐτὸ ἐν τῇ σῇ διανοίᾳ.
Dar îți mai spun încă una și judec-apoi și tu singur·

μή με κτεῖν᾽, ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος Ἕκτορός εἰμι,	095
μή με ἀποκτείνῃς, ἐπειδὴ οὐκ εἰμὶ ὁμομήτριος τοῦ Ἕκτορος,
Nu-mi lua viața, că nu sunt eu frate de-o mamă cu Hector,

ὅς τοι ἑταῖρον ἔπεφνεν ἐνηέα τε κρατερόν τε.	096
ὅστις σοι τὸν φίλον ἀπέκτεινε τὸν προσηνῆ τε καὶ ἰσχυρόν.
Care ucise pe bunul tău soț, pe voinicul Patroclu.”

ὣς ἄρα μιν Πριάμοιο προσηύδα φαίδιμος υἱὸς	097
οὕτω δὴ ἔλεγε πρὸς αὐτὸν ὁ λαμπρὸς υἱὸς τοῦ Πριάμου
Asta vorbi a lui Priam odrasl,-arătosul Licaon,

‘λισσόμενος ἐπέεσσιν, ἀμείλικτον δ᾽ ὄπ᾽ ἄκουσε·	098
ἱκετεύων λόγοις· σκληρὰν δὲ καὶ ἀπηνῆ φωνὴν ἀντήκουσεν·
Milogitor către el, dar glas fără milă-i răspunse·

νήπιε μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο μηδ᾽ ἀγόρευε·	099
ὦ μωρὲ καὶ ἀνόητε, μή μοι λύτρα σήμαινε, μηδὲ λέγε,
„Nu-mi jurui tu răscumpăr și nu mai crâcni, o nebune.

πρὶν μὲν γὰρ Πάτροκλον ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ	100
πρὶν μὲν γὰρ τὸν Πάτροκλον καταλαβεῖν (πληρῶσαι) τὴν εἱμαρμένην ἡμέραν,
Până ce încă nu dase năpasta de bietul Patroclu,

τόφρά τί μοι πεφιδέσθαι ἐνὶ φρεσὶ φίλτερον ἦεν	101
τότε μοι φιλικώτερόν τι ἦν ἐν τῇ διανοίᾳ φείδεσθαι
Mie-mi era mai în voie să cruț pe Troieni, pân-atuncea

Τρώων, καὶ πολλοὺς ζωοὺς ἕλον ἠδ᾽ ἐπέρασσα·	102
τῶν Τρῴων, καὶ πολλοὺς ζῶντας ἔλαβον καὶ ἐπέρασα.
Eu am pus mâna pe mulți și pe toți i-am vândut. Dar acuma

νῦν δ᾽ οὐκ ἔσθ᾽ ὅς τις θάνατον φύγῃ ὅν κε θεός γε	103
νυνὶ δὲ οὐκ ἔστιν ὃς ἂν τὸν θάνατον ἐκφύγοι, ὃν ἂν ὁ θεὸς
Nu va scăpa cu viață nici unul din cei care zeul

Ἰλίου προπάροιθεν ἐμῇς ἐν χερσὶ βάλῃσι	104
ἔμπροσθεν τοῦ Ἰλίου ἐμβάλῃ εἰς τὰς ἐμὰς χεῖρας
O să mi-i puie în mână-naintea cetății, nici unul,

καὶ πάντων Τρώων, περὶ δ᾽ αὖ Πριάμοιό γε παίδων.	105
ἀπὸ πάντων τῶν Τρῴων, μάλιστα δὲ ἀπὸ τῶν υἱῶν τοῦ Πριάμου.
Oricare-o fi din ai voștri, necum feciorii lui Priam.

ἀλλὰ φίλος θάνε καὶ σύ· τί ἦ ὀλοφύρεαι οὕτως;	106
ἀλλ᾽, ὦ φίλε, ἀπόθανε καὶ σύ· τί δὴ οὕτως ὀδύρῃ;
Mori și tu, frate, și taci, de ce te mai vaieți zadarnic?

κάτθανε καὶ Πάτροκλος, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.	107
ἀπέθανε καὶ ὁ Πάτροκλος, ὅς γε σοῦ κρείσσων κατὰ πολύ·
Doar a murit și Patroclu, și ce ești tu față de dânsul?

οὐχ ὁράᾳς οἷος καὶ ἐγὼ καλός τε μέγας τε;	108
οὐχ ὁρᾷς οἷος καὶ ἐγὼ εὐειδής τε καὶ εὐμεγέθης,
Uită-te-ncoace și vezi ce mândru sunt eu și ce mare;

πατρὸς δ᾽ εἴμ᾽ ἀγαθοῖο, θεὰ δέ με γείνατο μήτηρ·	109
πατρὸς δὲ εἰμὶ ἀγαθοῦ, μήτηρ δέ με θεὰ ἔτεκεν·
Tata mi-e domn și viteaz, iar mama-i zeiță, și totuși

ἀλλ᾽ ἔπι τοι καὶ ἐμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή·	110
ἀλλ᾽ ἔπεστι (ἐπὶ σοὶ) κἀμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα ἰσχυρὰ
Nu mai puțin și pe mine m-adulmecă moartea și soarta

ἔσσεται ἢ ἠὼς ἢ δείλη ἢ μέσον ἦμαρ	111
ἔσται ἢ πρωί, ἢ δείλῃ ὀψίᾳ, ἢ μέσον ἡμέρας,
Ne-nduplecată pe veci. Dimineața, namiază ori seara

ὁππότε τις καὶ ἐμεῖο Ἄρῃ ἐκ θυμὸν ἕληται	112
ἡνίκα τις καὶ ἐμοῦ τὴν ψυχὴν ἀφέληται βλάβῃ,
Are să vie o vreme, când unul și mie o să-mi curme

ἢ ὅ γε δουρὶ βαλὼν ἢ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.	113
ἢ δόρατι τρώσας οὗτος, ἢ βέλει ἀπὸ νευρᾶς.
Firul vieții, cu lancea lovindu-m-aici ori cu arcul.”

ὣς φάτο, τοῦ δ᾽ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ·	114
οὕτως εἶπε. τούτου δὲ αὐτόθι διελύθησαν τὰ γόνατα, καὶ ἡ ἀγαπητή ψυχή·
Zice, iar lui i se taie genunchii, își pierde simțirea,

ἔγχος μέν ῥ᾽ ἀφέηκεν, ὃ δ᾽ ἕζετο χεῖρε πετάσσας	115
τὸ δόρυ μὲν οὖν ἀφῆκεν, αὐτὸς δὲ ἐκάθισε τὰς χεῖρας ᾄρας
Sulița lasă din mână și cade cu brațele-ntinse.

ἀμφοτέρας· Ἀχιλεὺς δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ	116
ἀμφοτέρας· ὁ Ἀχιλλεὺς δὲ σπασάμενος τὸ ὀξὺ ξίφος,
Arma tăioasă smucind Ahile din teacă-l ajunge

τύψε κατὰ κληῗδα παρ᾽ αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω	117
ἔπληξε κατὰ τὴν κατακλεῖδα παρὰ τὸν τράχηλον, πᾶν δὲ αὐτοῦ ἐντὸς εἰσῆλθε
Lângă cerbice-n undrea, și întreagă-i pătrunde-năuntru

δῦ ξίφος ἄμφηκες· ὃ δ᾽ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ	118
τὸ δίστομον ξίφος· οὗτος δὲ κατὰ πρόσωπον ἐπὶ τῇ γῇ πεσὼν
Sabia. Cade Licaon pe brânci și acolo pe țărnă

κεῖτο ταθείς, ἐκ δ᾽ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.	119
ἔκειτο ἐκτεταμένος, ἐξεχεῖτο δὲ τὸ μέλαν αἷμα, διέβρεχε δὲ τὴν γῆν,
Zace lungit, iar sângele-i curge și udă pământul.

τὸν δ᾽ Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι,	120
τοῦτον δὲ ὁ Ἀχιλλεὺς ἔρριψεν ἀπὸ τοῦ ποδὸς εἰς τὸν ποταμὸν ὥστε φέρεσθαι,
Dar de picior apucându-l Ahile-l zvârli în vultoare

καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντ᾽ ἀγόρευεν·	121
καὶ καυχόμενος ἐπ᾿ αὐτῷ λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Și lăudându-se așa-l prohodi în cuvinte ce zboară·

‘ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ᾽ ἰχθύσιν, οἵ σ᾽ ὠτειλὴν	122
κεῖσο νῦν ἐνταῦθα ἐν τοῖς ἰχθύσιν, οἵ σου τὸ τῆς πληγῆς
„Du-te și piei între pești, care sângele tău de la rană

αἷμ᾽ ἀπολιχμήσονται ἀκηδέες· οὐδέ σε μήτηρ	123
αἷμα ἀπολείξουσι μηδενὸς κηδόμενοι, οὐδέ σε ἡ μήτηρ
Suge-vor nepăsători, că n-o să te plângă pe tine

ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται, ἀλλὰ Σκάμανδρος	124
θεμένη ἐν τῇ στρωμνῇ κλαύσεται, ἀλλὰ ὁ Σκάμανδρος ὁ συστροφὰς ῥευμάτων ποιῶν
Maică-ta pus pe un pat, ci o să te care Scamandru,

οἴσει δινήεις εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον·	125
ἀποίσει εἰς τὸν πλατὺν κόλπον τῆς θαλάσσης, καί τις ἐφαλλόμενος ὑπὸ τὴν θάλασσαν (κολυμβῶν ὑπὸ τὸ κῦμα),
Râu-n vârtejele lui spre apele-ntinse ale mării,

θρῴσκων τις κατὰ κῦμα μέλαιναν φρῖχ᾽ ὑπαΐξει	126
ὑφωρμήσει ἐπὶ τὴν μέλαιναν φρίκα, ἤτοι τὸ ἐπανεστηκὸς τῆς θαλάσσης, ἐπιπολῆς,
Unde prin murmurul negrelor unde sări-va vr’un pește

ἰχθύς, ὅς κε φάγῃσι Λυκάονος ἀργέτα δημόν.	127
ἰχθύς, ὃς ἂν φάγῃ τὸ τοῦ Λυκάονος λευκὸν λίπος.
Și-o să se-mbuibe hrănit din carnea ta grasă, Licaon.

φθείρεσθ᾽ εἰς ὅ κεν ἄστυ κιχείομεν Ἰλίου ἱρῆς	128
φθείρεσθε καὶ ἀφανίζεσθε, ἕως ἂν τὴν πόλιν καταλάβωμεν τῆς ἱερᾶς Ἰλίου,
Trebuie așa să pieriți pân-om pune noi mâna pe Troia,

ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δ᾽ ὄπιθεν κεραΐζων.	129
ὑμεῖς μὲν φεύγοντες, ἐγὼ δὲ ὄπισθεν διχοτομῶν καὶ ἀποκτείνων·
Voi s-o tuliți pe câmpie, iar eu să vă spulber din urmă.

οὐδ᾽ ὑμῖν ποταμός περ ἐΰρροος ἀργυροδίνης	130
οὐδὲ ὑμῖν ποταμός γε ὁ καλλίρρους καὶ διειδής
N-o să v-ajute acest râu cu unda cea lin-argintie,

ἀρκέσει, ᾧ δὴ δηθὰ πολέας ἱερεύετε ταύρους,	131
βοηθήσει, ᾧτινι δὴ συνεχῶς πολλοὺς ταύρους θύετε,
Căruia voi mai demult îi jertfeați o grămadă de tauri

ζωοὺς δ᾽ ἐν δίνῃσι καθίετε μώνυχας ἵππους.	132
ζῶντας δὲ ἵππους μονώνυχας βαπτίζετε ἐν τοῖς ῥεύμασιν,
Și-n adâncime de vii-aruncați după datină caii.

ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες	133
ἀλλὰ καὶ οὕτως ἀπολεῖσθε θανάτῳ κακῶ, ἕως ἅπαντες
Dar și așa veți pieri mișelește plătindu-mi cu toții

τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν,	134
ἀποδῶτε τὸν τοῦ Πατρόκλου φόνον, καὶ τὸν ὄλεθρον τῶν Ἑλλήνων,
Moartea fârtatului meu, prăpădul Aheilor, care

οὓς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνετε νόσφιν ἐμεῖο.	135
οὓς παρὰ ταῖς ταχείαις ναυσὶν ἀπεκτείνατε χωρὶς ἐμοῦ·
Fură de voi secerați la corăbii, departe de mine.”

ὣς ἄρ᾽ ἔφη, ποταμὸς δὲ χολώσατο κηρόθι μᾶλλον,	136
οὕτω δὴ εἶπεν. ὁ ποταμὸς δὲ ὠργίσθη κατὰ ψυχὴν μᾶλλον,
Zice, și Râul mai valnic se-mpizmuie-n sine auzindu-l;

ὅρμηνεν δ᾽ ἀνὰ θυμὸν ὅπως παύσειε πόνοιο	137
διελογίσατο δὲ κατὰ ψυχήν, ὅπως ἀποστήσειε τοῦ φόνου
De-asta și chibzuie cum ar putea lui Ahile să-i puie

δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.	138
τὸν ἐνδοξότατον Ἀχιλλέα, τοῖς Τρῳσὶ δὲ ἀποσοβήσειε τὸν ὄλεθρον·
Capăt la luptă și obida Troienilor să-ndepărteze.

τόφρα δὲ Πηλέος υἱὸς ἔχων δολιχόσκιον ἔγχος	139
τότε δὲ ὁ τοῦ Πηλέως υἱὸς τὸ μακρὸν δόρυ κατέχων
Dar Peleianul atunci se saltă cu sulița lungă

Ἀστεροπαίῳ ἐπᾶλτο κατακτάμεναι μενεαίνων	140
ἐπεπήδησε τῷ Ἀστεροπαίῳ, προθυμούμενος ἀποκτεῖναι,
Și se aruncă nebun să omoare pe Asteropeos,

υἱέϊ Πηλεγόνος· τὸν δ᾽ Ἀξιὸς εὐρυρέεθρος	141
τῷ υἱῷ τοῦ Πηλεγόνος· τοῦτον δὲ Ἀξῖος ὁ πλατέα ῥεύματα ἔχων ποταμὸς
Fiul lui moș Pelegon, pe care-l născu Peribea,

γείνατο καὶ Περίβοια Ἀκεσσαμενοῖο θυγατρῶν	142
ἐγέννησε καὶ ἡ Περίβοια ἡ τῶν τοῦ Ἀκεσσαμενοῦ, θυγατρῶν
Cea mai în vârstă copil-a lui Achesamenos și Axiu,

πρεσβυτάτη· τῇ γάρ ῥα μίγη ποταμὸς βαθυδίνης.	143
πρεσβυτέρα, ταύτῃ γὰρ ἐμίγη ὁ βαθύρρους ποταμός.
Râul cu albia lată, de care ea fuse-ndrăgită.

τῷ ῥ᾽ Ἀχιλεὺς ἐπόρουσεν, ὃ δ᾽ ἀντίος ἐκ ποταμοῖο	144
τούτῳ δὴ ὁ Ἀχιλλεὺς ἐφώρμησεν, οὗτος δὲ ἐναντίον ἐκ τοῦ ποταμοῦ
Tabăr-Ahile la el, dar Asteropeos îi ține

ἔστη ἔχων δύο δοῦρε· μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε	145
ἀντέστη κατέχων δόρατα δύο, εὐθαρσίαν δὲ αὐτῷ κατὰ διάνοιαν ἔθηκεν
Piept, două suliți rotind. În suflet i-aprinde văpaie

Ξάνθος, ἐπεὶ κεχόλωτο δαϊκταμένων αἰζηῶν,	146
ὁ Ξάνθος, ἐπειδὴ ὠργίσθη ἕνεκα τῶν ἀναιρεθέντων νέων,
Xantos, fiind necăjit de risipa mulțimii de tineri

τοὺς Ἀχιλεὺς ἐδάϊζε κατὰ ῥόον οὐδ᾽ ἐλέαιρεν.	147
οὓς ὁ Ἀχιλλεὺς ἀνῄρει κατὰ τὸ ῥεῦμα, οὐδὲ ἠλέει.
Măcelăriți fără milă de-Ahile pe mal și prin apă.

οἳ δ᾽ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν ἰόντες,	148
οὗτοι δὲ ὅτε δὴ ἦσαν ἐγγὺς ἐπ' ἀλλήλους ὁρμῶντες,
Cum împotrivă pășind s-apropie unul de altul,

τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·	149
πρὸς τοῦτον πρότερον εἶπεν ὁ ταχύπους ἐνδοξότατος Ἀχιλλεύς·
Cată la el dușmănos și-l întreabă și-l sperie Ahile·

‘τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν;	150
τίς ἀνὴρ εἶ, καὶ πόθεν, ὃς ὑπέμεινας ἐπελθεῖν ἐναντίον ἐμοῦ;
„Cine ești tu și de unde, de-mi ieși fără teamă-nainte?

δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι.	151
ἀθλίων δὲ υἱοὶ τῇ ἐμῇ εὐτολμίᾳ ἀπαντῶσιν.
Vai de părinții acelor ce vin să-mi înfrunte mânia!”

τὸν δ᾽ αὖ Πηλεγόνος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός·	152
πρὸς τοῦτον δὲ ἔλεγεν ὁ τοῦ Πηλεγόνος λαμπρὸς υἱός·
Fiul lui moș Pelegon, fălosul, la asta-i răspunse·

‘Πηλεΐδη μεγάθυμε τί ἦ γενεὴν ἐρεείνεις;	153
ὦ μεγαλόψυχε υἱὲ τοῦ Πηλέως, τί δὴ ἐρωτᾷς τὸ γένος;
„Ce mă întrebi despre neam, tu prea inimosule-Ahile?

εἴμ᾽ ἐκ Παιονίης ἐριβώλου τηλόθ᾽ ἐούσης	154
ἐκ τῆς Παιονίας εἰμὶ τῆς εὐγείου τῆς πόρρω οὔσης,
Sunt de departe, din țara Peonia cea roditoare

Παίονας ἄνδρας ἄγων δολιχεγχέας· ἥδε δέ μοι νῦν	155
ἄγων ἄνδρας Παίονας μακροῖς δόρασιν χρωμένους· ἡ παροῦσα δέ μοι νῦν
Și-am după mine Peoni, oștire cu suliți. Vreo zece

ἠὼς ἑνδεκάτη ὅτε Ἴλιον εἰλήλουθα.	156
ἡμέρα ἑνδεκάτη ἀφ᾽ οὗ εἰς τὸ Ἴλιον ἀφικόμην·
Zile sunt azi de când eu am venit să iau parte la Troia.

αὐτὰρ ἐμοὶ γενεὴ ἐξ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος	157
ἡ ἐμὴ δὲ γένεσις ἐκ τοῦ Ἀξίου του εὐρέως ῥέοντος
Cât despre neamul meu, află că eu sunt nepotul lui Axiu,

Ἀξιοῦ, ὃς κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν,	158
ποταμοῦ ἐστιν· Ἀξίου, ὃς κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν προχεῖ,
Râul în albie lat și cu apele cele mai mândre.

ὃς τέκε Πηλεγόνα κλυτὸν ἔγχεϊ· τὸν δ᾽ ἐμέ φασι	159
ὃς ἐγέννησε Πηλεγόνα τὸν ἔνδοξον τῷ δόρατι, τοῦτον δέ με φασὶ
El a născut pe vestitul lăncer Pelegon, și acesta-i

γείνασθαι· νῦν αὖτε μαχώμεθα φαίδιμ᾽ Ἀχιλλεῦ.	160
γεννῆσαι· νῦν δὲ πολεμῶμεν, ὦ λαμπρότατε Ἀχιλλεῦ.
Tata-mi, se zice. Dar hai să ne batem, tu falnice-Ahile.”

ὣς φάτ᾽ ἀπειλήσας, ὃ δ᾽ ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς	161
οὕτως εἶπεν ἀλαζονευσάμενος· Ἀχιλλεὺς δὲ ὁ ἐνδοξότατος ἀνέσχε
Dânsul așa-l amenință, dar repede-Ahile ridică

Πηλιάδα μελίην· ὃ δ᾽ ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφὶς	162
τὴν ἐκ τοῦ Πηλίου ὄρους μελίαν· ὁδὲ ὁμοῦ τοῖς δόρασιν ἀμφοτέρωθεν
Sulița, frasinul din Pelion. Ci deodată spre dânsul

ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεὶ περιδέξιος ἦεν.	163
ὁ ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπειδὴ ἀμφιδέξιος ἦν,
Lăncile-ntinde Peonul, căci n-a fost stângaci, și cu una

καί ῥ᾽ ἑτέρῳ μὲν δουρὶ σάκος βάλεν, οὐδὲ διὰ πρὸ	164
καὶ δὴ τῷ ἑτέρῳ μὲν δόρατι ἔτυψε τὴν ἀσπίδα, οὐδὲ εἰς τὸ πρόσω
El pe Ahile-l chitește în pavăză făr-a-i străpunge

ῥῆξε σάκος· χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο·	165
διέρρηξε τὴν ἀσπίδα, διεκώλυσε γὰρ καὶ κατέσχεν ὁ χρυσός, τὰ δῶρα τοῦ θεοῦ·
Arma, fiind apărată de placa de aur dintr-însa,

τῷ δ᾽ ἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρὸς	166
τῷ ἑτέρῳ δὲ ἔτρωσεν αὐτὸν ἐπιξεστικῶς κατὰ τὸν πῆχυν τῆς χειρὸς
Dar cu cealaltă-l julește pe el pe la cotul din stânga,

δεξιτερῆς, σύτο δ᾽ αἷμα κελαινεφές· ἣ δ᾽ ὑπὲρ αὐτοῦ	167
τῆς δεξιᾶς, ἐχεῖτο δὲ αἷμα μέλαν, ὑπεράνω δὲ αὐτοῦ
Sângeră cotul atunci, iar sulița trece deasupra-i

γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροὸς ἆσαι.	168
ἐνεχθὲν τῇ γῇ προσερήρειστο, ἐπιθυμοῦν ἐμπλησθῆναι σώματος.
Și-nțepenește-n pământ, flămândă de carne și sânge.

δεύτερος αὖτ᾽ Ἀχιλεὺς μελίην ἰθυπτίωνα	169
δεύτερος δὲ ὁ Ἀχιλλεὺς τὸ κατ᾽ εὐθὺ πετόμενον δόρυ
Pe-Asteropeos ochind, Ahile la rându-i aruncă

Ἀστεροπαίῳ ἐφῆκε κατακτάμεναι μενεαίνων.	170
ἐπαφῆκε τῷ Ἀστεροπαίῳ, ἀποκτεῖναι προθυμούμενος,
Sulița dreaptă la zbor, și stă ahtiat să-l omoare;

καὶ τοῦ μέν ῥ᾽ ἀφάμαρτεν, ὃ δ᾽ ὑψηλὴν βάλεν ὄχθην,	171
καὶ τούτου μὲν ἀπέτυχεν, αὐτὸς δὲ τὸ εἰς ὕψος διανεστηκὸς κρημνῶδες τοῦ ποταμοῦ ἔτυψε,
Ci ea dă greș, nimerind pe-a râului margine-naltă

μεσσοπαγὲς δ᾽ ἄρ᾽ ἔθηκε κατ᾽ ὄχθης μείλινον ἔγχος.	172
μέχρι δὲ τοῦ μέσου καταπεπηγὸς ἐποίησε κατὰ τὴν ὄχθην τὸ ἐκ μελίας δόρυ.
Și pân’la mijloc în mal se-nfundă. De-aceea din teacă

Πηλεΐδης δ᾽ ἄορ ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ	173
ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Πηλέως τὸ ὀξὺ ξίφος σπασάμενος παρὰ τοῦ μηροῦ
Sabia-și trage viteazul atunci de la coapsă și sare

ἆλτ᾽ ἐπί οἱ μεμαώς· ὃ δ᾽ ἄρα μελίην Ἀχιλῆος	174
ἐπήδησεν ἐπ᾿ αὐτὸν προθυμούμενος· οὗτος δὲ τὸ δόρυ τοῦ Ἀχιλλέως
Fără de preget la el. Zadarnic acela din râpă

οὐ δύνατ᾽ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσαι χειρὶ παχείῃ.	175
οὐκ ἐδύνατο ἐκ τοῦ κρημνοῦ ἀποσπάσαι τῇ παχείᾳ καὶ ἰσχυρᾷ χειρί.
Lancea dușmanului său încearcă s-o scoată cu pumnii,

τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων,	176
τρὶς μὲν οὖν αὐτὸ παρέσεισεν ἐξελκύσαι προθυμούμενος,
Iute de trei ori o scutură vrând să o smulgă din țărnă,

τρὶς δὲ μεθῆκε βίης· τὸ δὲ τέτρατον ἤθελε θυμῷ	177
τρὶς δὲ ἀφῆκεν αὐτὸ τῷ μὴ περιεῖναι μείζονα ἰσχύν. τὸ τέταρτον δὲ ἐβουλήθη κατά ψυχὴν
Însă de trei ori se moaie încordu-i. În oara de-a patra

ἆξαι ἐπιγνάμψας δόρυ μείλινον Αἰακίδαο,	178
συντρίψαι ἐπικάμψας τὸ ἐκ μελίας δόρυ τοῦ ἐγγόνου τοῦ Αἰακοῦ·
Cată s-o-ndoaie din nou și iar se opinte s-o rupă.

ἀλλὰ πρὶν Ἀχιλεὺς σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα.	179
ἀλλὰ πρότερον ὁ Ἀχιλλεὺς ἐγγύθεν ξίφει ἀφείλετο τὴν ψυχήν·
Dar îl doboară-nainte însăbiindu-l Ahile.

γαστέρα γάρ μιν τύψε παρ᾽ ὀμφαλόν, ἐκ δ᾽ ἄρα πᾶσαι	180
ἔπληξε γὰρ αὐτὸν εἰς τὴν γαστέρα παρὰ τὸν ὀμφαλόν, πάντα δ' ἄρα
Cum el îl spintecă, toate ale lui măruntaie se varsă,

χύντο χαμαὶ χολάδες· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν	181
ἐξεχύθησαν ἐπὶ τὴν γῆν τὰ ἔντερα, τοῦτον δὲ σκότος ἐκάλυψε κατ᾿ ὀφθαλμοὺς
Și întuneric i-acoperă ochii, și-n vreme ce dânsul

ἀσθμαίνοντ᾽· Ἀχιλεὺς δ᾽ ἄρ᾽ ἐνὶ στήθεσσιν ὀρούσας	182
πνευστιῶντα· ὁ Ἀχιλλεὺς δὲ ὁρμήσας ἐκ τοῦ στήθους
Horcăie, Ahile pe piept piciorul în pripă-i apasă,

τεύχεά τ᾽ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·	183
τὰ ὅπλα τε ἀφείλετο, καὶ καυχώμενος ἔπος ἔλεγε·
Armele ia de pe el și fălindu-se așa-i cuvântează;

‘κεῖσ᾽ οὕτως· χαλεπόν τοι ἐρισθενέος Κρονίωνος	184
κεῖσο οὕτω, δύσκολόν σοι ἐστὶ τοῖς τοῦ μεγαλοδυνάμου υἱοῦ τοῦ Κρόνου
„Astfel acolea să-mi zaci. E greu doar cu fiii lui Zeus

παισὶν ἐριζέμεναι ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι.	185
υἱοῖς μάχεσθαι, καίπερ ἐκ τοῦ Ποταμοῦ γεννηθέντι·
Cel neînvins să te lupți, măcar că un râu ți-e bunicul.

φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρὺ ῥέοντος,	186
ἔφης σὺ μὲν ποταμοῦ εἶναι κατὰ τὸ γένος, τοῦ εὐρέως ῥέοντος,
Spusu-mi-ai tu că te tragi de la râul cu albia lată,

αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι.	187
ἐγὼ δὲ κατὰ τὴν γενεὰν τοῦ μεγάλου Διὸς εἶναι καυχῶμαι.
Dar eu mă laud cu neamul că sunt de la marele Zeus,

τίκτέ μ᾽ ἀνὴρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι	188
ἐγέννησέ με ἀνὴρ βασιλεύων τῶν πολλῶν Μυρμιδόνων,
Tatăl meu este Peleu, care ține sub schiptru poporul

Πηλεὺς Αἰακίδης· ὃ δ᾽ ἄρ᾽ Αἰακὸς ἐκ Διὸς ἦεν.	189
Πηλεὺς ὁ τοῦ Αἰακοῦ, οὗτος δὲ ὁ Αἰακὸς ἐκ τοῦ Διὸς ἦν·
Cel mirmidon, și bunicul Eacos, răsadul lui Zeus.

τὼ κρείσσων μὲν Ζεὺς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων,	190
δι᾿ ὃ κρείσσων μὲν ἐστιν ὁ Ζεὺς τῶν ποταμῶν τῶν ἐκβαλλόντων εἰς τὴν θάλασσαν,
Și cum e Zeus mai tare, și mult mai presus de oricare

κρείσσων αὖτε Διὸς γενεὴ ποταμοῖο τέτυκται.	191
κρείσσων δὲ ἡ γενεὰ τοῦ Διὸς τῆς τοῦ ποταμοῦ ὑπάρχει,
Râu care-n mare se scurge, tot astfel și neamul lui Zeus

καὶ γὰρ σοὶ ποταμός γε πάρα μέγας, εἰ δύναταί τι	192
καὶ γάρ σοι ποταμός γε πάρεστι μέγας, εἰ δύναταί τι
Față de cine se trage din râu. Că doar iată c-alături

χραισμεῖν· ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι Διὶ Κρονίωνι μάχεσθαι,	193
βοηθεῖν, ἀλλ᾿ οὐκ ἔστι δυνατὸν μάχεσθαι τῷ Διὶ τῷ υἱῷ τοῦ Κρόνου,
Curge nămornicul val; să te ajute, de poate. Dar nu-i chip

τῷ οὐδὲ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει,	194
ᾧτινι οὐδὲ ὁ βασιλεὺς Ἀχελῷος ἐξισοῦται,
Luptă cu Zeus să duci, că nu-i stă-mpotrivă nici râul

οὐδὲ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο,	195
οὐδὲ ἡ τὰ βαθέα ῥεύματα ἔχοντος Ὠκεανοῦ δύναμις,
Domn Aheloos, nici râul cel mare, puternic, Oceanul,

ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα	196
ἐξ οὗ γε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ πᾶσα ἡ θάλασσα,
Vajnic noian fără fund, din care vin apele toate,

καὶ πᾶσαι κρῆναι καὶ φρείατα μακρὰ νάουσιν·	197
καὶ πᾶσαι αἱ πηγαί, καὶ τὰ βαθέα φρέατα βλύζουσι καὶ ῥέουσιν,
Marea, tot felul de râuri și puțuri adânci și izvoare;

ἀλλὰ καὶ ὃς δείδοικε Διὸς μεγάλοιο κεραυνὸν	198
ἀλλὰ καὶ οὗτος φοβεῖται τὸν κεραυνὸν τοῦ μεγάλου Διός,
Tremură doar și el de fulgerul și de cumplitul

δεινήν τε βροντήν, ὅτ᾽ ἀπ᾽ οὐρανόθεν σμαραγήσῃ.	199
καὶ τὴν φοβερὰν βροντήν, ὅτε ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ ἠχήσει καὶ ψοφήσει.
Tunet al marelui Zeus, când bubuie-n slavă și tună.”

ἦ ῥα, καὶ ἐκ κρημνοῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος,	200
εἶπε δή, καὶ ἐκ τοῦ κρημνοῦ εἵλκυσε τὸ σιδηροῦν δόρυ,
Zice și-ndată din mal el lancea de-aramă și-o smulge.

τὸν δὲ κατ᾽ αὐτόθι λεῖπεν, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,	201
τοῦτον δὲ αὐτόθι κατέλιπεν, ἐπειδὴ ἀφείλετο τὴν προσφιλῆ ψυχήν,
Lasă pe Asteropeos lipsit de viață pe locul

κείμενον ἐν ψαμάθοισι, δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ.	202
κείμενον ἐν τῇ ἄμμῳ, διέβρεχε δὲ αὐτὸν τὸ μέλαν ὕδωρ·
Unde bătut e pe prund de a râului apă negrie;

τὸν μὲν ἄρ᾽ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες ἀμφεπένοντο	203
τοῦτον μὲν οὖν αἱ ἐγχέλυες καὶ οἱ ἰχθύες κατέτρωγον,
Peștii, țiparii foiesc în juru-i și-l tot împresoară

δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες·	204
τὴν τῶν νεφρῶν πιμελὴν ἐσθίοντες καὶ καταβρώχοντες.
Și din grăsimea-i ciupesc irosindu-i rărunchii. Ahile

αὐτὰρ ὃ βῆ ῥ᾽ ἰέναι μετὰ Παίονας ἱπποκορυστάς,	205
οὗτος δὲ ὥρμησε πορεύεσθαι ἐπὶ Παίονας τοὺς ἐφίππους ὁπλίτας,
După ce-l lasă pe el dă goană Peonilor, ceata

οἵ ῥ᾽ ἔτι πὰρ ποταμὸν πεφοβήατο δινήεντα,	206
οἳ δὴ ἔτι μᾶλλον παρὰ τὸν ποταμὸν ἔφευγον τὸν συστροφὰς ὑδάτων ποιοῦντα,
Care-o pornise la fugă pe-aproape de râu speriată,

ὡς εἶδον τὸν ἄριστον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ	207
ἐπειδὴ ἐθεάσαντο τὸν κράτιστον ἐν τῇ ἰσχυρᾷ μάχῃ ἀναιρεθέντα ἐπικρατῶς
Cum își văzu căpitanul răpus cu putere de spada

χέρσ᾽ ὕπο Πηλεΐδαο καὶ ἄορι ἶφι δαμέντα.	208
ὑπὸ τῶν χειρῶν, καὶ τοῦ ξίφους τοῦ υἱοῦ τοῦ Πηλέως.
Celui născut de Peleu, în crâncena lor bătălie.

ἔνθ᾽ ἕλε Θερσίλοχόν τε Μύδωνά τε Ἀστύπυλόν τε	209
τότε ἀπέκτεινε τὸν Θερσίλοχον, καὶ τὸν Μύδωνα, καὶ τὸν Ἀστύπυλον,
Prăbuș-atunci pe Midon și pe Astipil și pe Eniu,

Μνῆσόν τε Θρασίον τε καὶ Αἴνιον ἠδ᾽ Ὀφελέστην·	210
καὶ τὸν Μνῆσον, καὶ τὸν Θρασίον, καὶ τὸν Αἴνιον, καὶ τὸν Ὀφελέστην.
Pe Tersiloh, pe-Ofelest, pe Trasiu și-n urmă pe Mnesos.

καί νύ κ᾽ ἔτι πλέονας κτάνε Παίονας ὠκὺς Ἀχιλλεύς,	211
καὶ δὴ ἂν ἔτι πλείονας ἀπέκτεινε Παίονας ὁ ταχύπους Ἀχιλλεύς,
Dintre Peoni pe mal mulți ar fi toropit, dacă Râul

εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης	212
εἰ μὴ μεγάλως ὀργισθεὶς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βαθύρρους ποταμός,
Cel cu vârtejuri adânci, cuprins cum era de mânie,

ἀνέρι εἰσάμενος, βαθέης δ᾽ ἐκ φθέγξατο δίνης·	213
ἀνδρὶ ὁμοιωθείς, ἐκ τῆς βαθείας δὲ συστροφῆς τοῦ ὕδατος ἐλάλησεν.
Nu i-ar fi zis din afundu-i ivindu-se-ntocmai ca omul·

‘ὦ Ἀχιλεῦ, περὶ μὲν κρατέεις, περὶ δ᾽ αἴσυλα ῥέζεις	214
ὦ Ἀχιλλεῦ, πάνυ μὲν νικᾷς, πάνυ δὲ ἄδικα ποιεῖς
„Nimenea nu te-ntrece-n putere și-n nelegiuire,

ἀνδρῶν· αἰεὶ γάρ τοι ἀμύνουσιν θεοὶ αὐτοί.	215
τῶν ἀνδρῶν· ἀεὶ δέ σοι βοηθοῦσιν οἱ θεοὶ αὐτοί.
O, Peleiene, căci veșnic alături de tine sunt zeii.

εἴ τοι Τρῶας ἔδωκε Κρόνου παῖς πάντας ὀλέσσαι,	216
εἴ σοι ὁ τοῦ Κρόνου υἱὸς ἔδωκε πάντας τοὺς Τρῷας ἀπολέσαι,
Dac-a fost dat de la Zeus să piară prin tine Troienii,

ἐξ ἐμέθεν γ᾽ ἐλάσας πεδίον κάτα μέρμερα ῥέζε·	217
ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐξελάσας κατὰ τὸ πεδίον τὰ δεινὰ πράττε,
Du-te, gonește-i pe câmp și-acolo ți-arată cruzimea.

πλήθει γὰρ δή μοι νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα,	218
πεπληρωμένα γάρ εἰσι νεκρῶν τὰ ἐπέραστά μου ῥεύματα,
Apele dragi ale mele sunt pline de leșuri și nu pot

οὐδέ τί πῃ δύναμαι προχέειν ῥόον εἰς ἅλα δῖαν	219
οὐκέτι που δύναμαι προχεῖν τὸν ῥοῦν εἰς τὴν ἐνδοξοτάτην θάλασσαν
Curge din pricina lor spre undele sfinte ale mării

στεινόμενος νεκύεσσι, σὺ δὲ κτείνεις ἀϊδήλως.	220
στενοχωρούμενος τοῖς νεκροῖς, σὺ δὲ ἄρδην ἀποκτείνεις·
De-nghesuit ce mă simt, fiindcă ți-i groaznic măcelul.

ἀλλ᾽ ἄγε δὴ καὶ ἔασον· ἄγη μ᾽ ἔχει ὄρχαμε λαῶν.	221
ἀλλ᾽ ἄγε δὴ καὶ κορέσθητι, μίασμά με κατέχει, ἀρχηγὲ τοῦ λαοῦ.
Hai, contenește. Destul că din fire m-ai scos, căpitane.”

τὸν δ᾽ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·	222
πρὸς τοῦτον δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν ὁ κατὰ πόδας ταχὺς Ἀχιλλεύς·
La-nfricoșările lui răspunse șoimanul Ahile·

‘ἔσται ταῦτα Σκάμανδρε διοτρεφές, ὡς σὺ κελεύεις.	223
ἔσονται ταῦτα Σκάμανδρε ἐκ Διὸς τεθραμμένε, καθάπερ ἐπιτάττεις (λέγεις),
„Fie cum tu ai cerut, o, Scamandre purcese din slavă,

Τρῶας δ᾽ οὐ πρὶν λήξω ὑπερφιάλους ἐναρίζων,	224
τοὺς Τρῷας δὲ τοὺς ὑβριστὰς οὐ πρότερον παύσομαι ἀποκτείνων,
Dar pe semeții Troieni eu n-o să-ncetez a-i ucide

πρὶν ἔλσαι κατὰ ἄστυ καὶ Ἕκτορι πειρηθῆναι	225
πρὶν συνελάσαι αὐτοὺς εἰς τὴν πόλιν, καὶ τοῦ Ἕκτορος πεῖραν λαβεῖν
Până ce nu-i împresor în cetate și nu voi da luptă

ἀντιβίην, ἤ κέν με δαμάσσεται, ἦ κεν ἐγὼ τόν.	226
κατὰ βιαίαν ἐναντίωσιν, ὅπως ἢ ἀποκτείνῃ με, ἢ ἐγὼ αὐτόν.
Dreaptă cu Hector, să văd dacă eu m-oi răpune sau dânsul.”

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος·	227
οὕτως εἰπών, ἐφώρμησε τοῖς Τρῳσὶν ὅμοιος θεῷ.
Zise, și după Troieni ca un zeu năvăli. Atunci Râul

καὶ τότ᾽ Ἀπόλλωνα προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης·	228
καὶ τηνικαῦτα δὴ πρὸς τὸν Ἀπόλλωνα εἶπεν ὁ βαθύρρους ποταμός·
Cel cu vultorile adânci lui Febos Apolon îi zise·

‘ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διὸς τέκος οὐ σύ γε βουλὰς	229
φεῦ φεῦ, ὦ ἀργυρότοξε, υἱὲ τοῦ Διός, οὐ σύ γε τὰς βουλάς,
„Vai, că tu nu mai ții seama de sfatul lui Zeus, Apolon,

εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ᾽ ἐπέτελλε	230
καὶ ἐπιταγὰς ἐφύλαξας τοῦ υἱοῦ τοῦ Κρόνου, ὅς σοι πάνυ πολλὰ ἐπέταττε
Tu cel cu arcul de-argint, uitași de porunca ce-ți dete

Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ	231
παρίστασθαι καὶ βοηθεῖν τοῖς Τρῳσίν, ἕως ἂν παραγένηται
Sprijin să dai la Troieni și să-i aperi de orice primejdii

δείελος ὀψὲ δύων, σκιάσῃ δ᾽ ἐρίβωλον ἄρουραν.	232
ἡ δείλη ἡ ὀψὲ δύνουσα, συσκιάσῃ δὲ τὴν μεγαλόβωλον γῆν.
Pân’ ce va însera și amurgul umbri-va câmpia.”

ἦ, καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν δουρικλυτὸς ἔνθορε μέσσῳ	233
εἶπε· καὶ Ἀχιλλεὺς μὲν ὁ κατὰ πόλεμον ἔνδοξος κατεπήδησεν εἰς τὸ μέσον,
Asta grăi, iar Ahile sări de pe mal și ajunse

κρημνοῦ ἀπαΐξας· ὃ δ᾽ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων,	234
ὁρμήσας ἀπὸ τοῦ κρημνοῦ καὶ τῆς ὄχθης, οὗτος δὲ ἐφώρμησε τῷ κύματι ἐνθουσιῶν,
Până la mijlocul apei. Scamandru în clocot de valuri

πάντα δ᾽ ὄρινε ῥέεθρα κυκώμενος, ὦσε δὲ νεκροὺς	235
πάντα δὲ διήγειρε τὰ ῥεύματα ταραττόμενος, ἀπεωθήσατο δὲ τοὺς νεκροὺς
Se năpusti răscolind șuvoiul întreg și împinse

πολλούς, οἵ ῥα κατ᾽ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν᾽ Ἀχιλλεύς	236
τοὺς πολλούς, οἳ δὴ κατ᾿ αὐτὸν ἦσαν ἱκανῶς, οὓς ἀπέκτεινεν ὁ Ἀχιλλεύς.
Clada de morți de pe el, pe care-o făcuse Ahile,

τοὺς ἔκβαλλε θύραζε μεμυκὼς ἠΰτε ταῦρος	237
τούτους ἐξέβαλεν εἰς τὸ ἔξω, βοῶν καθάπερ ταῦρος,
Și-i azvârli peste mal din apă mugind ca un taur

χέρσον δέ· ζωοὺς δὲ σάω κατὰ καλὰ ῥέεθρα,	238
ἐπὶ τὴν χέρσον· τοῦς ζῶντας δὲ ἔσωζε κατὰ τὰ περικαλλῆ ῥεύματα,
Și mântui pe cei vii cari-ntr-însul pe undele lucii

κρύπτων ἐν δίνῃσι βαθείῃσιν μεγάλῃσι.	239
κρύπτων αὐτοὺς ἐν ταῖς βαθείαις καὶ μεγάλαις συστροφαῖς τοῦ ὕδατος,
Încă-notau în bulboanele-i mari și adânci îndosindu-i.

δεινὸν δ᾽ ἀμφ᾽ Ἀχιλῆα κυκώμενον ἵστατο κῦμα,	240
δεινῶς δὲ καὶ φοβερῶς ταραττόμενον τὸ κῦμα ἵστατο περὶ τὸν Ἀχιλλέα,
Vajnicul val răzvrătit pe Ahile-l încinge, se-nalță

ὤθει δ᾽ ἐν σάκεϊ πίπτων ῥόος· οὐδὲ πόδεσσιν	241
ἀπεωθεῖτο δ' αὐτὸν ὁ ῥοῦς ἐμπίπτων τῇ ἀσπίδι, οὐδὲ τοῖς ποσὶν
Și împroșcându-l în scut, îi dă brânci și să stea în picioare

εἶχε στηρίξασθαι· ὃ δὲ πτελέην ἕλε χερσὶν	242
ἐδύνατο ἑδρασθῆναι· οὗτος δὲ πτελέαν ἐκράτησε ταῖς χερσὶ
Nu-i dă răgaz. El atunci s-apucă de-un ulm și măcar că-i

εὐφυέα μεγάλην· ἣ δ᾽ ἐκ ῥιζῶν ἐριποῦσα	243
μεγάλως ἐμπεφυκυῖαν, αὕτη δὲ πρόρριζος καταπεσοῦσα
Arbore mare și oblu,-l dărapănă din rădăcină.

κρημνὸν ἅπαντα διῶσεν, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα	244
πᾶσαν τὴν ὄχθην κατέβαλε, διεκώλυσε δὲ τὰ περικαλλῆ ῥεῖθρα
Rupe tot malul râpos și acoperă toată apăria

ὄζοισιν πυκινοῖσι, γεφύρωσεν δέ μιν αὐτὸν	245
κλάδοις πυκνοῖς, ἐγεφύρωσε δὲ καὶ ἔζευξεν αὐτόν,
Ulmul cu desele-i crengi, de parcă-i un pod peste apă

εἴσω πᾶσ᾽ ἐριποῦσ᾽· ὃ δ᾽ ἄρ᾽ ἐκ δίνης ἀνορούσας	246
ἐντὸς πᾶσα καταπεσοῦσα· οὗτος δὲ ἐκ τῆς συστροφῆς τοῦ ὕδατος ἀνορμήσας,
Cum e de-a latul căzut. Se saltă din volbura spumei

ἤϊξεν πεδίοιο ποσὶ κραιπνοῖσι πέτεσθαι	247
ἐπέθετο τρέχειν διὰ τοῦ πεδίου ταχέσι ποσὶ
Și o ia fuga pe câmp cu picioarele-i repezi Ahile

δείσας· οὐδέ τ᾽ ἔληγε θεὸς μέγας, ὦρτο δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ	248
φοβηθείς, οὐδὲ ἀπεπαύετο ὁ μέγας θεός, ὥρμησε δὲ κατ᾿ αὐτοῦ
Înfricoșat. După el doar venea furtunatic într-una

ἀκροκελαινιόων, ἵνα μιν παύσειε πόνοιο	249
κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν μελαινόμενος, ὅπως αὐτὸν ἀποστήσειε τῆς μάχης
Marele zeu vârfuind cu valu-i cernit ca să puie

δῖον Ἀχιλλῆα, Τρώεσσι δὲ λοιγὸν ἀλάλκοι.	250
τὸν ἐνδοξότατον Ἀχιλλέα, τοῖς Τρῳσὶ δὲ ἀποσοβήσειε τὸν ὄλεθρον.
Capăt viteazului și pe Troieni de urgie să-i scape.

Πηλεΐδης δ᾽ ἀπόρουσεν ὅσον τ᾽ ἐπὶ δουρὸς ἐρωή,	251
ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Πηλέως ἀνεχώρησεν ὅσον ἐπιβολὴν δόρατος,
Zboară-napoi Peleianul cât bate o lance zvârlită

αἰετοῦ οἴματ᾽ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος,	252
ἀετοῦ ὁρμήματα ποιούμενος μέλανος τοῦ πρὸς θήραν ἐπιτηδείου,
Dintr-un avânt, și cum vulturul negru s-aruncă la pradă,

ὅς θ᾽ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν·	253
ὅστις ὁμοῦ καὶ ἰσχυρότατος καὶ τάχιστός ἐστι πάντων τῶν ὀρνέων.
El care-i pasărea cea mai vânjoasă și-n zbor e mai iute,

τῷ ἐϊκὼς ἤϊξεν, ἐπὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς	254
τούτῳ ὅμοιος ὥρμησεν, ἐν τῷ στήθει δὲ τὰ ὅπλα
Repede-așa o porni și-Ahile și groaznic pe dânsul

σμερδαλέον κονάβιζεν· ὕπαιθα δὲ τοῖο λιασθεὶς	255
καταπληκτικῶς ἤχησαν· ἐκπλαγίου (εἰς τὸ ἐμπροσθεν) δὲ τούτου ἀποχωρισθεὶς
Armele-i tot zuruiau; fugea pe de lături viteazul,

φεῦγ᾽, ὃ δ᾽ ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.	256
ἔφευγεν, οὗτος δὲ ῥέων ὄπισθεν ἐδίωκε σὺν μεγάλῃ βοῇ.
Iar după el potopind gonea cu zvon mare talazul.

ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ἀνὴρ ὀχετηγὸς ἀπὸ κρήνης μελανύδρου	257
ὥσπερ δὲ ὅταν ἀνὴρ ὑδραγωγὸς ἀπὸ πηγῆς μέλαν ὕδωρ ἐχούσης
Cum săpătorul de șanț, când el câteodată izvorul

ἂμ φυτὰ καὶ κήπους ὕδατι ῥόον ἡγεμονεύῃ	258
ἐπὶ τὰ δένδρα καὶ τοὺς κήπους ῥύσιν τῷ ὕδατι προπαρασκευάζῃ,
Întunecat îl îndreaptă s-adape grădini și răsaduri,

χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων·	259
ταῖς χερσὶ σκαλίδα κατέχων, τῆς ὑδροχόης τὰ ἐμπόδια ἐκβάλλων,
Umblă cu grebla și șanțul de năruituri îl desfundă,

τοῦ μέν τε προρέοντος ὑπὸ ψηφῖδες ἅπασαι	260
τούτου δὲ προκειμένου πάντες οἱ μικροί λίθοι
Apa tot curge-nainte și rostogolește pietrișul

ὀχλεῦνται· τὸ δέ τ᾽ ὦκα κατειβόμενον κελαρύζει	261
ὑποκινοῦνται, τοῦτο δὲ ταχέως καταρρέον ἠχεῖ
Grabnic la vale șuind pe loc prăvălat și ajunge

χώρῳ ἔνι προαλεῖ, φθάνει δέ τε καὶ τὸν ἄγοντα·	262
ἐν τόπῳ κατάντει, φθάνει δὲ καὶ αὐτὸν τὸν ὁδηγοῦντα.
Chiar și pe cel care drum îi deschide, tot astfel Ahile,

ὣς αἰεὶ Ἀχιλῆα κιχήσατο κῦμα ῥόοιο	263
οὕτως ἀεὶ τὸν Ἀχιλλέα κατελάμβανε τὸ κῦμα τοῦ ῥοῦ,
Cât era el de fugaci, îl tot ajungea urmărindu-l

καὶ λαιψηρὸν ἐόντα· θεοὶ δέ τε φέρτεροι ἀνδρῶν.	264
καὶ λίαν ταχὺν ὑπάρχοντα, οἱ γὰρ θεοὶ κρείττονές εἰσι τῶν ἀνδρῶν.
Valu-ndârjitului râu, fiind zeii mai tari ca bărbații.

ὁσσάκι δ᾽ ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς	265
ὁσάκις δὲ διενοεῖτο ὁ ταχύπους ἐνδοξότατος Ἀχιλλεὺς
Tot se izbea înapoi și se încorda Peleianul

στῆναι ἐναντίβιον καὶ γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες	266
στῆναι ἐναντίον, καὶ γνῶναι, εἰ πάντες αὐτὸν
Râul s-abată pieptiș și să vadă cumva dacă zeii,

ἀθάνατοι φοβέουσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι,	267
οἱ θεοὶ διώκουσιν, οἱ τὸν πλατὺν καὶ μέγαν οὐρανὸν κατοικοῦντες,
Locuitorii cerești pe el îl alungă cu toții;

τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο	268
τοσάκις αὐτὸν τὸ μέγα κῦμα τοῦ ἐκ Διὸς γεννηθέντος ποταμοῦ
Dar în deșert, că mereu îl plesnea pe deasupra talazul

πλάζ᾽ ὤμους καθύπερθεν· ὃ δ᾽ ὑψόσε ποσσὶν ἐπήδα	269
ἐστροφοδίνει, καὶ ἐπέκλυζε κατὰ τοὺς ὤμους ὑπεράνωθεν, οὗτος δὲ εἰς ὕψος ἀνεπήδᾳ τοῖς ποσὶ
Apei purcese din cer; de aceea și-n sus cu putere

θυμῷ ἀνιάζων· ποταμὸς δ᾽ ὑπὸ γούνατ᾽ ἐδάμνα	270
λυπούμενος ἐν τῇ ψυχῇ, ὁ ποταμὸς δὲ τὰ γόνατα ἐδάμαζε καὶ κατεπόνει
El se sălta obidit, că tot năbuind pe de lături

λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δ᾽ ὑπέρεπτε ποδοῖιν.	271
σφοδρῶς ὑπὸ (ἔμπροσθεν) πόδα ῥέων, τὴν κόνιν δὲ ὑπέσυρεν τοῖς ποσὶν (ἐκ τῶν ποδῶν)·
Apa-l slăbea în genunchi și colbu-i răpea de sub talpă.

Πηλεΐδης δ᾽ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·	272
ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Πηλέως λυπούμενος ἐβόησεν ἀναβλέψας εἰς τὸν μέγαν οὐρανὸν λέγων·
Ochii spre cer ațintind, gemu Peleianul și zise·

Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη	273
ὦ Ζεῦ πάτερ, πάνυ γε οὐδείς με τὸν ἄθλιον Θεὸς ὑπέσχετο
„Doamne, nici unul din zei pe mine de-a râului goană

ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι· ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι.	274
σῶσαι ἐκ τοῦ ποταμοῦ, μετὰ ταῦτα δὲ καί τι παθεῖν ἐᾶσαι.
Nu s-a-ndurat să mă scape, măcar de-ar fi fost dup-aceea

ἄλλος δ᾽ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων,	275
οὐδεὶς δὲ ἄλλος τῶν οὐρανίων θεῶν τοσοῦτόν μοι αἴτιος·
Chiar și să mor în război. Din zeii cerești însă nu e

ἀλλὰ φίλη μήτηρ, ἥ με ψεύδεσσιν ἔθελγεν·	276
ἀλλὰ ἡ ἀγαπητή μήτηρ, ἥτις μὲ ψεύσμασιν ἐξηπάτα,
Nimeni așa vinovat ca mama, că ea totdeauna

ἥ μ᾽ ἔφατο Τρώων ὑπὸ τείχεϊ θωρηκτάων	277
ἥτις με εἶπεν ὑπὸ τὸ τεῖχος τῶν ὁπλιτῶν Τρῴων
M-a înșelat și mi-a zis că eu voi muri de săgeata

λαιψηροῖς ὀλέεσθαι Ἀπόλλωνος βελέεσσιν.	278
ἀναιρεθήσεσθαι τοῖς ταχέσι βέλεσι τοῦ Ἀπόλλωνος.
Zeului Febos Apolon, sub ziduri la Troia. Mai bine

ὥς μ᾽ ὄφελ᾽ Ἕκτωρ κτεῖναι ὃς ἐνθάδε γ᾽ ἔτραφ᾽ ἄριστος·	279
εἴθε ὦφλεν ὁ Ἕκτωρ ἀποκτεῖναί με, ὅστις ἐνταῦθα ἐτράφη κράτιστος·
Mă ucidea acum Hector, întâiul bărbat de pe-aicea,

τώ κ᾽ ἀγαθὸς μὲν ἔπεφν᾽, ἀγαθὸν δέ κεν ἐξενάριξε·	280
οὕτω γὰρ ἂν γενναῖος μὲν ἀπέκτεινε, γενναῖον δὲ ἂν ἀνεῖλε·
Și-ucigătorul atunci un viteaz ar fi fost, și ucisul.

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι	281
νυνὶ δὲ θανάτῳ δεινῷ καὶ ὀλεθρίῳ κατεργασθῆναί με πεπρωμένον ἐστὶ κρατηθέντα
Dar eu acum am să mor de o moarte de plâns, rușinoasă,

ἐρχθέντ᾽ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡς παῖδα συφορβόν,	282
καὶ συσχεθέντα ἐν τῷ μεγάλῳ ποταμῷ, ὥσπερ παῖδα χοιροβοσκόν,
Prins și luat de puhoi ca un băietan care paște

ὅν ῥά τ᾽ ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα.	283
ὃν δὴ χειμάρρους ἀποπνίξῃ ἐν χειμῶνι διαβαίνοντα.
Porcii și trece pe o vale când vine năprasnic puhoiul.”

ὣς φάτο, τῷ δὲ μάλ᾽ ὦκα Ποσειδάων καὶ Ἀθήνη	284
οὕτως εἶπε· τούτῳ δὲ πάνυ ταχέως ὅ τε Ποσειδῶν καὶ ἡ Ἀθηνᾶ
Asta zicea tânguios și îndată-n făptură de oameni

στήτην ἐγγὺς ἰόντε, δέμας δ᾽ ἄνδρεσσιν ἐΐκτην,	285
ἔστησαν ἐγγὺς παραγενόμενοι, ἀνδράσι δὲ ὡμοιώθησαν κατὰ τὸ σῶμα·
S-apropiară de el Poseidon și Palas Atena

χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντ᾽ ἐπέεσσι.	286
τῇ χειρὶ δὲ τὴν χεῖρα κρατήσαντες ἐβεβαίωσαν λόγοις·
Și-l liniștiră din grai, cu mâna luându-l de mână.

τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·	287
ἐν τούτοις δὲ λόγων ἤρξατο Ποσειδῶν ὁ σείων τὴν γῆν·
Gura deschise întâi cutremurătorul Poseidon·

‘Πηλεΐδη μήτ᾽ ἄρ τι λίην τρέε μήτέ τι τάρβει·	288
ὦ υἱὲ τοῦ Πηλέως, μήτε τι φοβοῦ μήτε τι ὑποχώρει,
„Nu fi așa-ngrijorat și nu tremura, Peleiene,

τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν	289
τοιοῦτοι γὰρ ἡμεῖς ἀπὸ τῶν θεῶν βοηθοί σοι ὑπάρχομεν
Iată că noi te-ajutăm, doi zei dintre cei mai puternici,

Ζηνὸς ἐπαινήσαντος ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη·	290
τοῦ Διὸς ἐπινεύσαντος, ἐγώ τε καὶ ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ·
Eu și cu Palas Atena, și-avem învoirea lui Zeus.

ὡς οὔ τοι ποταμῷ γε δαμήμεναι αἴσιμόν ἐστιν,	291
διότι οὐκ ἔστι σοι πεπρωμένον ἀπολέσθαι ὑπὸ ποταμοῦ,
Nu ți-este ție sortit ca un râu să te poată răpune;

ἀλλ᾽ ὅδε μὲν τάχα λωφήσει, σὺ δὲ εἴσεαι αὐτός·	292
ἀλλ᾿ οὗτος μὲν ταχέως λήξει, σὺ δὲ αὐτὸς γνώσῃ·
Se va stăvi el curând, vedea-vei acuma tu însuți.

αὐτάρ τοι πυκινῶς ὑποθησόμεθ᾽ αἴ κε πίθηαι·	293
σοὶ δὲ πυκνῶς καὶ συνετῶς παραινέσομεν ἐὰν πείθῃ,
Dacă tu vrei să ne-asculți, îți vom da o povață cuminte·

μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο	294
μὴ πρότερον ἀποπαύσειν τὰς χεῖρας τοῦ χαλεποῦ πολέμου,
Nu te lăsa de război, de biciul amar tuturora,

πρὶν κατὰ Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα λαὸν ἐέλσαι	295
πρὶν συνελάσαι εἰς τὰ κλυτὰ τείχη τοῦ Ἰλίου τὸν λαὸν
Până ce oastea troiană ce-o fi să mai scape cu fuga

Τρωϊκόν, ὅς κε φύγῃσι· σὺ δ᾽ Ἕκτορι θυμὸν ἀπούρας	296
τὸν Τρωϊκόν, ὃς ἂν καὶ ἐκφύγῃ, σὺ δὲ τῷ(οῦ) Ἕκτορι(ος) ἀφελόμενος τὴν ψυχὴν
N-ai să o-nghesui în cercul mărețelor ziduri; dar după

ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν· δίδομεν δέ τοι εὖχος ἀρέσθαι.	297
εἰς τοὐπίσω ἐπὶ τὰς ναῦς πορεύου, διδόαμεν δέ σοι καύχημα λαβεῖν.
Moartea lui Hector întoarce-te-n tabără, noi te vom face

τὼ μὲν ἄρ᾽ ὣς εἰπόντε μετ᾽ ἀθανάτους ἀπεβήτην·	298
οἱ μὲν οὕτω δὴ εἰπόντες ἀπῆλθον πρὸς τοὺς ἄλλους θεούς·
Biruitor.” După vorbele aceste spre Olimp o porniră

αὐτὰρ ὃ βῆ, μέγα γάρ ῥα θεῶν ὄτρυνεν ἐφετμή,	299
οὗτος δὲ ὥρμησε, μεγάλως γὰρ αὐτὸν παρώξυνεν ἡ τῶν θεῶν ἐντολή,
Ei amândoi; iar Ahile, grozav întețit de îndemnul

ἐς πεδίον· τὸ δὲ πᾶν πλῆθ᾽ ὕδατος ἐκχυμένοιο,	300
εἰς τὸ πεδίον· τοῦτο δὲ ἅπαν πλῆρες ἦν ὕδατος ἐκκεχυμένου,
Zeilor, merse pe câmp. Dar plin era câmpul de apa

πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ δαὶ κταμένων αἰζηῶν	301
πολλὰ δὲ ὅπλα καλὰ τῶν ἀναιρεθέντων νέων
Cea revărsată, deasupra pluteau o grămadă de hoituri

πλῶον καὶ νέκυες· τοῦ δ᾽ ὑψόσε γούνατ᾽ ἐπήδα	302
ἔπλεον, καὶ νεκροί, τούτου δὲ τὰ γόνατα εἰς ὕψος ἐπήδων
Și-arme de tineri uciși. Sărind peste apă el însuși

πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀν᾽ ἰθύν, οὐδέ μιν ἴσχεν	303
πρὸς τὸν ῥοῦν ὁρμῶντος κατὰ τὴν εὐθυφορίαν τοῦ ὕδατος, οὐδ᾽ ἐπέσχε καὶ διεκώλυσεν αὐτὸν
Da din picioare mereu și nu-l stingherea viitura

εὐρὺ ῥέων ποταμός· μέγα γὰρ σθένος ἔμβαλ᾽ Ἀθήνη.	304
ὁ εὐρέως ῥεῶν ποταμός, μεγάλην γὰρ δύναμιν ἐνέβαλεν αὐτῷ ἡ Ἀθηνᾶ.
Sforului lat curgător, căci mare putere-i dăduse

οὐδὲ Σκάμανδρος ἔληγε τὸ ὃν μένος, ἀλλ᾽ ἔτι μᾶλλον	305
οὐδὲ Σκάμανδρος ἀπεπαύετο τῆς ἑαυτοῦ εὐθαρσίας, ἀλλ᾿ ἔτι μαλλὸν
Palas. Dar n-avea astâmpăr Scamandru, pe-Ahile

χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο	306
ὠργίζετο τῷ υἱῷ τοῦ Πηλέως, ὕψωσε (ὥπλισε) δὲ τὸ κῦμα τοῦ ῥοῦ
Se înciudase mai mult. Țâșnind în văzduh și ca turnul

ὑψόσ᾽ ἀειρόμενος, Σιμόεντι δὲ κέκλετ᾽ ἀΰσας·	307
εἰς ὕψος ἐπαιρόμενος, τῷ Σιμόεντι δὲ παρεκελεύσατο φωνήσας·
Mătăhălindu-se, el striga și chema pe Simois·

φίλε κασίγνητε σθένος ἀνέρος ἀμφότεροί περ	308
ὦ ἀγαπητὲ ἀδελφέ, δύναμιν ἀνδρὸς ἀμφότεροι γοῦν
„Vino și hai, frățioare, noi doi împreună să punem

σχῶμεν, ἐπεὶ τάχα ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος	309
διακωλύσωμεν, ἐπειδὴ ταχέως τὴν μεγάλην πόλιν τοῦ βασιλέως Πριάμου
Piedic-acestui puternic oștean care acum o să darme

ἐκπέρσει, Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν.	310
ἐκπορθήσει, οἱ Τρῷες γὰρ κατὰ τὴν μάχην οὐ παραμενοῦσιν,
Marea cetate a lui Priam, că nu-i stau în cale Troienii.

ἀλλ᾽ ἐπάμυνε τάχιστα, καὶ ἐμπίπληθι ῥέεθρα	311
ἀλλὰ βοήθησον ὅτι τάχος, καὶ πλήρωσον τὰ ῥεῖθρα
Sai mai în grabă de-acolo și ajută-mă, umple cu apă

ὕδατος ἐκ πηγέων, πάντας δ᾽ ὀρόθυνον ἐναύλους,	312
ὕδατος ἐκ τῶν πηγῶν, πάσας δὲ τὰς στενὰς διώρυχας παρόρμησον,
Albia-ți de la izvoare, sporește pâraiele toate.

ἵστη δὲ μέγα κῦμα, πολὺν δ᾽ ὀρυμαγδὸν ὄρινε	313
ἀνίστη δὲ μέγα κῦμα, πολλὴν δὲ βοὴν διέγειρον
Nalță un val uriaș cu pietroaie și trunchiuri, dă vuiet

φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα	314
κορμῶν καὶ λίθων, ὅπως ἀποπαύσωμεν τὸν σκληρὸν καὶ ἀπηνῆ ἄνδρα,
Îngrozitor să-nfrânăm pe bărbatul acesta sălbatic,

ὃς δὴ νῦν κρατέει, μέμονεν δ᾽ ὅ γε ἶσα θεοῖσι.	315
ὃς δὴ νῦν νικᾷ, ἐνθουσιᾷ δὲ αὐτὸς ὁμοίως τοῖς θεοῖς·
Care tot biruie-acum și se ține de-o seamă cu zeii.

φημὶ γὰρ οὔτε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος	316
οἴομαι γὰρ οὐκέτι τὴν ἰσχὺν αὐτῷ βοηθήσειν οὔτε τι τὸ εἶδος (κάλλος),
Cred că putința-i atunci, mândreța-i de chip și de arme

οὔτε τὰ τεύχεα καλά, τά που μάλα νειόθι λίμνης	317
οὔτε τὰ περικαλλῆ ὅπλα, ἃ δή που ἐν τῷ ἐσχάτῳ τῆς θαλάσσης
Nu-i vor sluji la nimic, ba armele-i fi-vor în baltă

κείσεθ᾽ ὑπ᾽ ἰλύος κεκαλυμμένα· κὰδ δέ μιν αὐτὸν	318
κείσονται περικεκαλυμμένα ὑπὸ τοῦ πήλου, καὶ τῆς ὑποστάθμης· πρὸς δὲ καὶ αὐτὸν
Împotmolite la fund și pe el îl acoper-acolo

εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας	319
κατακρύψω καὶ συγχώσω διὰ τῆς ἄμμου (ἐν τῇ ἄμμῳ), περιχέας καὶ ἐποσωρεύσας ποταμίου λιθάδος (ποταμίων λίθων)
Sub un morman de nisip și o mare grămadă de pietre

μυρίον, οὐδέ οἱ ὀστέ᾽ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ	320
ἱκανὸν πλῆθος, οὐδὲ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ εἴσονται οἱ Ἕλληνες
Torn peste el și-l ascund, de nu vor putea să-i adune

ἀλλέξαι· τόσσην οἱ ἄσιν καθύπερθε καλύψω.	321
συλλέξαι, τόσον(ην) αὐτῷ συρφετὸν (δεῖσαν) ἄνωθεν περιθήσω,
Oasele-Aheii, atâta nămol voi ticsi peste dânsul.

αὐτοῦ οἱ καὶ σῆμα τετεύξεται, οὐδέ τί μιν χρεὼ	322
αὐτόθι αὐτῷ καὶ τὸ μνῆμα γενήσεσαι, οὐδέ τις αὐτῷ χρεία
Și-are să-i fie mormântul acolo; nu trebuie-Aheii

ἔσται τυμβοχόης, ὅτε μιν θάπτωσιν Ἀχαιοί.	323
ἔσται τάφου χωστοῦ, ἡνίκα αὐτὸν θάπτουσιν οἱ Ἕλληνες.
Altă movilă de morți să-i înalțe, când au să-l îngroape.”

ἦ, καὶ ἐπῶρτ᾽ Ἀχιλῆϊ κυκώμενος ὑψόσε θύων	324
εἶπε· καὶ ἐπανέστη τῷ Ἀχιλλεῖ ταραττόμενος, εἰς ὕψος ἐμμανῶς ὁρμῶν,
Zice și valmeș atunci se înviforă peste Ahile

μορμύρων ἀφρῷ τε καὶ αἵματι καὶ νεκύεσσι.	325
ἀναβράσσων (θηριούμενος) ἀφρῷ τε καὶ αἵματι, καὶ νεκροῖς·
Spumegător clocotind în amestec de sânge și hoituri,

πορφύρεον δ᾽ ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο	326
πορφυροῦν δὲ κῦμα τοῦ ἐκ τοῦ Διὸς γεννηθέντος ποταμοῦ
Și-nvolburatul talaz al apei din cer obârșite

ἵστατ᾽ ἀειρόμενον, κατὰ δ᾽ ᾕρεε Πηλεΐωνα·	327
ἵστατο ἐπαιρόμενον, καθῄρει δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Πηλέως·
Nalță-se oblu-n văzduh și trage la vale pe-Ahile.

Ἥρη δὲ μέγ᾽ ἄϋσε περιδείσασ᾽ Ἀχιλῆϊ	328
ἡ Ἥρα δὲ μεγάλως ἐβόησε, περίφοβος γενομένη ἕνεκα τοῦ Ἀχιλλέως,
Hera dă țipăt atunci de spaimă ca nu cumva Râul

μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,	329
μήπως αὐτὸν ἀποπνίξειεν ὁ μέγας βαθύρρους ποταμός.
Mare, șuvoinic, afund să-l ia pe viteaz, să-l înece.

αὐτίκα δ᾽ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·	330
παραχρῆμα δὲ πρὸς τὸν Ἥφαιστον ἔλεγε τὸν ἑαυτῆς ἀγαπητὸν υἱὸν·
De-asta și fiului ei, lui Hefestos, dă strigăt zeița·

‘ὄρσεο κυλλοπόδιον ἐμὸν τέκος· ἄντα σέθεν γὰρ	331
διεγέρθητι, ὦ τέκνον ἐμόν, βεβλαμμένον τοὺς πόδας, σοῦ γὰρ ἐναντίον
„Scoală-te, fiule scump beteag de picioare; pe tine

Ξάνθον δινήεντα μάχῃ ἠΐσκομεν εἶναι·	332
εἶναι τὸν συστροφὰς ποιοῦντα Ξάνθον ἐν τῇ μάχῃ οἰόμεθα,
Te socotim ca mai bun să stai împotriva lui Xantos.

ἀλλ᾽ ἐπάμυνε τάχιστα, πιφαύσκεο δὲ φλόγα πολλήν.	333
ἀλλὰ βοήθησον ὅτι τάχος, ἐνδείκνυε δὲ καὶ ἐξύφαπτε πολλὴν φλόγα·
Fuga mai repede, ajută, sloboadă pârjol de văpaie.

αὐτὰρ ἐγὼ Ζεφύροιο καὶ ἀργεστᾶο Νότοιο	334
ἐγὼ δὲ τὴν τοῦ Ζεφύρου καὶ Νότου τοῦ τὰς νεφέλας λευκαίνοντος δεινὴν καταιγίδα καὶ συστροφὴν
Eu de la mare mă duc să răscol o furtună grozavă

εἴσομαι ἐξ ἁλόθεν χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν,	335
πορεύσομαι παρορμήσουσα καὶ διεγεροῦσα ἐκ τῆς θαλάσσης,
Vânturi chemând, pe munteanul și-austrul ce-aduce seninul,

ἥ κεν ἀπὸ Τρώων κεφαλὰς καὶ τεύχεα κήαι	336
ἥτις ἂν τὰς κεφαλὰς τῶν Τρῴων καὶ τὰ ὅπλα κατακαύσειε,
Flacără peste Troieni s-o sufle să mistuie trupuri

φλέγμα κακὸν φορέουσα· σὺ δὲ Ξάνθοιο παρ᾽ ὄχθας	337
φλόγα κακὴν φέρουσα· σὺ δὲ παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ Ξάνθου
Și armături de-ale lor. Tu tabăr-asupra lui Xantos,

δένδρεα καῖ᾽, ἐν δ᾽ αὐτὸν ἵει πυρί· μὴ δέ σε πάμπαν	338
καῖε τὰ δένδρα, καὶ αὐτὸν ἔμβαλλε εἰς τὸ πῦρ, μηδέ τι σε
Arde-i copacii pe mal, cu-a ta pălălaie cuprinde-l,

μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ·	339
λόγοις προσηνέσιν ἀποπαυέτω, ἢ ἀπειλῄ,
Nu șovăi nicidecum la vorbele-i blânde ori aspre,

μὴ δὲ πρὶν ἀπόπαυε τεὸν μένος, ἀλλ᾽ ὁπότ᾽ ἂν δὴ	340
μηδὲ πρότερον καταστόρει τὴν σὴν εὐθαρσίαν καὶ ἰσχύν· ἀλλ᾽ ὅταν δὴ
Furia-ți nu potoli fără numai când eu voi da strigăt

φθέγξομ᾽ ἐγὼν ἰάχουσα, τότε σχεῖν ἀκάματον πῦρ.	341
ἐγὼ λαλήσω βοῶσα, τότε ἐπίσχες τὸ ἀκατάπαυστον (ἀκαταπόνητον) πῦρ.
Și te-oi vesti; tu atunci pe loc s-astâmperi nestinsa văpaie.”

ὣς ἔφαθ᾽, Ἥφαιστος δὲ τιτύσκετο θεσπιδαὲς πῦρ.	342
οὕτως εἶπεν· ὁ Ἥφαιστος δὲ παρεσκεύαζε τὸ θεσπεσίως καιόμενον πῦρ·
Zice și zeul Hefestos năprasnicul foc își aprinde.

πρῶτα μὲν ἐν πεδίῳ πῦρ δαίετο, καῖε δὲ νεκροὺς	343
πρῶτον μὲν οὖν ἐν τῇ πεδιάδι ἐκαίετο τὸ πῦρ, ἔκανε δὲ τοὺς νεκροὺς
Flacăra-ntâi pe câmpie lățindu-se, mistuie morții

πολλούς, οἵ ῥα κατ᾽ αὐτὸν ἅλις ἔσαν, οὓς κτάν᾽ Ἀχιλλεύς·	344
τοὺς πολλούς, οἳ δὴ κατ' αὐτὸν ἦσαν ἱκανῶς, οὓς ἀπέκτεινεν ὁ Ἀχιλλεύς·
Care pluteau cu grămada, Troienii uciși de Ahile,

πᾶν δ᾽ ἐξηράνθη πεδίον, σχέτο δ᾽ ἀγλαὸν ὕδωρ.	345
πᾶσα δὲ ἡ πεδιὰς ἐξηράνθη, ἐπεσχέθη δὲ καὶ ἠρανίσθη τὸ λαμπρὸν ὕδωρ.
Șesul întreg e secat, iezite sunt apele lucii.

ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ὀπωρινὸς Βορέης νεοαρδέ᾽ ἀλωὴν	346
ὥσπερ δὲ ὅταν ὁ κατὰ τὴν ὀπώραν πνέων Βορέας (οἱ ἐτησίαι) νεωστὶ ἀρδευθέντα κῆπον
Cum după ploaie curând se usucă o vie, când bate

αἶψ᾽ ἀγξηράνῃ· χαίρει δέ μιν ὅς τις ἐθείρῃ·	347
ταχέως ἀναξηράνῃ, χαίρῃ δὲ ὃς ἂν αὐτοῦ ἐπιμελῆται.
Toamna Boreas și tare se bucură culegătorul;

ὣς ἐξηράνθη πεδίον πᾶν, κὰδ δ᾽ ἄρα νεκροὺς	348
οὕτως ἐξηράνθη πᾶσα ἡ πεδιάς, τοὺς νεκροὺς δ᾽ ἄρα
Iute tot astfel secat e și câmpul de ape și morții

κῆεν· ὃ δ᾽ ἐς ποταμὸν τρέψε φλόγα παμφανόωσαν.	349
κατέκαυσεν, οὗτος δὲ ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἔτρεψε τὴν λαμπροτάτην φλόγα·
Sunt mistuiți și spre râu luminoasă porni vâlvătaia,

καίοντο πτελέαι τε καὶ ἰτέαι ἠδὲ μυρῖκαι,	350
ἐκαίοντο δὲ αἱ πτελέαι καὶ αἱ ἰτέαι, καὶ αἱ μυρίναι,
Sălcii și ulmi începură să ardă, stufișuri de cătini,

καίετο δὲ λωτός τε ἰδὲ θρύον ἠδὲ κύπειρον,	351
ἐκαίετο δὲ τὸ(ἡ) γλυκύρριζον(ος), καὶ τὸ θρύον, καὶ τὸ κύπειρον,
Și obligeană și lotos și papura și pipirigul

τὰ περὶ καλὰ ῥέεθρα ἅλις ποταμοῖο πεφύκει·	352
ἃ περὶ τὰ εὐειδὴ ῥεῖθρα τοῦ ποταμοῦ ἱκανῶς ἐφύετο
Care crescuseră îmbelșugate la marginea apei.

τείροντ᾽ ἐγχέλυές τε καὶ ἰχθύες οἳ κατὰ δίνας,	353
κατεπονοῦντο αἱ ἐγχέλυές τε καὶ οἱ ἰχθύες, οἳ κατὰ τὰς συστροφὰς τοῦ ὕδατος,
Prinser-atunci a se zbate țiparii și peștii prin valuri,

οἳ κατὰ καλὰ ῥέεθρα κυβίστων ἔνθα καὶ ἔνθα	354
οἳ κατὰ τὰ περικαλλῆ ῥεῖθρα ἀναπαλλόμενοι κατεδύοντο τῇ δὲ κἀκεῖσε,
Unde și unde prin apă săreau dogoriți de văpaia

πνοιῇ τειρόμενοι πολυμήτιος Ἡφαίστοιο.	355
καταπονούμενοι ὑπὸ τῆς πνοῆς τοῦ πολυβούλου καὶ πολυμηχάνου Ἡφαίστου,
Focului care pornea de la mult iscusitul Hefestos.

καίετο δ᾽ ἲς ποταμοῖο ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽ ὀνόμαζεν·	356
ἐκαίετο δὲ ἡ τοῦ ποταμοῦ δύναμις, καὶ λόγον εἶπε, καὶ ἐξ ὀνόματος ἐκάλει·
Râul, cuprins de vulvori, slăbi în putere și-i zise·

Ἥφαιστ᾽, οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατ᾽ ἀντιφερίζειν,	357
ὦ Ἥφαιστε, οὐδεὶς τῶν θεῶν δύναται ἐξισοῦσθαί σοί γε·
„Nu-i cu putință vr’un zeu să se puie cu tine, Hefestos,

οὐδ᾽ ἂν ἐγὼ σοί γ᾽ ὧδε πυρὶ φλεγέθοντι μαχοίμην.	358
οὐδ' ἂν ἐγὼ σοί γε οὕτω πυρὶ κατακαίοντι πολεμοίην.
Nu pot nici eu să țin piept șuvoaielor tale-arzătoare.

λῆγ᾽ ἔριδος, Τρῶας δὲ καὶ αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεὺς	359
παύου τῆς μάχης, τοὺς Τρῷας δὲ καὶ νῦν ἂν ὁ ἐνδοξότατος Ἀχιλλεὺς
Curmă bătaia și las’din cetate să-i măture-Ahile

ἄστεος ἐξελάσειε· τί μοι ἔριδος καὶ ἀρωγῆς;	360
ἐκ τῆς πόλεως ἀποδιώξειεν· τί μοι ὄφελος τῆς μάχης καὶ τῆς ἐπικουρίας;
Nentârziat pe Troieni; de ce să mă zbat și să-i sprijin?”

φῆ πυρὶ καιόμενος, ἀνὰ δ᾽ ἔφλυε καλὰ ῥέεθρα.	361
εἶπε φλεγόμενος ὑπὸ τοῦ πυρός, ἀνέζει δὲ τὰ περικαλλῆ ῥεῖθρα.
Zice,-nfocat și cu apele tot clăbucind de dogoare.

ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ	362
ὥσπερ δὲ λέβης ζεῖ καὶ παφλάζει ἐντός, ἀναγκαζόμενος ὑπὸ πολλοῦ πυρὸς
Cum, prididit de văpaie, începe să fiarbă cazanul

κνίσην μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο	363
τῷ λίπει λιπαινόμενος τοῦ εὐτραφοῦς χοίρου,
Unde-i topită osânza-ngrășatului vier, când pe vatră

πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται,	364
πανταχόθεν ἀναβάλλων καὶ ἀναζέων, ξύλα δὲ κατάξηρα ὑπόκεινται·
Lemne uscate s-aprind și cazanul întreg forfotește;

ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ᾽ ὕδωρ·	365
οὕτως αὐτοῦ τὰ περικαλλῆ ῥεῖθρα κατεφλέγοντο πυρί, ἔζει δὲ τὸ ὕδωρ,
Astfel să forfote-a prins și apăria din râu dogorită

οὐδ᾽ ἔθελε προρέειν, ἀλλ᾽ ἴσχετο· τεῖρε δ᾽ ἀϋτμὴ	366
οὐδὲ ἤθελε ῥεῖν, ἀλλὰ κατείχετο, κατεπόνει δὲ αὐτὸ ἡ πυρώδης πνοή,
Nu mai curgea înainte, ci sta zbuciumată de para

Ἡφαίστοιο βίηφι πολύφρονος. αὐτὰρ ὅ γ᾽ Ἥρην	367
τῇ τοῦ πολύνου καὶ πολυμηχάνου Ἡφαίστου ἰσχύϊ· οὗτος δὲ τὴν Ἥραν
Focului ce râura de la iscoditorul Hefestos.

πολλὰ λισσόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	368
πολλὰ ἱκετεύων λόγους ταχεῖς ἔλεγεν·
Roagă-se Râul atunci fierbinte de Hera și zice·

‘Ἥρη τίπτε σὸς υἱὸς ἐμὸν ῥόον ἔχραε κήδειν	369
ὦ Ἥρα τί δήποτε ὁ σὸς υἱὸς ἐπέθετο καίειν τὸν ἐμὸν ῥοῦν,
„Hero, de ce al tău fiu se înghesuie în apele mele

ἐξ ἄλλων; οὐ μέν τοι ἐγὼ τόσον αἴτιός εἰμι	370
ἐκ πάντων τῶν ἄλλων; οὐ γὰρ ἐγώ σοι τοσοῦτον ὑπάρχω αἴτιος,
Și mă dărapănă numai pe mine? Eu nu sunt de vină

ὅσσον οἱ ἄλλοι πάντες, ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοί.	371
ὅσον πάντες οἱ ἄλλοι, ὅσοι εἰσὶ τοῖς Τρῳσί βοηθοί·
Tocmai ca zeii ceilalți care ajută oștirea troiană.

ἀλλ᾽ ἤτοι μὲν ἐγὼν ἀποπαύσομαι εἰ σὺ κελεύεις,	372
ἀλλ' ἐγὼ μὲν λήξω, εἰ σὺ ἐπιτάττεις,
Iată, eu unul mă las de război, dac-așa ți-e porunca,

παυέσθω δὲ καὶ οὗτος· ἐγὼ δ᾽ ἐπὶ καὶ τόδ᾽ ὀμοῦμαι,	373
ληξά(γέ)τω δὲ καὶ οὗτος· ἐγὼ δ᾽ ἐπὶ τούτοις καὶ τοῦτο ὅρκῳ πιστώσομαι,
Dar să se lase și el. Mă jur că eu n-o să mai caut

μή ποτ᾽ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,	374
μηδέποτε τοῖς Τρῳσὶν ἀποσοβήσειν τὴν χαλεπὴν ἡμέραν,
Sprijin să dau la Troieni, de ziua pieirii să-i apăr,

μὴ δ᾽ ὁπότ᾽ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται	375
μηδὲ ἢν ἡ Τροία πυρὶ θερμῷ πᾶσα κατακαίηται
Chiar dacă-ntreaga cetate cădea-va-nscrumată-n pârjolul

καιομένη, καίωσι δ᾽ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.	376
καιομένη, καίωσι δ' αὐτὴν οἱ πολεμικοὶ υἱοὶ τῶν Ἑλλήνων.
Focului lacom aprins de voinicii oșteni din Ahaia.”

αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ᾽ ἄκουσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,	377
ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἤκουσεν ἡ θεὰ ἡ λευκοβραχίων Ἥρα,
Hera auzindu-l, îndată grăi lui Hefestos· „Ia seama,

αὐτίκ᾽ ἄρ᾽ Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν·	378
παραχρῆμα δὴ πρὸς τὸν Ἥφαιστον ἔλεγε τὸν ἑαυτῆς ἀγαπητὸν υἱόν·
Fiule prea lăudat; pe un zeu doar să chinui tu astfel

‘Ἥφαιστε σχέο τέκνον ἀγακλεές· οὐ γὰρ ἔοικεν	379
ὦ Ἥφαιστε, παῦσαι, ὦ τέκνον ὑπερένδοξον, οὐ γὰρ προσήκει
Nu se cuvine din parte-ți de dragul supușilor morții.”

ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτῶν ἕνεκα στυφελίζειν.	380
θεὸν ἀθάνατον οὕτω σκληρῶς τύπτειν καὶ βλάπτειν ἕνεκα ἀνθρώπων.
Asta zeița i-a zis, iar zeul își stinse atunci focul

ὣς ἔφαθ᾽, Ἥφαιστος δὲ κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ,	381
οὕτως εἶπεν· Ἥφαιστος δὲ κατέσβεσε τὸ θεσπεσίως καιόμενον πῦρ,
Pustiitor și din nou purcese prin albie valul.

ἄψορρον δ᾽ ἄρα κῦμα κατέσσυτο καλὰ ῥέεθρα.	382
ὀπισθόρμητον δὲ τὸ κῦμα ἐπαλινόστησεν ἐπὶ τὰ περικαλλῆ ῥεῖθρα.
După ce Xantos a fost potolit, cu Hefest împreună

αὐτὰρ ἐπεὶ Ξάνθοιο δάμη μένος, οἳ μὲν ἔπειτα	383
ἐπειδὴ δὲ ἡ τοῦ Ξάνθου εὐθαρσία καὶ ἰσχὺς ἡττήθη καὶ κατείργασται, οὗτοι μὲν οὖν
S-astâmpărară din voia zeiței, cu toată mânia-i;

παυσάσθην, Ἥρη γὰρ ἐρύκακε χωομένη περ·	384
ἐπαύσαντο, ἡ Ἥρα γὰρ διεκώλυσε καὶ ἐπέσχεν αὐτοὺς καίπερ λίαν ὀργιζομένη·
Dar între zeii ceilalți, care nu se-mbunau între dânșii,

ἐν δ᾽ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα	385
τοῖς ἄλλοις δὲ θεοῖς ἐνέπεσε φιλονεικία καὶ μάχη βαρεῖα καὶ ἰσχυρά,
Grea, pătimașă e harța ce-acuma se-ncinse. Dau buzna

ἀργαλέη, δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο·	386
δεινή τε καὶ χαλεπή, διῃρημένως δὲ ἐν ταῖς διανοίαις αὐτῶν ἡ ψυχὴ διανίστατο,
Unii la alții cu larmă nespusă și geme pământul.

σὺν δ᾽ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ, βράχε δ᾽ εὐρεῖα χθών,	387
συνέπεσον δὲ καὶ συνέβαλον σὺν μεγάλῳ θορύβῳ, ἤχησε δὲ ἡ πλατεία γῆ,
Glas ca de trâmbiță sună din cerul întins, îl aude

ἀμφὶ δὲ σάλπιγξεν μέγας οὐρανός. ἄϊε δὲ Ζεὺς	388
περιήχησε δὲ ὁ μέγας οὐρανός, ᾐσθάνετο δὲ ὁ Ζεὺς
Zeus de sus din Olimp și râde cu poftă din suflet,

ἥμενος Οὐλύμπῳ· ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ	389
καθήμενος ἐν τῷ Ὀλύμπῳ, ἐχάρη δὲ καὶ διεχύθη ἡ ἀγαπητὴ αὐτοῦ ψυχὴ
Vesel când vede pe zei împreună pășind la bătaie.

γηθοσύνῃ, ὅθ᾽ ὁρᾶτο θεοὺς ἔριδι ξυνιόντας.	390
εὐφροσύνῃ, ἡνίκα ἑώρα τοὺς θεοὺς φιλονεικίᾳ καὶ μάχῃ συνερχομένους.
Unii de alții departe ei nu mai stătură. Deodată

ἔνθ᾽ οἵ γ᾽ οὐκέτι δηρὸν ἀφέστασαν· ἦρχε γὰρ Ἄρης	391
τότε οὗτοι οὐκέτ' ἐπὶ πολὺ ἀπείχοντο ἀλλήλων, ἤρχετο δὲ Ἄρης
Ares întâiul porni ahtiat și cu sulița-n mână

ῥινοτόρος, καὶ πρῶτος Ἀθηναίῃ ἐπόρουσε	392
ὁ τιτρώσκων καὶ διακόπτων τὰς ἀσπίδας (τὰ τῶν ἀνθρώπων δέρματα), καὶ πρῶτος τῇ Ἀθηνᾷ ἐφώρμησε
El, răzbitorul de scuturi, sări înaintea surorii

χάλκεον ἔγχος ἔχων, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·	393
σιδηροῦν δόρυ κατέχων, καὶ ὀνειδιστικὸν λόγον εἶπε·
Palas Atena și iute începu s-o înfrunte din gură·

τίπτ᾽ αὖτ᾽ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις	394
τί δήποτε, ὦ ἀναιδεστάτη, συνάγεις φιλονεικίᾳ καὶ μάχῃ τοὺς θεούς,
„Muscă de câne, de ce-i silești iară pe zei la bătaie

θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;	395
εὐθαρσίαν ἔχουσα ἀκαταπόνητον, μεγάλη δέ σε προθυμία ἀνέπεισεν;
Cu bizuire nebună, cu aprigă înverșunare?

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε Τυδεΐδην Διομήδε᾽ ἀνῆκας	396
ἢ οὐ μέμνησαι, ἡνίκα τὸν υἱὸν τοῦ Τυδέως Διομήδην ἀνέπεισας
Nu-ți mai aduci tu aminte cum ai întețit pe Tidide

οὐτάμεναι, αὐτὴ δὲ πανόψιον ἔγχος ἑλοῦσα	397
ἀκοντίσαι καὶ τρῶσαι; σὺ δὲ λαβοῦσα τὸ δόρυ ὑπὸ πάντων ὁρώμενον (ὁλόλαμπρον, τὸ τελευταῖον),
Spre a mă lovi? Cum tu înșfăcatu-i-ai lancea vădită

ἰθὺς ἐμεῦ ὦσας, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψας;	398
εὐθὺ ἐμοῦ ἐπήνεγκας, τὸ περικαλλὲς δὲ σῶμα διέκοψας, καὶ ἔτρωσας;
Și-ai repezit-o tu singură-n mine și neteda piele

τώ σ᾽ αὖ νῦν ὀΐω ἀποτισέμεν ὅσσα ἔοργας.	399
διὰ τοῦτό σε νῦν ὑπολαμβάνω ἀποδώσειν, ὅσα με εἴργασαι.
Mi-a jerpelit? Îmi plătești păcatul acum, mi se pare.”

ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ᾽ αἰγίδα θυσσανόεσσαν	400
οὕτως εἰπὼν ἔπληξε κατὰ τὴν αἰγίδα τὴν κροσσοὺς ἔχουσαν,
Zice, și-o-nsuliță în pavăza cea fioroasă cu ciucuri,

σμερδαλέην, ἣν οὐδὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός·	401
τὴν φοβερὰν καὶ καταπληκτικήν, ἣν ἂν οὐδὲ ὁ κεραυνὸς τοῦ Διὸς κατεργάζηται·
Care nu poate s-o spargă nici fulgerul marelui Zeus.

τῇ μιν Ἄρης οὔτησε μιαιφόνος ἔγχεϊ μακρῷ.	402
ἐνταῦθα ὁ Ἄρης ἔπληξεν ὁ μεμιασμένος τῷ φόνῳ δόρατι μακρῷ·
Totuși într-însul izbit-a cu sulița crâncenul Ares;

ἣ δ᾽ ἀναχασσαμένη λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ	403
αὕτη δὲ ὑποχωρήσασα λίθον ἔλαβε τῇ παχείᾳ καὶ ἰσχυρᾷ χειρί,
Palas, în lături ferind, cu mâna puternică-nșfacă

κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε,	404
κείμενον ἐν τῇ πεδιάδι, μέλανα, τραχύν τε καὶ μέγαν,
Un bolovan ce pe câmp sta mare și aspru și negru,

τόν ῥ᾽ ἄνδρες πρότεροι θέσαν ἔμμεναι οὖρον ἀρούρης·	405
ὃν δὴ ἄνδρες προγενέστεροι ἔθηκαν εἶναι ὅρον τῆς χώρας·
Care fusese demult așezat ca hotar unei țarini;

τῷ βάλε θοῦρον Ἄρηα κατ᾽ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.	406
τούτῳ ἔπληξε τὸν ὁρμητίαν καὶ πολεμικὸν Ἄρεα, παρέλυσε δὲ καὶ ἐνέκρωσε τὰ μέλη αὐτοῦ.
Și în cerbice-l pocnește, de-l seacă pe crâncenul Ares,

ἑπτὰ δ᾽ ἐπέσχε πέλεθρα πεσών, ἐκόνισε δὲ χαίτας,	407
πεσὼν δὲ περιεκάλυψεν ἑπτὰ πλέθρα, ἐκονιόρτωσε δὲ τὴν κόμην,
Care pe jos prăvălit cuprinde vr’o sută de stânjeni;

τεύχεά τ᾽ ἀμφαράβησε· γέλασσε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη,	408
καὶ τὰ ὅπλα ἤχησαν· ἐγέλασε δὲ ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ,
Coama-i se umple de colb și armele zornăie asupra-i.

καί οἱ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	409
καὶ καυχωμένη ἐπ' αὐτῷ λόγους ταχεῖς ἔλεγον·
Râde zeița și așa lăudându-se zice lui Ares·

‘νηπύτι᾽ οὐδέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων	410
ὦ μωρὲ καὶ ἀνόητε, οὔπω γε ἐνόησας ὅσον κρείσσων καὶ ἰσχυροτέρα εἶναι
„Șuiule, încă tu nu ți-ai dat seama cât eu în virtute

εὔχομ᾽ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις.	411
καυχῶμαι ἐγώ, διότι (ᾗτινι) μοι κατ' ἰσχὺν ἐξ ἴσου προσφέρῃ·
Pot să te-ntrec, dacă tu în război te pui tocmai cu mine.

οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις,	412
οὕτως ἂν τὰς τῆς μητρὸς κατάρας ἀποδοίης,
Bine-i așa să te bată pe tine blestemele mamei,

ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκ᾽ Ἀχαιοὺς	413
ἥτις λίαν ὀργιζομένη σοι δεινά βουλεύεται, διότι τοὺς Ἕλληνας
Care e foc supărată, te paște și nu te mai iartă

κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις.	414
κατέλιπες, τοῖς Τρῳσὶ δὲ τοῖς ὑβρισταῖς καὶ ανόμοις ἐπικουρεῖς.
Că-ai părăsit pe Ahei și ajuți pe trufașii din Troia.”

ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ·	415
οὕτω δὴ εἰποῦσα ἔτρεψεν εἰς τοὐπίσω τοὺς λαμπροὺς ὀφθαλμούς,
Zise și ochii ei străluminoși și-i întoarse; pe Ares

τὸν δ᾽ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη	416
τοῦτον δὲ ἦγε λαβοῦσα ἀπὸ τῆς χειρὸς ἡ φιλόγελως Ἀφροδίτη,
Iute de mână-l luă Afrodita și-l duse cu sine;

πυκνὰ μάλα στενάχοντα· μόγις δ᾽ ἐσαγείρετο θυμόν.	417
συνεχῶς πάνυ στενάζοντα, μόλις δὲ συνῆξε τὸ ζωτικὸν πνεῦμα·
El suspină din adânc și-abia mai putea să răsufle.

τὴν δ᾽ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,	418
ταύτην δὲ ἐπειδὴ ἐθεάσατο ἡ θέα ἡ λευκοβραχίων Ἥρα,
Hera bălana zărind în față-i pe Palas Atena,

αὐτίκ᾽ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	419
παραχρῆμα πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν ἔλεγε λόγους ταχεῖς·
Numaidecât începu a-i grăi în cuvinte ce zboară·

‘ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη	420
φεῦ φεῦ, ὦ τέκνον ἀδάμαστον καὶ ἀκαταπόνητον τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός,
„Vai mie, vai, tu copilă ne’nfrântă a-narmatului Zeus,

καὶ δ᾽ αὖθ᾽ ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα	421
καὶ μέντοι ἡ ἀναιδεστάτη ἄγει τὸν ἀνθρωποκτόνον Ἄρεα
Neobrăzata nu vezi cum îl duce din clocotul luptei

δηΐου ἐκ πολέμοιο κατὰ κλόνον· ἀλλὰ μέτελθε.	422
ἐκ τοῦ ἀφανιστικοῦ πολέμου καθ᾿ ὃ κλονοῦνται οἱ μαχόμενοι, ἀλλὰ δίωξον.
Pe-Ares, al lumii călău? Vin’ repede ’ncoace cu mine.”

ὣς φάτ᾽, Ἀθηναίη δὲ μετέσσυτο, χαῖρε δὲ θυμῷ,	423
οὕτως εἶπεν· ἡ Ἀθηνᾶ δὲ ἐφώρμησεν, ἠγάλλετο δὲ ἐν τῇ ψυχῇ,
Zice, și-Atena se ia după dânsa, se bucură-n sine;

καί ῥ᾽ ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ	424
καὶ δῆτ᾽ ἐπιδραμοῦσα παρὰ τὸ στῆθος τῇ παχείᾳ καὶ ἰσχυρᾷ χειρὶ
Și năvălind la zeița Afrodita, ea-i cară cu pumnul

ἤλασε· τῆς δ᾽ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ.	425
ἔπληξε· ταύτης δὲ τὰ γόνατα παρελύθη αὐτόθι, καὶ ἡ ἀγαπητὴ ψυχή.
Una la piept, că deodată slăbi în genunchi istovită,

τὼ μὲν ἄρ᾽ ἄμφω κεῖντο ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,	426
οὗτοι μὲν οὖν ἀμφότεροι κατέκειντο ἐπὶ γῆς τῆς πολλὰ τρεφούσης,
Și se lungiră pe jos amândoi, Afrodita și Ares.

ἣ δ᾽ ἄρ᾽ ἐπευχομένη ἔπεα πτερόεντ᾽ ἀγόρευε·	427
αὕτη δὲ ἐπικαυχωμένη λόγους ταχεῖς ἔλεγε·
Palas se laudă atunci și zice cuvinte ce zboară·

‘τοιοῦτοι νῦν πάντες ὅσοι Τρώεσσιν ἀρωγοὶ	428
τοιοῦτοι νυνὶ ἅπαντες ὅσοι τῶν Τρῴων εἰσὶ βοηθοὶ
„Fie tot astfel acuma toți zeii ce țin cu Troienii

εἶεν, ὅτ᾽ Ἀργείοισι μαχοίατο θωρηκτῇσιν,	429
εἴησαν, ἐπειδὴ τοῖς Ἕλλησι μάχονται τοῖς ἐνόπλοις καὶ πολεμικοῖς,
Și îndrăznesc să se bată cu oștile cele din Argos,

ὧδέ τε θαρσαλέοι καὶ τλήμονες, ὡς Ἀφροδίτη	430
καὶ οὕτως εὔτολμοι καὶ καρτερικοί, ὥσπερ ἡ Ἀφροδίτη
Cutezători și puternici întocmai ca zân-Afrodita

ἦλθεν Ἄρῃ ἐπίκουρος ἐμῷ μένει ἀντιόωσα·	431
παρεγένετο τῷ Ἄρει βοηθὸς τῇ ἐμῇ εὐτόλμῳ ἰσχύϊ ἀπαντῶσα·
Când a venit să mă-nfrunte pe mine, s-ajute pe Ares.

τώ κεν δὴ πάλαι ἄμμες ἐπαυσάμεθα πτολέμοιο	432
οὕτω γὰρ πάλαι ἂν ἡμεῖς ἐλήξαμεν τῆς μάχης
Gata de mult ar fi fost războiul ce dăm cu Troienii,

Ἰλίου ἐκπέρσαντες ἐϋκτίμενον πτολίεθρον.	433
ἐκπορθήσαντες τὴν καλῶς οἰκουμένην πόλιν τῆς Ἰλίου.
Căci mai de mult am fi șters de pe fața pământului Troia.”

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη.	434
-
Asta ea zise, iar Hera cea albă zâmbi mulțumită.

αὐτὰρ Ἀπόλλωνα προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·	435
πρὸς τὸν Ἀπόλλω δὲ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ποσειδῶν ὁ σείων τὴν γῆν·
Zeul Poseidon Cutremurul lumii i-a zis lui Apolon·

‘Φοῖβε τί ἢ δὴ νῶϊ διέσταμεν; οὐδὲ ἔοικεν	436
ὦ Φοῖβε, τί δὴ ἡμεῖς ἀπεχόμεθα ἀλλήλων; οὐ γὰρ προσήκει,
„Febos, de ce stăm departe de tabără? Nu se cuvine,

ἀρξάντων ἑτέρων· τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κ᾽ ἀμαχητὶ	437
τῶν λοιπῶν ἀρχὴν ποιησαμένων· αἰσχρὸν τοῦτό γε, ἐὰν ἄνευ μάχης
Dacă-ncepură ceilalți. Rușine-i-napoi să ne-ntoarcem

ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.	438
ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν Ὄλυμπον, παρὰ τὸ τοῦ Διὸς οἴκημα τὸ ἰσχυρῶς βεβηκός· ποίει
Pe neluptate-n Olimp, la casa de-aram-a lui Zeus.

ἄρχε· σὺ γὰρ γενεῆφι νεώτερος· οὐ γὰρ ἔμοιγε	439
ἀρχήν, σὺ γὰρ εἶ ἡλικίᾳ νεώτερος, οὐ γὰρ ἔμοιγε
Fă începutul, că tu ești mai tânăr, și nu mi se cade

καλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.	440
εὐπρεπές, ἐπειδὴ πρότερον ἐγεννήθην καὶ πλείω ἐπίσταμαι.
Mie să-ncep ca mai vechi și în arme mai meșter ca tine.

νηπύτι᾽ ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες· οὐδέ νυ τῶν περ	441
μωρὲ καὶ ἀνόητε· πάνυ ἄνουν καρδίαν ἔχεις, οὐδὲ δὴ τούτων γε
Nesocotitule, așa de uituc ești tu oare, c-aminte

μέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶ	442
μέμνησαι, ὁπόσα δὴ χαλεπὰ πεπόνθαμεν περὶ τὸ Ἴλιον
Nu-ți mai aduci de necazul ce-am pătimit pe la Troia

μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ᾽ ἀγήνορι Λαομέδοντι	443
ἡμεῖς μόνοι τῶν θεῶν, ἡνίκα τῷ ὑπερηφάνῳ Λαομέδοντι
Numai noi doi între zei? La craiul semeț Laomedon

πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν	444
παρὰ τοῦ Διὸς ἀφικόμενοι ἐδουλεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν (ἐπὶ ἔτος ἓν)
Noi, din îndemnul lui Zeus, ne-am pus pe o plată anumită,

μισθῷ ἔπι ῥητῷ· ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.	445
ἐπὶ ὡρισμένῳ μισθῷ, οὗτος δὲ ἄρχων ἐπέταττε·
Vreme de-un an să-i slujim și el ne da nouă poruncă.

ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα	446
κἀγὼ μὲν τοῖς Τρῳσὶ τεῖχος περὶ τὴν πόλιν ἔκτισα
Eu am durat împrejurul orașului Troia tot zidul

εὐρύ τε καὶ μάλα καλόν, ἵν᾽ ἄρρηκτος πόλις εἴη·	447
πλατύ τε, καὶ πάνυ καλόν, ὅπως ἡ πόλις ἀνάλωτος εἴη.
Lat și așa de frumos spre a fi nerăzbită cetatea.

Φοῖβε σὺ δ᾽ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες	448
σὺ δέ, ὦ Φοῖβε, τὰς κατὰ τὴν πορείαν συστρεφούσας τοὺς πόδας, καὶ τὰ κέρατα ἑλικοειδεῖς, βοῦς ἔβοσκες
Tu într-aceea pe coastele muntelui Ida-n poiene

Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.	449
ἐν τοῖς τραχέσι τόποις τῆς πολλὰ ἀποκλίματα ἐχούσης ὑλώδους καὶ δασείας Ἴδης.
Și prin păduri și pe văi ca văcar îi pășteai o cireadă.

ἀλλ᾽ ὅτε δὴ μισθοῖο τέλος πολυγηθέες ὧραι	450
ἀλλ' ὁπηνίκα δὴ τὸ τέλος τοῦ μισθοῦ οἱ πολλῆς χαρᾶς αἴτιοι καιροὶ
Dar mai pe urmă, când Horele, a vremilor vesele zâne,

ἐξέφερον, τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα	451
ἐμήνυον καὶ ἐφανέρουν, τηνικαῦτα ἡμᾶς ἐβιάσατο τὸν μισθὸν ἅπαντα
Ziua de plată au adus, opritu-ne-a toată sâmbria

Λαομέδων ἔκπαγλος, ἀπειλήσας δ᾽ ἀπέπεμπε.	452
ὁ καταπληκτικὸς Λαομέδων, ὀργισθεὶς δὲ ἀπέπεμψε·
Craiul avan Laomedon și năpăstuiți ne da drumul

σὺν μὲν ὅ γ᾽ ἠπείλησε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθε	453
συνδήσειν μὲν αὐτὸς διετείνατο τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας ἄνωθεν,
Și-amenința că pe tine te leagă de mâni și picioare

δήσειν, καὶ περάαν νήσων ἔπι τηλεδαπάων·	454
καὶ περάσειν ἐπὶ νήσους πόρρω τῆς Τροίας οὔσας,
Și te trimite ca rob de vânzare departe-n ostroave;

στεῦτο δ᾽ ὅ γ᾽ ἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα χαλκῷ.	455
διεβεβαιοῦτο δ᾽ οὗτός γε ἀποκόψειν σιδήρῳ τὰ ὦτα ἀμφοτέρων·
Ba ne zicea că ne taie urechile amândurora.

νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷ	456
ἡμεῖς δὲ ὀπισθόρμητοι ἐπορευόμεθα
Noi de la dânsul atunci cuprinși de mânie plecarăm;

μισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.	457
ὀργιζόμενοι ἕνεκα τοῦ μισθοῦ, ὃν ὑποσχόμενος οὐκ ἀπέδωκε·
Ne supărasem că nu s-a ținut de tocmeală la plată.

τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐδὲ μεθ᾽ ἡμέων	458
τῷ λαῷ δὴ τούτου νῦν χάριν παρέχεις; οὐδὲ μεθ᾿ ἡμῶν
Și tu acuma norodului său îi faci bine și nu vrei

πειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται	459
μηχανᾷ, ὅπως ἂν οἱ ὑβρισταὶ καὶ ἄνομοι Τρῴες ἀφανισθώσι,
Nouă-n război să ne-ajuți ca să fie stârpiți fără milă

πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισι	460
παντάπασι κακῶς μετὰ παίδων καὶ τῶν σεμνῶν καὶ αἰδοῦς ἀξίων γυναικῶν;
Neobrăzații Troieni cu femeile lor și cu pruncii?”

τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·	461
πρὸς τοῦτον δὲ εἶπεν ὁ πόρρωθεν ἐνεργῶν βασιλεὺς Ἀπόλλων·
Zeului mării atunci răspunde țintașul Apolon·

‘ἐννοσίγαι᾽ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιο	462
ὦ κινητὰ γῆς, οὐκ ἄν με σώφρονα καὶ νουνεχῆ εἴποις
„Geaba mă-ndemni, o Poseidon. Tu n-ai să mă ții de cuminte

ἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξω	463
εἶναι, εἰ σοί γε μάχομαι ἕνεκα σῶν ἀνθρώπων
Dacă m-oi prinde cu tine, de dragul sărmanilor oameni,

δειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε	464
τῶν ἀθλίων καὶ ἀσθενῶν, οἳ φύλλοις ὅμοιοι ὄντες, ἄλλοτε μὲν
Care, ca și frunza pădurii, acum în deplină putere

ζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες,	465
μεγαλόφρονες καὶ διαφανεῖς εἰσι, τὸν τῆς γῆς καρπὸν ἐσθίοντες,
Cresc câtă vreme-i hrănește pământul; acuma, dimpotrivă,

ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι. ἀλλὰ τάχιστα	466
ἄλλοτε δὲ φθείρονται ἄψυχοι· ἀλλ' ὅτι τάχος
Se ofilesc și se duc. Deci noi să lăsăm mai degrabă

παυώμεσθα μάχης· οἳ δ᾽ αὐτοὶ δηριαάσθων.	467
λήξωμεν τῆς μάχης καὶ τοῦ πολέμου· οὗτοι δ' αὐτοὶ μαχέσθωσαν
Lupta, să stăm laoparte, și las’ să se bată ’ntre dânșii.”

ὣς ἄρα φωνήσας πάλιν ἐτράπετ᾽· αἴδετο γάρ ῥα	468
οὕτω δὴ εἰπὼν εἰς τοὐπίσω ἐτράπη, ᾐδεῖτο γάρ τοι
Asta zicând se întoarse-napoi; se sfia să se-apuce

πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσι.	469
μιγῆναι ἐν ταῖς παλάμαις τοῦ πατραδέλφου καὶ θείου.
La bătălie cu fratele tatălui său. Însă Artemis,

τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν	470
τοῦτον δὲ ἡ ἀδελφὴ ἡ τῶν θηρίων σεβαστὴ καὶ κυρία λίαν ὠνείδισεν,
Sora-i, zeița câmpeană, crăiasa puternică peste

Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·	471
ἡ ἀγροδίαιτος Ἄρτεμις, καὶ λόγον ἐπιπληκτικὸν εἶπε·
Sălbăticiuni, îl certa și așa se răsti dojenindu-l·

φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκην	472
φεύγεις δή, ὦ Ἄπολλον, Ποσειδῶνι δὲ νίκην
„Vezi cum iei fuga-napoi, Arcașule, și lui Poseidon

πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·	473
τελείαν παρῆκας, ἄμοχθον (ἀτυχὲς) δὲ καὶ ἄλυπον καύχημα αὐτῷ ἐπέδωκας;
Toată izbând-ai lăsat-o și datu-i-ai ieftină slavă,

νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως;	474
μωρὲ καὶ ἀνόητε· τί δὴ τὸ τόξον κατέχεις μάταιον οὕτως εἰκῇ;
Nesocotite, de ce mai porți arcul așa de pomană?

μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσω	475
μηκέτι σοῦ νῦν ἀκούσω ἐν τοῖς οἴκοις τοῦ πατρὸς
Hei, mai poftește de-acum să te lauzi acasă la tata

εὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν,	476
καυχωμένου, ὡς πρότερον, ἐν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς,
Cum te făleai între zeii cei nemuritori înainte,

ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.	477
ἐναντίον τοῦ Ποσειδῶνος κατὰ βιαίαν ἐναντίωσιν μάχεσθαι.
C-ai îndrăzni să te apuci la harță cu însuși Poseidon!”

ὣς φάτο, τὴν δ᾽ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων,	478
οὕτως εἶπε· πρὸς ταύτην δὲ οὐδὲν εἶπεν ὁ πόρρωθεν ἐνεργῶν Ἀπόλλων.
Asta i-a zis, ci nimic nu răspunse țintașul Apolon.

ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτις	479
ἀλλ' ὀργισθεῖσα ἡ τοῦ Διὸς σεμνὴ καὶ αἰδοῦς ἀξία γαμετή·
Dar supărată de asta soția-nchinat-a lui Zeus

νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι·	480
-
Vorbe de-ocară rostind, mustra pe zeița arcașă·

πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας κύον ἀδεὲς ἀντί᾽ ἐμεῖο	481
πῶς δὴ σύ, ὦ κύον θρασεῖα καὶ ἄφοβε, ἐφορμᾷς ἐναντίον ἐμοῦ
„Cum mai cutezi înainte să-mi ieși și să-mi stai, tu, ființă

στήσεσθαι; χαλεπή τοι ἐγὼ μένος ἀντιφέρεσθαι	482
στήσεσθαι, δεινὴ καὶ βλαβερά σοι ἐγὼ τυγχάνω, ὥστ᾽ ἐξεναντίας τὸ μένος φέρειν,
Nerușinată? Cu greu vei putea să dai față cu mine,

τοξοφόρῳ περ ἐούσῃ, ἐπεὶ σὲ λέοντα γυναιξὶ	483
καίπερ οὔσῃ τοξότιδι, ἐπειδή σε ταῖς γυναιξὶν ἐπίφοβον ὥσπερ λέοντα
Chiar dacă ești purtătoare de arc și făcutu-te-a Zeus

Ζεὺς θῆκεν, καὶ ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κ᾽ ἐθέλῃσθα.	484
ἐποίησεν ὁ Ζεύς, καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν ἀποκτεῖναι ἣν ἂν ἐθέλῃς.
Printre femei să fii leu și să poți omorî pe oricare.

ἤτοι βέλτερόν ἐστι κατ᾽ οὔρεα θῆρας ἐναίρειν	485
ὄντως σοι βέλτιόν ἐστιν ἐν τοῖς ὄρεσι θηρία φονεύειν,
Ți-e mai ușor să dobori ale munților fiare și cerbii

ἀγροτέρας τ᾽ ἐλάφους ἢ κρείσσοσιν ἶφι μάχεσθαι.	486
καὶ ἀγροδίαιτας ἐλάφους, ἢ τοῖς ἐπικρατεστέροις ἰσχυρῶς που πολεμεῖν·
Codrilor, nu să te pui cu alții mai zdraveni ca tine.

εἰ δ᾽ ἐθέλεις πολέμοιο δαήμεναι, ὄφρ᾽ ἐῢ εἰδῇς	487
εἰ δὲ βούλει πολέμου πειραθῆναι, ὅπως καλῶς μάθῃς,
Dacă vrei tu să te bați, poftim, dumirește-te odată

ὅσσον φερτέρη εἴμ᾽, ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις.	488
ὁπόσον ἐπικρατεστέρα εἰμί, ᾗτινι (ἐπειδή μοι) κατ' ἰσχὺν ἐκ τοῦ ἴσου προσφέρῃ (ἀνθίστασαι).
Și află cât eu te întrec, fiindcă te-ncaieri cu mine.”

ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε	489
εἶπε δή, καὶ ἀμφοτέρας τὰς χεῖρας περιέλαβε κατὰ τὸν καρπὸν τῇ ἑαυτῆς
Astfel îi zice și mânile-i prinde cu stânga de podul

σκαιῇ, δεξιτερῇ δ᾽ ἄρ᾽ ἀπ᾽ ὤμων αἴνυτο τόξα,	490
ἀριστερᾷ, τῇ δεξιᾷ δὲ ἀφείλετο ἐκ τῶν ὤμων τὸ τόξον,
Palmei și arcul îl smuce cu dreapta din spate și-ncepe

αὐτοῖσιν δ᾽ ἄρ᾽ ἔθεινε παρ᾽ οὔατα μειδιόωσα	491
τούτῳ δὲ ἔτυπτε παρὰ τὰ ὦτα μειδιῶσα,
Veselă după urechi să o bată cu el pe Artemida,

ἐντροπαλιζομένην· ταχέες δ᾽ ἔκπιπτον ὀϊστοί.	492
ἐκτρέπουσαν τὰς ὄψεις (ἐξ ὑποστροφῆς ἀνθισταμένην) πρὸς τὰς τῆς χειρὸς καταφοράς· οἱ ταχεῖς δὲ ὀϊστοὶ ἐξέπιπτον·
Care se zbate-n zadar, săgețile-i scapă din tolbă.

δακρυόεσσα δ᾽ ὕπαιθα θεὰ φύγεν ὥς τε πέλεια,	493
δακρύουσα δὲ μετὰ ταῦτα ἔφυγεν ἡ θεὰ καθάπερ περιστερά,
Zâna cu lacrimi în ochi la urmă fugi ca hulubul

ἥ ῥά θ᾽ ὑπ᾽ ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρην	494
ἢ δὴ ὑπὸ ἱέρακος εἰσέπτη καὶ κατέφυγεν εἰς πέτραν κοίλην
Care, gonit de un uliu, se furișă în scobitura

χηραμόν· οὐδ᾽ ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν·	495
διαγωγὰς καὶ διαχωρήσεις ἔχουσαν, οὐδ᾽ ἄρα ταύτῃ γε εἵμαρτο κρατηθῆναι·
Stâncii și afl-adăpost, căci n-a fost să fie-nșfăcată

ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν, λίπε δ᾽ αὐτόθι τόξα.	496
οὕτω δακρύουσα ἔφυγε, κατέλιπε δὲ τὸ τόξον αὐτόθι.
Pasărea; astfel fugi și zeița și arcul acolo

Λητὼ δὲ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·	497
πρὸς τὴν Λητὼ δὲ εἶπεν ὁ τῶν θεῶν ἄγγελος Ἑρμῆς ὁ καθαρὸς φόνου·
Și-l părăsi. Vorbi către Leto atunci olăcarul

‘Λητοῖ ἐγὼ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι· ἀργαλέον δὲ	498
ὦ Λητοῖ, ἐγὼ δέ σοι οὐδαμῶς πολεμήσω, χαλεπὸν γάρ ἐστι
Hermes· „Eu nu mai dau luptă cu tine. Cum văd, i-anevoie

πληκτίζεσθ᾽ ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο·	499
μάχεσθαι ταῖς γαμεταῖς τοῦ τὰς νεφέλας ἀθροίζοντος Διός.
Luptă să dau cu femeile înnouratului Zeus.

ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετ᾽ ἀθανάτοισι θεοῖσιν	500
ἀλλὰ πάνυ προθύμως ἐν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς
Du-te voioasă la zei și acolo mândrește-te acuma,

εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.	501
καυχῶ (εἰ βούλει) νικῆσαι ἐμὲ καρτερᾷ καὶ ἰσχυρᾷ δυνάμει.
Leto, că tu m-ai învins și m-ai dovedit în putere.”

ὣς ἄρ᾽ ἔφη, Λητὼ δὲ συναίνυτο καμπύλα τόξα	502
οὕτω δὴ εἶπεν. ἡ Λητὼ δὲ συνῆξε τὸ ἐπικαμπὲς τόξον καὶ τὰ βέλη
Asta grăise Hermes, iar Leto de jos își culese

πεπτεῶτ᾽ ἄλλυδις ἄλλα μετὰ στροφάλιγγι κονίης.	503
πεσοντα ἄλλοθι ἄλλα ἐν τῇ συστροφῇ τοῦ χώματος·
Arcul, săgețile care prin pulbere stau răspândite.

ἣ μὲν τόξα λαβοῦσα πάλιν κίε θυγατέρος ἧς·	504
αὕτη μὲν οὖν λαβοῦσα τὸ τόξον τῆς ἑαυτῆς θυγατρὸς εἰς τοὐπίσω ἐπορεύετο·
Armele fiicei luând, se întoarse la zei; Artemida

ἣ δ᾽ ἄρ᾽ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,	505
ἡ δὲ παρὰ τὸν Ὄλυμπον ἀφίκετο εἰς τὸ ἰσχυρῶς βεβηκὸς οἴκημα τοῦ Διός,
Merse mâhnită-n Olimp, la casa de-aram-a lui Zeus,

δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη,	506
δακρύουσα δὲ ἐκάθισε πρὸς τοῖς γόνασι τοῦ πατρὸς ἡ κόρη,
Și lăcrimând a căzut la picioarele tatălui. Rochia-i

ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε· τὴν δὲ προτὶ οἷ	507
περιέτρεμε δὲ ὁ θεῖος αὐτῆς πέπλος· ταύτην δὲ πρὸς ἑαυτὸν
Cea măiestrită pe ea tremura, iar părintele olimpic

εἷλε πατὴρ Κρονίδης, καὶ ἀνείρετο ἡδὺ γελάσσας·	508
ἔλαβεν ὁ πατὴρ ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου, καὶ ἠρώτησεν ἡδέως γελάσας·
Fiica cu drag își cuprinse și râse cu poftă și zise·

τίς νύ σε τοιάδ᾽ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων	509
τίς δή σε τῶν ουρανίων θεῶν τοιαῦτα εἰργάσατο, ὦ προσφιλέστατον τέκνον;
„Care din zeii cerești făcutu-ți-a asta, copilo,

μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;	510
-
Numai așa, pe nedrept, parc-ai face tu răul pe față?”

τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή·	511
πρὸς τοῦτον δὲ εἶπεν ἡ καλλιστέφανος Ἄρτεμις ἡ ἠχιτική·
Zâna-nstemată și lărmuitoare a vânatului zise·

‘σή μ᾽ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη,	512
ἡ σή με γαμετὴ ἐπαταξεν, ὦ πάτερ, ἡ λευκοβραχίων Ἥρα,
„Iată, soția ta Hera mi-a dat lovituri fără milă,

ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.	513
ἐξ ἧς τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς συνδέδεται καὶ ηὔξηται φιλονεικία καὶ μάχη.
Ea care veșnic aprinde pe zei la-nvrăjbire și sfadă.”

ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·	514
οὕτως οὗτοι μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον.
Asta vorbiră-ntre ei părintele Zeus cu fata-i.

‘αὐτὰρ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐδύσετο Ἴλιον ἱρήν·	515
Ἀπόλλων δὲ ὁ λαμπρὸς εἰσῆλθεν εἰς τὴν ἱερὰν Ἴλιον,
Febos Apolon întrasta pătrunse în Troia cea sfântă;

μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληος	516
διὰ φροντίδος γὰρ ἦν αὐτῷ τὸ τεῖχος τῆς καλῶς ᾠκοδομημένης πόλεως,
Grijă-i era de puternicul zid, se temea să nu-l surpe

μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.	517
μήποτε οἱ Ἕλληνες ἐκπορθήσειαν παρὰ τὸ εἱμαρμένον τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
Oastea danae în ziua de-atunci, împotriva menirii.

οἳ δ᾽ ἄλλοι πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,	518
οἱ ἄλλοι δὲ θεοὶ εἰς τὸν Ὄλυμπον ἐπορεύθησαν οἱ ἀεὶ ὄντες,
Nemuritorii ceilalți pe-naltul Olimp se suiră,

οἳ μὲν χωόμενοι, οἳ δὲ μέγα κυδιόωντες·	519
οἱ μὲν λίαν ὀργιζόμενοι, οἱ δὲ μεγάλως ἐπαιρόμενοι καὶ σεμνυνόμενοι,
Unii aprinși de mânie, iar alții făloși de învingeri,

κὰδ δ᾽ ἷζον παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς	520
ἐκάθισαν δὲ παρὰ τῷ πατρὶ τῷ τῶν σκοτεινῶν νεφῶν αἰτίῳ· Ἀχιλλεὺς δὲ
Și s-așezară alături de Zeus. Ahile-ntr-aceea

Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τ᾽ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.	521
τοὺς Τρῷας, αὐτούς τε ὁμοίως καὶ τοὺς μονώνυχας ἵππους ἀνῄρει·
Moarte lățea, omora pe Troieni laolaltă cu caii.

ὡς δ᾽ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηται	522
ὥσπερ δὲ ὅτε καπνὸς ἀναφερόμενος καταλαμβάνει εἰς τὸν μέγαν οὐρανόν,
Cum câteodată, când arde-n cetate și fumul se urcă

ἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε,	523
πόλεως καιομένης, ὀργὴ δὲ τῶν θεῶν ἐπήνεγκεν αὐτόν,
Până la cerul întins, vâlvătaia, cereasca urgie,

πᾶσι δ᾽ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδε᾽ ἐφῆκεν,	524
πᾶσι δὲ ἐποίησε κακοπάθειαν, πολλοῖς δὲ θλίψεις καὶ ὀδύνας ἐπέθηκεν.
Zbuciumă lumea-n oraș cășunându-le multora jale;

ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδε᾽ ἔθηκεν.	525
οὕτως ὁ Ἀχιλλεὺς τοῖς Τρῳσὶ φόνον καὶ λύπας ἐπήνεγκεν.
Astfel îi fierbe și-i vânzole-amar pe Troieni și Ahile.

ἑστήκει δ᾽ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου,	526
ἵστατο δὲ ὁ γέρων Πρίαμος ἐπὶ τοῦ θείου πύργου,
Sta peste poartă la turn moș Priam atunci și de-acolo

ἐς δ᾽ ἐνόησ᾽ Ἀχιλῆα πελώριον· αὐτὰρ ὑπ᾽ αὐτοῦ	527
ἐθεάσατο δὲ τὸν μέγιστον Ἀχιλλέα, ὑπ' αὐτοῦ δὲ
El l-a văzut pe novacul Ahile. Din față-i Troienii

Τρῶες ἄφαρ κλονέοντο πεφυζότες, οὐδέ τις ἀλκὴ	528
οἱ Τρῷες εὐθέως ἐκλονοῦντο καὶ ἐταράσσοντο φεύγοντες, οὐδέ τις δύναμις αὐτοῦ
Iute fugeau îmbulzindu-se, nu cutezau să s-ație

γίγνεθ᾽· ὃ δ᾽ οἰμώξας ἀπὸ πύργου βαῖνε χαμᾶζε	529
ἐγίνετο· οὗτος δὲ περιπαθῶς βοήσας, κατέβη ἀπὸ τοῦ πύργου ἐπὶ τὴν γῆν,
După viteaz. Și craiul, gemând, de la turn coboară

ὀτρύνων παρὰ τεῖχος ἀγακλειτοὺς πυλαωρούς·	530
προτρέπων παρὰ τὸ τεῖχος τοὺς ὑπερενδόξους φύλακας τῶν πυλῶν, καὶ λέγων·
Și pe vestiții străjeri de la poartă cu strigăte-ndeamnă·

πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετ᾽ εἰς ὅ κε λαοὶ	531
κατέχετε ἐν ταῖς χερσὶν ἀνεῳγμένας τὰς πύλας, ἕως ἂν οἱ λαοὶ
„Porțile țineți cu mâna deschise să intre-n cetate

ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς	532
ἔλθωσιν εἰς τὴν πόλιν φεύγοντες· ὄντως γὰρ ὁ Ἀχιλλεὺς
Oastea ce vine fugind; Ahile-i alungă de-aproape.

ἐγγὺς ὅδε κλονέων· νῦν οἴω λοίγι᾽ ἔσεσθαι.	533
πλησίον οὕτως ταράσσων νυνὶ ὑπολαμβάνω ὀλεθρία ἔσεσθαι·
Uite că vine, mă tem că îndată ne-ajunge potopul.

αὐτὰρ ἐπεί κ᾽ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες,	534
ἐπειδὰν δὲ εἰς τὸ τεῖχος συναθροισθέντες, ἀναπνοῆς τύχωσι καὶ ἀνέσεως,
Cum o să-ncapă sub zid îmbulzindu-se și-au să răsufle

αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας·	535
αὖθις ἐπίθετε τὰς πυκνῶς καὶ ἀσφαλῶς συνηρμοσμένας σανίδας,
Cetele, poarta să-nchideți și bine să trageți zăvorul.

δείδια γὰρ μὴ οὖλος ἀνὴρ ἐς τεῖχος ἅληται.	536
δέδοικα γὰρ μὴ ὁ ὀλέθριος ἀνὴρ εἰσπηδήσῃ εἰς τὸ (ἐντὸς τοῦ) τεῖχος(ους).
Frică mi-e groaznicul om cu-un salt să n-ajungă-năuntru.”

ὣς ἔφαθ᾽, οἳ δ᾽ ἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας·	537
οὕτως εἶπεν. οὗτοι δὲ ἀπώσαντο, καὶ ἀπεκρούσαντο τοὺς μοχλούς, καὶ ἀπέλυσαν τὰς πύλας·
Zice. Străjerii rătezul împing și dau drum la canaturi,

αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος· αὐτὰρ Ἀπόλλων	538
αὗται δὲ ἀνεῳγυῖαι ἐποίησαν φῶς. Ἀπόλλων δὲ
Vraiște-i poarta, se mântuie oștirea fugară, iar Febos

ἀντίος ἐξέθορε Τρώων ἵνα λοιγὸν ἀλάλκοι.	539
ἐναντίον τοῦ Ἀχιλλέως ἐξώρμησεν, ὅπως ἀποσοβήσειε τὸν ὄλεθρον τῶν Τρῴων·
Grabnic ieși înainte-i s-o străjuie de potopire.

οἳ δ᾽ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο	540
οὗτοι δὲ εὐθὺ τῆς πόλεως καὶ τοῦ ὑψηλοῦ τείχους
Ei prăfuiți și setoși dau buzna spre zid pe la poartă,

δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο	541
ὑπὸ δίψους κατάξηροι, κονιορτοῦ πλήρεις, ἐκ τοῦ πεδίου
Fuga veneau de pe câmp și căutau adăpost în cetate.

φεῦγον· ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπ᾽ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ	542
ἔφευγον· οὗτος δὲ σφεδανῶς καὶ μετ' ἐπιτάσεως καὶ βίας ἐδίωκε τῷ δόρατι, μανία δὲ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ
Aprig Ahile cu arma-i gonea și cumplită turbare

αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.	543
κατεῖχεν ἀεὶ ἰσχυρά, ὥρμα δ' ἐνθουσιῶν δόξαν λαβεῖν.
Sinea lui toată-i cuprinse și dornic era de mărire;

ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν,	544
τότ᾽ ἂν τὴν ὑψηλὰς πύλας ἔχουσαν Τροίαν ἔλαβον οἱ υἱοὶ τῶν Ἑλλήνων,
Și ar fi fost cucerit-acum Troia de-Ahei, dacă Febos

εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκε	545
εἰ μὴ ὁ Ἀπόλλων ὁ καθαρὸς ἀνέπεισε τὸν ἐνδοξότατον Ἀγήνορα,
Nu stăruia să ia parte la luptă mărețul Agenor,

φῶτ᾽ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.	546
ἄνδρα, υἱὸν τοῦ Ἀντήνορος, ἀμώμητόν τε καὶ ἰσχυρόν·
Al lui Antenor fecior, fără seamăn viteaz și puternic.

ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς	547
ἐνέβαλε μὲν οὖν εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ εὐθαρσίαν, παρ' αὐτῷ δὲ καὶ αὐτὸς
Inima-n pieptu-i spori și alături de dânsul Apolon

ἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοι	548
ἔστη, ὅπως τὰς βαρείας καὶ χαλεπὰς χεῖρας τοῦ Θανάτου ἀποσοβήσειεν,
Stete proptit de stejar, îndosit într-o negură deasă,

φηγῷ κεκλιμένος· κεκάλυπτο δ᾽ ἄρ᾽ ἠέρι πολλῇ.	549
ὑποκρυπτόμενος τῇ δρυΐ, κεκαλυμμένος δὲ ἦν ἀέρι καὶ ἀχλύϊ πολλῇ·
Gata de-acolo să-l apere el de primejdia morții.

αὐτὰρ ὅ γ᾽ ὡς ἐνόησεν Ἀχιλλῆα πτολίπορθον	550
ἐπεὶ δὲ οὗτος ἐθεάσατο τὸν τὰς πόλεις πορθοῦντα Ἀχιλλέα,
Cum îl văzu îns-Agenor pe cuceritorul Ahile,

ἔστη, πολλὰ δέ οἱ κραδίη πόρφυρε μένοντι·	551
ἔμεινε κατὰ χώραν, πάνυ δὲ ἡ καρδία αὐτῷ ἑστῶτι ἐταράττετο καὶ ἐμερίμνα·
Stete în loc să-l aștepte cu mintea bătută de gânduri

ὀχθήσας δ᾽ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·	552
στενάξας δὲ εἶπε πρὸς τὴν ἑαυτοῦ μεγαλόφρονα ψυχήν·
Și suspină de necaz și zise în sinea-i bărbată·

ὤ μοι ἐγών· εἰ μέν κεν ὑπὸ κρατεροῦ Ἀχιλῆος	553
οἴμοι ἐγώ, ἂν μὲν ὑπὸ τοῦ ἰσχυροῦ Ἀχιλλέως
„Vai mie! Dac-am să-ncerc eu să fug de cumplitul Ahile

φεύγω, τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται,	554
φεύγω, οὗπερ οἱ ἄλλοι ταραττόμενοι φεύγουσι,
Și-am să iau drumul pe unde ceilalți o iau razna de spaimă,

αἱρήσει με καὶ ὧς, καὶ ἀνάλκιδα δειροτομήσει.	555
φθάσει καὶ κρατήσει με, καὶ ὡς ἀσθενῆ καὶ ἄνανδρον ἀποκτενεῖ·
Tot mă va prinde și acolo mă va junghia ca pe-un famen,

εἰ δ᾽ ἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσω	556
ἐὰν δὲ ἐγὼ τούτους μὲν καταλίπω ταράττεσθαι
Ori e mai bine să-i las pe ai noștri goniți spre cetate

Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ, ποσὶν δ᾽ ἀπὸ τείχεος ἄλλῃ	557
ὑπὸ Ἀχιλλέως τοῦ υἱοῦ τοῦ Πηλέως, τοῖς ποσὶ δὲ ἀπὸ τοῦ τείχους ἄλλοσε
Și-nghesuiți de Ahile, să fug de la ziduri departe,

φεύγω πρὸς πεδίον Ἰλήϊον, ὄφρ᾽ ἂν ἵκωμαι	558
φεύγω ἐπὶ τὸ πεδίον τὸ ὑποκείμενον τῇ Ἴδῃ (τὸ πρὸς τῷ τάφῳ τοῦ Ἴλου), ἕως ἂν ἀφίκωμαι
Șesul încolo s-apuc și s-o iau la picior înspre munte,

Ἴδης τε κνημοὺς κατά τε ῥωπήϊα δύω·	559
παρὰ τοὺς δασεῖς καὶ δυσβάτους τόπους, καὶ ὑπεισέλθω τὰ ἐν οἷς οἱ ῥῶπες φύονται καὶ σύμφυτα μέρη,
Coastele Idei să urc, să mă tupil acolo-n tufișuri

ἑσπέριος δ᾽ ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο	560
ἑσπέρας (ὀψὲ τῆς ἡμέρας) δ᾽ ἂν μετὰ ταῦτα λουσάμενος ἐν τῷ ποταμῷ,
Și pe-nnoptate la râu să mă scald și așa de sudoare

ἱδρῶ ἀποψυχθεὶς προτὶ Ἴλιον ἀπονεοίμην·	561
τὸν ἱδρῶτα πνεύμασι ξηράνας, πρὸς τὸ Ἴλιον ὑποστρέψαιμι.
Bine fiind răcorit, aș putea să mă furiș la Troia…

ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;	562
ἀλλὰ τί δή μοι ταῦτα διελέξατο ἡ ἀγαπητὴ ψυχή,
Însă de ce stau pe gânduri și așa socotindu-mă-n sine-mi?

μή μ᾽ ἀπαειρόμενον πόλιος πεδίον δὲ νοήσῃ	563
μήπως με ἀποχωροῦντα τῆς πόλεως ἐπὶ τὸ πεδίον θεάσηται,
Poate cumva să mă vadă fugind de la zid pe câmpie

καί με μεταΐξας μάρψῃ ταχέεσσι πόδεσσιν.	564
καὶ κατόπιν ἐφορμήσας καταλάβῃ με τοῖς ταχέσι ποσίν,
Și năvălind după mine pe drum să m-apuce din fugă,

οὐκέτ᾽ ἔπειτ᾽ ἔσται θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξαι·	565
οὐκέτι μετὰ ταῦτα ἔσται δυνατὸν ἐκφυγεῖν τὸν θάνατον καὶ τὴν ἀπαίσιον φθοράν,
Orice nădejde s-a dus după asta, eu nu scap de moarte.

λίην γὰρ κρατερὸς περὶ πάντων ἔστ᾽ ἀνθρώπων.	566
πάνυ γὰρ ἰσχυρός ἐστιν ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀνθρώπους.
El e viteaz și puternic, se știe că n-are potrivă.

εἰ δέ κέ οἱ προπάροιθε πόλεος κατεναντίον ἔλθω·	567
ἐὰν δὲ ἔμπροσθεν τῆς πόλεως ἐναντίον αὐτῷ παραγένωμαι,
Dacă eu tot l-aș lua în primire-naintea cetății?

καὶ γάρ θην τούτῳ τρωτὸς χρὼς ὀξέϊ χαλκῷ,	568
καὶ γὰρ δήπου καὶ τούτῳ τρωτόν ἐστι σῶμα σιδήρῳ ὀξεῖ καὶ τμητικῷ,
Doară și trupu-i se poate răni cu tăișul de aramă,

ἐν δὲ ἴα ψυχή, θνητὸν δέ ἕ φασ᾽ ἄνθρωποι	569
μία δὲ ψυχὴ ἔνεστι, φθαρτὸν δὲ αὐτὸν λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι
Și-are un suflet și el, și oamenii spun că și dânsul

ἔμμεναι· αὐτάρ οἱ Κρονίδης Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.	570
εἶναι, Ζεὺς δὲ ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου παρέχει αὐτῷ δόξαν καὶ νίκην.
E muritor și că Zeus îi dăruie lui biruința.”

ὣς εἰπὼν Ἀχιλῆα ἀλεὶς μένεν, ἐν δέ οἱ ἦτορ	571
οὕτως εἰπών, συστραφεὶς παρέμενε τὸν Ἀχιλλέα, ἐν αὐτῷ δὲ ἡ ψυχὴ
Zice și-acolo-ncordat stătu să-l aștepte pe-Ahile;

ἄλκιμον ὁρμᾶτο πτολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.	572
ἡ ἀνδρεία προετρέπετο πολεμίζειν καὶ μάχεσθαι·
Firea-i vitează-i da zor să stea la bătaie cu dânsul.

ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο	573
καθάπερ πάρδαλις ὁρμᾷ ἐκ βαθέος καὶ πυκνοῦ δρυμοῦ
Cum din adâncul pădurii un pardos se saltă-naintea

ἀνδρὸς θηρητῆρος ἐναντίον, οὐδέ τι θυμῷ	574
ἐναντίον ἀνδρὸς κυνηγοῦ, οὐκέτι ἐν τῇ καρδίᾳ
Unui bărbat vânător și nici nu se sperie fiara,

ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμὸν ἀκούσῃ·	575
δέδοικεν οὐδὲ πτοεῖται, ἐπειδὰν ἀκούσῃ τὸν ὑλαγμὸν τῶν κυνῶν,
Nici nu tulește-napoi, cu toate că-aude lătratul·

εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν,	576
ἐὰν γὰρ καὶ φθάσας ἢ τρώσῃ ἐγγύθεν αὐτήν, ἢ βάλῃ πόρρωθεν,
Chiar dacă ar nimeri-o vr’o suliță sau vr’o săgeată

ἀλλά τε καὶ περὶ δουρὶ πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει	577
ἀλλὰ γε καὶ δόρατι πεπερονημένη καὶ καθηλωμένη οὐκ ἀποπαύεται
Și ar străpunge-o în coaste, ea tot nu se lasă, ci luptă

ἀλκῆς, πρίν γ᾽ ἠὲ ξυμβλήμεναι ἠὲ δαμῆναι·	578
τῆς εὐτόλμου ἰσχύος, πρίν γε ἢ συμβαλεῖν, ἢ ἀναιρεθῆναι·
Până ce ori pe dușman îl înhață, ori cade zdrobită;

ὣς Ἀντήνορος υἱὸς ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ	579
οὕτως ὁ υἱὸς τοῦ λαμπροῦ Ἀντήνορος ὁ ἐνδοξότατος Ἀγήνωρ,
Astfel Agenor atunci stă țapăn și nu vrea să fugă

οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτ᾽ Ἀχιλῆος.	580
οὐκ ἤθελεν φεύγειν, πρὶν πειραθῆναι τοῦ Ἀχιλλέως.
Până ce nu se măsoară cu neîntrecutul Ahile.

ἀλλ᾽ ὅ γ᾽ ἄρ᾽ ἀσπίδα μὲν πρόσθ᾽ ἔσχετο πάντοσ᾽ ἐΐσην,	581
ἀλλ᾿ οὗτος δὴ τὴν μὲν ἀσπίδα ἔμπροσθεν κατέσχε τὴν πάντοθεν ἴσην καὶ κυκλοτερῆ,
Scutul rotat înainte țiindu-și la piept și cu lancea-i

ἐγχείῃ δ᾽ αὐτοῖο τιτύσκετο, καὶ μέγ᾽ ἀΰτει·	582
τῷ δόρατι δὲ αὐτοῦ κατεστοχάζετο, καὶ μεγάλως ἐφώνει·
Ager ochind pe viteaz, cu strigăte așa-l amenință·

ἦ δή που μάλ᾽ ἔολπας ἐνὶ φρεσὶ φαίδιμ᾽ Ἀχιλλεῦ	583
ὄντως δήπου πάνυ ἐλπίζεις ἐν τῇ διανοίᾳ, λαμπρότατε Ἀχιλλεῦ,
„Tu negreșit, o slăvitule Ahile, te bizui chiar astăzi

ἤματι τῷδε πόλιν πέρσειν Τρώων ἀγερώχων	584
τῇ παρούσῃ ἡμέρᾳ ἐκπορθήσειν τὴν πόλιν τῶν ὑπερενδόξων Τρῴων·
Troia să iei și s-o surpi puternica noastră cetate;

νηπύτι᾽· ἦ τ᾽ ἔτι πολλὰ τετεύξεται ἄλγε᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ.	585
μωρέ καὶ ἀνόητε, ὄντως ἔτι πολλαὶ θλίψεις καὶ λύπαι γενήσονται δι' αὐτήν,
Nesocotite, dar încă te-așteaptă-mprejuru-i atâta

ἐν γάρ οἱ πολέες τε καὶ ἄλκιμοι ἀνέρες εἰμέν,	586
ἐν αὐτῇ γὰρ πολλοὶ δή σοι καὶ γενναῖοι ἄνδρες ἐσμέν,
Caznă și-obidă, că mulți mai suntem în cetate vitejii

οἳ καὶ πρόσθε φίλων τοκέων ἀλόχων τε καὶ υἱῶν	587
οἳ ἂν ἔμπροσθεν τῶν ἀγαπητῶν γονέων καὶ γυναικῶν καὶ παίδων
Care cu armele pentru copii și părinți și neveste

Ἴλιον εἰρυόμεσθα· σὺ δ᾽ ἐνθάδε πότμον ἐφέψεις	588
φυλάσσομεν καὶ σώζομεν τὸ Ἴλιον, σὺ δὲ ἐνταῦθα θάνατον καταλήψῃ,
Țar-apărăm, și de-aceea tu moartea pe-aicea găsi-vei

ὧδ᾽ ἔκπαγλος ἐὼν καὶ θαρσαλέος πολεμιστής.	589
οὕτω προπετὴς καὶ θρασὺς ὤν, καὶ εὔτολμος μαχητής.
Oricât ai fi de șoiman și cutezător la bătaie.”

ἦ ῥα, καὶ ὀξὺν ἄκοντα βαρείης χειρὸς ἀφῆκε,	590
εἶπε δὴ καὶ τὸ ὀξὺ δόρυ ἀπώσατο ἐκ τῆς παχείας καὶ ἰσχυρᾶς χειρός,
Zice și zboară la ei cu mâna cea zdravănă boldul

καί ῥ᾽ ἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος οὐδ᾽ ἀφάμαρτεν.	591
καὶ ἔπληξε τὴν κνήμην ὑποκάτω τοῦ γόνατος, οὐδὲ ἥμαρτε,
Și sub genunchi îl ajunge la pulpă și-acolo pulparul

ἀμφὶ δέ οἱ κνημὶς νεοτεύκτου κασσιτέροιο	592
περὶ αὐτὴν δὲ ἡ κνημὶς τοῦ νεωστὶ κατεσκευασμένου κασσιτέρου
Cel de curând făurit din alb cositor la ciocnire

σμερδαλέον κονάβησε· πάλιν δ᾽ ἀπὸ χαλκὸς ὄρουσε	593
καταπληκτικῶς περιήχησεν, εἰς τοὐπίσω δὲ ἀπηνέχθη ὁ σίδηρος
Zăngăne îngrozitor, dar nu e răzbit, ci răsaltă

βλημένου, οὐδ᾽ ἐπέρησε, θεοῦ δ᾽ ἠρύκακε δῶρα.	594
τυφθέντος, οὐδὲ ἐπέρασε, διεκώλυσε γὰρ καὶ ἐπέσχε τὰ τοῦ θεοῦ δῶρα.
Lancea departe de el și-n cale i-o-mpiedică darul

Πηλεΐδης δ᾽ ὁρμήσατ᾽ Ἀγήνορος ἀντιθέοιο	595
ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Πηλέως ὥρμησε κατὰ τοῦ ἰσοθέου Ἀγήνορος
Zeului. Tabăr-atunci pe dumnezeiescul Agenor

δεύτερος· οὐδ᾽ ἔτ᾽ ἔασεν Ἀπόλλων κῦδος ἀρέσθαι,	596
ὕστερος, οὐδὲ ἀφῆκεν ὁ Ἀπόλλων λαβεῖν εὐδοξίαν,
Și Peleianul, dar nu-i dă mărirea izbândei Apolon,

ἀλλά μιν ἐξήρπαξε, κάλυψε δ᾽ ἄρ᾽ ἠέρι πολλῇ,	597
ἀλλὰ ἐξήρπασεν αὐτόν, περιεκάλυψε δὲ ἀέρι, καὶ ἀχλύϊ πολλῇ,
Ci pe Agenor răpind, în negură deasă-l ascunde

ἡσύχιον δ᾽ ἄρα μιν πολέμου ἔκπεμπε νέεσθαι.	598
λάθρα δὲ καὶ ἄνευ θορύβου ἐξέπεμψεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πολέμου πορεύεσθαι·
Și adăpostindu-l așa, îi dă drumul să plece din luptă,

αὐτὰρ ὃ Πηλεΐωνα δόλῳ ἀποέργαθε λαοῦ·	599
οὗτος δὲ τὸν υἱὸν τοῦ Πηλέως ἐπιβουλῇ καὶ ἀπάτῃ ἀπεχώρισε καὶ ἀπήγαγε τοῦ λαοῦ,
Și pe Ahile departe de oaste-l abate smomindu-l.

αὐτῷ γὰρ ἑκάεργος Ἀγήνορι πάντα ἐοικὼς	600
αὐτῷ γὰρ δὴ τῷ Ἀγήνορι κατὰ πάντα ὅμοιος ὁ πόρρωθεν ἐνεργῶν Ἀπόλλων
Zeul aidom-Agenor la față fiind, lui Ahile

ἔστη πρόσθε ποδῶν, ὃ δ᾽ ἐπέσσυτο ποσσὶ διώκειν·	601
ἔστη ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν, οὗτος δὲ ἐφώρμησε τοῖς ποσὶ διώκειν·
Tot îi răsare-nainte, iar el se tot ia după dânsul

εἷος ὃ τὸν πεδίοιο διώκετο πυροφόροιο	602
ἐν ὅσῳ δὲ οὗτος ἐδίωκεν αὐτὸν διὰ τοῦ σιτοφόρου πεδίου,
Pașii grăbind, și în vreme ce-acolo pe șes îl alungă

τρέψας πὰρ ποταμὸν βαθυδινήεντα Σκάμανδρον	603
τρέψας παρὰ τὸν βαθύρρουν ποταμὸν τὸν Σκάμανδρον
Printre ogoare de grâu, pe lângă Scamandru pornindu-l,

τυτθὸν ὑπεκπροθέοντα· δόλῳ δ᾽ ἄρ᾽ ἔθελγεν Ἀπόλλων	604
μετρίᾳ ταχυτῆτι προτρέχοντα· ἀπάτῃ γὰρ ἐπήγετο αὐτὸν ὁ Ἀπόλλων,
Zeul era la doi pași și-l tot amăgea pe Ahile

ὡς αἰεὶ ἔλποιτο κιχήσεσθαι ποσὶν οἷσι·	605
ἵν᾿ ἀεὶ ἐλπίζοι καταλήψεσθαι τοῖς ἑαυτοῦ ποσίν.
Dându-i nădejde mereu că-l poate sosi din picioare.

τόφρ᾽ ἄλλοι Τρῶες πεφοβημένοι ἦλθον ὁμίλῳ	606
ἐν τούτῳ οἱ ἄλλοι Τρῷες φεύγοντες εἰσῆλθον συνηθροισμένοι
Iute Troienii ceilalți, fugarii, voioși în cetate

ἀσπάσιοι προτὶ ἄστυ, πόλις δ᾽ ἔμπλητο ἀλέντων.	607
ἀγαπητῶς εἰς τὴν πόλιν, πᾶσα δ᾽ ἡ πόλις ἐπληρώθη ἀθροισθέντων,
Se năpustiră glotiș. Se umple de-oștire orașul.

οὐδ᾽ ἄρα τοί γ᾽ ἔτλαν πόλιος καὶ τείχεος ἐκτὸς	608
οὐδ᾽ ἄρα οὗτοί γε ὑπέμειναν ἔξω τῆς πόλεως καὶ τοῦ τείχους
Nu cutezau să s-aștepte oștenii afară la poartă

μεῖναι ἔτ᾽ ἀλλήλους, καὶ γνώμεναι ὅς τε πεφεύγοι	609
παραμεῖναι ἔτι ἀλλήλους καὶ γνῶναι ὃς ἂν φεύγοι,
Unii pe alții, să vadă în armie cine scăpase,

ὅς τ᾽ ἔθαν᾽ ἐν πολέμῳ· ἀλλ᾽ ἐσσυμένως ἐσέχυντο	610
καὶ ὃς ἀπέθανεν ἐν τῷ πολέμῳ, ἀλλ᾿ ἀγαπητῶς εἰσέτρεχον
Cine murise-n război, ci toți care-avură picioare

ἐς πόλιν, ὅν τινα τῶν γε πόδες καὶ γοῦνα σαώσαι.	611
εἰς τὴν πόλιν, ὅντινα αὐτῶν οἱ πόδες καὶ τὰ γόνατα ἔσωσαν.
Bune de fugă, pe poartă roind ei buluc năvăliră.

ILIADA

Cântul XXI