Greaca homerică

Textul homeric & parafrază în greaca koine de Theodorus Gaza & traducere în limba română de George Murnu

αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν	001
ἐπεὶ δὲ τὰ ὀρθὰ ξύλα, καὶ τὴν τάφρον διέβησαν
Când după asta Troienii trecură părcanul și șanțul

φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν,	002
φεύγοντες, πολλοὶ δὲ ἐνῃρέθησαν ὑπὸ τῶν χειρῶν τῶν Ἑλλήνων,
Fuga luând și-o grămadă pieriră de mânile-ahee,

οἳ μὲν δὴ παρ' ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες	003
οὗτοι μὲν δὴ κατείχοντο παρὰ τοῖς ἄρμασι παραμένοντες
Numai aproape de care opriră și-acolo stătură

χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι· ἔγρετο δὲ Ζεὺς	004
ὠχροὶ ὑπὸ τοῦ φόβου, ἐπτοημένοι· ἠγέρθη δὲ ὁ Ζεὺς ἐκ τοῦ ὕπνου
Galbeni de teamă, năuci. Dar Zeus din somn se deșteaptă

Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης,	005
ἐν ταῖς κορυφαῖς τῆς Ἴδης παρὰ τῆς χρυσοῦν θρόνον ἐχούσης Ἥρας,
Lângă soția-i, zeița cu tronul de aur, pe culmea

στῆ δ' ἄρ' ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς	006
ἀνορμήσας δὲ ἔστη, ἐθεάσατο δὲ τοὺς Τρῷας καὶ τοὺς Ἕλληνας,
Idei, se scoală-ntr-un cot, spre tabără ochii și-aruncă,

τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν	007
τοὺς μὲν ταρασσομένους, τοὺς δὲ συνταράσσοντας ὄπισθεν
Vede-n risipă fugari pe Troieni, și gonindu-i din urmă

Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·	008
τοὺς Ἕλληνας, ἐν αὐτοῖς δὲ Ποσειδῶνα τὸν βασιλέα·
Vede pe-Ahei și pe zeul Poseidon alături de dânșii,

Ἕκτορα δ' ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δ' ἑταῖροι	009
τὸν Ἕκτορα δὲ ἐθεάσατο κείμενον ἐν τῷ πεδίῳ, περὶ αὐτὸν δὲ οἱ φίλοι
Iar pe câmpie sta Hector întins, ocolit de tovarăși;

εἵαθ', ὃ δ' ἀργαλέῳ ἔχετ' ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων	010
ἐκάθηντο, αὐτός δὲ χαλεπῇ κατείχετο ἀναπνοῇ παράφρων τῇ ψυχῇ
Firea-și pierduse, cu greu mai putea să răsufle, din gură

αἷμ' ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλ' Ἀχαιῶν.	011
καὶ ἐξεστηκὼς αἷμα ἐξεμῶν, ἐπειδὴ οὐκ ἔτρωσεν αὐτὸν ὁ ἀσθενέστατος τῶν Ἑλλήνων.
Sânge vărsa, că doar nu-i fuse dată lovirea din mâna

τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,	012
τοῦτον δὲ θεασάμενος ᾤκτειρεν ὁ πατὴρ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν θεῶν,
Celui din urmă dușman. Îi fu milă lui Zeus de dânsul

δεινὰ δ' ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·	013
χαλεπῶς δὲ ὑποβλεψάμενος πρὸς τὴν Ἥραν εἶπε λόγον·
Și, pe sub gene sălbatic privind, așa către Hera

ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη	014
ὄντως δὴ πάνυ ἡ κακοῦργος σὴ ἐπιβουλή, ὦ πανοῦργε Ἥρα,
Zise: „Abrașo, desigur a ta-i uneltirea vicleană

Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.	015
τὸν ἐνδοξότατον Ἕκτορα ἀπέπαυσε τοῦ πολέμου, ἔτρεψε δὲ εἰς φυγὴν τὸν στρατόν·
Care pe Hector îl scoase din toi și-a pus oastea-i pe fugă.

οὐ μὰν οἶδ' εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς	016
οὐ μὴν οἶδα εἰ αὖθις τῆς χαλεπῆς καὶ ὀδυνηρᾶς κακοσυνθεσίας
Nu știu de nu vei fi tu cea dintâi să te bucuri de rodul

πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω.	017
πρώτη ἀπολαύσεις, καί σε πληγαῖς μαστίξω·
Astei haine urzeli, dacă nu te voi bate cu biciul.

ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ' ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν	018
ἢ οὐ μέμνησαι, ὁπηνίκα ἐκρέμω ἀπὸ τοῦ ὕψους, ἐκ δὲ τῶν ποδῶν
Oare-ai uitat cum ai fost tu de sus spânzurată? Prinsesem

ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα	019
ἄκμονας δύο ἐξήρτησα, περὶ τὰς χεῖρας δὲ δεσμὸν ἔβαλον
Câte-un ilău de picioarele tale și-n lanțuri de aur

χρύσεον ἄρρηκτον; σὺ δ' ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν	020
χρυσοῦν, στερεόν; σὺ δὲ ἐν τῷ αἰθέρι καὶ ταῖς νεφέλαις
Brațele ți le-ncordasem pe veci. În senin și prin nouri

ἐκρέμω· ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον,	021
ἐκρέμω, ἐδεινοπάθουν δὲ οἱ θεοὶ κατὰ τὸν μέγαν καὶ ὑψηλὸν Ὄλυμπον,
Tu atârnai, iară sus pe Olimp obidiți erau zeii;

λῦσαι δ' οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν· ὃν δὲ λάβοιμι	022
λῦσαι δέ σε οὐκ ἐδύναντο πλησίον ἐρχόμενοι, ὃν δὲ ἐλάμβανον
Nu putea nimeni atunci să s-apropie să te dezlege,

ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρ' ἂν ἵκηται	023
ἐρρίπτουν τινάξας ἀπὸ τοῦ οὐρανίου βαθμοῦ, ἕως ἂν ἀφίκηται
Cum l-apucam de picior pe oricine-l zburam peste pragul

γῆν ὀλιγηπελέων· ἐμὲ δ' οὐδ' ὧς θυμὸν ἀνίει	024
εἰς τὴν γῆν ὀλίγον ἔχων τὸ εἶναι, ἐμὲ δὲ οὐδ᾽ οὕτως ἀφίη ὁ θυμὸς
Cerului, de ajungea leșinat la pământ. Dar eu totuși

ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο,	025
ὁ σκληρός, τῇ λύπῃ τοῦ θείου Ἡρακλέους,
Nu fui în stare să-mi năduș necazul că tu peste fiu-mi

τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας	026
ὃν σὺ σὺν τῷ Βορέᾳ ἀνέμῳ πείθουσα τὰς συστροφάς,
Hercule cu ajutor de la Crivăț stârnit-ai furtuna

πέμψας ἐπ' ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα,	027
ἐξέπεμψας ἐπὶ τὴν ἄκαρπον θάλασσαν κακὰ καὶ δεινὰ βουλευομένη·
Și ca să-l pierzi pe viteaz i-ai dat drumul pe marea pustie

καί μιν ἔπειτα Κόων δ' εὖ ναιομένην ἀπένεικας.	028
καὶ μετὰ ταῦτα αὐτὸν εἰς τὴν καλῶς οἰκουμένην Κῶν ἀπήνεγκας·
Și l-ai zvârlit pe la Coos, ostrovul cel bun de ședere.

τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις	029
τοῦτον μὲν οὖν ἐγὼ ἐκεῖθεν ἠλευθέρωσα, καὶ ἀνήγαγον αὖθις
Eu însă l-am izbăvit și adusu-l-am iarăși în Argos,

Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.	030
εἰς τὸ ἱπποτρόφον Ἄργος, καίπερ πολλὰ κακοπαθήσαντα.
Țara pășunii de cai, după multele trude și cazne.

τῶν σ' αὖτις μνήσω ἵν' ἀπολλήξῃς ἀπατάων,	031
τούτων σε πάλιν ἀναμνήσω, ὅπως παύσῃ τῶν δόλων καὶ τῶν ἀπατῶν,
Asta-ți aduc eu aminte ca tu să te lași de amăgire

ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή,	032
ἵνα ἴδῃς εἴ τοί σοι βοηθήσει ὁ ἔρως καὶ ἡ κοίτη,
Și să pricepi că de loc nu te-ajută iubirea, cu care

ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μ' ἀπάτησας.	033
ᾗ συνεγένου παραγενομένη πόρρω τῶν θεῶν καί με ἐξηπάτησας.
M-ai înșelat, părăsind cu gânduri viclene Olimpul.”

ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,	034
οὕτως εἶπεν, ἐφοβήθη δὲ ἡ εὐόφθαλμος σεβαστὴ Ἥρα,
Zeus vorbi, și fiori au pătruns pe mărita zeiță;

καί μιν φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	035
καὶ φωνήσασα ἔλεγε πρὸς αὐτὸν λόγους ταχεῖς·
De-asta răspunse pe loc și-i zise cu vorbe ce zboară:

ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε	036
γινωσκέτω νῦν τοῦτο ἡ Γῆ, καὶ ὁ πλατὺς ἄνωθεν Οὐρανός,
„Martor iau cerul de sus, iau martor pământul acesta,

καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος	037
καὶ τὸ καταρρέον τῆς Στυγὸς ὕδωρ, ὅστις ἐστὶ μέγιστος
Jur și pe Stixul, șuvoiul din iad, care e jurământul

ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,	038
ὅρκος, καὶ φοβερώτατος τοῖς μακαρίοις θεοῖς,
Cel mai înalt și mai strașnic al zeilor cei fără moarte,

σή θ' ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν	039
καὶ ἡ σαυτοῦ θεία κεφαλή, καὶ ἡ ἡμέτερα αὐτῶν κοίτη
Jur și pe capul tău sfânt și pe patul ce ne împreună,

κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·	040
ἡ ἐκ παρθενίας οὖσα, ταύτην μέν τοι οὐκ ἄν ποτε ἐγὼ ψευδῶς ὀμόσαιμι,
Și pe acesta zadarnic eu nu m-aș jura niciodată,

μὴ δι' ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων	041
μὴ δι' ἐμὴν βουλὴν Ποσειδῶν ὁ τὴν γῆν συνέχων
Nu cu a mea învoire Poseidon, Cutremurul lumii,

πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δ' ἀρήγει,	042
βλάπτει τοὺς Τρῷάς τε καὶ τὸν Ἕκτορα, τούτοις δὲ βοηθεῖ·
Strică lui Hector și armiei lui și ajut-aheimea,

ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,	043
ἀλλά που αὐτὸν ἡ ψυχὴ διεγείρει καὶ προτρέπεται,
Ci de la sine o face cum inima-l povățuiește,

τειρομένους δ' ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.	044
καταπονουμένους δὲ παρὰ ταῖς ναυσὶ θεασάμενος ᾤκτειρε τοὺς Ἕλληνας.
Prinse doar milă de-Ahei, că-i vede cum pier la corăbii.

αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην	045
ἐγὼ δέ σοι κἀκείνῳ παραινέσαιμι ἂν καὶ συμβουλεύσαιμι
Dar mă voi duce eu însămi cu vorba pe el să-l înduplec

τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.	046
ἐκεῖσε ἰέναι, ὅπου δὴ σύ, ὦ αἴτιε τῆς σκοτεινῆς πυκνώσεως τῶν νεφῶν, προηγῇ.
Ca să ia calea-ncotro poruncești, o stăpâne al furtunii.”

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,	047
οὕτως εἶπεν· ἡρέμα δὲ ἐγέλασεν ὁ πατὴρ τῶν ἀνδρῶν τε καὶ τῶν θεῶν,
Ast-a zis ea și-a zâmbit al lumii și-al zeilor tată,

καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	048
καὶ ἀποκρινόμενος ἔλεγε πρὸς αὐτὴν λόγους ταχεῖς·
Și-astfel apoi i-a răspuns, rostindu-i cuvinte ce zboară:

εἰ μὲν δὴ σύ γ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη	049
εἰ μὲν οὖν σύγε, ὦ εὐόφθαλμε σεβαστὴ Ἥρα,
„Dacă mărita mea Doamnă, tu, Hero, de acum înainte

ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετ' ἀθανάτοισι καθίζοις,	050
ὁμονοοῦσα ἐμοὶ κάθησαι ἐν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς,
Una cu mine-ai gândi și alături mi-ai sta în divanul

τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ,	051
ἐκ τούτου ἂν καὶ ὁ Ποσειδῶν, καὶ εἰ πάνυ βούλεται πρὸς ἄλλοις εἶναι,
Zeilor, cred că Poseidon, chiar altfel de ar vrea el să fie,

αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.	052
ταχέως μεταθείη καὶ ἀμείψειε τὸν νοῦν πρὸς τὸ σὸν καὶ ἐμὸν βούλημα·
Repede, așa cum vrem noi amândoi, o să-și schimbe purtarea.

ἀλλ' εἰ δή ῥ' ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις,	053
ἀλλ᾽ εἴγε δὴ ἀληθῶς καὶ ἀψευδῶς λέγεις,
Dacă tu drept ai grăit și cu tot înadinsul la mine,

ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον	054
πορεύθητι νῦν πρὸς τὰ γένη τῶν θεῶν, καὶ κάλεσον δεῦρο
Du-te la zei chiar acuma și cheamă pe Iris încoace

Ἶρίν τ' ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον,	055
παραγενέσθαι τήν τε Ἶριν, καὶ τὸν Ἀπόλλωνα τὸν ἔνδοξον κατὰ τὴν τοξικήν,
Și pe Apolon, arcașul slăvit, ca îndată să meargă

ὄφρ' ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων	056
ὅπως ἡ μὲν εἰς τὸν στρατὸν τῶν σιδηροθωράκων Ἑλλήνων
Iris la tabăr-Aheilor cei înarmați în aramă

ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι	057
ἀφίκηται καὶ εἴπῃ Ποσειδῶνι τῷ βασιλεῖ
Și împăratului mării să-i spuie să lase războiul

παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθ' ἱκέσθαι,	058
ἀφικέσθαι εἰς τὰ ἑαυτοῦ οἰκήματα λήξαντα τῆς μάχης·
Nezăbovind și să plece la dânsul acasă, iar zeul

Ἕκτορα δ' ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων,	059
τὸν Ἕκτορα δὲ παροξύνῃ εἰς τὴν μάχην Ἀπόλλων ὁ καθαρός,
Febos Apolon atunci la harță să-ndemne pe Hector

αὖτις δ' ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ' ὀδυνάων	060
αὖθις δὲ ἐμβαλῃ αὐτῷ ἰσχύν, ποιήσῃ δὲ ἐπιλαθέσθαι τῶν ὀδυνῶν,
Și să-i insufle tărie, să-și uite durerea, de care

αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς	061
αἳ νῦν αὐτὸν καταπονοῦσι κατὰ διάνοιαν, τοὺς Ἕλληνας δὲ
Suferă încă și-acum, și așa să dea piept cu Aheii

αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας,	062
πάλιν εἰς τοὐπίσω τρέψῃ καὶ ἐπιδιώξῃ ἀσθενῆ φυγὴν ἐμβαλών,
Ca să-i înfrângă din nou, la mișelnică fugă silindu-i.

φεύγοντες δ' ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι	063
φεύγοντες δὲ ἐν ταῖς πολυκαθέδροις ναυσὶ συνελαθῶσιν
Ei risipindu-se atunci, năvală vor da la corăbii

Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος· ὃ δ' ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον	064
Ἀχιλλέως τοῦ υἱοῦ τοῦ Πηλέως, οὗτος δ᾽ ἐγείρῃ τὸν ἑαυτοῦ φίλον
Unde tot colcăie-Ahile, iar el va oști pe Patroclu,

Πάτροκλον· τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ	065
τὸν Πάτροκλον, τοῦτον δὲ ἀναιρήσει δόρατι ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ
Dragu-i prieten, pe care-nainte sub ziduri la Troia

Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντ' αἰζηοὺς	066
ἔμπροσθεν τοῦ Ἰλίου πολλοὺς ἀνελόντα
Hector apoi o să-l culce, în vreme ce el va răpune

τοὺς ἄλλους, μετὰ δ' υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.	067
νέους ἄλλους, ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν τὸν ἐνδοξότατον Σαρπηδόνα·
Droaie de tineri voinici între care va fi și Sarpedon,

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.	068
τούτου δὲ χάριν ὀργισθεὶς ἀναιρήσει τὸν Ἕκτορα ἐνδοξότατος Ἀχιλλεύς.
Fiul meu. Și înfuriat va ucide pe Hector Ahile,

ἐκ τοῦ δ' ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν	069
ἐκ τούτου δὲ τοῦ χρόνου δίωξιν ἐξ ὑποστροφῆς τῶν φευγόντων ἐκ τῶν νεῶν
Iar după asta eu face-voi neîncetat să urmeze

αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κ' Ἀχαιοὶ	070
ἀεὶ αὐτὸς ἂν κατασκευάζοιμι δι᾿ ὅλου, ἕως ἂν οἱ Ἕλληνες
Dinspre corăbii dosirea Troienilor până ce-Aheii

Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.	071
τὸ ὑψηλὸν Ἴλιον κρατήσαιεν ἐκ τῶν τῆς Ἀθηνᾶς βουλῶν·
Troia cea-naltă lua-vor apoi după sfatul Atenei.

τὸ πρὶν δ' οὔτ' ἄρ' ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τιν' ἄλλον	072
πρὸ τούτου δὲ οὔτε αὐτὸς ἀφανίσω τὴν ὀργήν, οὔτε τινὰ ἄλλον
Totuși eu n-o să-mi astâmpăr mânia și n-o să dau voie

ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδ' ἐάσω	073
τῶν θεῶν βοηθεῖν τοῖς Ἕλλησιν ἐνταῦθα ἀφήσω,
Nici unui zeu ca să vie să apere oastea danae

πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ,	074
πρὶν τελειωθῆναι τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ υἱοῦ τοῦ Πηλέως,
Până ce n-oi împăca pe Ahile-mplinindu-i dorința

ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δ' ἐπένευσα κάρητι,	075
ὥσπερ ὑπεσχόμην αὐτῷ τὸ πρῶτον, κατένευσα δὲ τῇ ἐμῇ κεφαλῇ
Cum juruit-am întâi și m-am învoit aplecându-mi

ἤματι τῷ ὅτ' ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων,	076
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὁπηνίκα ἥψατο τῶν ἐμῶν γονάτων ἡ θεὰ ἡ Θέτις,
Capul, în ziua când Tetis zeița-mi căzu la picioare

λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.	077
παρακαλοῦσα τιμῆσαι τὸν Ἀχιλλέα τὸν πορθοῦντα τὰς πόλεις.
Și mă ruga să-l înalț pe cuceritorul Ahile.”

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,	078
οὕτως εἶπεν· ὑπήκουσε δὲ ἡ θεὰ ἡ λευκόχειρ Ἥρα,
Zise, iar Hera zeița, plecată la voia lui Zeus,

βῆ δ' ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.	079
ἐπορεύθη δὲ ἐκ τῶν ὀρέων τῆς Ἴδης εἰς τὸν μέγαν καὶ ὑψηλὸν Ὄλυμπον·
Merse, din Ida pornind, pe marele munte Olimpul.

ὡς δ' ὅτ' ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ' ἐπὶ πολλὴν	080
ὥσπερ δὲ ὅταν ὁρμήσῃ νοῦς ἀνδρός, ὅστις πολλὴν
Tocmai ca gândul în zbor, când omu-i umblat și când mintea-i,

γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ	081
γῆν ἐπελθὼν ταῖς ἑαυτοῦ συνεταῖς φρεσὶν διανοήσηται,
Țări câte toate știind, gândește temeinic și zice:

ἔνθ' εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά,	082
ἐνταῦθα ἦν ἢ ἐκεῖ, καὶ πολλὰ σκοπήσειεν·
„Duce-m-aș colo sau colo” și-apucă tot felul de cale,

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·	083
οὕτω ταχέως ὁρμῶσα διέπτη ἡ σεβαστὴ Ἥρα,
Iute tot astfel atunci zbură în văzduh și zeița

ἵκετο δ' αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ' ἐπῆλθεν	084
ἀφίκετο δὲ εἰς τὸν ὑψηλὸν Ὄλυμπον, συνηθροισμένοις δὲ παρεγένετο
Până sosi în Olimp. Acolo se duse la sfatul

ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ· οἳ δὲ ἰδόντες	085
τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Διός· οὗτοι δὲ θεασάμενοι αὐτὴν
Zeilor cei adunați laolaltă-n palatul lui Zeus.

πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.	086
πάντες ἀνέστησαν, καὶ ἐδεξιοῦντο τοῖς ποτηρίοις·
Cum o văzură, săriră ei toți cu pocalele-ntinse.

ἣ δ' ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ	087
αὕτη δὲ τοὺς ἄλλους μὲν κατέλιπε, τῇ Θέμιστι δὲ τῇ εὐειδεῖ καὶ ὡραίᾳ
Dânsa, lăsând pe ceilalți, pocalul primi de la Temis

δέκτο δέπας· πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα,	088
ἐδέξατο τὸ ποτήριον· πρώτη γὰρ ἐναντίον παρεγένετο τρέχουσα,
Cea-mbujorată, căci Temis întâia-i ieșise-nainte

καί μιν φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	089
καὶ φωνήσασα ἔλεγε πρὸς αὐτὴν λόγους ταχεῖς·
Și începu s-o întrebe pe dânsa cu vorbe ce zboară:

Ἥρη τίπτε βέβηκας; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·	090
ὦ Ἥρα, τί δήποτε ἀφίκου, τεταραγμένῃ δὲ ἔοικας;
„Hero, de ce ne vii oare așa speriată? Pesemne

ἦ μάλα δή σ' ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.	091
ὄντως που πάνυ δή σε εἰς φόβον καὶ φυγὴν ἐνέβαλεν ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου, ὅς σοι ἀνήρ ἐστι;
Prea ai fost înfricoșată de soțul tău, fiul lui Cronos.”

τὴν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·	092
πρὸς ταύτην δὲ ἀπεκρίνατο μετὰ ταῦτα ἡ λευκοβραχίων Ἥρα·
Hera, crăiasa brațalbă, răspunse mâhnită zeiței:

μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο· οἶσθα καὶ αὐτὴ	093
ὦ θεά Θέμι, μή με ταῦτα ἐρώτα, ἐπίστασαι καὶ σὺ
„Nu mă-ntreba tu de asta, o Temis, că doară și tu știi

οἷος κείνου θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.	094
ὁποῖός ἐστιν ὁ θυμὸς ἐκείνου ὑπερήφανος καὶ σκληρός, καὶ ἀμείλικτος·
Cât de avan este el și plin de trufie. Ci haide,

ἀλλὰ σύ γ' ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·	095
ἀλλὰ σύ γε ἡγοῦ τοῖς θεοῖς τῆς κοινῆς εὐωχίας ἐν τοῖς οἴκοις·
Vin’ la bogatul ospăț, așază-te-n frunte cu zeii,

ταῦτα δὲ καὶ μετὰ πᾶσιν ἀκούσεαι ἀθανάτοισιν	096
ταῦτα δὲ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἀθανατοῖς θεοῖς ἀκούσῃ
Și ai s-auzi împreună cu zeii ceilalți câte chinuri

οἷα Ζεὺς κακὰ ἔργα πιφαύσκεται· οὐδέ τί φημι	097
ὁποῖα κακὰ ἔργα ὁ Ζεὺς ἐμφανίζει, οὐκέτι οἴομαι
Ne mai așteaptă din partea lui Zeus. Și-mi pare că de-asta

πᾶσιν ὁμῶς θυμὸν κεχαρησέμεν, οὔτε βροτοῖσιν	098
χαρήσεσθαι τὴν ψυχὴν πᾶσιν ὁμοίως, οὔτε τοῖς ἀνθρώποις,
N-o să se bucure oamenii toți deopotrivă și zeii,

οὔτε θεοῖς, εἴ πέρ τις ἔτι νῦν δαίνυται εὔφρων.	099
οὔτε τοῖς θεοῖς, εἴπέρ τις ἔτι νυνὶ εὐωχεῖται μετ' εὐφροσύνης.
Chiar dacă unii mai stau pe aici la petrecere veseli.”

ἣ μὲν ἄρ' ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη,	100
ἡ μὲν οὖν σεβαστὴ Ἥρα οὕτως εἰποῦσα ἐκάθισεν,
Asta vorbindu-le, zâna șezu. Auzindu-i vorbirea,

ὄχθησαν δ' ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοί· ἣ δ' ἐγέλασσε	101
ἠχθέσθησαν δὲ οἱ θεοὶ κατὰ τὸ οἴκημα τοῦ Διός, αὕτη δὲ ἐγέλασε
Zeii oftară-n palatul lui Zeus. Cu zâmbet pe buze

χείλεσιν, οὐδὲ μέτωπον ἐπ' ὀφρύσι κυανέῃσιν	102
τοῖς χείλεσιν, οὐδὲ τὸ μέτωπον ἐπὶ ταῖς μελαίναις ὀφρύσιν ἐκινήθη
Hera stătu între ei, dar nu și cu fruntea senină

ἰάνθη· πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα·	103
καὶ διεχύθη, πᾶσι δὲ μεμψαμένη εἶπεν ἐν αὐτοῖς·
Peste sprâncenele-i negre, și zise cu ciudă la dânșii:

νήπιοι οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν ἀφρονέοντες·	104
μωροὶ καὶ ἀνόητοι, οἳ τῷ Διὶ ὀργιζόμεθα ἀνοηταίνοντες,
„Ce nerozie, ne tot supărăm ca nebunii pe Zeus

ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες	105
ἢ ἔτι προθυμούμεθα καταπαύσειν αὐτὸν παραγενόμενοι
Și năzuim să ne punem cu el și din grai ori cu sila

ἢ ἔπει ἠὲ βίῃ· ὃ δ' ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει	106
ἢ λόγῳ, ἢ ἰσχύϊ, οὗτος δὲ πόρρω καθήμενος οὐ φροντίζει,
Să-l potolim pe tiran. Dar unde stă el, de departe

οὐδ' ὄθεται· φησὶν γὰρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι	107
οὐδὲ ἐπιστρέφεται, οἴεται γὰρ ἐν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς
Nu vrea să știe de noi, nu-i pasă, căci el în putere

κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδὸν εἶναι ἄριστος.	108
ἐπικρατείᾳ τε καὶ ἰσχύϊ ἐξόχως ὑπάρχειν ἄριστος,
Și-n vitejie se crede-apriat mai presus de oricine.

τὼ ἔχεθ' ὅττί κεν ὔμμι κακὸν πέμπῃσιν ἑκάστῳ.	109
δι ὃ ὑπομένετε ὅ, τι ἂν δεινὸν ἑκάστῳ ὑμῶν ἐπιπέμπῃ·
De asta răbdați-i tot răul ce el fiecărui trimite.

ἤδη γὰρ νῦν ἔλπομ' Ἄρηΐ γε πῆμα τετύχθαι·	110
ἤδη γὰρ νυνὶ νομίζω βλάβος γεγονέναι τῷ Ἄρει,
Mi-e chiar acuma să nu-l fi lovit nenorocul pe Ares,

υἱὸς γάρ οἱ ὄλωλε μάχῃ ἔνι φίλτατος ἀνδρῶν	111
ὁ υἱὸς γὰρ αὐτῷ τέθνηκεν ἐν τῷ πολέμῳ ὁ φίλτατος τῶν ἀνδρῶν
Doar a căzut la război Ascalaf, care-i fuse-ntre oameni

Ἀσκάλαφος, τόν φησιν ὃν ἔμμεναι ὄβριμος Ἄρης.	112
Ἀσκάλαφος, ὅν φησιν ἑαυτοῦ εἶναι ὁ ἰσχυρὸς Ἄρης·
Cel mai iubit și de care se zice că el i-ar fi tată.”

ὣς ἔφατ', αὐτὰρ Ἄρης θαλερὼ πεπλήγετο μηρὼ	113
οὕτως εἶπεν· ὁ Ἄρης δὲ ἔπληξε τοὺς θαλεροὺς καὶ ἀκμάζοντας μηρούς
Asta ea spuse, și Ares cu mânile-ntinse de jale

χερσὶ καταπρηνέσσ', ὀλοφυρόμενος δ' ἔπος ηὔδα·	114
χερσὶ κατωφερέσιν, ὀδυρόμενος δὲ ἔλεγε·
Bate-se-n coapsele-i tari, se vaietă și cuvântează:

μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ' Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες	115
μὴ νῦν νεμέσασθε οἱ τὰ οὐράνια δώματα οἰκοῦντες
„Zeilor olimpieni, să nu vă-nciudați voi acuma

τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ' ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,	116
τιμωρήσασθαι τοῦ υἱοῦ τὸν φόνον ἐλθόντι εἰς τὰς ναῦς τῶν Ἑλλήνων,
Dacă mă duc la război. Eu voi să răzbun numai moartea

εἴ πέρ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πληγέντι κεραυνῷ	117
εἴπερ μοι καὶ εἵμαρτο πληγέντι κεραυνῷ τοῦ Διός,
Fiului meu; nu-mi pasă nici chiar de mă fulgeră Zeus

κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ' αἵματι καὶ κονίῃσιν.	118
κεῖσθαι μετὰ τῶν νεκρῶν ἐν τῷ αἵματι καὶ τῇ κόνει.
Și mi-o fi scris între leșuri, în sânge și-n praf să-mi dau duhul.”

ὣς φάτο, καί ῥ' ἵππους κέλετο Δεῖμόν τε Φόβον τε	119
οὕτως εἶπε, καὶ δὴ τοὺς ἵππους ἐκέλευσε τόν τε Δεῖμον καὶ τὸν Φόβον
Asta rostind, a zorit apoi Groaza și Spaima să-nhame

ζευγνύμεν, αὐτὸς δ' ἔντε' ἐδύσετο παμφανόωντα.	120
ζευγνύναι, αὐτὸς δὲ ἐνεδύσατο τὰ ὑπέρλαμπρα ὅπλα,
Caii, iar el s-a încins cu armele-i scânteietoare.

ἔνθά κ' ἔτι μείζων τε καὶ ἀργαλεώτερος ἄλλος	121
τότε δ᾽ ἂν μείζων καὶ χαλεπώτερος ἄλλος
Mai îndelung-ar fi fost și mai îndrăcită pornirea

πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη,	122
χόλος καὶ ὀργὴ ἐγένετο τοῖς θεοῖς παρὰ τοῦ Διός,
Și-nverșunarea lui Zeus atunci, dacă Palas Atena

εἰ μὴ Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν	123
εἰ μὴ Ἀθηνᾶ φοβηθεῖσα περὶ πάντων τῶν θεῶν,
Grijă ducând tuturor și temându-se chiar de-a lor soartă,

ὦρτο διὲκ προθύρου, λίπε δὲ θρόνον ἔνθα θάασσε,	124
ὥρμησεν ἔξω διὰ τοῦ προθύρου, κατέλιπε δὲ τὸν θρόνον ὅπου ἐκάθητο,
Nu-și lăsa tronul, pe care ședea, și dând fuga prin tindă

τοῦ δ' ἀπὸ μὲν κεφαλῆς κόρυθ' εἵλετο καὶ σάκος ὤμων,	125
τούτου δὲ ἀπὸ μὲν τῆς κεφαλῆς ἀφείλετο τὴν περικεφαλαίαν, καὶ τὴν ἀσπίδα ἀπὸ τῶν ὤμων,
Nu se lua după Ares. Ea scutu-i răpi de pe umăr,

ἔγχος δ' ἔστησε στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ἑλοῦσα	126
τὸ δόρυ δὲ ἔστησε λαβοῦσα ἐκ τῆς ἰσχυρᾶς χειρὸς
Coiful din cap îi smuci și din pumnul lui zdravăn luându-i

χάλκεον· ἣ δ' ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα·	127
τὸ σιδηροῦν, αὕτη δὲ λόγοις ἐπέπληττε τὸν ὁρμητικὸν καὶ πολεμικὸν Ἄρην, λέγων·
Lancea, o puse-deoparte și-așa se răsti dojenindu-l:

μαινόμενε φρένας ἠλὲ διέφθορας· ἦ νύ τοι αὔτως	128
ὦ μαινόμενε, διεφθάρης τὴν διάνοιαν ἀνόητε (πεπλανημένε), ὄντως δή σοι ματαίως
„Ares turbate, nebune, ești dus de pe lume. Zadarnic

οὔατ' ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ' ἀπόλωλε καὶ αἰδώς.	129
εἰσὶν ὦτα ἀκούειν, ὁ νοῦς δὲ ἀπώλετο, καὶ ἡ αἰσχύνη;
Ai tu urechi de-auzit; pierdutu-ți-ai capul, rușinea.

οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεὰ λευκώλενος Ἥρη	130
οὐ συνίης ἅπερ φησὶν ἡ θεὰ ἡ λευκοβραχίων Ἥρα;
N-auzi ce-acuma ne zise vestindu-ne Hera, zeița

ἣ δὴ νῦν πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν;	131
ἢ δὴ νυνὶ παρὰ τοῦ Διὸς του οὐρανίου ἀφίκετο·
Care de-abia a venit de la Zeus, din muntele Ida?

ἦ ἐθέλεις αὐτὸς μὲν ἀναπλήσας κακὰ πολλὰ	132
ἢ βούλει σὺ μὲν πολλὰ δεινὰ ἐκπληρώσας
Nu cumva vrei tu să fii copleșit de o groază de amaruri

ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ καὶ ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ,	133
εἰς τοὐπίσω πορευθῆναι εἰς τὸν Ὄλυμπον καίπερ λυπούμενος ἀνάγκῃ,
Și să te-ntorci pe Olimp cu de-a sila, zdrobit de mâhnire,

αὐτὰρ τοῖς ἄλλοισι κακὸν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι;	134
τοῖς ἄλλοις δὲ μέγα κακὸν ἐμποιῆσαι ἅπασι;
Iar pe noi toți, care suntem aici, să ne-ajungă potopul?

αὐτίκα γὰρ Τρῶας μὲν ὑπερθύμους καὶ Ἀχαιοὺς	135
παραχρῆμα γὰρ τοὺς μὲν ἀνδρείους Τρῷας καὶ τοὺς Ἕλληνας
El în curând va lăsa pe Troieni și pe-Ahei și-o să vie

λείψει, ὃ δ' ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον,	136
καταλείψει, ἡμᾶς δὲ αὐτὸς συνταράξων ἐλεύσεται εἰς τὸν Ὄλυμπον,
Înverșunat pe Olimp; năpustindu-se asupră-ne dânsul

μάρψει δ' ἑξείης ὅς τ' αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί.	137
ἐφεξῆς δὲ συλλήψεται ταῖς χερσί, καὶ ὅστις ὑπαίτιός ἐστι καὶ ὅστις οὐκ ἔστι.
O să ne-apuce pe rând, pe toți, vinovați, fără vină.

τώ σ' αὖ νῦν κέλομαι μεθέμεν χόλον υἷος ἑῆος·	138
διὰ τοῦτο δή σοι παρακελεύομαι ἀφεῖναι νῦν τὴν ὀργὴν τοῦ σοῦ υἱοῦ,
Te sfătuiesc dar să lași supărarea iscată de moartea

ἤδη γάρ τις τοῦ γε βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων	139
ἤδη γάρ ποτε καί τις κρείσσων τούτου κατὰ δύναμιν καὶ ἰσχὺν
Fiului tău, că și alții mai buni și mai tari de vârtute

ἢ πέφατ', ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσεται· ἀργαλέον δὲ	140
ἢ ἀνηρέθη, ἢ καὶ μετὰ ταῦτα ἀναιρεθήσεται, χαλεπὸν δὲ καὶ ἀδύνατον
Cad și-o să cadă mereu cât e lumea. Și-apoi i-anevoie

πάντων ἀνθρώπων ῥῦσθαι γενεήν τε τόκον τε.	141
τὴν πάντων ἀνθρώπων γενεάν τε καὶ γένεσιν θανάτου ῥύεσθαι·
Viața la orișice neam și odraslă de oameni să mântui.”

ὣς εἰποῦσ' ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.	142
οὕτως εἰποῦσα ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου τὸν πολεμικὸν Ἄρην.
Zise și-ndată pe tron îl duse pe Ares să șadă.

Ἥρη δ' Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτὸς	143
ἡ Ἥρα δὲ ἐκάλεσε τὸν Ἀπόλλωνα ἔξω τοῦ οἰκήματος,
Hera, din sală ieșind, chemă pe arcașul Apolon

Ἶρίν θ', ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι,	144
καὶ τὴν Ἶριν, ἥτις ἐστὶν ἄγγελος ἐν τοῖς ἀθανάτοις θεοῖς
Ca și pe Iris, a zeilor nemuritori vestitoare,

καί σφεας φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	145
καὶ φωνήσασα ἔλεγε πρὸς αὐτοὺς λόγους ταχεῖς·
Și-amânduror le grăi dup-aceea cuvinte ce zboară:

Ζεὺς σφὼ εἰς Ἴδην κέλετ' ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα·	146
ὁ Ζεὺς κελεύει ἀφικέσθαι ὑμᾶς εἰς τὴν Ἴδην λίαν ταχέως,
„Mergeți pe Ida mai iute, c-așa e porunca lui Zeus.

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τ' εἰς ὦπα ἴδησθε,	147
ἐπὰν δὲ ἀφίκησθε καὶ εἰς τὴν τοῦ Διὸς ὄψιν φανείητε,
Cum veți ajunge pe-acolo și da-veți cu ochii de dânsul,

ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.	148
πράσσειν ὅ, τι ἂν ἐκεῖνος προτρέπῃ καὶ κελεύῃ.
Faceți întocmai cum el de la voi va pofti și va cere.”

ἣ μὲν ἄρ' ὣς εἰποῦσα πάλιν κίε πότνια Ἥρη,	149
αὕτη μὲν οὖν οὕτως εἰποῦσα ἡ σεβαστὴ Ἥρα ἐπανῆλθεν,
Asta rostindu-le, Hera se-ntoarse-napoi și în scaun

ἕζετο δ' εἰνὶ θρόνῳ· τὼ δ' ἀΐξαντε πετέσθην.	150
ἐκάθισε δὲ ἐν τῷ θρόνῳ, οὗτοι δὲ ὁρμήσαντες ἐπέτοντο,
Se așeză. Amândoi însă ei într-o clipă zburară

Ἴδην δ' ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν,	151
ἀφίκοντο δὲ εἰς τὴν ἴδην τὴν πολλὰς πηγὰς ἔχουσαν τὴν τροφὸν τῶν θηρίων·
Până sosiră pe muntele plin de izvoare și fiare,

εὗρον δ' εὐρύοπα Κρονίδην ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ	152
εὗρον δὲ τὸν μεγαλόφωνον υἱὸν τοῦ Κρόνου ἐπὶ τοῦ Γαργάρου ἀκρωτηρίου
Unde găsiră pe Zeus departe privind de pe-o culme,

ἥμενον· ἀμφὶ δέ μιν θυόεν νέφος ἐστεφάνωτο.	153
καθήμενον, περὶ αὐτὸν δὲ νέφος τεθυμιασμένον, καὶ εὐῶδες περιέκειτο·
Sus pe Gargaros; un nor cu miresme plutea împrejuru-i.

τὼ δὲ πάροιθ' ἐλθόντε Διὸς νεφεληγερέταο	154
οὗτοι δὲ ἐλθόντες ἐναντίον τοῦ Διὸς τοῦ τὰς νεφέλας ἀθροίζοντος
Ei se opriră-naintea înnoratului fiu al lui Cronos,

στήτην· οὐδέ σφωϊν ἰδὼν ἐχολώσατο θυμῷ,	155
ἔστησαν, οὐδὲ ὠργίσθη αὐτοῖς ἐν τῇ ψυχῇ θεασάμενος,
Care-i văzu bucuros și n-avu mânie pe dânșii,

ὅττί οἱ ὦκ' ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.	156
ἐπειδὴ αὐτῷ ταχέως τοῖς λόγοις τῆς ἀγαπητῆς γαμετῆς ἐπείσθησαν.
Doar se grăbiră amândoi să asculte de spusele Herei.

Ἶριν δὲ προτέρην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	157
πρότερον δὲ πρὸς τὴν Ἶριν λόγους ταχεῖς ἔλεγεν·
El către Iris întâi așa începu să cuvânte:

βάσκ' ἴθι Ἶρι ταχεῖα, Ποσειδάωνι ἄνακτι	158
ἄγε ὦ Ἶρι ταχεία (έως) πορεύθητι, Ποσειδῶνι τῷ βασιλεῖ
„Du-te tu repede, Iris, vestește-mpăratului mării

πάντα τάδ' ἀγγεῖλαι, μὴ δὲ ψευδάγγελος εἶναι.	159
ταῦτα πάντα ἀπαγγείλαι, μηδὲ ἔσο ψευδὴς ἄγγελος,
Tot ce din parte-mi demând, nimic nu scorni de la tine,

παυσάμενόν μιν ἄνωχθι μάχης ἠδὲ πτολέμοιο	160
κέλευσον παυσάμενον αὐτὸν τῆς μάχης καὶ τοῦ πολέμου
Povățuiește-l să lase războiul, să curme bătaia,

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.	161
πορεύεσθαι πρὸς τὰ γένη τῶν θεῶν, ἢ εἰς τὴν ἐνδοξοτάτην θάλασσαν·
Și să se ducă-napoi între zei ori la dânsul în mare.

εἰ δέ μοι οὐκ ἐπέεσσ' ἐπιπείσεται, ἀλλ' ἀλογήσει,	162
εἰ δέ μοι οὐ τοῖς λόγοις πεισθήσεται, ἀλλὰ καταφρονήσει,
Dacă el nu vrea s-asculte și sfatul meu nesocoti-va,

φραζέσθω δὴ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν	163
λογιζέσθω καὶ σκοπείτω μετὰ ταῦτα κατὰ τὸ λογιστικὸν καὶ τὴν ψυχὴν
Seama să ia și să chibzuie bine, căci poate el singur

μή μ' οὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ	164
μή ποτε οὐδὲ ἰσχυρὸς ὢν καρτερήσῃ καὶ παραμείνῃ με
N-o să se bizuie, când o să tabăr la el, să mă-nfrunte,

μεῖναι, ἐπεί εὑ φημὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι	165
ἐπερχόμενον, ἐπειδὴ πολλῷ κρείσσων αὐτοῦ εἶναι οἴομαι κατὰ τὴν ἰσχύν,
Oricât o fi de voinic, eu tot sunt cu mult mai puternic

καὶ γενεῇ πρότερος· τοῦ δ' οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ	166
καὶ προγενέστερος· τούτου δὲ οὐκ ἐντρέπεται ἡ προσφιλὴς ψυχὴ
Și mai în vârstă ca el, și totuși se-ncumet-a crede

ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.	167
ὁμοίως ἐμοὶ εἰπεῖν, καὶ ἐκ τοῦ ἴσου προσφέρεσθαί μοι, ὃν δὴ καὶ ἄλλοι καταπλήσσονται καὶ φοβοῦνται.
C-ar fi totuna cu mine, de care au frică și alții.”

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,	168
οὕτως εἶπεν, ὑπήκουσε δὲ ἡ ἀνεμόπους ταχεῖα Ἶρις,
Asta el zice, iar vinteșa zân-aripată-l ascultă

βῆ δὲ κατ' Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.	169
ἐπορεύθη δὲ ἐκ τῶν τῆς Ἴδης ὀρέων εἰς τὴν ἱερὰν Ἴλιον.
Și de pe Ida din munte ea zboară de-a dreptul la Troia.

ὡς δ' ὅτ' ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφὰς ἠὲ χάλαζα	170
ὥσπερ δὲ ὅταν ἐκ τῶν νεφῶν, ταχέως καταφέρηται νιφὰς ἢ χάλαζα
Cum repezită din nouri ninsoarea sau grindina rece

ψυχρὴ ὑπὸ ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο,	171
ψυχρὰ ὑπὸ ῥίψεως καὶ σφοδρᾶς ὁρμῆς τοῦ Βορέου τοῦ εὐδίαν ποιοῦντος·
Zboară suflată de crivățul care-nsenină văzduhul,

ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις,	172
οὕτω ταχέως ὁρμῶσα διέπτη ἡ ταχύπους Ἥρα,
Repede-așa se coboară și Iris la vale; s-abate

ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη προσέφη κλυτὸν ἐννοσίγαιον·	173
πλησίον δὲ στᾶσα εἶπε πρὸς τὸν ἔνδοξον Ποσειδῶνα τὸν σείοντα τὴν γῆν·
Pe la slăvitul Poseidon, Cutremurul lumii, și-i zice:

ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα	174
ἀγγελίαν τινά σοι, ὦ Πόσειδον συνέχων τὴν γῆν, μελανόθριξ,
„Tu cel cu plete albăstrii, care-ncercui pământul, Poseidon,

ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραὶ Διὸς αἰγιόχοιο.	175
ἀφικόμην ἐνθάδε φέρουσα παρὰ τοῦ Διὸς τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος·
Vin să-ți aduc o solie din partea-narmatului Zeus.

παυσάμενόν σ' ἐκέλευσε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο	176
ἐκέλευσε λήξαντά σε τῆς μάχης καὶ τοῦ πολέμου πορεύεσθαι
Roagă-te el să te lași de război, să te tragi din bătaie,

ἔρχεσθαι μετὰ φῦλα θεῶν ἢ εἰς ἅλα δῖαν.	177
πρὸς τὰ γένη τῶν θεῶν, ἢ εἰς τὴν ἐνδοξοτάτην θάλασσαν·
Și să te duci înapoi între zei ori în mare la tine.

εἰ δέ οἱ οὐκ ἐπέεσσ' ἐπιπείσεαι, ἀλλ' ἀλογήσεις,	178
εἰ δὲ τοῖς λόγοις αὐτοῦ οὐ πεισθήσῃ, ἀλλὰ καταφρονήσεις,
Dacă tu n-o să-l asculți și nesocoti-vei rugarea,

ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων	179
ἠπείλησε καὶ ἐκεῖνος κατὰ βιαίαν ἐναντίωσιν μαχόμενος
El amenință că vine pe-aici să se bată cu tine,

ἐνθάδ' ἐλεύσεσθαι· σὲ δ' ὑπεξαλέασθαι ἄνωγε	180
δεῦρο ἀφίξεσθαι, σὲ δὲ ὑπεκκλῖναι καὶ ἐκφυγεῖν κελεύει
Gata fiind de război. De aceea și te sfătuiește

χεῖρας, ἐπεὶ σέο φησὶ βίῃ πολὺ φέρτερος εἶναι	181
τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἐπειδή σου πολλῷ ἰσχυρότερος οἴεται εἶναι κατὰ τὴν ἰσχύν,
Armele să-i ocolești; el zice că-i mult mai puternic

καὶ γενεῇ πρότερος· σὸν δ' οὐκ ὄθεται φίλον ἦτορ	182
καὶ προγενέστερος, ἡ σὴ δὲ προσφιλὴς ψυχὴ οὐκ ἐντρέπεται
Și mai în vârstă ca tine; tu totuși te-ncumeți a crede

ἶσόν οἱ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.	183
ὁμοίως αὐτῷ εἰπεῖν, καὶ ἐκ τοῦ ἴσου προσφέρεσθαι αὐτῷ, ὃν καὶ οἱ ἄλλοι καταπλήσσονται καὶ φοβοῦνται.
C-ai fi totuna cu dânsul, de care au teamă și alții.”

τὴν δὲ μέγ' ὀχθήσας προσέφη κλυτὸς ἐννοσίγαιος·	184
πρὸς ταύτην δὲ μεγάλως ἀγανακτήσας εἶπεν ὁ ἔνδοξος Ποσειδῶν ὁ σείων τὴν γῆν·
Dar mâniindu-se foarte, Cutremurul lumii răspunse:

ὢ πόποι ἦ ῥ' ἀγαθός περ ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπεν	185
φεῦ φεῦ, ὄντως δὴ καίπερ ὢν ἀγαθός, ὑπὲρ τὴν ἑαυτοῦ ἰσχὺν τοῦτο εἴρηκεν.
„Vai că semeț mai vorbește, deși e voinic, dacă silnic

εἴ μ' ὁμότιμον ἐόντα βίῃ ἀέκοντα καθέξει.	186
εἴ με ἴσον αὐτῷ κατὰ τιμὴν ὄντα βιαίως ἄκοντα κωλύσει,
Vrea să mă-nstrune pe mine, un Domn deopotrivă cu dânsul.

τρεῖς γάρ τ' ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοὶ οὓς τέκετο Ῥέα	187
τρεῖς γὰρ ἐσμὲν ἀδελφοὶ ἐκ τοῦ Κρόνου οὓς ἔτεκεν ἡ Ῥέα,
Fiii lui Cronos sunt trei, și toți avem mamă pe Rea,

Ζεὺς καὶ ἐγώ, τρίτατος δ' Ἀΐδης ἐνέροισιν ἀνάσσων.	188
Ζεύς, καὶ ἐγώ, τρίτος δὲ ὁ Ἅιδης ὁ βασιλεύων τῶν νεκρῶν·
Zeus și eu și al morților stăpânitor care-i Hades.

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ' ἔμμορε τιμῆς·	189
εἰς τρία δὲ πάντα μεμέρισται, ἕκαστος δὲ ἔτυχε τιμῆς·
Lumea în trei fu-mpărțită, și-o parte primi fiecare;

ἤτοι ἐγὼν ἔλαχον πολιὴν ἅλα ναιέμεν αἰεὶ	190
ἐγὼ μὲν ἔλαχον οἰκεῖν ἀεὶ τὴν λευκὴν θάλασσαν,
Marea căruntă de spume ca veșnică sălășluire

παλλομένων, Ἀΐδης δ' ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα,	191
κλήρῳ μεριζομένων· ὁ Ἅιδης δὲ ἔλαχε τὰ ἀφώτιστα μέρη τῆς γῆς, καὶ τὸν περὶ γῆν ὑγρὸν ἀέρα·
Mie la sorț mi-a căzut, lui Hades a iadului beznă,

Ζεὺς δ' ἔλαχ' οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσι·	192
ὁ Ζεὺς δὲ ἔλαχε τὸν πλατὺν οὐρανὸν ἐν τῷ αἰθέρι καὶ ταῖς νεφέλαις,
Cerul întins i-a fost dat, cu norii și slava, lui Zeus;

γαῖα δ' ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος.	193
ἡ γῆ δὲ κοινὴ πάντων ἐστί, καὶ ὁ ὑψηλὸς οὐρανός·
Naltul Olimp și pământul de-a valm-au rămas tuturora.

τώ ῥα καὶ οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν, ἀλλὰ ἕκηλος	194
δι᾿ ὃ δὴ καὶ οὐδαμῶς τῇ τοῦ Διὸς διανοίᾳ βιώσομαι, ἀλλ᾿ ἥσυχος,
De asta eu n-am să mă iau după Zeus, deși este tare,

καὶ κρατερός περ ἐὼν μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μοίρῃ.	195
καίπερ ὢν ἰσχυρός, μενέτω ἐν τῷ ἑαυτοῦ τρίτῳ μέρει,
Dar liniștit el ca Domn să-și cate de-a treia lui parte

χερσὶ δὲ μή τί με πάγχυ κακὸν ὣς δειδισσέσθω·	196
ταῖς χερσὶ δὲ μηδαμῶς με ὥσπερ δειλόν τινα παντελῶς ἐκφοβείτω,
Și cu tăria de arme să nu mă mai înfricoșeze

θυγατέρεσσιν γάρ τε καὶ υἱάσι βέλτερον εἴη	197
τὰς θυγατέρας γὰρ ἂν καὶ τοὺς υἱοὺς βέλτιον ὑπάρχοι
Ca pe-un famen. Mai bine cu strașnice vorbe să-și mustre

ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν ἐνισσέμεν οὓς τέκεν αὐτός,	198
λόγοις καταπληκτικοῖς ἐπιπλήττειν, οὓς αὐτὸς ἐγέννησεν,
Fiii, să-și mustre și fetele cele născute de dânsul,

οἵ ἑθεν ὀτρύνοντος ἀκούσονται καὶ ἀνάγκῃ.	199
οἵτινες αὐτοῦ προτρέποντος ἀκούσουσι, καὶ ὑπ' ἀνάγκης.
Care și-așa-s de nevoie siliți să-i asculte porunca.”

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·	200
πρὸς τοῦτον δὲ μετὰ ταῦτα ἀπεκρίνατο ἡ ἀνεμόπους ταχεῖα Ἶρις·
Iris cea iute ca vântul așa lui Poseidon îi zise:

οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα	201
οὕτω δή σοι, ὦ Πόσειδον συνέχων τὴν γῆν μελανόθριξ,
„Tu cel cu plete-albăstrii, care-ncercui pământul, prea aspru

τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε,	202
τοῦτον τὸν λόγον οἴσω (ἀπαγγελῶ) τῷ Διὶ τὸν σκληρόν τε καὶ ἰσχυρόν,
Și dușmănos ți-i răspunsul; să-l duc eu așa chiar lui Zeus?

ἦ τι μεταστρέψεις; στρεπταὶ μέν τε φρένες ἐσθλῶν.	203
ἤ τι μεταβαλεῖς; εὐμετάβλητοι γάρ εἰσιν αἱ διάνοιαι τῶν ἀγαθῶν·
N-o să-ți iei seama cumva? Se mlădie firea cea bună,

οἶσθ' ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται.	204
οἶδας ὅτι τοῖς γεραιτέροις ἀκολουθοῦσιν ἀεὶ τῶν τιμωριῶν θεαὶ Ἐριννύες.
Știi că zăcașele Furii se dau după cine-i mai mare.”

τὴν δ' αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·	205
πρὸς ταύτην δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν ὁ Ποσειδῶν ὁ σείων τὴν γῆν·
Zeul al lumii cutremur la asta zeiței răspunse:

Ἶρι θεὰ μάλα τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπες·	206
ὦ θεὰ Ἶρι, πάνυ τοῦτον λόγον κατὰ τὸ πρέπον καὶ καθῆκον εἶπας·
„Tare frumos e ce-ai spus tu din partea ta, Iris zeiță,

ἐσθλὸν καὶ τὸ τέτυκται ὅτ' ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ.	207
ἀγαθόν ἐστι καὶ τοῦτο, ὅταν ὁ ἄγγελος τὰ δέοντα γινώσκῃ.
Bine-i când un vestitor e cuminte și știe măsura,

ἀλλὰ τόδ' αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει	208
ἀλλ' αὕτη χαλεπὴ λύπη καταλαμβάνει τὴν ἐμὴν καρδίαν καὶ τὴν ψυχήν,
Însă mă doare grozav, că tocmai pe unul ca mine,

ὁππότ' ἂν ἰσόμορον καὶ ὁμῇ πεπρωμένον αἴσῃ	209
ὅταν τὸν ἴσης μοίρας τυχόντα, καὶ ὁμοίᾳ εἱμαρμένῃ κεκυρωμένον,
Domn deopotrivă cu el după cum ne-a fost partea și scrisa,

νεικείειν ἐθέλῃσι χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν.	210
ὀνειδίζειν βούληται πικροῖς καὶ ὀργίλοις λόγοις·
Zeus e gata să-l mustre cu vorbe din pizmă pornite;

ἀλλ' ἤτοι νῦν μέν κε νεμεσσηθεὶς ὑποείξω·	211
ἀλλὰ νῦν μὲν μεμψάμενος καὶ καταγνούς ὑποχωρήσω,
Eu îns-acum mă supun și-năduș în mine năduful.

ἄλλο δέ τοι ἐρέω, καὶ ἀπειλήσω τό γε θυμῷ·	212
ἄλλο δέ σοι λέξω, καὶ ἀπειλήσω τοῦτό γε ἐν τῇ ψυχῇ
Dar încă una-ți mai spun și-așa-l ameninț; dacă dânsul

αἴ κεν ἄνευ ἐμέθεν καὶ Ἀθηναίης ἀγελείης	213
ἐὰν ἄνευ ἐμοῦ καὶ τῆς λαφυραγωγοῦ Ἀθηνᾶς,
N-ar ținea seamă de mine, de Palas Atena, de Hera

Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος	214
τῆς Ἥρας, καὶ τοῦ Ἑρμοῦ, καὶ τοῦ Ἡφαίστου τοῦ βασιλέως,
Și de Hefest și de Hermes, și are să cruțe cetatea

Ἰλίου αἰπεινῆς πεφιδήσεται, οὐδ' ἐθελήσει	215
τοῦ ὑψηλοῦ Ἰλίου φείσηται, οὐδὲ βουληθῇ
Troia cu zidu-i înalt și n-o să mai vrea el s-o darme

ἐκπέρσαι, δοῦναι δὲ μέγα κράτος Ἀργείοισιν,	216
ἐκπορθῆσαι, δοῦναι δὲ μεγάλην νίκην τοῖς Ἕλλησι,
Și aheimii cu asta să dea izbândire deplină,

ἴστω τοῦθ' ὅτι νῶϊν ἀνήκεστος χόλος ἔσται.	217
γινωσκέτω τοῦτο, ὅτι ἡμῖν ἔσται ὀργὴ ἀνίατος.
Una să știe, că n-o să ne-mpace pe noi cât e lumea.”

ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος,	218
οὕτως εἰπὼν κατέλιπε τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν ὁ σείων τὴν γῆν,
Asta Poseidon rostind, din tabăr-Aheilor pleacă

δῦνε δὲ πόντον ἰών, πόθεσαν δ' ἥρωες Ἀχαιοί.	219
ἔδυ δὲ εἰς τὴν θάλασσαν ἀφικόμενος, ἐπόθησαν δὲ αὐτὸν οἱ ἥρωες Ἕλληνες.
Și se cufundă în mare, de plâng după dânsul Aheii.

καὶ τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·	220
καὶ τότε εἶπε πρὸς τὸν Ἀπόλλωνα ὁ Ζεὺς ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων·
Zise lui Febos Apolon atunci nouraticul Zeus:

ἔρχεο νῦν φίλε Φοῖβε μεθ' Ἕκτορα χαλκοκορυστήν·	221
πορεύου νῦν, ὦ ἀγαπητὲ Ἄπολλον, πρὸς τὸν Ἕκτορα τὸν σιδήρῳ ὡπλισμένον.
„Fiule, du-te la Hector, viteazu-narmat în aramă;

ἤδη μὲν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος	222
ἤδη γὰρ ὁ τὴν γῆν συνέχων καὶ σείων Ποσειδῶν
Fratele meu care zguduie și împresoară pământul

οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπὺν	223
ἀπῆλθεν εἰς τὴν ἐνδοξοτάτην θάλασσαν, ἐκκλίνας τὴν χαλεπὴν ὀργὴν
Iată că-n mare s-a dus și așa s-a ferit de mânia-mi

ἡμέτερον· μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι,	224
ἡμῶν, πάνυ γὰρ καὶ ἄλλοι ἀπόπειραν τῆς μάχης καὶ τῆς ἡμετέρας δυνάμεως ἔλαβον,
Înfricoșată, căci armele noastre puteau să răsune

οἵ περ ἐνέρτεροί εἰσι θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες.	225
οἵτινες ἐν τῷ Ταρτάρῳ εἰσὶ θεοὶ περὶ τὸν Κρόνον ὄντες·
Până la zeii din iad, care stau împreună cu Cronos.

ἀλλὰ τόδ' ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδέ οἱ αὐτῷ	226
ἀλλὰ τοῦτο καὶ ἐμοὶ πολλῷ ἄμεινον καὶ ἐπικερδέστερόν ἐστι, καὶ αὐτῷ
Dar pentru mine și el mai bine-i că mi se supune,

ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε	227
ὑπάρχει, ὅτι πρότερον μεμπτὸν ἡγησάμενος τὸ ἀντιλέγειν ἐμοὶ ὑπεχώρησε
Furia sa potolind, căci altfel pe neasudate

χεῖρας ἐμάς, ἐπεὶ οὔ κεν ἀνιδρωτί γ' ἐτελέσθη.	228
ταῖς ἐμαῖς χερσίν, ἐπειδὴ οὐκ ἂν ἄνευ ἱδρῶτος ἐτελειώθη.
N-ar fi putut negreșit la bun capăt cu mine s-ajungă.

ἀλλὰ σύ γ' ἐν χείρεσσι λάβ' αἰγίδα θυσσανόεσσαν,	229
ἀλλὰ σὺ λάβε ἐν ταῖς χερσὶν τὴν αἰγίδα τὴν κροσσοὺς ἔχουσαν,
Ia dar tu pavăza cea-mpodobită cu ciucuri și zdravăn

τῇ μάλ' ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς·	230
ταύτῃ γε ἐκφοβεῖν τοὺς ἥρωας Ἕλληνας πάνω ἐπισείων αὐτήν·
Clatin-o și pe Ahei dă în lături și pune-i pe fugă.

σοὶ δ' αὐτῷ μελέτω ἑκατηβόλε φαίδιμος Ἕκτωρ·	231
σοὶ δὲ αὐτῷ διὰ φροντίδος ἔστω ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ, ὦ Ἄπολλον πόρρω βάλλων,
Poartă tu însuți, Arcașule, grijă de Hector; însuflă-i

τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφρ' ἂν Ἀχαιοὶ	232
ἐπὶ τοσοῦτον γὰρ παρώξυνε αὐτῷ ἰσχὺν καὶ προθυμίαν μεγάλην, ἕως ἂν οἱ Ἕλληνες
Toată puterea și focul avântului până ce-Aheii,

φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκωνται.	233
φεύγοντες ἀφίκωνται εἰς τὰς ναῦς καὶ τὸν Ἑλλήσποντον,
Spre Helespont fugăriți, sosi-vor napoi la corăbii.

κεῖθεν δ' αὐτὸς ἐγὼ φράσομαι ἔργον τε ἔπος τε,	234
ἐκεῖθεν δὲ αὐτὸς ἐγὼ λογίσομαι καὶ ἔργον καὶ λόγον,
Dar mai departe-ngriji-voi eu însumi cu fapta și graiul,

ὥς κε καὶ αὖτις Ἀχαιοὶ ἀναπνεύσωσι πόνοιο.	235
ὅπως ἂν αὖθις οἱ Ἕλληνες ἀνάπαυσιν σχῶσι τοῦ πολέμου.
Ca după trudă și-nfrângere-Aheii din nou să se-ntreme.”

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων,	236
οὕτως εἶπεν· οὐδ᾽ ἄρα ἠπείθησε τῷ πατρὶ ὁ Ἀπολλῶν,
Zise și Apolon voios auzi părinteasca poruncă

βῆ δὲ κατ' Ἰδαίων ὀρέων ἴρηκι ἐοικὼς	237
ἐπορεύθη δὲ ἐκ τῶν τῆς Ἴδης ὀρέων ὅμοιος ἱέρακι
Și de pe Ida din munte zbură ca vântosul erete,

ὠκέϊ φασσοφόνῳ, ὅς τ' ὤκιστος πετεηνῶν.	238
ταχεῖ τὰς φάσσας φονεύοντι, ὅστις τάχιστός ἐστι πάντων τῶν ὀρνέων,
Pasărea neîntrecută la zbor, care-omoară porumbii.

εὗρ' υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον	239
εὗρε δὲ τὸν υἱὸν τοῦ συνετοῦ Πριάμου τὸν ἐνδοξότατον Ἕκτορα
Zeu-l găsi pe feciorul lui Priam șezând pe câmpie,

ἥμενον, οὐδ' ἔτι κεῖτο, νέον δ' ἐσαγείρετο θυμόν,	240
καθήμενον, οὐ γὰρ ἔτι ἔκειτο, νεωστὶ δὲ συνῆξε καὶ ἀνεκτήσατο τὴν ψυχήν,
Nu mai zăcea el întins. Din nou își venise în fire

ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους· ἀτὰρ ἆσθμα καὶ ἱδρὼς	241
περὶ ἑαυτὸν ἐπιγινώσκων τοὺς φίλους· ἡ δύσπνοια δὲ καὶ ὁ ἱδρὼς
Și cunoștea pe ai săi împrejur. Încetase sudoarea-i

παύετ', ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο.	242
ἔληγεν, ἐπειδὴ αὐτὸν ἀνέστησεν ὁ νοῦς τοῦ Διὸς τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος·
Și horcăitul din el, așa vru puternicul Zeus.

ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·	243
πλησίον δὲ στὰς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ πόρρωθεν ἐργαζόμενος Ἀπόλλων·
S-apropie de viteaz și-i zise țintașul Apolon:

Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο, τί ἢ δὲ σὺ νόσφιν ἀπ' ἄλλων	244
ὦ Ἕκτορ υἱὲ τοῦ Πριάμου, τί δὴ σὺ χωρὶς ἀπὸ τῶν ἄλλων
„Ce șezi tu, Hector, aici cu inima împuținată

ἧσ' ὀλιγηπελέων; ἦ πού τί σε κῆδος ἱκάνει;	245
κάθησαι ὀλίγον ἔχων τὸ εἶναι; ὄντως που λύπη τίς σε (ἆρά τι σε ἄλγος) κατείληφε;
Singur, departe de toți? Te-ajunse vreo nenorocire?”

τὸν δ' ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·	246
πρὸς τοῦτον δὲ ὀλίγον ἔχων τὸ δρᾷν εἶπεν ὁ συνεχῶς τὴν περικεφαλαίαν κινῶν Ἕκτωρ·
Hector lui Febos atunci cu glas leșinat îi răspunse:

τίς δὲ σύ ἐσσι φέριστε θεῶν ὅς μ' εἴρεαι ἄντην;	247
τίς δὲ σὺ ὑπάρχεις κράτιστε τῶν θεῶν, ὅστις με ἐρωτᾷς ἐξ ἐναντίας;
„Cine, preabunule zeu, ești tu care-mi faci întrebare?

οὐκ ἀΐεις ὅ με νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν	248
οὐκ ἀκούεις ὅτι με παρὰ ταῖς τῶν νεῶν πρύμναις τῶν Ἑλλήνων
Nu știi pesemne că-n tabăra Aheilor pe la corăbii

οὓς ἑτάρους ὀλέκοντα βοὴν ἀγαθὸς βάλεν Αἴας	249
ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς Αἴας ἀποκτείνοντα τοὺς ἑαυτοῦ φίλους ἔτρωσε
Vajnicul Aias, când eu omoram pe ai lui, cu o piatră

χερμαδίῳ πρὸς στῆθος, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς;	250
λίθῳ χειροπληθεῖ εἰς τὸ στῆθος, ἀπέπαυσε δὲ τῆς πολεμικῆς ἰσχύος·
Mă nimeri și izbindu-mă-n piept mă opri la năvală?

καὶ δὴ ἔγωγ' ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ' Ἀΐδαο	251
καὶ δὴ ἔγωγε ᾠήθην τοὺς νεκρούς, καὶ τὸν οἶκον τοῦ Ἅιδου
M-am și temut eu atunci să nu mă cobor în locașul

ἤματι τῷδ' ἵξεσθαι, ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ.	252
ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ θεάσεσθαι, ἐπειδὴ τῆς προσφιλοῦς ἠσθόμην ψυχῆς·
Morților, mi se tăiase doar numaidecât răsuflarea.”

τὸν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·	253
πρὸς τοῦτον δὲ πάλιν εἶπεν ὁ πόρρωθεν ἐργαζόμενος βασιλεὺς Ἀπόλλων·
Zise lui Hector din nou la asta țintașul Apolon:

θάρσει νῦν· τοῖόν τοι ἀοσσητῆρα Κρονίων	254
ἔχε θάρρος, τοιοῦτον σοι νῦν βοηθὸν ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου
„Inimă prinde, căci iată pe cine tovarăș de arme

ἐξ Ἴδης προέηκε παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν	255
ἐκ τῆς Ἴδης προέπεμψε παρίστασθαι καὶ βοηθεῖν,
Zeus din Ida-ți trimite să-ți dea ajutor și proptire.

Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον, ὅς σε πάρος περ	256
τὸν καθαρὸν Ἀπόλλωνα τὸν χρυσοφάσγανον (τὸν χρυσοῦν ἀορτῆρα ἔχοντα), ὅστις σε καὶ πρότερον
Febos Apolon sunt eu care pururi cu paloș de aur

ῥύομ', ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον.	257
ἔσωζον καὶ ἐφύλασσον ὁμοίως σέ τε καὶ τὴν ὑψηλὴν πόλιν·
V-am ocrotit deopotrivă, pe tine și-nalta cetate.

ἀλλ' ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι	258
ἀλλ᾽ ἄγε νυνὶ πρότρεψον τοὺς πολλοὺς ἱππέας
Hai dar, silește-ți acuma oștirea ce luptă din care,

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους·	259
ἐλαύνειν τοὺς ταχεῖς ἵππους ἐπὶ τὰς βαθείας ναῦς,
Caii să mâne spre tabăr-Aheilor drept la corăbii.

αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν ἵπποισι κέλευθον	260
ἐγὼ δὲ ἔμπροσθεν πορευόμενος τοῖς ἵπποις τὴν ὁδὸν
Eu înainte pășind, întreg netezi-le-voi drumul

πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ' ἥρωας Ἀχαιούς.	261
πᾶσαν λείαν καὶ ὁμαλὴν ποιήσω, τρέψω δὲ εἰς φυγὴν τοὺς ἥρωας Ἕλληνας.
Cailor, și pe vitejii Ahei fugări-voi la vale.”

ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν.	262
οὕτως εἰπών, ἐνέβαλε μεγάλην ἰσχὺν εὔτολμον τῷ βασιλεῖ τοῦ στρατοῦ·
Astfel zicând îi dă mare putere păstorului oastei.

ὡς δ' ὅτε τις στατὸς ἵππος ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ	263
ὥσπερ δὲ ὅταν τις ἵππος ἑστὼς ἐν τῷ ἱπποστάθμῳ ἀγανακτήσας ἐπὶ τῇ τῆς φάτνης στάσει,
Cum odihnindu-se-n grajd, când orzul îi este nutrețul,

δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων	264
τὸν δεσμὸν διακόψας τρέχῃ διὰ τοῦ πεδίου ἐριγδούπων καὶ κυμβαλίζων,
Rupe căpăstrul un cal și-n tropot s-așterne câmpiei,

εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο	265
ἔχων συνήθειαν λούεσθαι ἐν καλλίρρῳ ποταμῷ
Unde el este deprins la râu curgător să se scalde;

κυδιόων· ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται	266
γαυριῶν, εἰς ὕψος δὲ τὴν κεφαλὴν ἔχῃ, αἱ χαῖται δὲ καὶ ἡ κόμη
Capul cu fală și-l poartă pe sus, iar peste umăr

ὤμοις ἀΐσσονται· ὃ δ' ἀγλαΐηφι πεποιθὼς	267
περισείεται τοῖς ὤμοις, τῷ κάλλει δὲ καὶ τῇ λαμπρότητι πεποιθότα τοῦτον αὐτὸν
Flutură coama-i în vânt, și mândru de-a sa frumusețe

ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ' ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων·	268
ταχέως τὰ γόνατα φέρουσιν ἐπὶ τὰς διατριβὰς καὶ νομὰς τῶν ἵππων·
Sprinten își saltă genunchiul spre cai la pășunea-i știută;

ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ' ἐνώμα	269
οὕτως ὁ Ἕκτωρ ταχέως τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα ἐκίνει,
Repede astfel și Hector își mișcă genunchii și aleargă,

ὀτρύνων ἱππῆας, ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.	270
διεγείρων τοὺς ἱππέας, ἐπειδὴ ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ θεοῦ.
Oastea din care silind după vorba ce zeul îi spuse.

οἳ δ' ὥς τ' ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα	271
οὗτοι δὲ ὥσπερ ὅτε ἔλαφον κερασφόρον, ἢ αἶγα ἄγριον
Cum dacă haita de câini și oamenii cei de la țară

ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται·	272
ἐπεδίωκον κύνες καὶ ἄνδρες ἀγροδίαιτοι,
Hăituie cerbul cornaci ori capra sălbatică-n munte,

τὸν μέν τ' ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη	273
καὶ τοῦτον μὲν πέτρα ὑψηλὴ καὶ πολύσκιον ἄλσος
Dar seninarea și-umbrosul desiș al pădurilor scapă

εἰρύσατ', οὐδ' ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν·	274
ἐρρύσατο, οὐδ᾽ ἄρα αὐτοῖς καταλαβεῖν εἱμαρμένον ἦν,
Sălbătăciunea, că tot nu-i fusese sortită pieirea

τῶν δέ θ' ὑπὸ ἰαχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος	275
ὑπὸ τῆς βοῆς δὲ αὐτῶν ἐφάνη λέων καλὰς ἔχων τὰς σιαγόνας
Însă la zgomotul haitei îndată le iese bărbosul

εἰς ὁδόν, αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας·	276
ἐν τῇ ὁδῷ, ταχέως δὲ πάντας καὶ προθύμως ὁρμῶντας ἀπέτρεψεν.
Leu și din cale pe toți, cu toat-a lor grabă,-i abate;

ὣς Δαναοὶ εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο	277
οὕτως οἱ Ἕλληνες τέως μὲν ἀθρόως (πολεμικῶς) ἀεὶ ἐδίωκον
Astfel’ nainte într-una se tot avântaser-Aheii

νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·	278
πλήττοντες ῥομφαίαις καὶ δόρασι διστόμοις·
Gloată, din săbii răzbind, din suliți cu capete două.

αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορ' ἐποιχόμενον στίχας ἀνδρῶν	279
ἐπεὶ δὲ ἐθεάσαντο τὸν Ἕκτορα ἰόντα ἐπὶ τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν,
Cum însă ei îl văzură pe Hector că umblă prin cete,

τάρβησαν, πᾶσιν δὲ παραὶ ποσὶ κάππεσε θυμός.	280
ἐφοβήθησαν, πᾶσι δὲ παρὰ τοῖς ποσὶ κατέπεσεν ἡ ψυχή.
Se-nfricoșară și inim-atunci le căzu la picioare.

τοῖσι δ' ἔπειτ' ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός,	281
ἐν τούτοις δὲ μετὰ ταῦτα ἐδημηγόρησε Θόας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀνδραίμονος
De asta și-ndată vorbitu-le-a Toas Andremonianul,

Αἰτωλῶν ὄχ' ἄριστος ἐπιστάμενος μὲν ἄκοντι	282
ὁ ἐξόχως κράτιστος τῶν Αἰτωλῶν, εἰδὼς μὲν δόρατι πολεμεῖν,
Cel mai șoiman din etoli, un meșter la ținta cu suliți,

ἐσθλὸς δ' ἐν σταδίῃ· ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν	283
ἀγαθὸς δὲ κατὰ τὴν ἐκ συστάσεως μάχην, ἐν τῷ δημηγορεῖν δὲ ὀλίγοι τῶν Ἑλλήνων
Bun și la-ncaier pieptiș, de puțini biruit în știința

νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·	284
αὐτὸν ἐνίκων, ὁπηνίκα οἱ νέοι περὶ λόγων ἡμιλλῶντο·
Vorbei, când tinerii la vorbiri se-ntreceau în Ahaia.

ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·	285
ὅστις καλῶς φρονῶν ἐδημηγόρησε καὶ εἶπεν ἐν αὐτοῖς·
Bine priindu-le, dânsul așa începu cuvântarea:

ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ' ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι,	286
φεῦ φεῦ, ὄντως μέγα θαῦμα τοῦτο τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁρῶ,
„Doamne ce văd eu în față-mi cu ochii-i o mare minune.

οἷον δ' αὖτ' ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας	287
ὁποῖον δὴ ἐκ δευτέρου ἠγέρθη ἐκφυγὼν τὰς θανατηφόρους μοίρας
Cum a putut să învie din nou și să scape de moarte

Ἕκτωρ· ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμὸς ἑκάστου	288
ὁ Ἕκτωρ, ὄντως που αὐτὸν πάνυ ἤλπιζεν ἑκάστου ψυχὴ
Hector! Ne tot legănam fiecare din noi cu nădejdea

χερσὶν ὑπ' Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.	289
ἀποθανεῖσθαι ὑπὸ ταῖς χερσὶ τοῦ Αἴαντος τοῦ υἱοῦ τοῦ Τελαμῶνος·
C-are să moară de mâna lui Aias Telamonianul,

ἀλλά τις αὖτε θεῶν ἐρρύσατο καὶ ἐσάωσεν	290
ἀλλά τις πάλιν τῶν θεῶν ἠλευθέρωσε καὶ ἔσωσε
Dar vreun zeu l-a ferit și-l are sub pază pe Hector,

Ἕκτορ', ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατ' ἔλυσεν,	291
τὸν Ἕκτορα, ὃς δὴ πολλῶν Ἑλλήνων γόνατα παρέλυσε καὶ ἐνέκρωσεν,
Care zdrobi pe-o mulțime de-ai noștri și iarăși de acuma

ὡς καὶ νῦν ἔσσεσθαι ὀΐομαι· οὐ γὰρ ἄτερ γε	292
ὥσπερ κἀν τῷ παρόντι ὑπολαμβάνω, οὐ γὰρ ἄνευ
Poate va face la fel, doar nu peste voia lui Zeus,

Ζηνὸς ἐριγδούπου πρόμος ἵσταται ὧδε μενοινῶν.	293
τοῦ μεγαλοκτύπου Διὸς πρόμαχος μένει, οὕτω προθυμούμενος·
Detunătorul, cu atâta-nfocare stă Hector’nainte.

ἀλλ' ἄγεθ' ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.	294
ἀλλ᾽ ἄγετε ὥσπερ ἂν ἐγὼ εἴπω, ὑπακούωμεν ἅπαντες,
Hai dar, să facem cu toții cum eu vă voi spune acuma:

πληθὺν μὲν ποτὶ νῆας ἀνώξομεν ἀπονέεσθαι·	295
τὸ μὲν πλῆθος εἰς τὰς ναῦς ὑποστρέψαι κελεύσωμεν,
Gloatelor să poruncim să se dea înapoi la corăbii

αὐτοὶ δ', ὅσσοι ἄριστοι ἐνὶ στρατῷ εὐχόμεθ' εἶναι,	296
αὐτοὶ δὲ ὅσοι κράτιστοι ἐν τῷ στρατῷ καυχώμεθα εἶναι,
Și numai noi care suntem în tabără cei mai de frunte

στήομεν, εἴ κεν πρῶτον ἐρύξομεν ἀντιάσαντες	297
στῶμεν, εἴ τι κωλύσομεν αὐτὸν πρῶτον ἀντεπιόντες,
Tare să stăm, să ne-aținem cu lăncile-n față-i întinse

δούρατ' ἀνασχόμενοι· τὸν δ' οἴω καὶ μεμαῶτα	298
ἀνασχόντες τὰ δόρατα, τοῦτον δὲ οἴομαι καὶ προθύμως ὁρῶντα
Și să-l înfrângem pe el. Cât o fi de-mbulzit și de grabnic,

θυμῷ δείσεσθαι Δαναῶν καταδῦναι ὅμιλον.	299
φοβηθήσεσθαι κατὰ ψυχήν, εἰς τὸν στρατὸν εἰσελθεῖν τῶν Ἑλλήνων.
Poate s-ar teme cumva să se-ndese-ntre cetele noastre.”

ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·	300
οὕτως εἶπεν· οὗτοι δ' ἄρα πάνυ τούτου ἤκουσαν καὶ ἐπείσθησαν·
Zise, iar ei auzind voios îi primiră cuvântul.

οἳ μὲν ἄρ' ἀμφ' Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα	301
οἱ μὲν οὖν περὶ τὸν Αἴαντα, καὶ Ἰδομενέα τὸν βασιλέα,
Soții lui Aias atunci și-ai craiului Idomeneus,

Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ' ἀτάλαντον Ἄρηϊ	302
καὶ τὸν Τεῦκρον, καὶ τὸν Μηριόνην, καὶ τὸν Μέγην τὸν ὅμοιον τῷ Ἄρει
Și Merione și Teucru și Meges, potriva lui Ares,

ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες	303
τὴν μάχην παρεσκεύαζον καὶ διέταττον, τοὺς ἀριστέας συγκαλέσαντες
Toți cu ai lor, colăcind pe cei mai viteji, se gătiră

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσιν ἐναντίον· αὐτὰρ ὀπίσσω	304
ἐναντίον τῷ Ἕκτορι καὶ τοῖς Τρῳσίν, εἰς τοὐπίσω δὲ
De-ncăierare cu Hector, cu armia lui. Într-aceea

ἣ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο.	305
τὸ πλῆθος εἰς τὰς ναῦς τῶν Ἑλλήνων ὑπέστρεφεν.
Gloatele-Aheilor se-napoiară curând la corăbii.

Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ' ἄρ' Ἕκτωρ	306
οἱ Τρῷες δὲ ἀθρόοι συνέβαλον, προηγεῖτο δὲ ὁ Ἕκτωρ
Cete porniră-nainte Troienii. În fruntea lor Hector

μακρὰ βιβάς· πρόσθεν δὲ κί' αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων	307
μεγάλως προποδίζων, ἔμπροσθεν δὲ αὐτοῦ ἐπορεύετο ὁ καθαρὸς Ἀπόλλων
Înainta cu pași mari, cu umere-ascunse prin neguri;

εἱμένος ὤμοιιν νεφέλην, ἔχε δ' αἰγίδα θοῦριν	308
περιβεβλημένος νεφέλην κατὰ τοὺς ὤμους, κατεῖχε δὲ ἀσπίδα
Febos Apolon în față-i mergea și avea el în mână

δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέ', ἣν ἄρα χαλκεὺς	309
πολεμικὴν φοβερὰν κυκλωδασεῖαν, ἐπίσημον καὶ διάδηλον, ἣν δὴ ὁ χαλκεὺς
Groaznicul, înciucuratul și falnicul scut, care-l dete

Ἥφαιστος Διὶ δῶκε φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν·	310
Ἥφαιστος ἔδωκε τῷ Διὶ φέρειν εἰς φόβον τῶν ἀνδρῶν·
Meșterul faur Hefest lui Zeus să-mprăștie spaimă

τὴν ἄρ' ὅ γ' ἐν χείρεσσιν ἔχων ἡγήσατο λαῶν.	311
ταύτην δὴ οὗτος ἐν ταῖς χερσὶ κρατῶν προηγήσατο τοῦ στρατοῦ·
Printre bărbați. Cu scutul acesta pășea el’ nainte,

Ἀργεῖοι δ' ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δ' ἀϋτὴ	312
οἱ Ἕλληνες δὲ παρέμειναν ἁθρόοι, ἠγέρθη δὲ βοῆ
Stau îns-Argiii vârtos. Și iată, de o parte și alta

ὀξεῖ' ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δ' ὀϊστοὶ	313
ὀξεῖα ἀφ' ἑκατέρου μέρους· ἀπὸ τῶν νευρῶν δὲ οἱ ἰοὶ
Strigăte mari izbucniră, zburară săgeți de pe coarde

θρῷσκον· πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν	314
ἀπεπήδων, πολλὰ δὲ δόρατα ἀπὸ τῶν θρασειῶν καὶ τολμηρῶν χειρῶν
Și o grămadă de suliți din sigure mâni vâjâiră,

ἄλλα μὲν ἐν χροῒ πήγνυτ' ἀρηϊθόων αἰζηῶν,	315
ἄλλα μὲν ἐπήγνυντο ἐν τῷ σώματι τῶν κατὰ πόλεμον εὐκινήτων νέων,
Unele se împlântară în trupul voinicilor, multe

πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγὺ πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν	316
πολλὰ δὲ καὶ μεταξὺ πρὶν τοῦ λευκοῦ σώματος τυχεῖν
Înțepeniră pe drum în pământ; de pielea cea albă

ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.	317
ἐν τῇ γῇ ἐπήγνυντο ἐφιέμενα σώματος.
Nu se atinseră, și erau totuși flămânde de carne.

ὄφρα μὲν αἰγίδα χερσὶν ἔχ' ἀτρέμα Φοῖβος Ἀπόλλων,	318
ἐφ᾽ ὅσον μὲν οὖν τὴν αἰγίδα κατεῖχε ταῖς χερσὶν ἀμετακινήτως ὁ καθαρὸς Ἀπόλλων,
Cât a umblat liniștit cu pavăza Febos Apolon

τόφρα μάλ' ἀμφοτέρων βέλε' ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.	319
ἐπὶ τοσοῦτον πάνυ ἀμφοτέρων ἥπτοντο τὰ βέλη, ἔπιπτε δὲ καὶ ἀπέθνησκεν ὁ λαός.
Ei își dau crunte loviri, cădeau dintr-o parte și alta;

αὐτὰρ ἐπεὶ κατ' ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων	320
ἐπειδὴ δὲ κατὰ πρόσωπον θεασάμενος τῶν ταχεῖς ἵππους ἐχόντων Ἑλλήνων
Cum însă el înaintea Danailor cei din cotige

σεῖσ', ἐπὶ δ' αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν	321
ἔσεισεν αὐτήν, ἐπεβόησε δὲ καὶ αὐτὸς πάνυ μεγάλως, τούτοις τὴν ψυχὴν
Prinse să-și vântuie arma dând țipete îngrozitoare,

ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.	322
ἐν τοῖς στήθεσι παρέλυσεν, ἐπελάθοντο δὲ τῆς ὁρμητικῆς καὶ πολεμικῆς ἰσχύος.
Ei amorțiră de spaimă și-ndată slăbiră-n vârtute.

οἳ δ' ὥς τ' ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγ' οἰῶν	323
οὗτοι δὲ ὥσπερ ἢ ἀγέλην βοῶν, ἢ ποίμνιον μέγα προβάτων
Și ca o turmă de oi sau cireadă de vite ce două

θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ	324
δύο θηρία (λέοντες) συνταράσσουσιν ἐν τῷ μέσῳ τῆς σκοτεινῆς νυκτὸς
Fiare le sperie noaptea-n amurg undeva pe la țară,

ἐλθόντ' ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος,	325
ἐλθόντα(ες) ἐξαίφνης, τοῦ φύλακος οὐ παρόντος.
Neașteptate venind, când nu e de față păstorul,

ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες· ἐν γὰρ Ἀπόλλων	326
οὕτως ἐφοβήθησαν καὶ εἰς φυγὴν ἐτράπησαν οἱ Ἕλληνες ὡς ἀσθενεῖς· ὁ γὰρ Ἀπόλλων
Astfel Aheii de spaimă fugeau, că-i pusese pe goană

ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.	327
ἐνέβαλεν αὐτοῖς φόβον, τοῖς Τρῳσὶ δὲ καὶ τῷ Ἕκτορι δόξαν παρεῖχε.
Febos Apolon pe ei și-nvingerea-i dete lui Hector.

ἔνθα δ' ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης.	328
τότε δὲ ἀνὴρ ἀνεῖλε καὶ ἀπέκτεινεν ἄνδρα, διασκεδασθείσης καὶ διαλυθείσης τῆς κατὰ τάξιν μάχης.
Lupta se-mprăștie acum și unul doboară pe altul

Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε,	329
ὁ μὲν Ἕκτωρ τὸν Στίχιον, καὶ τὸν Ἀρκεσίλαον ἀπέκτεινε,
Hector pe Stihiu întâi și pe-Arcesilaos ucise,

τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων,	330
τὸν μὲν ἡγεμόνα τῶν σιδηροθωράκων Βοιωτῶν,
Unul era căpitan la Beoți, celălalt un prieten

τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον·	331
τὸν δὲ φίλον πιστὸν τοῦ μεγαλοψύχου Μενεσθέως.
Bun al oșteanului cel inimos Menesteus. Pe alții

Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν.	332
ὁ Αἰνείας δὲ τὸν Μέδοντα, καὶ τὸν Ἴασον ἀπέκτεινεν,
Doi mai ucise Eneas cu arma, pe Medon și Iasos,

ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο	333
ὁ μὲν νόθος υἱὸς τοῦ θείου Ὀϊλέως
Medon, un frate al lui Aias. Născut era el de Oileus

ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός· αὐτὰρ ἔναιεν	334
ἦν ὁ Μέδων, ἀδελφὸς δὲ τοῦ Αἴαντος, κατῴκει δὲ
Nelegiuit, ci trăia în Filache, departe de casa

ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς	335
ἐν τῇ Φυλάκῃ πόλει πόρρω τῆς πατρίδος γῆς, ἄνδρα ἀνελών,
Tatălui său, că-și făcuse păcat cu o rudă de-a mamei

γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ' Ὀϊλεύς·	336
ἀδελφὸν Ἐριώπιδος τῆς μητρυιᾶς, ἣν εἶχεν ὁ Ὀϊλεύς.
Vitrege a lui, Eriopis, pe care-o luase Oileus.

Ἴασος αὖτ' ἀρχὸς μὲν Ἀθηναίων ἐτέτυκτο,	337
ὁ Ἴασος δὲ ἀρχηγὸς μὲν τῶν Ἀθηναίων ἐτύγχανεν,
Iasos era căpetenia celor veniți din Atena

υἱὸς δὲ Σφήλοιο καλέσκετο Βουκολίδαο.	338
υἱὸς δὲ ἐκαλεῖτο τοῦ Σφήλου τοῦ υἱοῦ τοῦ βουκόλου.
Și cunoscut ca fecior al unuia Sfel Bucolidul.

Μηκιστῆ δ' ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης	339
τὸν Μηκιστέα δὲ ἀνεῖλεν ὁ Πολυδάμας, τὸν Ἔχιον δὲ ὁ Πολίτης
Iar Polidamas strivi pe Meciste, Polites pe Ehiu

πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ' ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.	340
ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς, τὸν Κλόνιον δὲ ἀπέκτεινεν ὁ ἐνδοξότατος Ἀγήνωρ,
La îmbulzirea din frunte, și-Agenor ucise pe Cloniu;

Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε	341
τὸν Δηίοχον δὲ ἔτρωσεν ὁ Πάρις ὄπισθεν κατὰ τὸ ἔσχατον τοῦ ὤμου
Paris ochi pe Deioh în șirul întâi și din fugă

φεύγοντ' ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.	342
φεύγοντα ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς εἰς τὸ πρόσω δὲ διεπέρασε τὸν σίδηρον.
Umăru-n colț de la spate pălindu-l, cu lancea-i străpunse.

ὄφρ' οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ' ἔντεα, τόφρα δ' Ἀχαιοὶ	343
ἐν ὅσῳ δὲ οὗτοι τούτους ἀπεγύμνουν τῶν ὅπλων, ἐν τοσούτῳ οἱ Ἕλληνες
Până ce biruitorii pe morți să despoaie de arme,

τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ	344
τῇ ὀρωρυγμένῃ τάφρῳ καὶ ὀρθοῖς ξύλοις ἀτάκτως ἐμπεσόντες,
Peste părcan și pe șanț Aheii-napoi o zbughiră

ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.	345
ἔνθα κἀκεῖσε ἔφευγον, εἰσήρχοντο δὲ εἰς τὸ τεῖχος ὑπ' ἀνάγκης·
Care-ncotro și s-ascunser-acolo sub zid, de nevoie.

Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας	346
ὁ Ἕκτωρ δὲ μεγάλως βοήσας παρεκελεύσατο τοῖς Τρῳσίν,
Hector atuncea răcnind, pe-ai săi începu să-i îndemne:

νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δ' ἔναρα βροτόεντα·	347
ἐπὶ τὰς ναῦς ἐφορμᾷν (μᾶτε), καταλείπειν (πετε) δὲ τὰ ᾑμαγμένα σκύλα
„Iureș, voinici, la corăbii; lăsați sângeratele pleanuri.

ὃν δ' ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω,	348
καὶ ὃν δ᾽ ἂν ἐγὼ πόρρω τῶν νεῶν ἑτέρωθι μένοντα θεάσωμαι,
Cum voi vedea pe-oarecine prin lături departe de vase,

αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐδέ νυ τόν γε	349
οὐδέ γε αὐτὸν οἱ γνώριμοι
Eu pedepsi-l-voi cu moartea și nu-i vor da cinstea din urmă

γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα,	350
καὶ αἱ γνώριμαι πυρὸς ἀξιώσουσιν ἀποθανόντα,
Rudele lui să-i îngroape cenușa, ci cânii și corbii

ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.	351
ἀλλ᾿ οἱ κύνες ἑλκύσουσι πρὸ τῆς ἡμετέρας πόλεως.
Au să se-ndoape din trupu-i zvârlit înaintea cetății.”

ὣς εἰπὼν μάστιγι κατωμαδὸν ἤλασεν ἵππους	352
οὕτως εἰπὼν μάστιγι κατὰ τῶν ὤμων ἔπληξε τοὺς ἵππους,
Zise și-ndată cu biciul plesni telegarii pe umăr.

κεκλόμενος Τρώεσσι κατὰ στίχας· οἳ δὲ σὺν αὐτῷ	353
παρακελευόμενος τοῖς Τρῳσὶν ἐπὶ τὰς τάξεις, οὗτοι δὲ μετ' αὐτοῦ
Cetele sale pe rând înteți și le aprinse. Troienii

πάντες ὁμοκλήσαντες ἔχον ἐρυσάρματας ἵππους	354
πάντες ὁμοῦ βοήσαντες ἤλαυνον τοὺς τὰ ἅρματα ἑλκύοντας ἵππους
Toți își mânau asmuțind cu strașnice chiote caii

ἠχῇ θεσπεσίῃ· προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων	355
σὺν βοῇ θαυμαστῇ, ἔμπροσθεν δὲ Ἀπόλλων ὁ καθαρὸς
Cei purtători de telegi. Nainte apucându-le Febos

ῥεῖ' ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων	356
ῥᾳδίως τὰς ὄχθας τῆς βαθείας τάφρου τοῖς ποσὶ καταστρέφων
Marginea șanțului o nărui ușor cu piciorul

ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον	357
εἰς τὸ μέσον κατέβαλλεν, ἐγαίωσε δὲ ὁδὸν
Și, prăbușind-o prin șanț, pe acolo podi el o cale

μακρὴν ἠδ' εὐρεῖαν, ὅσον τ' ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ	358
μακρὰν καὶ πλατεῖαν, ἐφ' ὅσον ὁρμὴ δόρατος καὶ βολὴ
Lată și lungă doar numai cât bate o lance-aruncată

γίγνεται, ὁππότ' ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.	359
γίνεται, ὅταν ἀνὴρ πεῖραν λαμβάνων τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως ἀφῇ.
De un bărbat care-ncearcă la jocuri să-și vadă tăria;

τῇ ῥ' οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν, πρὸ δ' Ἀπόλλων	360
ταύτῃ δὲ οὗτοι εἰσέρρεον κατὰ τάξεις, πρὸ πάντων δὲ ὁ Ἀπόλλων
Tabără-ntins pe acolo Troienii glotiș, iar Apolon

αἰγίδ' ἔχων ἐρίτιμον· ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν	361
κατέχων τὴν πολύτιμον αἰγίδα, καθεῖλε δὲ τὸ τεῖχος τῶν Ἑλλήνων
Merge-nainte cu pavăza-i cea sclipitoare și surpă

ῥεῖα μάλ', ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης,	362
πάνυ ῥᾳδίως, ὥσπερ ὅταν τις παῖς ἄμμον πλησίον τῆς θαλάσσης συγχέῃ,
Zidul Aheilor lesne de tot. Cum aproape de mare

ὅς τ' ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν	363
ὅστις ἐπειδὰν ποιήσῃ παίγνια ἀφροσύναις, καὶ μωρίαις,
Un copilaș, când se joacă și-și face din prund jucărele,

ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.	364
πάλιν συνέχευεν τοῖς ποσὶ καὶ ταῖς χερσὶ παίζων.
Iar le răstoarnă din joacă cu mânile și cu piciorul

ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν	365
οὕτω δὴ σύ, ὦ τοξικὲ Φοῖβε, τὸν πολὺν πόνον, καὶ τὴν ταλαιπωρίαν
Astfel, Apolon, tu irosit-ai ușor stăvilarul

σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.	366
τῶν Ἑλλήνων συνέχεας, αὐτοῖς δὲ φυγὴν ἐνέβαλες.
Muncă și trudă făcută de-Ahei și-nlesnitu-le-ai fuga.

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,	367
οὕτως οὗτοι μὲν παρὰ ταῖς ναυσὶ κατείχοντο ἐπιμένοντες,
Dânșii abia la corăbii, oprindu-se, s-adăpostiră.

ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι	368
ἀλλήλοις τε παρακελευόμενοι καὶ πᾶσι τοῖς θεοῖς
Se îndemnau înde-ei și cucernic cu brațe-nălțate

χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ' εὐχετόωντο ἕκαστος·	369
τὰς χεῖρας αἴροντες, μεγάλως ηὔχοντο ἅπαντες.
Zeilor tare cu glas se rugau tuturor fiecare;

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν	370
Νέστωρ δὲ μάλιστα ὁ ἀπὸ τῆς Γερήνης ἡγεμὼν καὶ φύλαξ τῶν Ἑλλήνων
Și mai fierbinte era rugăciunea rostită de Nestor,

εὔχετο χεῖρ' ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·	371
ηὔχετο, τὰς χεῖρας ἐκτείνων εἰς τὸν ἔναστρον οὐρανὸν λέγων·
Turnul ahaic. El zise, spre ceru-nstelat ridicându-și

Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ	372
ὦ Ζεῦ πάτερ, εἴ τις ποτέ σοι ἐν τῇ Ἑλλάδι τῇ σιτοφόρῳ,
Brațele: „Dacă vreodată în Argos mănosul, noi, Doamne,

ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων	373
ἢ βοός, ἢ προβάτου μηρούς λιπαροὺς κατακαίων
Pentru întorsul acasă, rugându-te arsu-ți-am buturi

εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δ' ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,	374
ηὔχετο ὑποστρέψαι, σὺ δὴ ὑπέσχου καὶ ἐπένευσας,
Grase de bou sau berbec, iar tu ne-ai dat semn de-nvoire,

τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ,	375
τούτων μνήσθητι, καὶ ἀποσόβησον, ὦ οὐράνιε, τὴν ἀνηλεῆ καὶ χαλεπὴν ἡμέραν,
Adu-ți aminte de noi și-nlătură ceasul pierii;

μηδ' οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.	376
μὴ δ᾽ οὕτω καταλίμπανε τοὺς Ἕλληνας ἀναιρεῖσθαι τοῖς Τρῳσίν.
Nu lăsa, Doamne, pe Ahei cumva să-i doboare Troienii.”

ὣς ἔφατ' εὐχόμενος, μέγα δ' ἔκτυπε μητίετα Ζεύς,	377
οὕτως εἶπεν εὐχόμενος, μεγάλως δὲ ἐβρόντα ὁ βουλευτικὸς Ζεὺς
Ast-a zis el, și c-un tunet cumplit bubui înțeleptul

ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.	378
ἐπακούων τῶν εὐχῶν τοῦ γέροντος τοῦ υἱοῦ τοῦ Νηλέως.
Zeus din nori țiind seamă de ruga bătrânului Nestor.

Τρῶες δ' ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο,	379
οἱ Τρῷες δὲ ἐπειδὴ ἤκουσαν τὸν κτύπον τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός,
Când auziră Troienii acest bubuit al lui Zeus,

μᾶλλον ἐπ' Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.	380
μᾶλλον κατὰ τῶν Ἑλλήνων ὥρμων, ἐμνήσθησαν δὲ τῆς μάχης·
Mai cu-nfocare spre-Ahei, de harță setoși, năvăliră.

οἳ δ' ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο	381
οὗτοι δὲ ὥσπερ ὅταν μέγα κῦμα τῆς εὐρυχώρου θαλάσσης
Cum un talaz uriaș pe largile căi ale mării

νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ' ἐπείγῃ	382
ὑπὲρ τῶν τοίχων τῆς νεὼς κατέλθῃ καὶ εἰσχυθῇ, ἀκμάζῃ καὶ σφοδρῶς πνέῃ
Peste pereții corăbiei cotropitor se revarsă,

ἲς ἀνέμου· ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ' ὀφέλλει·	383
ἡ δύναμις τοῦ ἀνέμου, αὕτη γὰρ μάλιστά γε τὰ κύματα αὔξει·
Când e săltat de furtuna ce-nalță mai vajnice valuri;

ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον,	384
οὕτως οἱ Τρῷες σὺν βοῇ μεγάλῃ κατέβαινον τὸ τεῖχος,
Tocmai așa, chiuind, pe zid se urcară Troienii,

ἵππους δ' εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο	385
τοὺς ἵππους δὲ εἰσαγαγόντες παρὰ ταῖς πρύμναις ἐπολέμουν
Caii-năuntru-și mânară și-n dos la corăbii din suliți

ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφ' ἵππων,	386
δόρασι διστόμοις ἐκ τοῦ σύνεγγυς, οἱ μὲν ἀπὸ τῶν ἵππων,
Se încleștară. Ei lupta duceau din telegi, iar Aheii

οἳ δ' ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες	387
οἱ δὲ ἀπὸ τῶν μελαίνων νεῶν ἐφ᾽ ὕψους ἑστῶτες
Se apărau de pe vasele negre cu felul de arme

μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ' ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο	388
δόρασι μακροῖς, ἃ δὴ αὐτοῖς ἐν ταῖς ναυσὶν ἔκειντο τῶν νεῶν ἀμυντήρια,
Care pe-acolo le-aveau de slujit în războiul pe mare,

ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.	389
ἐκ πολλῶν συγκεκολλημένα ἵνα γένηται μακρά, σιδήρῳ κατὰ τὸ ἄκρον ἐστομωμένα.
Înmănuncheate prăjini cu ciocuri de aram-ascuțite.

Πάτροκλος δ' εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε	390
ὁ Πάτροκλος δὲ ἕως μὲν οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Τρῷες
Iară Patroclu, cât timp înainte Troienii și Aheii

τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν,	391
περὶ τὸ τεῖχος ἐπολέμουν ἔξω τῶν ταχειῶν νεῶν,
Dat-au bătaia la zid, afară de repezi corăbii,

τόφρ' ὅ γ' ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο	392
ἐπὶ τοσοῦτον οὗτος ἐν τῇ σκηνῇ Εὐρυπύλου τοῦ υἱοῦ Ἀγαπήνορος
Merse la cortul viteazului soț Evripil, și cu vorba

ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δ' ἕλκεϊ λυγρῷ	393
ἐκάθητο, καὶ εὔφραινεν αὐτὸν λόγοις, καὶ ἐπὶ τῷ χαλεπῷ τραύματι
Sta-nveselindu-l pe el și pe rana-i cea grea presărându-i

φάρμακ' ἀκέσματ' ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.	394
φάρμακα ἐπέβαλλε θεραπευτικὰ τῶν σκοτεινῶν ὀδυνῶν.
Leacuri ce-alină durerile amare, iar când mai pe urmă

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε	395
ἐπειδὴ δὲ εἰς τὸ τεῖχος ἐφορμήσαντας ἐθεάσατο
Zidul văzu năruit de dușmani și-auzi de departe

Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,	396
τοὺς Τρῷας, τῶν Ἑλλήνων δὲ ἐγένετο θόρυβος καὶ φυγή,
Țipătul înfricoșat al Aheilor, tropotul fugii,

ᾤμωξέν τ' ἄρ' ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ	397
ἐστέναξε δὴ σὺν βοῇ μετὰ ταῦτα, καὶ ἔτυψε τοὺς ἑαυτοῦ μηρούς
Scoase Patroclu un gemet atunci și cu palmele-n coapse

χερσὶ καταπρηνέσσ', ὀλοφυρόμενος δ' ἔπος ηὔδα·	398
χερσὶ κατωφερέσιν, ὀδυρόμενος δὲ ἔλεγεν·
El se bătu de necaz și îndată rănitului zise:

Εὐρύπυλ' οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί περ' ἔμπης	399
ὦ Ἐυρύπυλε, οὐκέτι σοι δύναμαι καίτοι χρήζοντί μου
„Nu pot aici să mai stau, oricât ai nevoie de mine,

ἐνθάδε παρμενέμεν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν·	400
ἐνταυθοῖ παραμένειν, ἤδη γὰρ μεγάλη φιλονεικία καὶ ἔρις διηγέρθη,
Tu, Evripile, căci mare-i pârjolul ce-acuma se-ncinse;

ἀλλὰ σὲ μὲν θεράπων ποτιτερπέτω, αὐτὰρ ἔγωγε	401
ἀλλὰ σε ὁ θεράπων παραμυθείσθω· ἐγὼ δὲ
Las’să te mângâie unul de-ai tăi și să cate de tine.

σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα, ἵν' ὀτρύνω πολεμίζειν.	402
δραμοῦμαι πρὸς τὸν Ἀχιλλέα, ὅπως αὐτὸν διεγείρω πρὸς πόλεμον.
Eu mă răped la Ahile și am să-l grăbesc să ia parte

τίς δ' οἶδ' εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω	403
τίς δὲ οἶδεν εἰ σὺν θεῷ ἐρεθίσω τὴν ψυχὴν αὐτοῦ
Ne’ntârziat la război, căci poate vr’un zeu să-mi ajute

παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.	404
παραινέσας καὶ παρακαλέσας; ἀγαθὴ δέ ἐστιν ἡ τοῦ φίλου παραίνεσις καὶ προτροπή.
Și-am să-l înduplec, e bun doar îndemnul ce vine de-alături

τὸν μὲν ἄρ' ὣς εἰπόντα πόδες φέρον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ	405
τοῦτον μὲν οὖν οὕτως ἀπόντα οἱ πόδες ἀπῆγον· οἱ Ἕλληνες δὲ
De la prieteni.” El zice și-o ia la picior. Iar Aheii

Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐδ' ἐδύναντο	406
παρέμενον ἑδραίως τοὺς Τρῷας ἐπιόντας, οὐδὲ ἐδύναντο
Stau îndârjiți la năpada Troienilor. Nu puteau însă

παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν·	407
καίπερ ὄντας ὀλιγωτέρους ἀποκρούσασθαι καὶ ἀπελάσαι ἐκ τῶν νεῶν
De la corăbii pe ei, deși mai puțini, să-i abată.

οὐδέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας	408
οὐδέποτε οἱ Τρῷες ἐδύναντο τὰς τῶν Ἑλλήνων τάξεις
Dar și Troienii cu carele nu izbuteau să răzbată

ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.	409
διαλύσαντες συμμιγῆναι ταῖς σκηναῖς, οὐδὲ ταῖς ναυσίν·
Cetele-Aheilor și să pătrundă la stolul de vase.

ἀλλ' ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει	410
ἀλλ᾿ ὥσπερ ἡ στάθμη εὐθύνει καὶ κανονίζει τὸ ναυπηγήσιμον ξύλον
Ca un dreptar ce-l întinde la bârnele unei corăbii

τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος, ὅς ῥά τε πάσης	411
ἐν ταῖς παλάμαις τοῦ ἐπιστήμονος τέκτονος, ὃς δὴ πᾶσαν
Meșterul cel iscusit care, povățuit de Atena,

εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης,	412
τὴν τέχνην καλῶς ἐπίσταται διδασκαλίαις τῆς Ἀθηνᾶς.
Tot meșteșugul și-l știe deplin la clăditul de vase,

ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·	413
οὕτω μὲν κατ᾽ ἴσον ἡ μάχη τούτων καὶ ὁ πόλεμος ἐξετάθη.
Astfel în dreaptă măsură-ncordată stătu bătălia.

ἄλλοι δ' ἀμφ' ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν,	414
οἱ ἄλλοι δὲ περὶ τὰς ἄλλας ναῦς ἐπολέμουν πόλεμον.
Unii pe aici s-opinteau, ceilalți pe la alte corăbii.

Ἕκτωρ δ' ἄντ' Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο.	415
ὁ Ἕκτωρ δὲ κατεναντίον τοῦ ἐνδόξου Αἴαντος ὥρμησεν,
Hector atunci se ivi înaintea slăvitului Aias,

τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐδὲ δύναντο	416
οὗτοι δὲ περὶ μιᾶς νεὼς εἶχον τὴν μάχην, οὐδὲ ἐδύναντο,
Ci în zadar la un vas amândoi se căzneau, că nici Hector

οὔθ' ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα	417
οὔτε οὗτος τοῦτον ἀποδιῶξαι καὶ καῦσαι πυρὶ τὰς ναῦς,
Nu izbutea să-l alunge și vasul s-aprindă, nici Aias

οὔθ' ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥ' ἐπέλασσέ γε δαίμων.	418
οὔτε οὗτος τοῦτον εἰς τοὐπίσω ἀπώσασθαι, ἀφ᾽ οὗ προσεπέλασεν αὐτὸν ὁ θεός·
Să-l depărteze pe el, fiindu-i pe alăturea zeul.

ἔνθ' υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας	419
τότε τὸν υἱὸν τοῦ Κλυτίου τὸν Καλήτορα ὁ λαμπρὸς Αἴας
Numai pe unul Caletor, fecior al lui Clitiu, când merge

πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.	420
φέροντα πῦρ εἰς τὴν ναῦν ἔπληξε κατὰ τὸ στῆθος δόρατι,
Vasul să ardă, cu sulița Aias în piept îl împunge,

δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.	421
ἐψόρησε δὲ πεσῶν, ὁ δαλὸς δὲ ἐξέπεσε τῆς χειρὸς αὐτοῦ.
Cade Caletor bufnind și tăciunele-i scapă din mână.

Ἕκτωρ δ' ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν	422
ὁ Ἕκτωρ δὲ ἐπειδὴ ἐθεάσατο τὸν ἑαυτοῦ ἐξάδελφον τοῖς ὀφθαλμοῖς
Hector, îndată ce vărul și-l vede de-aproape cu ochii

ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης,	423
καταπεσόντα ἐν τῷ χώματι, καὶ τῷ κονιορτῷ ἔμπροσθεν τῆς μελαίνης νεώς,
Astfel în colb tăvălit înaintea corăbiei negre,

Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·	424
μεγάλως βοήσας παρεκελεύσατο τοῖς Τρῳσί, καὶ τοῖς Λυκίοις, λέγων·
Strigă vârtos la Troieni și la oaste-ajutoare zorindu-i:

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ	425
ὦ Τρῷες, καὶ Λύκιοι, καὶ Δάρδανοι πολεμισταί,
„Hei, Licieni și Troieni, Dardani luptători din aproape,

μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε,	426
μηδαμῶς ἀναχωρεῖτε τῆς μάχης, ἐν τούτῳ τῷ στενώματι,
Nu vă mai dați înapoi, oricât e strâmtoarea de mare.

ἀλλ' υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ	427
ἀλλὰ σώσατε τὸν υἱὸν τοῦ Κλυτίου, μήποτε αὐτὸν οἱ Ἕλληνες
Voi pe Caletor păziți, ca să nu mi-l despoaie dușmanii;

τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.	428
ἐκδύσωσι τὰ ὅπλα ἀποθανόντα ἐν τῷ ἀγῶνι τῶν νεῶν.
El a căzut chiar acum în tabără, aici la corăbii.”

ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.	429
οὕτως εἰπὼν ἔβαλε κατὰ τοῦ Αἴαντος δόρατι λαμπρῷ,
Zise și luciul bold chiti el asupra lui Aias,

τοῦ μὲν ἅμαρθ', ὃ δ' ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν	430
καὶ τούτου μὲν ἀπέτυχε, Λυκόφρονα δὲ αὐτὸς τὸν υἱὸν τοῦ Μάστορος
Nu-l nimeri pe viteaz, ci pe fiul lui Mastor Licofron,

Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παρ' αὐτῷ	431
τὸν θεράποντα τοῦ Αἴαντος τὸν ἐκ τῶν Κυθήρων τῆς νήσου, ὃς δὴ παρ' αὐτῷ
Soț de-al lui Aias venit din Citera la dânsul acasă,

ναῖ', ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι,	432
κατῴκει, ἐπειδὴ ἄνδρα ἀπέκτεινεν ἐν τοῖς ὑπερενδόξοις Κυθήροις.
Când omorâse pe unul în țara cea sfântă-a Citerii,

τόν ῥ' ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ	433
τοῦτον δὴ ἔτρωσε κατὰ τὴν κεφαλὴν ὑπεράνω τοῦ ὠτὸς σιδήρῳ ὀξεῖ
Peste ureche la cap cu aram-ascuțită-l ajunse

ἑσταότ' ἄγχ' Αἴαντος· ὃ δ' ὕπτιος ἐν κονίῃσι	434
ἑστῶτα πλησίον τοῦ Αἴαντος, οὗτος δὲ ἐπὶ τὰ μετάφρενα κατὰ γῆς
Unde stătea lângă Aias și-n praf el pe spate din coada

νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.	435
ἀπὸ τῆς πρύμνης τῆς νεὼς χαμαὶ ἔπεσε, παρελύθησαν δὲ καὶ ἐνεκρώθησαν τὰ μέλη αὐτοῦ.
Vasului s-a răsturnat cu trupul sleit de putere.

Αἴας δ' ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·	436
ὁ Αἴας δὲ ἐφοβήθη, εἶπε δὲ πρὸς τὸν ἀδελφόν·
Cum îl văzu,-nfiorat, se întoarse la frate-său Aias:

Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος	437
ὦ προσηνέστατε Τεῦκρε, ἀνῃρέθη ἡμῖν ὁ πιστὸς φίλος
„Dragul meu Teucru, nu vezi? Ucis ni-e bunul tovarăș,

Μαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα	438
υἱὸς τοῦ Μάστορος, ὃν ἡμεῖς ἐκ τῶν Κυθήρων παρόντα
Fiul lui Mastor, pe care amândoi, când veni din Citera,

ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·	439
ὁμοίως τοῖς ἀγαπητοῖς γονεῦσιν ἐτιμῶμεν ἐν τῷ οἴκῳ,
Ca pe un tată-l cinsteam în casa părinților noștri.

τὸν δ' Ἕκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε. ποῦ νύ τοι ἰοὶ	440
τοῦτον δὲ Ἕκτωρ ὁ μεγαλόψυχος ἀπέκτεινεν· ποῦ δή σοι οἱ ὀϊστοὶ
Hector acum îl răpuse pe el. Dar unde ți-i arcul

ὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων;	441
οἱ ταχέως τὸν θάνατον ἐπάγοντες, καὶ τὸ τόξον, ὅπερ σοι ἐδωρήσατο ὁ καθαρὸς Ἀπόλλων;
Repede ucigător care ți-e dăruit de Apolon?”

ὣς φάθ', ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,	442
οὕτως εἶπεν, οὗτος δὲ συνῆκε, τρέχων δὲ ἐγγὺς αὐτοῦ ἔστη,
Zice, iar Teucru ia seama și aleargă pe-aproape de Aias;

τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην	443
ἔχων τὸ τόξον ἐν ταῖς χερσὶ καὶ τὸ ὀπισθοκαμπές, καὶ τὴν φαρέτραν
Arcul își ține strunit, de săgeți îi e doldoră tolba,

ἰοδόκον· μάλα δ' ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει.	444
τὴν ἔχουσαν τοὺς ἰούς, πάνυ δὲ ταχέως βέλη κατὰ τῶν Τρῴων ἀφίη,
Prinde să tragă-n Troieni și-o ia repede. Pe-al lui Pisenor

καί ῥ' ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν	445
καὶ δὴ ἔτρωσε τὸν Κλεῖτον τὸν λαμπρὸν υἱὸν
Fiu arătos nimeri, unul Cleitos, anume ortacul

Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο	446
τοῦ Πεισήνορος, τὸν φίλον Πολυδάμαντος τοῦ λαμπροῦ υἱοῦ τοῦ Πάνθου,
Lui Polidamas, slăvitul fecior al oșteanului Pantus.

ἡνία χερσὶν ἔχοντα· ὃ μὲν πεπόνητο καθ' ἵππους·	447
τὰς ἡνίας κατέχοντα ταῖς χερσίν, οὗτος μὲν διεπράττετο τὰ περὶ τοὺς ἵππους,
Frânele avea el în mână, căci el îi era vizitiul

τῇ γὰρ ἔχ' ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες	448
ταύτῃ γὰρ ἤλαυνεν, ὅπου δὴ πολλῷ πλείους τάξεις συνεταράττοντο
Și, ca să placă lui Hector, mânase teleaga pe unde

Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δ' αὐτῷ	449
τῷ Ἕκτορι καὶ τοῖς Τρῳσὶ τὰ πρὸς χάριν ποιῶν, ταχέως δ᾽ αὐτῷ
Forfota de înglotire mai deasă era și-l ajunse

ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.	450
ἐπῆλθε τὸ δεινόν, ὅπερ αὐτῷ οὐδεὶς ἐκώλυσε καίπερ σπεύδοντι καὶ προθυμουμένῳ·
Răul de care, cu toată dorința, să-l apere nimeni

αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·	451
ὄπισθεν γὰρ εἰς τὸν αὐχένα αὐτοῦ ἐνεπάγη ὁ ὀδυνηρὸς ὀϊστός,
Nu mai putu, căci amar în ceafă-l pătrunse săgeata

ἤριπε δ' ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι	452
κατέπεσε δὲ ἐκ τοῦ ὀχήματος, ἀνεχώρησαν δὲ αὐτῷ οἱ ἵπποι
Și-alunecă el din car. Se traseră caii și carul

κείν' ὄχεα κροτέοντες. ἄναξ δ' ἐνόησε τάχιστα	453
κενὸν τὸ ὄχημα κροτοῦντες, τάχιστα δὲ ἐθεάσατο ὁ βασιλεὺς
Gol hurui. Ci îndată văzu Polidamas și-n fața

Πουλυδάμας, καὶ πρῶτος ἐναντίος ἤλυθεν ἵππων.	454
Πολυδάμας, καὶ πρῶτον ἦλθεν ἐναντίον τῶν ἵππων,
Cailor se repezi și, apucându-i de hățuri, îi dete

τοὺς μὲν ὅ γ' Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε,	455
καὶ τούτους μὲν οὗτος Ἀστύνῳ τῷ υἱῷ τοῦ Προτιάνορος ἔδωκε,
Lui Astinoos, fecior al unui viteaz Protiaon,

πολλὰ δ' ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα	456
πολλὰ δ᾽ αὐτὸν προέτρεψεν ἐγγὺς κατέχειν ὁρῶντα
Și-i porunci înadins să-i ție pe-aproape, cu ochii

ἵππους· αὐτὸς δ' αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη.	457
τοὺς ἵππους, αὐτὸς δὲ ἐπανελθὼν τοῖς πρωταγωνισταῖς συνεμίγη.
Țintă la el; apoi iară se duse prin oastea din frunte.

Τεῦκρος δ' ἄλλον ὀϊστὸν ἐφ' Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ	458
ὁ Τεῦκρος δὲ ἄλλου ἰὸν κατὰ τοῦ Ἕκτορος τοῦ σιδήρῳ καθωπλισμένου
Teucru o altă săgeată și-asupra-narmatului Hector

αἴνυτο, καί κεν ἔπαυσε μάχης ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν,	459
ἔβαλε, καὶ δὴ ἔπαυσεν ἂν τῆς μάχης αὐτὸν παρὰ ταῖς ναυσὶ τῶν Ἑλλήνων,
Mai aținti și ar fi fost isprăvit la corăbii războiul

εἴ μιν ἀριστεύοντα βαλὼν ἐξείλετο θυμόν.	460
εἴγ᾽ αὐτὸν ἀνδραγαθοῦντα πλήξας ἀφείλετο τὴν ψυχήν,
Dacă lui Hector atunci i-ar fi dat lovitura de moarte.

ἀλλ' οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥ' ἐφύλασσεν	461
ἀλλ᾽ οὐκ ἐλάνθανε τὸν συνετὸν νοῦν τοῦ Διός, ὃς δὴ ἐφύλαττε
Dar luă seama pe loc temeinica minte-a lui Zeus,

Ἕκτορ', ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα,	462
τὸν Ἕκτορα, Τεῦκρον δὲ υἱὸν τοῦ Τελαμῶνος τὸ καύχημα ἀφῃρεῖτο,
Ocrotitorul lui Hector, și nu da lui Teucru mărirea;

ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ	463
ὃ αὐτῷ τὴν καλῶς συνεστραμμένην νευρὰν ἐν τῷ ἀμωμήτῳ τόξῳ
Struna cea bine sucită, când Teucru o trase pe arcul

ῥῆξ' ἐπὶ τῷ ἐρύοντι· παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ	464
ἔρριψε καὶ διέκοψε κατ' αὐτοῦ ἕλκοντος, παρηνέχθη δ' αὐτῷ ἄλλοσε
Cel minunat, el i-o rupse și dete-ntr-aiurea săgeata

ἰὸς χαλκοβαρής, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.	465
ὁ τῷ σιδήρῳ βαρὺς ὀϊστός, τὸ τόξον δὲ ἐξέπεσε τῆς χειρὸς αὐτοῦ.
Cea-ngreuiată de aramă. Lui Teucru-i căzu atunci arcul

Τεῦκρος δ' ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·	466
ὁ Τεῦκρος δὲ ἐφοβήθη, καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἀδελφόν·
Și înfiorându-se, el se plânse la frate-său Aias:

ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει	467
φεῦ φεῦ, ὄντως δὴ παντάπασι διακόπτει τὰ βουλεύματα τῆς μάχης
„Vai, negreșit că un zeu ne face cu totul deșeartă

δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός,	468
τῆς ἡμετέρας ὁ θεός, ὅστις τὸ τόξον ἐξέβαλεν ἀπὸ τῆς χειρός μου,
Ținta; el arcul din mână-mi smuci și îmi rupse și struna

νευρὴν δ' ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα	469
τὴν νευρὰν δὲ διέκοψε τὴν νεωστὶ ἐστραμμένην, ἣν ἐδέσμευσα
Cea de curând răsucită, -nnădită chiar azi dimineață

πρώϊον, ὄφρ' ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.	470
πρόσφατον ὅπως ἂν ἀνέχοιτο τῶν συνεχῶς ἐκπηδώντων ὀϊστῶν.
Ca să mai ție, oricâte săgeți ar zbura de pe dânsa.”

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·	471
πρὸς τοῦτον δὲ ἀπεκρίνετο μετὰ ταῦτα Αἴας ὁ μέγας υἱὸς τοῦ Τελαμῶνος·
Aias Telamonianul îndată lui Teucru răspunse:

ὦ πέπον ἀλλὰ βιὸν μὲν ἔα καὶ ταρφέας ἰοὺς	472
ὦ προσηνέστατε, ἀλλὰ σὺ τὸ μὲν τόξον ἄφες, καὶ τοὺς πυκτοὺς ὀϊστοὺς
„Dragul meu, lasă deoparte săgețile tale și arcul,

κεῖσθαι, ἐπεὶ συνέχευε θεὸς Δαναοῖσι μεγήρας·	473
κεῖσθαι, ἐπειδὴ ὁ θεὸς συνέχεε φθονήσας τοῖς Ἕλλησι,
Ți l-a vrăjit vreun zeu pizmuindu-ne soarta și neamul.

αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ	474
λαβὼν δὲ ταῖς χερσὶ τὸ μακρὸν δόρυ, καὶ τὴν ἀσπίδα ἐν τῷ ὤμῳ,
Haide, ia sulița lungă și pavăza-ți pune pe umăr,

μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.	475
μάχου τοῖς Τρῳσί, καὶ τοὺς ἄλλους λαούς διέγειρε,
Bate-te-așa cu Troienii și ia tu la zor și pe alții.

μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν	476
μὴ δὴ ἄνευ σπουδῆς καὶ ἀγῶνος, καίπερ νικήσαντες λάβοιεν
Chiar dacă biruie dânșii, să nu ne ia vasele-ncalte

νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.	477
τὰς εὐκαθέδρους ναῦς, ἀλλὰ μνησώμεθα τῆς μάχης.
Fără de caznă și greu. La luptă dar fie-ne gândul.”

ὣς φάθ', ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν,	478
οὕτως εἶπεν· οὗτος δὲ τὸ μὲν τόξον ἐν τῇ σκηνῇ ἔθηκεν.
Astfel îi zise, și Teucru se duse și-n cort lăsă arcul,

αὐτὰρ ὅ γ' ἀμφ' ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον,	479
αὐτὸς δὲ περὶ τοὺς ὤμους ἔθηκε τὴν τετράπτυχον ἀσπίδα,
Puse pe umăr un scut din straturi de piele vr’o patru,

κρατὶ δ' ἐπ' ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν	480
τῇ ἰσχυρᾷ δὲ κεφαλῇ τὴν καλῶς κατεσκευασμένην περικεφαλαίαν ἔθηκε
Puse și-n capu-i vârtos o chivără bine lucrată

ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·	481
τὴν ἱππείας τρίχας ἔχουσαν, φοβερῶς δὲ ὁ λόφος ἄνωθεν κατένευεν,
Și cu o coadă de cal care-n vânt flutura-ngrozitoare,

εἵλετο δ' ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,	482
ἔλαβε δὲ τὸ στιβαρὸν δόρυ σιδήρῳ ὀξεῖ ἐστομωμένον,
Și luând țapăna lance cu vârf ascuțit de aramă,

βῆ δ' ἰέναι, μάλα δ' ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.	483
ὥρμησε δὲ πορεύεσθαι, πάνυ δὲ ταχέως τρέχων τῷ Αἴαντι παρέστη.
Teucru se duse-apoi iute și stete cu Aias alături.

Ἕκτωρ δ' ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα,	484
ὁ Ἕκτωρ δὲ ἐπειδὴ ἐθεάσατο τὰ βέλη τοῦ Τεύκρου βλαβέντα,
Hector, îndată ce vede stricat meșteșugul lui Teucru,

Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·	485
μεγάλως βοήσας παρεκελεύσατο τοῖς Τρῳσὶ καὶ τοῖς Λυκίοις, λέγων·
Strigă prelung la Troieni și la soții de arme-mboldindu-i:

Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ	486
ὦ Τρῷες καὶ Λύκιοι, καὶ Δάρδανοι πολεμισταί,
„Hei, Licieni și Troieni, Dardani care bateți de-aproape,

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς	487
ὦ φίλοι, ἄνδρες ὑπάρχετε, μνήσθητε δὲ τῆς ὁρμητικῆς καὶ πολεμικῆς ἰσχύος
Fiți, o prieteni, bărbați. V-aduceți aminte de-al vostru

νῆας ἀνὰ γλαφυράς· δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν	488
κατὰ τὰς βαθείας ναῦς, ἤδη γὰρ ἐθεασάμην τοῖς ὀφθαλμοῖς
Aprig năvalnic îndemn acum la corăbii. Cu ochii

ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα.	489
ἀνδρὸς ἀριστέως βέλη βεβλαμμένα ἐκ τοῦ Διός,
Mei am văzut nimicite de Zeus săgețile unui

ῥεῖα δ' ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή,	490
ῥαδίως δὲ εὐεπίγνωστος γίνεται τοῖς ἀνδράσιν ἡ τοῦ Διὸς δύναμις,
Mare viteaz. Și e lesne-a cunoaște puterea lui Zeus,

ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ,	491
καὶ ὅτε τισὶ δόξαν μεγάλην παρέξῃ,
Fie că dăruie el biruința și-nalță pe oameni

ἠδ' ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν,	492
καὶ ὅτε τινὰς ἐλαττοῖ, καὶ οὐ βούλεται βοηθεῖν,
Ori i-oropsește de tot și nu vrea să-i ia-n apărare;

ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ' ἀρήγει.	493
ὥσπερ νυνὶ τὴν μὲν ἰσχὺν τῶν Ἑλλήνων ἐλαττοῖ, ἡμῖν δὲ βοηθεῖ,
Astfel acum el scade pe-Ahei, iar pe noi ne ajută.

ἀλλὰ μάχεσθ' ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες· ὃς δέ κεν ὑμέων	494
ἀλλὰ μάχεσθε παρὰ ταῖς ναυσὶν ἀθρόοι καὶ ὁμοθυμαδόν· ὃς δ᾽ ἂν ὑμῶν
Hai dar, vă bateți glotiș la corăbii. Iar dacă vreunul

βλήμενος ἠὲ τυπεὶς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ	495
βληθεὶς ἢ τρωθεὶς θάνατον καὶ μόρον λάβῃ,
Are să cadă lovit sau împuns, după cum i-a fost scrisa,

τεθνάτω· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀμυνομένῳ περὶ πάτρης	496
ἀποθανέτω, οὐκ ἀπρεπές ἐστιν αὐτῷ μαχομένῳ ὑπὲρ τῆς πατρίδος
Poate să moară; frumos e când mori apărându-ți moșia,

τεθνάμεν· ἀλλ' ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω,	497
ἀποθανεῖν, ἀλλ᾽ ἦτε γαμετὴ σεσωσμένη μετὰ ταῦτ᾽ ἔσται, καὶ οἱ παῖδες,
Doar îți rămân după tine nevasta și fiii tăi teferi,

καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ	498
καὶ ὁ οἶκος, καὶ ἡ περιουσία ἀδιάφθορος, ἐὰν οἱ Ἕλληνες
Casa și averea-ți vor fi neatinse, de-ndată ce-Aheii

οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.	499
ἀναχωρήσωσι μετὰ τῶν νεῶν εἰς τὴν πατρίδα γῆν τὴν ἀγαπητήν.
Au să ia calea-napoi la corăbii spre scumpa lor țară.”

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.	500
οὕτως εἰπὼν παρώξυνεν ἑκάστου ψυχήν τε καὶ ἰσχύν.
Asta grăindu-le însufleți și-aprinse oștirea.

Αἴας δ' αὖθ' ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν·	501
Αἴας δ᾽ αὖ ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους παρεκελεύσατο τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις λέγων·
Aias așijderea-oamenii și-mbărbăta: „Să vă fie

αἰδὼς Ἀργεῖοι· νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι	502
ὦ Ἕλληνες, αἰσχύνη ἔστω, νῦν βέλτιον ἢ ἀποθανεῖν,
Vouă rușine, Argii! Ori astăzi murim la corăbii

ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν.	503
ἢ σωθῆναι, καὶ ἀπελάσαι τὰ δεινὰ ἀπὸ τῶν νεῶν,
Ori le scăpăm de primejdia focului ce le-amenință.

ἦ ἔλπεσθ' ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ	504
ἢ ἐλπίζετε ἐὰν τὰς ναῦς κρατήσῃ ὁ συνεχῶς τὴν περικεφαλαίαν κινῶν Ἕκτωρ
Vă-nchipuiți, dacă vasele fi-vor în mâna lui Hector,

ἐμβαδὸν ἵξεσθαι ἣν πατρίδα γαῖαν ἕκαστος;	505
πεζοὶ ἀφίξεσθαι πάντες εἰς τὴν ἰδίαν πατρίδα γῆν;
C-ați mai ajunge pedeștri în țara părinților voștri?

ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα	506
ἢ οὐκ ἀκούετε τοῦ Ἕκτορος παροξύνοντος ἅπαντα τὸν στρατόν,
N-auziți oare cum armia-ntreagă-și înflacără Hector

Ἕκτορος, ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει;	507
ὃς δὴ τὰς ναῦς κατακαῦσαι προθυμεῖται;
Și-nverșunat e, turbat să dea foc și pârjol la corăbii?

οὐ μὰν ἔς γε χορὸν κέλετ' ἐλθέμεν, ἀλλὰ μάχεσθαι.	508
οὐδαμῶς εἰς χορείαν ἐλθεῖν αὐτοὺς βοᾷ, ἀλλὰ πολεμεῖν·
Nu-și cheamă doară la horă el tabăra, ci la bătaie,

ἡμῖν δ' οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων	509
ἡμῖν δὲ οὐδεὶς ἄλλος νοῦς καὶ βουλὴ κρείσσων ταύτης,
Sfatul mai bun de urmare din parte-ne e numai unul,

ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.	510
ἢ ἐκ τοῦ σύνεγγυς συνάψαι τὰς χεῖρας τε καὶ τὴν ἰσχύν·
Toată vârtutea să punem, cu toții pieptiș să ne batem,

βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι	511
βέλτιον καὶ αἱρετώτερον καθ᾽ ἕνα χρόνον ἢ τεθνάναι, ἢ ζῇν,
Dar e mai bine odată să știm ce ne-așteaptă, potopul

ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι	512
ἢ ἐπὶ πολὺν χρόνον κάμνειν καὶ φθείρεσθαι ἐν τῇ χαλεπῇ μάχῃ,
Ori mântuirea, decât noi să fim irosiți într-o harță

ὧδ' αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπ' ἀνδράσι χειροτέροισιν.	513
οὕτω μάτην παρὰ ταῖς ναυσὶν ὑπ' ἀνδρῶν χειρόνων.
Crâncen-așa la corăbii de alții mai slabi în putere.”

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.	514
οὕτως εἰπὼν παρώξυνεν ἑκάστου προθυμίαν τε καὶ ἰσχύν.
Asta vorbindu-le, însufleți și aprinse oștirea.

ἔνθ' Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν	515
τότε Ἕκτωρ μὲν ἀνεῖλε Σχέδιον τὸν υἱὸν τοῦ Περιμήδους
Hector ucise pe Schediu, fruntașul foceilor, fiul

ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δ' ἕλε Λαοδάμαντα	516
τὸν ἡγεμόνα τῶν Φωκέων, Αἴας δὲ ἀνεῖλεν Λαοδάμαντα
Lui Perimede. Străpuns de Aias, căzu Laodamas,

ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·	517
τὸν ἡγεμόνα τῶν πεζῶν, τὸν λαμπρὸν υἱὸν τοῦ Ἀντήνορος.
Falnicul Antenorid, căpetenie a celor pedeștri.

Πουλυδάμας δ' Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε	518
Πολυδάμας δὲ Ὦτον τὸν ἐκ τῆς Κυλλήνης ἀπέκτεινε
Iar Polidamas ucise pe Domnul epeilor Otos

Φυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.	519
τὸν φίλον τοῦ υἱοῦ τοῦ Φυλέως τὸν ἡγεμόνα τῶν μεγαλοψύχων Ἐπειῶν.
Cilenianul, prieten și soț de război al lui Meges,

τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών· ὃ δ' ὕπαιθα λιάσθη	520
τούτῳ δὲ Μέγης ἐφώρμησε θεασάμενος, οὗτος δὲ εἰς τοὔμπροσθεν ἀνεχώρησεν
Care ațintindu-l, aleargă, ci-n lături se dă Polidamas,

Πουλυδάμας· καὶ τοῦ μὲν ἀπήμβροτεν· οὐ γὰρ Ἀπόλλων	521
ὁ Πολυδάμας, καὶ τούτου μὲν ἀπέτυχεν, οὐ γὰρ Ἀπόλλων
Și lovitura-i dă greș. Nu lasă doar Febos să piară

εἴα Πάνθου υἱὸν ἐνὶ προμάχοισι δαμῆναι·	522
ἀφίη τὸν τοῦ Πάνθου υἱὸν ἀναιρεθῆναι ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς·
Fiul lui Pantus în creștetul armiei celor din frunte.

αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.	523
οὗτος δὲ τὸ τοῦ Κροίσμου στῆθος κατὰ τὸ μέσον ἔπληξε τῷ δόρατι,
Lancea lui Meges atunci se-nfige în pieptul lui Cresmos,

δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δ' ἀπ' ὤμων τεύχε' ἐσύλα.	524
ἐψόφησε δὲ καταπεσών, οὗτος δὲ ἀπὸ τῶν ὤμων τὰ ὅπλα ἀφῃρεῖτο.
Care și cade bufnind, iar el îl despoaie de arme.

τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς	525
τηνικαῦτα δὲ ἐπ᾿ αὐτὸν ὥρμησε Δόλοψ καλῶς ἐπιστάμενος τὸ δόρυ
Tabăr-asupră-i Dolop, dibaciul în suliți, feciorul

Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν	526
ὁ υἱὸς τοῦ Λάμπου, ὃν Λάμπος ἐγέννησεν ὁ βέλτιστος τῶν ἀνδρῶν ὁ υἱὸς
Celui mai bun luptător, al unuia Lampos, răsadul

Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς,	527
τοῦ Λαομέδοντος καλῶς ἐπιστάμενον τὴν ὁρμητικὴν καὶ πολεμικὴν ἰσχύν·
Lui Laomedon, om prea încercat în avântul războinic;

ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ	528
οὗτος τότε τὸ μέσον τῆς ἀσπίδος τοῦ υἱοῦ τοῦ Φυλέως ἔβαλε τῷ δόρατι
Și pe la mijloc în pavăză-mpunge cu lancea pe Meges

ἐγγύθεν ὁρμηθείς· πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ,	529
ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὁρμήσας, ὁ πυκνὸς δὲ καὶ στιβαρὸς θώραξ ἐβοήθησεν αὐτῷ,
El în răpezu-i atunci, dar îl scapă pe Meges ferindu-l

τόν ῥ' ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα· τόν ποτε Φυλεὺς	530
ὃν δὴ ἐφόρει τοῖς κοιλώμασιν ἐνηρμοσμένον, ὅν ποτε ὁ Φυλεὺς
Plăcile de la pieptarul adus de-al lui tată Fileus

ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.	531
ἤνεγκεν ἐκ τῆς Ἐφύρης ἀπὸ Σελλήεντος τοῦ ποταμοῦ,
Dar prețuit din Efira cândva, de la râul Seleis.

ξεῖνος γάρ οἱ ἔδωκεν ἄναξ ἀνδρῶν Εὐφήτης	532
ξένος γὰρ αὐτῷ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν Εὐφήτης φορεῖν
Lui i-l dăduse un Domn Eufetes, fiind al lui oaspe,

ἐς πόλεμον φορέειν δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν·	533
εἰς τὸν πόλεμον πολεμίων ἀνδρῶν ἀποτροπήν·
Veșnic în luptă s-o poarte ca pază de arme dușmane

ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσ' ὄλεθρον.	534
ὅστις αὐτῷ καὶ τότε ἀπὸ τοῦ σώματος τοῦ παιδὸς ἀπεσόβησε τὸν ὀλέθριον θάνατον.
Cum de primejdie acuma păzi pe fecioru-i. Pe urmă

τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης	535
τούτου δὲ ὁ Μέγης τῆς σιδηρᾶς περικεφαλαίας τῆς ἱππείαις θριξί δασυνομένης
Meges chiti pe Dolop cu sulița-n coiful de-aramă

κύμβαχον ἀκρότατον νύξ' ἔγχεϊ ὀξυόεντι,	536
τὸ ὑπεράνω διάκενον ἔβαλε δόρατι ὀξεῖ καὶ τμητικῷ,
Sus, chiar în creștet, sub coada tufoasă de cal, și de-acolo

ῥῆξε δ' ἀφ' ἵππειον λόφον αὐτοῦ· πᾶς δὲ χαμᾶζε	537
διέκοψε δὲ τὸν ἐξ ἱππείων τριχῶν λόφον αὐτοῦ, ἅπας δὲ εἰς τὴν γῆν
Rupse el tufa de păr, și ruptă ea-i cade întreagă

κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.	538
κατέπεσεν ἐν τῷ χώματι καὶ τῇ κόνει, νεωστὶ φοινικίνῳ χρώματι λελαμπρυσμένος·
Mândră pe țărnă lucind în noua vopsea de porfiră.

εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δ' ἔλπετο νίκην,	539
ἕως δ᾽ οὗτος αὐτῷ ἐπολέμει παραμένων, ἔτι δὲ ἤλπιζε νίκην,
Când mai lupta încă Meges și-avea el nădejde să-nvingă,

τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ,	540
ἐν τούτῳ ἀφίκετο αὐτῷ βοηθός Μενέλαος ὁ πολεμικός,
Iată veni să-l ajute Menelau cel aprig în arme

στῆ δ' εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δ' ὦμον ὄπισθεν·	541
ἔστη δὲ ὄπισθεν σὺν τῷ δόρατι λαθών, ἔπληξε δὲ τῶν ὤμων ὄπισθεν,
Și furișându-se el pe lângă Dolop, de la spate

αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα	542
ἡ ἐπιδορατὶς δὲ διὰ τοῦ στέρνου διῆλθεν ὁρμῶσα
Umărul lui nimerind cu lancea-nainte avântată

πρόσσω ἱεμένη· ὃ δ' ἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη.	543
εἰς τὸ πρόσω ἐπειγομένη, οὗτος δὲ ἐπὶ πρόσωπον κατέπεσεν·
Pieptu-i străpunge; pe brânci deodată Dolop se prăvale

τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχε' ἀπ' ὤμων	544
οὗτοι μὲν οὖν ὥρμησαν τὰ σιδηρᾶ ὅπλα ἀπὸ τῶν ὤμων
Și peste el se arunc-amândoi ca să-l prade de arme.

συλήσειν· Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε	545
ἀφαιρήσεσθαι. ὁ Ἕκτωρ δὲ τοῖς ἀδελφοῖς ἐκέλευσε
Fraților săi tuturor dă zor acum Hector să lupte

πᾶσι μάλα, πρῶτον δ' Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν	546
πᾶσι μάλα· πρῶτον δὲ πρὸς υἱὸν τοῦ Ἱκετάονος ὠνείδισε
Mai cu-nadins. Întâi ocărăște pe-al lui Hichetaon

ἴφθιμον Μελάνιππον. ὃ δ' ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς	547
τὸν ἰσχυρὸν Μελάνιππον· οὗτος δὲ τέως μὲν τὰς βοῦς τὰς συστρεφούσας τοὺς πόδας κατὰ τὴν πορείαν
Vladnic fecior, Melanip, care, -n vreme ce încă dușmanii

βόσκ' ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων·	548
ἔβοσκεν ἐν τῇ Περκώτῃ τῶν πολεμίων πόρρω ὄντων·
Nu se iviseră, boii chiloși păstorea în Percote,

αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,	549
ἐπεὶ δὲ αἱ νῆες τῶν Ἑλλήνων αἱ ἀμφοτέρωθεν ἐλαυνόμεναι ἀφίκοντο,
Dar la venirea Danailor pe-ncovoiate corăbii

ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι,	550
ὀπίσω εἰς τὸ Ἴλιον ἐπανῆλθε, διέπρεπε δὲ ἐπὶ τοῖς Τρῳσί, καὶ κράτιστος ἐν αὐτοῖς ἦν,
Iar mai veni el la Troia, ședea la palatul lui Priam,

ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ, ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι·	551
κατῴκει δὲ παρὰ τῷ Πριάμῳ, οὗτος δὲ ἐτίμα αὐτὸν ὁμοίως τοῖς τέκνοις·
Care-l iubea ca pe-un fiu, și era între oameni acolo

τόν ῥ' Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν·	552
τοῦτον δὴ ὁ Ἕκτωρ ὠνείδισε, καὶ λόγον εἶπε, καὶ ἐξ ὀνόματος ἐκάλει·
Unul din cei mai cu vază. La el se răstea dojenindu-l

οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν; οὐδέ νυ σοί περ	553
οὕτω δή, ὁ Μελάνιππε, καταπροήσομεν καὶ ἀμελήσομεν, οὐδὲ σοίγε
Hector: „Așa fără păs ne-om lăsa, Melanipe? Se poate

ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;	554
ἐπιστρέφεται ἡ ἀγαπητὴ ψυχὴ ἀναιρεθέντος τοῦ ἀδελφιδοῦ;
Ție de bietul Dolop, de vărul tău mort, să nu-ți pese?

οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχε' ἕπουσιν;	555
οὐχ ὁρᾷς ὅσον περὶ τὰ ὅπλα τοῦ Δόλοπος ἀσχολοῦνται;
Nu vezi cum umblă la el și cată să-l prade dușmanii?

ἀλλ' ἕπευ· οὐ γὰρ ἔτ' ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι	556
ἀλλ᾽ ἀκολούθει, οὐκέτι γάρ ἐστιν ἐξ ἀποστάσεως τοῖς Ἕλλησι
Hai după mine, căci trebuie noi să ne batem de-aproape

μάρνασθαι, πρίν γ' ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατ' ἄκρης	557
μάχεσθαι, πρὶν ἢ κατακτεῖναι ἢ παντελῶς τὴν ὑψηλὴν
Pân-om zdrobi pe dușmani ori ei ne vor sparge cetatea

Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.	558
Ἴλιον ἑλεῖν, καὶ τοὺς πολίτας ἀναιρεθῆναι.
Din temelii și ucide-vor locuitorii.” Cum zise

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχ', ὃ δ' ἅμ' ἕσπετο ἰσόθεος φώς·	559
οὕτως εἰπών, αὐτὸς μὲν ἡγεῖτο, ὁ δὲ συνείπετο ἀνὴρ ὅμοιος θεῷ.
Și-nainta el grăbit, ca un zeu îl urmă Melanipos.

Ἀργείους δ' ὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·	560
τοὺς Ἕλληνας δὲ παρώξυνεν ὁ τοῦ Τελαμῶνος μέγας Αἴας, λέγων·
Marele Aias atunci zorea pe Argii la încaier:

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθ' ἐνὶ θυμῷ,	561
ὦ φίλοι, ἄνδρες ὑπάρχετε, καὶ ἐμβάλετε αἰσχύνην ἐν τῇ ψυχῇ,
„Fiți, o prieteni, bărbați! Păziți-vă numele, cinstea

ἀλλήλους τ' αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.	562
καὶ ἀλλήλους αἰσχύνεσθε κατὰ τὰς ἰσχυρὰς μάχας,
Și-ntreolaltă rușinea în toiu-ncleștării cumplite.

αἰδομένων δ' ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·	563
ἀνδρῶν γὰρ αἰσχυνομένων πλείονες σώζονται, ἢ ἀποκτείνονται,
Scapă mai mulți decât mor, când oamenii nu-și pierd rușinea;

φευγόντων δ' οὔτ' ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή.	564
φευγόντων δὲ οὔτε δόξα διεγείρεται, οὔτε τις ἰσχύς.
Dacă ei însă iau fuga,-i așteaptă-njosirea și moartea.”

ὣς ἔφαθ', οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον,	565
οὕτως εἶπεν, οὗτοι δὲ καὶ αὐτοὶ βοηθῆσαι προεθυμοῦντο, καὶ ἔσπευδον,
Asta vorbi și Argiii sileau între ei să s-ajute.

ἐν θυμῷ δ' ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆας	566
ἐνέβαλον δὲ εἰς τὴν ψυχὴν τὸν λόγον, διέφραξαν δὲ τὰς ναῦς
Graiul aminte-i luară, cu garduri de aramă-ngrădiră

ἕρκεϊ χαλκείῳ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς Τρῶας ἔγειρεν.	567
σιδηρῷ περιφράγματι. Ζεὺς δὲ τοὺς Τρῷας ἐπήγειρε·
Vasele lor, când Zeus mâna pe Troieni la bătaie.

Ἀντίλοχον δ' ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·	568
τὸν Ἀντίλοχον δὲ προὔτρεψεν ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς Μενέλαος·
Lui Antiloh îi da zor Menelau într-asta zicându-i:

Ἀντίλοχ' οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν,	569
ὦ Ἀντίλοχε, οὐδεὶς νέος ἄλλος τῶν Ἑλλήνων σοῦ
„Nu e nici unul de-ai noștri mai tânăr ca tine, voinice,

οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτ' ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·	570
οὔτε τοῖς ποσὶ ταχίων, οὔτε ἰσχυρὸς ὥσπερ σὺ πολεμεῖν,
Nici de picioare mai bun și nici mai cu vlagă la harță,

εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα.	571
εἴθε τινά που τῶν Τρῴων ἄνδρα ἐξαλλόμενος τρώσειας.
Hei, dac-ai vrea să te arunci cu arma să culci pe-oarecine!”

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἀπέσσυτο, τὸν δ' ὀρόθυνεν·	572
οὗτος εἰπὼν αὐτὸς μὲν αὖθις ἐφώρμησε, τοῦτον δὲ παρώτρυνεν,
Zise și-n urmă-i se dete. Antiloh, întețit, de la șirul

ἐκ δ' ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ	573
ἐξεπήδησε δὲ πρὸ τῶν πρωταγωνιστῶν, καὶ ἔβαλε δόρατι λαμπρῷ
Celor dintâi răsări și-mprejur aruncând o privire

ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο	574
περὶ αὐτὸν σκοπήσας· οἱ Τρῷες δὲ διεχωρίσθησαν
Sulița și-o repezi. În lături feriră Troienii,

ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δ' οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,	575
ἀνδρὸς βαλόντος τὸ δόρυ· οὗτος δὲ οὐ ματαίως ἀφῆκε τὸ βέλος,
Arma-i lucioasă zărind. Dar nu-i fu zadarnică ținta,

ἀλλ' Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον	576
ἀλλὰ τὸν υἱὸν τοῦ Ἱκετάονος τὸν μεγαλόψυχον Μελάνιππον
Ci nimeri pe al lui Hichetaon fecior Melanipos,

νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.	577
πορευόμενον ἐπὶ τὸν πόλεμον ἔπληξε κατὰ τὸ στῆθος παρὰ τὸν μαζόν,
Care mergea spre bătaie, și-n piept îl păli pe la sânu-i;

δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.	578
ἐψόφησε δὲ καταπεσών, ἤχησαν δὲ τὰ ὅπλα ἐπ' αὐτῷ·
Cade viteazul bufnind și moartea-i acoperă ochii.

Ἀντίλοχος δ' ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τ' ἐπὶ νεβρῷ	579
ὁ Ἀντίλοχος δὲ ἐφώρμησεν, ὥσπερ κύων, ὅστις κατὰ γεννήματος ἐλάφου
Sare la el Antiloh. Precum un copoi năpădește

βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τ' ἐξ εὐνῆφι θορόντα	580
τετρωμένου ἐφορμήσει, οὗ ἐξ εὐνῆς ἐκπηδῶντος
Puiul de ciută rănit, pe care, când iese din cuibu-i,

θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·	581
κυνηγὸς ἐπέτυχεν βαλών, παρέλυσε δὲ καὶ ἐνέκρωσε τὰ μέλη.
Un vânător îl ochește-nainte și-i seacă tăria;

ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρ' Ἀντίλοχος μενεχάρμης	582
οὕτως ἐπὶ σέ, ὦ Μελάνιππε, ὥρμησεν Ἀντίλοχος ὁ καρτερῶν ἐν τῷ μάχεσθαι
Astfel sări, Melanipe, la tine cu suflet sălbatic

τεύχεα συλήσων· ἀλλ' οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον,	583
τὰ ὅπλα ἀφαιρησόμενος, ἀλλ᾿ οὐκ ἔλαθε τὸν ἐνδοξότατον Ἕκτορα,
Ca să te prade-Antiloh. Dar Hector ia seama și-aleargă,

ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα.	584
ὃς δὴ αὐτῷ ἐναντίον ἦλθε τρέχων κατὰ τὴν μάχην.
Iese-nainte, -l întâmpină unde e-ncinsă bătaia.

Ἀντίλοχος δ' οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής,	585
ὁ Ἀντίλοχος δὲ οὐ παρέμεινε, καίπερ ὢν ταχὺς καὶ ὀξὺς μαχητής,
Cât e de sprinten oștean, nu-i chip să-l înfrunte al lui Nestor

ἀλλ' ὅ γ' ἄρ' ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς,	586
ἀλλ᾽ ἐφοβήθη αὐτός, ὅμοιος θηρίῳ κακόν τι ποιήσαντι,
Fiu, o tulește sfios cum fiara de rău făcătoare,

ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι	587
ὅπερ ἀποκτεῖναν κύνα, ἢ βουκόλον περὶ τὰς βοῦς,
După ce sfâșie un câne sau pe un văcar la cireadă,

φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·	588
φεύγει, πρὶν συναθροισθῆναι τὸ πλῆθος τῶν ἀνδρῶν·
Fuge-nainte ca leota de oameni să vie-nglotită;

ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ	589
οὕτως ἐφοβήθη ὁ υἱὸς τοῦ Νέστορος, ἐπειδὴ οἱ Τρῷες καὶ ὁ Ἕκτωρ
Astfel și el o zbughi. Da țipete strașnice Hector,

ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·	590
σὺν βοῇ θαυμαστῇ τὰ ὀδυνηρά βέλη ἔχεον·
Armia lui după el, și asupra-i lovirile plouă.

στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.	591
ἔστη δὲ μεταστραφείς, ἐπειδὴ ἀφίκετο εἰς τὸ πλῆθος τῶν φίλων.
Cum el sosi între ai lui, se-ntoarse și stete-ntre rânduri.

Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι	592
οἱ Τρῷες δὲ ὅμοιοι τοῖς ὠμοβόροις λέουσιν
Dar luptătorii Troieni ca leii cei lacomi de carne

νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δ' ἐτέλειον ἐφετμάς,	593
ἐπὶ τὰς ναῦς ὥρμησαν, τοῦ Διὸς δὲ ἐτελείουν τὰς ἐντολάς,
După povața lui Zeus se-nspulber-acum spre corăbii.

ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν	594
ὃς αὐτοῖς ἀεὶ διήγειρεν δύναμιν μεγάλην, ἠπάτα δὲ τὴν ψυχὴν
Zeul mereu le dă-mbold și inima-nflacără-ntr-înșii,

Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δ' ὀρόθυνεν.	595
τῶν Ἑλλήνων, καὶ ἀφῃρεῖτο τὴν δόξαν, τοὺς Τρῷας δὲ παρώξυνε·
Moaie, smintește pe-Ahei și le ia biruința din mână.

Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι	596
τῷ Ἕκτορι γὰρ ἐβούλετο ἡ ψυχὴ αὐτοῦ δόξας δωρήσασθαι
Numai lui Hector vrea el să-i dea izbândire și slavă,

Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ	597
τῷ υἱῷ τοῦ Πριάμου, ὅπως ταῖς καμπυλοπρύμνοις ναυσὶ πῦρ θεῖον
El în corăbii s-arunce văpaia de foc care arde

ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δ' ἐξαίσιον ἀρὴν	598
ἐμβάλοι πολὺ καὶ ἄφθονον, τῆς Θέτιδος δὲ τὴν παράνομον εὐχὴν
Neobosit, să-mplinească rugarea pustie-a zeiței

πᾶσαν ἐπικρήνειε· τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς	599
πᾶσαν ἐκτελέσειε, τοῦτο γὰρ παρέμενεν ὁ βουλευτικὸς Ζεύς,
Tetis, căci nu-aștepta înțeleptul, puternicul Zeus,

νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.	600
νεὼς καιομένης ἔξαψιν θεάσασθαι τοῖς ὀφθαλμοῖς.
Flacăra unei corăbii aprinse să vadă cu ochii.

ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶν	601
ἐκ τούτου γὰρ ἔμελλεν ἐξ ὑποστροφῆς δίωξιν ἀπὸ τῶν νεῶν
Și după asta voia pe Troieni să-i alunge Danaii

θησέμεναι Τρώων, Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν.	602
ποιήσειν τῶν Τρῴων, τοῖς Ἕλλησι δὲ δόξαν παρέξειν.
De la corăbii spre ziduri și lor să le dea biruința.

τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν	603
ταῦτα φρονῶν καὶ διανοούμενος ἐπὶ τὰς βαθείας ναῦς παρώτρυνε
Asta gândind, el împinge pe fiul lui Priam spre vase,

Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.	604
τὸν Ἕκτορα τὸν υἱὸν τοῦ Πριάμου πάνυ προθυμούμενον καὶ αὐτόν,
Dar de la sine și el fioros se dă-n vânt, se răpede

μαίνετο δ' ὡς ὅτ' Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ	605
ἐνθουσιωδῶς δὲ ὥρμα ὥσπερ ὅταν ὁ δορυφόρος Ἄρης, ἢ πῦρ ὀλέθριον
Parcă-i turbat ca și Ares când arma rotește, ca focul

οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·	606
ἐνθουσιᾷ ἐν τοῖς ὄρεσιν, ἐν τοῖς πυκνοῖς τῆς βαθείας συστάσεως τῶν δένδρων·
Pustiitor ce s-aprinde pe plai în desișul pădurii.

ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε	607
ἀφρισμὸς δὲ περὶ τὸ στόμα γίνηται, οἱ ὀφθαλμοὶ δὲ αὐτοῦ
Gura-i de furie-i spumegă, ochii sub crunte sprâncene

λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπ' ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ	608
λάμπωσιν ὑπὸ τὰς καταπληκτικὰς ὀφρῦς· πέριξ δὲ ἡ περικεφαλαία
Flacări revarsă din ei și groaznic pe tâmple-i se zbate

σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο	609
φοβερῶς περὶ τοὺς κροτάφους ἐσείετο μαχομένου
Coiful mișcându-se-n vânt la zbuciumul marelui Hector,

Ἕκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπ' αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ	610
τοῦ Ἕκτορος, αὐτὸς γὰρ ἀπὸ τοῦ αἰθέρος ἦν αὐτῷ βοηθὸς
Căci pe viteaz din văzduh îl ajută și-l apără Zeus,

Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετ' ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα	611
ὁ Ζεύς, ὅστις αὐτὸν ἐν ἀνδράσι πολλοῖς μόνον ὄντα
Care pe el îl cinstește și-l umple de slavă: doar singur

τίμα καὶ κύδαινε. μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν	612
ἐτίμα καὶ ἐδόξαζεν, ὀλιγοχρόνιος γὰρ ἔμελλεν
Luptă cu-atâția bărbați și-i scris ca viața să-i fie

ἔσσεσθ'· ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ	613
ἔσεσθαι, ἤδη γὰρ αὐτῷ ἀντεπῆγε τὴν εἱμαρμένην θανατηφόρον ἡμέραν
Scurtă, căci iată curând îi apropie ziua pieirii

Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.	614
ἡ πολεμικὴ Ἀθηνᾶ ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Πηλέως.
Palas Atena, când el o să cadă zdrobit de Ahile.

καί ῥ' ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων,	615
καὶ δὴ ἐβούλετο διαρρῆξαι καὶ διαλύσαι τὰς τάξεις τῶν ἀνδρῶν πειρώμενος,
Luptă viteazul acuma să spargă bărbatele rânduri,

ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχε' ἄριστα·	616
ὅπου δὴ πολὺ πλῆθος ἑώρα καὶ ὅπλα ἄριστα,
Cearcă oriunde e gloată mai multă și arme mai bune.

ἀλλ' οὐδ' ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων·	617
ἀλλ᾽ οὐδὲ οὕτως ἐδύνατο διαλύσαι καὶ τρέψαι, καίτοι πάνυ προθυμούμενος,
Totuși nu poate răzbi, cu toată râvnirea, și-Aheii

ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη	618
ἀντεῖχον γὰρ δίκην τείχους συνηρμοσμένοι καθάπερ πέτρα
Tot mai țin piept, înglotire-ncheiată vârtos ca o stâncă

ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα,	619
ὑψηλὴ μεγάλη ἐγγὺς τῆς λευκῆς θαλάσσης οὖσα,
’Naltă pe malul râpos care stăruie tot neclintită,

ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα	620
ἥτις ὑπομένει τῶν ὀξέως ἠχούντων ἐν τῷ πνέειν ἀνέμων τὰς πυκνὰς καὶ ταχείας ἐφόδους,
Nu vrea să știe când vin vâjâind viforoasele vânturi

κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·	621
καὶ τὰ μεγάλα καὶ ηὐξημένα κύματα, ἅπερ ἐξωθοῦνται πρὸς αὐτήν.
Și o izbesc clocotind ale undelor namile negre;

ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.	622
οὕτως οἱ Ἕλληνες τοὺς Τρῷας παρέμενον ἀκινήτως, οὐδὲ εἰς φυγὴν ἐτρέποντο.
Astfel în fața Troienilor stau neclintiți și Aheii.

αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορ' ὁμίλῳ,	623
οὗτος δὲ περιλαμπόμενος πανταχόθεν ὑπὸ τῶν ὅπλων, ὡς ὑπὸ πυρὸς ἐπήδησεν εἰς τὸ πλῆθος,
Dar, ca un foc strălucind în gloată zvârlitu-s-a Hector

ἐν δ' ἔπεσ' ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι	624
ἐνέπεσε δὲ ὥσπερ ὅταν κῦμα ἐν τῇ ταχείᾳ ναὶ πέσῃ
Și-a năpădit pe dușmani precum o corabie iute

λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές· ἣ δέ τε πᾶσα	625
πολὺ καὶ σφοδρὸν ὑπὸ τῶν ἀνέμων ηὐξημένων ὑπὸ τὰ νέφη, πᾶσα δὲ
Înviforatul talaz mărit de furtuna din nouri

ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη	626
ἡ ναῦς ὑπὸ τῆς ἄχνης καὶ τοῦ ἀφροῦ ἐσκεπάσθη, καὶ ἡ τοῦ ἀνέμου χαλεπὴ πνοὴ καὶ ὁρμὴ
O cotropește și-n spumă o-nvăluie toată, iar vântul

ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται	627
τῷ ἰστίῳ ἐνηχεῖ προσπληκτίζουσα αὐτὸ δηλαδή, τρέμουσι δὲ καὶ φοβοῦνται οἱ ἐπιβάται
Urlă-n vintrele năprasnic, de tremură corăbierii

δειδιότες· τυτθὸν γὰρ ὑπ' ἐκ θανάτοιο φέρονται·	628
δεδιότες καὶ πτοούμενοι, μικρὸν γὰρ ἔξω τοῦ θανάτου φέρονται.
Bieții de spaimă cuprinși, îi paște doar moartea de aproape;

ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.	629
οὕτως ἐκόπτετο ἐν τοῖς στήθεσιν ἡ ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων.
Astfel și inim-Aheilor se zbuciuma îngrozită.

αὐτὰρ ὅ γ' ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών,	630
οὗτος δὲ ὥσπερ λέων ὀλέθρια φρονῶν ἐπελθὼν ταῖς βουσίν,
Cum năvălește năprasnic un leu în cireada de vite,

αἵ ῥά τ' ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται	631
αἳ δὴ ἐν καθύδρῳ τόπῳ ἕλους μεγάλου βόσκονται
Care cu miile pasc pe o luncă la balta cea mare,

μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς	632
πλεῖσται, ἐν αὐταῖς δὲ ἔστι βουκόλος οὔπω καλῶς ἐπιστάμενος
Stă între ele păstorul, căci nu se pricepe cu fiara

θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·	633
πολεμῆσαι λέοντι περὶ φονεύσεων βοὸς συνεστραμμένα τὰ κέρατα ἐχούσης·
Luptă să dea și să mântuie vita cornace; de-aceea

ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιν	634
καὶ οὗτος μὲν ταῖς πρώταις καὶ ἐσχάταις βουσὶν
Dânsul aleargă mereu laolaltă cu boii din frunte

αἰὲν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τ' ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας	635
ἀεὶ συμπαρομαρτεῖ, οὗτος εἰς τὸ μέσον αὐτῶν ὁρμήσας
Ori cu ceilalți mai zăbavnici, iar leul la mijlocul turmei

βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν· ὣς τότ' Ἀχαιοὶ	636
βοῦν ἐσθίει, αὗται δ᾽ ἅπασαι ἐφοβήθησαν. οὕτω τότε οἱ Ἕλληνες
Sare și-ngheară un taur și vitele fug speriate;

θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ' Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ	637
θαυμαστῶς ἐφοβήθησαν ὑπὸ τοῦ Ἕκτορος καὶ τοῦ Διὸς τοῦ πατρὸς
Astfel Aheii, de groaza lui Hector și-a tatălui Zeus,

πάντες, ὃ δ' οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην,	638
ξύμπαντες. οὗτος δὲ ἕνα μόνον ἀπέκτεινε Περιφήτην τὸν ἐκ τῆς Μυκήνης
Se-mprăștiară cu toții. Iar Hector ucise pe unul

Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος	639
τὸν ἀγαπητὸν υἱὸν τοῦ Κοπρέως, ὃς τοῦ βασιλέως Εὐρυσθέως
Zis Perifet din Micena, voinicul născut din Copreus,

ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.	640
ἀγγελιαφόρος τῶν ἄθλων ἐπορεύετο τῇ δυνάμει τοῦ Ἡρακλέους, ἤτοι τῷ Ἡρακλεῖ.
Care lui Hercule vești aducea de la crai Euristeus.

τοῦ γένετ' ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων	641
ἐκ τούτου τοῦ πατρὸς πολλῷ χείρονος ἐγεννήθη υἱὸς βελτίων
Mai puțin vrednic a fost părintele-i care-l făcuse

παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι,	642
κατὰ πᾶσαν ἀρετήν, καὶ κατὰ τοὺς πόδας, καὶ κατὰ τὸ πολεμεῖν,
Mult mai destoinic pe el; de sprinten ce-a fost, de cuminte

καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·	643
καὶ κατὰ τὸν νοῦν ἐν τοῖς πρώτοις τῶν Μυκηναίων ἐτύγχανεν,
Și de războinic era un fruntaș în Micena. Și tocmai

ὅς ῥα τόθ' Ἕκτορι κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυάλιξε.	644
ὃς δὴ τότε τῷ Ἕκτορι δόξαν μεγάλην ἐπέδωκε·
El se brodise lui Hector să dăruie o fală mai mare.

στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο,	645
στραφεὶς γὰρ εἰς τοὐπίσω ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς ἀσπίδος ἥλατο καὶ ἐπέβη,
Cum el coti să ia fuga, pe muche izbit îi fu scutul

τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέ' ἕρκος ἀκόντων·	646
ἣν αὐτὸς ἔφερε περίφραγμα τῶν δοράτων μέχρι τῶν ποδῶν διῆκον.
Cel pân’la poale de lung, opreliștea țintei dușmane;

τῇ ὅ γ' ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος, ἀμφὶ δὲ πήληξ	647
ταύτῃ οὗτος παραποδισθείς, κατέπεσεν ἐπὶ τὰ μετάφρενα, ἡ περικεφαλαία δὲ
Și-mpiedicat el atunci pe loc se răstoarnă și coiful

σμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος.	648
περιήχησε καταπληκτικῶς περὶ τοὺς κροτάφους πεσόντος·
Zăngăne-nfricoșător pe la tâmplele lui la cădere.

Ἕκτωρ δ' ὀξὺ νόησε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,	649
ὁ Ἕκτωρ δὲ ὀξέως ἐθεάσατο, τρέχων δὲ ἐγγὺς παρεγένετο,
Hector îl vede lungit, dă proașcă la el, și cu lancea

στήθεϊ δ' ἐν δόρυ πῆξε, φίλων δέ μιν ἐγγὺς ἑταίρων	650
ἐνέπηξε δὲ τὸ δόρυ εἰς τὸ στῆθος, ἐγγὺς δὲ τῶν ἀγαπητῶν φίλων αὐτὸν
Pieptu-i răzbate și lângă tovarășii lui îl omoară;

κτεῖν'· οἳ δ' οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου	651
ἀπέκτεινεν· οὗτοι δὲ οὐκ ἐδύναντο, καίτοι λυπούμενοι ἕνεκα τοῦ φίλου,
Nu mai putea să-l ajute nici unul, cu toată mâhnirea,

χραισμεῖν· αὐτοὶ γὰρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον.	652
βοηθεῖν, αὐτοὶ γὰρ πάνυ ἐφοβοῦντο τὸν ἐνδοξότατον Ἕκτορα·
Toți aveau groază de Hector. Și iată că-n față-le acuma

εἰσωποὶ δ' ἐγένοντο νεῶν, περὶ δ' ἔσχεθον ἄκραι	653
αὐτόπται δὲ ἐγένοντο τῶν νεῶν, καὶ ἐσχέθησαν αἱ ἄκραι
Vasele-Aheii aveau, înapoi s-ațineau după șirul

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο· τοὶ δ' ἐπέχυντο.	654
τῶν νεῶν, ὅσαι πρὸ τῶν ἄλλων ἦσαν εἱλκυσμέναι, οὗτοι δὲ ἐπεχύθησαν.
Vaselor trase-nainte, c-aici năvăliră Troienii,

Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ	655
οἱ Ἕλληνες δὲ τῶν μὲν νεῶν ἀνεχώρησαν, καὶ ὑπ' ἀνάγκης
Și de nevoie se daser-Aheii-napoi de la-ntâiul

τῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν	656
τῶν πρὸ τῶν ἄλλων, αὐτοὶ δὲ παρὰ ταῖς σκηναῖς ἔμενον
Rând de corăbii și aici stătură posmol lângă corturi.

ἁθρόοι, οὐδὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν· ἴσχε γὰρ αἰδὼς	657
ὁμοθυμαδόν, οὐδὲ διεμερίσθησαν κατὰ τὸ στρατόπεδον, κατεῖχε γὰρ ἡ αἰσχύνη
Nu se răzniră prin tabără, și frica-i oprea și rușinea

καὶ δέος· ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι.	658
καὶ ὁ φόβος, συνεχῶς γὰρ καὶ ἀδιαλείπτως παρεκελεύοντο ἀλλήλοις·
Și necurmatul îndemn care ei și-l dădeau laolaltă.

Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν	659
ὁ Νέστωρ δὲ μάλιστα ὁ ἐκ τῆς Γερήνης φύλαξ καὶ ἡγεμών τῶν Ἑλλήνων
Dar mai presus de oricine,-ncepu să se roage moș Nestor,

λίσσεθ' ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·	660
παρεκάλει ὑπὲρ τῶν γονέων ἱκετεύων ἕκαστον ἄνδρα λέγων.
Veghea Danailor, de fiecare amintindu-i părinții:

ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθ' ἐνὶ θυμῷ	661
ὦ φίλοι, ἄνδρες ὑπάρχετε, καὶ ἐμβάλετε αἰσχύνην εἰς τὴν ψυχὴν
„Fiți, o, prieteni, bărbați! Păstrați-vă-n sine rușinea

ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος	662
τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, πρὸς δὲ μνήσθητε ἁπάντες
Față de oameni și toți să v-aduceți aminte de-avutul

παίδων ἠδ' ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων,	663
τῶν παίδων, καὶ τῶν γυναικῶν, καὶ τῶν κτημάτων, καὶ τῶν γονέων,
Vostru de-acasă, de-ai voștri părinți, de copii și neveste,

ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·	664
καὶ οἷς ζῶσι, καὶ οἷς ἀπέθανον,
Fie că ei vă trăiesc ori poate sunt duși de pe lume,

τῶν ὕπερ ἐνθάδ' ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων	665
ὑπὲρ τούτων ἐνταῦθα ἐγὼ ἱκετεύω μὴ παρόντων,
Eu vă precad și vă rog, de dragul iubiților voștri

ἑστάμεναι κρατερῶς, μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ.	666
ἑστάναι ἰσχυρῶς καὶ ἀνδρείως, μηδὲ τρέπεσθαι εἰς φυγήν.
Stați vitejește și nu vă întoarceți la fugă nici unul.”

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.	667
οὕτως εἰπὼν παρώξυνεν ἰσχὺν καὶ προθυμίαν ἑκάστου·
Asta le zice și-nflacără inima fieștecărui.

τοῖσι δ' ἀπ' ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη	668
τούτοις δὲ ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἐξέλασεν ἡ Ἀθηνᾶ τὸ τῆς σκοτίας νέφος
Palas Atena le ia de pe ochi un zăbranic de ceață

θεσπέσιον· μάλα δέ σφι φόως γένετ' ἀμφοτέρωθεν	669
τὸ θεόθεν καὶ θαυμαστόν, πάνυ δὲ αὐτοῖς φῶς γέγονεν ἑκατέρωθεν
Dată de un zeu, și limpede acuma văzură Danaii

ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.	670
καὶ ἐκ τῶν νεῶν, καὶ ἐκ τοῦ ἐπίσης πᾶσιν χαλεποῦ πολέμου·
Stolul de vase de-o parte, de alta băteliștea cruntă

Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους,	671
τὸν Ἕκτορα δὲ ἐθεάσαντο τὸν κατὰ πόλεμον ἀγαθὸν καὶ τοὺς φίλους,
Și pe vultanul de Hector și armia lui de ajutoare

ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδὲ μάχοντο,	672
καὶ ὅσοι ὄπισθεν ἵσταντο καὶ οὐκ ἐπολέμουν,
Și pe acei care stau înapoi în răgaz pe de lături

ἠδ' ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.	673
καὶ ὅσοι παρὰ ταῖς ταχείαις ναυσὶν ἐπολέμουν τὸν πόλεμον·
Și pe acei care tot mai luptau pe la repezi corăbii.

οὐδ' ἄρ' ἔτ' Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ	674
οὐδὲ ἔτι δὴ τῷ μεγαλοψύχῳ Αἴαντι ἤρεσκεν ἐν τῇ ψυχῇ
Dar inimosului Aias deloc nu-i tihnește să steie

ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν·	675
ἑστάναι, ὅπου οἱ ἄλλοι ἐφίσταντο υἱοὶ τῶν Ἑλλήνων,
Unde feciorii ceilalți ai Aheilor șed la o parte,

ἀλλ' ὅ γε νηῶν ἴκρι' ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων,	676
ἀλλ᾿ οὗτός γε τὰ ἐξέχοντα ἄκρα τῶν νεῶν ἐπήρχετο μεγάλως προποδίζων,
Ci se purta cu pași mari, umbla pe podele de vase

νώμα δὲ ξυστὸν μέγα ναύμαχον ἐν παλάμῃσι	677
ἐκίνει δὲ ἐν ταῖς παλάμαις τὸ μέγα δόρυ τὸ τῶν νεῶν ἀμυντήριον
Beldia mare-nvârtind și bună de luptă-n corăbii,

κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.	678
τὸ συγκεκολλημένον συμβήμασι καὶ συνεμπλοκαῖς τὸ δύο καὶ εἴκοσι πηχῶν.
Lungă de coți douăzeci și-n aramă vârtos blehuită.

ὡς δ' ὅτ' ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς,	679
ὥσπερ δὲ ὅταν ἀνὴρ καλῶς ἐπιστάμενος ἐλαύνειν τοὺς ἵππους τοὺς κέλητας, ἤτοι τοὺς μονάμπυκας,
Tocmai ca un călăreț care știe deplin călăritul,

ὅς τ' ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους,	680
ὅστις ἐπειδὴ ἐκ πολλῶν τέσσαρας ἐκλεξάμενος συνήγαγεν ἵππους
După ce-adună din stavă vreo patru fugari, le dă drumul

σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηται	681
παρορμήσας ἐκ τοῦ πεδίου, πρὸς τὴν μεγάλην πόλιν τρέχει
Și de la șes îi alungă pe șleaul spre marea cetate,

λαοφόρον καθ' ὁδόν· πολέες τέ ἑ θηήσαντο	682
κατὰ τὴν ὁδόν, δι' ἧς οἱ λαοὶ ὁδεύουσι, πολλοί τε αὐτὸν θεασάμενοι ἐθαύμασαν
Și se aține pe șleau, de rămân cu mirare privindu-l

ἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες· ὃ δ' ἔμπεδον ἀσφαλὲς αἰεὶ	683
ἄνδρες καὶ γυναῖκες, οὗτος δὲ ἑδραίως ἀσφαλῶς ἀεὶ
Mulți, și bărbați și femei, cum dânsul, puternic și singur,

θρῴσκων ἄλλοτ' ἐπ' ἄλλον ἀμείβεται, οἳ δὲ πέτονται·	684
προπηδῶν ἀπὸ ἄλλου εἰς ἄλλον μεταβαίνει, οὗτοι δὲ πέτονται.
De la un cal la celalt de-a rândul el sare pe fugă;

ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶν	685
οὕτως ὁ Αἴας ἐπὶ πολλὰ ἐξέχοντα ἄκρα τῶν ταχειῶν νεῶν
Astfel și Aias pe multe podele de repezi corăbii

φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέρ' ἵκανεν,	686
ἐπορεύετο, ἐκτεταμένως προποδίζων, ἡ φωνὴ δὲ αὐτὰ εἰς τὸν αἰθέρα ἀνέβαινεν,
Tot se purta cu pași mari și glasu-i huia pân’ la nouri.

αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε	687
ἀεὶ δὲ καταπληκτικῶς βοῶν τοῖς Ἕλλησιν ἐκέλευε
Tot mai silea pe Danai cu răcnet-avan să vegheze

νηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν. οὐδὲ μὲν Ἕκτωρ	688
ταῖς ναυσὶ καὶ ταῖς σκηναῖς βοηθεῖν, οὐ μὴν δὲ ὁ Ἕκτωρ
Pentru corăbii și corturi. Dar n-avea odihnă nici Hector

μίμνεν ἐνὶ Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων·	689
ἔμενεν ἐν τῷ πλήθει τῶν Τρῴων τῶν ἀσφαλῶς ὡπλισμένων,
Unde se afla în duium prin oastea-i cea bine-narmată,

ἀλλ' ὥς τ' ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων	690
ἀλλ᾿ ὥσπερ ἀετὸς πυρρὸς ἐπὶ ὀρνίθων πετεινῶν,
Ci ca și vulturul murg, când zboară ca fulgeru-n stolul

ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων	691
χηνῶν, ἢ γεράνων, ἢ κύκνων μακροτραχήλων πλῆθος
Înaripat care paște pe maluri de râu câteodată,

χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων,	692
ἐφορμᾷ παρὰ τὸν ποταμὸν βοσκομένων·
Gâște, cucoare sau lebede albe gâtoase; tot astfel

ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο	693
οὕτως ὁ ῞Ἕκτωρ ὥρμησε τῆς μελανοπρώρου νεὼς
Hector dă drept înainte și năzuie-ntr-una spre vasul

ἀντίος ἀΐξας· τὸν δὲ Ζεὺς ὦσεν ὄπισθε	694
ἐναντίον ἐπιδραμών, τοῦτον δὲ ὁ Ζεὺς διήγειρεν ὄπισθεν
Care-i cu ciocul cernit; cu mâna-i puternică Zeus

χειρὶ μάλα μεγάλῃ, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅμ' αὐτῷ.	695
χειρὶ πάνυ μεγάλῃ, παρώξυνε δὲ τὸν στρατὸν σὺν αὐτῷ,
Tot îl împinge din urmă și oastea-mpreună cu dânsul.

αὖτις δὲ δριμεῖα μάχη παρὰ νηυσὶν ἐτύχθη·	696
πάλιν δὲ μάχη χαλεπὴ (ὀξεῖα) παρὰ ταῖς ναυσὶν ἐγένετο.
Și-o bătălie-nfocată s-aprinse din nou la corăbii.

φαίης κ' ἀκμῆτας καὶ ἀτειρέας ἀλλήλοισιν	697
εἶπες ἂν ἀκραιφνεῖς τε καὶ ἀκαταπονήτους ἀλλήλοις
Parcă de data dintâi veneau să se-ntâmpine oameni

ἄντεσθ' ἐν πολέμῳ, ὡς ἐσσυμένως ἐμάχοντο.	698
ἀπαντᾷν καὶ ἀντεμβάλλειν ἐν τῷ πολέμῳ, οὕτως προθύμως ὁρμῶντες ἐπολέμουν·
Proaspeți și neobosiți, așa era harța de-aprinsă.

τοῖσι δὲ μαρναμένοισιν ὅδ' ἦν νόος· ἤτοι Ἀχαιοὶ	699
τούτοις δὲ μαχομένοις οὗτος ἦν νοῦς· οἱ μὲν Ἕλληνες
Numai un cuget aveau ei acum: pe de o parte Danaii

οὐκ ἔφασαν φεύξεσθαι ὑπ' ἐκ κακοῦ, ἀλλ' ὀλέεσθαι,	700
οὐκ ᾠήθησαν δεῖν ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ κακοῦ, ἀλλ᾽ ἀπολέσθαι·
Nu mai vedeau izbăvire de rău decât numai prin moarte,

Τρωσὶν δ' ἔλπετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἑκάστου	701
τοῖς Τρῳσὶ δὲ ἤλπιζεν ἡ ψυχὴ ἐν τοῖς στήθεσιν ἁπάντων,
Însă Troienii au toată nădejdea că astăzi vor arde

νῆας ἐνιπρήσειν κτενέειν θ' ἥρωας Ἀχαιούς.	702
τάς τε ναῦς κατακαύσειν, καὶ ἀναιρήσειν τοὺς ἥρωας Ἕλληνας.
Vasele și vor ucide pe-oștenii voinici din Ahaia.

οἳ μὲν τὰ φρονέοντες ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·	703
οὗτοι μὲν ταῦτα φρονοῦντες καὶ διανοούμενοι ἐπετίθεντο ἀλλήλοις.
Asta cu mintea gândind se-ncaieră unii cu alții.

Ἕκτωρ δὲ πρυμνῆς νεὸς ἥψατο ποντοπόροιο	704
ὁ Ἕκτωρ δὲ ἥψατο τῆς πρύμνης τῆς θαλασσοπλόου νεὼς
Hector ajunse din spate o corabie atunci: era vasul

καλῆς ὠκυάλου, ἣ Πρωτεσίλαον ἔνεικεν	705
τῆς περικαλλοῦς, τῆς ταχυπλόου, ἢ τὸν Πρωτεσίλαον ἤνεγκεν
Mândru pe mare pluteț ce-adusese pe Protesilaos

ἐς Τροίην, οὐδ' αὖτις ἀπήγαγε πατρίδα γαῖαν.	706
εἰς τὴν Τροίαν, οὐδὲ αὖθις ἐπανήγαγεν εἰς τὴν πατρίδα γῆν·
Odinioară la Troia, dar nu-l mai întoarse în țară.

τοῦ περ δὴ περὶ νηὸς Ἀχαιοί τε Τρῶές τε	707
περὶ τῆς νεὼς δὴ τούτου οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Τρῷες
Crâncen în jurul acestei corăbii se-nghesuie-Aheii

δῄουν ἀλλήλους αὐτοσχεδόν· οὐδ' ἄρα τοί γε	708
ἀπέκτεινον ἀλλήλους ἐκ τοῦ σύνεγγυς, οὐδ᾽ ἄρα οὗτοί γε
Și cu Troienii dau piept. Nu stau răsfirați să aștepte

τόξων ἀϊκὰς ἀμφὶς μένον οὐδ' ἔτ' ἀκόντων,	709
τὰς τῶν τοξευμάτων ὁρμὰς περιέμενον, οὐδὲ τῶν δοράτων·
Săgetăturile lor și nici lovitura de suliți,

ἀλλ' οἵ γ' ἐγγύθεν ἱστάμενοι ἕνα θυμὸν ἔχοντες	710
ἀλλ᾽ οὗτοι ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἑστῶτες μίαν ψυχὴν ἔχοντες
Ci de aproape-ncleștați și c-un singur îndemn, cu un suflet,

ὀξέσι δὴ πελέκεσσι καὶ ἀξίνῃσι μάχοντο	711
τμητικοῖς δὴ πελέκεσι καὶ ἀξίναις ἐμάχοντο,
Ei se sfâșie, se bat cu securi și topoare ascuțite

καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.	712
καὶ ῥομφαίαις μεγάλαις καὶ δόρασι διστόμοις·
Ca și cu platoșe mari și din suliți cu două tăișuri.

πολλὰ δὲ φάσγανα καλὰ μελάνδετα κωπήεντα	713
πολλὰ δὲ ξίφη καλὰ σιδηρόδετα κατὰ τὰς λαβάς,
Paloșe multe frumoase-mbinate cu toarte în negru

ἄλλα μὲν ἐκ χειρῶν χαμάδις πέσον, ἄλλα δ' ἀπ' ὤμων	714
ἄλλα μὲν ἐκ τῆς χειρὸς κοπτομένης εἰς γῆν ἔπεσον, ἄλλα δὲ σὺν τοῖς ὤμοις
Ba de la umăr cădeau la pământ, ba din mâinile celor

ἀνδρῶν μαρναμένων· ῥέε δ' αἵματι γαῖα μέλαινα.	715
τῶν ἀνδρῶν μαχομένων, περιερρεῖτο δὲ ἡ γῆ αἵματι μέλανι.
Care luptau, și câmpia era potopită de sânge.

Ἕκτωρ δὲ πρύμνηθεν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει	716
ὁ Ἕκτωρ δὲ ἐπειδὴ ἔλαβε τὴν ναῦν ἀπὸ τῆς πρύμνης, οὐκ ἀφίη,
Hector o dată de vas apucându-se, nu-l mai slăbise,

ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων, Τρωσὶν δὲ κέλευεν·	717
τὸ ἀκροστόλιον ἐν ταῖς χερσὶ κατέχων, τοῖς Τρῳσί δὲ προσέταττε·
Zdravăn de creastă țiind striga la Troieni îndemnându-i:

οἴσετε πῦρ, ἅμα δ' αὐτοὶ ἀολλέες ὄρνυτ' ἀϋτήν·	718
κομίσατε πῦρ· ἅμα δὲ αὐτοὶ ὑμεῖς ἀθρόοι ἐγείρετε φωνήν,
„Repede aduceți-mi foc, veniți și voi droaie, dați buzna!

νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε	719
ὅτι νῦν ἡμῖν ὁ Ζεὺς ἔδωκεν ἡμέραν ἀξίαν πάντων,
Astăzi e ziua de plată, ni-i dată de Zeus să punem

νῆας ἑλεῖν, αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι	720
τὰς ναῦς κρατῆσαι, αἵτινες ἐνθάδε παρὰ γνώμην τῶν θεῶν ἐλθοῦσαι,
Mâna pe vasele care pe-aici au venit fără voia

ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν, κακότητι γερόντων,	721
συμφοράς τε καὶ βλάβας πολλὰς ἡμῖν ἐποίησαν δειλίᾳ καὶ κακίᾳ τῶν πρεσβυτέρων,
Zeilor și ne-au adus o groază de amaruri din vina

οἵ μ' ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν	722
οἵτινές με βουλόμενον πολεμεῖν παρὰ ταῖς πρύμναις τῶν νεῶν,
Sfatului dat de mai-mari, care nu mă lăsară pe mine

αὐτόν τ' ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν·	723
ἐμέ τε ἐκώλυον καὶ κατεῖχον, καὶ τὸν στρατόν,
Lupta să dau la corăbii, cu toată a mea vrere și-a oastei.

ἀλλ' εἰ δή ῥα τότε βλάπτε φρένας εὐρύοπα Ζεὺς	724
ἀλλ᾽ εἰ καὶ τότε ἔβλαπτεν ὁ μεγαλόφωνος Ζεὺς τὴν διάνοιαν
Dacă pe-atunci ne orbise pe noi Tunătorul din nouri,

ἡμετέρας, νῦν αὐτὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει.	725
τὴν ἡμετέραν, νῦν ὅμως αὐτὸς παροξύνει καὶ προτρέπει.
Iarăși acuma tot el ne-mbărbată mereu și ne nalță.”

ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα μᾶλλον ἐπ' Ἀργείοισιν ὄρουσαν.	726
οὕτως εἶπεν. οὗτοι δὲ μᾶλλον κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἐφώρμησαν.
Zise, și ei spre Argii dau iureș mai tare. Iar Aias

Αἴας δ' οὐκέτ' ἔμιμνε· βιάζετο γὰρ βελέεσσιν·	727
ὁ Αἴας δὲ οὐκέτι ἔμενε, κατηπείγετο γὰρ τοῖς βέλεσιν,
Nu sta, fiind nevoit de loviri, ci de teamă se trase

ἀλλ' ἀνεχάζετο τυτθόν, ὀϊόμενος θανέεσθαι	728
ἀλλ᾽ ὑπολαμβάνων τεθνήξεσθαι, μικρὸν ἀνεχώρησεν
Mai la o parte spre lavița lungă de șapte picioare,

θρῆνυν ἐφ' ἑπταπόδην, λίπε δ' ἴκρια νηὸς ἐΐσης.	729
ἐπὶ τὰς καθέδρας τῶν ἐρετῶν τὰς ἑπτάποδας, κατέλιπε δὲ τὰ ἐξέχοντα ἄκρα τῆς ἰσοτοίχου νεώς·
Podul de vas părăsind, și-acolo-ncepu să s-ație

ἔνθ' ἄρ' ὅ γ' ἑστήκει δεδοκημένος, ἔγχεϊ δ' αἰεὶ	730
ἐκεῖ δὴ οὗτος ἵστατο ἐπιτηρῶν, δόρατι δὲ ἀεὶ
Și de la vase cu arma înlătura pe oricine,

Τρῶας ἄμυνε νεῶν, ὅς τις φέροι ἀκάματον πῦρ·	731
τοὺς Τρῷας ἀπεσόβει τῶν νεῶν, ὅστις ἔφερε τὸ πολὺ καὶ ἄφθονον πῦρ·
Care-ndrăznea să aducă spre el în corabie focul

αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε·	732
ἀεὶ δὲ καταπληκτικῶς βοῶν τοῖς Ἕλλησιν ἐκέλευεν·
Și cu un strigăt avan pe Ahei întărta la bătaie:

ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος	733
ὦ φίλοι ἥρωες Ἕλληνες ὑπηρέται τοῦ Ἄρεος,
„Dragilor mei, ortomani din Ahaia, tovarăși de arme,

ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.	734
ἄνδρες ὑπάρχετε, ὦ φίλοι, μνήσθητε δὲ τῆς ὁρμητικῆς καὶ πολεμικῆς ἰσχύος·
Fiți, o prieteni, bărbați, și nu vă lăsați pe tânjală.

ἠέ τινάς φαμεν εἶναι ἀοσσητῆρας ὀπίσσω,	735
ἤ τινας οἰόμεθα εἶναι βοηθοὺς μετὰ ταῦτα;
Oare putem noi să zicem c-avem ajutoare la spate

ἦέ τι τεῖχος ἄρειον, ὅ κ' ἀνδράσι λοιγὸν ἀμύναι;	736
ἤ τι τεῖχος πολεμικὸν καὶ ἰσχυρόν, ὃγ' ἂν τοῖς ἀνδράσιν ἀποσοβήσειε τὸν ὄλεθρον;
Ori vr’un mai bun stăvilar să ne apere de potopire?

οὐ μέν τι σχεδόν ἐστι πόλις πύργοις ἀραρυῖα,	737
οὐδαμῶς τις ἐγγύς ἐστι πόλις τείχεσι καὶ πύργοις περιηρμοσμένη,
N-avem aproape de noi o cetate-ntărită cu turnuri,

ᾗ κ' ἀπαμυναίμεσθ' ἑτεραλκέα δῆμον ἔχοντες·	738
ᾗ ἂν ἐπεξέλθοιμεν, τὸν ἀπὸ τῆς πόλεως δῆμον ἔχοντες ἑτέραν ἡμῖν ἀλκὴν περιποιοῦντα·
Unde să fim apărați și vreo altă putere de oameni,

ἀλλ' ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ πύκα θωρηκτάων	739
ἀλλὰ γὰρ ἐν τῷ πεδίῳ τῶν Τρῴων τῶν ἀσφαλῶς καθωπλισμένων,
Ci-nghesuiți de Troienii cei bine-narmați pe câmpie

πόντῳ κεκλιμένοι ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης·	740
τῷ πόντῳ περιεχόμενοι, πόρρωθι καθήμεθα τῆς πατρίδος γῆς·
Stăm lângă mare pe aici departe de țară. Nădejdea

τὼ ἐν χερσὶ φόως, οὐ μειλιχίῃ πολέμοιο.	741
δι' ὃ ἐν ταῖς χερσίν ἐστι τὸ φῶς καὶ ἡ ζωή, οὐχ ἡ προσήνεια τοῦ πολέμου οἰκεία, ἀλλὰ τῆς εἰρήνης (οὐκ ἐν τῷ προσηνῶς πολεμεῖν).
Toată în arme ne stă și în vajnica noastră luptare.”

ἦ, καὶ μαιμώων ἔφεπ' ἔγχεϊ ὀξυόεντι.	742
εἶπε καὶ ἐνθουσιῶν ἐδίωκε δόρατι ὁξεῖ.
Zice. Și tot mai vifornic zvânta mai departe cu lancea.

ὅς τις δὲ Τρώων κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο	743
ὅστις δὲ ἀπὸ τῶν Τρῴων ἐπὶ τὰς βαθείας ναῦς ἔτρεχε
Și pe oricare troian, care după porunca lui Hector

σὺν πυρὶ κηλείῳ, χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος,	744
μετὰ πυρὸς καυστικοῦ, χάριν τοῦ Ἕκτορος, παροξύναντος,
Se-apropia cu tăciunele-aprins de-albiatele vase,

τὸν δ' Αἴας οὔτασκε δεδεγμένος ἔγχεϊ μακρῷ·	745
τοῦτον Αἴας ἐτίτρωσκεν ἐπιτηρῶν σιδήρῳ ὀξεῖ,
Aias mereu îl ochea și-l lua în primire cu arma;

δώδεκα δὲ προπάροιθε νεῶν αὐτοσχεδὸν οὖτα.	746
δώδεκα δὲ ἔμπροσθεν τῶν νεῶν ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἔτρωσε.
Doi și vreo zece a răpus lovindu-i așa la corăbii.

ILIADA

Cântul XV