Greaca homerică

Textul homeric & parafrază în greaca koine de Theodorus Gaza & traducere în limba română de George Murnu

Νέστορα δ' οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης,	001
τὸν Νέστορα δὲ οὐκ ἔλαθεν ἡ βοὴ καίπερ πίνοντα,
Țipătul celor învinși ia Nestor aminte din cortu-i,

ἀλλ' Ἀσκληπιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	002
ἀλλὰ πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ Ἀσκληπιοῦ λόγους ταχεῖς ἔλεγεν οὕτω·
Unde stătea la băut cu Mahaon, și-acestuia-i zice:

φράζεο δῖε Μαχᾶον ὅπως ἔσται τάδε ἔργα·	003
σκόπει, ὦ ἐνδοξότατε Μαχᾶον, πῶς γενήσονται ταῦτα τὰ ἔργα·
„Spune, mărite Mahaon, ce poate să fie acest vuiet?

μείζων δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴ θαλερῶν αἰζηῶν.	004
μείζων νῦν ἐστι παρὰ ταῖς ναυσὶ βοὴ καὶ θόρυβος νέων θαλλόντων καὶ ἀκμαζόντων·
Țipă voinicii mereu tot mai întețit la corăbii,

ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν πῖνε καθήμενος αἴθοπα οἶνον	005
ἀλλὰ σὺ μὲν γυνὴ καθήμενος πῖνε οἶνον θερμόν,
Șezi tu aicea pe loc și-n tihnă bea-ți vinul din cupă

εἰς ὅ κε θερμὰ λοετρὰ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη	006
ἕως ἂν λουτρὰ θερμὰ ἡ καλλίκομος Ἑκαμήδη
Până ce apa-n căldare-ncropi-va pe foc Hecameda

θερμήνῃ καὶ λούσῃ ἄπο βρότον αἱματόεντα·	007
θερμήνῃ, καὶ ἀπολούσῃ τὸν ᾑμαγμένον λύθρον·
Cea sprâncenată și are să-ți spele scursura de sânge;

αὐτὰρ ἐγὼν ἐλθὼν τάχα εἴσομαι ἐς περιωπήν.	008
ἐγὼ δὲ παραγενόμενος ταχέως εἰς ὑψηλότερόν τινα τόπον γνώσομαι.
Eu mă duc iute cu ochii să dau un ocol să văd ce e.”

ὣς εἰπὼν σάκος εἷλε τετυγμένον υἷος ἑοῖο	009
οὕτως εἰπὼν ἔλαβε τὴν κατεσκευασμένην ἀσπίδα τοῦ ἑαυτοῦ υἱοῦ
Zice și-apucă din cortu-i o pavăză meșteșugită,

κείμενον ἐν κλισίῃ Θρασυμήδεος ἱπποδάμοιο	010
τοῦ ἱππικοῦ Θρασυμήδους, κειμένην ἐν τῇ σκηνῇ,
Scânteietoare de aramă; e pavăza lui Trasimede,

χαλκῷ παμφαῖνον· ὃ δ' ἔχ' ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο.	011
περιλάμπουσαν τῷ χαλκῷ, οὗτος δὲ εἶχε τὴν ἀσπίδα τοῦ ἑαυτοῦ πατρός,
Fiul său bun călăreț, că el pe-al lui Nestor o luase.

εἵλετο δ' ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,	012
ἔλαβε δὲ τὸ ἰσχυρὸν δόρυ ἀκὴν ἔχον σιδήρῳ ὀξεῖ,
Prinde și țapăna lance cu vârf ascuțit de aramă

στῆ δ' ἐκτὸς κλισίης, τάχα δ' εἴσιδεν ἔργον ἀεικὲς	013
ἔστη δὲ ἔξω τῆς σκηνῆς, ταχέως δὲ ἐθεάσατο ἔργον ἀπρεπές,
Și se răpede din cort și-ndată-i s-arată tot răul:

τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθε	014
τοὺς μὲν Ἕλληνας ταραττομένους, τοὺς δὲ μεγαλοψύχους Τρῷας συνταράττοντας ὄπισθεν,
Vede pe-Ahei că se vântură și pe Troieni după dânșii

Τρῶας ὑπερθύμους· ἐρέριπτο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν.	015
καθῄρητο δὲ τὸ τεῖχος τῶν Ἑλλήνων.
Falnici în iureșul lor, și-o năruitură tot zidul.

ὡς δ' ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ	016
ὥσπερ δὲ ὅταν μελαίνηται τὸ μέγα πέλαγος κύματι ἀψόφῳ, καὶ δίχα ἀνέμου ἐπαιρομένῳ,
Cum se întunecă, lin încrețindu-se, întinderea mării

ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα	017
προσημαῖνον τὰς ταχείας ὁδοὺς τῶν ἐν τῷ πνεῖν ὀξέως ἠχούντων ἀνέμων εἰκῆ
Dacă ea simte că vine și vâjâie vântul furtunii;

αὔτως, οὐδ' ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε,	018
καὶ ὡς ἔτυχεν, οὐδέ γε ἔμπροσθεν ἀνακάμπτει οὐδ᾽ ὄπισθεν,
Nu se tălăzuie-ncoace și-ncolo, ci stă neurnită,

πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διὸς οὖρον,	019
πρίν τινα ἄνεμον ἀπλανῆ καὶ σταθερὸν (τῶν ἄλλων κεχωρισμένον) καταβῆναι ἐκ τοῦ αἰθέρος·
Până ce nu se dezlănțuie vântul deplin de la Zeus;

ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν	020
οὕτως ὁ γέρων διεσκοπεῖτο ἐπὶ πολλὰ τὸν λογισμὸν μεταφέρων καὶ διαιρούμενος
Astfel a stat socotind, cu mintea-i în două-mpărțită.

διχθάδι', ἢ μεθ' ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων,	021
εἰς δύο, ἢ ἵνα ἐπὶ τὸν στρατὸν ἀπέλθοι τῶν ταχεῖς ἵππους ἐχόντων Ἑλλήνων,
Nestor atunci se gândi dacă-i bine s-apuce prin oaste

ἦε μετ' Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.	022
ἥ ἐπ Ἀγαμέμνονα τὸν υἱὸν τοῦ Ἀτρέως τὸν βασιλέα τοῦ στρατοῦ.
Ori să dea fuga de-a dreptul la craiul Atrid Agamemnon.

ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι	023
οὕτω δ᾽ αὐτῷ φρονοῦντι ἔδοξε βέλτιον εἶναι,
Astfel în sine gândind, la urmă găsi mai cu cale

βῆναι ἐπ' Ἀτρεΐδην. οἳ δ' ἀλλήλους ἐνάριζον	024
πορευθῆναι ἐπὶ τὸν ὑὸν τοῦ Ἀτρέως· οὗτοι δὲ ἀλλήλους ἀνῄρουν
El s-o apuce spre-Atrid. Într-asta pe câmp luptătorii

μαρνάμενοι· λάκε δέ σφι περὶ χροῒ χαλκὸς ἀτειρὴς	025
μαχόμενοι, ἤχει δὲ περὶ τὸ σῶμα αὐτῶν ὁ ἀκαταπόνητος σίδηρος,
Se omorau, zăngăneau armăturile lor ferecate,

νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.	026
πληττομένων ῥομφαίαις καὶ δόρασιν ἀμφοτέρωθεν γυῖα ἔχουσιν, ἤτοι διστόμοις.
Groaznic pălite de săbii și suliți cu capete două.

Νέστορι δὲ ξύμβληντο διοτρεφέες βασιλῆες	027
τῷ Νέστορι δὲ συνέβαλον καὶ συνήντησαν οἱ ἐνδοξότατα τεθραμμένοι βασιλεῖς
Dau peste Nestor atunci venind de la tabără craii

πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ	028
ἐκ τῶν νεῶν ἀνερχόμενοι, ὅσοι ἐτρώθησαν σιδήρῳ,


Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων.	029
ὅ τε υἱὸς τοῦ Τυδέως, καὶ Ὀδυσσεύς, καὶ Ἀγαμέμνων ὁ υἱὸς τοῦ Ἀτρέως·
Care fusese răniți, Agamemnon, Tidid și Ulise,

πολλὸν γάρ ῥ' ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες	030
πολλῷ γὰρ πόρρωθεν τῆς μάχης εἱλκυσμέναι ἦσαν αἱ νῆες
Vasele lor fiind trase pe marginea mării albastre

θῖν' ἔφ' ἁλὸς πολιῆς· τὰς γὰρ πρώτας πεδίον δὲ	031
εἰς τὸν αἰγιαλὸν τῆς λευκῆς θαλάσσης, ταύτας γὰρ πρῶτον εἰς τὴν πεδιάδα
Mult mai departe de luptă, iar cele dintâi spre câmpie

εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν.	032
εἵλκυσαν, τεῖχος δὲ παρὰ ταῖς πρύμναις ᾠκοδόμησαν,
Date cu dosul erau și zidul venea dup-aceea.

οὐδὲ γὰρ οὐδ' εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας	033
οὐδὲ γὰρ ἐδυνήθη ὁ αἰγιαλός, καίπερ ὢν πλατύς, ἁπάσας
Cât era malul de larg, el tot nu putea să le-ncapă

αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί·	034
τὰς ναῦς χωρῆσαι· ἐστενοχωροῦντο δὲ τὰ πλήθη,
Vasele toate, și oastea pe-acolo era strâmtorată

τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης	035
δι' ὃ δὴ παραλλήλως καὶ κλιμακηδὸν εἵλκυσαν καὶ ἀνθυπέταξαν αὐτὰς ἀλλήλαις, καὶ ἐπλήρωσαν παντὸς
De-asta și ei le trăseseră-n șiruri de trepte și-umplură

ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι.	036
τοῦ αἰγιαλοῦ τὸ μέγα στόμα, ὅσον συνέκλειον καὶ συνεδέσμουν αἱ τοῦ ναυστάθμου ἄκραι,
Gura cea lungă de mal între două muscele cuprinsă.

τώ ῥ' οἵ γ' ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο	037
ἤτοι τὰ δύο κέρατα. ταύτῃ δὴ οὗτοι θέλοντες ἰδεῖν ἕνεκα τῆς κραυγῆς καὶ τῆς μάχης,
Craii, proptindu-se-n lănci, se duceau împreună să vadă

ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι· ἄχνυτο δέ σφι	038
δόρατι ἐπιστηριζόμενοι ἐπορεύοντο ὁμοῦ, ἤλγει δὲ καὶ ἐλυπεῖτο αὐτοῖς
Ce-o fi cu țipătul de la război, că de-aceea și dânșii

θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν. ὃ δὲ ξύμβλητο γεραιὸς	039
ἡ ψυχὴ ἐν τοῖς στήθεσιν, οὗτος δὲ συνήντησεν αὐτοῖς ὁ γέρων
Tare erau necăjiți, când iată cu Nestor în cale

Νέστωρ, πτῆξε δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.	040
Νέστωρ, ἐπτόησε δὲ τὴν τῶν Ἑλλήνων ψυχὴν ἐν τοῖς στήθεσι,
Se întâlniră și, cum îl văzură, de teamă-nlemniră.

τὸν καὶ φωνήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·	041
πρὸς ὃν καὶ φωνήσας εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ἀγαμέμνων·
Dar mai întâi Agamemnon așa începu să-l întrebe:

ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν	042
ὦ Νέστορ υἱὲ τοῦ Νηλέως, δόξα μεγάλη τῶν Ἑλλήνων,
„Tu Neleiene moș Nestor, a neamului mare mândrie,

τίπτε λιπὼν πόλεμον φθισήνορα δεῦρ' ἀφικάνεις;	043
τίποτε καταλιπῶν τὸν τοὺς ἄνδρας φθείροντα πόλεμον, ἐνθάδε ἀφικοῦ;
Ce-ai părăsit bătălia și vii tu încoa spre corăbii?

δείδω μὴ δή μοι τελέσῃ ἔπος ὄβριμος Ἕκτωρ,	044
δέδοικα μή πως μοι τελειώση τὸν λόγον ὁ ἰσχυρὸς Ἕκτωρ,
Doamne, mi-e teamă să nu se întâmple ce eu auzit-am.

ὥς ποτ' ἐπηπείλησεν ἐνὶ Τρώεσσ' ἀγορεύων	045
ὡσπερ τῇ προτεραίᾳ διετείνατο δημηγορῶν ἐν τοῖς Τρῳσί,
Cică la sfatul ce Hector avu oarecând cu Troienii

μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι	046
μὴ πρότερον ἀπὸ τῶν νεῶν ἐπὶ τὸ Ἴλιον ὑποτρέψαι,
S-a lăudat că el n-o să se-ntoarcă-napoi în cetate

πρὶν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι, κτεῖναι δὲ καὶ αὐτούς.	047
πρὶν πυρὶ κατακαῦσαι τὰς ναῦς, ἀνελεῖν δὲ καὶ ἡμᾶς.
Până ce nu ne doboară și vasele nu ni le arde.

κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.	048
κἀκεῖνος μὲν οὕτως ἔλεγε, ταῦτα δὲ πάντα νῦν τελεσιουργεῖται.
Asta le-a zis lor atunci și iată-mplinescu-se toate.

ὢ πόποι ἦ ῥα καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ	049
φεῦ, φεῦ, ὄντως δὴ καὶ οἱ ἄλλοι εὔοπλοι Ἕλληνες
Vai mie, vai! Îmi dau seama, se vede c-ai noștri

ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον ὥς περ Ἀχιλλεὺς	050
τιθέασιν ἐν τῇ ψυχῇ κατ᾽ ἐμοῦ ὀργήν, ὥσπερ ὁ Ἀχιλλεύς,
Prinseră ciudă pe mine la fel ca Ahile, și nu vor

οὐδ' ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσι.	051
οὐδὲ βούλονται πολεμεῖν παρὰ ταῖς πρύμνας τῶν νεῶν.
Piept să mai ție de-acum în tabără aici, la corăbii.”

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·	052
πρὸς τοῦ τὸν δὲ ἀπεκρίνατο μετὰ ταῦτα ὁ ἀπὸ τῆς Γερήνης ἱππικὸς Νέστωρ·
Dar lui Atrid Agamemnon a zis călărețul moș Nestor:

ἦ δὴ ταῦτά γ' ἑτοῖμα τετεύχαται, οὐδέ κεν ἄλλως	053
ὄντως δὲ ταῦτα εὐπρεπῆ γεγόνασιν, οὐδ' ἂν ἄλλως
„Ceea ce spui e făcut și e gata. De acuma nici Zeus

Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο.	054
ὁ Ζεὺς αὐτὸς ὁ ἐφ᾽ ὕψους ἠχῶν παραποιήσειε,
Cel care bubuie-n nouri nimica nu poate să schimbe,

τεῖχος μὲν γὰρ δὴ κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν	055
τὸ γὰρ τεῖχος καταβέβληται, ᾧ ἐθαρροῦμεν
Iată surpat este zidul ce noi îl crezusem cu toții

ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·	056
ἔσεσθαι ἀλέξημα καὶ φύλαγμα ἀκατάλυτον τῶν νεῶν καὶ ἡμῶν·
Vaselor noastre și nouă un singur liman de scăpare,

οἳ δ' ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι	057
οὗτοι δὲ παρὰ ταῖς ταχείαις ναυσὶν ἄφυκτον πόλεμον ἔχουσιν
Și la corăbii Troienii se luptă cu toată-ndârjirea

νωλεμές· οὐδ' ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων	058
ἀδιαλείπτως, οὐδ᾽ ἂν ἔτι κατανοήσαις καὶ πάνυ στοχαζόμενος,
Neîncetat, și zadarnic iei seama, că nu poți ști bine

ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται,	059
πόθεν οἱ Ἕλληνες ἐρεθιζόμενοι συνταράττονται·
Unde-s anume răzbiți, de se vântură valmeș Aheii,

ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται, ἀϋτὴ δ' οὐρανὸν ἵκει.	060
οὕτως ὁμοῦ ἀναιροῦνται, ἡ βοὴ δὲ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀφικνεῖται·
Cad pretutindeni și țipătul lor până-n slavă răzbate.

ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ' ὅπως ἔσται τάδε ἔργα	061
ἡμεῖς δὲ σκοπῶμεν καὶ βουλευώμεθα πῶς ταῦτα τὰ ἔργα γενήσονται,
Dar să vedem între noi ce trebuie acuma să facem,

εἴ τι νόος ῥέξει· πόλεμον δ' οὐκ ἄμμε κελεύω	062
εἴ τι νοῦς καὶ βουλὴ πράξει, εἰς τὸν πόλεμον δὲ οὔ φημι ἡμᾶς
Poate ajuta-ne-va mintea. Din parte-mi eu nu-s de părere

δύμεναι· οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι.	063
εἰσελθεῖν, οὐ γὰρ ἔστι δυνατὸν πολεμεῖν τινα τετρωμένον.
Noi să mai mergem în toi, doar nu pot să lupte răniții.”

τὸν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·	064
πρὸς τοῦτον δὲ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
Dar Agamemnon Atrid răspunde bătrânului astfel:

Νέστορ ἐπεὶ δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσι μάχονται,	065
ὦ Νέστορ, ἐπειδὴ πολεμοῦσι παρὰ ταῖς πρύμναις τῶν νεῶν,
„Dacă Troienii, moș Nestor, acuma se bat la corăbii

τεῖχος δ' οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον, οὐδέ τι τάφρος,	066
τὸ κατεσκευασμένον δὲ τεῖχος οὐκ ἐβοήθησεν, οὐδέ τι ἡ τάφρος,
Și-ntru nimic nu ne-a fost în tabără zidul și șanțul,

ᾗ ἔπι πολλὰ πάθον Δαναοί, ἔλποντο δὲ θυμῷ	067
ἐφ' ᾗ πολλὰ ἔπαθον οἱ Ἕλληνες, ἤλπιζον δὲ ἐν τῇ ψυχῇ
Oricât de mult ne trudirăm și-avurăm nădejde-așa mare

ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι·	068
ἔσεσθαι ἀλέξημα καὶ βοήθημα ἀκατάλυτον τῶν τε νεῶν καὶ ἑαυτῶν·
C-au să ne fie adăpost și nouă și vaselor noastre,

οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι	069
οὕτω που τῷ μεγαλοδυνάμῳ Διὶ ἀρεστὸν εἶναι ἔοικεν·
Asta-i pesemne c-așa este data de sus, de la Zeus,

νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ' Ἄργεος ἐνθάδ' Ἀχαιούς.	070
(Gaza: "οὗτος ὁ στίχος εἰσήχθη μὲν, πλὴν οὐδὲ ἐν τῷ παλαιῷ ἀντιγράφῳ οὐδὲ ἐν τῇ παραφράσει τοῦ Ψελλοῦ εὑρίσκεται.")
Jalnic să piară pe-aici Aheii, departe de țară.

ᾔδεα μὲν γὰρ ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν,	071
οἶδα μὲν γὰρ ὅτε προθύμως τοῖς Ἕλλησιν ἐβοήθει·
Știu doar că el înainte sta gata mereu să ne ajute:

οἶδα δὲ νῦν ὅτε τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι	072
ἐπίσταμαι δὲ νυνί, ὅτι τούτους μὲν παραπλησίως τοῖς μακαρίοις θεοῖς
Văd îns-acuma că cinste dă numai dușmanilor noștri

κυδάνει, ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν.	073
δοξάζει, τὴν ἡμετέραν δὲ προθυμίαν καὶ δύναμιν ἀργὴν καὶ ἄπρακτον ἐποίησεν·
Parc-ar fi zei și ne ferecă nouă și brațul și-avântul.

ἀλλ' ἄγεθ' ὡς ἂν ἐγὼν εἴπω πειθώμεθα πάντες.	074
ἀλλ᾽ ἄγετε, ὥσπερ ἂν αὐτὸς εἴπω, ὑπακούσωμεν ἅπαντες·
Hai dar cu toții să facem în felul cum eu vă voi spune:

νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης	075
τὰς ναῦς, ὅσαι πρῶται εἱλκύσθησαν ἐγγὺς τῆς θαλάσσης,
Vasele toate ce s-află șirag înainte la mare,

ἕλκωμεν, πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν,	076
ἑλκύωμεν καὶ ἐπισύρωμεν, πάσας δὲ ἐμβαλοῦμεν εἰς τὴν ἐνδοξοτάτην θάλασσαν·
Noi să le dăm peste-prund și să le împingem în apă

ὕψι δ' ἐπ' εὐνάων ὁρμίσσομεν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ	077
ἐφ᾽ ὕψους δὲ ἐπὶ τῶν ἀγκύρων στηρίξομεν ἕως ἂν ἀφίκηται
Și sub cătușe la larg să le ținem tot gata de fugă

νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο	078
ἡ νὺξ ἡ ἀμβροσία καὶ θεία (ἐν ᾗ βροτὸς οὐκ ἀναστρέφεται), ἐὰν καὶ κατ' αὐτὴν ἀποστῶσι τοῦ πολέμου
Până la noapte, când poate-napoi se vor trage Troienii

Τρῶες· ἔπειτα δέ κεν ἐρυσαίμεθα νῆας ἁπάσας.	079
οἱ Τρῷες, μετὰ ταῦτα δ᾽ ἂν ἑλκύσαιμεν ἁπάσας τὰς ναῦς·
Și vom putea de pe mal să dăm drumul și celor rămase;

οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν κακόν, οὐδ' ἀνὰ νύκτα.	080
οὐδεμία γὰρ μέμψις ἐστὶ φυγεῖν τὸ κακόν, ουδὲ κατὰ τὴν νύκτα
Nu-i doar rușine să fugi la primejdie nici peste noapte:

βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.	081
κρεῖσσόν ἐστιν, ὃς ἂν φεύγων ἐκφύγῃ τὸ κακόν, ἢ κρατηθείη.
Scapă cu fuga mai bine decât să te ajungă nevoia.”

τὸν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·	082
πρὸς τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος, εἶπεν ὁ πολύβουλος Ὀδυσσεύς·
Aspru se uită la el și zice istețul Ulise:

Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·	083
ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, ποῖος λόγος διέφυγε τὸ περίφραγμα τῶν σῶν ὀδόντων,
„Ce fel de grai ți-a scăpat din stavila gurii, Atride?

οὐλόμεν' αἴθ' ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλου	084
ὀλέθρων αἴτιε; εἴθε σοι ὀφειλόμενον ἐγένετο ἑτέρου στρατοῦ
Nenorocite, mai bine domneai peste niște nevolnici,

σημαίνειν, μὴ δ' ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺς	085
εὐτελοῦς ἄρχειν, μηδὲ ἡμῶν βασιλεύειν, οἷς ἄρα ὁ Ζεὺς
Nu peste oameni ca noi, căror dat ni-i din partea lui Zeus

ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν	086
ἔδωκεν ἐκ νεότητος μέχρι γήρως διοικεῖν καὶ ἐργάζεσθαι
Din tinerețe și pân’la adânci bătrânețe să ducem

ἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.	087
πολέμους χαλεπούς καὶ ὀδυνηρούς, ἕως ἀναιρεθῶμεν ἅπαντες·
Grele războaie mereu pân’ce noi fiecare ne-om stinge.

οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν	088
οὕτω δὴ προθυμῇ τὴν πλατείας ὁδοὺς ἔχουσαν πόλιν τῶν Τρῴων
Vrei tu să lași înadins necuprinsă a lui Priam cetate

καλλείψειν, ἧς εἵνεκ' ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;	089
καταλείψειν, ἧς ἕνεκα πάσχομεν δεινὰ πολλά·
După ce noi pentru asta așa îndelung pătimirăm?

σίγα, μή τίς τ' ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ	090
σιώπα, μηδεὶς ἄλλος ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων ἀκούσῃ τοῦτον
Taci, nu cumva să te-auză pe-aicea vr’un altul de-ai noștri.

μῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο	091
τὸν λόγον, ὃν οὐκ ἂν εἴποι κατὰ τὸ στόμα ἀνήρ,
Nu putea vorbă ca asta să-i vie vreodată pe buze

ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν	092
ὅστις ἂν εἰδείη κατὰ τὴν ἑαυτοῦ διάνοιαν ὑγιᾷ καὶ προσήκοντα λέγειν,
Unui bărbat care știe grăi cumsecade și poartă

σκηπτοῦχός τ' εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶ	093
καὶ βασιλεὺς ὑπάρχοι, καὶ ὑπακούοιεν αὐτῷ λαοὶ
Sceptru ca Domn, și de care mulțime de oameni ascultă,

τοσσοίδ' ὅσσοισιν σὺ μετ' Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·	094
τόσοι, ὅσων σὺ ἐν τοῖς Ἕλλησι βασιλεύεις.
Nenumărați luptători, cum e oastea ce-ți stă sub poruncă.

νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·	095
νυνὶ δέ σοι ἐμεμψάμην παντελῶς κατὰ διάνοιαν, ὁποῖον εἶπας·
De asta și eu mă ridic împotrivă și tare te mustru

ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆς	096
ὅστις κελεύεις, πολέμου συνεστῶτος καὶ θορύβου
Dacă ne povățuiești în vreme ce fierbe războiul

νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδ' ἑλκέμεν, ὄφρ' ἔτι μᾶλλον	097
τὰς εὐκαθέδρους ναῦς εἰς τὴν θάλασσαν ἕλκειν, ὅπως ἔτι περισσοτέρως
Vasele să le pornim spre mare fugind ca să facem

Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης,	098
τοῖς μὲν Τρῳσὶν εὐχῆς ἄξια γένωνται, καίπερ νικῶσι καὶ περιγινομένοις,
Voia Troienilor, tocmai când ei începură-a ne-nfrânge,

ἡμῖν δ' αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ	099
ἡμῖν δὲ μεγίστη φθορὰ ἐπιπέσῃ· οὐ γὰρ οἱ Ἕλληνες
Și fioros să ne fie sfârșitul. Aheii, vezi bine,

σχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δ' ἑλκομενάων,	100
ἕξουσι πόλεμον, ἑλκομένων τῶν νεῶν εἰς τὴν θάλασσαν,
N-o să mai stea să se bată, când vaselor noi vom da drumul,

ἀλλ' ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.	101
ἀλλὰ φεύξονται, ἀναχωρήσουσι δὲ τῆς μάχης·
Ci vor căta pe de lături s-o ia, să se fure din luptă;

ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.	102
τότ᾽ ἂν ἡ σὴ βουλὴ λυμανεῖται καὶ βλάψει, ὦ ἀρχηγέ τοῦ στρατοῦ.
Sfatu-ți, o Doamne, vedea-vei atunci cât poate să strice.”

τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·	103
πρὸς τοῦτον δὲ ἀπεκρίνατο μετὰ ταῦτα ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
Dar Agamemnon Atrid, al oastei păstor, îi răspunse:

ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ	104
ὦ Ὀδυσσεῦ, πάνυ γέ πώς μου καθήψω τῆς ψυχῆς, καὶ ἐλύπησάς με τῇ ἐπιπλήξει ταύτῃ
„Prea mă jigni dojenirea ta necruțătoare, Ulise.

ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα	105
τῇ χαλεπῇ· οὐ μὴν δὲ ἐγὼ ἄκοντας καὶ μὴ βουλομένους ἐκέλευσα
Însă eu nu poruncesc ostașilor mei din Ahaia

νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ' ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.	106
τὰς εὐκαθέδρους ναῦς εἰς τὴν θάλασσαν ἕλκειν τοὺς υἱοὺς τῶν Ἑλλήνων·
Vasele bine-podite pe mare să-mpingă cu sila.

νῦν δ' εἴη ὃς τῆσδέ γ' ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι	107
νυνὶ δὲ ἴτω, ὃς ταύτης γε βελτίονα βουλὴν ἂν εἴποι,
Las’ dar să deie un altul, oricine, mai mic ori mai mare,

ἢ νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.	108
ἢ νέος, ἢ γέρων, ἐμοὶ δ᾽ ἂν διὰ χαρίτων γένοιτο.
Altă povață mai bună, căci eu bucuros voi primi-o.”

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·	109
ἐν τούτοις δὲ εἶπεν ὁ κατὰ πόλεμον ἀγαθὸς Διομήδης·
Repede atunci Diomede viteazul apucă cuvântul:

ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κ' ἐθέλητε	110
πλησίον ἐστὶν ὁ ἀνήρ, οὐκ ἐπὶ πολὺ στοχασόμεθα ἐὰν βούλησθε
„Iat-acel altul aici. Să nu mai umblăm după dânsul,

πείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος	111
ὑπακούειν, καὶ μή τι ὀργῇ μέμψησθε ἅπαντες,
Dac-ați voi s-auziți și să nu vă uitați cu mânie,

οὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθ' ὑμῖν·	112
διότι ἡλικία νεώτερός εἰμι ἐν ὑμῖν,
De sunt mai tânăr cumva între voi rostitorii de sfaturi.

πατρὸς δ' ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι	113
ἐξ ἀγαθοῦ δὲ πατρὸς κἀγὼ κατὰ γένος καυχῶμαι ὑπάρχειν
Pot să mă laud și eu că sunt os de viteaz, din Tideus,

Τυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.	114
τοῦ Τυδέως, ὃν ἐν Θήβαις γῆ κεχυμένη ἐκάλυψε·
Care la Teba-a murit și acolo l-acoperă țărna.

Πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο,	115
τῷ Πορθεῖ γὰρ τρεῖς υἱοὶ ἀμώμητοι ἐγεννήθησαν,
Trei fii avut-a Porteu și toți erau unul și unul,

οἴκεον δ' ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι	116
κατῴκουν δὲ ἐν τῇ Πλευρῶνι καὶ τῇ ὑψηλῇ Καλυδῶνι,
Și-n Calidonul înalt locuiau și-n cetatea Plevrona.

Ἄγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δ' ἦν ἱππότα Οἰνεὺς	117
ὅ τε Ἄγριος, καὶ ὁ Μέλας, τρίτος δὲ ἦν ὁ ἱππικὸς Οἰνεὺς
Doi erau Agriu și Melas, al treilea Oineu călărețul,

πατρὸς ἐμοῖο πατήρ· ἀρετῇ δ' ἦν ἔξοχος αὐτῶν.	118
ὁ πατὴρ τοῦ ἐμοῦ πατρός, ἄριστος δ᾽ ἦν ἁπάντων κατ᾿ ἀρετήν,
Tatăl părintelui meu, iar el era cel mai puternic.

ἀλλ' ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δ' ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη	119
ἀλλ᾿ οὗτος μὲν αὐτόθι ἔμεινεν, ὁ ἐμὸς δὲ πατὴρ ἐν τῷ Ἄργει κατῳκίσθη
Dânsul acolo rămase, dar tata fugar pribegit-a

πλαγχθείς· ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.	120
ἀποπλανηθείς, οὕτω γὰρ ὁ Ζεὺς ἐβούλετο καὶ οἱ ἄλλοι θεοί·
Până ce-n Argos ajunse, c-așa vrură soarta și zeii.

Ἀδρήστοιο δ' ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμα	121
ἔλαβε δὲ γυναῖκα μίαν τῶν θυγατέρων τοῦ Ἀδράστου, ᾤκει δὲ οἶκον
Craiul Adrastos-i dăduse pe-o fiică și casa-i fu plină

ἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι	122
πλούσιον τῇ περιουσία, ἱκανῶς δὲ αὐτῷ ἦσαν ἄρουραι
De avuție și rost, avea el destule pământuri.

πυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς,	123
σιτοφόροι. πολλοὶ δὲ πέριξ ὄρχοι καὶ συστοιχίαι φυτῶν ἦσαν,
Țarini mănoase de grâu și multe pometuri și turme

πολλὰ δέ οἱ πρόβατ' ἔσκε· κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς	124
πολλὰ δὲ αὐτῷ πρόβατα (τετράποδα) ἦσαν, ἐνίκα δὲ πάντας τοὺς Ἕλληνας
Și întrecea pe Ahei de dibaci în bătaia cu suliți.

ἐγχείῃ· τὰ δὲ μέλλετ' ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.	125
τῷ δόρατι καὶ τῇ μάχῃ· ταῦτα δὲ ἐμέλλετε ἀκούειν, ὅτι ἀληθῆ ἐστι,
Veți fi știind-o și voi că e drept, că și voi auzirăți.

τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες	126
δι' ὃ οὐκ ἄν με φαῦλον τῷ γένει καὶ ἀσθενῆ οἰηθέντες,
De-asta voi nu puteți zice că nu sunt de neam și om vrednic

μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κ' ἐῢ εἴπω.	127
τὸν λόγον ἐξουδενώσαιτε εἰρημένον, ὃν καλῶς εἴπω·
Pentru ca vorba să-mi nesocotiți și să-mi faceți rușine.

δεῦτ' ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.	128
ἄγετε πορευθῶμεν ἐπὶ τὸν πόλεμον καὶ τετρωμένοι γε ἐξ ἀνάγκης,
Hai să grăbim la război, e zor și nevoie. Să mergem

ἔνθα δ' ἔπειτ' αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτος	129
ἐκεῖ δὲ μετὰ ταῦτα ἡμεῖς μὲν ἀπεχώμεθα τῆς μάχης, μένοντες
Chiar și răniți, numai noi să ne-aținem deoparte să nu fim

ἐκ βελέων, μή πού τις ἐφ' ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·	130
ἔξω τῶν βελῶν, μή τίς που ἐπὶ τῷ τραύματι τραῦμα ἄλλο λάβη,
Ținta lovirii, ca nu cumva vr’unul rănit să mai fie.

ἄλλους δ' ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περ	131
τοὺς ἄλλους δὲ παροξύνοντες ἐμβαλοῦμεν εἰς τὸν πόλεμον, οἱ τὸ πρότερον
Doar să silim ca să intre-n bătaie ceilalți care întruna

θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσ' οὐδὲ μάχονται.	132
τῇ ψυχῇ τὰ πρὸς χάριν προσάγοντες ἀφεστήκασιν, οὐδὲ πολεμοῦσιν.
S-au abătut și s-abat după voie și nu stau să lupte.”

ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·	133
οὕτως εἶπεν. οὗτοι δὲ ἄρα πάνυ δὴ ἤκουον αὐτοῦ, καὶ ἐπείθοντο,
Zise, iar dânșii voios după asta povața primindu-i

βὰν δ' ἴμεν, ἦρχε δ' ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.	134
ὥρμησαν δὲ πορεύεσθαι, ἡγεῖτο δ' αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς τοῦ λαοῦ Ἀγαμέμνων,
Merseră călăuziți de craiul Atrid Agamemnon.

οὐδ' ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,	135
οὐδὲ ὁ ἔνδοξος Ποσειδῶν ὁ κινῶν τὴν γῆν τύφλωσιν τῶν ὀφθαλμῶν εἶχεν·
Nu în zadar priveghea într-aceea slăvitul Poseidon.

ἀλλὰ μετ' αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς,	136
ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς ἦλθεν ὅμοιος ἀνδρὶ γέροντι, ἐκράτησε δὲ
Zeul, în chip de bătrân, se duse-mpreună cu dânșii;

δεξιτερὴν δ' ἕλε χεῖρ' Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,	137
τὴν δεξιὰν χεῖρα Ἀγαμέμνονος τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀτρέως,
Prinse de mâna cea dreaptă pe craiul Atrid Agamemnon

καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	138
καὶ φωνήσας εἶπε πρὸς αὐτὸν λόγους ταχεῖς οὕτως·
Și se rosti către el și-i zise cuvinte ce zboară:

Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆρ	139
ὦ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως, νῦν δή που ἡ ὀλεθρία ψυχὴ τοῦ Ἀχιλλέως
„Crai Agamemnon, acuma pesemne hainul Ahile

γηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶν	140
χαίρει ἐν τῷ στήθει τὴν φθοράν, καὶ τὴν φυγὴν τῶν Ἑλλήνων
Tare se bucură-n sine, când vede omorul și fuga

δερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐδ' ἠβαιαί.	141
ὁρῶντος· ἐπειδὴ οὐκ εἰσὶν ἐν αὐτῷ φρένες, οὐδὲ μικραί,
Oștilor noastre, căci n-are el minte nici cât un grăunte

ἀλλ' ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·	142
ἀλλ᾽ οὗτος μὲν εἴθε ἀπόλοιτο ὡς ἔστιν ἄδοξος, θεὸς δὲ αὐτὸν ἀφανίσειε·
Ducă-se dar pe pustii, ori zeii orbi-l-ar mai bine!

σοὶ δ' οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,	143
σοὶ δὲ οὔπω παντάπασιν οἱ μακάριοι θεοὶ ὀργίζονται·
Nu ești tu încă cu totul de zei oropsit, că mai este

ἀλλ' ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες	144
ἀλλ᾽ ἔτι που οἱ ἡγεμόνες καὶ βασιλεῖς τῶν Τρῴων
Dat încă celor din Troia, fruntașilor și ostășimii,

εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δ' ἐπόψεαι αὐτὸς	145
διελεύσονται τρέχοντες τὸ μέγα πεδίον, ἤτοι φεύξονται, σὺ δὲ θεάσῃ αὐτοὺς
Praf să mai bată pe șes. Tu însuți vedea-vei cum dânșii

φεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.	146
φεύγοντας ἐπὶ τὴν πόλιν πόρρω τῶν νεῶν καὶ τῶν σκηνῶν.
Au să-și ia talpa-napoi de la vase de-aici spre cetate.”

ὣς εἰπὼν μέγ' ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.	147
οὕτως εἰπών, μεγάλως ἐβόησεν ἐφορμήσας διὰ τοῦ πεδίου,
Asta vorbi și cu strigăte mari năvăli pe câmpie.

ὅσσόν τ' ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι	148
ὅσον τε ἐννέα χιλιάδες ἐβόησαν, ἢ δέκα χιλιάδες
Cât de vârtos la război dau chiot vreo nouă sau zece

ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος,	149
ἄνδρες ἐν τῷ πολέμῳ, φιλονεικίαν συνάπτοντες μάχης·
Mii de bărbați, dacă-ncepe-ncleștarea turbată de arme;

τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων	150
τοσαύτην ἐκ τοῦ στήθους φωνὴν ὁ βασιλεὺς Ποσειδῶν ὁ κινῶν τὴν γῆν
Tare tot astfel a fost și al zeului chiot, cu care

ἧκεν· Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ' ἑκάστῳ	151
ἀφῆκε, πᾶσι δὲ τοῖς Ἕλλησι μεγάλην ἰσχὺν ἐνέβαλεν
Dânsul în pieptul Aheilor puse putere-nzecită

καρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.	152
εἰς τὴν καρδίαν, ὥστε ἀπαύστως πολεμεῖν καὶ μάχεσθαι.
Și-i întârta la război ca să nu înceteze din arme.

Ἥρη δ' εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι	153
ἡ Ἥρα δὲ ἡ χρυσοῦν θρόνον ἔχουσα ἐθεάσατο τοῖς ὀφθαλμοῖς
Hera din tronu-i de aur căta într-aceste la vale

στᾶσ' ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου· αὐτίκα δ' ἔγνω	154
στᾶσα ἐκ τοῦ Ὀλύμπου ἀπὸ τῆς ἐξοχῆς, αὐτίκα δὲ ἐθεάσατο
De pe un pisc din Olimp, și mare i-a fost bucuria

τὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν	155
τὸν μὲν ποιοῦντα κατὰ τὸν πόλεμον τὸν δοξάζοντα τοὺς ἄνδρας,
Când a văzut pe cumnatul, pe fratele ei între rânduri

αὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·	156
τὸν αὐτάδελφον, καὶ ἀνδράδελφον, ἔχαιρε δὲ ἐν τῇ ψυχῇ·
Pentru Ahei ostenindu-se-n lupta ce-nalță bărbații.

Ζῆνα δ' ἐπ' ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης	157
τὸν Δία δὲ ἐπὶ τῆς ὑψηλοτέρας κορυφῆς τῆς πολλὰς πηγὰς ἐχούσης Ἴδης
Hera vedea și pe Zeus în creștetul muntelui Ida

ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.	158
καθήμενον ἐθεάσατο, μισητὸς δὲ αὐτῇ ἦν ἐν τῇ ψυχῇ·
Cel nesecat în izvoare, și silă simțea la vedere-i.

μερμήριξε δ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη	159
ἐμερίμνησε δὲ μετὰ ταῦτα ἡ εὐόφθαλμος σεβαστὴ Ἥρα,
Sta chibzuindu-se atunci ochioasa velita zeiță

ὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·	160
ἵν᾿ ἐξαπατήσειε τὸν νοῦν τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός.
Cum ar putea adormi privegherea lui Zeus momindu-l.

ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ	161
αὕτη δὲ αὐτῇ κατὰ ψυχὴν ἐδόκει βελτίστη βουλή,
Astfel în cele din urmă zeița găsi mai cu cale,

ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν,	162
ἀφικέσθαι εἰς τὴν Ἴδην καλῶς εὐτρεπίσασαν ἑαυτήν,
Bine gătită să plece ea însăși la muntele Ida,

εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι	163
ἵν᾿ ἐπιθυμήσειε παρακοιμηθῆναι συνουσίᾳ, καὶ μίξει,
Dragostea-n el să deștepte ca ei să adoarmă-mpreună,

ᾗ χροιῇ, τῷ δ' ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε	164
χρώματι καὶ κάλλει τῷ ἑαυτῆς, τούτῳ δὲ ὕπνον ἀβλαβῆ τε καὶ θερμὸν
Când o prielnică lină-ațipire ar putea să reverse

χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.	165
ἐπιχέαι κατὰ τῶν ὀμμάτων, καὶ τῶν πυκνῶν καὶ συνετῶν φρενῶν.
Peste-ale zeului pleoape și peste-nțeleapta lui minte.

βῆ δ' ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν	166
ὥρμησε δὲ πορεύεσθαι εἰς τὸ δωμάτιον, ὅπερ αὐτῇ ὁ ἀγαπητὸς υἱὸς κατεσκεύασεν
Deci o luă spre iatacul pe care Hefest îl zidise

Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε	167
ὁ Ἥφαιστος, πυκνὰς δὲ καὶ στιβαρὰς θύρας ἐπήρεισε καὶ ἐπεστήριξε τοῖς παραστάσι καὶ φλοιοῖς
Meșteru-i fiu, potrivit cu usciorii vârtoase canaturi,

κληΐδι κρυπτῇ, τὴν δ' οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·	168
κλειδὶ κεκρυμμένῃ, ταύτην δὲ οὐδεὶς ἄλλος θεὸς ἤνοιγεν·
Și cu o tainică încuietoare ce n-o știe altul.

ἔνθ' ἥ γ' εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.	169
ἐκεῖ εἰσελθοῦσα αὐτὴ ἐπεζύγωσε καὶ ἔκλεισε τὰς λαμπρὰς θύρας,
Ziua se furișă acolo și ușa cea lucie-nchide.

ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος	170
καὶ πρῶτον μὲν τῷ θείῳ ὑγρῷ ἀπὸ τοῦ ἐπιθυμητοῦ σώματος
Trupul de farmece plin și-l curăță-ntâi cu un balsam,

λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπ' ἐλαίῳ	171
πάντα ῥύπον ἐκάθηρεν, ἤλειπται δὲ λιπαρῷ ἐλαίῳ
Necurăția-i spălând, și-l unge turnându-și oleiul

ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·	172
θείῳ ἡδεῖ, ὃ δὴ ἦν αὐτῇ ἡγνισμένον·
Dumnezeiesc de plăcut și plin de mireasmă ce-mbată,

τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶ	173
τούτου καίπερ κινουμένου εἰς τὸ δῶμα τὸ χαλκῆν βάσιν ἔχον τοῦ Διὸς,
Care, fiind răspândit în pridvorul de-aram-al lui Zeus,

ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ' ἀϋτμή.	174
ὅμως εἰς τὴν γῆν τε καὶ τὸν οὐρανὸν ἀφίκετο ἡ εὐωδία·
Umple cu dulce miros departe pământul și cerul.

τῷ ῥ' ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίτας	175
τούτῳ δὴ αὕτη τὸ εὐειδὲς σῶμα ἀλείψασα καὶ τὰς τρίχας
După ce trupu-i frumos și-l unge și-și piaptănă părul,

πεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺς	176
διακρίνασα καὶ διαχωρίσασα ταῖς χερσίν, ἔπλεξε πλοκάμους φαιδροὺς
Ea-și împletește cu mâna cosițele-i strălucitoare,

καλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.	177
ὡραίους, θείους ἐκ τῆς ἀθανάτου κεφαλῆς·
Mândre și dumnezeiești din capu-i cel fără de moarte,

ἀμφὶ δ' ἄρ' ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθ', ὅν οἱ Ἀθήνη	178
περιεβάλετο δὲ τὸν θεῖον λαμπρὸν πέπλον, ὃν αὐτῇ ἡ Ἀθηνᾶ
Pune pe urmă și-o haină măiastră, țesută de însăși

ἔξυσ' ἀσκήσασα, τίθει δ' ἐνὶ δαίδαλα πολλά·	179
ἐλέανεν (ἔγναψεν) ἐργασαμένη, ἐνέθηκε δὲ κόσμους πολλούς,
Palas Atena cu mult meșteșug și cu multe podoabe;

χρυσείῃς δ' ἐνετῇσι κατὰ στῆθος περονᾶτο.	180
χρυσαῖς δὲ εἰσβολαῖς περονῶν κατὰ τὸ στῆθος διεπορποῦστο,
Haina și-o-ncheie la sânu-i cu sponci lucitoare de aur.

ζώσατο δὲ ζώνῃ ἑκατὸν θυσάνοις ἀραρυίῃ,	181
ἐζώσατο δὲ ζώνην πλείστοις προσσοῖς προσηρμοσμένην,
Mijlocu-ncinge sub brâu dichisit cu o sută de ciucuri.

ἐν δ' ἄρα ἕρματα ἧκεν ἐϋτρήτοισι λοβοῖσι	182
ἐνέβαλε δὲ τοῖς καλῶς τετρημένοις ἄκροις τῶν ὠτίων
Iar la urechea străpunsă și-anină cercei cu trei pietre

τρίγληνα μορόεντα· χάρις δ' ἀπελάμπετο πολλή.	183
ἐνώτια πολλῆς θέας ἄξια (τρίκοκκα, ἢ πολλῶν κοσμίων ἄξια) μετὰ κακοπαθείας εἰργασμένα, τέρψις δὲ πολλὴ ἀπέλαμπε,
Meșter lucrați și din care sclipea frumusețe nespusă.

κρηδέμνῳ δ' ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων	184
κεφαλοδεσμίῳ δὲ ἄνωθεν ἐκαλύψατο ἡ ἐνδοξοτάτη τῶν θεῶν περικαλλεῖ,
Capul și-acopere apoi a zeițelor frunte cu vălu-i

καλῷ νηγατέῳ· λευκὸν δ' ἦν ἠέλιος ὥς·	185
νεωστὶ γεγενημένῳ, λευκὸν δὲ ἦν καθάπερ ἥλιος,
Mândru țesut de curând și alb ca lumina de soare,

ποσσὶ δ' ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα.	186
ὑπὸ τοῖς ποσὶ δὲ τοῖς εὐτραφέσιν ἐβάλετο τὰ ὡραία σανδάλια.
Iar pe picioarele dalbe și-nnoadă frumoase sandale.

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον	187
ἐπειδὴ δὲ πάντα τὸν κόσμον περιέθηκε τῷ σώματι,
După ce-și pune pe ea câte una podoabele toate,

βῆ ῥ' ἴμεν ἐκ θαλάμοιο, καλεσσαμένη δ' Ἀφροδίτην	188
ὥρμησε πορεύεσθαι ἐκ τοῦ δώματος, καλέσασα δὲ τὴν Ἀφροδίτην,
Lasă iatacul și cheamă la ea pe zeița Afrodita

τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·	189
πόρρω τῶν ἄλλων θεῶν, εἶπε πρὸς αὐτὴν λόγον·
Și, la o parte de zeii ceilalți, începe s-o-ntrebe:

ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο φίλον τέκος ὅττί κεν εἴπω,	190
ἆρά γέ τι πεισθείης μοι, ὦ προσφιλὲς τέκνον, καθ᾽ ὅ, τι ἂν εἴπω,
„Face-vei oare ce eu îți voi spune, iubită copilă?

ἦέ κεν ἀρνήσαιο κοτεσσαμένη τό γε θυμῷ,	191
ἢ ἀπανήναιο ἂν καὶ ἀνανεύσειας χολωθεῖσα τοῦτο γ' ἐν τῇ ψυχῇ,
Ori vei respinge ruga mea, fiind supărată pe mine

οὕνεκ' ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;	192
ὅτι ἐγὼ μὲν τοῖς Ἕλλησι, σὺ δὲ τοῖς Τρῳσί βοηθεῖς;
Pentru c-ajut pe Danai, iar tu pe bărbații din Troia?”

τὴν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη·	193
πρὸς ταύτην δὲ ἀπεκρίνατο μετὰ ταῦτα ἡ θυγάτηρ τοῦ Διὸς Ἀφροδίτη·
La întrebare-a răspuns Afrodita, copila lui Zeus:

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο	194
ὦ Ἥρα, τιμία θεά, θύγατερ τοῦ μεγάλου Κρόνου,
„Hero-nălțată zeiță, născută din marele Cronos,

αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,	195
λέγε ὅτι φρονεῖς καὶ νοεῖς, ἐκτελέσαι δέ με ἡ ψυχὴ κελεύει,
Spune-mi tu mie ce vrei; sunt gata să fac ce vei cere,

εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.	196
εἴ γε δύναμαι ἐκτελέσαι, καὶ εἰ ἑτέρῳ τινὶ τετελεσμένον τυγχάνει (εἰ τελεσθησόμενόν ἐστι).
Dacă putea-voi s-o fac și ar fi cu putință-a se face.”

τὴν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·	197
πρὸς ταύτην δὲ ἐπιβουλεύουσα εἶπεν ἡ σεβαστὴ Ἥρα·
Hera cu gândul viclean începu după asta s-o roage:

δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας	198
δός μοι νῦν τὴν συνουσίαν καὶ ἐπιθυμίαν, ᾗ γε σὺ πάντας
„Dă-mi a iubirii putere și dorul cu care tu birui

δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους.	199
τοὺς ἀθανάτους θεοὺς καὶ τοὺς θνητούς ἀνθρώπους δαμάζεις,
Totul în lume, pe zeii cei nemuritori și pe oameni;

εἶμι γὰρ ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,	200
πορεύσομαι γὰρ θεασομένη τὰ πέρατα τῆς πολλὰ τρεφούσης γῆς,
Pân’ la hotarul pământului vreau să mă duc spre vederea

Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,	201
τόν τε Ὠκεανὸν τὸν αἴτιον τῆς γενέσεως τῶν θεῶν, καὶ τὴν μητέρα Γῆν,
Lui Ocheanos, al zeilor tată, și-a mamei lor Tethys.

οἵ μ' ἐν σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ' ἀτίταλλον	202
οἵ με ἐν τοῖς ἑαυτῶν οἴκοις καλῶς ἔτρεφον, καὶ ἐπεμελοῦντο ἀνατρέφοντες,
Dânșii acasă la ei m-au ținut și crescutu-m-au bine,

δεξάμενοι Ῥείας, ὅτε τε Κρόνον εὐρύοπα Ζεὺς	203
παραλαβόντες ἐκ τῆς Ῥέας, ὁπηνίκα τὸν Κρόνον ὁ μεγαλόφωνος Ζεὺς
Când m-au primit de la Rea, când Zeus pe tatăl său Cronos

γαίης νέρθε καθεῖσε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης·	204
ὑποκάτω τῆς γῆς ἐκάθισε, καὶ τῆς θαλάσσης τῆς ἀκαταπονήτου·
L-a repezit sub pământ și sub mare pe lumea cealaltă,

τοὺς εἶμ' ὀψομένη, καί σφ' ἄκριτα νείκεα λύσω·	205
τούτους ἄπειμι θεασαμένη, καὶ τὰς ἀδιακρίτους φιλονεικίας αὐτοῖς διαλύσω·
Merg pe la dânșii să-i văd și să curm a lor veșnică sfadă.

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται	206
ἤδη γὰρ πολὺν χρόνον ἀφίστανται τῆς ἀλλήλων
Doar e destul de când ei tot stau învrăjbiți și de ciudă

εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.	207
κοίτης καὶ συνουσίας, ἐπειδὴ ὀργὴ ἐνέπεσεν εἰς τὴν ψυχὴν αὐτῶν·
Nu se apropie unul de altul, nici dorm împreună.

εἰ κείνω ἐπέεσσι παραιπεπιθοῦσα φίλον κῆρ	208
εἰ ἐκείνους γε λόγοις παραπείσασα τὴν ἀγαπητὴν ψυχήν,
Dacă voi face cu vorbele mele amândoi să m-asculte

εἰς εὐνὴν ἀνέσαιμι ὁμωθῆναι φιλότητι,	209
εἰς τὴν κοίτην ἐμβάλοιμι εἰς ταὐτὸ συνελθεῖν μίξει καὶ συνουσίᾳ,
Și să s-apropie iară cu dragoste ca și-nainte,

αἰεί κέ σφι φίλη τε καὶ αἰδοίη καλεοίμην.	210
ἀεὶ ἂν αὐτοῖς ἀγαπητή τε καὶ αἰδοῦς ἀξία καλοίμην.
O să mă bucur din parte-le-n veci de iubire și cinste.”

τὴν δ' αὖτε προσέειπε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη·	211
πρὸς ταύτην δὲ εἶπεν ἡ φιλογέλως Ἀφροδίτη·
Asta ea zise, iar galeșa zână Afrodita-i răspunse:

οὐκ ἔστ' οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι·	212
οὐκ ἔστιν, οὐδὲ προσήκει ἀπανῄνασθαι τὸν σὸν λόγον,
„Nu se cuvine și nici că se poate să nu-ți fac pe voie,

Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.	213
ἐν γὰρ ταῖς ἀγκάλαις τοῦ ἀρίστου Διὸς ὑπνώττεις.
Tu ești soția lui Zeus, a zeului cel mai puternic.”

ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα	214
εἶπε, καὶ ἀπὸ τοῦ στήθους ἔλυσε τὸν διακεκεντημένον ἱμάντα
Cum a grăit, Afrodit-a și scos de sub pieptu-i colanul

ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·	215
τὸν ποικίλον, ἐκεῖ δ᾽ ἐν αὐτῷ πάντα τὰ ἐφηδύνοντα μετ' ἐξαπάτης κατεσκεύαστο·
Cel înflorat și pestriț, în care stau vrăjile toate,

ἔνθ' ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ' ἵμερος, ἐν δ' ὀαριστὺς	216
ἐκεῖ ἐνῆν μὲν ἡ συνουσία, ἐνῆν δὲ ἡ ἐπιθυμία, ἐνῆν δὲ ἡ παραλογιστικὴ
Dragoste, dor împreună cu dulci tăinuiri de iubire

πάρφασις, ἥ τ' ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων.	217
παραίνεσις, ἥτις ἐξηπάτησε τὸν νοῦν καὶ τῶν εὖ φρονούντων καὶ συνετῶν·
Și-ademenirea ce până și mintea-nțelepților fură.

τόν ῥά οἱ ἔμβαλε χερσὶν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζε·	218
τοῦτον δὴ ἐνέβαλε ταῖς χερσὶν αὐτῇ, καὶ λόγον εἶπε, καὶ ἐφθέγγετο·
Ea îl întinse zeiței rostindu-i cuvintele aceste:

τῆ νῦν τοῦτον ἱμάντα τεῷ ἐγκάτθεο κόλπῳ	219
λάβε νῦν τοῦτον τὸν ἱμάντα, καὶ ἐγκατάθου τῷ σῷ κόλπῳ
„Ține colanul acesta la sân tăinuiește-ți-l bine,

ποικίλον, ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται· οὐδέ σέ φημι	220
τὸν πεποικιλμένον, ἐν ᾧ πάντα κατεσκεύασται, ουδέ σε οἴομαι
Vrăjile toate-s în el, și crede că nu te-i întoarce

ἄπρηκτόν γε νέεσθαι, ὅ τι φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς.	221
ἄπρακτον ἀπαλλάξεσθαι, καθ᾿ ὅπερ ἐν τῇ σῇ διανοίᾳ προθυμῇ.
Fără să-ți fi împlinit înainte dorința și gândul.”

ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,	222
οὕτως εἶπεν· ἐχάρη δὲ ἡ εὐόφθαλμος σεβαστή Ἥρα,
Astfel îi zise, iar Hera-i zâmbi mulțumită privind-o,

μειδήσασα δ' ἔπειτα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ.	223
γελάσασα δὲ ἠρέμα μετὰ ταῦτα κατέθετο αὐτὸν εἰς τὸ μέσον τοῦ κόλπου·
Și bucuroasă la sân își ascunse pe urmă colanul.

ἣ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη,	224
καὶ ἡ μὲν θυγάτηρ τοῦ Διὸς Ἀφροδίτη ἐπορεύθη εἰς τὸ δῶμα,
Când Afrodita, copila lui Zeus, acasă se-ntoarse,

Ἥρη δ' ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,	225
ἡ Ἥρα δὲ ὁρμήσασα κατέλιπε τὸ ἀκρωτήριον τοῦ Ὀλύμπου,
Hera, Olimpul lăsând și sărind de pe culme la vale,

Πιερίην δ' ἐπιβᾶσα καὶ Ἠμαθίην ἐρατεινὴν	226
εἰς τὴν Πιερίαν δὲ ἀφικομένη, καὶ τὴν ἐπέραστον Ἠμαθίαν,
Trece-n Pieria și prin Elatia cea desfătată

σεύατ' ἐφ' ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα	227
ὥρμησεν ἐπὶ τὰ χιονόβλητα ὄρη τῶν ἱππικῶν Θρᾳκῶν,
Peste-nălțimile munților plini de ninsoare din plaiul

ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν·	228
κατὰ τὰς ἀκροτάτας κορυφὰς ἰοῦσα, οὐδὲ τῆς γῆς ἥπτετο τοῖς ποσίν·
Tracilor, buni călăreți; ea nici nu atinge pământul.

ἐξ Ἀθόω δ' ἐπὶ πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα,	229
ἐκ τοῦ Ἄθω δὲ εἰς τὸν Πόντον ἐχώρησε τὸν ταραττόμενον,
Iar de pe muntele Atos dă fuga pe undele mării

Λῆμνον δ' εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.	230
ἀφίκετο δὲ εἰς τὴν Λῆμνον τὴν πόλιν τοῦ θείου Θόαντος·
Până sosește la Lemnos, orașul măritului Toas.

ἔνθ' Ὕπνῳ ξύμβλητο κασιγνήτῳ Θανάτοιο,	231
ἐκεῖ δὲ τῷ ὕπνῳ συνήντησε τῷ ἀδελφῷ τοῦ θανάτου·
Ea întâlnindu-se acolo cu fratele morții, cu Somnul,

ἔν τ' ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν·	232
ἐνέφυ δ' αὐτῷ τῇ χειρὶ καὶ ἐνεπλάκη, καὶ λόγον εἶπε, καὶ ἐξ ὀνόματος ἐκάλει·
Prietenos îl apucă de mână și-ncepe să-l roage:

Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τ' ἀνθρώπων,	233
ὦ Ὕπνε βασιλεῦ πάντων τῶν θεῶν καὶ πάντων τῶν ἀνθρώπων,
„Somnule, care domnești peste toți muritorii și zeii,

ἠμὲν δή ποτ' ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδ' ἔτι καὶ νῦν	234
ὄντως μὲν καὶ ἄλλοτε ἤκουσας τοῦ ἐμοῦ λόγου, καὶ ἔτι καὶ νῦν
Dacă vreodată-mplinitu-mi-ai ruga, m-ascultă și astăzi,

πείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.	235
ὑπάκουσον, ἐγὼ δ᾽ ἄν σοι ὀφλήσω χάριν κατὰ πάντα τὸν χρόνον·
Eu o să-ți fiu după asta de-a pururea mulțumitoare,

κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπ' ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼ	236
κοίμησόν μοι ὑπὸ ταῖς ὀφρύσι τοὺς φωτεινοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Διὸς
Ochii cei mari luminoși ai lui Zeus tu fă-mi-i s-adoarmă,

αὐτίκ' ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.	237
εὐθέως, ἐπειδὰν ἐγὼ συγκατακλιθῶ αὐτῷ ἐν ἐπιθυμίᾳ συνουσίας καὶ μίξεως·
Iute când eu mă voi pune cu dragoste alături de dânsul.

δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶ	238
δώσω δέ σοι δῶρα, θρόνον περικαλλῆ ἄφθαρτον διὰ παντὸς
Darul ce tu vei primi de la mine-i un scaun de aur,

χρύσεον· Ἥφαιστος δέ κ' ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήεις	239
χρυσοῦν, Ἥφαιστος δὲ ὁ ἐμὸς ὑιὸς ὁ ἀμφοτέρους τοὺς πόδας χωλοὺς ἔχων
Mândru și nemuritor; îl va face fecioru-mi Hefestos,

τεύξει' ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,	240
κατασκευάσει ἐπιμελῶς διμιουργήσας, ὑπὸ τοῖς ποσὶ δὲ βαλεῖ μικρὸν ὑποπόδιον,
Meșter vestit, și va pune la poalele tale, sub tine,

τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.	241
ᾧ ἂν ἐπιθείης τοὺς εὐτραφεῖς πόδας εὐωχούμενος.
Un scăunaș, ca pe el să-ți razemi picioarele dalbe,

τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·	242
πρὸς ταύτην δὲ ἀποκρινόμενος ἔλεγεν ὁ δυσέκδυτος Ὕπνος·
Când la ospăț o să stai.”Iar molcomul Somn îi răspunse:

Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο	243
ὦ Ἥρα, τιμία θεά, θύγατερ τοῦ μεγάλου Κρόνου,
„Hero-nălțată zeiță, născuto din marele Cronos,

ἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάων	244
ἄλλον μὲν ἂν ἔγωγε ἀπὸ τῶν θεῶν τῶν ἀεὶ ὄντων
Pe-altul, oricare să fie din zeii cei fără de moarte,

ῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα	245
ῥᾳδίως κοιμήσαιμι, καὶ δὴ ἂν τὰ ῥεύματα τοῦ ποταμοῦ
Lesne aș putea să-l adorm, chiar apele lui Ocheanos,

Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·	246
τοῦ Ὠκεανοῦ, ὅστις αἰτία γενέσεως πᾶσι ὑπῆρξεν,
Râul din care cu toții noi zeii ne tragem ființa.

Ζηνὸς δ' οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμην	247
ἐγγὺς δὲ τοῦ Διὸς τοῦ υἱοῦ τοῦ Κρόνου οὐκ ἂν ἔγωγε παραγενοίμην,
Însă de fiul lui Cronos eu nu pot de loc să m-apropii

οὐδὲ κατευνήσαιμ', ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.	248
οὐδὲ κοιμήσαιμι, ὁπηνίκα αὐτὸς οὐκ ἐπιτάττει·
Necum pe el să-l adorm, de nu-mi dă el însuși poruncă.

ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴ	249
ἤδη γάρ με καὶ εἰς ἄλλο ἡ σὴ ἐπαίδευσε πρόσταξις,
De-nvățătură mi-a fost rugămintea ce tu mi-ai făcut-o

ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς	250
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡνίκα ἐκεῖνος ὁ μεγαλόψυχος υἱὸς τοῦ Διὸς
Mie-ntr-o zi mai demult, când Hercule, ne-nfricoșatul

ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.	251
ἀπέπλει ἐκ τῆς Ἰλίου ἐκπορθήσας τὴν πόλιν τῶν Τρῴων,
Fiu al lui Zeus, venea de la Troia, pe care-o prădase,

ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιο	252
ἐγὼ μὲν ἐκοίμησα τὸν νοῦν τοῦ τὴν αἰγίδα φοροῦντος Διός,
Eu adormit-am atunci pe soțul tău bine-narmatul,

νήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷ	253
δυσέκδυτος περιχυθείς, σὺ δὲ αὐτῷ χαλεπὰ ἐβουλεύσω ἐν τῇ ψυχῇ,
Dulce adumbrindu-l în somn. Tu ai vrut a lui Hercule moarte

ὄρσασ' ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,	254
διεγείρασα τὰς τῶν ὀδυνηρῶν ἀνέμων πνοὰς κατὰ θάλασσαν,
Și la plutirea-i pe mare stârnit-ai un vifor de vânturi

καί μιν ἔπειτα Κόων δ' εὖ ναιομένην ἀπένεικας	255
καὶ μετὰ ταῦτα αὐτὸν εἰς τὴν καλῶς οἰκουμένην Κῶν ἀπήνεγκας,
Groaznice și l-ai răznit dup-aceea spre insula Coos,

νόσφι φίλων πάντων. ὃ δ' ἐπεγρόμενος χαλέπαινε	256
ἄνευ τῶν φίλων ἁπάντων, οὗτος δὲ ἐγερθεὶς ὠργίζετο
Singur, departe de-ai lui. Trezindu-se atunci, de mânie

ῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δ' ἔξοχα πάντων	257
διαρρίπτων καὶ συγχέων κατ' οἶκον τοὺς θεούς, ἐμὲ δὲ μάλιστα πάντων
Zeus pe zei îmbrâncea în palat și umbla după mine

ζήτει· καί κέ μ' ἄϊστον ἀπ' αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ,	258
ἐζήτει, καί με ἀπὸ τοῦ αἰθέρος ἐμβαλὼν εἰς τὴν θάλασσαν ἀνιστόρητον ἂν ἐποίησεν,
Mai ahtiat să m-arunce din cer în prăpastia mării;

εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·	259
εἰ μὴ ἡ Νύξ ἡ δαμάζουσα τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔσωσεν.
Mă izbăvi însă Noaptea ce oameni și zei potolește,

τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ' ἐπαύσατο χωόμενός περ.	260
εἰς ταύτην φεύγων ἀφικόμην, ὁ δὲ ἐπαύσατο καίτοι ὀργιζόμενος·
Eu am sosit-o din fugă, iar lui i-a trecut supărarea,

ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.	261
ηὐλαβεῖτο γὰρ μὴ τῇ ταχείᾳ Νυκτὶ λυπηρὰ πράξῃ.
Doar se temu să nu vatăme Noaptea fugară. Și-acuma

νῦν αὖ τοῦτό μ' ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.	262
νυνὶ δ᾽ αὖ τοῦτό με κελεύεις, ἄλλο ἄπορον ἐκπληρῶσαι.
Stărui tu iar să fac eu ceva care-i peste putință?”

τὸν δ' αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·	263
πρὸς τοῦτον δὲ εἶπεν ἡ εὐόφθαλμος σεβαστή Ἥρα·
’Nalta zeiță ochioasă urmă mai departe din gură:

Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;	264
ὦ Ὕπνε, τί δὲ σὺ ταῦτα ἐν τῇ σῇ διανοίᾳ σκοπεῖς;
„Somnule, ce te-ngrijești tu de asta? De loc să nu-ți pese,

ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆν	265
ἢ οἴει οὕτω τοῖς Τρῳσὶ βοηθεῖν τὸν μεγαλόφωνον Δία,
Oare-ți închipui că Cel care bubuie-n nouri acuma

ὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;	266
ὥσπερ ἕνεκα τοῦ Ἡρακλέους ὠργίσθη τοῦ ἑαυτοῦ υἱοῦ;
Va ajuta pe Troieni ca pe fiu-său Hercule odată?

ἀλλ' ἴθ', ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων	267
ἀλλὰ πορεύθητι, ἐγὼ δ᾽ ἄν σοι μίαν τῶν νεωτέρων χαρίτων
Vino, căci am să te-nsor cu una din zânele Grații

δώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.	268
δώσω ἀναβαίνειν, καὶ σὴν γαμετὴν ὀνομάζεσθαι.
Tânără-n floare, și-a ta o să fie pe veci ca nevastă.”

ὣς φάτο, χήρατο δ' Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·	269
οὕτως εἶπεν· ἐχάρη δὲ ὁ ὕπνος, ἀποκρινόμενος δὲ ἔλεγε πρὸς αὐτήν·
Asta ea zise. El fu bucuros și îndată-i răspunse:

ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,	270
ἄγε νῦν ὅμοσόν μοι τὸ πολυβλαβὲς (καὶ ἀβλαβὲς) ὕδωρ τῆς Στυγός,
„Repede jură-mi atunci pe apele Stixului negru

χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν,	271
χειρὶ δὲ τῇ μὲν ἑτέρᾳ κράτησον τὴν πολλὰ τρέφουσαν γῆν,
Nedezlegat jurământ și atinge cu dreapta pământul,

τῇ δ' ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντες	272
τῇ ἑτέρᾳ δὲ τὴν λαμπροτάτην θρεπτικὴν θάλασσαν, ἵν ὑμῖν ἅπαντες
Lucia mare cu stânga și martori să fie toți zeii

μάρτυροι ὦσ' οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,	273
μάρτυρες ὦσιν, οἱ κάτω περὶ τὸν Κρόνον ὄντες θεοί,
De pe tărâmul celalt care stau împreună cu Cronos,

ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων	274
ὄντως μὲν ἐμοὶ δώσειν μίαν τῶν νεωτέρων χαρίτων,
Jură că-mi dai de soție pe una din zânele Grații,

Πασιθέην, ἧς τ' αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.	275
τὴν Πασιθέαν, ὃς ἔγωγ’ ἐπιθυμῶ πάντα τὸν χρόνον.
Numai pe care am dorit-o de-a pururea, pe Pasitea.”

ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,	276
οὕτως εἶπεν. ὑπήκουσε δὲ ἡ θεά ἡ λευκόχειρ Ἥρα,
Asta el zice, iar Hera-l ascultă și după dorința

ὄμνυε δ' ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δ' ὀνόμηνεν ἅπαντας	277
ὤμνυ δὲ ὡς ἐκέλευσε, τοὺς θεοὺς δὲ ἅπαντας ὠνόμασε
Somnului strigă pe nume și jură-se tare pe zeii

τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.	278
τοὺς καταχθονίους, οἳ καλοῦνται Τιτᾶνες·
Care se cheamă Titani și-și au în Tartar locuința.

αὐτὰρ ἐπεί ῥ' ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,	279
ἐπεὶ δὲ ὤμοσε καὶ ἐτελείωσε τὸν ὅρκον,
După ce dânsa jură și la urmă-și găti jurământul,

τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντε	280
ἀπῆλθον οὗτοι καταλιπόντες τὴν πόλιν τῆς Λήμνου τε καὶ τῆς Ἴμβρου,
Imbros și Lemnos cetatea lăsând, împreună plecară

ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.	281
ἀέρα ἐνδυσάμενοι, ῥᾳδίως ἀνύοντες τὴν ὁδόν,
Și-nvăluindu-se-n nouri, de cale-și cătau cu grăbire,

Ἴδην δ' ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶν	282
ἀφίκοντο δὲ εἰς τὴν Ἴδην τὴν πολλὰς ἐξοχὰς ἔχουσαν, τὴν μητέρα τῶν θηρίων,
Până sosiră pe muntele plin de dihănii și ape,

Λεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα· τὼ δ' ἐπὶ χέρσου	283
εἰς τὸ Λεκτὸν ἀκρωτήριον· τῆς γῆς δὲ οὗτοι
Ida. Din mare, la Lectos ieșind pe uscat apucară

βήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.	284
ἐπέβησαν, ὅπου πρῶτον κατέλιπον τὴν θάλασσαν, πᾶσα δὲ ἡ ὑψηλὴ καὶ μεγάλη ὕλη ἐκινεῖτο ὑπὸ τῶν ποδῶν·
Și sub picioarele lor se mișcau ale codrilor vârfuri.

ἔνθ' Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαι	285
ἐκεῖ δὴ ὁ μὲν Ὕπνος παρέμεινε πρὶν ἰδεῖν τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Διός,
Somnul aici a rămas. Înainte ca Zeus să-l vadă,

εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότ' ἐν Ἴδῃ	286
ἀναβὰς εἰς ἐλάτην ὑψηλοτάτην, ἢ τότε ἐν τῇ Ἴδη
El se sui pe un brad ce-n pădure pe Ida crescuse

μακροτάτη πεφυυῖα δι' ἠέρος αἰθέρ' ἵκανεν·	287
ὑψηλοτάτη ἀναβλαστήσασα διὰ τοῦ ἀέρος εἰς τὸν αἰθέρα ἀφικνεῖτο·
Peste măsură de-nalt și la cer ajunsese prin nouri.

ἔνθ' ἧστ' ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν	288
ἐκεῖ ἐκάθητο κλάδοις ἐλατίνοις περικεκαλυμμένος,
Se îndosise pe-acolo-ntre crengile bradului Somnul

ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ' ἐν ὄρεσσι	289
ὅμοιος ὄρνιθι ᾠδικῇ, ἣν ἐν τοῖς ὄρεσι διατρίβουσαν
Și era tocmai ca pasărea cea cu viers dulce din plaiuri,

χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.	290
οἱ μὲν θεοὶ καλοῦσι χαλκίδα, οἱ ἄνθρωποι δὲ κύμινδιν.
Halchis numită de zei, de oameni numită Chimindis.

Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρον	291
ἡ Ἥρα δὲ ταχέως ἐπορεύθη εἰς τὸ Γάργαρον ἀκρωτήριον
Grabnică Hera urcă după asta Gargaros, țuguiul

Ἴδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.	292
τῆς ὑψηλῆς Ἴδης, ἐθεάσατο δὲ αὐτὴν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς·
Marelui munte. Dar cum o zări nouraticul Zeus,

ὡς δ' ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν,	293
ἐπεὶ δὲ ἐθεάσατο, λίαν αὐτὸν ἔρως κατὰ τὴν συνετὴν διάνοιαν περιεκάλυψεν,
Pofta iubirii deodată-i întunecă mintea-nțeleaptă

οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητι	294
ὥσπερ ἡνίκα τὴν ἀρχὴν συνεγίνοντο ἐπιθυμίᾳ συνουσίας
Tocmai ca-n oara dintâi când odată, luându-se-n brațe,

εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.	295
εἰς τὴν κοίτην πορευόμενοι, λανθάνοντες τοὺς ἀγαπητούς γονέας·
S-au drăgostit pe ascuns și fără să știe părinții.

στῆ δ' αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν·	296
ἔστη δὲ ἔμπροσθεν αὐτῆς, καὶ λόγον εἶπε, καὶ ἐξ ὀνόματος ἐκάλει·
Zeul de Hera s-apropie, -i zice pe nume și-ntreabă:

Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατ' Οὐλύμπου τόδ' ἱκάνεις;	297
ὦ Ἥρα, ποῦ προθύμως ὁρμῶσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ δεῦρο ἀφίκου;
„Hero, -ncotro ai pornit așa din Olimp repezită?

ἵπποι δ' οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ' ἐπιβαίης.	298
ἵπποι δέ σοι οὐ πάρεισι, καὶ ὀχήματα, ὧν ἐπιβαίης.
N-ai doar teleaga și caii să sui spre-a te duce oriunde.”

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·	299
πρὸς τοῦτον δὲ ἐπιβουλεύουσα ἔλεγεν ἡ σεβαστὴ Ἥρα·
Hera zeița, cu gânduri viclene, răspunse lui Zeus:

ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,	300
πορεύομαι θεασαμένη τὰ πέρατα τῆς πολλὰ τρεφούσης γῆς,
„Tocmai la capul pământului am să mă duc spre vederea

Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,	301
τόν τε Ὠκεανὸν τὴν αἰτίαν τῆς γενέσεως τῶν θεῶν, καὶ τὴν μητέρα γῆν,
Lui Ocheanos, al zeilor tată, și-a mamei lor Tethys;

οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδ' ἀτίταλλον·	302
οἵ με ἐν τοῖς ἑαυτῶν οἴκοις καλῶς ἔτρεφον, καὶ ἐπεμελοῦντό μου ἀνατρέφοντες.
Dânșii acasă la ei m-au ținut și crescutu-m-au bine.

τοὺς εἶμ' ὀψομένη, καί σφ' ἄκριτα νείκεα λύσω·	303
τούτους ἄπειμι θεασομένη, καὶ τὰς ἀδιακρίτους φιλονεικίας λύσω αὐτοῖς,
De-asta voi merge să-i văd și să curm a lor veșnică sfadă,

ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται	304
ἤδη γὰρ πολὺν χρόνον ἀφίστανται τῆς ἀλλήλων
Doar e destul de când ei tot stau învrăjbiți, și de ciudă

εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.	305
κοίτης καὶ συνουσίας, ἐπειδὴ ὀργὴ ἐνέπεσεν εἰς τὴν ψυχὴν αὐτῶν·
Nu se apropie unul de altul, nici dorm împreună.

ἵπποι δ' ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδης	306
οἱ ἵπποι δὲ πρὸς τῇ ῥίζῃ καὶ προβάσει τῆς πολλὰς πηγὰς ἐχούσης Ἴδης
Caii m-așteaptă la poalele muntelui Ida, de unde

ἑστᾶσ', οἵ μ' οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.	307
ἵστανται, οἵ με κομίσουσι κατά τε ξηρὰν καὶ ὑγράν, ἤτοι γῆν καὶ θάλασσαν.
Au să mă poarte-n cotigă zburând pe uscat și pe ape,

νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ' Οὐλύμπου τόδ' ἱκάνω,	308
νυνὶ δὲ σοῦ χάριν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐνθάδε εἰς τόδε τὸ ὄρος ἀφικόμην,
Dar am venit din Olimp de dragul tău numai; mi-e doară

μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ	309
μή πώς μοι μετὰ ταῦτα ὀργισθῇς, ἐὰν σιγῇ
Nu cumva să te superi apoi, dacă-n taină m-oi duce

οἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.	310
ἀπέλθω εἰς τὸν οἶκον τοῦ βαθέα ῥεύματα ἔχοντος Ὠκεανοῦ.
La Ocheanos acasă, la râul cu albie-afundă.”

τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·	311
πρὸς ταύτην δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς·
Se-mpotrivi însă Cel care-nvolbură norii și zise:

Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,	312
ὦ Ἥρα ἐκεῖσε μὲν ἔστι καὶ μετὰ ταῦτα χωρῆσαι·
„Hero, nu-i grabă, pe-acolo te poți repezi mai pe urmă.

νῶϊ δ' ἄγ' ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.	313
ἡμεῖς δὲ ἄγε τερφθῶμεν ἐν συνουσίᾳ καὶ μίξει συγκατακλιθέντες,
Haide mai bine la dragoste aici să ne dăm laolaltă,

οὐ γάρ πώ ποτέ μ' ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς	314
οὐδεπώποτε γάρ με οὕτως ἔρως θεᾶς, οὐδὲ γυναικὸς
Nici de-o zeiță vreodată și nici de-o femeie pe lume

θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,	315
περιχυθεὶς ἐδάμασε καὶ ἐνίκησε τὴν ψυχὴν ἐν τῷ στήθει,
Nu mă-ndrăgii cu o astfel de patimă, nici de nevasta

οὐδ' ὁπότ' ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο,	316
οὐδὲ ὁπηνίκα ἠράσθην τῆς γαμετῆς τοῦ Ἰξίονος,
Lui Ixion, maica lui Piritou cel cuminte ca zeii;

ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρ' ἀτάλαντον·	317
ἥτις ἔτεκε τὸν Πειρίθουν τὸν τοῖς θεοῖς ὅμοιον ἐπιστήμονα,
Nici de subțirea în glezne Danae, sulegeta fiică

οὐδ' ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης,	318
οὐδὲ ὁπηνίκα τῆς εὐειδοῦς Δανάης τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἀκρισίου,
A lui Acrisiu, din care născutu-s-a-n urmă Perseus,

ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·	319
ἥτις ἔτεκε τὸν Περσέα τὸν ἐνδοξότατον πάντων τῶν ἀνδρῶν,
Fiul meu cel mai de pomină dintre vitejii din lume;

οὐδ' ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο,	320
οὐδὲ ὁπηνίκα τῆς τοῦ Φοίνικος θυγατρὸς τῆς πόρρωθεν κληθείσης,
Nici de frumoasa Europa, copila vestitului Fenix,

ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·	321
ἥτις ἔτεκέ μοι τὸν Μίνω, καὶ τὸν ἰσόθεον Ῥαδάμανθυν,
Care pe Minos născu și pe cel ca un zeu Radamantis,

οὐδ' ὅτε περ Σεμέλης οὐδ' Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ,	322
οὐδὲ ὁπηνίκα τῆς Σεμέλης, οὐδὲ τῆς Ἀλκμήνης ἐν ταῖς Θήβαις,
Nici pe la Teba cândva de Semela și-Alcmena, din care

ἥ ῥ' Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·	323
ἢ δὴ τὸν Ἡρακλέα ἔτεκεν υἱὸν ἰσχυρογνώμονα,
Una pe Bachus născu și cu el veseliile lumii,

ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·	324
ἡ δὲ Σεμέλη τὸν Διόνυσον ἔτεκε χαρὰν καὶ εὐφροσύνην τοῖς ἀνθρώποις,
Iară cealaltă pe Hercule, fiul meu cel mai puternic,

οὐδ' ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης,	325
οὐδὲ ὁπηνίκα τῆς Δήμητρος τῆς ὡραιοκόμου βασιλίδος,
Nici de zeița crăiasă Demetra cu mândrele plete,

οὐδ' ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ σεῦ αὐτῆς,	326
οὐδὲ ὁπηνίκα τῆς ὑπερενδόξου Λητοῦς, οὐδὲ σοῦ αὐτῆς,
Nici de slăvita Leto; nici Hero, de tine vreodată

ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.	327
ὥσπερ νυνὶ σοῦ γε ἐρῶ, καί με γλυκεῖα ἐπιθυμία κατακρατεῖ.
Cum după tine acum ard și mă biruie farmecul dulce.”

τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·	328
πρὸς τοῦτον δὲ ἐπιβουλεύουσα ἔλεγεν ἡ σεβαστὴ Ἥρα·
Dar îl deszise pe el zeița cu gânduri viclene:

αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.	329
ὦ χαλεπώτατε υἱὲ τοῦ Κρόνου, τίνα δὴ τοῦτον λόγον εἶπας,
„Ce fel de vorbă ai rostit, tu vajnice fiu al lui Cronos?

εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι	330
εἰ νῦν ἐπιθυμεῖς ἐν συνουσίᾳ καὶ μίξει συγκατακλιθῆναι
Dacă poftești să te culci din dragoste acuma cu mine

Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·	331
ἐν ταῖς κορυφαῖς τῆς Ἴδης, ταῦτα δὲ ἅπαντα φανερὰ καὶ ἀπερικάλυπτά εἰσι·
Tocmai aicea pe-o culme de plai unde totul se vede,

πῶς κ' ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων	332
πῶς δ᾽ ἂν εἴη, εἴ τις ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἀεὶ ὄντων θεῶν
Ce-are să fie când, Doamne ferește, vreun zeu de departe

εὕδοντ' ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼν	333
συγγινομένους θεάσαιτο, πᾶσι δὲ τοῖς θεοῖς παρελθὼν
O să ne vadă-mpreună și-apoi se va duce s-o spuie

πεφράδοι; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην	334
ἐνδοξότατον εἴποι καὶ δηλώσαι, οὐκ ἂν ἔγωγε εἰς τὸν σὸν οἶκον πορευθείην,
Zeilor? Eu după asta, desprinsă din brațele tale,

ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.	335
ἐγερθεῖσα ἐκ τῆς κοίτης· μεμψήμοιρον γὰρ ἂν καὶ μεμπτὸν τοῦτ' εἴη·
Nu mai pot pragul să-ți calc, din parte-mi ar fi o rușine.

ἀλλ' εἰ δή ῥ' ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ,	336
ἀλλ᾽ εἶ γε δὴ ἐθέλεις, καί σοι ἀρεστὸν ὑπάρχει ἐν τῇ ψυχῇ,
Dacă vrei tu înadins și inima ta o dorește,

ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν	337
ἔστι σοι κοιτών, ὃν σοι ὁ ἀγαπητὸς υἱὸς κατεσκεύασεν
Ai un iatac, e zidit de fiul tău meșter Hefestos,

Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·	338
Ἥφαιστος, θύρας δὲ πυκνὰς καὶ στιβαρὰς ἐφήρμοσε τοῖς φλυοῖς καὶ παραστᾶσιν·
Și-are o trainică ușă-ntărită vârtos cu usciorii,

ἔνθ' ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.	339
ἐκεῖσε πορευθῶμεν κοιμηθησόμενοι, ἐπειδή σοι ἤρεσεν ἡ κοίτη.
Haidem acolo-mpreună să stăm, dacă asta ți-e vrerea.”

τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·	340
πρὸς ταύτην δὲ ἀποκρινόμενος εἶπεν ὁ τὰς νεφέλας ἀθροίζων Ζεύς.
Dar viforaticul Zeus din nou împotrivă răspunse:

Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τιν' ἀνδρῶν	341
ὦ Ἥρα, μήτε τινὰ τῶν θεῶν, μήτε τινὰ τῶν ἀνδρῶν φοβοῦ, τοῦτό γε
„Hero, să n-ai nici o grijă că poate cumva să te vadă

ὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψω	342
θεάσεσθαι· τοιοῦτόν σοι νέφος ἐγὼ περιβαλῶ
Vreun muritor ori un zeu, căci am să te-acopăr c-un nour

χρύσεον· οὐδ' ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ,	343
χρυσοῦν, οὐδ᾽ ἂν ὁ ἥλιος θεάσαιτο ἡμᾶς,
Mare de aur, de nu va putea să te vadă chiar însuși

οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.	344
οὗπερ καὶ τὸ φῶς λαμπρότατόν ἐστιν ἰδεῖν.
Soarele, a cărui lumină e cea mai afund răzbitoare.”

ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·	345
εἶπε δὴ καὶ εἰς τὰς ἀγκάλας περιέλαβεν ὁ υἱὸς τοῦ Κρόνου τὴν ἑαυτοῦ γαμετήν.
Zise Olimpianul și-n brațe soția-și cuprinse.

τοῖσι δ' ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην,	346
τούτοις δὲ ἡ ἐνδοξοτάτη γῆ ὑπεβλάστησε βοτάνην νέον ἀκμάζουσαν
Glia cea sfântă sub ei dă fragedă iarbă din sânu-i,

λωτόν θ' ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδ' ὑάκινθον	347
λωτόν τε δροσερόν, καὶ κρόκον, καὶ ἰάκυνθον
Proaspăt trifoi parcă umed de rouă, șofran și zambilă,

πυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσ' ἔεργε.	348
συνεχῆ καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ γῆς ὑψούμενος περιέκλειεν·
Și pe-acest moale așternut de iarbă și flori îndesite,

τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο	349
ἐν τούτῳ κατεκλίθησαν, νεφέλην δὲ περιεβάλοντο ἄνωθεν (νεφέλη δ᾽ ἄνωθεν ἐκαλύφθησαν)
Peste pământ se culcară și se-nvăluiră c-un nour

καλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δ' ἀπέπιπτον ἔερσαι.	350
ὡραίαν χρυσῆν, λαμπραὶ δὲ δρόσοι κατεφέροντο.
Plin de lumină aurie, iar roua pica sclipitoare.

ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,	351
οὕτως αὐτὸς μὲν ἡσύχως ὑπνώττειν ὁ πατὴρ ἐπὶ τῷ Γαργάρῳ ἀκρωτηρίῳ,
Astfel în tihnă dormea pe Gargaros părintele Zeus,

ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δ' ἀγκὰς ἄκοιτιν·	352
ὕπνῳ καὶ ἐπιθυμίᾳ μίξεως νικηθείς, εἶχε δὲ ἐν ταῖς ἀγκάλαις τὴν γαμετήν.
Dragostea, somnu-l învinse țiindu-și în brațe soția.

βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνος	353
ὁ δὲ δυσέκδυτος ὕπνος ὥρμησε τρέχειν εἰς τὰς ναῦς τῶν Ἑλλήνων,
Somnul ușor după asta dă fuga pe loc la corăbii,

ἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·	354
ἀγγελίαν μηνύσων, τῷ τὴν γῆν συνέχοντι·
Vestea s-aducă la zeul Poseidon Cutremurătorul.

ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·	355
πλησίον δὲ στὰς λόγους ταχεῖς ἔλεγε πρὸς αὐτὸν προθύμως·
Dânsul în față-i oprindu-se, zise cuvinte ce zboară:

πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,	356
πρόθυμος νῦν, ὦ Πόσειδον, τοῖς Ἕλλησι, βοήθησον,
„Repede ajută pe-Ahei, priește-le bine, Poseidon.

καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρ' ἔτι εὕδει	357
καὶ δόξαν αὐτοῖς πάρεχε εἰ καὶ ἐπ' ὀλίγον, ἐν ὅσῳ ἔτι ὑπνώττει
Dă-le o clipă măcar să biruie până ce Zeus

Ζεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμ' ἐκάλυψα·	358
ὁ Ζεύς, ἐπειδὴ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν ὕπνον περιέβαλον·
Doarme, căci eu am putut să-l îmbrobod în moale somnie,

Ἥρη δ' ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.	359
ἡ Ἥρα δὲ ἐξηπάτησεν αὐτὸν ἐν ἐπιθυμίᾳ μίξεως συγκατακλιθῆναι.
După ce Hera-l smomise pe el să se culce-mpreună.”

ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετ' ἐπὶ κλυτὰ φῦλ' ἀνθρώπων,	360
οὕτως εἰπών, αὐτὸς ἐπορεύθη πρὸς τὰ ἔνδοξα γένη τῶν ἀνθρώπων,
Asta cuvântă și pleacă spre alte vestite noroade.

τὸν δ' ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.	361
τοῦτον δὲ ἔτι μᾶλλον ἀνέπεισε καὶ παρώρμησε βοηθεῖν τοῖς Ἕλλησιν·
Zeul, mai tare-ntețit, pornește pe-Ahei să-i ajute;

αὐτίκα δ' ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·	362
εὐθέως δὲ ἐν πρώτοις μεγάλως προπηδήσας, εἶπεν·
Deci se răpede-naintea oștirii și strigă zorind-o:

Ἀργεῖοι καὶ δ' αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην	363
ὦ Ἕλληνες, καὶ πάλιν καταλιμπάνομεν νίκην τῷ Ἕκτορί
„Oare și astăzi, Argii, vom lăsa noi să biruie Hector,

Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;	364
τῷ υἱῷ τοῦ Πριάμου, ὅπως τὰς ναῦς παραλάβῃ καὶ δόξαν κομίσηται·
Vasele el să ne ia și să capete-naltă mărire?

ἀλλ' ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκ' Ἀχιλλεὺς	365
ἀλλ᾿ οὗτος μὲν οὕτως οἴεται καὶ καυχᾶται, διότι Ἀχιλλεὺς
Singur o spune și-și face o laudă, pentru c-Ahile

νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·	366
μένει παρὰ ταῖς κοίλαις ναυσὶ κατὰ ψυχὴν ὀργισθείς,
Stă pironit la corăbii cu inima neîmpăcată.

κείνου δ' οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι	367
ἐκείνου δὲ οὐδαμῶς πόθος καὶ ζήτησις ἔσται,
Mare nevoie de-Ahile noi nu vom avea, dacă-n luptă

ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ' ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.	368
ἐὰν ἡμεῖς οἱ ἄλλοι διεγειρώμεθα βοηθεῖν ἀλλήλοις·
Toți ne-om sili înde-noi și-apăra-ne-vom unii pe alții.

ἀλλ' ἄγεθ' ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·	369
ἀλλ᾽ ἄγετε ὥσπερ ἂν αὐτὸς εἴπω ὑπακούωμεν ἅπαντες·
Hai dar să facem cu toții în felul cum eu vă voi spune:

ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισται	370
τὰς ἀσπίδας ὅσαι βέλτισται ἐν τῷ στρατῷ καὶ μέγισταί εἰσιν,
Umerii s-acoperim cu cele mai mari și mai bune

ἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσι	371
ἐνδυσάμενοι, τὰς κεφαλὰς δὲ ταῖς λαμπροτάταις περικεφαλαίαις
Paveze, capul s-ascundem sub chivere lucii, s-alegem

κρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατ' ἔγχε' ἑλόντες	372
καλύψαντες, ταῖς χερσὶ δὲ τὰ μακρὰ δόρατα λαβόντες
Lăncile cele mai lungi și cutezători să purcedem.

ἴομεν· αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐδ' ἔτι φημὶ	373
πορευθῶμεν· ἐγὼ δὲ προηγήσομαι, οὐδέ τι οἴομαι
Eu voi păși înainte și-am toată nădejdea că Hector

Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.	374
Ἕκτορα τὸν υἱὸν τοῦ Πριάμου παραμενεῖν, καίπερ πάνυ προθύμως ὁρμῶντα·
Nu va putea să mai ție, oricât o fi el de năvalnic.

ὃς δέ κ' ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δ' ὀλίγον σάκος ὤμῳ,	375
ὃς δ᾽ ἂν ἀνὴρ πολεμικὸς καὶ ἀνδρεῖος ἔχῃ μικρὰν ἀσπίδα εἰς τὸν ὦμον,
Cine-i voinic și cu pavăză mică pe umăr, s-o deie

χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δ' ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.	376
δότω αὐτὴν ἀνδρὶ ὑποδεεστέρῳ, οὗτος δὲ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω.
Altuia care-i mai șubred, iar el să ia una mai mare.”

ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·	377
οὕτως εἶπεν· οὗτοι δὲ πάνυ δὴ ἤκουον αὐτοῦ καὶ ἐπείθοντο.
Zise, și ei auzindu-l, voios după el se luară.

τοὺς δ' αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ	378
τούτους δὲ οἱ βασιλεῖς αὐτοὶ διέταττον, καί τοι τετρωμένοι,
Armia-și-o întocmiră, răniți cum erau căpitanii,

Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων·	379
ὅ τε υἱός τοῦ Τυδέως, καὶ Ὀδυσσεύς, καὶ Ἀγαμέμνων ὁ υἱὸς τοῦ Ἀτρέως.
Unul, Ulise, pe aici, mai încolo Tidid și-Agamemnon,

οἰχόμενοι δ' ἐπὶ πάντας ἀρήϊα τεύχε' ἄμειβον·	380
πορευόμενοι δὲ πρὸς ἅπαντας ἐνήλλασσον τὰ πολεμικὰ ὅπλα,
Ei la tot insul grăbind dau arme și schimbul făcură;

ἐσθλὰ μὲν ἐσθλὸς ἔδυνε, χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν.	381
τὰ μὲν κρείσσονα ἀνδρεῖος ἐνεδύετο, τὰ χείρονα δὲ τῷ ὑποδεεστέρῳ ἐδίδουν.
Bune cei buni de război, cei slabi luau arme mai proaste.

αὐτὰρ ἐπεί ῥ' ἕσσαντο περὶ χροῒ νώροπα χαλκὸν	382
ἐπεὶ δὲ ἐνεδύσαντο περὶ τὸ σῶμα τὸν λαμπρότατον σίδηρον,
După ce-apoi se gătiră cu paloșe lucii de aramă,

βάν ῥ' ἴμεν· ἦρχε δ' ἄρά σφι Ποσειδάων ἐνοσίχθων	383
ὥρμησαν πορεύεσθαι, ἡγεῖτο δ' ἄρα αὐτοῖς Ποσειδῶν ὁ συνέχων τὴν γῆν,
Iute purceseră. Zeul Poseidon pășea înainte

δεινὸν ἄορ τανύηκες ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ	384
φοβερὸν ξίφος ἐπιμῆκες κρατῶν ἐν τῇ παχείᾳ καὶ ἰσχυρᾷ χειρί,
Și-avea-n mâna-i vânjoasă o sabie strașnic de lungă,

εἴκελον ἀστεροπῇ· τῷ δ' οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι	385
ὅμοιον ἀστραπῇ, τούτῳ δὲ οὐχ ὅσιόν ἐστι συμμιγῆναι
Care lucea ca un fulger. De el să s-apropie nimeni

ἐν δαῒ λευγαλέῃ, ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας.	386
ἐν τῷ ὀλεθρίῳ πολέμῳ, ἀλλὰ φόβος κατέχει τοὺς ἄνδρας.
Nu cuteza nicidecum; fioru-i prindea pe oricine.

Τρῶας δ' αὖθ' ἑτέρωθεν ἐκόσμει φαίδιμος Ἕκτωρ.	387
τοὺς Τρῷας δὲ ἀφ' ἑτέρου μέρους διέταττεν ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ·
Oastea și-orânduie atunci din parte-i și falnicul Hector

δή ῥα τότ' αἰνοτάτην ἔριδα πτολέμοιο τάνυσσαν	388
τότε δὴ χαλεπωτάτην φιλονεικίαν πολέμου ἐξέτειναν ὅτε
Și se sumet amândoi, Poseidon albastru-mpletatul

κυανοχαῖτα Ποσειδάων καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ,	389
μελανώθριξ Ποσειδῶν, καὶ ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ,
Și al lui Priam fecior, la luptă din cele mai crunte,

ἤτοι ὃ μὲν Τρώεσσιν, ὃ δ' Ἀργείοισιν ἀρήγων.	390
ὁ μὲν τοῖς Τρῳσίν, ὁ δὲ τοῖς Ἕλλησι βοηθῶν,
Unul pe-Ahei sprijinind, celalt pe Troieni, iar noianul

ἐκλύσθη δὲ θάλασσα ποτὶ κλισίας τε νέας τε	391
ἐπλήμυρε δὲ ἡ θάλασσα πρὸς τὰς σκηνάς τε καὶ τὰς ναῦς
Mării spre tabăr-Aheilor clocotitor se revarsă.

Ἀργείων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.	392
τῶν Ἑλλήνων, οὗτοι δὲ συνήρχοντο καὶ συνέβαλλον σὺν θορύβῳ μεγάλῳ.
Oștile atunci laolaltă c-un strigăt nebun năvăliră.

οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον	393
οὔτε τὸ κῦμα τῆς θαλάσσης τοσοῦτον βοᾷ καὶ ἠχεῖ εἰς τὴν χέρσον
Nu e nimic mai grozav, nici vuietul undelor mării,

ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·	394
ἐκ τοῦ πόντου διεγειρόμενον πνοῇ χαλεπῇ καὶ ὀδυνηρᾷ τοῦ βορέου.
Când le izbește de mal suflându-le amarnicul Crivăț,

οὔτε πυρὸς τόσσός γε ποτὶ βρόμος αἰθομένοιο	395
οὔτε πυρὸς καιομένου τοσοῦτος ἦχος ἀποτελεῖται
Nici bubuitul pârjolului când pe o vale de munte

οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ' ὤρετο καιέμεν ὕλην·	396
ἐν τοῖς κοιλώμασι τοῦ ὄρους, ὁπηνίκα διανέστη καὶ ἐξῆπτο καίειν τὸν δρυμόν.
Focu-și întinde văpaia și-ncepe să arză pădurea;

οὔτ' ἄνεμος τόσσόν γε περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι	397
οὔτε ὁ ἄνεμος τοσοῦτον περὶ τὰς ὑψηλὰς δρῦς
Nici vâjâitul de vifor, când el cu înverșun și muget

ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων,	398
ἠχεῖ, ὅστις μάλιστα μεγάλως βοὴν ἀποτελεῖ οἷον ὀργιζόμενος διὰ τὴν τῶν δένδρων ἀντιτυπίαν.
Îngrozitor amenință stejarii cei nalți să-i doboare,

ὅσση ἄρα Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνὴ	399
ὅση ἄρα τῶν Ἑλλήνων ἦν ἡ βοὴ
Cum a fost groaznicul chiot al oștilor la năvălire.

δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτ' ἐπ' ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.	400
φανερῶς φωνησάντων, ὁπηνίκα κατ' ἀλλήλων ἐφώρμησαν·


Αἴαντος δὲ πρῶτος ἀκόντισε φαίδιμος Ἕκτωρ	401
πρῶτος δὲ ὁ λαμπρὸς Ἕκτωρ ἔβαλε κατὰ τοῦ Αἴαντος
Falnicul Hector întâiul chiti cu o lance pe Aias,

ἔγχει, ἐπεὶ τέτραπτο πρὸς ἰθύ οἱ, οὐδ' ἀφάμαρτε,	402
δόρατι, ἐπειδὴ ἐτράπη εὐθὺ αὐτοῦ· οὐδὲ ἀπέτυχεν,
Care sta-n față-i întors, și nu-i dădu greș lovitura,

τῇ ῥα δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην,	403
ὅπου δὴ οἱ δύο λώροι περὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ ἐξετέταντο,
Ci-i nimeri pe la piept cele două curele aninate,

ἤτοι ὃ μὲν σάκεος, ὃ δὲ φασγάνου ἀργυροήλου·	404
ὁ μὲν τῆς ἀσπίδος ὤν, ὁ δὲ τοῦ ξίφους τοῦ ἀργυροῦς ἥλους ἔχοντος.
Cea de la spada țintată-n argint, de la scut ceealaltă;

τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. χώσατο δ' Ἕκτωρ,	405
οὗτοι αὐτῷ ἐρρύσαντο καὶ ἐφύλαξαν τὸ ἁπαλὸν σῶμα· ὠργίσθη δὲ ὁ Ἕκτωρ,
Ele feritu-i-au fragedul trup. Și-i fu ciudă lui Hector,

ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,	406
ὅτι δὴ αὐτῷ τὸ ταχὺ δόρυ ματαίως ἐξῆλθεν ἀπὸ τῆς χειρός,
Dacă văzu că din mână zadarnică-i fu lovitura

ἂψ δ' ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ' ἀλεείνων.	407
ὀπίσω δὲ εἰς τὸ πλῆθος τῶν φίλων ἀνεχώρει φυλασσόμενος τὴν θανατηφόρον μοῖραν.
Și o dosi în duium ocolindu-și primejdia vieții.

τὸν μὲν ἔπειτ' ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴας	408
τοῦτον μὲν οὖν ἀπερχόμενον Αἴας ὁ μέγας υἱὸς τοῦ Τελαμῶνος
Dar la fugire-i, de jos luând Aias Telamonianul

χερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶν	409
λίθω χειροπληθεῖ, οἳ δὴ πολλοὶ ἐρείσματα καὶ ἐπιστηρίγματα τῶν ταχειῶν νεῶν
Un bolovan din grămada ce sta ca proptele la vase

πὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείρας	410
παρὰ τοῖς ποσὶ τῶν μαχομένων ἐκυλίοντο, τούτων δὴ ἕνα ἀνελόμενος καὶ ἄρας,
Și-ntre picioare se rostogoleau, și trântind bolovanul,

στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,	411
ἔβαλε κατὰ τὸ στῆθος ὑπεράνω τῆς περιφερείας τῆς ἀσπίδος ἐγγὺς τοῦ τραχήλου,
Spatele el îi pocni peste pavăz-aproape de ceafă;

στρόμβον δ' ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δ' ἔδραμε πάντῃ.	412
ὥσπερ δὲ βέμβηκα διεκίνησε σφοδρῶς πλήξας, περιέδραμε δὲ πανταχοῦ.
Hector, izbit de pietroi, rotitu-s-a-n jur ca sfârleaza.

ὡς δ' ὅθ' ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς	413
ὥσπερ δὲ ὅταν ὑπὸ κεραυνοῦ τοῦ πατρὸς τοῦ Διὸς ἀνασπᾶται καὶ καταπίπτῃ δρῦς
Cum, de un trăsnet ajuns, se prăbușe din rădăcină

πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ	414
σὺν αὐταῖς ταῖς ῥίζαις, βαρεῖα δὲ τοῦ θείου ὀσμὴ γίνεται
Rupt un stejar și împrăștie strașnic miros de pucioasă,

ἐξ αὐτῆς, τὸν δ' οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται	415
ἐξ αὐτῆς, τούτῳ δὲ οὐ πρόσεστι τόλμη, ὃς ἂν θεάσηται
De-ncremenește oricine se află pe-aproape, când vede

ἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός,	416
παραγενόμενος, δεινὸς δὲ καὶ βαρύς ἐστιν ὁ τοῦ μεγάλου Διὸς κεραυνός.
Cât de hain este fulgerul marelui Zeus; tot astfel

ὣς ἔπεσ' Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·	417
οὕτω κατέπεσε ταχέως εἰς τὴν κόνιν ἡ ἰσχὺς τοῦ Ἕκτορος,
Repede-n colb a căzut și aprigul Hector, și lancea

χειρὸς δ' ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ' αὐτῷ δ' ἀσπὶς ἑάφθη	418
ἤτοι ὁ Ἕκτωρ, ἐρριψε δὲ ἀπὸ τῆς χειρὸς τὸ δόρυ, ἐπ' αὐτῷ δὲ τῷ δόρατι ἐπισυνήφθη καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ ἀσπίς,
I se desprinse din mâini, și scutul și coiful asupra-i,

καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.	419
καὶ ἡ περικεφαλαία, περὶ αὐτὸν δὲ ἤχησαν τὰ ποικίλως εἰργασμένα σιδήρῳ ὅπλα.
Și-a zuruit peste el la cădere armătura de-aramă.

οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν	420
οἱ υἱοὶ δὲ τῶν Ἑλλήνων μεγάλως βοῶντες ἐφώρμησαν,
Iute alergară spre dânsul dând chiot Aheii; crezură

ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰς	421
ἐλπίζοντες ἑλκύσειν αὐτόν, ἔβαλλον δὲ πυκνῶς
Toți că pun mâna pe Hector; ca ploaia cădeau azvârlite

αἰχμάς· ἀλλ' οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν	422
δόρατα, ἀλλ᾽ οὐδεὶς ἐδυνήθη τὸν βασιλέα τοῦ στρατοῦ
Lăncile asupra-i, dar nimenea n-avu noroc să-l înțepe

οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν· πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοι	423
τρῶσαι, οὐδὲ πόρρωθεν πλήξαι, πρότερον γὰρ περὶ αὐτὸν ἔστησαν οἰ κράτιστοι
Nici să s-atingă de el, căci repede-l împresurară

Πουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος Ἀγήνωρ	424
ὅ τε Πολυδάμας, καὶ ὁ Αἰνείας, καὶ ὁ ἐνδοξότατος Ἀγήνωρ,
Cei mai de frunte Troieni, Polidamas, Eneas, Agenor

Σαρπηδών τ' ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.	425
καὶ Σαρπηδὼν ὁ ἡγεμὼν τῶν Λυκίων, καὶ Γλαῦκος ὁ ἀμώμητος·
Și-al Licienilor Domn Sarpedon și Glaucos alesul.

τῶν δ' ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθεν	426
τῶν ἄλλων δὲ οὐδεὶς αὐτοῦ ἠμέλησεν, ἀλλὰ ἔμπροσθεν
Nici luptătorii ceilalți nu steteră, ci se grăbiră

ἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δ' ἄρ' ἑταῖροι	427
αὐτοῦ εἶχον τὰς εὐπεριφερεῖς ἀσπίδας· τοῦτον δὲ οἱ φίλοι
Spre apărare țiind în față-i rotundele scuturi,

χερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρ' ἵκεθ' ἵππους	428
ἄραντες ταῖς χερσὶν ἔφερον ἔξω τῆς μάχης, ἕως ἀφίκετο εἰς τοὺς ἵππους
Soții lui Hector din toi, luându-l pe brațe, -l purtară

ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο	429
τοὺς ταχεῖς, οἵτινες αὐτῷ ὄπισθεν τῆς μάχης καὶ τοῦ πολέμου
Până la caii cei iuți care acolo, feriți de bătaie,

ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ' ἔχοντες·	430
ἵσταντο, τόν τε ἡνίοχον ἔχοντες καὶ ποικίλως κατεσκευασμένα ὀχήματα,
Stau la o parte cu-al lor vizitiu și cu carul. De-acolo

οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.	431
οἱ τοῦτον εἰς τὴν πόλιν ἐκόμιζον βαρέως στενάζοντα·
Ei spre cetate-l porniră, iar Hector gemea de durere.

ἀλλ' ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο	432
ἀλλ' ὁπηνίκα δὴ ἀφίκοντο εἰς τὸν πόρον τοῦ πλατέος ποταμοῦ
Când au sosit pe la vadul frumos-curgătorului Xantos

Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,	433
τοῦ συστροφάς ποιοῦντος Ξάνθου, ὃν ὁ ἀθάνατος Ζεὺς ἐγέννησεν,
Cel cu vârteje de ape obârșite din veșnica slavă,

ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρ	434
ἐκεῖ αὐτὸν ἐκ τῶν ἵππων ἔθηκαν κατὰ γῆς, ὕδωρ δὲ
Descălecară din car și îndată cu apă-l stropiră;

χεῦαν· ὃ δ' ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,	435
αὐτῷ κατέχεαν, ὁ δὲ ἀνεκτήσατο τὸ πνεῦμα, καὶ ἀνέβλεψε τοῖς ὀφθαλμοῖς,
Hector în fire-și veni după asta și ochii deschise

ἑζόμενος δ' ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμ' ἀπέμεσσεν·	436
καθεζόμενος δὲ ἐπὶ τὰ γόνατα αἷμα μέλαν ἐξέμεσε,
Și, sprijinit în genunchi, vărsă un cheag negru de sânge,

αὖτις δ' ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε	437
πάλιν δὲ εἰς τοὐπίσω προσηνέχθη τῇ γῇ, νὺξ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ
Dar se lăsă el în spate din nou și pe ochii-i se-ntinse

νὺξ ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δ' ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.	438
περιεκάλυψε σκοτεινή, ἡ πληγὴ δὲ ἔτι τὴν ψυχὴν ἐδάμαζεν.
Noaptea durerii, căci tot îl ținea pironit lovitura.

Ἀργεῖοι δ' ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόντα	439
οἱ Ἕλληνες δὲ ἐπειδὴ ἐθεάσαντο τὸν Ἕκτορα μακρὰν ἀπερχόμενον,
Cum văd Aheii că Hector acum e departe de-ncaier,

μᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.	440
μᾶλλον κατὰ τῶν Τρῴων ὥρμησαν, ἐμνήσθησαν δὲ μάχης.
Toți la Troieni se îndeasă mai tare setoși de bătaie.

ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας	441
τότε πολλῷ πρῶτος ὁ τοῦ Ὀϊλέως ταχύπους Αἴας
Tabăr-asupra lui Satnios iutele Aias Oilidul

Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι	442
τὸν Σάτνιον ἔβαλεν, δόρατι ὀξεῖ ἐπιπηδήσας,
Cel mai întâi, și-l împunge cu lancea pe Satnios, care

Ἠνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμων	443
τὸν υἱὸν τοῦ Ἤνοπος, ὃν δὴ ἡ ἄμωμος Ναῒς ἡ νύμφη ἔτεκε
Fuse născut lui Enop de o gingașă zână de ape

Ἤνοπι βουκολέοντι παρ' ὄχθας Σατνιόεντος.	444
τῷ Ἤνοπι βόσκοντι τοὺς βοῦς παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ Σατνιόεντος ποταμοῦ.
La Satniois pe mal, când el păstorea o cireadă.

τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν	445
τοῦτον μὲν οὖν ὁ κατὰ πόλεμον ἔνδοξος υἱὸς τοῦ Ὀϊλέως παραγενόμενος
Aias, trăgaci iscusit, în coaste-l înțeapă de-aproape,

οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δ' ἀνετράπετ', ἀμφὶ δ' ἄρ' αὐτῷ	446
ἔτρωσε κατὰ τὸν λαγόνα, οὗτος δὲ ἀνετράπη, καὶ κατέπεσε, περὶ αὐτὸν δὲ
El se răstoarnă pe jos și-n juru-i Troienii și-Aheii

Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.	447
οἱ Τρῷες καὶ οἱ Ἕλληνες συνῆγον καὶ συνῆπτον πόλεμον καὶ μάχην ἰσχυράν.
Prind să se-nhațe la luptă pe viață și moarte și-acolo

τῷ δ' ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρ	448
τούτῳ δὲ Πολυδάμας ὁ τὸ δόρυ κινῶν ἀφίκετο τιμωρὸς καὶ βοηθός,
Sare la mijloc atunci al lui Pantus fecior, Polidamas,

Πανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμον	449
ὁ υἱὸς τοῦ Πάνθου, ἔτρωσε δὲ τὸν Προθοήνορα κατὰ τὸν δεξιὸν ὦμον,
Lancea rotind, și însuliță-n umăr la dreapta pe fiul

υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, δι' ὤμου δ' ὄβριμον ἔγχος	450
τὸν υἱὸν τοῦ Ἀρηιλύκου· διὰ τοῦ ὤμου δὲ τὸ ἰσχυρὸν δόρυ
Lui Areilic Protoenor, și acolo prin umăr îi trece

ἔσχεν, ὃ δ' ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.	451
διῆλθεν· οὗτος δὲ καταπεσὼν εἰς τὴν κόνιν ἐλάβετο τῆς γῆς τῇ δρακὶ (τῷ ὀλεκράνῳ)·
Vajnica lance. El cade bufnind și împumnă țărâna;

Πουλυδάμας δ' ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·	452
ὁ Πολυδάμας δὲ θαυμαστῶς ἐπεκαυχήσατο μεγάλως βοήσας·
Chiuie din răsputeri și strigă fălos Polidamas:

οὐ μὰν αὖτ' ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαο	453
οὐ μὴν αὖθις οἴομαι ἀπὸ τῆς ἰσχυρᾶς χειρὸς τοῦ μεγαλοψύχου υἱοῦ τοῦ Πάνθου
„Iată ce poate feciorul lui Pantus! Vezi bine că lancea

χειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,	454
ματαίως ἐξενεχθῆναι τὸ δόρυ,
Nu i-a zburat în zadar din mâna-i vânjoasă. O poartă

ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐω	455
αλλά τις τῶν Ἑλλήνων ἐδέξατο ἐν τῷ σώματι, καὶ ὑπολαμβάνω
Prinsă de trup un dușman. Bag seama, toiag o să-i fie

αὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.	456
αὐτὸν κατελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἅιδου ἐπερειδόμενον καὶ ἐπιστηριζόμενον αὐτῷ.
Ca să se sprijine el la mersu-i pe lumea cealaltă.”

ὣς ἔφατ', Ἀργείοισι δ' ἄχος γένετ' εὐξαμένοιο·	457
οὕτως εἶπε. λύπη δὲ τοῖς Ἕλλησιν ἐγένετο καυχησαμένου,
Zise, iar lauda lui pe Ahei îi mâhni, și mai tare

Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινε	458
μάλιστα δὲ τῷ συνετῷ Αἴαντι παρώξυνε τὴν ψυχὴν
Scoase din fire pe Aias, pe fiul cel mare și vrednic

τῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.	459
τῷ υἱῷ τοῦ Τελαμῶνος, πλησίον γὰρ τούτου μάλιστα κατέπεσε.
Al lui Telamon, fiindcă pe-aproape, căzu Protoenor.

καρπαλίμως δ' ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.	460
ταχέως δὲ ἀπερχομένου ἔβαλεν δόρατι λαμπρῷ.
De-asta, când el o pornise, cu lucie suliță Aias

Πουλυδάμας δ' αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν	461
Πολυδάμας δὲ αὐτὸς μὲν ἐξέφυγε τὸν μέλανα θάνατον,
Iute-l ochi. De năpastă ușor se feri Polidamas

λικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δ' Ἀντήνορος υἱὸς	462
παρὰ τὸ λέχριον καὶ πλάγιον ἐκκλίνας, ἐδέξατο δὲ ὁ τοῦ Ἀντήνορος υἱὸς
Dându-se-n lături. În locu-i primi Arheloh lovitura

Ἀρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.	463
Ἀρχίλοχος, τούτῳ γὰρ δὴ οἱ θεοὶ ἐβουλεύσαντο καὶ ἐκύρωσαν θάνατον·
Al lui Antenor fecior, căci moartea-i ursiseră zeii.

τόν ῥ' ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,	464
τοῦτον δὴ ἔτρωσεν ἐν τῷ συνδέσμῳ καὶ τῇ συναφῇ τοῦ τραχήλου καὶ τῆς κεφαλῆς
Arma-l ajunge sub coif unde capul cu ceafa se-mbină,

νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δ' ἄμφω κέρσε τένοντε·	465
κατὰ τὸν ἔσχατον σπόνδυλον, ἀπέκοψε δὲ ἄμφω τὰ νεῦρα·
Tocmai în șira spinării, și coardele-i taie amândouă,

τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τε	466
τούτου δὲ πολλῷ πρότερον ἡ κεφαλή, καὶ τὸ στόμα, καὶ αἱ ῥῖνες
Capul și gura-i și nările-ntâi s-au atins de țărână

οὔδεϊ πλῆντ' ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.	467
τῷ ἐδάφει προσηνέχθησαν, ἢ αἱ κνῆμαι καὶ τὰ γόνατα καταπεσόντος.
Și dup-aceea genunchii cu pulpele lui la cădere.

Αἴας δ' αὖτ' ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·	468
ὁ Αἴας δὲ ἐφώνησε τῷ ἀμωμήτῳ Πολυδάμαντι·
Strigă și Aias atunci oșteanului bun Polidamas:

φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες	469
σκόπει, ὦ Πολυδάμα, κἀμοὶ τὴν ἀλήθειαν
„Vezi, Polidamas, și spune-mi tu mie curat adevărul,

ἦ ῥ' οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι	470
εἰπέ· ἆρ᾽ οὐχ οὗτος ὁ ἀνὴρ ἄξιός ἐστιν ἀνταναιρεθῆναι χάριν τοῦ Προθοήνορος;
Nu ne-o răstoarce de-ajuns acesta cu moartea-i pieirea

ἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ,	471
οὐδαμῶς μοι φαῦλος δοκεῖ, οὐδὲ ἐκ φαύλων γενέσθαι.
Lui Protoenor? De rând nu-mi pare nici el, nici părinții.

ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο	472
ἀλλ᾽ ἀδελφὸς τοῦ ἱππικοῦ Ἀντήνορος,
Ba după chip bănuiesc că-i frate ori fiu lui Antenor,

ἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.	473
ἢ υἱός, αὐτῷ γάρ ἐστιν ὅμοιος παντελῶς κατὰ τὸ γένος.
Bun la strunitul de cai; că prea mult și-aduce cu dânsul.”

ἦ ῥ' εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δ' ἄχος ἔλλαβε θυμόν.	474
εἶπε δὴ καλῶς ἐπιστάμενος, τοὺς Τρῷας δὲ λύπη κατέσχε κατὰ τὴν ψυχήν·
Zise și bine ghici. Îi duru pe Troieni, iar Acamas,

ἔνθ' Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶ	475
τότε δὴ ὁ Ἀκάμας Πρόμαχον τὸν Βοιωτὸν ἔβαλε τῷ δόρατι
Fratelui dând ocrotire, cu lancea lovi pe Promahos

ἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δ' ὕφελκε ποδοῖιν.	476
περὶ τὸν ἀδελφὸν ἑστὼς, οὗτος δὲ ὑπέσυρεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ποδῶν.
Beoțianul, când el târa pe-Arheloh de picioare;

τῷ δ' Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·	477
ἐπὶ τούτῳ δὲ καταπληκτικῶς ἐκαυχήσατο ὁ Ἀκάμας μεγάλως βοήσας.
De-asta și chiuie Acamas și-Argiilor strigă cu fală:

Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοι	478
ὦ Ἕλληνες πολεμικοί, καυχήσεων ἄπληστοι,
„Voi cei cu arcul viteji, care faceți mereu pe grozavii

οὔ θην οἴοισίν γε πόνος τ' ἔσεται καὶ ὀϊζὺς	479
οὐ δὴ μόνοις ἡμῖν κακοπάθεια ἔσται καὶ ταλαιπωρία,
Nu numai noi îndelung ne vom duce necazul și greul,

ἡμῖν, ἀλλά ποθ' ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.	480
ἀλλὰ ποτε καὶ ὑμεῖς οὕτως ἀναιρεθήσεσθε·
Fi-veți și voi doar odată striviți ca voinicul acesta,

φράζεσθ' ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει	481
σκοπεῖτε, ὅπως ὑμῖν ὁ Πρόμαχος καθεύδει ἀνηρημένος
Uite cum doarme Promahos acum toropit de-a mea lance,

ἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴ	482
δόρατι ἐμῷ, ὅπως μὴ ἡ τοῦ ἀδελφοῦ ἀντέκτησις καὶ τιμωρία
Dar trebuia răzbunată de mine mai repede moartea

δηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ	483
ἐπὶ πολὺ ἀτιμώρητος ὑπάρχῃ, δι᾿ ὃ δὴ καί τις ἀνὴρ εὔχεται
Fratelui meu, că de aceea și poate între oameni oricine

γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.	484
καταλιπεῖν ἀδελφὸν ἐν τῷ οἴκῳ βοηθὸν καὶ τιμωρὸν τοῦ ἄρεος, ἤτοι τοῦ ἐν πολέμῳ θανάτου.
S-aibă un frate cu el, ca omoru-i apoi să răzbune.”

ὣς ἔφατ', Ἀργείοισι δ' ἄχος γένετ' εὐξαμένοιο·	485
οὕτως εἶπε· τοῖς Ἕλλησι δὲ λύπη ἐγένετο καυχησαμένου,
Zise, iar lauda-i asta umplu pe Argii de mâhnire

Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·	486
μάλιστα δὲ τῷ συνετῷ Πηνελάῳ παρεκίνησε τὴν ψυχήν,
Și mai cu seamă-ndârji pe al oastei vultan Penelaos,

ὁρμήθη δ' Ἀκάμαντος· ὃ δ' οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν	487
ὥρμησε δὲ κατὰ τοῦ Ἀκάμαντος, οὗτος δὲ οὐχ ὑπέμεινε τὴν ὁρμὴν
De năvăli spre Acamas. Dar nu sta acesta să-nfrunte

Πηνελέωο ἄνακτος· ὃ δ' οὔτασεν Ἰλιονῆα	488
Πηνελάου τοῦ βασιλέως· αὐτὸς δὲ ἔβαλεν Ἰλιονέα
Furia lui Penelaos, și-n locu-i căzu al lui Forbas

υἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλιστα	489
τὸν υἱὸν Φόρβαντος τοῦ πολλὰ θρέμματα ἔχοντος, ὃν δὴ μάλιστα
Fiu Iliones, avutul în turme, iubitul de Hermes,

Ἑρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·	490
τῶν ἄλλων Τρῴων ὁ Ἑρμῆς ἠγάπα, καὶ πλοῦτον ἐδωρήσατο
Zeul averii, de aceea și zeul îi dase destul-avuție.

τῷ δ' ἄρ' ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.	491
ἐκ τούτου δὲ ἡ μήτηρ μόνον υἱὸν ἔτεκε τὸν Ἰλιονέα·
Forbas avu un fecior, unul singur, pe acest Iliones:

τὸν τόθ' ὑπ' ὀφρύος οὖτα κατ' ὀφθαλμοῖο θέμεθλα,	492
τοῦτον τότε ὑποκάτω τῆς ὀφρύος εἰς τὸν ὀφθαλμὸν ἔτρωσεν (κατὰ τὰ θεμέλια τοῦ ὀφθαλμοῦ ἔβαλεν),
Dar Penelaos acuma pe el îl ochi sub sprâncene,

ἐκ δ' ὦσε γλήνην· δόρυ δ' ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸ	493
ἔξωσε δὲ καὶ ἐξώρυξε τὴν κόρην, τὸ δόρυ δὲ εἰς τὸ πρόσω διὰ τοῦ ὀφθαλμοῦ,
Tocmai la ochi, și tâșnit îi fu ochiul, că lancea-l împunse

καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δ' ἕζετο χεῖρε πετάσσας	494
καὶ διὰ τοῦ ὄπισθεν τοῦ τραχήλου νεύρου διῆλθεν, οὗτος δὲ ἐκάθισεν ἐκτείνας
Și-i răsări în cerbice. Căzu Iliones și-n țărnă

ἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ	495
ἄμφω τὰς χεῖρας· ὁ Πηνέλαος δὲ σπασάμενος τὴν ὀξεῖαν ῥομφαίαν ἔπληξεν αὐτὸν
Stete cu brațe lungite. Dar scoase pe loc Penelaos

αὐχένα μέσσον ἔλασσεν, ἀπήραξεν δὲ χαμᾶζε	496
κατὰ τὸ μέσον τοῦ τραχήλου, ἀπέρριψε δὲ εἰς τὴν γῆν τὴν κεφαλὴν
Spada tăioasă și-n ceafă-l izbi; împreună cu coiful

αὐτῇ σὺν πήληκι κάρη· ἔτι δ' ὄβριμον ἔγχος	497
σὺν αὐτῇ τῇ περικεφαλαίᾳ, ἔτι δὲ τὸ ἰσχυρὸν δόρυ
Capu-i pocni la pământ. Sta încă năstrușnica lance

ἦεν ἐν ὀφθαλμῷ· ὃ δὲ φὴ κώδειαν ἀνασχὼν	498
ἦν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ αὐτοῦ· οὗτος δὲ εἶπεν, ὥσπερ κεφαλὴν Μήκωνος τῆς βοτάνης ἀνατείνας αὐτὴν ἐμπεπαρμένην τῷ δόρατι,
Înțepenită în ochi. Ca pe-o floare de mac ridicându-i

πέφραδέ τε Τρώεσσι καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·	499
ἔδειξέ τε τοῖς Τρῳσί, καὶ καυχώμενος λόγον εἶπε τοιοῦτον·
Țeasta, zicea la Troieni Penelaos fălindu-se astfel:

εἰπέμεναί μοι Τρῶες ἀγαυοῦ Ἰλιονῆος	500
εἴπατέ μοι, ὦ Τρῷες, τῷ τοῦ λαμπροῦ Ἰλιονήως
„Mergeți acuma să spuneți, Troienilor voi, la părinții

πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·	501
ἀγαπητῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ θρηνεῖν καὶ ὀδύρεσθαι ἐν τοῖς οἴκοις,
Bietului Domn Iliones să-și plângă feciorul acasă,

οὐδὲ γὰρ ἣ Προμάχοιο δάμαρ Ἀλεγηνορίδαο	502
οὐδὲ γὰρ ἡ γυνὴ τοῦ Προμάχου τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀλεγήνορος
Doar și femeia voinicului nostru Promahos, răsadul

ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ	503
τῷ ἀγαπητῷ ἀνδρὶ ὑποστρέψαντι συγχαρήσεται, ὁπόταν δὴ
Lui Alegenor, destul va jeli pe bărbatu-i în țară,

ἐκ Τροίης σὺν νηυσὶ νεώμεθα κοῦροι Ἀχαιῶν.	504
ἐκ τῆς Τροίας σὺν ταῖς ναυσὶν ἀπίωμεν οἱ υἱοὶ τῶν Ἑλλήνων.
Când de la Troia-napoi s-or întoarce-n corăbii Aheii.”

ὣς φάτο, τοὺς δ' ἄρα πάντας ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα,	505
οὕτως εἶπε· τούτους δὲ ἄρα σύμπαντας τρόμος ὑπέλαβε κατὰ τὰ μέλη,
Asta el zise, iar dânșii pătrunși de fioru-ngrozirii,

πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.	506
περιέβλεψε δὲ καὶ περιεσκόπησεν ἕκαστος, ὅπου διαφύγοι τὸν χαλεπὸν θάνατον.
Care-ncotro se uitau ca să scape de groaznică moarte.

ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ' ἔχουσαι	507
λέγετε νῦν μοι, ὦ Μοῦσαι αἱ κατοικοῦσαι τὰ οὐράνια οἰκήματα,
Muzelor olimpiene, voi spuneți-mi cine e-ntâiul

ὅς τις δὴ πρῶτος βροτόεντ' ἀνδράγρι' Ἀχαιῶν	508
τίς δὴ πρῶτον ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων σκύλα ᾑμαγμένα
Care-ntre-Ahei avu parte de pleanuri udate de sânge,

ἤρατ', ἐπεί ῥ' ἔκλινε μάχην κλυτὸς ἐννοσίγαιος.	509
ἔλαβεν, ἐπειδὴ ἔτρεψε τὸν πόλεμον ὁ ἔνδοξος Ποσειδῶν ὁ σείων τὴν γῆν.
Când a războiului cumpănă-ntoarse slăvitul Poseidon?

Αἴας ῥα πρῶτος Τελαμώνιος Ὕρτιον οὖτα	510
ὁ Αἴας δὴ πρῶτον ὁ υἱὸς τοῦ Τελαμῶνος ἔτρωσε τὸν Ὕρτιον
Aias cel mare întâiul cu arma ucise pe Hirtiu,

Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·	511
τὸν υἱὸν τοῦ Γυρτίου, τὸν ἡγεμόνα τῶν ἀνδρείων Μυσῶν·
Fiul lui Girt, căpetenia mizilor tari de vârtute

Φάλκην δ' Ἀντίλοχος καὶ Μέρμερον ἐξενάριξε·	512
τὸν Φάλκην δὲ καὶ τὸν Μέρμερον Ἀντίλοχος ἀπέκτεινεν·
Iar Antilohos pe Mermeros îl încolți și pe Falche

Μηριόνης δὲ Μόρυν τε καὶ Ἱπποτίωνα κατέκτα,	513
ὁ Μηριόνης δὲ τὸν Μόρυν, καὶ τὸν Ἱπποτίωνα ἀνεῖλεν·
Și Merione pe doi, pe Moris și pe Hipotion,

Τεῦκρος δὲ Προθόωνά τ' ἐνήρατο καὶ Περιφήτην·	514
ὁ Τεῦκρος δὲ τὸν Προθόωνα, καὶ τὸν Περιφήτην ἀπέκτεινεν.
Iar Perifet și Protoon căzură sub arma lui Teucru;

Ἀτρεΐδης δ' ἄρ' ἔπειθ' Ὑπερήνορα ποιμένα λαῶν	515
ὁ υἱὸς δὲ τοῦ Ἀτρέως μετὰ ταῦτα Ὑπερήνορα τὸν βασιλέα τῶν λαῶν
Pe Hiperenor, un cap de oștire, îl lovi în deșerturi

οὖτα κατὰ λαπάρην, διὰ δ' ἔντερα χαλκὸς ἄφυσσε	516
ἔτρωσε κατὰ τὴν λαγόνα, τὰ ἔντερα δὲ ὁ σίδηρος ἐξέχεε
Craiul Menelau, cu sulița prin măruntaie-l străpunse,

δῃώσας· ψυχὴ δὲ κατ' οὐταμένην ὠτειλὴν	517
διακόψας, ἡ ψυχὴ δὲ κατὰ τὴν ἐκ τῆς τρώσεως πληγὴν
Sufletul lui Hiperenor prin rana-i deschisă deodată

ἔσσυτ' ἐπειγομένη, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.	518
ὥρμησε σπεύδουσα, τοῦτον δὲ ὁ σκότος κατ' ὀφθαλμοὺς περιεκάλυψε.
Se mistui și a ochilor zare-i se stinse sub pleoape.

πλείστους δ' Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·	519
πολλοὺς δὲ ἀπέκτεινεν Αἴας ὁ τοῦ Ὀϊλέως ταχύπους υἱός,
Sprintenul Aias Oilidul răpuse o mulțime, căci nimeni

οὐ γάρ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ποσὶν ἦεν	520
οὐ γάρ τις αὐτῷ ὅμοιος ἦν ἐπιδιῶξαι τοῖς ποσί, τραπέντων
Nu era vrednic ca el și bun de picior la gonirea

ἀνδρῶν τρεσσάντων, ὅτε τε Ζεὺς ἐν φόβον ὄρσῃ.	521
εἰς φυγὴν τῶν ἀνδρῶν, ὁπηνίκα ὁ Ζεὺς τροπὴν καὶ φυγὴν ἐμβάλῃ.
Cetelor de luptători când ele luau fuga de spaimă.

ILIADA

Cântul XIV